- 1 day ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00การสริมซี ยิ่งจําทUB ส hone๋
00:07ยที
00:09เธินๆถึงแม้ว่าจะช่วยข้าก
00:11ำจัดแม่ทัพเหี้ยน
00:12แต่ว่าจริงๆแล้วข้าเสียใ
00:14จมาก
00:14ดังนั้น ข้าจะเป็นหวกลูกหล
00:16านของเขา
00:17ข้าต الزกการพบเจ้าเพราะค้า
00:18หวังดี
00:20เยียนเฉิน exhibit 5 แม้หลัดดี
00:27qualities as a lady
00:31ใช่ ถึงเจ้า ไม่ใช่ชาวเมsequently
00:34แต่ว่าพวกเรา มีเป้าหมายเดี่ยวกั
00:37น
00:39ถ้าเจ้าสวามิพักย์ต่อข้
00:40า ข้าจะชؤวิเจ้ากําจัดห้อง
00:42เต็จ
00:42ฉันจน หล้างแข็งให้พ่อxeา
00:45ถ้าเจ้ายองอยู่กับข้า
00:48ขอโทษด ㅇนะ เรื่องการหล้างแข็
00:50งให้พ่อข้า ก็จะการเองได้
00:55หน้ายกย่องจิงๆ
00:57ฉัน ฉันเป็นห้องเต่
00:59เจ้าจะเอาไรไปสู้กับเขา
01:01เขาจะไม่ยอมขายชาติ
01:07ใช่
01:07เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่
01:10ถ้ากันค่า
01:11จะให้เวลาเจ้าไปไตรตรองให้ดี
01:13ๆ
01:16ไปตามจูต้าโซ่มา
01:18เฮ้ค่ะ
01:42ฟ่าบาทจะกลาบแล้ว ท่านกลา
01:44บไปเธอ
01:45เจ้าไม่ต้องหวง เค้นนี้เข้างาน
01:47ยุ่งมา
01:59อย่าบาท standpoint
01:59กลามอมจูต้าโซ่ ถวายบ้างค
02:01งฝากลับ
02:03ลุกขึ้น
02:03ขอพระทายฝากลับ
02:07จูต้าโซ่
02:08Fairy ค่ะ
02:09สิบกว่าปีที่ผ่านมาฝากragonkel
02:11ทำอย่างไรกับเจ้าบาง
02:14กลาบทูนฝากลาบทegen
02:27กลัมมมสวามิภาคต่อพระองค
02:29์ ด้วยความเต็มใจ
02:32กระทั่งเวลานี้ กลัมมมก็ไม่พ
02:34อใจเฉินเจิน
02:36ดี เจ้าหันไปดูสิ ว่าข้างห
02:39ลังมีใครเยือนอยู่
02:47ลูกชายของเยียนโชงฟัน
02:54เยียนเฉินจือ
02:58ธาหาร
02:59พยาค่า
03:01พาเยียนเฉินจือออกไป
03:03พยาค่า
03:05จูตาโซ่
03:07พยาค่า
03:08เยียนเฉินจือใช่ไหม
03:10กราบทูนฟาบาท ประมมอยากคุ
03:13ยกับเขา
03:14เออ...
03:16เจ้าลูกขึ้นก่อน
03:18ขอพระทายฝาบาท
03:21ตอนนั้น
03:22ค่าคิดยังไงกับเยียนโช
03:24งฟัน
03:24เจ้ารู้ใช่ไหม
03:26ภายค่า
03:27ฝาบาท
03:28ท้องเรเท่มไสในตัวเขา
03:31ดี
03:33ค่าต้องการให้เจ้า
03:34เจ้ระเจ้าห cushion
03:35aryn cow mint
03:36สวามิพักต่อค่า
03:37เจ้าทำได้ไหม
03:39กราบ tenir
03:39กราบ ม่อหม
03:39เจ้าพยายาม พยาค่า
03:41ดี
03:43weddingshes Commonwealth
03:45หายค่า
03:50ไปพานั่งเรามาพบค่าทีสิ
03:52มันนาง มันนางจ๊ะ
04:06เขาว่าสองเราไปทักโน้นกันด
04:09ีกว่าไหม
04:09เฮดขึ้นคงำจริงเหม่อน�่مل
04:20โน้นก่อน
04:29ไม่ใช่ลงให้พical glasses
04:39ขอที่น่ารม Arbeit
04:41ไม่ดีมก็ไม่ดีม...ไม่ดีมก็
04:44ไม่เป็นไร
04:45นี่อยากตายใช่มั้ย?
04:50ให้ตายแถวจะได้สบาย
05:05ป่าปาสศเด็ด égal traces yap
05:09โอ้โฮ หน่อย ขัดจังวะ
05:22เธอไว้ประคมฝ่าบาด
05:25ลุกขึ้น
05:25ขอพระไทยฝ่าบาด
05:30ยิ่เจินจือ
05:31เอ่อ
05:33เอ็นท่าทางของเจ้า เหมือนกำล
05:34ังดื่มอยู่
05:37ฝ่าบาดใช่แล้วไปค่ะ
05:42เจ้ารู้ไหมว่าทำไม
05:45ข้าต้องนำเยียนเฉินจือมาท
05:47ี่นี่
05:49กำลังเบาปัญญา
05:51แล้วว่าค่า
05:53อยากเก็บเขาอยู่ข้างกาย
05:58ยิเจินจือ
06:00แม่นางที่เจ้าจับตัวมาเป็น
06:02เพื่อสนิทของเขา
06:04ข้า อยากให้เจ้าอาไน่ไปคืนให
06:06้เหี้ยนเฉินจือ
06:07lle ว่าคือฝ่าบาดคือ
06:10เฮ่...ตาหาร
06:11เฮียค่ะ
06:12ไปพาใหัน Uhm, Он raus
06:17ฉันไน่มา
06:18ยิเจินจือ
06:19ข้ารู้ว่าเจ้าชอบ curry สมเศาuet
06:22ว่าเดี๋ยวขาดเศาเศาheadไม่ได้
06:24แต่ว่า ตอนนี้ค่า จะมาแรกเปลี่
06:27ยนกับเจ้านะ
06:33เผ่าวายบางครรมฝ่าบาด
06:34maker than สะวัย
06:35ขอพพรัฒไทยพ่ิ content
06:38อี่จื้อ
06:39อาหา
06:40ค่ะพาแม่นางคนนี้มารاجกับให
06:42ม่นางคนนั้น
06:42เจ้าคงจะไม่ขัดข้อesto
06:43ขอพพพรัฐไทยฝ่าบาด
06:47เจ้าไปได้
06:50ในนวันนี้เนี่ย ไปเจ้า
06:53เฮ้ ถูกใจ ถูกใจแบบนี้
07:01แม่นาง เจ้าชื่อว่าอะไร
07:06ข้าชื่ออุ้นชิง ๆ
07:07อ๋อ ข้าช่วยเจ้า เจ้าต้องขอ
07:12บคุณค่า
07:14ถึงเสือจะไปแล้ว ที่อยู่อาจจะเป
07:17็นหมาป่า
07:21ชลาด ชลาดมาก
07:25สหาร พยาค่ะ
07:27รีบพาไม่นางอุ้นไปพักผล
07:30ห้ามใครไปรบกวนโดยเด็ดขาด
07:34รวมทั้งตัวค่าเองด้วย
07:37พยาค่ะ
07:38เจ้าหวางใจแล้วใช่ไหม
07:41ไม่นางอุ้นเชิญ
07:48ท่านเป็นห้องเต่เหรอ
07:50เจ้าคิดว่าอย่างไรหรอ
07:52ถ้าท่านเป็นห้องเต่ ท่านก็ม
07:54ีคุณธรรม
07:55อืม
07:58นี่ อะไร
08:01ข้ามาสุดษ์แล้ว
08:04ลูก ๆ
08:13ไปแล้ว
08:14ถวายบังคมฝาบาด
08:16ลูกขึ้น
08:17ขอพระไทยฝาบาด
08:19เจ้าจอม
08:21วันนี้ค่าดีใจมาก
08:23อารมณ์ก็เลยดี
08:34นี่ อะไร
08:37ฝาบาดเสด็จแล้ว
08:40ลูก ๆ
08:42ลูก ๆ
08:50ถวายบังคมฝาบาด
08:52ลูกขึ้น
08:54ขอพระไทยฝาบาด
08:56เจ้าจอม
08:58วันนี้ค่าดีใจมาก
09:00อารมณ์ก็เลยดี
09:05อ่ะ นั่ง
09:23นี่มันลองเท้าใคร
09:25ก็ของฝาบาดไงพี่ค่า
09:28แล้วไหร่
09:29ข้าคงจะไม่งอกขนาดนั้น
09:32สหาร
09:35ประยะค่า
09:37ข้ามีคำสัง
09:39รวดสอบร้องเท้า
09:41เรียกเจ้าหน้าที่
09:42แล้วจะสำลักมาทุกคน
09:43ประยะค่า
09:48ยุ่งแล้ว
10:00อืม
10:02ชุดที่สิบห้าเข้ามาได้
10:10ขอพระไทยภาบาด
10:11ขอพระไทยภาบาด
10:24อืม
10:30ท่านพี่
10:31ผู้ชายในพระตำหนัก
10:33ทุกคนก็ได้ลองใส่กันหมดแล้
10:35ว
10:36การทดสอบแบบนี้
10:37คงไม่ได้ผล
10:39ถ้าค่าเจอเจ้าสำลังเหลวค
10:44นนั้น
10:46ค่าจะฉีกเนื้อมันเป็นชิ
10:47้นชิ้น
10:48เพราะผู้หญิงแพทยศยา
10:49แต่ทุกฝาบาด
10:50ทุกคนลองใส่บนแล้วพระไทยฮ
10:51ะ
10:51ไม่มีใครใส่ได้
10:58หรือว่า
10:59ไม่ใช่คนในวัง
11:03ไม่ใช่คนในวัง
11:05ทั้งขุนนางมหัสเล็ก
11:07ตางก็
11:08ลองใส่กันหมดแล้ว
11:10แต่ไม่มีใครที่ใส่ได้เลย
11:13ข้าว่า
11:14เป็นของท่านพี่เองหรือเปล่า
11:17แต่รองเท้าคู่เนี่ย
11:19ค่าใส่แล้วมันหลวมหลวม
11:21มันไม่ใช่ของค่าหรอก
11:22อ๋อ ท่านใส่นานแล้ว
11:24คงจะหลวมมันเรื่องปกติ
11:28อีกอย่าง
11:29ผู้หญิงของท่านพี่
11:31ไม่มีใครกล้าแต่ต้องหรอก
11:35ถ้าหากผู้ชายในวังต่างก็ใ
11:37ส่ไม่ได้
11:39ข้าว่าท่านพี่ไปพังผลดีก
11:41ว่านะ
11:43อาหาร
11:52แต่เท้า
11:53ขายคุณแจออกเสีย
11:54ครับ
12:05หัก
12:05อยู่ต้าย internships
12:06เจ้ายังไม่ไปอีกแล้ว
12:08เจ้ายังจำค่าต้์ได้
12:10ทำไมสม kommerคงด้วย
12:13บาบาทก็คิดว่าข้าไม่ได้
12:14ยิน
12:15ท่านรับคำสั่งเจจรจาให้ข้
12:17าสวามิพัก
12:18ท่านอย่าให้ข้าเป็นคนทรยศใช
12:20่มั้ย
12:22เจ้าชลาดมากทั้งแขมแกร่ง
12:24เหมือนพ่อเจ้าไม่มี很有 deben
12:26ก passengericar
12:27น่おฟ้ามีตา ท่านแม่ถับ 생각을ให
12:30้ผู้ซือ unbelievable
12:31ถ้าไม่ต้องแสดงหรอ ถ้าท่
12:33านพ่อข้าจะไม่ตาย เจ้าพีไปนาน
12:35แล้ว
12:36zie lemme
12:36พ่อข้าเป็นคนซื่อตรม พ่าเพ
12:50าะดินรักระสะดอน และม้องข้
12:52นตลุดได้
12:53ไม่ใช่คนโง่อย่างท่าน
12:55เจ้าผิดแล้วเฉินจือ
12:58พวกเขาก็คิดผิด
13:00ข้าทำงานรับใช้ห่องเต่
13:02ก็เพื่อท่านแม่ทํา
13:04ไม่ใช่เหรอ
13:05ท่านใสร้ายท่านพ่อข้า
13:08ถ้าเป็นคนทรยศ
13:10ได้
13:11ตามข้ามา
13:13ข้ามีอะไรจะให้ดู
13:14มาสิ
13:23เจ้าดูเอาเอง
13:26แม่ทําเยียนโชงฟัน
13:37แม่ทําเยียนอยู่บนฟ้า
13:40ถ้าข้าจูต้าโซ่โก้หก
13:42ไม่แต่คำเดียว
13:43ขอให้ฟ้าดินลงโทษ
13:46เจ้าคุกเขา
13:52ขอให้แม่ทําเยียนรับรู้
13:55ตอนนั้นข้าจูต้าโซ่
13:56พระตหารมารับใช้ห่องเต่
13:59เพราะเรียวว่า
13:59ถงจนพริกขาวเป็นดำ
14:01สังข้าท่านแม่ทํา
14:03ข้าทุกใจมาก
14:05ข้าจิ้งทําเช่นนี้
14:07ท่านแม่ทําโปรดอภัย
14:08ท่านลงจุ
14:12ท่านว่ายพ่อข้ามาตลอดเลยล่
14:14ะ
14:17ใช่แล้ว
14:20มากกว่าสิบปีแล้ว
14:23ทําลงจุ
14:25สิบกระปีที่ผ่านมา
14:26ทําสบายดีไหม
14:28ข้า
14:28ข้าไม่มีขอบครัว
14:32ถ้าจะไม่กลับไปบ้านเกิด
14:36คนแก่แก่
14:38อยู่อย่างโดดเดียว
14:41ทุกวันนอกจากว้ายท่านแม่ทํ
14:43าล became
14:43ทําแล้ว
14:45ข้าจะคิดถึงเรื่องเก่าเก่า
14:47จะว่าข้าสบายดีไหมล่ะ
14:49ทำไมท่านถuentย่ายข้าอยู่ทีนี่ล
14:51่ะ
14:52เพราะว่า
14:54หวleme такиеจีเป็นห้องเต้ที่มีเหต
14:56ุผล
14:57ท่านเชื่อใจข้า
15:00เรียบเทียบกับห้องเต้นแล้ว
15:02ฉมจนลาฟ้ากับเห�Ιว
15:05ฉันจื่อ
15:06ค่าคุยกับเจ้า
15:08คุยยังจริงใจ ข้าแก่แล้
15:11ว
15:12ไม่มีผลงานก็ไม่เป็นไร
15:15เจ้าคงเข้าใจ
15:20ข้าเข้าใจ
15:22เข้าไปสงสายท่าน
15:25ท่านลงจุ
15:26ข้าข้าถามท่านหน่อย
15:29ถ้าท่านพ่อข้าบนี้รอดได้
15:31ท่านจะยังสวามิพักของเต่ไท
15:32้จีไหม
15:33เอ่อ...เอ่อ...
15:37ลงจุ
15:39จับข้ากับไปเถอะ
15:43เข้าไป
16:05ตกตกตกตกตกตกตกตก
16:08สูสดี
16:08ข้าคุยังตรงนี้
16:09ท่าน แก่นไว้
16:18สวัสดีที่สวัสดี
16:40สวัสดี
17:10ขอบใจ วางวะ
17:12โอ๊ย
17:16สวัสดี
17:33สวัสดี
17:33ท่านที่เอง
17:36นี่มันที่ไหน
17:37ไม่ต้องห่วง ไม่ใช่ในวัง
17:39ไม่มีอีจจนจือ
17:42ท่านช่วยค่าเหรอ
17:44ใช่
17:45ค่ารู้แล้วว่าต้องมีคนมาช่วย
17:46ค่า
17:48คิดไม่ถึงว่าจะเป็นท่าน
17:50ค่าคิดว่า
17:54ค่าจะทิ้งเจ้าได้อย่างไร
17:55โอ๊ย
17:55โอ๊ย
17:56โอ๊ย
18:02เจ้าเนื้อมามากแล้ว
18:03มีพักผ่อนเนี่ย
18:04ทุนี้เช้า เราต้องออกเดินทาน
18:06โอ๊ย
18:07โอ๊ย
18:07โอ๊ย
18:07โอ๊ย
18:07โอ๊ย
18:08นี่ ออกมา
18:18มานี่ ไป ไป
18:20ไปเลย
18:22ไป เข้าไป
18:26ท่านน่ะ
18:27จะเดือไปเอง
18:28ไปเลย
18:29เข้าไปซิ
18:30อืม
18:34บอกไง
18:42นี่ ออกมา
18:43มานี่
18:44ไปเลย
18:45ไปเลย
18:45ไปเลย
18:46บ๊าย เข้าไป
18:51ท่านน่ะ
18:52จะเดือไปเอง
18:53ไปเลย
18:54เข้าไปซิ
18:56บอกไง
18:59บอกไง
18:59ท่านน่ะ
19:00ท่านน่ะ
19:14ท่านน่ะ
19:25กินเลย
19:26กินเลย
19:26กินให้อิ่มนะ
19:29ข้าปล่อยข้า
19:31ถ้าไม่กลัวข้าทำร้ายเอาล่
19:32ะ
19:34เจ้าเป็นเป้าหมายของห้องเต
19:37ถึงเจ้านี้ออกไปได้
19:39เจ้าก่อนนี้ไปไม่ได้
19:43อ่ะ
19:49เสื้อผ่าของเจ้า
19:56อุทธิต
20:00ตอนนั้นอยู่นอกเมือง
20:07สงครามไม่ดุนแรงมาก
20:09พากับท่านแม่ทัพ
20:10ออกมาล่าสัก
20:12ท้องเต้าเต็มเฉา
20:14ทำให้ค่าไม่ได้ล่าสักกับท
20:16่านพ่อ
20:17แล้วก็ยังไม่เห็นพวกท่าน
20:18ทำงานใหญ่หนึ่ง
20:21ท่านแม่ทัพเป็นผู้ที่มีคว
20:23ามสามารถ
20:24ชื่อเสียงของท่าน สตรู ต่างว
20:27าดกลัว
20:28นับว่าท่านเป็นหนึ่งในยุ
20:30ทธพพ
20:35ท่านกับแมนจูถึงจะคนละเผา
20:37แต่ก็ฟ้าเดียวกัน
20:39ทุกคนเหมือนพี่น้อง แล้วทำไมต้
20:41องแบ่งแยกกันด้วย
20:45คาก็ไม่รู้
20:47คาก็ไม่รู้ ว่าทำไมคนเราต้องแบ่
20:52งแยกแย่งจริง
20:53ไม่อยู่กันแบบดี ๆ
20:58เจ้าข้าค่ะเธอ ทะลุง
21:02ผ่านเขาลูกนี้ไป ก็คือดินแ
21:04ดนหัน
21:05เจ้าข้าค่ะแล้วก็ไปซ่ะ
21:09เรื่องนี้ ข้าคิดมาทั้งคืน กั
21:13บคำถามของเจ้า
21:15ถ้าตอนนั้น ท่านแม่ทับเยีย
21:18นหนีได้
21:20ถ้าคงไม่มาสวามิพักแมนจู
21:22ค่ะ ค่ะสมควรตาย
21:27ทะลุง ฉันเจ้า
21:30จะเป็นลูกคนเดียว ของท่านแม่
21:34ทับ
21:35ถ้าตายแบบนี้ เป็นเรื่องสมคว
21:38ร
21:40ข้าแก่แล้ว ถึงมีชีวิตอย
21:43ู่ ก็มีชีวิตอีกไม่นาน
21:47ไม่ได้ เข้าไม่ให้ท่านตาย ไม่ตก
21:50รวมนะ เข้าไม่ยารักษา
21:54ถ้าลุง ถ้าลุง คร่างไหล
22:09เป็นอะไร เจ้าเหนื่อยเหรอ
22:12ไปนั่งพาทางน้วนก่อน
22:14อยู่น้ำไหม เดี๋ยวข้าไปเอาน้ำ
22:24ไหมให้ดื่ม
22:25ขอบคุณค่ะ
22:43พา・มเป็นไรต่ำคุม
23:00พี่ให้ visitor
23:02พี่ให้
23:04พี่ให้
23:07ชั่นจือ
23:11พี่ชายจะให้ข้าตายแล้วไงเนี่
23:14ย
23:19กิน mistakes
23:20�� ขิute กิน comentario
23:35กินmış
23:37- ท่านอาไบ้... ท่านอาไบ้
23:39- ทำไมเป็นแบบนี้เหลือ?
23:40- ท่านขาวจิ้วบางก่อน
23:41- ไม่มีเลยเหลือ?
23:45- ไม่ได้ขาวเลยเหลือ?
23:46- เร็วสิ... ช่วยแกมัดให้หน่อย
23:49- เดี๋ยวนะ
23:55- ข้าหิวมากเลย ขอกินก่อน
23:58- คุชา เยียน อย่าโทษข้านะ
24:00- ในบ่มไม่จักคนเก่งๆ เข้าไป
24:02ก็ท็อดกับไปหาที่ตาย
24:03นี่ค่ายอยู่บ้างเลย ข้าขอกินก่
24:04อนนะ
24:09เจ้าเป็นอะไรเหรอ
24:11ไม่ได้เป็นอะไร
24:14เขาคืออาจือ
24:16อาจือคือใคร
24:18ถ้าไม่รู้ มีอย่างได้ยินชื่อน
24:20ิ
24:24พี่ใหญ่ ขอบคุณที่ช่วยจริง
24:25ๆ ข้าขอดื่มให้ท่าน
24:31ข้ากลับแม่นางอุ่นเพื่อรู้
24:32จักกันไม่นาน
24:33พี่ยายถือว่ารวงดีในขาว
24:35เคราะ به
24:36เพราะเรืองนี้เราถึงได้ไม่โอกา
24:37สเจอกัน
24:42ข้าจะต้องไปแล้ว
24:44ข้ามีงานอีกมากที่ต้องทำ
24:47อ autres พี่ยาย สทนการเป็นยังไงบ
24:49้าง
24:50ทุกอย่างยังเงียม
24:52ท่านอองกำลังเกزาเมืองหลวง
24:54ข้าต้องไปสมทบ
24:56พี่ใหญ่ ค่าอยากจะไปด้วย เพื่อมี
24:58อะไรช่วยท่านได้
25:01มี เขาตรงการสายสืบ แอบเข้า
25:04เมืองหลวง สมทบกับกรองกำล
25:06ัง
25:09ถึงเวลานั้น กรองกำลังมาถึง
25:11ก็เริ่มปฏิบัติการ
25:13ถึงตอนยืดเมืองหลวง ตามแผน
25:15ที่วางไว้
25:17ดีมากเลย มาถึงเวลานั้น เธนจนมี
25:20ปีกดนี้ไม่รอด
25:22แต่ว่างาน
25:23ไปถึงเมืองหลวง จะมีคนติดต่
25:47อ เจ้า
25:49พี่ใหญ่ แล้วทางท่านล่ะ
25:56ดึง
26:01เขาต้องไปจากที่นี่
26:04จากกันครั้งนี้
26:05แล้วพี่น้อง ไม่รู้ว่าเมื่อไห
26:07ร่จะได้พบกันอีก
26:26ไม่นางอุ้น
26:35เจ้าแล้วห้ายทำไม
26:39เขาก็ไม่รู้ว่าทำไม
26:40แค่เขาพูดถึงอาจิวเขาก็
26:42อาจิวไปแล้ว เจ้าจะกลัวทำไม
26:51แต่ในใจของเขา
26:53ในใจของเขา เป็นห่วงเจ้ามาก
26:58ไม่งั้นเขาคงไม่เสียงชีวิต
26:59ไปช่วยเจ้าแล้ว
27:00แล้วทำไมเขายังคิดถึงอาจิว
27:05แล้ว
27:06เจ้าพูดดีๆอ่อนโยนกับเขา
27:08เขาก็จะไม่คิดถึงคนอื่น
27:19ไม่ได้เจ้า
27:30ขอดูอาจิว เรียน
27:40พี่เยียน
27:45ข้าคิดถึงท่าน
27:48เขาก็คิดถึงเจ้า
27:50เจ้ารู้ได้ยังไงว่าค่าอยู่
27:51นี่
27:53ข้าถามอาจารย์ เขาบอกค่า
27:58อาจิว เจ้ามาก็ดีแล้ว
28:04เจ้าไปไม่ลา เขาเป็นหัวเจ้ามา
28:06กดูไหม
28:09รู้ไหมทำไมค่ากลับมา
28:14ข้าคิดถึงท่าน
28:16เขาก็คิดถึงเจ้า
28:19เจ้ารู้ได้ยังไงว่าค่าอยู่
28:20นี่
28:21ข้าถามอาจารย์ เขาบอกค่า
28:26อาจิว เจ้ามาก็ดีแล้ว
28:32เจ้าไปไม่ลา เขาเป็นหัวเจ้ามา
28:34กดูไหม
28:37ท่านรู้ไหมทำไมค่ากลับมา
28:43ข้าคิดถึงท่าน
28:46เจ้าเคยบอกแล้ว
28:49ข้าอยากพูดให้ชัดเจน
28:51ถามให้ชัดเจน
28:53ท่านรู้ไหมว่าค่าคือใคร
28:57ข้าบอกเจ้าแล้วไง
28:58เขาไม่สนวัดเท่าคือใคร
29:03แล้วเธอค่าเป็นลูกของถงเจิ
29:13นแล้ว
29:19ไม่ใช่แล้ว
29:21ไม่ใช่แล้ว
29:21เป็นไปไม่ได้
29:25เราไม่ควรพบกัน
29:28ข้าเข้าใจดี
29:30แต่ข้าอย่างข้างข้าใจ
29:33ต้องมาถามให้ชัดเจน
29:42ไม่จริงใช่ไหม
29:44เธอท่านต้องการค่า
29:46ท่านต้องวางมือ
29:47เรื่องความแค้นของคนรุ่นที่แล
29:49้ว
29:49ทำไมเราต้องรับกำด้วย
29:53ถ้าทำไมได้
30:03ก่อนแก้แค้น
30:05มันสำคัญมากนักเหรอ
30:09ใช่
30:09ความฝันของข้า
30:12คือการลางแค้น
30:13แกแค้นให้ท่านพ่อ
30:16ไม่ค่าฉันเจนกับเฉากลัวช
30:17ุน
30:19ข้าตายตาไม่หลับ
30:23ถึงแม้จะต้องทิงข้าไป
30:39ท่านพ่อท่านแม่มา
30:42เพื่อมาหาท่าน
30:44รับป่าค่า
30:46แล้วแก้แค้น
30:47อย่าข้าพ่อแม่ค่า
30:57ข้าต้องแก้แค้น
31:02ท่านต้องแก้แค้นเหรอ
31:06ใช่
31:26ไม่
31:28ไม่
32:08เหลือ
32:12เจอร์
32:13ขอบคุณ
32:13ดู
32:14อัน
32:15รับป่าคุณ
32:15รับป่าคุณ
32:15อัน
32:17มา
32:17กัน
32:28ทั้งสองคนตกลงรับกัน เขาก็ไม
32:31่ควรอยู่
32:33น้องชาย เอาล่ะ
32:47เอามาเยอะ ๆ เลยนะ
32:48อะไรกันไม่นาง Grac Moni 3
32:49จะดิมอีกนะ
32:50ทำไม แช่จะดิมอีก
32:52ีกเพราะค้ามไม่มีงานใจเลย
32:55โอ้วดิแม้นาง ไม่ใช่แบบนั้
32:56น
32:56มันดึกมากแล้ว caf じาจะปิดร้
32:59ามออินอนแล้ว
33:00เขาอยากนอนมาก ใช่ไหม
33:02โอ้ว ใช่นะซี่
33:03ไม่นอน อยากเอาน่อ โอ้ว ไอ แอ อะไร hi
33:06ดึมไม่เ� Assim laat
33:06ดึมแบบมากกล้า ons took
33:12จริงๆ
33:15เจ้าดื่มมากแล้วนะ ตับกันเถอะ
33:20เขาทิ้งค่ะ ติดตามเข้ามาตล
33:23อด แต่เขาไม่สนใจค่ายเลย
33:28ดึกมากแล้ว อ่ะ กลับกันเถอะ
33:31กลับไปไหนเหรอ?
33:33กลับบ้าน
33:35ถ้าไม่กลับ เขามาอยากเห็นพวกเข
33:37า
33:39แล้วเราไปหาที่ดื่มใหม่ ดีมั้ย
33:55ไม่ต้องกลางร่ม
34:13ไม่ต้องกลางร่มกัน
34:19ไม่ต้องกลางร่ม
34:36เด็กโง อย่าทำแบบนี้
34:39ไปกลับบ้าน
34:41กลับไม่กลับ
34:43บอกมา ทำไมท่านถึงชอบค่ะ
34:48เจ้ารู้แล้ว จะถามทำไมอีก
34:50รู้ค่ากิดว่า ไม่มีใครสนใจ
34:54ค่ะ
34:57ชบดีที่มีท่าน
35:05ไม่รู้ก็ไม่ดีตรงไหน
35:08ที่เย็นถึงไม่รักค่ะ
35:11ก็สู้อาจิวไม่ได้ตรงไหน
35:13ถึงที่เย็นจะไม่รักค่ะ
35:21จะค่ายังมีท่าน ใช่ไหม
35:24จิ จิ
35:39เพราะอะไร เจ้าไม่ชอบค่ายังจร
35:41ิงใจ
35:42ทำไมต้องทำร้ายตัวเอง
35:45เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้
36:14เฮ้ เฮ้慢慢หัว
36:29เฮ้ เฮ้
36:42พี่เย็น...
36:45ชิง ๆ
36:48ชิง ๆ
36:51ชิง ๆ
36:51ชิง ๆ
37:02เกิดอะไรเถอะ
37:04ไม่ต้องสนใจ ค่ะ
37:07ไม่ต้องสนใจ ค่ะ
37:11ชิง ๆ
37:11ไม่ต้องสนใจ ค่ะ
37:14ไม่ต้องสนใจ
37:22พี่ใหญ่
37:23พี่จะไปแล้วเหรอ
37:25ไม่พออีก 2 สำวันแล้ว
37:27ไม่เป็นไร
37:28ค่ามีงานที่ต้องรีบทำ
37:31จริงสิ
37:32จะดูแลไม่นางอุ้นให้ดี ๆ
37:34ถ้าไม่ต้องเป็นห่วงเหรอ
37:38น้องชาย
37:40รับตัวเจ้า
37:42มีสตรีหลายคนทำดีกับเจ้า
37:44แต่เรื่องความรัก
37:47เจ้าต้องระวัง
37:50อย่าสร้างเวนกรรมความรัก
37:53พี่ยาย...
37:54พี่... ๆ
37:56ไม่อยากเห็นเจ้าเสียเวลา
38:01ข้าไม่เหมือนเจ้า
38:03จึงไม่มีใครมาชอบค่า
38:09แล้วคุณชายที่อยู่กับท่านใน
38:14วันนั้น
38:15เขาเป็นใครเหรอคะ
38:16ไม่นายจะมาพบค่าเพราะเรื่องนี้
38:18ยังงั้นเลย
38:19น้องชิงไม่ทันระวังขอไม่น
38:20างปลดอภัยด้วย
38:24น้องชิงเหรอ
38:26เงินเขาก็คงเหมือน
38:28พวกที่โรงจำนำ
38:31แย่ละ...
38:32รอเสื้อออกจากท่ำ
38:33ที่โรงจำนาด
Comments