00:00Emine Nine, huzur evinin küçük dikiş odasında her gün aynı şeyi yapardı.
00:04Eski kumaşlardan küçük bebekler dikerdi.
00:08Bir gün genç bir hemşire sordu.
00:11Bunları neden yapıyorsunuz?
00:13Emine Nine gözlüğünü çıkarıp hafifçe gülümsedi.
00:17Benim kızım küçücükken bir tane bile oyuncağı yoktu.
00:21Hep bir gün sana bebek dikeceğim derdim.
00:24Ama o büyüdü, ben vakit bulamadım.
00:27Şimdi her bebeği ona diker gibi dikiyorum.
00:30Hemşirenin gözleri doldu.
00:33Bebeklerden birini eline aldı, yamalı ama sevgiyle örülmüş gibiydi.
00:39Anne olmak bazen yanında olamamakla da olurdu.
00:42Ama sevgi, o dikiş dikiş yaşardı.
Yorumlar