00:00กัดสหาริชาดก โทษแห่งการแบ่งชนชั้น
00:08นับแต่โบราณนานมา นัดถิ่นกำเนิดพระพุทธศาสนานั้น
00:21ยังมีการถือชนชั้น อีดกันวันนะกันอย่างรุนแรง
00:25แม้แต่ในหมู่พระประยุระยาติ ขององค์พระพุทธศาสดาเรียก็ตาม
00:32อุตสาหaid สางวาระ 1 เมื่อสมเด็ดพระสำมาร์สร้างพุทธเจา สอดส่องพระ mankind
00:38ก็ส่งพบว่า ความทุก้ทธเวต์จากวัalנה ได้เกิดกับพระ haceНศา conscientBY
00:47พระองค์ทรงมีทิบยาน เฮ้นพระระชสถิดาของพระเจ้ามหานามะ
00:51แห่งกรุ่มกบิลพัสต์ ได้ถูกขับจากพระบรมมหาราชวางแคว้นโกสล
00:56อีกทั้งยังถูกถอดพระยศอักษรามเหสีของพระเจ้าประเซนที่โกสล
01:02แม้พระโอรษวัทุทภา ก็ถูกถอดจากการเป็นรัชทายาติไม่ละเว้น
01:07ทั้งทั้งที่มิดได้ทำความผิดใดๆ
01:11ความเป็นมาทั้งหมด เกิดจากพระเจ้าประเซนที่โกสล
01:15ส่งเลื่อมใสในองค์พุทธศาสดาอย่างสูงสุด
01:18หวังเกี่ยวดองเป็นพระประยุระยาต
01:21จึงได้ขอพระราชทิดาของพระเจ้ามหานามะ
01:24ซึ่งร่วมราชวงเดียวกับพระพุทธองค์มาอภิเศษ
01:27โอ้โห วันนี้มีแข่ต่างวังมาตั้งเยอะแย้นนะ
01:33เข้ามาทำอะไรกันนะ
01:35อืม...
01:37ราชวงของเราก็ราชสกุลเกาแก
01:41ที่ด้าของเราก็น่าจะได้อพิเศษกับเจ้าเมืองที่คู่ควรกว่าแ Abraham
01:45แต่กรันจะไม่ยอมก็เกร็งว่าจะมีพายสงครามตามมาเป็นแน่
01:51อืม...จะทำยังไงดีนะ
01:54โห้...นึกออกแล้ว
01:56เช่นนี้,เราส่งวาศพะฮะ mentally
01:59ไปอพิเศษกับพระเจ้าประเสร็มที่โขนดีกว่า
02:02ฮืม...ใครจะไปรู้ว่าม่ารด้าของนาง á
02:05เป็นเพียงนางธาศีวันหนักกันธานต่ำต้อย
02:09เรานี่ช่างชลาดจริงๆ
02:13ตั้งแต่นั้นมา พระฉาบประเศษนที่โกสล
02:16ก็ได้อภิเศกกับพระทิดาวาสพะ
02:19อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข
02:21โดยไม่มีใครรู้เรื่องวันนักต่ำต้อยของพระนàngเลย
02:27นองหิงช่างมดงามเพรียบพอมสมเป็นราชษกุลสาทยาวงจริงๆ
02:32พี่ดีใจจริง ๆ นะ ที่ได้น้องหญิงมาครองคู่
02:36น้องมีความสุขเภ็กค้า ที่ได้อยู่ใต้ร่มฉัดแว้นโกสล
02:41ล่วงมาอีกหนึ่งปี พระธิดาวาสพะ ก็มีพระประสุดิการพระโอรศ
02:47พระเจ้าแว้นโกสล ดีพระไทยดุดได้แก้วจากสวงสวรร
02:52ลูกพ่อ นี่แล้วคือโซ่ทองระหว่างโกสล กับสักยะวงของพระพุทธอง
03:02ข่าวนี้สะพัดไปทั่วชมภูทวีบ เท้าพระยาต่างแดนก็พากันมาชื่นชมพระปรมี
03:09อย่างสาวถีเมืองหลวงแห่งแคว้นโกสลมิได้ขาด
03:14ลูก ให้เสด็จพ่ออุ้มนาน ๆ เสด็จพ่อจะเหนื่อยนะจ๊ะ
03:18แต่แล้วความลับเรื่องชาตรกูลทางมานดาของพระมเหสีวาสพะคัติยา
03:26ก็ถูกเปิดเผยขึ้นในวันหนึ่ง
03:30หืม ยอยสวรรค์แกลงค่า ให้ต้องรวมชีวิตกับจันทานต่ำต้อยเช่นนี้
03:35ไม่น่าเลย ทำไมน้องหญินต้องปิดบังเราด้วย
03:39แล้วนี่เราจะสู่หน้ากับราศดอนของเราได้เช่นไร
03:43ถึงจะอาไหล่รักสักปานใด พระเจ้าประเศรษที่โกสลก็ต้องตัดพระไทย
03:50ขับใสไปตามราชประเภณี
03:52ราชทิดาผู้พัศบ้านเมือง ก็ต้องอุ้มโอรสชันสาเพียงขวบปี
03:58มาเลี้ยงดูอย่างตำหนักเล็ก ๆ ท้ายพระราชวัง
04:01สองประทบอยู่ตำหนักนี้เธอ หมอมฉันจะช่วยดูแลพระโอรสแอมดีครับ
04:12โทษ น่าสุขสารโอรสน้อย ทำไมต้องมาลำบากยังนี้ด้วย
04:18ขอบใจโจมมาก ขอบใจที่ไม่ทิ้งเราไปอีกคน
04:24โทษ น่าสิ
04:54พระองคค์จึงรรมพ article และก
05:03พระโอรมรัชหวัง นครสาวถี
05:04พระโอรม มาสัสดา ถ้าเสด็จพระโอรมทัววังทำไม
05:08ไปโarusTodทพระเจ้าประเจ้นที่โกรศนสิทัน เรารีบตามเสด็จเธอ
05:15ทร้องให้พระโรง เมื่อฉันพัตรหานเสร็จจิ้น ก็ทรงตรัดถามหาพระระม favorite กidarสรีของพระเจ้าประเศรนที่โกสล
05:24มหาบพิธ เมะโหษีของท่านบัตรนี้อยู่ที่ไหน
05:28เอ่อ อยู่ที่ต lilac lec thaiwang น่ idolพระเจ้าค่ะ
05:34เมื่อพระเจ้าแคว้นโกสลเล่าความจริงโถวาย พระพูมมีพระพากเจ้าก็ตรัดถาม ask como
05:41ดูก่อน มหาบทิทย์ พระนางวาศAmericans นี
05:46เป็นธิดาพระราชา แห่งศากยะ
05:49น้างมายังเมืองนี้ ด้วยใครขอให้มา
05:52ค่ะ ประพุทธจาก ไปสู่ขอนาง มาเป็นมahesie vàเจ้าค่ะ
05:56ดูก่อน เท่งมหาบทิทย์น้างเป็นธิดาพระราชา ไปสู่พระราชา
06:02ได้ โอรธ ก็ โดย อาราชา ใช่ไหนพระโอรทนั้น
06:06จึงไม่มีศิ staying in attraction of us
06:08ของพระชนกเรา
06:10เออ...
06:12เออ...
06:14เออ...
06:16มหาบอพิทย์ เมื่อครั้งอดีต
06:18ก็เคยมีพระราชา
06:20ซึ่งมีพระโอรสกับหญิงเก็บฝืนมาแล้ว
06:22เมื่ออยู่กันเพียงไม่นาน
06:24พระองค์ยังทรงยอม
06:26มอบราชสมบัติแดร์
06:28รัชธาญาตินั้นได้
06:30โทร...
06:32น่าสงสารมะเหสียิ่งนะ
06:34โอ้...
06:36เมื่ออะไรเจ้าจะเลิกร้องไห้เนี่ย
06:40มะเหสีในประหยุตินำหนักเล็กเป็นเดือนแล้วนะ
06:42เนี่ยังร้องอยู่อีก
06:44พระเจ้าประเสมทิโกสล
06:46แม้จะเขาร resolverฟังพระบรมศาสดา
06:48แต่ก็ยังไม่สบายพระไทยนักกับการยอมรับ
06:52จึงกราบอราฐนา
06:54ให้ส่งเล่าเรื่องในอดิตชาติครั้งนั้น
06:56พระบรมศาสดา
06:58จึงทรงตรกัดทหาริชาดกขึ้นแสดงโปรดไว้ดังนี้
07:08ครั้งกระโน้น เมื่อพระเจ้าพรมมทัตย์ยังเป็นกษัตร์นุ่ม
07:12ได้เสด็จประพาศป่าเพื่อการบันเทินพระหรืไทยเป็นหนึ่งนิด
07:17กระทั่ง เมื่อครั้งหนึ่งที่เสด็จประพาศยังอุธยานใกล้กำแพงเมื่อง
07:23พวกเราอย่าประมาตต้องอารักขาไว้ให้ดีนะ
07:25เฮ้ เจ้ามาแรงวัน บางอาจมาบินใกล้องค์หนือหัวของเรา นี่จิ้มสะเล
07:32พวกเจ้าเสียงเบาๆหน่อยเธอ หนวกผู้จริงๆ
07:36ธรรมชาติอันรื่นรมขานั้น ครอบงำจิตใจกษัตรนุม
07:40ให้ตกอยู่ในอารมณ์รักไว้อย่างละมุลละมัย
07:46เอ๊ะ เสียงผู้ใด ช่างไปร่ะหน้าฟังยิ่งนะ
07:50พระเจ้าพรมทัฐ รับสั่งให้ผู้ติดตามเดินทางล่วงหน้าไปก่อน
07:55ด้วยปราฐนาจะพบเจ้าของเสียงที่สดใสดุดนบน้อยนั้น
08:00เธอเป็นใครกันนะ ทำไมถึงขับร้องได้จับใจเช่นนี้
08:05โอ้... น้ำไม้หรืออับสอนสวรรณ์แปรงกายมาครองหัวใจเราแน่ๆ
08:10พระเจ้าพรมทัฐ ทอดพระเนตนั่งงาม
08:13ร่ายรำขับร้องอย่างร่าเร Angst kilometer ออกไป
08:19น้ํหยิง
08:38พระเจ้าพรมทัศก็ปรอบโยนด้วยมัทรุรธวาจา ส่งเผยความในใจข้อที่โดนการมะเทพยิงสอนรักปักส่วงตั้งแต่แรกเห็น
08:48แม้ ท่านช่างปักหวานจริงๆ
08:52จุดเริ่มต้นดังกล่าวนั้น นำความผูกพันรักใคร จนล่วงล้ำเกินเลยตามธรรมชาติฉันชายหญิง
09:00เวลาล่วงมาเกือบร้อยราตรี หญิงชาวป่าสัมผันว่าเริ่มตั้งคัน และมีนิมิดเห็นแสงในคันสว่างพร้างพลาย
09:14ท่านพี่ น้องตั้งคันเพคะ และน้องมีนิมิดแปกๆ เห็นแสงในคันสองสว่างออกมา
09:22นิมิดอย่างนี้แปลว่าอย่างไรก็ไม่รู้นะเพคะ
09:25โอ้โห น้องหญิง นิมิดของเจ้าเป็นนิมิดดีนะจ๊ะ
09:29องค์พรมทัศสมนัดยินดีนัก ส่งถอดพระธรรมโรงโกเมน ประทานให้วงหนึ่ง
09:36น้องหญิงเอ่ย หากทารกเป็นหญิง เธอจงนำแวนนี้ขายไว้เลี้ยงชีวิตเถิด
09:43แต่หากทารกเป็นชาย เจ้าจงนำเข้าไปหาพี่ในพระนคร
09:49แล้วพระเจ้าพรมทัศก็เสด็จจากไป
09:53ดูแลรักษาตัวให้ดีนะน้องหญิง พี่ต้องกลับไปทำพรรกิจเสื้อที
09:59สาวชาวป่าเฝ้าทน้อมคันจนครบกำหนดเวลา ก็คลอดเป็นกุมมาน้อยงดงามน่ารัก
10:06นางเลี้ยงดูต่อมาอีกจนไวดรุ่นนั้นย่างเข้าห้าขวบปี
10:13แม่จ๊ะ พ่อหนูแล้ว พ่ออยู่ไหน ทำไมพ่อไม่อยู่กับเราแล้วแม่
10:20เฮ้ Winston 60 litter likes
10:22เฮ้ ถึงเวลาแล้ว แม่จะเล่าเรื่องพ่อของลูกให้ฟังนะจ๊ะ
10:24จ๊ะ จ๊ะ podcast
10:26วันนึง ซึ่งความสงสารบุดมาก 현ia
10:30หล้นจนเก็บเป็นความรับไว้ไม่ไหว
10:32แม่ต chega แม่พ่อนุกแล้วจ๊ะ
10:36พ่ออยู่ไหน ทำไมแม่ไม่ไปเธอเรื่องพ่อนุน tryin une
10:48มีจิงช่วย�มจะมา
10:51หนูมีพ่อใช่ไหม
10:53เราพ่อหนูอยู่ไหนแล้วจะมา
10:55โทร.... ลูกรักของแม่
10:58ช่าน่าสงสารจิงๆ
11:05นางให้กุมาณนั่งนม
11:08ประนมก่อนแสดงความเขารบ
11:10ดุดนั่งอยู่เบือง譜พระพักของบิดา
11:13ก่อนเกื้ยพระนาม
11:16พ่อของลูกก็คือ
11:18ภ เจ้าพมธาต Panz거든요 เป็นฟ้าราชาของเรา ชาวพระระณ์สีทั้งมูล
11:23จริงหรือสะแม่ ลูกอ่dingsอยากกลับพระปะช่อสักครั้ง
11:28ไม่ได้จ้า วงนี้แม่จะพาเจ้าไป
11:32รุ่มอรุณวัดต่อมา สองแม่ ลูกก็เดินทางมาถึงอย่างกำแพงมหาราทชว่าง
11:39แม่จับ จะแล ๆ จะแม่ ลูกอยากคบเส عليهถ่อ
11:44เจอจ้า เอ้ย ทำไมช่างก้าอย่างนี้นะ ช้า ๆ จะลูก อาหารเขาจ้องเราใหญ่แล้ว
11:51ลักษณะพระโพทธิสัตร์ องค์อาจพึ่งผาย ทำให้ทหารรักษาประตูวังมีจิตเมตตา
11:58ครังรู้เรื่องราว ประกอบกับเห็นพระธรรมโรงโกเมน ก็เข้าช่วยเหลือ ให้เข้าเฝ้ายังตำหนักหลวงได้ง่ายได้
12:06ไม่ลองกล้อย น่ารัก ๆ ๆ ๆ จริง ๆ เมื่อสองแม่ลูกเข้ามาถึงพระราชวังก็ได้พบกับพระเจ้าพรมทัศ แต่เรื่องก็ไม่ง่ายอย่างที่พวกเขาคิด
12:18โอ้ย ตาย ๆ Earth. อ้าหยาย่ายแล้วเราโทร eats. นึกไม่ถึงเลยว่าจะจู่โจมร์เร็วแบบนี้โอ้ย
12:26พระเจ้าพรุ่งประทัศตกพระไทย และไม่กล้ารับว่าเคยมีสัมพันธ์กับหญิงช่าวบาท
12:34นี่ยังไงละเพคะ พระธรรมโรงโกเมน ที่เสด็จพี่เคยประทานให้น้องไว้
12:40มันยืนยันอะไรไม่ได้หรอก แหวนนั้น ข้าทำหายไปตอนเที่ยวป่าตั้งนานแล้ว เจ้าคุ้งเก็บได้นะสิ
12:47เสด็จพ่อใจร้ายจัง ทำไมพูดกับแม่อย่างนี้
12:52เพื่อพระโอง tiny booksừ หมอมาชั้นก็มีตรสัจadora และบุญกรสลิทย์ที่หมอมาชั้นทำ como
12:58หากกูมาเนี้ยเป็นโอรธพระอง mem potlar
13:00เมื่อถูกโยนขึ้นเบื้องสูง ก็ขอให้ร่างลอยอยอย่างไม่ตกลองมา
13:04แต่หากไม่ช่วยก็ทรงตกลงมาออน dobr
13:09ถ้าแต่สิ่งสักษестช่วยแม่ของหนูด้วยนะจ้าแม่ยอร์ลูกขึ้นทักจาก หนูเชื่อแม่
13:15อูเชื่อแม่
13:17หญิงชาวป่า เวี่ยงร่างกุมานขึ้นบนอากาศสุดแรง
13:22กุมานนั้น ลอยตัวนิ่งอยู่ได้เป็นอัศจัรรย์
13:26ด้วยแรงอธิษฐาน เธอประนมกรถวายบังคมพระราชชบิดา
13:32ข้าแดบพระองค์ ผู้เป็นจอมแห่งหมู่ชน
13:35โปรชุปเลี้ยงข้าพระบาท ผู้เป็นโอรสไว้
13:39เช่เช่เลี้ยงดูคลนั้นเธอ
13:43ด้วยเดชะพระบรมีแห่งพระโพทธิสัตว์เจ้า
13:46พระเจ้าพระมาทัตว์ก็ทรงตรัดเรียกให้กุมาน
13:49ลงมาซบพระอุระหน่บัดนั้น
13:52ลูกเอ้ย พ่อจะเลี้ยงเจ้าเอง
13:56หลังจากนั้น พระเจ้าพระมาทัตว์ก็ประกาศให้จัดงานเฉลิมชลอง
14:00ประกาศนามพระราชโอรทว่า กัดถวาหนัศ
14:04และพระราชทานให้เป็นมหาอุปราช
14:08ดีใจจัง แม่จาร์เรื่องมีพ่อแล้ว เสด็จพ่อยอำรับบิดตัวลูกแล้ว
14:17หญิงชาวปากับโอรษน้อย ใช้ชีวิตอยู่ในวางอย่างมีความสุข
14:22จวบจนกระทั่ง เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวัญคต
14:25กุมมาน้อย ราชโอรษก็ครองราชสมบัติซื่อปมา
14:30ส่งพระนามว่า พระเจ้ากัดถวาหนะ ครองทดสพิตรราชธรรมจนครบอายุไข
14:37เมื่อพระพุทธเจ้าตรัดชาดกจบลง พระเจ้าประเสมที่โกสลก็สบายพระไทย
14:46คืนตำแหน่งให้พระธิดาแห่งศากยะวง และพระราชโอรทดังเดิม
14:51ในสมัยพุทธการ สาวชาวป่ากำเนิดเป็นพระนางซิวริมหามายา
14:57พระกุมาน้อย สวยพระชาติเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
15:02พระคธาที่องค์โพทธิสัติ เมื่อสวยพระชาติเป็นกุมาน้อย
15:06ตรัดคือ ปุดโตตยาหัน มหาราชะ ตะวัง มั่ง โปสะ ชนาทิปะ อันเยปิด เทโว โปเสติ กินจะ เทโว สะกัง ปะชัง
15:21ค่าแต่มหาราศ ค่าพระบาทเป็นโอรสของพระองค์จอมแห่งหมู่ชน
15:27โปรดชุบเลี้ยงไว้เถิด แม้คนเหล่าอื่นยังส่งเลี้ยงได้
15:31ฉะไหน จะไม่ส่งชุบเลี้ยงโอรสตนเหล่า
15:35โปรดชีวิต
