Skip to playerSkip to main content
  • 4 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง

Category

😹
Fun
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้
00:01เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0313 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:06อหา
00:06ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:08บชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10
00:11ขวนได้รับคำแนะนำ
00:21ของสาวดีพลาดแผ่นดินใหม
00:23
00:29พระม่าอุปราชามมังใช้สิง
00:31ขึ้นเสวยราด
00:41เฉริมพันน้ำ หารตาวดี เซ็ง
00:45พยุงาสีเซ็ง
00:47หรือที่เราเรียกกันว่า
00:54พระเจ้านันทะบุเล
00:55บงอาจนะ
01:09บนาเจ้าเมือกันเทศราชมมีผ
01:11ู้แดดไม่ใหม่
01:12พระมหาธรรมราชา ทรงพระประ
01:14ชวน
01:15จึงให้พระนเรศเป็นตัวแทนพ
01:18ระองค์
01:18นำเครื่องบนนากันมาจากอโbooksไทย
01:20าพระเจ้าค่ะ
01:23ผู้ได้อีก
01:25เจ้าฟ้าเมืองค lang
01:27นอกจากมิapperธบุได้มาแล้ว
01:30ยังไม่ได้สง豆 transportation
01:32และไม่ได้สงเพิ่งบนนากudgeเข้ามา
01:34ด่วยพระเจ้าค่ะ
01:41เมืองคลังเป็นเมืองเล็ก
01:44กล่าเหิมเกิดสautresแฮตน basket
01:46มีใครชักอย่ายอยเข้าPe
01:50พระเจ้าสตรงบังจอ พระเจ้าอ
01:52่าของภา เสร็ดมาหรือไม่
02:14เจ้าฟ้าเมืองคังแข่งข้อเช
02:15่นนี้
02:17พระเจ้าหงสวดีพระองค์ใหม่
02:21เทลานี้คงอยู่มีเป็นสุขแน่
02:24อีกไม่นานมันคงจะยกทับขึ
02:26้นมาปล่าๆ
02:27มีให้มังอื่นมันเป็นเยี่ยง
02:29ยาก
02:32เมืองคังอยู่ห่างจากหงสวดีย
02:34ิ่งนะ
02:35ซ้ำยังอยู่บนเขา
02:37ช้างมาพล้พลหงสวดีนั้นเล่
02:40
02:41มาจากที่รุ่ม
02:43ไม่ชินกับทีศูนย์
02:45ว่างจักเอาชัย
02:48มันไม่ใช่ง่าย
02:53แต่เดินเมืองอังวะเรา
02:55มีหน้าที่สอดสองควบควมหั
02:58วเมืองทั้งเหลือ
02:59ผู้มันแข่งข้อขึ้นคราเน
03:01ี่ย
03:03ผมสวดีมันจากได้สำนึก
03:05ว่าอังวะสำคัญเพียงใด
03:12รุ่มพ่อ
03:14เจ้าชลาจริงนะ
03:16เจ้าวางแผนยุยงให้เมืองคัน
03:18แปลพัก
03:20มีเพียงของสวดีต้องมาง้อเรา
03:24แต่หัวเมืองเหล่านี้
03:26ต้องมาเพิ่งบรรมีเราอีกด้วย
03:29เรียกว่า
03:31ได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง
03:34ส่งครามต้องเกิดแน่
03:36ถึงคราที่รูปจะได้ร้างอาย
03:46หากองสวดีต้องการมีชัย
03:51มังจีชว่า
03:54จะต้องครานมหาเรา
04:07ยิงиче Billion
04:09เยอะ อาศทริน folded วิศทรา eh
04:17เยอะ พวกตกลดвид
04:19ทำอะไรท« . ンドทริний called
04:39ที่สุดท้isesมันที่ความกลับ
04:46ที่สุดท้ายการตสุดที่สุดท
04:51้าย
04:51สุดท้ายเกิน ที่สุดท้ายเกิด
05:16ค่ะขอขอบใจพวกท่านทั้งหล
05:17ายที่มาร่วมพิธีถือน้ำกระธ
05:20รรมสัตว์ในวันนี้
05:23เมื่อได้ผ่านพิธีถือน้ำกระธ
05:25รรมสัตว์แล้วใส
05:26ในภายภาคหน้า หากผู้ได้คิดค
05:31ดทรยดต่อค่ะ
05:34ขอให้มิตายดี
05:39มีแต่ความพินาศล่มจม
05:46แต่หากสื่อสัตว์จงรักพัก
05:49ดีต่อค่าแล้วใส
05:52ขอให้มีความสุข ความเจริญส
05:54ื่อไปด้วยเธอร์
05:57ส่งภาคเจริญ
06:09สมค้าสต育น
06:15ยกลับที่สุดท้าย สุดที่สุ
06:16ดที่สุดความจุดความเกิด
06:42สวัสดีท้ายใจ
07:21คือ คืนนี้ดิ่มไงถึงเช้า ม
07:24ีตังหลับดิ่งตั้งนอน
07:28ได้สิ
07:43นับจากวันนี้ มีรูว่าจากได้
07:46พบกันอีกเมื่อใด
07:49วันอุตรายายของทุกปียังไ
07:51งเหล่า ค่าจะไปรอเจ้าพี่ที่เด
07:53ียว
08:08แพ่นลิ่นของสาวดี ปัดนี้
08:10เป็นของพ่อค่า
08:14ค่าเป็นเพียงพระมหาอุปรา
08:15ชา ที่เคยให้สัญญา
08:19ว่าจากให้อโยทยาพ้นจากการ
08:21เป็นประเทศราช
08:28คงไม่อยากทำได้แล้ว
08:31ค่าเข้าใจ
08:50ท่านเรียก
08:52จำคําพี่ไหว
08:55ต่อไปผ่ายหน้า
08:59แม้ว่าหงสาวดีกับอิโย
09:00ทยา
09:02จากเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันไม
09:03่ได้
09:08แต่เจ้า
09:15เจ้าจากเป็นน้องของพี่เสมอไป
09:18แม้ว่าจากการเป็นประเทศ
09:57คงไม่ได้เจอหน้ากันทรามปี
10:03น้าจำไม่ได้เลย
10:06จึงได้พามากราบเป็นไร
10:09หากประหน้าจากได้รู้ว่าเป็นย
10:11าดกัน
10:15พระเจ้าปุเรงนอง
10:16ทรงอุตสาห์แต่งตั้งให้มิ
10:17นัทเวเป็นเมียวสา
10:19กินสวยสาอากรเมืองพิสนุโล
10:21
10:24แล้วใหญ่พาพี่นางไม่พาลูกไป
10:25เยียนพิสนุโลกบ้างหรอ
10:30วะกับอะไรนะ
10:33พี่กับลูกไปพิสนุโลกหรื
10:34
10:34หรือจะไปกลาบตายายที่อิโยท
10:36ยาดี
10:51พี่กับลูกมันตัวกับกัน
10:54ทางนี้มีรือจะปล่อยไป
10:57แต่อีกไม่นาน
10:58เราคงต้องแตกหากับหงสาววดี
11:01สิ้นบรรมีพาเจ้าบุเรงนอง
11:03แล้วพระพินางอยู่ทางนี้จะมีภั
11:04
11:06หากพี่กับลูกหนีไป
11:09พระเจ้านันธารบุเรงจากสงforceค่
11:11อนี้
11:12เป็นมุ่นเหตุในการยกทับไป
11:14ทำสึกกับพิสนุโลกแล ansi
11:15หรือชา starting to indigating
11:19ในพระไฟมิตะความหวาดแล้ว
11:21แว
11:21พรัวหัวเมืองน้อยใหญ่จากแข
11:23็งค่อ
11:24เจ้าจงรักษาตัวให้ดี
11:28ต่อแต่นี้ไป
11:30ไฟส่งครามจะลามไปทั่ว
11:33คอยดูเธอ
11:42พระเจ้าอังวะมีสารตอบมาแล้
11:44ว ว่าจะมีช่วยการศึกเมืองครั้
11:46ง และจะมีกระทำการใดจนกว่าเจ
11:49้าจะขอขอมา
11:51พระเจ้าอังวะ เป็นน้องชายต่าง
11:54มันดาของเสร็จปุ
11:55ทั้งพระอัคระมเหสีเองยังเป็
12:00นพระพินักของท่าน
12:03เราเป็นยากกันถึงสองฉัน คั้น
12:06หัวเมืองทางเหนือแข่งข้อ แล
12:08ะไม่ให้ความช่วยเหลือกัน
12:12ทั้งยังฉวยโอกาส เอาการของบ้าน
12:15เมืองมาบังค้าไปข้าขอขอมา
12:19ข้าไม่ทำ
12:20เมืองอังวะมีความสำคัญยิ
12:22่งนัก ถ้าเราคุ้มอังวะไม่
12:24ได้ ค่อยก็ไม่อาจนอนตาหลับ
12:27เจ้าจากต้องไปขอข้ามาพระเจ้า
12:29อังวะ
12:30และเข้าพิธีอภิเศษกับนัท
12:31ซีนแม่ดอ
12:32ข้าไม่ทำ
12:37ข้ามีได้มีใจให้หนัง
12:39หัวใจของข้า
12:41ข้าท่านมอให้ผู้อื่นไปแล้ว
12:42จิชวะ
12:48ข้าจากไปปราบกระบทเมืองฟัง
12:52และนำใช้ชนะกลับมา
12:55ข้า
12:55อากข้าทำสำเร็จดังว่า
12:58ข้าจะขอพระราชธาน
13:00พระราชธานกันระยา
13:02ให้เข้าพิธีอภิเศษเป็นพระช
13:03ายาของข้า
13:23หลังจากนั้นไม่นาน
13:25พระเจ้านั้นทบูเรงก็มีพระปั
13:27ญชาให้พระหมาอุปราชาบังจ
13:29ีชวะ
13:30นำทัพขึ้นไปตีเมืองคัง
13:33โดยมีค่า
13:36นำทัพจักพิศูโล่
13:39ไปสมทบ
13:42และมีพระสังกระทัน
13:44อุปราชเมืองเมืองเมอตมะ
13:47นำทัพขึ้นไปร่วมรบด้วยอ
13:49ีกแรง
13:51เมืองคังไปที่ราบประเนินเขา
13:54ทางขึ้นสูงแคบฉัน
13:56ส่วนด้านหลังก็เป็นหน้าผ
13:57่าสูง
14:00ชัยภูมิดีเข้าติยา
14:01หากพากันบุเข้าไป
14:06ก็ไม่ต่างจากปลาไว้เข้าใส
14:07
14:10จะพากันตายเสียหมด
14:15เรามีสามครับ
14:16ต้องพากันเข้าติ
14:18เล่นมันทีเพล
14:20จึงจะบุกเข้าไปได้
15:02มีเรื่องหันได้เจ้าพี่
15:16พวกเจ้า
15:20ต้องมาลำบากขอข้าเถอะแท้
15:25ท่านบังจีชว่าง
15:27สู้จนสุดใจเพื่อพิศาของข้
15:29
15:30ข้าผู้เป็นนองแท้ๆของพระราช
15:31ทาทย์กัลิยา
15:33ก็จะช่วยท่านจนสุดใจเช่นก
15:34ัน
15:37เช่นนั้น
15:38สิกคลานี้ก็แพรไม่ได้สินะ
15:42แพรมีได้ก็ต้องชนะ
15:44ใช่ไหมว้พวกเรา
15:46พันเจ้าค่ะ
15:58วังใจแล้วเจ้าพี่ ซึกเมืองคร
16:01ั้งครานนี้เราต้องชนะเท่านั้น
16:13ทับทั้งสามของพวกเราแยกหน้าท
16:15ี่กัน
16:16ทับมังจีชวา บุกเข้าต่อ
16:19สู้กับทหารเมืองครังในช่วง
16:21กังวัน
16:32หนัง!
16:39ยิ่ง!
16:49เฮ้!
16:50ไป!ไป!
16:54ไป!
16:56ropsันหัว!
17:09ไป!
17:19ส่วนทับของข้า ตาทางลอบป
17:22ีนนภา ขึ้นไปทางด้านหลัง
17:25โดยที่ทับเมืองครั้ง ไม่ทันได
17:27้สังเกตเห็น
17:55เธอไว้าคือ
18:11ถ้าสังขทัด ยกทับหนุนนำเข
18:13้าโจมไตเอง
18:16จนฐานเมืองข้าง ไม่มีเวลาได้ห
18:19ยุดพัก
18:25เฮ้ย! พี่ช่วยแล้วกับเฮ้ย!
18:32เกินสะเด็บไปก่อนทุนเจ้าค่
18:33ะ เดี๋ยวทางนี้พุ่งเจ้าเสีย
18:34ยันไว้เอง
18:36ไปหาเรา
18:36เจ้า!
18:40เจ้า!
19:06เจ้า!
19:06เจ้า!
19:07เบา!
19:07เจ้า!
19:32เจ้า!
19:36พึ่งเริ่มประธุขึ้น
19:49ทับของพระหาอุปราชามีชัย
19:51ชนะ
19:52จับเจ้าฟ้าเมืองทางได้เหรอ
19:55เป็นข่าวดียิ่งนักพระเจ้
19:57าค่ะ
20:00ครั้งนี้ชนะ
20:01แต่ครั้งต่อไปไม่แน่
20:05หากพระเจ้าอังวะคอยหนุ่นหล
20:06ังให้หัวเมืองทางเหนือกระด้
20:08างกระเดืองกับเรา
20:10ผมสวัสดีคงต้องทำสึกอยู่ร่
20:12ำไป
20:15อะไรอย่างไร
20:16แทนที่จะกระทำสึก
20:20เราควรหาทางรังหับเภทแห่ง
20:21สึกไม่ดีกว่าหรือพระเจ้า
20:23ค่ะ
20:26antas Strong is al High
20:31พอเดช้า
20:33พวกข้าทำสึงได้ใช้เช็ наз
20:35แล้วได้จับตัวเจ้าฟ้าเหมื
20:37องครั้ง
20:37มาตามพระบัญชาพระเจ้าค่ะ
20:40ขอ pinpoint senior
20:41พอ hinaต้านนี่
20:55เจ้าฟ้าเมืองขัง
20:57เจ้าวังอาจกระดั่งกระเดืองต
20:59่อเรา
21:01ถาหาร
21:03ช่องเอาตัวมันไปตัดหัวเสี
21:04ยประจารย์
21:05อย่าให้เจ้าเมือประเทศสระด์เม
21:07ืองอื่นเอาไปเนี่ยงอย่าง
21:09เฮ้ย ฟ้า
21:10ไปกู!
21:13ไปกู!
21:16ไปกู!
21:16กูปล่อยไปกู!
21:20ไปกู!
21:25รัมหาอุปราชา
21:27เจ้านำทับมีชัยเนื้อเมือง
21:29ขัง
21:30เป็นที่ชื่นชมยินดียิ่ง
21:33ข้าขอปุนบำเน็ต
21:35มอบทรับสมบัติเมืองขังให
21:36้เจ้า
21:36กึงหนึ่ง
21:38อีกกึงหนึ่ง
21:39แบ่งให้พระนเรศและพระสังขท
21:41ัดเท่าเท่ากัน
21:46เป็นพระมากรูนะพระเจ้า
21:48ค่ะ
21:54พระมาหาอุปราชามังจีชว่
21:55
21:59เจ้าเป็นแม่ทับทำศึกได้ชั
22:01ยเป็นครั้งแรกในแผ่นดินข
22:02องข้า
22:04ข้าจักมอบพระชายาคู่บารมี
22:06เป็นรังวัลให้
22:11กระม่อมขอน้อมรับ
22:14ด้วยความสำนึกในพระมาหากรุ
22:16ณาประยังยิ่งพระเจ้าค่ะ
22:19เซนามาตร
22:21เจ้าพนักงานทุกรมกองจงไปเต
22:23รียมการ
22:25ค่าจะจัดพิธีอภิเศคสมรส
22:27อันยิ่งใหญ่
22:29ให้แก่ภาพมหาอุปราชามั
22:31งจีชว่า
22:34กับเจ้าหญิงนัดสีนแม่ด
22:35อแห่งเมืองอังวะ
22:37ภายในเดือนหน้า
22:48เรือเวลา
23:00ภายพร้อมจ้นได้
23:25ท่านแล้ว
23:28ว่าค้ามีได้รักนั่น
23:31แต่หัวเมืองทางเนื้อจะอยู่ใน
23:32ความสงบ
23:34เจ้าก็ไม่ต้องออกไปรบ
23:40เจ้าทางท่านท่านหนักไม่เฉริ
23:43เจ้าไม่อยากค่าคน
23:45ไม่อยากเห็นเพื่อนพลลมเจ็บลมต
23:47าย
23:48โดยคราญนี้เพียงเพื่อสตรีภ
23:50ูเดียว
23:52ชีวิตเพليพลพลเจ้าก็ไม่เสร็
23:53จได้แล้ว
24:01ที่ผ่านมา ข้าใจอ่อนกับเจ้า
24:05มากไป
24:05แต่ครานี้เป็นพระปรมราชโงคก
24:09าร ออกไปต่อหน้ามหาสมาคม
24:12เจ้าจะปิดผิวไม่ได้
24:16ที่ผ่านมา
24:21ข้าขอร้องท่าน เยี่ยงบุตรข
24:24อร้องบิดา
24:31แต่หากพระองค์ ตลัดว่าเป็นพ
24:34ระปรมราชองค์กับ
24:38กระมบก็ขอทูนล่ะ
25:05พระปรมราชา สองพระเมตตาด้วย
25:09ไหมคะ
25:11เมียดเลย
25:12พระราชทาดกันละยาวไหมคะ
25:14เข้ามาอันเชิญเสเด็จออกไปแล้ว
25:15ไหมคะ
25:18เยี่ยล plus�
25:18หนูกิน
25:31ยุ่ง ป่อกิ ยุ่ง
25:58พระเจ้า จะเสร็จไปที่ใด
26:09มีพระวันชา ให้หม่อฉันไปหมด
26:13ตามะ
26:15ไปสร้างวัด สร้างกูสนให้ดว
26:17งพระวิญญาณของเสด็จพ่อ
26:21เมื่อแล้วเสร็จจึงค่อยกลับ
26:22มา
26:22ที่ข้างแต่เกิดมา ไม่เคยย่างเท้
26:30าออกจากวัง
26:31คราวนี้ สั่งไปให้ถึงหมดตามะ ก
26:33็คงไม่ผิดกับการในละเทศท
26:34ี่ออกไปตาย
26:51คงอย่างเทียว
26:52ไม่ต้อง
26:54จะได้พ่อ!
27:06ข้าหยอบแล้ว!
27:11จะได้พ่อ!
27:14ข้าหยอบแล้ว!
27:20จะได้พ่อ!
27:23ข้าหยอบแล้ว!
27:26ข้าหยอบแล้ว!
27:36ข้าหยอบแล้ว!
27:52ข้าหยอบแล้ว!
27:57แล้ว!
28:00เจาไว้!
28:01ข้าหยอดกัน!
28:01ข้าหยอบแล้ว!
28:16ข้าหยอบแล้ว!
28:22เจ้าพี่
28:28เจ้าพี่
28:33ข้าจะต้องไปแล้วนะ
28:51หากขับใจพลไม่ไหวก็ไปกับ
28:54ข้า
28:55ในเขตกำแพงเมืองพิศนุโรค
28:58ค่าเป็นใหญ่
28:59ข้าจะไม่ยอมให้ใครมันทำไรเจ้
29:00าพี่
29:08นองพี่
29:09อย่าว่าแต่กำแพงเมืองพิศน
29:15ุโรคเลย
29:26ต่อให้เป็นกำแพงเมืองอโยท
29:28ยา
29:33ก็ขวางพระเจ้าองสาวดีหากได้
29:35ไหม
29:44ต่อให้
30:08ขอบคุ้น
30:08ก็ขอบคุ้น
30:37สวัสดิ
30:40ลั่งได้
30:42เอ๊ย
30:44ไป
30:57ไป
30:58โอ้
31:00โอ้โหโฮ
31:00พวกมีโหร القับไป
31:03ไป
31:04ไป
31:05ไป
31:05มา
31:06รึเปล่า
31:10เจ้า!
31:14เจ้า!
31:15เจ้า!
31:24เจ้า!
31:25ไอ้!
31:41เจ้า!
31:41มีคนทุ่นึงบอกข้าว่า
31:44กำแพงเมืองพิศนโลก
31:46เปิดกำแพงเมืองอโยทยา
31:48ก็มีอ่านต้านชับของพระเจ้า
31:50ของสาวดีได้
31:53ด้วยมีไพล้พนนับแสง
31:55พี่เขาหินขว้างใส่กำแพงคน
31:57ละก้อน
31:58มีนานก็พังลงจนได้
32:01แต่เรา
32:03จะมีรองความตายอยู่หลังกำแพ
32:05
32:06หากรับของสาวดีบุกมา
32:09เราจะออกว่ากมัน
32:12ถ้าตรงการคนมีฝีมือดีมาอย
32:13ู่กับค่า
32:15คนที่เก่งที่สุด
32:17เร็วที่สุด
32:19อดทนที่สุด
32:21กล้าหารที่สุด
32:22พวกเองจะออกรบเคียงบ่าเคียง
32:25ไหร่กับค่า
32:26เป็นสห Belle ของค่า
32:28สห Agre ของIO
32:29สหBLEk น๊อ видео
32:30สห pam น๊อม น๊อม น๊อม
32:32สห minha
32:39สำหรับฆ่า อิสสรับฆ่า อย
32:43ู่ใกล้แค่เอือมมือขว้า
32:46แต่สำหรับมังจีชวา อิสส
32:49รับฆ่า กลับหลุดมือไป
33:03กลับท์ ปลอตน์เบบสุสสรั
33:06บครับ อิสสรับที่รุงไหว
33:12เย้านิมหลุดมัน ความวันดี
33:17ความวันดี มากเบล่าอีกสุด
33:21งาน
33:21ดนติดาฝ่า ปลอบทรับจริ
33:23งเริ่มข้อบนี้
33:38เจ้าพี่
33:45การทำพี่เซ็กในคราวนี้
33:48เป็นไปเพื่อประโยชน์ต่ออัง
33:49วะแลหงสาววะดี
33:53ข้าขอโยกย่องน้องยิ่ง
33:56ที่ยอมสลาพระองค์มาเพื่อการของ
33:58แผ่นดิน
34:01แต่เมื่อเป็นเช่นนั้น
34:03การร่วมอภิรมยอบเป็นการฝ
34:05ืนใจทั้งสองฝ่าย
34:07หาบังควรไหม
34:13ถ้าขอเชิญน้องท่านผักพรใ
34:14นสำราญใจเธอ
34:17ข้าจะไปอยู่ในที่ของข้า
34:19โปรดบังหม่มฉันก่อนเพคะ
34:32จริงอยู่
34:35พี่หม่มฉันไม่ได้มีจิตปฏิ
34:36พัสต่อเจ้าพี่เลย
34:38แม้แต่หนอย
34:42แต่...
35:00ในเมื่ออพิเศษกันมาแล้ว
35:05ม่อมฉันก็ได้ชื่อว่าเป็น
35:08...
35:10มีอ่ะ...
35:14สิ่งใดอันพึ่งมี...
35:17พึ่งได้...
35:23ม่อมฉันก็ต้องได้...
35:30ทุกอย่าง...
35:33มีวะสิ่งใด...
35:35ตัวสิ่งใด...
35:41การตัวดีสิ
36:26พวกเองบุกเข้าโจมตีเสียงด
36:28ังปานนี้ ไปไหนก็ตายเปล่า
36:32เอาไหม เราต้องค่ะ
36:43พวกเองเห็นหน้าสองคนั้นหรือไม
36:45
36:46หน้ามันถ้าจะกวนนะพระเจ้าค่
36:50
36:50อ้าว มุย
36:51อ้าว มันพามาปลดเลย
36:55ร้าว นี่ไหนเรามาปลด
36:56ป้าพี่พาตกนารกแท้ๆ
36:59ไอ้นารกนั้น ยังรายต้องไปแน
37:01
37:02แต่ขอกินเล่าให้สัมมุราก่อน
37:04เถอะ
37:06พระเจ้าค่ะ
37:11ข้ามมืดป่านนี้แล้ว
37:13เองมาทำกันไร
37:17ข้าใช้ให้เร่งมา
37:19ให้ข้าได้มากับทุนการสำคั
37:20
37:22คือเดียนก่อน
37:23พ่อแกไปเจอช้างป่า โข่งใหญ
37:24่งางาม
37:26พ่อก็เลยตามันมาจนถึงกำแพง
37:27เพชร
37:29แล้วอย่างไร
37:29ก็เลยไปเจอพวกของสวดีเข้า
37:34บ้าอิสตร์
37:37ข้ารรกข้า
37:47湯เรือข้า
37:53ข้าของสุข
37:53ข้าบเร่งมาแล้ว
37:55ข้าบเรอยมาก กดบหวัง
38:27เกิดเหตุอันได้
38:28พวกพ่ายทำงานกันเชื่องชานักก็
38:31มองเลยสั่งสอดพระเจ้าค่ะ
38:38อ้าว...
38:40ตายหมดเลย
38:42เจ้าพี่มือวายใจเร็วนัก
38:46แล้วต่อไปถ้ายจะคุดดินคำถ
38:47นนให้เล่า
38:51พวกเอง
38:53เอาสบไปฟังใกล้ๆ
38:55ฟังดีๆให้เสือมาได้กลิก
38:57พระเจ้าค่ะ
38:59กลับไปหงสาวดี
39:00ไปรายงานว่าพระที่เกนมาเป็นไข
39:02้ป่าตายสิ้น
39:04พ่ารับสนองพระบัญชาให้ทำถนน
39:06ไปอายุทยาให้แล้วเสร็จรวยเร็
39:07
39:30เพราะเหตุว่ามังเยอจอชวาน
39:32ั้นเที่ยมโหดนัก
39:34พวกไทยใหญ่ที่ถูกเกไปเป็นไพ
39:36ร่ทําถนน
39:37มักพากันนี้
39:39รอดบ้าง ตายบ้าง
39:42ที่รอดตายไปถึงอายุทยาก็มี
39:43ไม่น้อย
39:47มีเพียงทําถนน
39:49ผมสาวดีกันทำยุงฉาง
39:51เริ่มสาสมสเบียง
39:52คงจะเตรียมทําสึกครั้งใหญ่
39:55เสร็จพ่อถึงใช้ค่าขึ้นม
39:56หาพี่
40:00ปีนี้พ่อแก่ลงมาก
40:03ทั้งยังเจ็บไข้ได้ป่วยไม่เว
40:05้นวัน
40:09ทางของสาวดีของคาเนว่าพ่
40:11อคงอยู่ใดไม่นาน
40:14พ่อ
40:16คนเราเกิดมาก็ต้องตาย
40:19แต่หากพ่อจะตาย
40:21ก็พออย่าให้ลำบากแก่บ้านเม
40:24ื่อ
40:26เจ้าขาว
40:28เจ้าจงนำคำพ่อไป
40:32พระเจ้าค่ะ
40:34นั้นถ้าปุเรงหวานระแวงในต
40:36ัวพี่ชายเจ้ายิ่งนะ
40:39หากพ่อตาย
40:42ชะรอยจะแต่งตั้งผู้อื่นมานั่ง
40:44บรรังอโยทยา
40:47จากได้ยังไร
40:48พี่นายเรฟไม่ยอมแน่อลูกก็
40:49ไม่ยอม
40:51นั้นถ้าปุเรงย่อมส่งทรา
40:53บที่
40:54ถึงได้เตรียมตัวธรรมสึก
40:56ใหญ่
40:59เจ้าจงไปหารือออกเจ้าดำ
41:02วัทหากข้อตาย
41:06แล้วมันยกทับเข้ามายึดอโ
41:08ยทยา
41:09เจ้าสองคนจักทำเยี่ยงไร
41:23อโยทยาเสียคนดีมีฝีมือไป
41:25เกือบหมด
41:28แม่ข้ากับเสด็จพ่อจะต้องฟ
41:31ื้นฟูกองทับขึ้นมา
41:33แต่ก็ยังไม่ดีดังเก่า
41:37ทางนี้เล่า
41:39ทหารทางนี้พ่อจะมีฝีมือเป็
41:42นเอง
41:43แต่คนของเรายังน้อยนะ
41:45ยังไม่พอหากต้องสู้กับทับ
41:47ใหญ่
41:52ฉะนั้นก็ต้องด้วยผ่าคนมาเสร
41:54ิมทับ
41:57จริงสิ
42:08พูดแล้วข้ากันลึกได้
42:11ข้ามีของมาฝากพี่
42:14รับรอพี่ต้องถูกพระไทยแน
42:17
42:35นี่เหรอ
42:36ของที่ว่า
42:38ประเจ้าค่ะ
42:52สิ
43:05ดาบท่ำจากเหล็กน้ำพี่
43:06พระเจ้าค่ะ
43:30ด่าบนี่ดีนะ
43:34ขอเดชะ ดับเหล็กน้ำพรีย์
43:36เป็นสุดยอดดาบ
43:38เนื้อเหล็กเนียว เป้าแต่ท
43:40นทาน
43:41ทั้งยังเป็นกัยสิทธิ์ คุ
43:42้มพรองผู้ใช้ให้แคลวพลาด
43:45ร้างอาจฐานคุณใส
43:47แต่กว่าจะได้สักเล่มหนึ่ง ก
43:49็ยากนะ
43:50ค่ารู้แล้ว
43:53ว่าแต่เองคือผู้ได้วะ
43:56พ่อค่าสายดาบเรื่อย
44:00ผู้นี้คือพระชายปุรี
44:02ชื่อเดิมว่าดวง
44:04เป็นผู้ไฟรู้ในการรบ
44:06และมีความรู้เรื่องอาวุธ
44:09ถ้ากันเลยชวนได้มาช่วยพี่
44:11ดิ
44:13เจ้าขาวมาให้พี่น้องคนดี
44:16ทั้งดาบดี
44:18พี่ขอบใจนะ
44:22ไอ้เพช ไอ้สี
44:25เราจะมีฐานเองเพิ่มคนหนึ่งล่ะ
44:30พระเจ้าค่ะ
44:31เป็นพระการุณา
44:35พระเจ้าค่ะ
44:36พระเจ้าค่ะ
44:38เธออาวุธ
44:42อาวุธ
44:42ค่ะ
44:55ที่น้องรบรวมผู้คุณ
45:00สะสงอาวุธและสเบียร
45:04เตรียมพร้อม เค้าทำสงครามครั้
45:08งต่อไปกับหงสาวดี
45:13เรามีเหตุต้องไปเยือนหงสาวดี
45:15แล้ว
45:15ในเมื่ออยากรบ ก็มารบกันให้หน
45:17ังใจ
45:18สิ้นเซรษปูแล้ว หัวเมืองพาก
45:20ันแข็งข้อจริงแต่ว่า
45:22ถ้าลำพังเพียงพูดเดี๋ยว
45:23จะจัดการได้ด้วย
45:25เจ้าจงกลับไปกราบทูนพระเจ
45:26้าหงสาวดี
45:27หัวเราเจ้าฟ้าพิศนูโลก ขอ
45:30รับสนองพระราชองค์การนำคั
45:32บไปร่วมรบสึกอังวะโดยท
45:34ันที
45:34ครานนี้ หากอ้ายเสรยมันไปร่วม
45:36รบด้วยลูกจากขอแก้ม
45:39ถึงคร่านแล้วพระคุณเจ้า ทิค
45:41่าจะเป็นไทย
45:57ใน assisting Picture
46:02ภรริง Spain
46:02ทันอดง安
46:03ต้องนักการน่าง
46:05ในiamenteคงสอบavez
Comments

Recommended