- 4 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้
00:01เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0313 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:06อหา
00:06ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:08บชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ี
00:11ขวนได้รับคำแนะนำ
00:21ของสาวดีพลาดแผ่นดินใหม
00:23่
00:29พระม่าอุปราชามมังใช้สิง
00:31ขึ้นเสวยราด
00:41เฉริมพันน้ำ หารตาวดี เซ็ง
00:45พยุงาสีเซ็ง
00:47หรือที่เราเรียกกันว่า
00:54พระเจ้านันทะบุเล
00:55บงอาจนะ
01:09บนาเจ้าเมือกันเทศราชมมีผ
01:11ู้แดดไม่ใหม่
01:12พระมหาธรรมราชา ทรงพระประ
01:14ชวน
01:15จึงให้พระนเรศเป็นตัวแทนพ
01:18ระองค์
01:18น้ำเครื่องบนาการมาจากโโทยพ
01:20ระเจ้าค่า
01:23ผู้ได้อีก
01:25เจ้าฝ้าเมื pont� battlefield
01:27นอกจากมิสะเด็ลษมาแล้ว
01:30ยังไม่ได้ส่งพูดแทนพระองค
01:31์
01:32และไม่ได้ส่งเครื่องบนาการเข้
01:34ามาท่ายด้วยพระเจ้าค่า
01:41เมืองคังเป็นเมืองเล็ก
01:44กล้าเยิมเกิ่นนั้น
01:45เฉรอยจะ해요.ajักยาอยู่ข้างหลัก
01:50พระเจ้าสตรงบังจอ พระเจ้าอ
01:52่าของค่า เสด็จมาหรือไม่
02:14เจ้าฟ้าเมืองค่างแข่งข้อเช
02:15่นนี้
02:17พระเจ้าหงสวดี พระองค์ใหม่
02:21เทลานี้ คงอยู่มีเป็นสุขแน่
02:24อีกไม่นาน มันคงจะยกทัพขึ
02:26้นมาปล่า ๆ
02:28มีให้เมื่องอื่นอ่ะเป็นเยี่ยง
02:29ยาก
02:32เมืองค่างอยู่ห่างจากหงสวดีย
02:34ิ่งนะ
02:35ซ้ำยังอยู่บนเขา
02:37ช้างมาพระพลหงสวดีนั้นเล่า
02:41มาจากที่รุ่ม
02:43มันไม่ชินกับทีสูง หว่าง
02:45จักเอาชัย
02:47มันไม่ใช่ง่าย
02:53แต่เดินเมืองอังวะเราเนี่ย
02:56มีหน้าที่สอดสองควบควมหั
02:58วเมืองทั้งเหลือ
02:59ผู้มันแก่งข้อขึ้นคราเน
03:01ี่ยเนี่ย
03:03ผมสาวดีมันจักได้สำนึก
03:05ว่าอังวะสำคัญเพียงใด
03:12หรือพ่อ
03:14เจ้าชลาจริงนะ
03:16เจ้าวางแผนยุยงให้เมืองคัน
03:18แปลพัก
03:20มีเพียงของสาวดีต้องมางอเรา
03:24แต่หัวเมืองเหล่านี้
03:26ต้องมาเพิ่งบรรมีเราอีกด้วย
03:29เรียกว่า
03:31ได้
03:31ทั้งขึ้นทั้งล่อง
03:34สองความต้องเกิดแน่
03:36ถึงคลาที่รูปจะได้ร้างอาย
03:47หากองสาวดีต้องการมีชัย
03:51มังจีชวา
03:54จะต้องคลาหรือมหาเรา
04:09ต้องการมีชัย
04:34ทางก effective
04:56เศยข้าเฮนลา ของสีทานละเฮสท
05:09ุภา
05:15ข้าขอขอบใจพวกท่านทั้งหล
05:17าย
05:18ที่มาร่วมพิธีถือน้ำกระธร
05:20รมสัตว์ในวันนี้
05:23เมื่อได้ผ่านพิธีถือน้ำกระท
05:25ําสัตว์แล้วไซ
05:28ในภายภาคหน้า
05:30หากผู้ได้คิดคดทรยดต่อข้
05:32า
05:34ขอให้มิตายดี
05:39มีแต่ความพินาสล่มจม
05:46แต่หากสื่อสัตว์จงรักพัก
05:49ดีต่อข้าแล้วไซ
05:52ขอให้มีความสุขความเจริญส
05:54ื่อไปด้วยเธอ
05:57ส่งพาเจริญ
06:20ขอให้มีความสุข
06:23ขอให้มีความสุข
06:51ขอให้มีความสุข
06:52ขอให้มีความสุข
07:21คือ คือ คือ นี่ ดิ่มไง ถึง
07:23เช้า ไม่ต้องหลับ ตรงนอน
07:28ได้ซิ
07:43นับจากวันนี้
07:45มีรู้ว่าจากได้พบกันอีกเม
07:47ื่อใด
07:49วันอุตรายายของทุกปียังไ
07:51งเหรอ
07:52ข้าจะไปรอเจ้าพี่ที่เดียว
08:08แพ่นลิ่นของสาวดี
08:10ปัดนี้เป็นของพ่อค่ะ
08:11ค่าเป็นเพียงพระมหาอุปรา
08:15ชา
08:17ที่เคยให้สัญญา
08:19ว่าจากให้อโยทยาพ้นจากการ
08:21เป็นประเทศราช
08:28คงไม่อยากทำได้แล้ว
08:31ข้าเข้าใจ
08:50พระนอรี
08:52จำคําพี่ไว้
08:56ต่อไปผ่ายน่า
08:59แม้ว่าหงสาวดีกับอีโย
09:00ทยา
09:02จากเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันไม
09:03่ได้
09:06แต่เจ้า
09:15เจ้าจากเป็นน้องของพี่เสมอไป
09:18เจ้าจากเป็นประเทศราชา
09:57วินทาเว
09:59มินทาเว
10:00ไม่ได้เจอหน้ากันทรามปี
10:03น้าจำไม่ได้เลย
10:06จึงได้พามากราบเป็นไร
10:09หากปะหน้าจากได้รู้ว่าเป็นญ
10:11าติกัน
10:14พระเจ้าบุเรงนอง
10:16ทรงอุตสาห์แต่งตั้งให้มี
10:17นัทเวเป็นเมียวสา
10:18กิ้นสวยสาอากรเมืองพิศนุโ
10:21ลก
10:24แล้วใหญ่พาพี่นางไม่พาลูกไป
10:25เยี่ยนพิศนุโลกบ้างหรอ?
10:30วักอะไรนะ
10:32พี่กับลูกไปพิศนุโลกหรื
10:34อ?
10:34หรือจะไปกลาบตายายที่อโยทย
10:36าดี
10:51พี่กับลูกมันตัวกับกัน
10:54ทางนี้มีหรือจะปล่อยไป
10:57แต่อีกไม่งาน
10:58เราคงต้องแตกหากับหงสาววดี
11:01สิ้นบรรมีพระเจ้าบุเรงนอง
11:03แล้วพระพี่นางอยู่ทางนี้จะมีภั
11:04ย
11:06หากพี่กับลูกหนีไป
11:09พระเจ้านันทาบุเรงจากสงใช้ข
11:11้อนี้
11:12เป็นมูลเหตุในการยกทับไปทำ
11:14สึกกับพิศนุโลกและอโยท
11:15ยา
11:16พระเจ้านันทาบุเรงเพิ่งเสวยร
11:18าช
11:19ในพระไทยมีแต่ความหวาดและ
11:21แว่
11:21หัวหัวเมืองน้อยใหญ่จากแข็
11:23งข้อ
11:24เจ้าจงรักษาตัวให้ดี
11:28ต่อแต่นี้ไป
11:30ไฟสงคลามจะลามไปทั่ว
11:33คอยดูเธอ
11:42พระเจ้าอังวามีสารตอบมาแล้
11:44ว
11:44ว่าจะมีช่วยกันสึกเมืองครั้
11:46ง
11:47และจะมีแกรษทำการใด gi voisเจ้าจะ
11:49ของมา
11:52พระเจ้าอังวา เป็นน้องชายต่าง
11:54มัลดาของเสร็จปุ
11:55ทั้งพระอาคระมあเหสีเองยังเป
11:59็นพระพินักของท่าน
12:01ก็ก็นจากคุณครั้ง
12:03แล้วเป็นยากกันถึงสองฉัน
12:05ครั้นหัวเมืองทางเหนือแich่งข
12:07้อ
12:08และไม่ให้ความช่วยเหลือกัน
12:12ทางยังฉวยโอกาส
12:14เอาการของบ้านเมืองมาบรังครับให
12:16้ค่าขอเขามา
12:19กลับไม่ทำ
12:20เมืองอังวะมีความสำคัญยิ
12:22่งAustrian
12:23ถ้าเราคุ้มมอังวะไม่ได้
12:24ค่อยก็มีอาจof ohnerตาหลับ
12:27เจ้าจากต้องไปขอเขามาพระเจ้าอ
12:29ังวะ
12:30และเข้าพิธีอภิเศษกับนัท
12:31ซีนแม่ดอ
12:32ข้าไม่พรับ
12:37ข้ามีได้มีใจให้หนัง
12:39หัวใจของข้า
12:41ข้าท่านมอบให้ผู้อื่นไปแล้ว
12:42จิชวะ
12:48ข้าจะไปปราบกระบทเมืองคำ
12:52และนำชัยชนะกลับมา
12:55อาค้าทำสำเร็จดังว่า
12:58ข้าจะขอพระราชธาน
13:00พระราชธานกันระยะ
13:02ให้เข้าพิธีอภิเศษเป็นพระช
13:03ายาของข้า
13:23หลังจากนั้นไม่นาน
13:25พระเจ้านานทบุเรงก็มีพระปัญ
13:27ชาให้พระหมาอุปราชามังจี
13:29ชวะ
13:30นำทัพขึ้นไปตีเมืองคัง
13:32โดยมีค่า
13:36นำทัพจักพิศูโลก
13:39ไปสมทม
13:42และมีพระสังกธัน
13:44อุปราชเมืองเมืองเมาะตะมะ
13:47นำทัพขึ้นไปร่วมรบด้วยอ
13:49ีกแรง
13:51เมืองคังไปที่ราบประเนินเขา
13:54ทางขึ้นสูงแคบชัน
13:56ส่วนด้านหลังก็เป็นหน้าผ
13:57่าสูง
14:00ใช้ภูมิดีเข้าติยาก
14:04ถ้าผ่ากันบุกเข้าไป
14:06ก็ไม่ต่างจากปราไว้เข้าใส
14:07่
14:10จะผ่ากันตายเสียหมด
14:15เรามีสามทัพ
14:16ต้องผ่านกันเข้าติ
14:18เล่นมันที่เผอ
14:20จึงจะบุกเข้าไปได้
14:32ทำไม่ก็เป็นไร
14:42นายก็บอกว่า
14:47นายกล้องใช้
15:02มีเรื่องมันได้เจ้าพี่
15:16พวกเจ้า
15:20ต้องมาลำบากประค่าเถอะแท้
15:25ท่านมังจีชวาง
15:27สู้จนสุดใจเพื่อพี่สาของค่
15:29า
15:30ค่าผู้เป็นนองเททของพระราชทา
15:32ติเกรียา
15:33ก็จะช่วยท่านจนสุดใจเช่นก
15:34ัน
15:37เช่นนั้น สึกคลานี้ก็แพ้ไม่ได
15:40้สินะ
15:42แพ้มีได้ ก็ต้องชนะใช่ไหมวะ
15:44พวกเรา
15:46พระเจ้าค่ะ
16:02ท่านมังจีชวา
16:18บุกเข้าต่อสู้กับทหารเมือง
16:20คลาง
16:49ในช่วงตังหวัน
16:50ไปไปไป
16:52ไป
16:54ไป
16:55ไป
17:07ท่านมัง
17:08ท่านมัง
17:18สวนทับของค่า
17:21ตาทางรอบปีนนภา
17:23ขึ้นไปทางด้านหลัง
17:25โดยที่ทับเมืองครั้ง
17:26ไม่ทันได้สังเกตเห็น
17:28ปัน
17:56เกอร์
18:09ในเวลากังคืน ภาสังขทัดย
18:12กทับหนุนนำเข้าโจมตัย จนฐ
18:16านเมืองขันไม่มีเวลาได้หยุด
18:19พัก
18:25เฮ้ย! พี่ช่วยกระดับเฮ้ย!
18:32ให้ realmenteนั่았어!
18:32เกิดเลยพี่ท่านนี้ดูมาชื่อดีท
18:34้ายที่ไอ้เป็นไ้ zones
18:34่มันอยู่แรงมีขี่เยdotนดิ
18:59ที่สุดท้ายที่สุดท้าย
19:27สึกเมืองคั่ง จบลงด้วยชัยช
19:29นะ
19:32แต่สึกภายในของหงสาวดี
19:36เพิ่งเริ่มประธุขึ้น
19:49ครับของพระหาอุปราชามีชัย
19:51ชนะ
19:52จับเจ้าฟ้าเมืองคั่งได้เหรอ
19:55เป็นข่าวดียิ่งนักพระเจ้
19:57าค่ะ
20:00ครั้งนี้ฉนะ
20:02แต่ครั้งต่อไปไม่แน่
20:05หากพระเจ้าอังวะคอยหนุ่นหล
20:06ังให้หัวเมืองทางเหนือ
20:07กระด้างกระเดืองกับเรา
20:10ผมสาวดีคงต้องทำสึกอยู่ร่ำ
20:12ไป
20:15และอย่างไร
20:16แทนที่จะกระทำสึก
20:20เราควรหาทางรังหับเภทแห่ง
20:21สึก
20:22ไม่ดีกว่าหรือ พระเจ้าค่ะ
20:31พอเดชะ
20:33พวกค่าทำสึกได้ใช่ใช่นะ
20:36และได้จับตัวเจ้าฟ้าเมืองค
20:37ั่ง
20:37มาตามพระบัญชาพระเจ้าค่ะ
20:40ลาดคอมาออกมา
20:41ไปกู
20:45ไปกู
20:46ไปกู
21:07omieки
21:10ไปกู
21:16อเหนื่อย
21:24รำหาอุปราชา
21:27เจ้านำทับมีใช้ Neustry
21:29เซื้อเมืองคั่ง
21:30เป็นที่ชื่นชมยินดียิ่ง
21:33ข้าขอปุ้นบำเน็ต
21:35มอบทรัพย์สมบัติเมืองครั้
21:36งให้เจ้าเกิงหนึ่ง
21:38อีกเกิงหนึ่ง
21:39แบ่งให้พระนเรศและพระสังขท
21:41ัดเท่าเท่ากัน
21:46เป็นฮามากรูนะพระเจ้า
21:48พระมหาอุปราชามังจีชว่
21:55า
21:59เจ้าเป็นแม่ทัพทําศึกได้
22:00ชัยเป็นครั้งแรกในแผ่นดิ
22:02นของข้า
22:04ข้าจักมอบพระชายาคู่บารมี
22:06เป็นรั่งวัลให้
22:11ระม่อมขอน้อมรับ
22:14ด้วยความสำนึกในพระมหากรุ
22:16ณาประยังยิ่งพระเจ้าค่ะ
22:19เสียนาหมาติ
22:21เจ้าพระนักงานทุกรมกองจงไป
22:23เตรียมการ
22:25ค่าจะจัดพิธีอภิเศคสมรส
22:27อันยิ่งใหญ่
22:29ให้แก่ภาพมหาอุปราชามั
22:31งจีชว่า
22:34กับเจ้าหญิงนัดสีนแม่ด
22:35อแห่งเมืองอังวะพายในเดือน
22:37หน้า
22:38กับเมืองอันยิ่ง
22:41กับเมืองอันยิ่ง
22:58กับเมืองอันยิ่ง
23:13แย่สงทําเช่นนี้
23:17เพื่อความมั่นคงของหงสาวดี
23:25แต่ค่าเคยบอกท่านแล้ว
23:28ว่าค่ามีได้รักนาน
23:29แต่หัวเมืองทางเหนือจังอยู่ใ
23:32นความสงบ
23:34เจ้าก็ไม่ต้องออกไปรบ
23:40เจ้าทั้งสงทําหนักนิเฉยรึ
23:43เจ้าไม่อยากฆ่าคน
23:45ไม่อยากเห็นไพลพลลมเจ็บลมต
23:47าย
23:49ด้วยครานนี้เพียงเพื่อสตรีผู้
23:50เดียว
23:52ชีวิตไพลพลเจ้าก็ไม่เสียได
23:53้แล้ว
24:01ที่ผ่านมา
24:04ข้าใจอ่อนกับเจ้ามากไป
24:07แต่ครานนี้เป็นพลับรมราชองก
24:09าร
24:10ออกไปต่อนหน้ามหาสมาคม
24:12เจ้าจะปิดผิวไม่ได้
24:16ที่ผ่านมา
24:21ข้าขอร้องท่าน
24:23เยี่ยงบุฏขอร้องบิดา
24:31แต่หากพระองค์
24:33ตลัดว่าเป็นพลับรมราชอง
24:34กับ
24:38กระมบก็ขอทูนล่ะ
24:40สวัสดี
24:55สวัสดี
25:08ต้องพระเมตตาด้วยไหมคะ
25:11เมียดเลย
25:12พระชราชกันละยาวไหมคะ
25:14เข้ามาอันเชิญเสด็จออกไปแล้ว
25:15ไหมคะ
25:43เชิญเสด็จออกไปเชิญเสด็จออกไป
26:00ให้เชิญเสด็จออกไปที่ได้
26:10มีพระวัญชาให้เหม่อมฉันไป
26:12มอตมะ
26:15ไปสร้างวัด สร้างกุศลให้ดว
26:17งพระวิญญาณของเสด็จพ่อ
26:21เมื่อแล้วเสร็จจึงค่อยกลับ
26:22มา
26:27พี่ข้างแต่เกิดมาไม่เคยย่างเท้
26:30าออกจากวัง
26:31คราวนี้สั่งไปให้ถึงมอตมะก
26:33็คงไม่ผิดกับการในละเทศท
26:34ี่ออกไปตาย
26:36คราวนี้
26:52นี่ต้องสร้างสร้าง
26:52สร้างสร้าง
27:05เธอให้โอมแล้ว
27:07นี่เรียบพ่อ
27:13คราวนี้เรียบพ่อ
27:18เธอให้โอมนี่เคย
27:22คราวนี้เรียบupa
27:26คำเพื่อถึงtur dziวโ Avenue
27:28алы bapt conse
27:33อgod
27:34ก็บ bio
27:35ข้างอบนี้!
28:22เจ้าพี่
28:28เจ้าพี่
28:29ข้าจะต้องไปแล้วนะ
28:51หากขับใจผลไม่ไหวก็ไปกับ
28:54ค่า
28:55ในเขตกำแผงเมืองพี่สุนูโร
28:57คค่าเป็นใหญ่
28:59ค่าจะไม่ยอมให้ใครมันทำไรเจ้
29:00าพี่
29:08นองพี่
29:09อย่าว่าแต่กำแผงเมืองพี่สุ
29:15นูโรคเลย
29:26ต่อให้เป็นกำแผงเมืองอโยท
29:28ยา
29:33ก็ขวางพระเจ้าองสาวดีหาได้
29:35ไหม
29:45ต่อให้
29:54ต่อให้เจ้า
29:56ต่อให้เจ้า
30:16เก่งขอ ต่อให้เจ้า
30:29ต่อให้เจ้า
30:31ต่อมานำ
30:46้ขึ้น
30:53กับมันกัน
30:57นี่
30:57เจมห่วงกับมัน
31:02กันกันกับมัน
31:02แล้ว มันกับมัน
31:05แล้วบนี้
31:08มาอีก
31:10เดี๋ยว
31:14เตรียม!
31:15อาย!
31:16อาย!
31:18อาย!
31:25อาย!
31:26อาย!
31:41มีคนผู้หนึ่งบอกข้าว่ากำแพ
31:44งเมืองพฤษณ์โลก เปิดกำแพง
31:47เมืองอโยทยา
31:48ก็มีอ่านต้านชับของพระเจ้า
31:50หงสาวดีได้
31:53ด้วยมีไฟพนนับแสงพี่เขาหิ
31:56นคว้างใส่กำแพงคนละก้อน น
31:59ี่นานก็พังลงจนได้
32:01แต่เราจะมีรองความตายอยู่หลังก
32:04ำแพง หากทับของสาวดีบุกมา
32:08เราจะออกวิล้มกับมัน
32:12ข้าตรงการคนมีฝีมือดีมาอย
32:13ู่กับข้า คนที่เก่งที่สุด เร็
32:18วที่สุด
32:19อดทนที่สุด ก็หันที่สุด
32:22พวกเองจะออกรฟเคียงบ่าเคียง
32:25ไหร่กับค้า เป็นสหาเด็กข
32:27องค้า
32:28สหา 파�ฟ刚กนัฬ์อันนusz หาเร็ก
32:31ของโมงกนัฬ์
32:32สหาเด็กผองจำ
32:36สหาเด็กของ amar
32:39สำหรับค่า อิสรภา อยู่ใกล
32:43้แค่เอือมมือขวา
32:46แต่สำหรับมังจีชวา อิสร
32:49ภา กลับหลุดมือไป
33:07อิสรภา อิสรภา อิสรภา อิ
33:12สร้างที่ที่สุดท้าย อุภา อิ
33:17สรรษ หลุดมือดกลับบัง
33:38เจ้าพี่
33:45การเอาพิเศคในคราวนี้
33:48เป็นไปเพื่อประโยชน์ต่ออัง
33:49วะแลหงสาววะดี
33:53ข้าขอโยกย่องน้องยิ่ง
33:56ที่ยอมสลาดพระองค์มาเพื่อการข
33:58องแผ่นดิน
34:00แต่เมื่อเป็นเช่นนั้น
34:03การรวมอาพิรมยอบเป็นการฝ
34:05ืนใจทั้งสองฝ่าย
34:07หาบังควรไหม
34:13ถ้าขอเชินน้องท่านผักพอใน
34:14สำราญใจเธอ
34:17ค่าจะเป็นอยู่ในที่ของค่า
34:21โปรดปังหม่มฉันก่อนเพคะ
34:32จริงอยู่
34:35พี่หม่มฉันไม่ได้มีจิตปฏิ
34:36พัศต่อเจ้าพี่เลย
34:38แม้แต่น้อย
34:40แต่...
34:46ท่าน
35:00มีจังส่วนในเมื่ออัพิเศษ
35:02กันมาแล้ว
35:05ม่อมฉันก็ได้ชื่อว่าเป็น
35:08…
35:10เมีย สิ่งใดอันพึ่งมี พึ
35:17่งได้
35:23หม่อมฉันก็ต้องได้
35:30ถูกอย่าง มีวะสิ่งใด
35:42สิ่งใด
36:08เกิด!
36:13เกิด!
36:26พวกเองบุกเข้าโจมตีเสียงด
36:28ังปานนี้ ไปไหนก็ตายเปล่า
36:32เอาไหม
36:33เธอต้องค่ะ
36:43พวกเองเห็นหน้าสองกวนนั้นหรื
36:44อไหม
36:46หน้ามันถ้าจะกวนนะพระเจ้าค่
36:50ะ
36:50อ้าวไหม
36:51มันข้ามาปลดเลย
36:55ร้านแน่แล้วเรามาปลด
36:56ปลาพี่พาตกนารกแท้ๆ
36:59ไอ้นารกนั้น ยังรายต้องไปแน
37:01่
37:02แต่ขอกินเล่าให้ชัมมุราก่อน
37:04เถอะ
37:06พระเจ้าค่ะ
37:11ค่ามมืดปลานนี้แล้ว
37:13เอ้ามาทำกันอะไร
37:17ควาชัยให้เร่งมา
37:19ให้ค่าได้มากับทวนการสำคั
37:20ญ
37:22คือเดียนก่อนพ่อแกไปเจอช้
37:24างปากโหงใหญ่งางาม
37:26พ่อก็เลยตามมันมาจนถึงกำแพ
37:27งเผ็ด
37:29แล้วอย่างไร
37:32ก็เลยไปเจอพวกหงสวดีเข้า
37:52สิ่งอันดัย
38:27เกิดเหรอดันได้
38:28พวกพ่ายทำงานกันเชื่องช้านักก
38:31็มอมเลยสั่งสอดพ่อเจ้าค่ะ
38:38อ้าว...
38:40ตายหมดเลย
38:42ช่วยพี่มือไวใจเร็วนัก
38:46แล้วต่อไปใครจะคุดดินคำถนน
38:47ให้เรา
38:51พวกเอง
38:53เอาสบไปฟังใกล้ๆ
38:55ฟังดีๆ ให้เสือมาได้กลิ่ง
38:57พระเจ้าค่ะ
38:59กลับไปหงสวดี
39:00ไปรายงานว่าพระที่เกนมาเป็นไข
39:02้ป่าตายสิ้น
39:04ถ้ารับสนองพระบัญชา
39:05ให้ทำถนนไปอายุทยาให้แล้วเสร็
39:07จโดยเร็ว
39:08ถ้าคงมีเร่งส่งคนใหม่มา
39:11ทำให้งานล่าชา
39:12ค่าจะเผ็ดทูนให้ลงโทษทุก
39:13คน
39:13ไม่ไหวน่า
39:16รับด้วยเก้าพระเจ้าค่ะ
39:24เสด็จพ่อก็ทรงศาพเรื่องทำถนน
39:26ด้วยเหลือ
39:27ทรงศาพ
39:30เพราะเหตุว่ามังแยะจอชวาน
39:32ั้นเที่ยมโหดนัก
39:34พวกทายใหญ่ที่ถูกเก่งไปเป็นไ
39:36พร่ทำถนน
39:37มักพากันนี้
39:39รอดบ้าง ตายบ้าง
39:42ที่รอดตายไปถึงอายุทยาก็มี
39:43ไม่น้อย
39:47มีเพียงทำถนน
39:49ผมสาวดีกันทำยุงฉาง
39:51เริ่มสาสมสเบียง
39:52คงจะเตรียมทำสึกครั้งใหญ่
39:55เสด็จพ่อจึงใช้ค่าขึ้นมา
39:56หาพี่
40:00ปีนี้พ่อแก่ลงมาก
40:03ทั้งยังเจ็บไข้ได้ป่วยไม่เว
40:05้นวัน
40:09ทางของสาวดีของคาเนว่าพ่
40:11อคงอยู่ใดไม่นาน
40:14พ่อ
40:16คนเราเกิดมาก็ต้องตาย
40:19แต่หากพ่อจะตาย
40:22ก็ขออย่าให้ลำบากแก่บ้านเม
40:24ื่อ
40:26เจ้าข่าว
40:28เจ้าจงนำคำพ่อไป
40:32พ่อเจ้าค่ะ
40:34นั้นถ้าปุเรงหวาดระแวงใน
40:36ตัวพี่ชายเจ้ายิ่งนะ
40:39หากข้อตาย
40:42ชะรอยจะแต่งตั้งผู้อื่นมานั่ง
40:44บรรังอโยทยา
40:47เจ็กได้ยังไร
40:48พี่นายเรฟไม่ยอมแน่อลูกก็
40:49ไม่ยอม
40:51นั้นถ้าปุเรงย่อมทรงศาพ
40:53ที่
40:54ถึงได้เตรียมตัวทําสึกให
40:56ญ่
40:59เจ้าจงไปหารือออกเจ้าดำ
41:02วัทหากข้อตาย
41:06แล้วมันยกทับเข้ามายึดอโ
41:08ยทยา
41:09เจ้าสองคนจักทําเยี่ยงไร
41:23อโยทยาเสียคนดีมีฝีมือไป
41:25เกือบหมด
41:28แม่ข้ากับเสด็จพ่อ
41:30จะต้องฟื้นฟูกลองทับขึ้น
41:32มา
41:33แต่ก็ยังไม่ดีดังเกา
41:37ทางนี้เล่า
41:39ทหารทางนี้
41:41พอจะมีฝีมือเป็นเอง
41:43แต่คนของเรายังน้อยนัก
41:45ยังไม่พอ
41:46หากต้องสู้กับทับใหญ่
41:52เช่นนั้นก็ต้องด้วยผ่าคนมาเสร
41:54ิมทับ
42:06จริงสิ
42:08พูดแล้วข้ากันนึกได้
42:11ข้ามีของมาฝากพี่
42:14รับรอ
42:16พี่ต้องถูกพระไทยแน่
42:35นี่ไหร่
42:36ของที่ว่า
42:38พระเจ้าค่ะ
43:06ดาบทําจักเหล็กน้ำพี พระ
43:07เจ้าค่ะ
43:30ดาบนี่ดีนะ
43:34ขอเดชะ ดาบเหล็กน้ำพี เป็น
43:37สุดยอดดาบ
43:38เนื้อเหล็กเนียว เป้าแต่ท
43:40นทาน
43:41ทั้งยังเป็นกัยสิทธิ์ คุ
43:42้งพรองผู้ใช้ให้แคลวพลาด
43:45ร้างอาจฐานคุณใส แต่กว่าจะ
43:47ได้สักเล่มหนึ่ง ก็ยากนะ
43:50ข้ารู้แล้ว ว่าแต่เองคือพู
43:54ดได้วะ
43:56เพราะข้าสายดาบหรือ
44:00ผู้นี้คือพระชายบุรี ชื่อเดิ
44:02มว่าดวง
44:04เป็นผู้ไฟรู้ในการรบ และมีค
44:07วามรู้เรื่องอาวุธ
44:09ถ้ากันเลยชวนให้มาช่วยพี่
44:11ดี เจ้าขาวมาให้พี่ด้างคนดี
44:16ทั้งดาบดี พี่ขอบใจนะ
44:22ไอ้เพช ไอ้สี
44:25เราจะมีฐานเองเพิ่มคนหนึ่งล่ะ
44:30พระเจ้าค่ะ
44:31เป็นพระการุณา
44:35พระเจ้าค่ะ
44:36พระเจ้าค่ะ
44:37พระเจ้าค่ะ
44:55ข้าถึงรวบรวมผู้คน สะสงอ
45:00าวุธและสเปียน
45:04เตรียมพร้อม เขาทำสงครามครั้ง
45:08ต่อไปกับหงสาวดี
45:13เรามีเหตุต้องไปเยือนของสาวดี
45:15แล้ว
45:15ในเมื่ออยากรบก็มารบกันให้หน
45:17ังใจ
45:18สิ้นเซร็จปูแล้ว
45:19หัวเมืองพากันแข็งข้อจริ
45:21งแต่ว่า
45:22ถ้ารำพังเพียงพูดอย่าง จะจั
45:24ดการได้เลย
45:25เจ้าจงกลับไปกราบทูนพระเจ
45:26้าของสาวดี
45:28หัวเราเจ้าฟ้าพิศนูโลก
45:30ขอรับสนองพระราชองการ
45:31นำพับไปร่วมรบสึกอังวะ
45:33โดยทันที
45:34ครานนี้ หากอ้ายเสรยมันไปร่วม
45:36รบด้วยลูกจักขอแก้ม
45:39ถึงครานแล้วกับคุณเจ้าที่ข้
45:41าจะเป็นไทย
Comments