- 1 hour ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:01ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:03อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:05อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:07ารรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ี ขวนได้รับคำแม่นำ
00:31หลังออกไข้ทรพิษปังตาย ข
00:35้ารักษาตัวอยู่แรมปี
00:41ผมสาวดีเข้าใจว่าข้าอ่อน
00:42แอดลง จึงสิ้นความระแว่ง
00:45ในตัวข้า
00:49สามจากท่านงังจีชวาพระเจ้า
00:51ค่ะ
01:04แต่สายใยแห่งพี่น้อง ของค่าก
01:08ับมังจีชวา ไม่เคยห่างหายไป
01:50น้องพี่ เจ้าแข่งแดงดีแล้ว
01:53ใช่หรือไหม
01:54โชคดีที่ค่ารอดตายมาได้
02:01เจ้าพี่
02:02น้องค่ะ
02:07มาของค่าบาทเสร็จระหว่างทาง
02:09เลยมาช้าไป
02:11ค่ารอได้ ค่ารู้ไว้ยังไงเจ
02:13้าพี่ก็ต้องมา
02:18วันอุตรายันของทุกปี
02:21เราสัญญากันว่าจะมาพบกันที่
02:23นี่
02:24ยังดีที่ค่ามาทัน
02:38วันอุตรายัน คือวันที่พร
02:40าทิทย์มีกำลังกล้า
02:44ท่านว่าคำอธิธาน ต่อพราท
02:46ิทย์ในวันอุตรายัน
02:47จากมีพลัง พริกษตาชีวิต
02:49ได้
02:51เช่นนั้น เรามาธิธานพร้อมกัน
02:59ค่าขออธิธาน ให้สองแผนดิน
03:02อยู่ร่วมกันด้วยความสมบสุ
03:05ข
03:07เป็นบ้านพี่เมืองน้องกัน ตลอ
03:11ดไป
03:27ที่เรียกพวกเจ้ามาในวันนี้ ก็
03:30ด้วยมีการสำคัญ ด้วยพระเจ้าร
03:33้านช้าง
03:34ส่งรัชสารแจ้งมาว่า เราบัน
03:37ดาศัยหน้าอามารถพากันแข็
03:39งเมือง
03:41จึงขอให้ หงสาวดี ยกทับไป
03:45ปราบปราม
03:50ขอเดชัก โดยพระเจ้าอยู่หัวท
03:53รงพระปัชวน
03:55กระม่อมขออาศาลนำทับขึ
03:57้นไปปราบปรามพวกกับบทเองพ
03:58ระเจ้าค่ะ
04:05ข้ารู้มาว่า เหตรที่เกิดนี้ ก
04:10็ด้วยพระเจ้าร้านช้าง หย่อนทศ
04:13พิตรราชธรรม
04:15อวยยดให้กระบันดาญ่าตัวเ
04:17อง ทำให้เราอามารถไม่พอใจ
04:21จึงหนีไปซุ่มซ่อน แลรวมกัน
04:25ก่อขบท
04:30สึกขานี้ ข้าต้องขึ้นไปจัด
04:33การเอง
04:35พวกเจ้า จงไปจัดเตรียมกรองท
04:38ับไว้ให้พร้อม
04:48เสร็จพ่อ! เสร็จพ่อ!
04:51เสร็จพ่อ!
04:52ไปจัดพ่อหลูกว่า เร็ว! เร็ว!
05:17มังจีนอง
05:19อะไรรือเจ้าพี่
05:21หยุดกินก่อนเผิด
05:22ค่าเห็นแล้วนำคัญทุกตานะ
05:24นำคัญก็หายไปทางอื่นสิ
05:35มังจีนอง
05:36หยุด
05:42พวกเจ้าอยู่ดีกัน
05:51พอ
05:58เสด็จปู
06:00เป็นช่างไหนบ้างพระเจ้าค่ะ
06:03ราการไม่สู้ดี
06:06หมอหลวงไม่ให้ออกไปไหน
06:11ค่าจะต้องไปปราบกระบทที่ลาน
06:12ชานแถนพ่ออค
06:15พวกเจ้าอยู่ที่นี่ค่อยดูแลเสด็
06:16จปูให้ดี
06:19หากมีเหตุอันใด
06:21ให้แดงส่งขาวถึงพ่อในท
06:22างที
06:25พระเจ้าค่ะ
06:28และที่สำคัญ
06:30การที่เสด็จปูประชวนครั้งนี้
06:33อย่าได้แพร่งพลายออกไปเป็นเด
06:35็ดขาด
06:39พระเจ้าค่ะ
06:43พระเจ้าบุรงนองพระชนมาอยู่ร่
06:46วง 60 กว่าปี
06:48อาการพระชวนครานี้มีใช่เรื่องเล็
06:51กน้อย
06:52หากเป็นสัญญาณว่า
06:54หงสาวดีอาจใกล้ถึงคราผ
06:58ัดแผ่นเน็น
06:59แลแม้ว่าจากได้แต่งตั้งพระม
07:01หาอุปราชามังชัยสิ่ง
07:03เป็นผู้สื่อราชบันลังแล้วก
07:05็ตาม
07:07หากสิ้นบารมีของพระเจ้าบุร
07:10งนองแล้วใส
07:12อาจมีผู้หวังแย่งชิงบั
07:13นลังก็เป็นไปได้
07:47ประสักติดา นัดซีนแม่ดอ
07:49ร์เสด็จ
07:53สวัสดี
08:23พ่อมีรับสั่งหาลูก มีแจ
08:25้งว่ามีเหตุอันไหร่
08:27พระเจ้าบูริงน้อง พระเจ้าลุ
08:30งของลูกทรงประประชวน
08:34สมควรที่เราจักต้องเข้าเฝ้า
08:36สักรา
08:38ปัดนี้พวกขุนนางที่เป็นกระบ
08:48บท ถูกประรับลงสิ้น
08:50พระเจ้าร้านช้างสำนึกในพระก
08:52รุณา ได้เท่าไหวช้างงานหนึ่
08:54งคู่
08:55เพื่องประดับทองคำ และแก้วมั
08:57นีเป็นบรรณาการพระเจ้าค่ะ
09:01เรื่องบรรณาการทั้งหลาย
09:05เราขอมอบให้พระมหาอุปราชา
09:07เป็นบรรมเนศึก
09:09และขอขอบใจในกายกระธรรมท
09:12ี่สำนัดรวงด้วยด้วยดี
09:14เป็นพระกรุณาพระเจ้าค่ะ
09:20ขอดีชะ พระหยามีพ้นกล่าว
09:23พระหยาทะละ มีการอันได้
09:26พระเจ้าสโตมังจอ เสร็จมาพร
09:29้อมเจ้าหญิง นัศินแม่ดอ
09:30พระทิดา
09:32ขอเข้าเฝ้าพระองค์ พระเจ้าค่
09:34ะ
09:34จูจูเสด็จมา มีมีหมายมาบอกเหล
09:37่า เห็นผิดที
09:40มีเพียงเท่านั้น พระเจ้าสโตม
09:42ังจอ ยังนำไพรคนมามือนหนึ่
09:44ง
09:45บัตรนี้ หยุดอยู่นอกกำแพงเม
09:48ือง พระเจ้าค่ะ
10:06ถวายมังคม พระเจ้าค่ะ
10:09เชิญพระเจ้าอังวะ และพระทิด
10:11า ประทับตามสมควร
10:31ที่มาหาเราในครานี้ มีจะแจ้งมาก
10:35่อน มีเหตุใดหรือ
10:39ข้ามีใจละรึกถึงพระเจ้าโ
10:40บรงนองผู้เชษฐา
10:43ยังมาเข้าเฝ้าเมื้องพระยุคนล
10:45ะบาด
10:46ตามพระสาญาติถ่งนั้น พระเจ้
10:48าค่ะ
10:49การเครื่องกำลังพลนั้น ต้องม
10:52ีพระระ colouredชะงการ
10:52จากพระเจ้าหงสาวดีจึงจะกระ
10:54ทําได้
10:56พระองค์ก็ส่งแจ้งอยู่แก้ใ
10:57จ
10:58เราองค์ยกพลเรื่อนบืนมาประชิด
11:00กำแพงเมืองหงสาวดิเช่นนี้
11:03แน่หรือ ว่าเป็นการเยี่ยมเย
11:05ื่อนประสายอย่าจ
11:07พระมหาอุปราชา ทรงระแวงเก
11:09ินไปแล้ว HäSE
11:14หลานใครมากลับสักการะพระทั
11:16ชช่วยโมโดร
11:18แต่ยากเกียนที่เป็นหญิง
11:20แปรงว่าระหว่างทางจะมีผู้ด
11:22ายคิดร้าย
11:24จึงจัดหารอารักขา มาพอให้อ
11:26ุ่นใจ
11:28แต่หากทำให้พระองคุณเครื่องพระไ
11:30ทย
11:31เราต้องกราบขอพระชทานอัพภั
11:33ยด้วยเธอดไปค่ะ
11:37เอาเธอ
11:39มาก็ดีแล้ว
11:41เวลานี้มีข่าวอากุศล
11:44มีคนเล่าลือกันว่า
11:46เราเจ็บไข้หนักหนา
11:49พระเจ้าอังวะเห็นด้วยตาตั
11:51วเอง
11:52หากได้ยินคำร่ำลือ
11:55จะได้มีหลงผิดคิดว่าเราใก
11:56ล้ตาย
12:13พระเจ้าอังวะไม่ได้มาดีแม่
12:14คงได้ยินมาว่าเสด็จพ่อล้
12:17มเจ็บ
12:18จึงโยกผลมาเพื่อดูราชเรา
12:20ถ้าปล่อยว่าเยี่ยงนี้จะเป็น
12:21ภัยนะพระเจ้าค่ะ
12:23สะโตมวางจอ
12:26ถึงเจ้าคนละแม่
12:28แต่เขาพ่อเดียวกัน
12:30เราถือเป็นน้อง
12:33และยังอภิเศษกับพิศาของเจ
12:35้า
12:36นับว่าเป็นยาถึงสองชั้น
12:40จากทำอะไร
12:42ต้องคิดให้ท่วนทีนะ
12:45แต่ลูกไม่ไว้ใจอังวะ
12:55สะโตมวางจอ
12:58ถึงแม้จะมักใหญ่ไฟสูง
13:01แต่ก็เกรงใจเราอยู่มาก
13:04มีกล่าทำอันไดดอก
13:07เจ้าไม่ต้องตีตวนไปก่อนไข้
13:11ข้ายังมีทาย
13:15เซวรย์พระโอสตรก่อนเธอร์พ
13:16ระเจ้าเกิน
13:23วันใช้ลูกบางหน้า
13:26ข้าก็จะใช้บ้างจากเป็นไง
13:32ข้าไม่อย่างพิเศษกับเจ้าหญ
13:34ิงนักจีนแม่ด่อ
13:36ข้ามีได้ชอบพอนัก
13:38เจ้าไม่ต้องชอบ
13:40แต่เจ้าต้องเข้าพิธีอัพิเศ
13:42ษ
13:42และรับนางเป็นพระชายา
13:44และเจ้าจะชอบหรือจะชางก็สุ
13:46ดแท้แต่เจ้า
13:51วันข้างหน้า
13:52เจ้าจะมีสนมน้อยใหญ่กี่คนก็
13:54ตามใจ
13:55แต่วันนี้เจ้าต้องเข้าพิธีอ
13:57ัพิเศษให้ข้าก่อน
14:03พ่อคิดเอานัดซีนแม่ดอลมา
14:05เป็นตัวประกัน
14:07เพื่อครบคุมพระเจ้าอังวะ
14:11ใช่
14:13วันพรุ่งข้าจจักเจราจาก
14:15พระเจ้าอังวะ
14:16และเข้ากลาบทูนเสร็จปุ่งเจ
14:18้าให้ส่มสาก
14:19เจ้าจะเป็นผิวไม่ได้
14:21นี่คือคำสั่ง
14:37เปิดประตูวัง
14:39ท่านมังจีชว่า
14:41ยามวิการเยี่ยงนี้
14:43หากไม่มีคำสั่งให้เปิด
14:46ก็...
14:47เจ้าเห็นตาประจำพระอุค
14:49พระมาหาอุปราชามังใช้สิ่ง
14:51มี่หรือไม่
14:58ข้ากับมังจับประโร
14:59จะออกไปทำราชการหลับ
15:02ห้ามทุกคนแพร่งภาย
15:06ท่านจับป่า
15:06ท่านจับป่า
15:23เรากลับอังว้ากันเถิด
15:25มังจีชว่าก็หนีไปแล้ว
15:27เกินอยู่ต่อไป
15:29คนมันจากยอดเยอะให้รี่อาย
15:31ลูกเองมีระยักภังพิเศษกั
15:32บมังจีชว่า
15:34ที่ยอม
15:36ก็เพื่อสนอประคุณบิดา
15:40อังไงเป็นชายเสียเปล่า
15:42กลับหนีหน้าไป
15:44หากลูกต้องยอมก้มหน้ารับค
15:46วามอับอาย
15:46แต่เพียงผู้เดียว
15:49ชาตินี้ลูกตายตาไม่หลับแ
15:51น่
15:58เจ้าคิดจะทำอันไหน
16:02เจ้าคิดจะทำอันไหน
16:06เมืองจีชว่าจะต้องรู้
16:36ว่าหากทำให้ลูกโกรด
16:40ท่านจะบอกว่าท่านชั่วมันข้
16:42านเอง
16:44แล้วที่ลักตลาประจำเพราะอง
16:45ค์นี้ออกมาเช่นนี้
16:47กลับไปจะมีโทษสถานใดเรารู้ห
16:49รือไหม
16:55ช่างเธอด
16:59ความผิดข้ออื่นของค่า
17:01หนักหนาก็นี้นัก
17:06ถ้าอะไรหนีมากลายถึงนี้
17:08คิดว่าไม่มีใครกล้าตามมาห
17:09รืออะไร
17:12ต่อให้ตามมา
17:15ในเมื่องค่าเป็นแขกอยู่ในเมื่
17:16องของเจ้า
17:18เจ้าก็ต้องจักคุ้มของค่า
17:20มีให้ใครทำอันไหนค่าได้
17:22จริงหรือไม่
17:26เจ้าพีของค่า
17:28นับวันยิ่งมากเลย
17:30ไว้ใจไม่ได้เลย
17:34เป็นพอค่าได้ครูดี
17:37เป็นพอเจ้าเอาความที่ตนเป็น
17:46ใหญ่
17:47เราดู
17:48บังจีชวานี้ไป
17:50นัดซีนแม่ดอต้องอับพาย
17:52ถ้าโตมังจอกก็เจ็บแค้แท
17:56นพัฏิดา
17:59ข้าจะให้คนไปลาก
18:00ขอบังจีชวากับมะลัดผิด
18:02ชิดขัดคำสั่งค่ะ
18:04บังชายสิ่ง
18:06เจ้าอย่าเอาแต่ออกคำสั่ง
18:09ผู้ได้ไม่ฟังก็ลงโทษ
18:12เจ้าเป็นผู้ปกครอง
18:14ทำฉันนี้ไม่ได้
18:17ถ้าไม่เด็ดขาด
18:18จะปกครองคนได้ยังไหร่พระเจ้า
18:20ค่ะ
18:20ปกครองคนได้ความกลัว
18:23อยู่ได้ไม่นานหรอก
18:26หากคนถูกกฎกี่คงเห็นจนทนว
18:28ิไหว
18:30ความตายมันก็หาเกรงไม่
18:33คนที่มีกลัวตาย
18:35จะมีสักกี่คนกัน
18:39พระองค์พระชนมายอยู่มากแล้ว
18:42พระพระนมัยก็โทษๆ
18:44มันพลอยให้พระไทยอ่อนลงด้
18:46วยกระมัง
18:48เพราะเจ้า
18:50เห็นว่าเราชลาแล้วสิ
18:53ถึงได้คิดจับคู่ให้มังจี
18:56ชวา โดยไม่คิดหาหรือเรา
18:59แล้วบอกเจ้าแล้ว
19:02ว่าสโตมังจอไม่กล้าขัง
19:04ข้อกับเรา
19:06แต่เจ้าไม่ฟัง
19:10เจ้ากรวมว่าจะคุมประจากหลั
19:13งว้ามีได้
19:15จึงคิดเอารูกเข้าไปตัวมากั
19:16น
19:19เจ้าคิดว่าเราจะตายวันตายพร
19:21ุ่งหรืออะไร
19:22ข้อได้ท่าน
19:29ข้ามิเคยคิดอาจกุศล
19:34แต่เสด็จพ่อส่งพระประชวนมา
19:36หลายเดือนแล้ว
19:37ถ้าพราณมัยก็ยากที่จะฟื้
19:39นคืน
19:40ข้อราชัดการบ้านเมืองบางเรื่
19:42องก็ต้องเด็ดขาดพระเจ้าค่ะ
19:47เด็ดขาดเจ้ียงเจ้ากันนั้นหร
19:48ือ
19:50ห้า
19:53พระเจ้าค่ะ
20:01ออกไป
20:03ไป
20:05มัน
20:05มัน
20:08มัน
20:08เจ้าะแล้วก็อีก
20:45ตอนนี้อีกกำลัง
21:14สรรวมสองแคว
21:18สวัสดนแห่งสองลำน้ำ
21:20งามสมชื่อจริงๆ
21:22ข้าเกิดที่นี่
21:23โตที่นี่
21:24ในสายตาข้า
21:26ที่ใดก็ไม่งามไปกว่าสองแคว
21:45ได้ปลาไหมแล้วไอ้นุม
21:51ยังไม่ได้สักตัวเลยจรุง
21:56วันนี้ข้ากระจับมาได้ขวอยู่นะ
21:59อ่ะ
22:00อิงปันไปกิน
22:08เองสองคนก็อยากที่เกียร์นะ
22:11ปลามันขึ้นเต็มแม่น้ำเลย
22:15ทั่วแต่นอนเอกขนเอกแบบนี้
22:17มันจะอดตายเอานะ
22:21จ้ะ
22:22ขอบใจจะลง
22:44เจ้าอยู่ที่นี่รู้สึกสบาย
22:46ไม่เหมือนตอนอยู่ของสาวดี
22:50ที่นี่คือบ้านของข้า
22:52ข้าอยากไปไหนข้ากับไป
22:54อยากทำอันใดข้ากับทำ
23:01บ้านคือฉะนั้นด้วย
23:03บ้าน
23:05คือที่ที่เป็นของเรา
23:08ที่ที่เราเป็นใหญ่
23:11ในบ้านของเรา
23:12ก็ไม่มีใครมาบังคับขมเหงเรา
23:14ได้
23:17พิสนูรอคือบ้านของข้า
23:19ของสาวดีไม่ใช่
23:36หากบ้าน
23:39เป็นดังที่เจ้าว่า
23:43หงสาวดีก็ไม่ใช่บ้านของข้
23:45าเช่นกัน
23:55ขอในชะกระมมม
23:57มังจ้าประโรพระเจ้าค่า
24:03พระเจ้าหงสาวดีบุเรงนอง
24:09ทรงมีรับสั่ง
24:10ให้ท่านมังจีชาวา
24:12เข้าเฝ้าเป็นการดวน
24:13พระเจ้าค่า
24:14ทรงมีรับสั่งสาวดี
24:41การที่จักตรัดกับพระโอค
24:43คงให้ผู้ใดรู้เห็น
24:45มีได้เป็นแน่พระเจ้าค่า
24:46ทรงมีรับสั่งสาวดี
24:47ทรงมีรับสั่งสาวดี
24:48สั่งสาวดี
25:17การค้าการทูดจากสำคัญกับก
25:21ารตะหาร
25:23เราจะใช้ดาบปกครองคนเหมือนเมื่อก่
25:25อนไม่ได้
25:28หากคิดจะรักษาในจากนิวัย
25:31ของสาวดี
25:33จะต้องผู้มิดกับเบืองประเทศส
25:34ลาดทั้งปก
25:35หลังอังก็คิดเช่นนั้นพระเจ
25:40้าค่ะ
25:43การทำสงคราม
25:45ไม่เป็นผ่อนเดียวต่อผู้ใด
25:47หากไม่ทำสงคราม
25:51ปูคงรวมอันจากภูกรรมนี้
25:53ขึ้นมาไม่ได้
25:57หากแต่ผู้นำที่ดี
26:00ต้องรู้ว่าเมื่อได้ควรทำสงคร
26:02าม
26:04เมื่อได้ควรจุด
26:10เสียท้าย
26:16เจ็บพ่อไม่เคยคิดจะยุดเลย
26:23พ่อของเจ้า
26:26เป็นนักรบที่เก่งกล้ายิ่งคร
26:27ับ
26:30หากวังว่าจะให้นันจากนี้อยู่
26:32เย็นเป็นสุข
26:36บันลังหงสาวดี
26:38ก็มีอาจฝากไว้กับพ่อของ
26:40เจ้า
26:42เสร็จปู
26:45บางที่จะว่า
26:48ปูจะให้เจ้าสื่อปันลัง
26:52เป็นพระเจ้าองงสาวดีองค์ต่
26:54อไป
27:05แต่พ่อเป็นพระมหาอุฟาราชา
27:08ในวันข้างหน้า
27:10พ่อจะต้องเป็นพระเจ้าองสาวด
27:12ี
27:14เสร็จปูจากเปลี่ยนแปลงได้ย
27:15ิ่งได้
27:16ทุกอย่างยอมเปลี่ยนแปลงได้
27:20ปูเองก็ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น
27:23แต่เราเป็นเจ้าแผ่นดิน
27:25ต้องเอาการของแผ่นดินมาก่อน
27:30จะมัวเห็นแก่หน้าใครไม่ได้
27:33หลังจากปูตาย
27:41ระเทศสลาดทั้งหลายต้องคิดแ
27:43ข็งเมือง
27:45มีว่าพระเจ้าของสาวดีจะเป็
27:47นผู้ใด
27:48บ้านเมืองจะวุ่นวาย
27:50หากปูแต่งตั้งเจ้าที่แต่วันน
27:52ี้
27:53ประบีของปูยังอยู่
27:55จะไม่มีใครกล้าคิดก่อใครก
27:57ระบด
27:59แม้แต่มังใช้สิ่งพ่อของเจ
28:01้า
28:04มีแต่พระนะเลส
28:07ที่ปูมิวางใจ
28:09มีแต่พระนะเลส
28:22ที่ปูมิวางใจ
28:22คุณพระหน่าย
28:23มีเรื่องน้อนอันใด
28:28มีสารดวนจากท่านมังจีชวา
28:30พระเจ้าค่ะ
28:44ท่านจะขึ้นเป็นพระเจ้าของสา
28:45ววะดีงั้นเลย
28:49เสร็จปูมีพระสงเช่นนั้น
28:52แต่พระอง fragrant
28:54ว่าการอันจากสามเร็จดื่มไหม
28:57ก็ขึ้นอยู่กับเจ้า
28:59ย่ายขึ้นอยู่กับค่า
29:03หากค่าขึ้นสเบยราค
29:06เจ้าเบืองทั้งหลาย
29:07ในผู้การส่วนใหญ่ล้วนเป็น
29:08พระยาติของค่าทางสิ
29:10แม้ไม่เป็นพอใจ
29:12ก็อย่างต้อง dobreงในบารมี Korean Abuben เ
29:14อง
29:17แต่พิซูโลกและโยทยาหาได้
29:19เกี่ยวด้อง
29:21ซ้ำยังเป Ł
29:21และหลีราชสตรอ อาจจะสบช่
29:24องพากันแข่งเมืองได้
29:28บันเจ้าเมืองอื่น เห็นว่าไอ
29:29โยทยาและพฤษณุโลกแข็งท
29:31่อ
29:32มีหรือจักอยู่เชย
29:35หงสาววะดี จากต้องพอเชิญศ
29:38ึกรอบได้
29:39แต่หากพฤษณุโลกและไอโยทย
29:41ายังสวัมมีพัก
29:48ไม่มีศึกนอก ก็จะไม่มีศึกไ
29:51หน ใช่หรือไหม
29:56น้องพี่ องค์สาววะดี จากสงบ
30:01สุข หรือลุกเป็นไฟ ก็พึ้
30:07นอยู่กับเจ้าแล้ว
30:28เราก็จัดอะไรค่ะ เร็วท่านจะแข็
30:29งเมืองหรือไม่
30:36ของสาววะดี ผลัดแผ่นดิ้
30:37นก็เป็นโอกาสเหมาะจรินกัน
30:38ว่า
30:41แต่ข้าไม่ได้อยากสู้กับมังจ
30:42ีชวา
30:43ที่ข้าสู้ก็เพื่อปลดตัวยั
30:45งให้เป็นไทยเท่านั้น
30:48แต่หากข้าไม่สู้
30:51ยอมสวามิพักต่อมังจีชว
30:52าต่อไป
30:56เราข้าจะได้เป็นไทยเมื่อใดเหร
30:58อ
31:04ช้างที่ผูกไว้
31:06หากเราปลดโซ่มันเมื่อใด
31:08มันก็เป็นไทยเมื่อนั้น
31:13การนี้ขึ้นอยู่กับเจ้าของโซ
31:15่
31:17หายได้ขึ้นอยู่กับช้างไม่
31:18มีใช่ด้วยเพคะ
31:47ที่ข้าต้องการ
31:49คือเป็นไทยกับตัว
31:51ไม่อยู่ใต้อานัดของผู้ใด
31:58หากข้าขึ้นสวัยราบ
32:00เจ้าจะแข็งเมื่อง
32:02ไม่ยอมขึ้นต่อของสวดีใช่
32:04หรือไม่
32:05เจ้าพี่
32:07อำนาจนั้นอยู่ในมือท่าน
32:10ขอเพียงเจ้าพี่ยอมปล่อย
32:12ข้าเขาจะเป็นไทย
32:18ไม่มีผู้ใด
32:19ต้องข้าฝันกัน
32:23ข้าเจ้าเป็นไทย
32:26แล้วหลังจากนั้นล่ะ
32:30ข้าเขาจะอยู่ข้างท่าน
32:32พี่สนุโลก
32:34จะอยู่ข้างหงสวดีในฐานหน้านี้
32:38ยามสึก
32:39เราร่วมรบ
32:41ยามสงบ
32:43เราจะเป็นบ้านที่เมืองน้องกัน
32:52ข้าสักธีไปกราบของสะดับ
32:54ปุบันนี้
32:59ที่เมืองน้องกัน
33:35ขอดีชัก
33:37สารจากพระพี่เรียงมามังจากประ
33:38โลกว่าจ้าค่ะ
33:39ฝันกัน
33:39แขวางน้องกัน
34:08ข้าสุดทุกอย่า
34:17โกกเจ้าเอาไว้ก่อน
34:19ข้าทำผิดอันไทย
34:35มังใช้สิ่ง
34:37ฟังพ่อ
34:37ข้าฝึกอาวุธมันตั้งแต่จ
34:39ามความได้
34:41อายุครบสิบสาร
34:44ข้าออกไปลบทางสงคาเพียงท่
34:46านท่าน
34:47และพ่อเจ้าจะเป็นชเวตี้
34:49ข้ารกใจนัศตูจนได้พระร้าย
34:51สถานนาวมังใช้สิ่ง
34:53ได้วัยยศเป็นพร้อมหาวรา
34:55ชา
35:02ของสาวเดียนดิ่งใหญ่
35:04สร้างมาจากจดเลือก
35:07และแปลว่าตัวข้า
35:10เหตุได้พ่อจะทำกับข้าอย่างน
35:12ี้
35:21พ่อทำเจอกี้ก็ค่าได้ยิ่งไหม
35:30ข้อ
35:33และชาวของสวดีทุกคน
35:36ผ่างสำนึกในบุญคุณของเจ้
35:38า
35:41แต่รู้เอ้ย
35:44เจ้าสร้างอันจักษ์ได้
35:48แต่เจ้ามีอาจรักษามันเอาไว
35:51้ได้ดอก
35:52ข้ารักษามันอยู่
35:54ด้วยดาบของข้า
35:56เจ้าจะพาบ้านเบืองไปสู่สงคราบ
36:01ที่ไม่มีวันจบ
36:04จะคืนสงคราบข้างสัญญา
36:06เหมือนจะกลัวไปไย
36:09ข้ารักษ์ก็จริง
36:12แต่ข้าอาบเลือดต่างน้ำ
36:14สร้างอันจักษ์กรามจะยิ่ง
36:16ใหญ่เช่นนี้
36:17ถ้าจะยกให้คนอื่นไม่ได้
36:19ข้าวิยก
36:41เร่งเข้าเฝ้าเธอพระเจ้าค่ะ
36:44พระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบัญ
36:45ชาว่า
36:46ท่านมังจีชวาเสด็จมาเมื่อใ
36:48ด
36:49ให้เร่งนำเข้าเฝ้าได้เมื่อนั้น
36:51ไม่ต้องรังหรอ
36:52ได้พูด
36:55เวินขับ
36:56ขับวนาย
36:57ไม่รู้สึก
37:13เจ้าคุ้น
37:15นายสวัสดี
37:19เธอดีที่นี่
37:20เปิ่งจีสวาง
37:44มักราบสะเร็จปู
37:49สวัสดี เหมือนกัน
38:29เธอ
38:52มังจีชวา กลับไปหงสาวดี
38:55พร้อมกับความฝันอันยิ่
38:57งใหญ่
39:01สันติภาพ ระหว่างสองแผ่นด
39:04ิน อยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อม
39:09แต่โชคชะตา ทองค่ากับมังจ
39:12ีชวา ไม่ได้กำหนดเอาไว้เช่นน
39:14ั้น
39:18พระเจ้าของสาวดีบุเรงนองสว
39:20รรณคต โดยมิทันได้แต่งตั้
39:22งให้มังจีชวา
39:25เป็นพระเจ้าของสาวดีพระองค์
39:26ใหม่
39:35ความฝันที่อโยทยากับของสา
39:38วดี จักเป็นบ้านพี่เมืองน้อง
39:44จึงดับศูนย์ไปพร้องค่ะ
40:00เมื่อได้ผ่านพิธีถือน้ำกระธ
40:02รรมสัตว์แล้วใส
40:04ถ้าผู้ได้คิดคดพระยะต่อค
40:06่ะ ขอให้นิตายดี
40:09เจ้าจงรักษาตัวให้ดี ต่อ
40:11แต่นี้ไป ไฟสงคามจะล่ามไปทั่ว
40:14ถ้าเราคุมอังวะไม่ได้ ค่อยเข
40:21าไม่อาจนอนตาหรับ
40:23เจ้าจากต้องไปขอข้ามาพระเจ้า
40:24อังวะ
40:25และเข้าพิธีอภิเศษกับนัด
40:26ซีนแม่ดอ
40:27ผลไม่ไหวก็ไปกับข้า
40:29ในเขตกำแผงเวืองพิศนูโรค
40:31ค่าเป็นอย่าง
40:32ข้าจะไม่ยอมให้ใครมันทำไรเจ้
40:33าพี่
40:34สิ่งใดอันพึ่งมี มองฉัน
40:38ก็ต้องได้
Comments