- 2 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:18งานมงคล
00:19โอเค วังให้ดี เร็วเข้าแล้ว ข
00:23ังจะมาแล้ว
00:24ขันข้างมา ขันข้างมา
00:26อยากไปทางซ้ายหน่อย ประความก็ดี
00:28เร็กมือหน่อย
00:29เย็บร้อย
00:30คุยกับเท่ากัน
00:32มีแล้วนะ
00:35มีมือหน่อยร้อย
00:38ก็สั่งจริง
00:40เล่งอยู่เนี่ย
00:41เร็บร้อย
00:46คอยก็แต่ง่อน
00:47ไม่ใช่เหล่าไหม
00:56วางตรงนี้ รีบใส่สิ
01:01ใส่ทำไม สีแดงสวยเชียม ใส่ทำ
01:04ไมเหรอ
01:05รีบใส่อย่าพูดมา นี่ เป็นเด็
01:07กดีนะ แต่งงานแล้ว รีบมีลูก
01:09มีหลานซะนะ
01:11ข้าแต่งงาน แต่งกับหลาสาว
01:13ท่านเหรอ
01:14เจ้าคิดจะปรียนใจเหรอ เป้า
01:16ให้ดี
01:18เป้า เป้าด้วย ยุ่งแน่งอนี่
01:23เจ้าบอกเจ้าสาวว้ายฟ้าดิน
01:26ว้ายหนึ่ง ว้ายสาม ว้ายสาม
01:29สามีพระยาว้ายกัน ว้ายหนึ่ง
01:33ว้ายสอง ว้ายสาม
01:36ขอให้อยู่ด้วยกันมีความสุข
01:38จนแก่เท่า ต่อไปเจ้าสาวโย
01:40กน้ำชาจ้า
01:48โอ้ย พ่อดีพี่ก็มี มีครับ
01:52พ่านพี่
01:54ทำตัวไม่ถูก
01:59พ่านพี่
02:07กฎชาวหั่นแปลกมากเลย
02:10คืนเข้าหอต้องทำแบบนี้เหรอ
02:12อ๋อ ไม่ใช่แค่นี้นะ
02:14ต้องดื่มให้หมดด้วย
02:16ฮะ ดื่มแล้ว ไม่ให้หมดเหรอ
02:18ท่านพี่จะดื่มยังไงหมดแล้ว
02:20ไม่ใช่ค่าดื่ม
02:21เจ้าสาวต้องดื่มเจ้านะแล้ว
02:23ให้ค่าดื่ม
02:24ค่าดื่มเป็น
02:25ดื่มไม่เป็นเหรอ
02:27อ๋อ ถ้าไม่ดื่ม ความรักจะไม่
02:29ยืนยาว
02:30ฮะ
02:32มีเพลงหนึ่งเข้าร้องว่า
02:34เจ้าสาวเข้าหอไม่ดื่ม
02:36ว่านหน้าเจ้าบ่าจะเดินจากไป
02:39จริงเหรอ
02:40เข้าไม่เห็นเคยได้ยินเลย
02:43เราเข้าพิทธีกันแล้ว เป็นสาม
02:45ีพระยากันแล้ว
02:47เข้าไม่โกรพูดหกเจ้าหรอก เจ
02:49้า...
02:49เดิมครึ่งหนึ่งที่เหลือเขาช
02:52่วยเดิมใหunge
02:53ก็ได้
02:54เราช่วยกันดึม
02:55ดาบเนี้ย
02:57นี่ เดี๋ยวก่อน
02:58เขาบอกว่าต้องดึมแบบนี้
03:01ール่า ได้ ดิม ๆ
03:03เข้าแขน
03:33คุณลูก
03:38พริกลับซเครื่อง
03:39ขนาดฝิ!
03:40ดูอ่ะ โสเขาโตนะ
03:52โสเขาโต cape
04:04คุณคุณช่าวอ biological
04:04ไม่เดิมแล้วเหรอ
04:07ไม่เดิมแล้วจริงเหรอ
04:10งั้นข้าจะพาเจ้าไปนอนนะ
04:13มามามา
04:15ระวังระวัง
04:15กินที่ปากกับเมาที่ขา
04:23เป็นหนึ่งประมูกขออ่อน
04:50พี่จะเป็นหน่อยหรอ
04:52ถ้าจะเป็นหน่อยเนาะ
04:57พี่จะเป็นไหน่ะ
04:58นั่นพี่จะเป็นไหนこ่ะ
05:05นอนเถอะ
05:11เรื่องอะไรจะอยู่ไงโง่
05:14ขอลูก
05:15อีกแล้ว
05:28คืนเข้าหอ เจ้าคิดจะไปไหน
05:31โอน อื้อ คดีใจมาก จนนอนไม่ห
05:34ลับ
05:36เจ้าเหมือนพ่อของเจ้า
05:39ตอนเขาอยู่กับข้า เขาดีใจจน
05:42นอนไม่หลับ
05:47เจ้าคิดจะหนีใช่ไหม
05:48อื้ยทะข้าคิดจะหนี จะมระยื
05:50นอยู่bür ا importantly
05:51นั豚นอนหลับอยู่เขามาอยากรบกว
05:53น
05:55นั้นก่อนดี ตามข้ามา
05:59อะไรอีกอะ
06:04ตอนข้ารู้จักเสี่ยหญี ข้าอ
06:06ายุ 18 ปี ตอนนั้นพี่ชายข้าเป็น
06:09เจ้าสำนัก
06:11ส่วนข้าก็ช่วยพี่ชายดูแลเกต
06:13ห่วงห้ามบ้านเบนจะพิด
06:32เขยดุต lays... เดี๋ยวเวลา
06:37เบลา หนู้หวังนะคะ
06:51เป็นไงบ้าง ท่านเจ็บมากไหม
06:56นี่
06:58นี่
07:24รีบดิมด้า
07:27นี่
07:28นี่
07:38ท่านชื่ออะไรเหรอ
07:43ท่านมาที่นี่ทำไม
07:46ได้ ท่านไม่ตอบเขาจะถือว่าท
07:48่านเป็นบ้ายแล้วกัน
08:00นั่งก่อน ข้าจะเปลี่ยนยาให้
08:05มา
08:16ที่นี่ไม่มีใครเข้ามา มีข้าคน
08:19เดียว
08:23สถานที่ต้องห้าม ทำไมเจ้ารู้ว่า
08:25ข้าอยู่นี่
08:27ข้าอยากรู้ว่าท่านไม่ใช่คนใบ
08:29ยังไม่ตอบข้าเลย
08:32ท่านรู้ว่าที่นี่เป็นที่ต้อง
08:34ห้าม ยังกล้าเข้ามาอีก
08:38ข้าตกการแก้แ proph
08:40สุดรูของข้าววuger yutth สูงๆ
08:44เขามายากเสียเวลา
08:46มีเสียงลำลือว่า
08:48สำนักบิญจพิษถนัดการใช้
08:49ยาพิษ
08:51เขาต้องการที่จะเรียนรู้
08:53ท่านจะมาขโมยพิษงูเหรอ
08:57วัยยุชนักบิญจพิษ
08:59เรียนแปลงฉับไว
09:01เขาอยากยนกับตา
09:03ท่านคิดง่ายเกินไป
09:05ตอนนี้ผิดหวังใช่ไหม Vote
09:07รักษาบาทแผลให้หายก่อน ท่
09:09านอาจมีทางทำได้
09:46ท่านจะไปแล้วเหรอ
09:53ข้ามให้ท่านไป
09:58ข้าอยากได้กระบี่อสรพิษ ถ้า
10:00หากว่าข้าได้ครอบครองมัน การ
10:04แก้แค้นก็จะง่ายขึ้น
10:08ข้ารู้ว่าอยู่ไหน
10:10เจ้ารู้เหรอ
10:11อืม ข้าจะพาท่านไป
10:20มันอยู่ในนี้
10:24เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งเข้าไป
10:28ต้องถอเสื้อผ้าก่อน
10:33คือ ถ้ามังกรเป็นสถานที่หว
10:35งห้าม
10:36ข้างในมีงูพิษมากมาย
10:38ถ้าถูกพวกมันกัดแล้วก็จะต
10:41ายในทันที
10:45ดังนั้นก่อนที่จะเข้าไป
10:48ต้องทายากันพิษงูทั้งตัว
10:50ห้ามพลาดไม่แต่เพียงจุดเดี
10:52ยว
10:55ถ้าจะพาคงทั้นออกสิ
10:58นี่คือ ไม่เดียว
11:01焼ไว้ต้องห์
11:03มันตี หลังกัน
11:09รีบป้าด
11:12มันยากลม
11:15ออกทีเวลา
11:21สินกัน
11:25สุด
11:25คิ่ง แต่ก่อน
11:26เกลา
11:26ติโก ไม่ที่เวลา
11:26คนลวงโลก
11:31อยากที่ไม่รอ อยากที่หลัว
11:33ตอนนี้
11:36ตลอดแบบสว่า
11:37เอาครับ
11:43เจ้าแฟนา
11:44จากลัว
11:44แน่นอน
11:48ที่สุด
11:50ตอบวอม
11:50ก็วลงๆ
11:51ตอนนี้
11:52จะปลอด
11:53ตอนนี้
11:54ถつตา
11:54ตอบวอม
11:54อฮจนิด
12:04นี่คือสิ่งล้ำค่าสามอย่าง
12:05ของพัก
12:07บลายแทงไม่มีประโยชน์กับ
12:08ท่าน
12:09เอามันไปเก็บไว้ที่เก่า
12:16จากนั้นล่ะ
12:18เจ้าจะถามทำไม
12:19เขาจะไปส่งเจ้า
12:21เอ่อ ใครยังไม่งวง
12:24รู้เจ้าจะให้หัวหญินของเจ้า
12:26นอนอยู่คนเดียวล่ะ
12:27ไป
12:40รีพักผ่อนได้แล้ว
12:42เจอกันพรุ่งนี้
12:44เชิญ
12:46ไปก็ได้
12:53ก็ได้
12:53อืม ยังจะฝาวอีก
12:56ก็ไปสิ
13:07อื้อ...
13:16ท่านอยากไป อยู่กับข้า
13:18เออ ได้ ได้ ข้าไม่ไป ข้าไม่ไป
13:23ฝาจะผ่าไหม
13:24เข้ามา
13:29ท่านอายิง คุณหนูกับหลานเคย
13:31มายกน้ําชาให้ท่านค่ะ
13:43อายิงดื่มชาค่ะ
13:46ข้าหยิงดีด้วยนะ
13:49เออ...
13:50นั่ง
13:53นั่งก็ได้
13:56เทินดื่มชา
13:59ตอนนี้นางเป็นคนตระกูลเสียดแล
14:01้ว
14:02เจ้าต้องดูแลน่างให้ดีนะ
14:03อย่าไม่รู้เรื่องอีกเหรอ
14:08เป็นไง ได้ขาบไหม
14:10เฮ้ย ไม่ได้เลย
14:11เฮ้ย ข้าแล้วไม่เข้าใจ
14:13พักไม่จะพิดพึ่งมาอยู่ไหม
14:15พวกเรานะ ไปเจ้าทินอยู่ที่นี่มันน
14:17าน
14:30แก แต่ว่าตามหัวผู้มันไม่เจ
14:47อ
14:48นี่ผู้เอาโiko شน ผู้เอาโ aşkersa
14:50นี่สิ่งไฟ นี่เก้าเชียวหุ้
14:52ย รู้ไปคนกันเองทั้งนั้น
14:54นี่ พี่เยียน เข้ามีข่าวดีมาบ
14:56อก ถ้าหารท่านอองลีท่วงจะมาแล
14:59้ว
15:00พี่หลีเยียนบอกว่ากล้องกำล
15:04ังของเราแบดแห่ง ถูกเชากัว
15:05ชุนทำลาย
15:07ส่วนที่เหลือต้องพึ่งท่าน
15:08แล้วนะ
15:09สิ่งเกียวกับผลักเป็นยาพ
15:13ิษหรือเปล่า Bürger
15:40โอ้..อย่าแล้ว พวกเราโง่มาก พ
15:43ักเป付กฯ Career ต้องอยู่ที่จวรอ אני
15:49kä?
15:49ตายละ
15:50จวนอเงิน
15:55โอ้ย...
15:59อ้อง...
16:14อ้า...
16:16ฝากผ่างน่ะ
16:18พิดปล้ายแรง ถ้าโดนโชคต
16:19ายทันที
16:22เข้าเขียนพักเมจพิดแล้ว ทุ
16:26กขอต้องระวังนะ
16:26ได้ ได้ ใช่ ใช่
16:30พักเมจพิด
16:47โดนโดนโดนเช่า
17:00คนอย่างท่าน สีแรงแรงเป็นคนด
17:03ี
17:04ใช่ ค่ะเป็นคนแบบนี้แล้ว
17:09ท่านพี่ โด้เข้านอนกันเถอะ
17:12มา ข้าชุยถอสุดพายนะ
17:14มาสิ เดี๋ยวเดี๋ยวไม่ต้องหร
17:16อ
17:17ท่านประมุก ท่านประมุก
17:19มีอะไร
17:20มีคนรักราบจอบตี้
17:22ท่านรอค่าอยู่ที่นี่นะ ค่าจะร
17:24ีบกลับ
17:25กูรีบไปสิ จะอยู่ทำไมเนี่ย
17:35คุณชายเยียน ยาของท่านมันแ
17:37รงมาก
17:43ท่านประมุกมาแล้ว
17:51เย็นเฉินจือ แก่งมากเข้ามาท
17:54ี่นี่จนได้
17:57ทำไมพวกเขาฟื้นเร็วจัง
18:00ควันเพิ่งกี้ผม ทำอะไรพวกข้าไม่
18:01ได้หรอก
18:02ยานะ
18:03ประมุกเผอ เราไม่เคยมีเรื่องกัน
18:05ปล่อยตัวอุนชิงเธอ
18:08ไม่ต้องตื่นเต้น เจ้าเป็นอะไรกั
18:10บสามีค่ะ
18:12ค่ากับอุนชิงแต่งงานกันแล
18:15้ว
18:17ค่าควรเรียกเจ้าว่ายังไง
18:21ค่าเป็นพี่ชายร่วมสาบาล
18:24อ๋อ ค่าต้องเรียกเจ้าว่าพ
18:26ี่
18:27ท่านพี่ วรยุษของเจ้าก็ไม่เหล
18:30ว
18:30เราครอบเครวเดียวกัน ปลดช่วยช
18:32ีนแนค่ด้วย
18:33ประมุกเผอ ค่าอยากพบน้องชายค
18:36่ะ
18:38เจ้าใจร้ายจริง ๆ เราเพิ่งแต่
18:40งงานก็จะให้แย่กัน
18:42เจ้ากลับไปก่อน เดี๋ยวข้าจะพ
18:44าสามีไปหาเจ้าเอง
18:46ท่านประมabel โก度ของพักเรา คนเดิ Deshalb
18:49miałมาต้องตาย
18:49ขอให้ท่านออกกำสั่งด้วย
18:51หอ
18:52นั่นก็ต้องขอโทษด้วย ตามกฏ
18:57ของพัก ทุกคนต้องอยู่ก่อน
19:01ออง อัม vampires ไม่คุยเลยใช่มั้ย
19:05นี่ ต้องให้ออกแรง
19:14เอาแล้ว วิ่งพัน
19:15เอา машiner เอง
19:18ไม่เหล่าimientos
19:21สิ
19:24คuzzality
19:29เฮ้ย!
19:35นี่ฉันจื้อ ฟังให้ดี อยากได้
19:37คนคืนค่อยมาใหม่
19:41ทุกของเราอยู่นี่
19:42มีตามมาแล้วมะ นี้ออกมาจนได้
19:54แค่พักเล็กๆ พี่จะขังเข้าไ
19:56ว้เหรอ ฝันไปเธอ
19:59คนที่ฝันก็คือเจ้า
20:01อ้า ท่านอ่า ข้าหนึ่งแล้วถ
20:03้าต้องมาที่นี่
20:05นิธานเมื่อคืนนี้ ถ้าอย่างเราไม่
20:06จบเลยนะ
20:08ข้าก็เราไม่ผิด เจ้าเหมือนพ่อ
20:10ของเจ้า
20:12คิดจะหนีใช่ไหม
20:18นากรู้
20:22นี่
20:23นี่
20:28พระมุค between
20:30คุณเส้าซี่สุมควรตาย
20:32ยกช่อได้ค่าด้วย
20:36รู้ไหมทำไมเจ้าควรตาย
20:39ประเจ้ามันพ่อเจ้า
20:41เดี๋ยวก่อน
20:43ไหนท่านบอกว่าท่านพ่อค่าด
20:45ีกับท่านไง
20:46ท่านพูดเองมันคืนนี้
20:48ดีเหรอ ถ้าดีหน้าค่าคงไม่
20:51เป็นแบบนี้
20:52พ่อของเจ้าใจร้ายมาก
20:55เขาลืมบนคุณคุณ
21:00เขาจำได้ในคืนนั้น
21:02เขาจะจำไปทั่วชีวิต
21:05เขาจะไม่มีวันลืม
21:35เซอีย
21:36เซอีย
21:49เขาไม่เคยรักเจ้า
21:51จากนี้ไปก็ไม่รัก
21:53กรับบีเล็ก
21:54ข้าขอยืนไปแก้แค้น
21:56แก้แค้นสำเร็จ
21:57เขาจะเอามาคืนเจ้า
21:59เสียหยี
22:02เสียหยี
22:04เสียหยี
22:10นำคนนอกเขาสถานที่ต้องห้าม
22:12เอาให้สูนเสียของล้ำค่า
22:15รู้ไหมจะถูกลงโทษยังไง
22:22ถูกล้ำค่า
22:23อ่า
22:31กดของสำนัก
22:32คุณรวมโทษอยู่ในออกกรอดอ
22:34สรพิต
22:36จากนั้นออกไปขอทานสามสิบปี
22:38คอยในสามสิบปีนี้
22:40รับเก็บเกินไว้ในตัว
22:42ทางลักของคุณได้
22:43ภาบรับความช่วยเยอะจากใครเด็
22:45ดขาด
22:47หารังเกียด
22:49ข้าตรงทนทรมมาน
23:10สิบกว่าปี
23:13จนมือเหล็กได้เป็นประมุก
23:15จึงยกโทษให้ค่า
23:19ท่านคุงลำบากมามากเลย
23:22ข้าหาเรื่องใส่ตัวเอง
23:25ฝืนกฎของพัก
23:27พาเขาไปที่ท่ำมังกรผิด
23:29รู้ว่าผิดข้าก็ยังทำ
23:31ข้าไม่โทษเขา
23:34ข้าขอทานไปตามหาเขาที่เจียง
23:36นาน
23:36เพราะข้าได้เจอเขา
23:38ก็พบว่าเขามีผู้หญิงคนใหม่
23:43ท่านโทษเขาไม่ได้นะ
23:45เขาบอกว่าไม่ได้รักท่านนี่
23:49ท่านกิดไปเอง
23:51เขาพูดถูกไหม
23:53ไม่
23:54เพราะเขาเปลี่ยนใจ
23:57ผ่านหน้าค้าเป็นแบบนี้
23:59เขาจึงทิงค้าไม่รักค้า
24:03เจ้าว่าหน้าค้าสวยไหมล่ะ
24:06สวยไหม
24:09ก็ยังจำว่านั้นได้
24:11ผู้อาวุโสทางข้าของบ้านอุ
24:13่ย
24:13ท่านตาของค้า
24:14ท่านตาอะไร
24:17좀icios!
24:18พันศู้พวกเขาไม่ได้หรอ
24:19หาวันศู้พวกเขาไม่ได้
24:22แต่ข้าวก็มีวิธี
24:23ไม่ 있 Grö Lauren. เอ็อ สามารถท่านมาจากไ
24:25หนครับ
24:26-มีลูกค้า กระรั feeling อย่าพูด
24:27มา
24:27- เออ เบutt ๆ ειαเฟ้ย ๆ ไม่สาพักกี่
24:28วันครับ
24:29- เจ๊จ ๆ เรียบ หาเช่า �ี่นด้วย
24:31ได้
24:31something...
24:32ต้องลงพักกี่วันครับ
24:39sur him
24:40- เขาจําข้าวไม่ได้
24:41ทำไมเขาจำเข้าไม่ได้
24:44ในเมื่อเป็นแบบนี้ หน้าท่านเป
24:46ล่นไป ใครจะไปจำได้
24:48เอ้ยขอทั่วนะ เขาไม่อยากฟังแล้
24:49ว แต่เจ้าจะต้องฟัง
24:51อะไรของเขาว่ะ
24:52ข้าดช่วยเขา...สุดท้ายข้าด
24:54ช่วยเขาได้
24:55ไป นัน
24:57ไปสิ เดี๋ยว ไปสิ
24:58ไปส้มตัวหนูหลุกกัน
25:09ไป ไป
25:10ไป ารีบสวัส ็ด covers
25:15ไปแล้ว ไปแล้ว
25:22ไปแล้ว
25:30เร็นต่อ เร็นก็ถึงแล้ว
25:33ไปแล้ว
25:34ไปแล้ว
25:36ถึงสิ
25:37วันนี้เนื้อสนมากมากเลยนะครับ
25:40เอาไปเอาไป ไปเลย
25:41ดูไหมค่ะเป็นใคร
25:43อันนี้เจ้า
25:44ค่ะเป็นทหารที่เมืองหลวง
25:45สงมาสิบคดีลักภาตัว
25:48เจ้าดูซะ
25:51แล้วท่านไทยข้าช่วยยังไง
26:14เชิญครับ
26:21ทุกท่าน
26:23จะพักที่นี่เหรอครับ
26:24ก็พักที่นี่จะให้พักที่ไหน
26:25เรามีห้องเยอะ
26:27จะพักนานานก็ได้เลย
26:28พักเกิญเดียว
26:29ห้องพิเศษสองห้อง
26:30อ๋อได้ครับได้
26:32เพราะวิเศษสองห้อง
26:33เชิญ
26:36เชิญ
26:37เดี๋อไป
26:38โอ้โหหนัก
26:39ไม่ยอมยืนเลย
26:40กินเพลิ่นเพลิ่น
26:48ทุกท่านเชิญครับ
26:55ทุกท่านคงยังไม่ได้กินข้
26:58าว
26:58ใช่
26:59พวกเราต้องการอาหารอย่างดี
27:01แล้วมา
27:02จะได้เลยครับ
27:04ทุกท่านพักผ่อนก่อนนะ
27:05อาหารพร้อมแล้ว
27:06จะมาเชิญนะครับ
27:07เดี๋ยว
27:08ไม่ต้อง
27:09เอามากินด้วยห้อง
27:10กลับได้เลย
27:16แกลงพวกเราใช่ไหม
27:21พูดเจ้า
27:22เขาจะคิดไม่ถึง
27:28จะมาอยากเจออายอี่เหรอ
27:33ว่าที่ค่าโดนกับหนัก
27:37ค่าก็ไม่คิดว่าจะมีคิวิต
27:39รอด
27:41พูดเจ้ารู้ไหม
27:43ทำไมค่าถึงบอกว่าไม่สมบัต
27:45ิ
27:47เพราะค่ายังจะ
27:49ทำก่อนที่ค่าจะตาย
27:52ก็คือพาคนโง่ห้าคน
27:55ไปเสียงโชค
27:57เฮ้ย
28:01เซ่ย
28:02ทำไมคิดเรื่องแกข้าร
28:04ถึงมาทรกูลอุณจะข้าคอบคร
28:07ัวเจ้าห้าคน
28:08แต่ว่า
28:09คนทรกูลอุณยี่สิบกว่าคน
28:11ก็ตายด้วยเมือของเจ้า
28:14ไม่ว่ายังไง
28:17เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็เหลือมัน
28:19สะ
28:21กำพูดของข้า ยืนยันคำเดิ
28:23ม
28:24ถ้าเจอสมบัติ แบงกันคนละ
28:27ครึ่ง
28:29ก็มีอสรพิษกับอ้ออี ก็
28:33ยังเป็นของเจ้า
28:36เดินไปอีกหน่อย เป็นแผนที่บุ
28:38ขาวหัวสาร
28:40สมบัติอยู่นั่นใช่ไหม
28:43ต่างเธอชักเธอ คือนี่เราเปลี่ยน
28:45กันเฝ้าเขาเหมือนเดิม
28:47ได้ ตามนั้น
29:09ทุกคนฟังให้ดี มีนักโทษคน
29:11หนึ่ง หลบซ่อนอยู่ที่นี่
29:13ทุกคนไม่ต้องกลัว ขอมาตัวต
29:15ามคำสัง
29:16เชิญครับ
29:23ขอตรวดห้อง ขอตรวดห้อง
29:26รบควรออกมาก่อนนะ ขอโทษครับ
29:29ขอโทษครับ
29:30เฮ้ teh เฮ้ Рวดห้องครับ ตัวถ้อง
29:38ครับ
29:40รวดห้องครับ ขอโทษครับ ดุษ
29:46AGens cheese
29:47เชื่อทุกคนในห้องออกมากก่อนนะ
29:49ครับ
29:51กือทหารพวกนั้นเรื่องมากจริง
29:53ๆ
29:57อุ้นฟังเส้อ
30:02เสียเสียหยี
30:05เสียเสียหยี
30:07อ๋อ เขาเป็นหลานเขาค่า เขาไม่
30:09ค่อยสบาย
30:10หลับไปแล้ว
30:11ใช้กล้าจริงๆ รักผาโตคนอ
30:13ื่น
30:14จับ
30:17พระเจ้าหน่อย
30:20หลบไปแล้ว
30:25หลบไปแล้ว
30:29ลูกเลิน
30:30หลบ
30:30หลบ
30:31หลบ
30:33หลบ
30:34หลบ
30:35เช่า
30:39หลบ
30:42หลบ
30:44หลบ
31:02ลิ่มน้ำก่อน คงกระหาย
31:05เมื่อน่างท่านนี้ ขรบกวดช่วยไ
31:09ข้โซ่ออกให้ข้าที
31:11ข้าข้าข้าข้าข้าข้าข้
31:14าข้าข้าข้าข้าข้าข้าข
31:14้าข้าข้าข้าข้าข้าข้า
31:15ข้าข้าข้าข้าข้าข้าข้
31:17าข้าข้าข้าข้าข้าข้าข
31:24้าข้าข้าข้าข้าข้าข้า
31:31ข้าข้าข้าข้าข้าข้าข้
31:32าข้าข้าข้าข้าข้าข้าข
31:32้าข้าข้าข้าข้าข้าข้า
31:32ข้าข้าข้าข้าข้าข้าข้
31:33าข้าข้าข้าข้าข้าข้าข
31:38้าข
31:41ขถูกล่ามอยู่อย่างนี้ เราจะอยู่ด้
31:43วยกันได้อย่างไร
31:45แบบนี้นะดีแล้ว ท่านจะได้มิน
31:47หนีค่า
31:52นี่อะไร
31:54ของคู่มั่นค่า
31:55ท่านว่าไงนะ ท่านนอกใจค่าเห
31:58รอ
31:59ถ้าเป็นของนาง นั้นนายก็เป็น
32:01ของค่า
32:03ท่าน
32:04เอาคื้นมา
32:06เพราะอะไร ข้าไม่ดีตรงไหน ถ้า
32:08สู้นางไม่ได้ตรงไหน
32:11นางสวย ออนโยนต์ และบริสุทธ
32:14ิ์
32:16แล้วข้าไม่บริสุทธิ์เหรอ
32:17ไม่ออนโยนต์หรือไง
32:19นางใจดี สง่างาม มีคุณธรรม
32:29ไม่ได้ ข้าตรงค้านัก ข้าตร
32:33งค้านัก ข้าต้องไปค้านัก
32:38เออหงย่า ถ้าจะไม่คืนให้ค้
32:40าอีก ค่ะจะค้าเจ้า
32:43ค้าสิ ท่านค้าค้าเลย
32:49ซารรูปแบบนี้ จะค้าค้ายังไ
32:50ง
32:56เสียหญี่ เข้ามาได้ดังใจ
32:59เสียหญี่
33:05ดวัง
33:16นั่งก่อน
33:27ที่นี่ก็ไม่เร็ว
33:29ต่อไปเราจะไปอยู่กันที่เมืองเกล็
33:31กไกล
33:32รู้ไหมทำไมข้าพาเจ้ามาที่นี่
33:36เพราะว่าท่านอย่างรักข้าไ
33:38ง
33:40เพราะข้ากำลังจะตายตั้งหาก
33:43พูดแก่ห้าคน ตัดเสร็จเอ็น
33:46ของข้า
33:47แล้วก็วางยาพิศข้า
33:49เป็นไปไม่ได้หรอก
33:50ท่านเป็นจอมยูทย์ไม่ใช่เหร
33:51อ
33:55ก็อาจจะเป็นเพราะเวณกำหรื
33:57อมะ
34:01ท่านโกหุก
34:03แค่ยาสลบเท่านั้นยาสลบอ่
34:05อนๆ
34:08เขาใส่ยาสลายกระดูกด้วย
34:11อะไรนะ ใส่ยาสลายกระดูกด้วยเหร
34:13อ
34:14เจ้าก็รู้จักผิดดีนี่ อีกส
34:17ามเดือน ผิดจะซึมเข้ากระดู ไม่ม
34:20ียาแก้หรอก
34:22ท่านถูกผิดมานานแค่ไหน?
34:27สองเดือนกับอีกแปดวัน
34:29รูรีบลงเขาไปเก็บยากกันเธอ
34:30ตอนนี้ยังทัน
34:32ใช่มันเธอ เพราะอาจไม่ทันได
34:34้กลับมา ข้าก็ตายก่อนแล้ว
34:39ท่านกลายเป็นคนพิกการ ไปไหนก็
34:41ไม่ได้
34:43อีกอย่าง ข้าก็ใส่โซดรวนเอ
34:45าไว้ ออกจากท่านยังไม่ได้เลย
34:50เจ้าจะล่ามข้าไว้เหรอ
34:52ถ้าไม่อย่างนั้น ข้าคงไม่วาง
34:55ใจ
35:01เฮ้ ทำไมเป็นแบบนี้?
35:04เจ้า..
35:07ข้าเยี่ย!!
35:34เจอไปซะเถอะ จะไม่ออกไป เจอก็เข้ามา
35:38ไม่ได้
35:40ทำเวลียดข้าขนาดนี้ нужно Little after the floor
35:42ท่านลืมเรื่องของเราแล้ว เห 부�ött
35:46นั่นนะ เพราะข้าหลอกเจ้า
35:48ท่าน
35:49ผมบอกเด้าแล้ว นี่
35:51เขาไม่รักเจ้า
35:53คนที่ข้าลังมีเพียงพูดเดี
35:55ยว
35:56หนักเป็นใคร
35:58เจ้าไม่มีวันเข้าใจแล้ว
36:00หรู้ไหมทำไมเขาทำแบบนี้
36:02ถ้าเจ้าควบกุมข้าได้ สัก
36:05วันจะจะรู้ว่านางเป็นใคร
36:08ข้าระปากท่าน ข้าจะไม่ไปทำร้าย
36:10นาง
36:11ไม่เชื่อแล้ว ข้าตะปกป้องนาง
36:14ไม่ให้โดนเจ้าทำร้าย
36:18ก็ได้ นั้นข้าจะนั่งอยู่ตรงน
36:21ี้จนกว่าท่านจะตาย
36:24ข้าปลายอยู่แล้ว หลังจากที่ข
36:27้าตาย
36:28เจ้าก็จะได้รับโทษ
36:34ค่านั่งรอเขา นึงเดือนเต็มๆ
36:38เป็นทำร้ายพ่อค่ายังไม่พอใ
36:43จใช่ไหม
36:44ใช่ ค่อยังไม่พอใจ ค่าตายก็
36:47ยังไม่พอใจ
36:49ผู้หญิงสะละเลว
36:50ใช่ ค่าเป็นคนสะละเลว พ่อลู
36:53กยังเจ้า ก็ไม่ดีเท่าไรนัก
36:56หรอก
36:57เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น ข้า
37:00ค่าพ่อเจ้าไม่ได้ วันนี้เขาก็
37:02จะข้าเจ้า
37:04อย่าเข้ามาเนาะ
37:09วันตายของเจ้ามาถึงแล้ว
37:12อย่าเข้ามาเนาะ
37:14บอกว่าอย่าเข้ามา
37:15er... เห็นด้วยยกมือขึ้น
37:21in people
37:25เจ้าจะไปไหน ไปหาสามีของข้าไง
37:29อย่าให้ไป
37:32เมื่อสิบกว่าปีก่อนพ่อของ
37:33เจ้าลงโทษข้า
37:35โทษอ้อมกอดอสรพิษ เจ้าทำ
37:37ผิดเมือนข้า
37:38เจ้าต้องรักโทษเช่นกัน
Comments