เลดี้ทุ่งกระบือบาล ตอนที่ 30 (EP.30) วันที่ 20 มีนาคม 2569

Happy Time

ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย

Transcript

00:00รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่

00:01วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย

00:09รู้ ไว้ สัง

00:11แค่ๆนั่นจ้ะพ่อ

00:28โอ๊ย อ๋อ

00:31กุณนะ

00:33สวัสดีครับ

00:34สวัสดีครับ

00:35สมืนจ๊ะ

00:37seresไง

00:37ผมได้ข่าวว่าคุนน่าเพรื้อ

00:39ออกมาจากโรพยาบาล

00:41ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ผมเมื่

00:43อได้ไปรับกับ

00:43ไม่ต้องขอโทษ ไม่เป็นไรเลยครับ

01:01โชคดีที่ลูกกระสูยไม่เป็น

01:02โดนเซนเเต็น แต่แค่ต้องรัก

01:04ษาแผ่แห่หาย Smells vị

01:08แล้วเรื่อง Peter เป็นยังไงระบ้างคร

01:10ับ

01:10ตําหลุดนำตัวให้ฝากขน deh แล

01:12้วครับ

01:13ทางนั้นขอยื่นไปกันตัว

01:15แต่ทางหนำหลุดไม่ให้

01:17เพราะเกרגว่าจอกมาทำให้เสียรู

01:19ปขนีนะครับ

01:21มีทั additiveฟอกเงินช่อض Energic R� 供 weitere

01:23ข้าคนตาย

01:24สมควรจะติดคุกไปตลอดชีว

01:25ิต

01:26จนได้ไม่ต้องออกมาทำให้ใครเดิด

01:27ร้อนอีก

01:30เออ ใช่

01:31เราให้ Peter ถูกจับแบบนี้

01:33บันดาหุ้นส่วนของศีรัพ

01:34พงที่เราออกไปอยู่ฟัง Peter ล่ะ

01:35เขาว่าไงบ้าง

01:37ขว่าเราให้ฟังว่า

01:39พวกเขาก็พากันมาขอโทษคุณแม

01:40่

01:41แล้วก็ขอโอกาสกลับมาทำงานที่

01:43ศีรัพพง

01:45แต่...

01:45ฉันขอเดานะ

01:47คุณเพลงให้อภัย

01:49แต่ไม่ยอมให้กลับมาเยี่ยบริ

01:50ษัทอีก

01:55รู้ดีต้องเป็นลูกสับภัยค

01:57ุณแม่นะ

02:00คุณ

02:04อายพ่อกับแม่

02:07ไม่ต้องอายแล้วลูก

02:09เดี๋ยวพ่อกับแม่

02:11ช่วยกันหลักตายก็ได้

02:12โอ้โห พ่อ

02:14อ้า แม่ก็เอาด้วยหรอ

02:22พ่อย

02:24พ่อย พ่อย พ่อย

02:26พ่อดีท่ะ

02:52อ่ะ มีอะไรกันเหรอจ๊ะ

02:54พวกเราอ่ะ จะมาขอบใจเอง

02:56ที่ช่วยกับชาคลากคอปีเตอร

02:58์มาเข้าคุ้บ

03:00ใช่ ใช่ นี่ถ้าไม่ใช่เองเลยนะ

03:02พวกเราของหน้ามืดตามัว

03:04คิดว่ามันเป็นคนดี

03:05เอาทีนาไปขายหมดได้แน่จ๊ะ

03:10เออ ใช่

03:12แล้วทีนาของชาวบ้านที่เคยเอ

03:13าไปจำนองกับปีเตอร์

03:32กันเดียวแล้วจ๊ะ

03:35ยังไงก็ขอบใจพวกเองทุกคน

03:36เลย

03:37ที่ต่อสู้เพื่อถึงกับบ้าน

03:39สมแล้วที่เป็นทยาของปูสิง

03:43ขอบใจนะจ๊ะ ฉันขอบใจจ๊ะ

03:46ขอบใจจ๊ะ

04:07ขอบใจจ๊ะ

04:08ก็มีเย็มหน้า

04:34พวกเช้าบ้านอยากจะขายที่นาให้พ

04:36วกที่มาอยากลุกเทฟไปหรือเกิน

04:37แล้วถ้าขายกันไปหมดพวกนั้นก

04:39็จะมาทำนา

04:40มาใช้ยาค่ามาแรงสารเคมี

04:43ธรรมชาติของพรุ่มกระบือ

04:44บานก็จะถูกทำลาย

04:46หัวควายจะล้มตายกันหมด

04:48ถ้านูโตขึ้น หนูจะช่วยปลูป

04:51กป้องควายในทุ่มกระบือบาน

04:52เอง

04:55สัญญาแล้วนะ ว่าถ้าเองโตข

04:57ึ้น เองจะไม่ท่อเท้งพี่น้องส

04:58วาย

05:02สัญญาจ่ะ

05:03โน่น โน่น โน่น โน่น

05:07โน่นต้น มอย่าไปหา โน่น

05:12โน่น

05:17น้อยคงรู้ว่า ยาตตรงนั้นม

05:19ีพิษ

05:21นวนหนึ่งได้เสียสำหรัชีว

05:22ิตตัวเอง

05:24ขอให้ตัวอื่นจะได้ไม่ต้องมาก

05:26ิน

05:37ฉันอยากให้นวนรู้จัง

05:40ว่าในที่สุด

05:42ความพยายามของฉันกับน้อยก็

05:44ไม่เคยสูญเปล่า

05:46แต่มันทำให้เช้าบ้านเลือกเรา

05:49ไม่หลงเชื่อคนอื่นที่มาหวังผ

05:51ลประโยชน์จากทุ่งกระบือบ

05:52าท

05:57ผมเชื่อว่านวนรับรู้ได้นะ

06:00และนวนจะต้องมีความสุขมากๆ

06:02ด้วย

06:10แล้วคุณว่านวนจะรู้ไหม

06:15ว่าฉันรู้สึกโชคดีมาก

06:18ที่มีคุณอยู่ข้างๆ

06:24รู้สิ

06:26นวนรับรู้ได้ล้านเปอร์เซ็น

06:27ต์เลย

06:30เอาอะไรมามั่นใจ

06:34ก็นวนรู้ก่อนที่นวนจะจากไปไ

06:37ง

06:41และนวนก็รู้ก่อนที่คุณจะรู้

06:44ตัวสักอีก

06:48ว่าผมคิดยังไงกับคุณ

06:50และคำตอบนั้นคือเธอใช่ไหม

06:53ที่ทำให้ทุกๆอย่างเปลี่ยนไปจน

06:57วันนี้เมื่อนใหม่

07:00ถ้าทำให้ฉันคิดว่าคุณเคย

07:03บอกนวนหรอ

07:19ของแบบนี้ไม่ต้องพูดกันหร

07:21อก

07:23เพราะผมกับนวนมีหัวใจที่

07:25รักคุณมากเหมือนกัน

07:27แค่มองตาก็รู้ใจแล้ว

07:30กับสบายฟ้าใสกว่าทุกวั

07:33น

07:34มีเพลงเบาๆ

07:36เพรากบเสียงหัวใจของฉัน

07:40เพราะอะไร

07:44ทั้งที่ความจริงโลกก็เหมื

07:47อนทุกวัน

07:49และยิ่งกว่านั้นเธออาจไม่ร

07:52ู้เลย

07:54แต่ฉันรู้ว่าเหตุใด

07:57โลกของฉันถึงเปลี่ยนจากที่

08:00เคย

08:02และคำตอบนั้นคือเธอใช่ไหม

08:05ที่ทำให้ทุกๆอย่างเปลี่ยนไป

08:09จนวันนี้เหมือนใหม่

08:13เธอทำให้ฉันคิดว่าเรามีหนัง

08:16สดใส

08:17ขึ้นมากมาย

08:18เหมือนใจของฉันเธอ

08:20อ๋อได้ครับ ให้ผมไปดูควายของต

08:22าสมพร

08:22ที่มูเจ็ดต่อ 11 โมง

08:25โอเคครับ

08:41กระทิง

08:55คุณพิง

09:02น้ำครับ

09:07นั่งลงสิ

09:09ครับ

09:15คุณพิงมาหาผมถึงทีนี่

09:18มีทัวล่าอะไรจะคุยกับผมครับ

09:22ฉันจะมาคุยเรื่องเธอกับควันนั่

09:23นแหละ

09:29เธอคิดจะแต่งงานกับลูกสาว

09:30ใช่ไหม

09:33คิดครับ

09:35ผมอยากจะแต่งงานให้เร็วที่สุดด

09:36้วย

09:37พอดีเพิ่งจบเรื่องวุ่นวุ่

09:39นที่นี่

09:40ผมก็เลยยังไม่ได้ไปคุยกับคุ

09:41ณพิงค

09:43คุณพิงคจะขัดข้องไหมครับ

09:47มาถึงขนาดนี้แล้ว

09:49ฉันไม่ขัดข้องหรอก

09:55แต่เธอได้คิดไว้หรือเปล่า

09:57พอแต่งแล้วชีวิตคู่จะเป็นอย

09:59่างไร

10:00เธอจะอยู่ทุ่งกระเบือบาน

10:01ควันจะอยู่กรุงเทพไปแบบนี้ไม

10:03่ได้

10:07คุณพิงค

10:09อยากให้ผมไปอยู่กรุงเทพเหรอครับ

10:11ใช่

10:26ฉันรู้ว่าจbai constern

10:28พระทุ่งกระเบือบานเป็นบ้านเก

10:30ิดของเธอ

10:31แต่ถ้าจะให้ขวันเป็นฝ่ายายมา

10:33อยู่ที่นี่

10:34มันก็คงไม่ดีกับชีวิตข

10:35องขวัน

10:36เพราะต่อไป

10:37ควันก็จะต้องนับหน้าที่ดู

10:39แลบริศาติแทนฉัน

10:41ควันจะไปๆ มาๆ กรุงเทพทุ่งระ

10:42เบือบานก็คงไม่สะดวก

10:48อาจจะไม่เป็นอะไรก็ได้ครับ

10:51ฉันพูดในฐานคนที่อาบน้ำร

10:52้อนมาก่อน

10:54คู่สามีพรรยาที่ต่างคนต่าง

10:56อยู่มันมันจะไปกันไม่รอด

11:08เธอลองτικลับไปก่อนกันเอง

11:11ลงนี้ฉันกลับมาเอาคำตอบ

11:13ถ้าเธอจะเรื่องท่งกระบือบานมา

11:14กกว่ารุกสาวฉัน

11:15ฉันก็เข้าใจ

11:17แล้วจะไม่ว่าอะไรเธอเลย

11:23ฉันกลับก่อนแล้วกันนะ

11:26สวัสดีครับ

11:49ทิ้ง ไปออกบวดกับพ่าดีกว

11:53่า

11:54ออกบวด

11:57ใช่ อย่ารักให้เจ็บ

12:02เพราะความรักมันไม่มีอยู่จ

12:03ริง

12:08โซค เกิดจากความรักฉันใด

12:12ให้ประลา ย่อมทรงกินเม้น ฉ

12:15ันนั้น

12:17เฮ้ย มันเกี่ยวกันตรงไหนเนี่

12:19ยนะ

12:21อะไรของพ่อ

12:31เธอทิ้ง จะไปหรือไม่ไป

12:36พ่อประร preferenture

12:36เรายังไม่รู้อะไรเลยพ่อ

12:40เอาดี๊ง ๆ นะ

12:41เราก็เป็นห่วง

12:43ถ้าเราไม่อยู่

12:44แล้วใครล่ะ

12:46จะช่วยพ่อดูแลรักษาพี่นองค

12:47วาย

12:48โฮัณ Banana

12:51รุ่นน้องทิง ที่ทิงเคยพามา

12:53ช่วยดูควาย coloured.

12:54เขาก็เก่งกัน

12:55แต่ถ้ามีควายที่ปวยหนักมากจร

12:57ิงๆ

12:58เราทิง อยากจะมาช่วยดูให้

13:00ทิง ค่ moment do Thetu.

13:02อีกอยากนะ

13:04ตามแلكงงานดูแลสัตuto

13:06ที่อยู่ในความดูแล พ thrown for her

13:08ทิง ก็จะได้ป่าวิชาความรู้

13:10ทEverything Friend

13:11อะไรของทิง ช่วยดูแลรักษาสัต

13:13ว์

13:13ตามอุโรงการทิง vieneเหมือนเดิม

13:15เพียงแค่รูปแบบแตกต่างกั

13:17นออกไป

13:22พอพูดเหมือนอยากให้เราไปอ่ะ

13:24เฮ้ย ไม่ใช่

13:26นี่ฉันกำลังช่วยทิ้งทบท

13:28วน

13:28เพราะนี่คือจุดเปลี่ยนสำค

13:30ัญครั้งใหญ่ในชีวิตทิ้งเลย

13:31นะ

13:35โอ้ย

13:37ไม่เห็นต้องคิดอะไรมากเลย

13:39ยายไปเลย

13:40ไปอยู่ข้างเลือกหลัมเบิรมขนา

13:42ดนั้น

13:42แทนไม่ควรรับไทยนั้นอ่ะ

13:44สบายกับตาย

13:45อืม

13:48ทิงไม่ได้ไปคนติดหรูอยู่สบาย

13:51ไปอยู่บ้านหลังใหญ่แบบนั้น

13:53ถ้าให้ไปอยู่ชั่วเขาก็พอได้

13:55แต่ถ้าให้อยู่ไปตลอด

13:57ทิงอื่นอาจแย่

13:58เดี๋ยวก็ปรับตัวได้

14:01อืม

14:09พูดถึงว่าน้องได้ คนไม่เหยวทำ

14:11ไม

14:13พูดทำไม

14:16ขอโทษนะ

14:19ไอ้แปดปากเสีย

14:21ไอ้แปดปากเสีย

14:23น้า น้า ลมข้างนอกดีมากเลยนะ

14:28น้าลองไปเดินเล่นดูสิ เพื่อจะ

14:29ได้รู้สึกดีขึ้น

14:32จริงเหรอ จริง

14:33อืม มาดูดี

14:34อืม

14:43โทษทีนะทิง

14:45คุยกันต่อเหรอ

14:46ไม่เป็นไร

14:47โอ้ย

14:49พี่เพชด

14:50พี่ไม่มีประสบการ 죄 like me

14:52ที่ต้องแต่งงานเรายายเข้าไปอยู่บ

14:54้านพี่

14:54พี่ไม่เข้าใจหรอก

14:56ปรับตัวเข้ากับคนที่ค้ายกั

14:57บเรา

14:57เหมือนที่ฉันปรับตัวเห้ากั

14:59บครอบพัวพี่

15:00มันก็โอเคอยู่

15:03แต่คนที่แตกต่างกันอย่างทิง Convers

15:05ate

15:05กับบ้านของคุณ ขวานเนี่ย

15:07ฉันไม่อยากให้ทิงตัดสินจั

15:10ยหรือ

15:23และทุกไปจนวันตาย

15:31พอย

15:33ถ้าพอยเป็นเรา

15:36พอยจะตัดสินใจยังไง

15:37อย่าถามฉันเลย

15:43ชีวิตเป็นของทิง

15:45ทิงต้องตัดสินใจเอง

16:00มันติดทุกคน

16:02สำหรับความยกดฆ่า

16:03มันติดหนสินใจ

16:13มันติดกลับ

16:15ลงสตรงนี้

16:29คงหรือรอ

16:31ทิ้ง เป็นไง ตัดสินใจได้ย

16:35ัง

16:37เอ่อ

16:39ฉันรู้ว่าเธอหนักใจ

16:41เพราะทุ่งประเบือบานเป็นบ้

16:42านเกิดของเธอ

16:44แต่ถ้าจะให้ขวันเป็นฝ่ายย้

16:45ายมาอยู่ที่นี่

16:47มันก็คงไม่ดีกับชีวิตข

16:48องขวัน

16:49เพราะต่อไป

16:50ขวันก็จะต้องนับหน้าที่ดู

16:52แลบรุษัทแพนฉัน

16:53ขวัญจะไปไปมามากรุงเทพทุ่งระ

16:55เบอบานก็คงไม่สะดวก

16:57ฉันพูดในฐานะคนที่อาบน้ำ

16:59ร้อนมาก่อน

17:00คู่สามีพรรยาที่ต่างคนต่างอย

17:02ู่มันมันจะไปกันไม่รอด

17:05เรา

17:05อืม

17:11เราตัดสินใจได้แล้ว

17:16เฮ้ย ของดิงพอดมาแล้ว

17:20คิ้น ลุยเลย แทนที่

17:23อืม มันกัว

17:24สวัสดีครับ

17:44คุณขวัญ คุณมาด้วยหรอ

17:48ฉันอยากให้ขวัญมาได้ยินคำต

17:50อบจากเธอด้วยตัวเอง

17:53ว่ายังไง

17:55ตัดสินใจได้แล้วหรือยัง

17:57ว่าเธอจะเอายังไงกับเรื่องข

17:58องเธอกับลูกสาวฉัน

18:12คุณขวัญครับ

18:27คุณขวัญครับ

18:28คุณขวัญครับ

18:52ขอโทษที่ต่อไป

18:53คุณจะไม่ต้องนอนคนเดียวอีกแล

18:55้ว

18:56เพราะผมจะย้ายไปนอนอยู่ห้องเดีย

18:57วกับคุณ

19:07ผมจะแต่งากับคุณ

19:09และผมจะย้ายไปกับคุณ

19:10คุณครับ

19:13คุณครับ

19:14คุณครับ

19:29คุณครับ

19:40คุณครับ

19:41ถ้าทิงตัดสินใจดีแล้ว

19:42พิก็ยินดีด้วยนะ

19:45ดีใจด้วยนะทิง

19:49ขอบคุณนะ

19:52ยินดีด้วยนะคะ คุณครับ

19:54คุณครับ

19:57ในยิ่งวันนั้นเธอหัดไม่รู้

20:00เลย

20:01แต่ฉันรู้ว่าเหตุใด

20:06ลูกของฉันถึงเปลี่ยนจากที่

20:08เคย

20:10คุณพี้งครับ

20:12ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าคุณแ

20:14ม่

20:14คุณแม่

20:17คุณแม่ครับ

20:19ผมจะขออรุยาต

20:21หอมแก้มคุณขวันหน่อยได้ไ

20:23หมครับ

20:25หอมเลย หอมเลย หอมเลย

20:27อ่าหยุด หยุด หยุด หยุดจะ

20:29หยุด

20:30หอมแก้มเลยเหรอ มากไปมัง เอาแ

20:33ค่หน้าผาก็พอ

20:36ขอบคุณครับ

20:52อืม

20:53นี่

20:55ฉันอนิยาตให้แค่หอมหน้าผ

20:56าก

20:57นี่มันจุบลูกสาวฉันได้ย

20:58ังไง

20:59เฮ้ขวัน เอาคืนเลยลูก

21:00หอม

21:04ควัน

21:05ทำอะไรลูก

21:07คุณแม่ให้ควันเอาคืน

21:09แม่บอกว่าจะเอาควันคืน

21:11ไม่ใช่นะคะ

21:12คุณแม่บอกให้ควันเอาคืน

21:14ทุกคนก็ได้ยินแบบนั้นใช่ไ

21:15หม

21:15ใช่

21:17ใช่ครับคุณแม่

21:20เออ เออ เออ ช่างมันเธอ

21:22มันหอมไปแล้วก็เอาคืนไม่ได้

21:23แล้วนี่

21:24เสร็จถุรายแล้วกับกันท่ายแล

21:25้วควัน

21:26รู้เรื่องแล้ว ไป ไปลูก

21:29คุณพริงคะ

21:30ไหน ๆ คุณก็มาถึงที่นี่แล้ว

21:33แว้ไปกินข้าวที่บ้านหนูหน่

21:34อยสิคะ

21:58อ้า...

21:59อ้า...

22:05อ้า...

22:11อ้า...พี่

22:15อ้า...

22:16จะรู้ทำไมมีเรียก

22:18เดี๋ยวก็ลมหลอก

22:21ก็ค่อยอยากหัดเดิน

22:22หมอบอกว่าพยายามยืดเส้นยืด

22:24สายบ้อย

22:25จะหัดเดินก็ต้องมีคนอยู่ด้วย

22:28เกิดเป็นอะไรขึ้นมา

22:29จะแย่ยินกว่าเดิม

22:32ถ้าพี่ดื่ออีกนะ

22:33ฉันจะไม่สนใจแล้วด้วย

22:35ก็ไหนตอนนั้นแม่สัญญากับฉ

22:38ันแล้วไง

22:39ว่าถ้าเรารอดชีวิตกลับมา

22:40ได้

22:41จะไม่บนฉันอีกแล้ว

22:44ไม่ได้บน

22:45แค่พูดเฉยๆ

22:50เอ้าพร้อย

22:52เป็นไง

22:54แม่ไหนอำเภอล่ะ

22:58คุณพริงไม่มาจ้ะ

23:00แก่บอกว่าวันนี้ไม่สะดวก

23:30แม่จ้า

23:30อั้...

23:31ที่แม่ในอกิลพือก็ไม่ยอม

23:33มา09 แกกกับที่บ้านเป๋ unde

23:34พ knew who gave

23:36สั unsererーー

23:39เอาจริงนะ

23:40แม่ก็คิดแบบนั้นเหมือนกั

23:41น

23:42แต่ไม่อยากพ include praisej retro

23:44โปรวว่า

undefined:undefined00:23:46,520 --> 00:23:47,000

Category

Transcript

Recommended