- 3 hours ago
- #doctorwhoพากยไทย
#DoctorWhoพากย์ไทย
Category
📺
TVTranscript
00:00ท่าน โดย
00:20ไม่เอาหน้าลมพ่อ คุณน่าจะร
00:23ู้ดีนะ ที่นี่ไม่ต้อนรับ
00:25โดยเฉพาะวันนี้ด้วยนะ ผมไม่มี
00:28เวลามานั่งฟื้นฝอยนะ
00:30เราต้องการแค่สิ่งเดียว
00:31คุณต้องการอะไร
00:33บ้านหลังนี้
00:34โฮ ต้องการบ้านอย่างนั้น
00:37เราต้องการบ้านนี้
00:38คุณชอบเมียบผมตอนนี้อยู่ใช่ไ
00:40หม
00:40ถ้าคุณไม่หลีก จะใช้กำลัง
00:43นะ
00:43กำลังอะไร
00:45หัดพระเจ้าหรือไง
00:47ไม่
00:49กำปั้นพ่อ
01:02เฮ้าข้างหน่อย
01:06เฮ้าโว้ย
01:08พา พวกมัน
01:09พวกมัน
01:11พวกมัน มีอีก
01:25พวกมัน
01:28นักยอดffen
01:28ไม่เจอเอาสวย
01:29โดด przypน่า
01:58มันบ้าอะไรกันเนี่ย
02:01คุณผู้หญิง
02:02น้ำมันอะไร
02:11อะไรอยู่ใต้พาไปหลุ่มพ่อ
02:14ช่วยตอบสิหลุ่มพ่อนันคื
02:15ออะไร
02:17ขอพระจากส่งต้องโทษให้
02:29ขอพระจากสุดตอบสิหลุ่มพ
02:56่อ
03:09คุณคิดว่าไง อย่าดูดีมะ
03:10ชุดปลาทธศวัทที่ 70 ล่ะ ใส
03:12่ถุงก็อยากดูดีกว่ามะ
03:16เฮียนเดอรีกกับบล็อกเห็ด อ
03:17ันดับหนึ่งปี 1779
03:21คุณมันพังอ่ะ
03:22น่ะละคุณอ่ะ พังรุ่นใหญ
03:25่ที่ยังพอลงเหลือลายอยู่บ้
03:27างนะ
03:28อย่าไปดูเข้ามา
03:29ไม่ความว่าไงในคอนเซิร์ตล
03:31ะ
03:31ก็ทราดิสยางเนี่ย ผมพาคือ
03:33ไปดูสูงครามเห็นทราฟันก้า
03:34ได้
03:35ดูโอลิมปิกต่านแรงน้มถ
03:36วงครั้งแรกได้
03:38ดูสิส่าข้ามรีไปค่อนได้ แล้
03:39วไว้อียนเดอรีที่ท็อปแร
03:41งค์เชฟฟิอังกฤต์
03:42วันที่ 21 พิชีกับ 79 ไปไหนดิ
03:45ไปเชฟฟิล
03:46นั้นจับให้นั่นล่ะ
03:48หยุดเดี๋ยวนี่
03:59ป้อง
04:05ปี 79 สูจดแห่งปี
04:08ทั้งจีนบุกเวียตนาม
04:09นังเรื่องมาเผ็ดปุวิ
04:11ชอบชมัด
04:12มากริตเทเชอร์แหวะ
04:13สกายแลปโตกไซโล
04:15มีผมช่วยด้วยนิดหน่อย
04:16เกือบทํานี่ป้องผมขาด
04:18นิ้วโปรสด้วย
04:19ผมต้องใช้มัน ผูกพันกับมั
04:21นมากกับ
04:22นิ้วป้อง
04:23ปี 1879
04:28ความเหมือนที่แตกต่าง
04:30บอกซิคุณมาจากไหน
04:31และทำไมแม่ของนี้ถึงโปรหละ
04:34นี่สกอทแรนดละเหรอ
04:35ทำไมคุณมาตอบกันถามผม
04:37อ๋อคือผมมืนแล้วก็สับสน
04:39ผมร้ายตามแม่สาวนี้
04:41ข้ามเขาลูกแล้วลูกแล้ว
04:43จริงหรือเปล่าหะ
04:44แม่สัตรปลาดตัวนี้ขี้กล
04:46ัวด้วย
04:47ออออออออ ใช่
04:50I've been อุต in a boot
04:52อย่าพูดอย่างงั้น
04:54สมอน
04:54ไม่อย่าพูด
04:56อย่าล่ะ
04:56ช่วงแสดงตัวด้วยครับ
04:59ผมดอกเตอร์เจมส แม็กคริม่อน
05:00จากเครศเมือง บราโมรี่
05:04ผมมีหนึ่งสือรับรองถ้าคุ
05:06ณจะ...
05:08อย่าที่คุณเห็นปริญาเอกจะมา
05:14หาวิทยาลายเอดินเบิร์
05:17ผมเรียนกับดอกเตอร์เปลลด้วย
05:18ละ
05:19ให้เขาเข้ามา
05:21มันจะดีแล้วพายกับลง
05:23ให้เขาเข้ามา
05:27ขอพัชรถมาได้
05:29แล้วก็สุภาพกันหน่อยนะ
05:31โรส
05:46ผมขอแนะนำพระราชินีวิกตอ
05:48เรียร์
05:49ราชินีแห่งอินเดีย์
05:51และผู้ปกป้องสัทธา
05:52โรส ไทยเลอร์ไปครับ
05:54มอมฉันขอพระแทนอภัย
05:56ที่แต่งตัวไม่สุภาพ
05:57ฉันไม่ลุกสาว 5 คนเห็นจ้นช
06:00ินแล้ว
06:01แต่ว่าด็อกเตอร์
06:02ขอดูหนึ่งสือรับรองหน่อย
06:09ทำไมคุณไม่รีบบอกแต่แรก
06:10มันเห็นได้ชัดว่า
06:12คุณได้รับแต่งตั้งจากหลอด
06:14โพส์วอส์
06:14ให้มาคุ้มครองฉัน
06:15คิดว่า...ใช่แล้วฝาบาท
06:18ใช่...อ่อม...
06:20ถ้าทำหน่ะ เห็ดได้ฟาบาท เดิน
06:22ทางดูรถมา ทางที่มีรถไฟล์ไป
06:24ถึงอเบอดีนได้
06:25ต่นไม้ขวางเส้นทาง
06:28พูดประที่เหตรเหรอ?
06:29ฉันคือราชินีของสหราชอ
06:31ันาจักษ์และไอละ
06:33ทุกอย่างรอบตัวร้วนถูกว
06:35างแผนแล้ว
06:36เราปรมพระชนอย่างนั้นเหรอ?
06:38จริงเหรอเพคะ มีคุณประสงร้
06:40ายเหรอ?
06:41ฉันคุณเคยกับการจ้องลำกล
06:43่องปืน
06:43สรุบิดแม่คริส พักหางไปสิ
06:45บไม้
06:47เราทรงขาวไปแล้ว แค่แน่ที่พ
06:49ักเราจะถึงบาวมอวัลพรุ่ง
06:51นี้
06:51ด็อกเตอร์กับแม่ สัตว์ประ
06:53หลาดขี้กลัวจะไปกับเรา
06:56ประชนอยกับฟาบาท หรือคุณ
06:58จนิดเดินทางก้าจจะข้ามแล้ว
06:59เพคะ
06:59ก็ดี เพราะยังมีตำนานของห
07:03มาป่าด้วย
07:04เทปนิยาย มีไว้เพื่อคู่เด็กเด
07:07็ก แต่ดีสำหรับสูบฉีนลื
07:09ม
07:10ไปได้
07:14แต่หลบดีที่คุณพูดเรื่องรอ
07:15บสังหาร และคุณคิดถึงเรื่อง
07:17ของเกนาดีแล้ว
07:19ไม่ใช่ปี 1879 มันมีโอ้ว
07:22คนที่ร้ายเธอหกครั้ง แล้วผมจะบอก
07:25คุณให้
07:26เราเพิ่งพบกับราชนีนะ
07:27โอ้ว ฉันรู้นะ
07:29แต่เธอนั่งอยู่ในนั้น
07:30เหมือนในแสดมเลย
07:31ฉันอยากให้เธอพูดว่า เราไม่ได้
07:33ตันหลบกันนะ
07:34พันนัน 5 ปอน ฉันทำให้เธอพูด
07:36ได้
07:36ถ้าผมพันนัน มันจะสร้างคว
07:37ามเสื่อมสีกับการเดินทางทอกเว
07:39ลา
07:40สิบปอน อ่ะ
07:41ตกลง
07:54ผมทำไม่ได้ บันทรยุษ
07:58นันพระยาคุณจะต้องรับเครา
08:00ะ
08:01เจอผมเธอ ซื้อโรเบรท
08:03เธอต้องเก็บปูดแน่นอน
08:23เธอโรเบรท
08:25เธอโรเบรท
08:34นึงหรือดู และเธอเอาอาหารไป
08:36ห้องครัวแทบไม่เหลือสเบียก
08:38เลย
08:38ถ้าฝาบาทไม่โปรดจะพัก บอก
08:40ฉันก็จะไม่ฝึด
08:41โอ้ ไม่เป็นไร ฉันนั่งรถม้ามา
08:43นานพอแล้ว
08:44และที่นี้ ก็น่าอยู่ เรียบง่าย
08:49ฉันเพิ่งเคยมาเยือนเป็นครั้งแ
08:51รก
08:52สามีของฉันพูดถึงบ่อยบ่อย
08:54ขรือหาทอชวูด
08:57เอาละ เข้าข้างในกันเธอ
09:01และขอโทษเรื่องแม่สาวนั่นด
09:02้วย
09:02โทษทีค่ะ
09:03เธอไม่ค่อยเชื่องเท่าไหร่นะ
09:05ผมซื้อเธอมาหกเพลงจากรอนดอน
09:08เธออาจจะเป็นมนุษย์ช้างก็
09:09ได้
09:10เขาตลงดี แต่ฉันไม่ขำด้วยห
09:12รอกนะ
09:12ฝาบาทคิดยังไงเพคะ
09:14ไม่สำคัญหรอก
09:16เข้าไปข้างในกันเธอ
09:19เกือบแล้วนะ
09:23ไม่จะสังกับแรมเซ
09:24พวกได้นะครับ สบอดไว้ เร็วเข้
09:26า
09:26ครับผม
09:33เอาเราอยู่ในนั้นอ่ะ
09:34สมัดของฝาบาท
09:37ไม่ต้องออกความเห็นอะไรอีก
09:40พวกที่เหลือไปอยู่ด้านหลัง
09:42ตั้งตามแหนงที่เราบูเอาไว้แล้
09:44ว
09:45ไปยินแล้วใช่ไหม ไปจำที่ได้
09:46ครับผม ครับครับ
09:47สำคัญตาตาลจะมา
09:49แล้วขยาด้วย
09:49ข้างฝาบาท
09:50เราอยู่ที่ เพื่อมื้อ
10:14เราอยู่ที่บ้า
10:22ใช่ฉันยอมรับ เป็นความพยาย
10:24ามที่ดี
10:26ผลงานของพ่อผม ทำจากมือบั้นป
10:29ลายของชีวิต
10:31กลายเป็นอะไรที่น่าหลงไหล
10:33เขาทุ่มเงินลงไปกับมันแท
10:34นที่จะดูแลบ้านเมืองหรือว่า
10:35ตัวเอง
10:36ผมอยากเจอเขาจัง ผมชอบเขา
10:38ชิ้นนี้สวยมากเลย
10:40ผมพอเขาสร้างแบบของอะไรแล้ว
10:43ผมก็ไม่รู้เหมือนกันขณะหละ
10:44กเลยนะ
10:45พวกเราคิดว่าเขาน figuraอยมาต่ำตอ fid
10:48get
10:52ผมน่าจะอยู่กับเขาให้มากกว่าน
10:53ี้
10:54ฟังเรื่องราวที่เขาเล่า
10:58อะไรกันนี่ มีประ Prinzip знакsec ยังเป็นective
11:00มันเยอะเกินไปแล้ว
11:02วันนามันอยู่ที่สูงไปมา หลังข
11:04่ามันยิ่งกับ
11:06ผมพูดยับอีกแล้วเนี่ย
11:07แต่มันสวยดี มันสวย
11:10สวยมากเลย
11:11ที่ตนาการของเขาหน้าปรบมือให
11:13้
11:13มองฉันคิดว่าฝับบาทจะไม่
11:15เห็นด้วย
11:16จ้องดูด้าว
11:18ไม่คิดว่าจะเผอฝันไปหน่อยเหร
11:19อเพคะ
11:20เพราะองค์อาจจะเออ
11:22ไม่สุบอารมณ์เท่าไร
11:26เครื่องมือนี่ใช้สำรวจงานของพ
11:28ระเจ้า
11:30ไม่มีอะไรดีกว่าแล้ว
11:32พ่อของส obstacles เป็นตัวอย่างคงทุ
11:34กคน
11:35เก่งคำนวณ
11:36ดาราศาสตร์แล้ววิทยาสตร
11:39์
11:39พ่อพ่อกับเรื่องพื้นบ้านและ
11:41เทพนี่ใหญ่ด้วย
11:42ด้วยดาวเบตร ผมช่อบเขามากจร
11:44ิงๆเลย
11:47สามีของฉันชอบมาคลุกอยู่กั
11:49บเขา
11:50เจ้าชายเออเบิร์ตคุนเคยกับ
11:52วิธีกรรมตามความเชื่อ
11:54เพราะว่าเข้ามาจากenesrics ernst โๆ เผอ
11:56บอก
11:57คว้าปOance
12:02เรื่องเกี่ยวกับหมาป่า เขาดูดี
12:04ใจมากเลย
12:05เรื่องมันยังไงเหรอ
12:08ก็แค่เรื่องเล่า
12:09งั้นลับอ่ะสิ
12:14คือว่ามัน...
12:15เราขอไฟฟ้าบาด
12:18ขณะขอฟอบาดคุณไปพักผ่อน
12:19ได้แล้ว
12:21เรื่องจะค่ำแล้วไหม
12:25นั่นสิ จริงด้วยนะ
12:27แล้วค่อยของว่าง และ...
12:30เราควรหาชุดให้คุณไทเลอร์
12:32ไหม
12:34ฉันเบื่อเรื่องโป๊บเปลือยแล้ว
12:36มันไม่ขำเลยใช่ไหมเบค่ะ
12:40สระบัดพระยาคุณน่าจะมี
12:42ลองหาดูสิ
12:44มือเย็นตอนหนึ่งทุ่ม
12:45แล้วค่อยคุยกันเรื่องม้าป่
12:47าแล้วกัน
12:48อีกอย่างหนึ่ง...
12:49คืนนี้เป็นคืนจันเต็มดวก
12:52ใช่แล้วฟอบอด
12:57นั่นไป
13:27หนึ่ง
13:27เฮ้ย!
14:09มันเข้ามาในบ้าน
14:11อย่างยิบเงียบ
14:12เล่นงานพ่อบ้าน
14:14คุณผู้ชาย
14:15และคุณผู้หญิง
14:16ฉัน...ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง
14:18ชื่อด็อคเตอร์
14:19เขารู้ต้องทำอย่างไร
14:20เธอต้องไปกับฉันนะ
14:22ไม่ได้เหล่าค่ะ
14:23เธอชื่ออะไรอ่ะ
14:25เธอแล้วล่ะ
14:27พลอร่าเราจะปลอดภัย
14:29มีคนอยู่ข้างล่างตั้งเยอะแน่
14:31ไม่เป็นไรหรอก
14:32เพราะเขาจะช่วย
14:33ฉันสัญญานะ
14:35ไปเธอ
14:37เธอหน้าไปเร็ว
14:51เห็นไหมคะ
14:52ฉันเตือนคุณแล้ว
14:56เขายังไม่ตายอ่ะ
14:57คิดว่านะ
14:58เขาน่าจะดนวางยา
15:11เพื่อเขาคุณฝากขอโทษมาด้วย
15:13ชุดคุณเธอทำให้เธอสีเวลา
15:15อ๋อไม่เวลาหรอก
15:16เดี๋ยวเก็บแพมไว้ให้
15:18เด็กคนนั้นน่าจะอยากกินดิบดิ
15:20บมากกว่า
15:21ฉันรักมากฝาบาด
15:23เชียบแล้วจริงเลย
15:24ไม่ถึงขนาดนั้น
15:26ฉันดูว่าเราไม่ค่อยร่วมโต
15:27๊ะกันผู้กอง
15:29แต่ไม่ต้องตื่นเต้นหรอกออบ
15:31ฉันจะเก็บความชลาดไว้
15:33เพื่อจะมีเหตุร้ายอะไรเกิดขึ้น
15:36อ้าว พ่อฟอบาด ขอประทานภั
15:38ย
15:38และเราก็รอฟังเซรอบทอยู่ด้วย
15:40ฉันครับ คุณสิญญาตจะเล่าเร
15:42ื่องฝันร้ายนั่นเนี่ย
15:43จริงด้วย
15:44ตั้งแต่สามมีตาย
15:45ฉันพบว่าตัวเองหลงไหล
15:47เรื่องราวเนื้อธรรมชาติ
15:49พระองคิดถึงเข้า
15:52คิดถึงมาก
15:57ยังสุดหัวใจ
16:00แต่นั่นคือเสน่ของเรื่องผี ว่
16:02าไหม
16:03ไม่ใช่เรื่องความนากกลัว
16:05นั่นมันเรื่องเด็กๆ
16:06แต่เป็นความหวัง
16:08ที่จะติดต่อกับสิ่งที่ยิ่
16:10งใหญ่
16:12เราต่าง
16:13อยากรับข้อความ
16:15จากเบื้องบน
16:17มันคือความรับยิ่งใหญ่ข
16:19องพระเจ้าที่เราไม่มีสิทธิ์จะ
16:21รับรู้
16:23ความตายยังนิ่งเงียบ
16:28และเราต้องรอ
16:35เอา
16:36เล่าเรื่องคุณเธอสรบต์
16:38อากาศกำลังเย็น
16:40สายลมพัดผ่านชายค่าบ้าน
16:42เล่าเรื่องปีศาสสิ
16:48เมื่อสมสีเนี่ย
16:50ถ้าเรากลิดร้องหรือตะโกต
16:52ก็จะข้าเราแน่
16:54แต่...
16:55เขาอยู่ในกรง
16:57เขาเป็นนักโทษเหมือนกับพวกเรา
16:59เขาไม่มีอะไรเหมือนกับเรา
17:02เจ้าปีศาสนี่ไม่ใช่อีกคน
17:09เรื่องราวย้อนกลับไปเมื่อสามร
17:12้อยปี
17:14ทุกคืนจันเต็มดวง
17:15เสียงเห่าหอนดังกล้องหุบเข
17:17า
17:18เช้าต่อมาข้อปัจจุศาสตร
17:19์จะแหลกลาน
17:22ยับเยิน
17:23อ๋อ...ตำนานพวกนี้ก็แค่อุบ
17:26ายของพวกจน
17:28กระโมยแก่อ้าหมาปากก็แค่
17:30นั้นเอง
17:30แต่บางครั้งมีเด็กหายไป
17:31ในทุกทุกรุ่นจะมีเด็กผู้
17:35ชายหายไปจากบ้าน
17:40เด็กผู้ชายหายไปจากบ้าน
17:56คุณไม่ใช่ชาวโลก
17:59คุณมาจากดาวดวงไหน
18:01โอ้...
18:03ใช่ชะเลี้ยวชะลาด
18:06คุณเกิดที่ไหน
18:08รากนี้นั่นเหล่ะ
18:11ห่างไปสิบหมาย
18:13เด็กผู้ชายอ่อนแอร์
18:16ถูกรักพาตัวไปโดยพวกเบทเท
18:19รน
18:19เพื่อเอาวิชา
18:22ผมสลักวิญญาณเขา
18:24และนั่งในใจของเขา
18:27เป็นรู้สนาหน้าตาของมันมะ
18:29มีสิ ด็อคเตอร์
18:31ในภาพหวานและไม้แก่สลักน
18:33ั่น
18:34มันมีใกล่เคียงม้าป่าเลย
18:37มันมากกว่านั้น
18:40มันก็ช้าที่กลายร่างเป็นส
18:41ัตว์
18:43โอ้...มนันมะป่าเหรอ
18:47เอาละ...มีร่างเป็นมนุษย์
18:52แล้วคุณละ...ที่อยู่ข้างในเน
18:54่
18:56ห่างใกล้จากบ้าน
18:59ถ้าคุณอยากกลับบ้านเราช่วยได
19:01้
19:02ทำไมคุณจะต้องกลับไป
19:05โลกอุตสาหกรรม
19:06แรงงานและสงคร่ำ
19:10ผมหาประโยชน์กับมันได้
19:13คุณจะทำยังไง
19:15ได้ร่างประอยู่กับเจ้าเพ่นดิ
19:16มยังไงเหล่า
19:18พระนังวิคตอเรียนเหรอ
19:20กัดแค่ครั้งเดียว
19:22ผมจะเข้าสู่ซ้ายเลือดเธอ
19:25แล้วจะเริ่มต้นอันจักษ์แ
19:27ห่งมะป่า
19:29มีหลายคำถามจัง
19:36ดูสิ...ในตาคงคุณ...คุณใน
19:39เองก็เห็นเนี่ย
19:40เห็นอะไร
19:40มาป่าไง คุณไม่ความเป็นว่า
19:42ป่าอยู่ในตัว
19:46คุณหมายความว่ายังไง
19:49คุณเผาไม่เหมือนอาทิตย์เลย
19:52แต่ผมต้องการแค่ดวงจังเท่าน
19:54ั้น
19:59พ่อผมไม่คิดว่าเป็นเรื่องเล่
20:01า
20:02เขาคิดว่าเป็นเรื่องจริง
20:04เขาอ้างขนาดจะสนิสต้มกับ
20:05มัน
20:05เพื่อเรียนดูความคิดของมัน
20:09ผมน่าจะฟังเขา
20:12แต่เขาถูกกีทกันเขาสร้างส
20:14รุ
20:15มีวันนึงใน Grand Hansen's Catherine
20:17พวกเบทรนต่อต้านการเสือบสว
20:19นของพ่อของผม
20:21พวกเขาอาจคิดว่ามันผิดสี
20:22ละทำ
20:23ผมเคยคิดอย่างนั้น
20:25แต่ตอนนี้ผมสงสัย
20:28ถ้าพวกเขามีเห็นผลอื่นจะเป็น
20:29เรื่องเป็นความลับแล้วก็
20:32ถ้าพวกเขาเปลี่ยนใจจากพระเจ้
20:34า
20:35มาบูชาหมาปาละ
20:38แล้วถ้าพวกเขาอยู่กับเราและตอน
20:40นี้ล่ะ
20:47เสริงจัน
20:50เสริงจัน
21:32พวกเขาจับเมียร์ผมเอาไว้
21:35รถหลังรถอยู่ไหนห้า
21:37เสริงจัน
21:38เสริงจัน
21:38เดี๋ยวเข้า
21:39โทษ
21:39ซุก
21:41เสار
21:56เอามาสดระเบิดผมอยากรู้จิธนาข
21:59องคุณ
22:00ลูปสเฮอเสริงจัน
22:03ต้องร้อย
22:05มันด้วน
22:17ตา
22:18ตา
22:19ก็
22:20ตา
22:20ต้อง
22:24ก็
22:35แฟ้ มีพื้น มืด
22:36โอ้ หมด
22:38โอ้ มีสี้มากเลย ไสเมอล
22:41มีน้อง
22:42ออกไหม คน Això่ะ ออกไหม
22:44ไปเร็วขึ้น
22:46ไปเร็วขยับ
22:47ไปเร็วขึ้น
22:47ไม่เข้า เร็วเร็วไป
22:48เอาไป เอาไป
22:50เดี๋ยวขึ้น
23:03ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว คุณหย
23:05ุดขบวน เพื่อพาฉันมานี่
23:06เราลอมามานาน เพื่อยกันด้วยทางตร
23:08งกับจันเต็มดวง
23:10นั้นคงจะเหนื่อยเปล่า
23:13หลังจากที่ถูกป่องร้ายมาหก
23:16ครั้ง
23:18ฉันไม่เตรียมตัวไม่ได้
23:22เออ ผมยิงไม่ได้หนออกคุณหน่é
23:24และถูกคุณต้องลงถ้ายด้วยค
23:27ำว่าฝากสารบาฏ
23:30터� Mulins
23:30มา Opportunities
23:32คุณใส aşาหรือความถophyกตัว
23:35qualifying
23:37ผมจะบอกว่างฝาบาท ไม่ต้องห่ว
23:39งผม เราพริธไปเท่านะ
23:42เดี๋ยวทุกคนมาแท่งนี้ เดี๋ย
23:44วเข้า
23:45นั่นจะเป็นสายพันที่ใช้เครื่อง
23:46อีกระตุ้น มันบอกความต้องก
23:48ารมา
23:48ราชินี้ วงกุธ บันลังทุก
23:51อย่างเลย
24:13กุธ บันลูก หยิง หยิง
24:28เปิดไม่ออก พวกเขาขังเราไว้
24:30พวกหยิง เดี๋ยวสิ
24:33ไม่มีทางออกไปได้ พวกเขาอยากให้เรา
24:35ตาย
24:36สิพูดอย่างนี้ Flora
24:37แต่แล้วทุกคนต้องหลาถอยไปข้
24:39างบน ไปข้างผมล่ะครับ
24:40ผมจะไม่ถอย เรารู้ผลแล้ว
24:42ไม่มีอะไรบนโลกจะราดจากการกระ
24:43นำยิงครั้งนี้ไปได้
24:45ผมบอกให้ขึ้นไปข้างบน
24:47ผมบอกให้เงิบ ผมจะนอลหลับظัน
24:49ดี
24:49เมื่อมีหัวมันแขว้นอยู่บน
24:51ผนังเท่านั้น
24:58มันคงสมสาไปตายแล้ว
25:03สุรทำอะไรไม่ได้เลย
25:06เธอทัศไปที่โดย!
25:08เธอทัศไปแล้ว!
25:12เธอทัศ!
25:13มันจะได้ไหม?
25:15หงอกลีกลายดีมาก
25:17เธอทัศไปแทน
25:21หลบต้องแรก
25:21เธอทัศไปแล้ว!
25:53ฝ่าบัด ฝ่าบัด
25:55เซอร์บัด ก็ได้อะไรขึ้น ฉันได
25:58้ยินเสียงหน้ากรัว
25:59ฝ่าบัด เราต้องรีบไปแล้ว และด
26:02ับพ่อแองเจโล่ล่ะ คันยั
26:03งอยู่ไหม
26:05พวกกองเรโนล่ล่ะ ไหลไปแล้ว
26:06ประตูหน้าไม่เวิร์กมันถูก
26:08ปิด ขอภายฝ่าบาดเพราะองค์
26:09ต้องปีดออกทานต่างล่ะ
26:17ขอภายที่ไม่สุดภาพนะครับ แต่
26:18ว่า มอมชั้นขอลงไปก่อนจะได้
26:20ช่วยรับฝ่าบาดข้างล่างได้
26:21เป็นความคิดที่ดีท่านเสรอ ผ
26:23ู้จงร่างของเธอ
26:23ช่วยเร็งหน่อยจะได้ไหม
26:32คุณไม่ย้อมให้เราออกไป
26:34มันดูมั้ยว่าฉันเป็นใครเ
26:36นี่ย
26:36ไอ้ค่ะ พวกเขาต้องการพระองค์
26:38ม้าป่าจะเรียงแถวกันมากั
26:40ดพระองค์
26:40หากอยู่พูดได้แล้ว ไม่มีม้าป
26:43่าอยู่จริงเหรอ
26:51เธอบข้างลูกต้องการพระโธ
26:51พวกเขาจะมายังไม่ได้
26:52เธอไงดี เราก็วิ่ง
26:53แค่นั้นเหรอ
26:54ไม่รู้กันสุนอันหันบะ
26:55ฉันไม่มีหรอก
26:56เราต้องวิ่งแล้วในฉะรับหมอ
26:58แบทนี้ขออย่างทีออกแรก
26:59เพื่อสุขภาพ เร็วเข้า
27:00เร็วๆๆๆๆๆ
27:14รับ รับ เดี๋ยวเข้า
27:21เหรอเข้า เดี๋ยวเข้า
27:40คุณจะโทบพ่อแพนไว้ตรงน
27:41ี้ พวกคุณเรียบนี้ไปกันเถอะ
27:44ฝาบาท มองเธอไปตรวดดูสมบั
27:46ติ มันหายไปแล้ว ไม่หีบว่างเป
27:48ล่าเพียงค่ะ
27:48อยู่นี่ไง มันปลอดภัย
27:51งั้นจะเดิมเดินได้เพียงค่ะ
27:52โดคเตอร์ คุณจะไปพูดคุ้มคร
27:54องฝาบาท และทุกเส้อโรเบิร์
27:56ท
27:58คุณผลยอดต่อราชบลัง
28:00ก็สุญหยุดมันไม่ได้หรอก
28:01มันสิ้วราณได้ หนีเรา
28:30คุณผลยอดการ בคุณ zijนก
29:01มันไปแล้ว
29:04ฟังสิ
29:10ที่นี่มีประตูเดียวใช่ไหม
29:17ใช่
29:18ไม่
29:47ฉันไม่เข้าใจ
29:48อะไรหยุดมัน
29:54มีบางอย่างในห้องเนี่ย
29:57แต่อะไรทำไมมันไม่เข้ามา
30:01ฉันจะบอกให้
30:02อะไร
30:04มนุษย yg รู้แล้ว
30:06โอ้
30:08ไม่เป็นไร
30:11ขออัฑัยพระเย Vishorrow
30:15ความผิดกระหมอมเอง
30:16ầ ควนห้ามพระองค์
30:20คุณฝีของพระเยirmi
30:22ทำลายพระองค์แล้ว
30:24คิดว่าพระองค์จะสังเกต
30:26พระองค์ไม่คิดว่าคนงาน bitch
30:27- ไม่มีอะไรเปลกๆแล้วประเยี่ย์ ห
30:29ล้าน แข็งแรง พริยาไม่อยู่ พ
30:32่อนนักก็คุณยังมีความสุ
30:33ข
30:33- หมอมเช้นจะบอกให้ พ่อองคุณค
30:37งตลกไม่ออกแล้ว
30:38- คิดว่านี่มันตลกหรืออย่
30:39างไร?
30:40- ขอประเทศอภัย พ่ะ
30:41- มันคืออะไร? ใครก็ได้ช่วยบอกท
30:44ีได้ไหม? ว่าเจอตัวนี้มันคื
30:46ออะไร?
30:48เจอรีบมนุษย์หมาปาก็ได้ แต่
30:49มันคล้ายกับหมาปาฮริมอว
30:51ริฟอร์มมากกว่า
30:52ฉันเชื่อคุณได้ไหม คุณ มีสำ
30:55เนียงเปลี่ยนไปขนาดนี้ สำเ
30:57นียงคุณเป็นอะไร
30:59โอ้ อู จริงด้วย เขาไปทานภัย
31:01ฉันไม่เชื่อหรอก ไม่เลย ไม่เชื่อค
31:04ุณ ไม่เชื่อมัน ไม่เชื่อสักอย่
31:07าง
31:08นี่ไม่ใช่โลกของฉัน
31:16มิสทินโท พวกเขาให้มิสทิน
31:18โท เอาไว้หมาป่าเลยไม่โจมตี
31:20ใครเอาพวกนี้มาไว้ในคลัว คง
31:24เป็นพวกบริเทนะครับ
31:26เก็บมันเร็ว เร็วเข้า เก็บทุ
31:28กชิ้นเลย เร็วเข้า
31:36มิสทินโท พ่อคุณเป็นคนสล
31:39ักมันใช่ปะ
31:42ผมไม่รู้ คงจะงั้นมึง
31:44อีกประตูหนึ่งด้วย
31:45แต่รูปสิหลักไม่ได้จะช่วยได
31:48้
31:49น่าสงสัย
31:50วิสกําอลวม น้ำมันจากวิ
31:55สตินโทว
31:55เอาไว้ใช้กับไม้เหมือนเคลือ
31:56บเงา
31:57เพราะคุณฉันหลาดมากเลยผมรั
31:58กเขา
31:59วิสตินโทวมารายกาศมาก
32:00แต่ไม่ด้วยเล็กเต็นและก็วิส
32:02โทว ท็อคซิน
32:02- คุณหมาป่าแพ้มันเหรอ?
32:11แล้วเรายังไม่มีอาวุษดด้วย
32:12นะตอนนี้
32:13แต่พ่อคุณคุณมีมันสมองใช
32:15่ไหมล่ะ
32:15ยาบค่ายอีกแล้วเนี่ย
32:16เรียบผมว่างันอาวุษดใช่ไหม
32:18เราอยู่ในห้องสมุติ
32:20นังสือ
32:21อาวุษดที่เจ๋งที่สุด
32:25ห้องนี้คือปืนอย่าที่เจ๋งส
32:26ุดของเรา
32:29เลียกเอาเลย
32:34มันได้ยินเสียงาป่าเลยค่ะ
32:36มันอาจจะไปแล้ว
32:37หรือมันอาจจะลอกลอดหรอ
32:39สามีชื่นอยู่ข้างบน
32:41ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่แล้วกต
32:42ดีอย่างไรสะ
32:43ฉันก็จะช่วยเขา
32:49ชีวาวิทยา สธวาวิทยา
32:51อาจจะมีเรื่องของหมาป่าก็ได้
32:52linearia มันสุดที่เกาะ ew
32:54ถามว่าเราทำดีนาเบิดได้แล้วก็
32:56นะ
32:56มันน่าจะช่วยเราได้
32:58นี่เองSchule
32:59ดู obedience ว่าพ่อคุณเจออะไร
33:05บางอย่างตัวเรามาบนโลก
33:06ยันอวกาศเหรอ
33:07หรือว่าดาวตกเนี่ย
33:09ปี 1540 สมัยพระเจ้าเจมสที่ 5
33:13มีลูกไฟดวงใหญ่ ไม่ในหลุ
33:15ม
33:16นั่นเกลียนออฟเซ็นซ์ คาทร
33:18ิน เขียด้วยอรรัม
33:19นั้นมันเมื่อ 300 ปีก่อนนะ
33:21มันรออะไรอยู่
33:22อันมีแค่เสียหนึ่งรอดปล
33:23าดได้
33:24ปรับตัวเชื่อช้าหลายช่วง
33:25อายุคน
33:26มันรอดปลาผ่านมนุษย์
33:36คิดูสิ ยุกวิตเตอรียกลาย
33:39มาเป็น
33:40ยานอวกาศและจะรวดใช้ฐานหินก
33:43ับไอ้น้ำ
33:46ทิ้งให้ประวัติศาสตร์พั
33:48งพิ้นหน้า
33:49สรบัติ
33:51ถ้าฉันต้องตายที่นี่
33:53มันจะพูดอย่างงั้นฝ่าบาด
33:55ฉันยอมทำลายตัวเองดีกว่า
33:57ที่จะยอมติดเชื้อจากพวกมัน
34:00แต่นั่นไม่สำคัญ
34:01ฉันขอแค่คุณหาที่ปลอดภ
34:03ัยให้กับบางสิ่งที่เก่าแก
34:06่
34:06และมีคุณค่ามากกว่าฉัน
34:07นี่ไม่ใช่เวลามาห่วงเคามีค่า
34:09นะ
34:10ขอบคุณสังรับความคิดเห็
34:12น
34:13แต่ไม่มีอะไร มีค่าไปกว่าสิ่
34:15งนี้
34:17เฮ้..ฝ่าบาด
34:20นั่นกลออินวจริงนัวใช่ไ
34:22หมเพคะ
34:23ใช่แล้ว
34:25เพชชักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใ
34:27นโลกเลย
34:28เป็นของที่ได้มาจากสงคราม
34:31บางทีตำนานอาจจะเป็นจริง
34:33มันบอกว่าผู้ที่เป็นเจ้าของ
34:35จะต้องตาย
34:37มันต้องจริงอยู่แล้วถ้าพระ
34:38โอ้งอยู่นานพอเขาผม
34:40ดูสิ
34:45เป็นเพิ่นที่สวยมากเลย
34:50มนมีค่าแค่ไหน
34:52ว่ากันว่า necesit
34:53ค่าแรงของคนทั้งโลก
34:55ตั้งหนึ่งสัปตาร์ใช่แล้ว
34:58ฉันว่าแม่ฉันยอมสู้กับ
34:59หม้าป่ามือเปล่าเพื่อแรกก
35:01ับมันเลย
35:01หรือฉะนะแน่... หม้าป่าละ
35:06ฉันไม่ชอบความเงียบเลย
35:07ทำไมต้องพวกติดตัวไว้ด้วย
35:09สแหวงบุญประจำปี
35:11ฉันจะเอาไปไว้เฮรยเยษแอร์ค
35:12รู
35:14ที่เก็บเครื่องเพชรของเชื้อพระ
35:15วงที่เหตุสิวเหตุ
35:16มันต้องจิรณายใหม่
35:19เติมมันสัมบุนย์แบบแล้ว
35:20สามีฉันไม่คิดอย่างนั้น
35:22นั่นก็เป็นความจริง
35:24เจ้าชาร์อمเบิดพยายามเจอเจรณ
35:25้ายมัน
35:26มันเคยอยากวัน Lembo 40%
35:28แต่เขาไม่เคยพอใจ
35:30พยายามทำแล้วทำเล่า
35:32เขาชอบบอกว่ามันดู
35:35ไม่ค่อยระยับ
35:37แต่เขาตายก่อน ที่จะทำสำเร็จ
35:43ไม่สำเร็จเนอะ
36:02เมื่อจิต
36:02อัธิบายหน่อยสิ ดอกเตอร์
36:14หรือว่างกับดักไม่ใช่จากเพ
36:15ล่าองค์ แต่จากป้าป้า
36:25มันอยู่นั่นอะ
36:29ป้าป้าป้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
36:32ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
36:40พ่อป้าป้าต่อไปที่คุณทุ
36:41นลองเลยเข้า
36:48- มันนี่!
36:52- น้ำของมิสต์ ทุนทรวม
36:53- อิซาเบล
36:53- แกร็บกลับลงไปแล้ว
36:57- โลงตัวด้วยด้วยนะคะ
36:59- ว่าครีบไป
37:01- ลีบไป อื้อ อื้อๆ
37:02- นี่ไปนะ
37:02- สาวสาวมาถึงนี้มา
37:04- ลงไปข้างล่างกลับไปในห้อง
37:06ครัว
37:06- เดี๋ยวเข้า
37:07- ไปเลยเข้า
37:08- ขอทั่วเราอยู่ทางนี้
37:09- อื้อ
37:23คุณอยากให้หมาป่าเข้าไปได้ เสี
37:25๋ยว ตอนการเวลา อย่างกันออกไว
37:27้ไหม
37:28ทำส่วนของคุณ ผมจะป้องกันให้
37:29เอง
37:29พระโด้ชัยเชื่อกมันปิดได้
37:31ผมบอกว่าผมจะถ่วงเวลาให้ เข้า
37:34ไปข้างในเถอะ
37:36ดีมากเลย
37:39ประบัด เพิ crisis เป็นนั้น
37:40เอาไปทำอะไร
37:41ทำเลยสิ่งที่มันถุงออกแบบมา
37:54รอส ยอบมันขึ้น เดี๋ยวเข้
37:58า
38:01ชื่อเวลามามองดูดาวนะ
38:03ใช่ ตั้งหางล่ะ
38:16ม่อมชั้นทรยุดตอบพระองค์
38:20แต่พระยะม่อมชั้น จะจดจำเกี
38:22ยตของม่อมชั้น
38:35ของสัทธา จะเป็นช่วยปกป้องเข
38:37าด้วย
38:38ไหนว่ามันหุยแตกเลย
38:39มันหุยแตก ถ้าเป็นกล้องทาง
38:41กลายรวมันไม่ใช่
38:42มันมันเป็นห้องแห่งแสง ม
38:43ันรวมแสงสว่าง เป็นเหมือนอ
38:44เว้ย
38:45เพื่อต้องเปิดเครื่องมัน
38:46อย่าไงแน่ น้องเราไม่มีฝอยฟ้
38:47านะ
38:50แสงจันหลัง
38:51เธอมาป่าต้องกidänแสงใจมันถ
38:53ูกสัดจากแสงจัน
38:549% ของคนเป็นน้ำอย่างจมได้ แล้ว
38:56เข้า
38:57เชอ Howard
39:01แล้วอีกเลย
39:02αλλά
39:03ไปกัน!
39:10ไปกัน!
39:44สวัสดี ปล่อยกับปล่อย
40:07สวัสดสวัสด
40:33มันก็แค่บาดเนอะ
40:36ถ้ามันกัดแล้วก็...
40:39ก็แค่เศษไม้กระเด็นมาตอนประต
40:41ูมันพัง ไม่มีอะไร
40:44ขอดูหน่อย
40:46ชั่งเธอนะ
40:49ด้วยอำนาดที่ฉันได้รับจาก
40:57โบทและรัฐ
40:58ต่อไปคุณคือเซอร์ดอกเตอร์
41:01แห่งทาดิส
41:02ด้วยอำนาดที่ฉันได้รับจาก
41:05โบทและรัฐต่อไปคุณคือ
41:09ท่านหญิงโรส
41:10แห่งพาเวลเอสเตต
41:12ลูกขึ้นได้
41:15ขอพระถ้ายเวี่ย Rogue
41:16เมื่อ讲ขอของคุณที่ swamp เราังตายต
41:18้องไม่เชื่อแน่
41:19พ่อ พ่อทรุงพูด could be
41:20ตกอลูกขึ้นว่าทรงไม่าท
41:21รัฐตกข้อความจากโบท ห่าค
41:25ุณคือ low
41:25หังคือทigg difí attracted
41:25ม perceive ต้องม่าทรัฐต่อทหล أو 6
41:27Deborah
41:32ใช่...
41:32งั้น entend 아
41:34เฝ้น được
41:34เหมือนกันว่า ฉันไม่รู้จัก
41:38ตลกเลย
41:40เพราะมันไม่ ตลกเลยศักนิดเพ
41:45ราะฉันนั้น
41:47ฉันขอไม้นะเทศคุณ
41:49ว่า แหละ
41:50ença'?
41:50ฉันแต่งตั้งคุณ เสรื่อ ดอกเตอ
41:52ร์
41:52แต่ตอนนี้ฉันจะในนะเทศคุณ ย่
41:55าได้กลับมาอีก
41:58ฉันไม่รู้คุณเป็นใคร คุณทั้
42:00งคู่
42:00galera ดูว่ามาจากไหน
42:03แต่คุณสัมพันธ์กับดวงด
42:05าว และเวทมุ่น เห็นเป็นเรื่องต
42:07ลก
42:08แต่โลกของคุณกำลังมีภัย
42:11กำลังเสื่อม ล้มตาย
42:13และฉันจะไม่มีวันยอมแน่ ไป
42:16จากที่นี่สะ
42:18แล้วคุณจะเข้าใจ ที่คุณพระด
42:21ลง จากความดีงามมาจนขั้นนี้
42:25ว่าคุณจะใช้ชีวิตเช่นนี้ อี
42:28กนานแค่ไหน
42:33ไปจากโลกของฉัน และอยากรับ มาอ
42:39ีก
42:39โว้х...! ขอบจ๊ายซ์ดูก้า!
42:45มาร้อยนะปล่อย
42:46ที่ตลกเนี๊วิตเช่นต้องธล
42:48ทุก เพราะเลือดเป็นคิด
42:49ยายติเป็นโรคเลือดห Living Manage
42:51อยากจบรรไดดแค่ไหวหล talent
42:53ไม่แบบคุณณคงไม่เป็นенты ไม่เป
42:56็นิ架
42:56ไม่จากไหนก็ไม่รู้
42:58OG'เธอ nênห่ามปากัศณ์บาทหละ
42:59โว้งเลือกไปให้ยุดอาร์ดหรื
43:00อ只ล่อความquilaห поним นัก htt�
43:03มาป้าแล้ว Ouais ราชินีเป็นสลು
43:06ม Lucas
43:06ไม่แน่roz และแลกเิอรับเชื่อมา
43:08ด้วย
43:10เธออาจจะเคยให้น้ม
43:12Banaทอนสองก็ดิ่งว่าอยู่ coma
43:13ราชวงวJennyเรือหั้ committed to Panel
43:14ก็อาจ BETT
43:15เสื้อหหมายป้า ในโพтя
43:16แมนจะใช้ เมzeitig้าน่าustaร้อยปีเพื่
43:18อเติบโทว
43:20หน่าจะออกริษัก aprendiz
43:22ที่ 21 อ่ะ
43:24คุณเหลวหลายใหญ่แล้ว
43:26จริงๆ แล้วเจ้าหิงแอน
43:28มันจะพูดแล้ว
43:30ก็ลองคิดดูสิ
43:32พวกเขาเก็บตูจะตายไป
43:34พวกเขาวางแผนทุกอย่างล่วงหน
43:35้า
43:36อาจก็หนดถามดวงจันก็ได้นะ
43:37ใครจะรู้
43:39แหมยัง ชอบล่าสัตว์
43:42กีลาที่เสียเลือดด้วย
43:43โอ้ พระเจ้าพวกนั้นเป็นจริง
43:46ด้วย
43:56จะเอายังไงจะอยู่ที่นี่เหรอ
43:59ม่อมฉันคงอยู่ไม่ได้เพคะ
44:03ม่อมฉันจะขาย
44:05ไม่ก็ทุกมันทิ้งสะ
44:11ถึงเราจะไม่พูดถึงเหตุการณ์
44:13นี้ข้างนอก
44:14แต่พวกเขาไม่ลืมแน่
44:16ฉันดอบรองได้เลย
44:19ความเสียสระของสามีถือ
44:21ความอัชริยะของพ่อเขา
44:24จะคงอยู่ต่อไป
44:25ยังไงหร่ะเพคะ
44:27ฉันเห็นเมื่อคืนนี้
44:29ว่าอังกฤษจะต้องพบเจอสัต
44:31รูที่เหนือจินตนาการ
44:33และเราต้องปกป้องดินแดนทั้ง
44:35หมดในทุกๆด้าน
44:38ฉันขอเสนอ
44:39ให้ตั้งองค์กร
44:41เพื่อตรวจสอบเหตุประหลาดเห
44:43ล่านี้
44:43และสู้กับมัน
44:46ตั้งชื่อมันว่าทอชวุด
44:49องค์กรทอชวุด
44:51และถ้าด็อคเตอร์คนนี้กลับ
44:54มา
44:54เขาควรจะระวัง
44:56เพราะว่าทอชวุด
44:58รอคอยเข้าอยู่
45:04ประรุษสวัสทุกคน
45:06นั่งกันสวายดีไหม
45:09สามเดือนก่อน
45:10เราก็รู้ว่าพนักงานในครัวถ
45:11ูกรียน
45:12แยะมาต COMEíaสักอย่าง
45:13ถ้าคอยท JP ค่ะที่เลี่ยเธอกับก
45:15ัน
45:15พอมาค์โนะนำคุณ surplusar 현재
45:16ยิดีที่รู้จักด๊ว encontra
45:18ยิดีจริงๆด้วย
45:19คุณได้รับ sweepม pls
45:20ให้ลุกไปไหนทังนั้นนะคะ
45:23หรือยิม discoverfl Island
45:24มีความรู้ที่ล้อมเกินโลก
45:26ขsuch determined
45:29ถึงเวลาของเราแล้ว
45:32วันนี้เราจะได้เป็นพระเจ้า
45:43ทางนี้
46:24สวัสดี
46:42สวัสดีที่สวัสดี
Comments