00:00เปล่าในโลกยุกปัจจุบัน
00:17ในโลกยุกปัจจุบัน
00:18เราต่างถูกโอกล้อม
00:19ด้วยคลื่นแห่งข้อมูลข่า
00:21วสารอันมหาสาร
00:23เขียงแค่ปลายนิ้วสัมผัน
00:43แต่ลองจิทธนาการย้อนกลับไปก
00:45่อนที่จะมีอินเตอร์เน็ต
00:47ก่อนที่จะมีตัวอักษร
00:55ย้อนกลับไปสู่ยุกที่โลกใบ
00:57นี้
00:58ยังจมดิ่งอยู่ในความเงียบ
00:59งั้น
01:05ไม่ใช่ความเงียบ
01:06เพราะไร้สิ่งมีชีวิต
01:09แต่เป็นความเงียบ
01:10ประโลกนี้ยังไม่มีสิ่งที่
01:12เรียกว่าเรื่องเล่า
01:19น่ะดินแดนที่ปัจจุบันค
01:20ือประเทศกาหน้า
01:22ก่อนที่โลกจะรู้จักกับเรื่อง
01:24เล่า
01:26มนุษย์ในปธมการณ์ ใช้ชีว
01:28ิตเพียงเพื่อรอวันดับศูน
01:30ย์
01:31วนเวียนอยู่กับการกิน การนอน
01:34และการตาย
01:40ในยุคสมัยที่จินตนาการถู
01:42กกักขัน และความหวังดูเรื่
01:45อนล่าง
01:46โลกเฝ้ารอคอย ผู้ที่จะมาปลดปล
01:49่อยพันธนาการณ์นั้น
01:51ผู้ที่มาด้วยเลขก่น และปัญญา
01:55นามของเขาคือ คว่าคู่อันนัน
01:58ซี
01:58นวิหารเทพสีทองอราม
02:19อันนันซีหมอปราบ อยู่แทบทา
02:21วเทพระเจ้า
02:32เสียงกับประนาศของเทพระเจ้า
02:34ยาเมษ ดังก่อน
02:37เจ้าคงมาได้แค่นี้สินะ อันนั้
02:39นสิ
02:43ความกลัวคงกำลังบีบหัว
02:44ใจเจ้า จงจดจำความภายแผนี
02:48ไว้ ก่อนที่ค่าจะบดขยี่เจ้า
02:51ให้เป็นทุลีดิต
03:14ในวันที่โลกยังแห้งแหล
03:16งทางจิตวิญญาณ
03:18มนุษย์ใช้ชีวิตดังร่างท
03:19ี่ไร้วิญญาณ
03:21วนเวียนอยู่กับวัตจากเดิมซ
03:23้ำแล้ว ซ้ำเล่า
03:25ตื่นมาเพื่อกินอาหาร กินเพื่อป
03:28ระทั่งชีวิต
03:30หลับหลายไปโดยไร้ความฝัน ไร
03:33้รอยยิ้ม และไร้เสียงหัวรก
03:39ท่امกลางความสิ้นหวังนั้น
03:41มีชายคนนึง ชื่ออานันสี
03:45ชายหนุ่มพวกมีรูปกายผิดแผ
03:47ก
03:48แผ่นหลังของเขามีขาแม่งหน
03:50ึ่งสีดำ งอกออกมา
03:53คงเงยหน้ามองดิหาเทศเหนือเม
03:55กมอกด้วยความมื้มมัน
03:58หากได้หีบทองคําบรรจุเรื่อง
04:00เล่าที่เทพระเจ้าครอบครองอยู่
04:03โลกจะไม่เหมือนเดิบ
04:06อันนันสีเรงกำลัง
04:09ข้าแม่งมุมทั้งหกดีตัว
04:10ส่งร่างเขาพุ่งขยาค
04:13สิหรอมกับอิต้นยายสี่เงี
04:15ยนพุ่งจ่อทลุกหมู่เมง
04:18เขา ט 돌�ขึ้นไป
04:21ข้าแม่งมุมทั้งหกก็ออกเอ
04:22ียวสายยายแห่งความหวง
04:25พาตัวเองขึ้นสู่ระตูสวัย
04:40เมื่อไปถึง
04:42บันลังของท่ายพระเจ้าอยาเมน
04:44ั้นกลับอยู่ไกลลิ่น
04:47เขาทำได้เพียงตะโกนผ่านความ
04:49ว่างปลาบ
04:51ยื่นข้อเสนอที่บ้าบินที่ส
04:53ุด
04:54ข้าไม่มีทองคำ
04:56แต่ข้าจะมอบสิคที่ท่านครอบ
04:57ครอบไม่ได้ให้กับท่าน
05:00เสียงกับปนาตตอบกลับมา
05:03หากเจ้าปราฐนาฮีแพงปัญญ
05:05า
05:06จงนำบริวานแห่งความตายสี่
05:08ตนมาแลกกลิ่น
05:12ภาพนิมิตของอาศนร้ายปราก
05:13ฏขึ้นเบื้องหน้า
05:16หนึ่งคือ
05:17โอนินี
05:19งูหลามยักษ์ผู้บทขยีกระด
05:21ู
05:26สองคือ
05:28เอมโบโร
05:29ผูงแตนพิดบรณะที่ไม่มีใคร
05:32หนีผล
05:37สามคือ
05:38โอเซโบ
05:39เสือดาวเขียวเพชคาดเงียบก
05:42ริบ
05:46และสี่คือ
05:47โมอเทีย
05:49พูดวิญญาณที่ไม่มีใครจับ
05:51ต้องได้
05:58ทุกหนึ่งชีวิตที่เจ้าจับ
06:00ได้
06:01ค่าจะอนุญาตให้เจ้าเข้าไกล
06:02บลังของค่าได้มากขึ้น
06:06แต่จงจำไว้ถ้าเจ้าพลา
06:08ความตายร้อเจ้าอยู่
06:13สิ้นเสียงคำบัญชา
06:15สายลมแห่งสวันก็พัดร่าง
06:17ของอนันซีร่วมลนกลับสู่
06:19คือโลก
06:21เพื่อเริ่มต้นเดิมพันสุดอ
06:23ันตร่อย
07:02ภารกิจแรกเริ่มขึ้นที่โอน
07:04ินี่ งูหลามยักษ
07:06อนันซีรู้ดีว่าพลกำลัง
07:08ไม่อาจสะยกมันได้
07:10เขาจึงเริ่มต้นแผนการใช้ว
07:13าจาเป็นอาวุธ
07:23เป็นไปไม่ได้ ระยาค่าต้องตาถ
07:26ูนแน่แน่
07:27ที่บอกว่าท่านโอนินีสั้นกว
07:29่ากิ่งไม้นี้
07:38เสียงนั้นกระตุกต่อมสักษ
07:39ีของงูยักษ์
07:41มันเล้ยออกมาจากโพรงด้วยคว
07:43ามเพลี่ยกราดเพื่อวัดความย่
07:45าว
07:46มันต้องการพิสูตรความเหนื
07:47อกว่า
07:56แต่ด้วยธรรมชาติของงูที่ต
07:57้องเล้ยคตเขียว
07:59มันจึงดูสั้นกว่าความเป็
08:01นจริง
08:02ท่านโอนินี ท่านดูสั้นกว่า
08:05จริงจริง
08:06หรือเป็นเคราะลำตัวท่านย
08:07ืดไม่ตรง
08:09เขาเกรงว่า Ouch อาจจะถูง
08:12เพื่อให้ยุติธรรมให้ข้ามัด
08:14ท่าน
08:15이야기를ติดกับ apenasเป้าเปล้องกิ้น
08:17เดี๋ยวกัดตัวให้ตรงที่สุ
08:19ด
08:19ท่านจะได้ชนะคำสบประหมาตนี้ส
08:21ักที
08:22งูหลามพยักนาตอบรับโดย
08:24เมธรรมชุฒฐิต
08:33และนั่นคือจุดจก
08:35ข้าในมุมของอันอันศี
08:37พันธนาการมันไว้กับท่อนหม
08:39ายในพลิปตา
08:41ท่านใดนั้น
08:51เขาก็พบว่าตนเองยืนอยู่บนบ
08:53ันดายสวรร
08:54ในระยะที่ใกล้บลังทองคำก
08:57ว่าเดิม
08:59หนึ่งเก้าสำหรับความโอ้ห
09:01ัง
09:18เป้าหมายต่อไปคือเอมบอรู
09:21ฝูงแตนพิดมรณะ
09:25อันอันศีรู้ดีว่า
09:27การสู้กับสตรูที่มีนับพั
09:29นธ์
09:29ต้องใช้จิตวิทยาหมู่
09:31เขาตรียมน้ำเต้ากลวงและแบ
09:33่ไม้ติดมือมาด้วย
09:36เมื่อถึงใต้รังแตน
09:39เขาก็ทำการที่ไม่มีใครข้าดคิ
09:41ด
09:54อันศีรู้มาแล้ว
09:55อันศีร์ตะโคนแคงกับเสีย
09:59งหึ่งหึ่งของปีกนับพัน
10:01ธ์
10:08ปีพวกเจ้าจะขาดวิ่นแน่ๆ ถ
10:10้าไม่รีบลบ
10:16ความกระหนเกิดขึ้นทันที
10:19เมื่อความกลัวตายเข้าครอบงำ
10:25สติสัมประชัญญาของสุดแตน
10:27ก็ดับมูก
10:28พวกมันบินวนอย่างบ้าคลั่ง
10:30มองหาที่กำบัง
10:32ทางนี้
10:34เข้ามาในนี้เร็ว
10:35นี่คือที่แห้งแห่งเดียวท
10:37ี่เหลืออยู่
10:43สุดแตนบินครูเข้าสู่น้ำเต้
10:45า
10:45ราวกับนักโทษที่แย่งกัน
10:46เดินเข้าครุก
10:47ด้วยเท้าของตัวเอง
10:50เมื่อตัวสุดท้ายบินผ่านปาก
10:51น้ำเต้าเข้าไป
10:53อันดังสีก็อุดฝาทันที
11:03แสงสว่างว่าปกล้อมเข้าอ
11:05ีกครั้ง
11:06เสียงกำประนาดดังลงมาสั้น
11:08ๆ
11:09สองก้าวสำหรับการควบพุม
11:12ความขวาดเข้า
11:28ด่านที่สามคือโอเซโบ
11:31เสือด่าวเขียวเพชคาต
11:34อันดังสีรู้ดีว่าความเร็
11:36วของมัน
11:38คือกำแพงที่ไม่อ่านก้าวข้
11:39าบ
11:41เขาจึงเลือกใช้วิธีดังเดิม
11:44ขุดลุ้มพลางลึกดักไว้ใ
11:46นเส้นทางล่าง
11:52ด่าวนี้คือหรือมือ
12:11คุณคุณคุณคุณสำหรับกล
12:14้องด้วยความผลวดเรียว
12:16พระสมความหว่าดกลุ่ม
12:35โท่...ท่านโอเซบู
12:39ข้าอยากจะช่วยดึงท่านขึ้นห
12:40มานะ
12:42แต่ข้ากลัวท่านจะจับข้ากิน
12:45เสือดาวรีบอ้อนบ่น
12:49ข้าสาบานจะไม่ทำร้ายเจ้า
12:51ได้โปรดช่วยค่าขึ้นไปเถิด
12:54อันนันสี่แส้งทำเป็นหลังเล
12:56กครู่หนึ่ง
12:58ก่อนจะโยนเทาวันลงไป
13:01ข้าขอให้ท่านมัดตัวเองไว
13:03้ชั่วคราวขณะดึงขึ้นมาได้
13:05ไหม
13:06ด้วยความอยากรอดชีวิต
13:08โอเซบูยอมัดเทาวันเข้ากับ
13:10ตัวเอง
13:19อันนันสี่ใช้แรงทั้งหมดค่อย
13:21ค่อยดึงโอเซบูยขึ้นมา
13:23เมื่อเทาของเสือดาวแต่พื้น
13:25มันกลับพบว่าอมเชื่อกนั้น
13:27ถูกมัดตายจนขยับไม่ได้สะ
13:29แล้ว
13:29สายตาที่มันมองมาไม่ใช่ความก
13:31รวด
13:32แต่คือความผิดหวังในความ
13:33ไว้ใจที่ถูกหักหลัง
13:40แสงสว่าวาบ ผ่าเขากล่ำขึ
13:42้นสู่บันดายสวรรย์อีกครั้
13:44น
13:45สามเก้า สำหรับความไว้ใจท
13:48ี่ม่อให้ผิดคน
14:07และสุดท้าย โมอเทีย พูดบิญ
14:10ญาณแห่งอารมณ์
14:12ผู้รวดเร็วและจับตัวยากที่ส
14:14ุด
14:15อันนันสีรู้ว่า ไม่มีกรงข
14:18ังใดกักขังนางได้
14:21นอกจากโทษะของนางเอง
14:33เขาสร้างตุกตายอย่างไม้ที่เหน
14:35ียวหนึ่บ
14:37วางล่อไว้พร้อมชามมันเทศ
14:39บทที่หอมหวาน
14:54พูดน้อยบิญลงมากินจนอิ่
14:56ม ด้วยความร้ายเดียงสา
14:59นางหันมาขอบคุณทุกตา
15:02ขอบใจนะเจ้าทุกตา อาหารอร
15:05่อยมาก
15:09ตุกตาอย่างไม้นั่งนิ่งเฉย ไม
15:12่ตอบรับคำทักถ่าย
15:15ค่าพูดด้วยทำไมไม่ตอบ ไล้ม
15:17รยาต รู้ไหมว่าค่าเป็นใคร
15:26ความเงียบยังคงดำเนินต่
15:28อไป
15:33ความกลวดพรุ่งพล่านจนขา
15:35สติ
15:40นางตกหน้าทุกตาเต็มแรง มื
15:43อขวาของนางติดหนึ่บกับแก
15:45้มทุกตา
15:58ปล่อยค่านะ เจ้าทุกตาป่ะ
16:04เมื่อโทรศาเข้าครอบงำ นานใช้
16:06ตัวเข้าประทัก
16:09จนร่างกายทุกส่วนติดหนึ่
16:11บกับยางไม้จนขยับไม่ได้
16:21แต่เธอว่า พลังมืนยานของนาง
16:24รุนแรงเจินกว่าที่อย่างไม้
16:25ธรรมดาจะรับไหว
16:27นางเริ่มคือดิดร้องร่างกาย
16:29ส่องแสงว่า
16:30พยายามจะระเบิดตัวเองออกจากพั
16:32นธนากาศ
16:35นั้นสี่รู้ทันทีวะทุกตาเอ
16:37าไม่อยู่
16:38เขาพุ่งตัวกดร่างของพูดน้
16:40อยที่กำลังคุ้มครั้งไว้กั
16:42บพื้น
16:43อันสี่ดูเหมือนจะเสียท่า
16:51และความมืดมิดนั้นนำเขากลั
16:53บมาสู่
16:54เบื้องหน้าบันลังเทพระเจ้า
17:26เจ้าคงรู้ตัวแล้วสินะ
17:29ว่าการเล่นกับไฟนั้นเป็นเช่
17:31นไหร่
17:38ทันใดนั้นเขาก็เงยน่าขึ้น
17:45พูดมัวอาเทียติดอยู่กับต
17:47ุกตาอย่างไม้
17:49ซึ่งถูเขานอนทับและกดไว้ใ
17:51ต้ทอง
18:01เมื่อเขารกขึ้นและผายมือไปด้
18:03านหลัน
18:04งูหลามที่ถูกมัด
18:07บ่อน้ำเต้าที่ขั้งฟูแต่น
18:10และเสือดาวที่สิ้นหลาย
18:14พระหิตที่เป็นไปไม่ได้
18:16บัดนี้เสร็จสิ้นลงแล้ว
18:31เธอพระเจ้า ยาเม
18:32มองดูแม่งมตัวจ้อยด้วยสาย
18:35ตาที่เปลี่ยนไปแล้ว
18:41นี่คือชัยชนะ
18:43ของผู้ที่เข้าใจสิ่งมีชีว
18:44ิตอย่างท่องแท้
18:46มองเห็นจุดอ่อนในใจ
18:49และแร่เปลี่ยนมันให้เป็นพล
18:51ัง
18:55พลังไว้
18:57ยักมันไว้
19:04หิตต้องคําที่กับเก็บเรื่อง
19:06เล่า
19:06ลองรอยมาสู่มือของอนันสี่
19:14และในวินาทีที่ฝาหีบทูก
19:16เปิดออก
19:17แสงสว่างจ้า หลากสีสัน
19:20ก็พวยพุ่งออกมาดังสายทานแห
19:22่งดวงดาว
19:22i boi
19:34i koi
19:39i
19:41i
20:04เรื่องเล่ามากมายหลายบาลลงสู
20:06ญโลกมนุษย์เมื่องล่าง
20:07ปลุกดินแดนที่เคยเงียบงั
20:09นให้ตื่นขึ้นด้วยเสียงกระซ
20:11ิบแห่งนิธาน
20:17ก่อกำเนิดวีระบุรุษและบด
20:20เพลงแห่งความฝันที่เปลี่ยน
20:24โลกใบนี้ให้ไม่เหมือนเดิมอี
20:26กต่อไป
20:52อันันสีไม่ใช่เพียงตำนานเก
20:54่า
20:54เขาคือภาพแผนของโลกยุกป
20:56ัจจุบันที่อำนาจไม่ได้อยู่
20:59กับผู้แข็งแกร่งที่สุด
21:01แต่อยู่กับผู้ที่คุมเรื่องราว
21:02ได้ดีที่สุด
21:05ทุกวันนี้เรากำลังอยู่ในใหญ่
21:08แมงมุมขนาดมะหือมาของเคร
21:09ื่องคายอินเตอร์เน็ต
21:14ที่เต็มไปด้วยการแย่งชิงคว
21:16ามสนใจและการกำหนดความจริง
21:20แต่เราอันันสีได้ยุคปัจจุ
21:21บัน คือเอากษธิธิ่มที่ขัด
21:23สันสิ่งที่เราเห็น
21:25คือนักการตลาดที่รู้จุดอ่
21:27อนของเรา
21:28คือสื่อที่รู้วิทีกระต้นค
21:31วามกลัวของเรา
21:34และคือใครก็ตามที่สามารถเล่
21:37าเรื่องได้แนบนี่ยนที่สุด
21:39ที่รู้วิที הב� AVC
22:06พวกเราทุกคนต่างกำลังพระเชิญ
22:08หน้ากับบทดสอบเดิมซ้ำแล้ว
22:09ซ้ำเล่า
22:11เราจะเป็นงูหลามที่หิวกระหายยอ
22:14ดไล้และคำสันเสริญเยินยอ
22:16มเพื่อหล่อเลี้ยงอัตตาของต
22:17นเอง
22:29เป็นฟูงแต่นที่แตกตื่นแชร์
22:32ข่าวหรือที่สร้างความวาด
22:33กลัว
22:33โดยปราศจากการตรายตรอ
22:48เป็นเสือดาวที่มอบฟัมไว้
22:50วางใจให้กับคนแปลกหน้าบนหน
22:52้าจอบ
22:54จนตกเป็นเยื่อของการหลอกลูก
23:14หรือเราจะเป็นพูดที่ติดกับ
23:17ดักโทษสัตว์ไปกับคอมเมน
23:18ต์ยั่วยุก
23:20จนศูนย์เสียภานเป็นตัวเอง
23:22ให้กับความเกลียดฉัน
23:29ตำนานของอนันศีคือคำเตือน
23:32ที่ข้ามการเวลามาถึงมนุษยุ
23:34กดิจิตัลว่า
23:36ในโลกที่เต็มไปด้วยข้อมูล
23:37ข่าวสาร
23:40ผู้ที่เข้าใจกลไกลของเรื่องเล
23:41่า
23:42คือผู้ที่กุมอำนาจที่แท้
23:44จริง
24:05ที่เต็มไปด้วยข้อมูลข้อมู
24:09ลข้อมูลข้า
Comments