00:01Ο βυσινόκηπος του Αντών Τσέχοφ, ένα από τα εμβληματικότερα έργα του Παγκόσμιου Ρεπερτορίου, παρουσιάζεται στην κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου,
00:09σε διασκευή και σκηνοθεσία του Έκτορα Λυγίζου.
00:12Στο κύκνιο άσμα του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα, τα μέλη μιας ευρύτερης οικογένειας ξαναβρίσκονται μετά από πέντε χρόνια στο υποθηκευμένο σπίτι
00:19τους.
00:19Όλες και όλοι γνωρίζουν μέσα τους πως είναι η τελευταία ευκαιρία να ζήσουν παρέα την ανακούφιση της οικειότητας που τους
00:26ενώνει, αλλά και να αποχαιρετήσουν όλα αυτά που ακόμα και την ώρα που τα βιώνουν, αισθάνονται πως είναι ήδη παρελθόν.
00:34Η σπαρακτική τραγική κωμωδία εστιάζει στη φθορά, το θάνατο, το τέλος μιας εποχής και το ξεκίνημα μιας άλλης σε προσωπικό,
00:42κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.
00:44Ο Έκτορας Λυγίζος διάβασε το έργο με όρους ενός ιδιότυπου μουσικού ρεαλισμού, όπου η παρτιτούρα είναι το κείμενο και τα
00:51μουσικά όργανα είναι οι ανθρώπινες φωνές.
00:54Δεν θεωρώ ότι έβγαλα κάτι από το κεφάλι μου. Νομίζω ότι αναγνώρισα κάτι που κάνει ήδη ο Τσέχοφ, που μπορεί
01:03τα έργα να φαίνονται καθημερινά και σε πολλά εισαγωγικά ρεαλιστικά,
01:09αλλά λίγο αν τα σκάψεις παρακάτω θα καταλάβεις ότι είναι γραμμένα με ποιητικούς όρους.
01:16Οπότε με κάποιο τρόπο η μουσικότητα αυτή που εγώ προσπάθησα να χρησιμοποιήσω, τουλάχιστον εγώ τη βλέπω να ενυπάρχει στο πρωτότυπο.
01:26Αν κάτι τόνισα σε σχέση με το έργο, είναι και πάλι ένα στοιχείο που θεωρώ ότι ενυπάρχει.
01:33Είναι η ομαδικότητά του, τόσο ή άλλο όλα τα έργα του είναι έργα συνόλου.
01:38Εδώ με κάποιο τρόπο προσπάθησα να το εντείνω με πολύ ελαφριές παρεμβάσεις, πάντα μέσα από το έργο.
01:48Και με έναν τρόπο να τονίσω ακόμα πιο πολύ ότι πρόκειται για έναν κλειστό πυρήνα μιας οικογένειας
01:53για άτομα που ακόμα και δεν τα συνδέουν όλα, δεν τα συνδέουν δεσμιέματος.
01:58Έχουν μια τόσο βαθιά οικειότητα που συμπεριφέρονται σαν να είναι μια οικογένεια.
02:05Γι' αυτό και πολλές φορές τον Τζέχοφ παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι σχεδόν λένε τις σκέψεις τους,
02:10δεν λένε απλώς λόγια για να συνεννοηθούν.
02:14Οπότε αυτή η βαθιά οικειότητα που μυρίστηκα εγώ στο πρωτότυπο,
02:19με κάποιο τρόπο θεώρησα ότι πρέπει να είναι σε πολύ πρώτο πλάνο.
02:23Από εκεί και πέρα έχει να κάνει με το γεγονός ότι συνδυαζόμενα δέκα άτομα επί σκηνής
02:28είναι σαν να ουσιαστικά κρατάσεις μιας κοινής ανάσας.
02:32Μπορεί ο καθένας να αναπνέει διαφορετικά,
02:35αλλά με κάποιο τρόπο αυτή η ανάσα γίνεται κοινή.
02:38Οι ιδιοκτήτες του Βυσινόκηπου, πνιγμένοι στα χρέη και στις αυταπάτες τους,
02:42αρνούνται να δεχτούν πως το κτίμα χάνεται
02:43και πως ο κόσμος γύρω, αλλάζοντας δραματικά, τους ξεπερνά.
02:47Δεν κάνουν τίποτα για να αλλάξουν τα πράγματα.
02:49Διαρκώς υπεκφεύγουν, κοιτάζουν πως να βολευτούν.
02:52Κεντρικό πρόσωπο του έργου είναι η Λιουμπόφ Ατρέγευνα,
02:55η οποία παραμένει ανέμελη και επιπόλη,
02:57καθώς αποχαιρετά το παρελθόν και το σπίτι της.
03:01Η Λιουμπόφ Ατρέγευνα καταρχήν είναι ιδιοκτήτρια του Βυσινόκηπου.
03:08Είναι σαν προσωπικότητα και σαν γυναίκα ανεύθυνη,
03:13πολύ γοητευτική, πανέξυπνη, αξιολάτρευτη, δεν είναι καλή μάνα.
03:18Το κέντρο της ζωής της είναι ο έρωτας.
03:21Ερωτεύεται και αφοσιώνεται, ψυχείται και σώματι στον άνθρωπο που ερωτεύεται κάθε φορά.
03:27Και σαν οντότητα νομίζω ότι είναι στην κατηγορία των μεγάλων που δεν έχουν μεγαλώσει.
03:35Δηλαδή νομίζω ότι το έργο μιλάει πάρα πολύ γι' αυτό το κομμάτι της ενηλικίωσης.
03:39Δηλαδή βεβαίως και μιλάει για τον πόνο, για την απώλεια κλπ.
03:41Και θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο βυσνόκηπος είναι η απώλεια, είναι ο αποχαιρετισμός, είναι ο θάνατος, είναι το πένθος.
03:48Αλλά πιο πολύ είναι η ενηλικίωση των ανθρώπων γενικά απέναντι στο πώς αποχαιρετάνε.
03:56Και τι σημαίνει αυτό για αυτούς.
03:57Θέλω να πω, έχει τόσο πολύ να κάνει με το να αναλάβει ο καθένας προσωπικά το γιατί βρίσκεται σε αυτή
04:05τη ζωή τελικά.
04:06Και τι κάνει με αυτήν.
04:19Νομίζω ότι ο συγραφές κρατάει πολύ συνειδητά την κλίμακα σε αυτούς τους όρους έτσι ώστε να μην μπατάρει προς την
04:29καθαρή τραγωδία ή να μην μπατάρει προς την καθαρή φάρσα.
04:31Και να είναι σε μια μετεχνιακή περιοχή τόνου που με κάποιο τρόπο τα πράγματα επίτηδες δεν βαραίνουν τόσο έτσι ώστε
04:41να συνεχίζουν να είναι πολύ σήμαντα.
04:42Να το πω έτσι.
04:43Λεφτά να δεις.
04:45Και το βίσσινο ήταν κι αυτό βαλακό, ζουβερό, γλυκό.
04:52Υπότιτλοι AUTHORWAVE
Comments