- 3 months ago
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.17| 29 / 10 /2025
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง ตอนใหม่
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง ตอนที่.17
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง ตอนที่ 17 ล่าสุด
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง ตอนที่ 17 ย้อนหลัง
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง ตอนใหม่
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง ตอนที่.17
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง ตอนที่ 17 ล่าสุด
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง ตอนที่ 17 ย้อนหลัง
Category
📺
TVTranscript
00:00ส่วนปลืม ไ residents
00:03ส่วนปลืมไว้ที่นี่จริงๆด้วย
00:05แม่ผิ่งทำแบบนี้ทำไม
00:06เหมือนจากแม่ฉันมündeแเต็มป affecting
00:08นี่คือคนล้าที่ทำให้การทดสอบปลืมพลลОngล้มเหลว
00:13ทำให้ตาหารตาย
00:15และท่านเจ้าเมืองบัตรเจ็บ
00:16ความเสียหายไม่ได้มาจากตัวเจ้า
00:18ฉันของตัดสินให้เจ้าพลผิดจากค้อกร่าวหา
00:22ยิ้ง
00:24ฉันกำหนดโทษให้เจ้าทำงานรับใช้งานเมืองทุ่งใหญ่
00:29เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติงานรับ
00:31ขึ้นตรงกับฉันที่เป็นเจ้าเมืองนั่นาขนาดนี้เพียงพูดยัว
00:38สอน้องรี่ใจด้วย differently ส Goldman INTEREST ที่การลงนำซื้อขายปืนสำเร็จเรียบร้อยแล้ว
00:43ขอเชิญทุกท่านมาร่วมเต้นรำ
00:46เพื่อเป็นการเฉợษร้องให้แก่เมืองทุ่งใหญ่
00:52ไอ้นกเล็กมันพ้าทหา
00:54โดนขุณเองจับตัวได้
00:57ทำต้างช่วงนอกเล็กแฆคุกกออกมาเว่าได้
01:00ถ้าไอ forbidden planner ซักทอดเหมือนถึงกู กูก็จบ
01:03คbeansข้างไหนそれでไม่มีกู
01:05เก่าหวังเลย
01:06ก็จะเข้าปนมึงได้
01:09เขาจะช่วย นอกเล็กเอก
01:11ใช้แสกเฮียนอ่ะ มันคงจะเบาไว้ทําหรับมึง
01:16ถ้ามึงยังไม่บอกว่าใครร่วมมือกับมึง
01:18อย่างนั้นมึกกับตัวไอ้นี้ซะ
01:41คำดวง มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
01:58เมื่อคืนมีคนร้ายบุกไปที่ครุก ไปช่วยนกเล็กแห่ครุกออกมา
02:04คนร้ายแห่ครุกมีเรื่องธรรมดา เดี๋ยวเจ้านวที่เขาได้จับไปเองนั่นแหละ
02:08แต่นกเล็กมันไม่ใช้ผู้หลายธรรมดาพี่ขาม
02:11มันเก่งแล้วก็ฉลาดมาก
02:13แต่ที่สำคัญ คนที่หมุเข้าไปช่วยมันหนีออกมา
02:18คนคนนั้นต้องไม่ธรรมดาแน่นอน
02:31เจ้านาทีก็คุมเข้มนั่นหน้าขนาดนี้
02:34ไอ้นกเล็กมันแผ่คุมไปได้ยังไง
02:37ก็รับผมคิดว่าน่าจะเป็นฝีมือให้พวกมีอาคมขอรับ
02:41เจ้าอย่าลืมสิ
02:44ว่าไอ้นกเล็กมันเป็นพวกโจนสลักไม่มีอาคม
02:47ถ้าเป็นฝีมือของให้พวกโจนสีชายเหรอขอรับ
02:55นี่เจ้ากำลังใหม่ถึง
02:59พวกมันกำลังร่วมมือกันอย่างนั้นเหรอ
03:11ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงแล้วก็
03:14เมืองทุ่งใหญ่กำลังตกอยู่ในอตลาย
03:17ท่านขุนขอรับ
03:37กับผมมีเรื่องอยากคุยกับท่านขุนสักหน่อย
03:39ไว้ที่หลังได้ไม่ได้คำ
03:41ฉันกำลังรีบ
03:42เป็นเรื่องสำคัญขอรับ
03:44ไม่นานหรอกขอรับ
03:45ไม่นานหรอกขอรับ
03:50ได้ยินว่าเกิดเรื่องบุ่นวายเลยขอรับ
03:52มีนักโปรดคนสำคัญแหกครุกไป
03:54แล้วท่านขุนจะให้คำดวงช่วยหาหรอกขอรับ
03:58ใช่
04:00แม่คำดวงอาจจะช่วยฉันหาบอดแสได้
04:08ในขามมีอะไร
04:10ท่านขุน
04:12ท่านรู้ไหม
04:13ว่าท่านเป็นคนเห็นเก็ดตัวมาก
04:15ในขาม
04:16ที่กับผมต้องพูดแบบนี้
04:20เพราะท่านขุนรู้อยู่แก่ใจ
04:22ว่าแค่เอ่ยปากขอให้คำดวงช่วย
04:24คำดวงต้องช่วยท่านอยู่แล้ว
04:28เพราะเขาเป็นคนซื้อ
04:29มีน้ำใจ
04:30ใครดีกับเขา
04:32เขาต้องตอบแทนอย่างเต็มที่
04:35อีกอย่างที่ก็ผมรู้
04:38คำดวงก็เกือบตาย
04:39เพราะช่วยท่านขุนไว้หลายต่อหลายครั้ง
04:41แต่ท่านขุนก็ยังจะให้คำดวงอยู่ช่วยตอด
04:44ก็ผมถึงบอกท่านคุณว่า
04:49ท่านคุณเห็นเก็ดตัว
04:51ก็ผมพูดผิดไม่ขอรับ
04:53ว่าแค่เอ่ยปากว่าให้คำดวงช่วย
05:08คำดวงต้องช่วยท่านอยู่แล้ว
05:10เพราะเขาเป็นคนซื้อ
05:12มีน้ำใจ
05:13อีกอย่างที่ก็ผมรู้
05:15คำดวงก็เกือบตาย
05:16เพราะช่วยด้านคุณไück้หลายตัวไรครั้ง
05:19คุณพี่
05:22เรื่องนอกเล็กเป็นยังไงบ้านเจ้าคะ
05:26มีคนฮ่าจักและที่ตายสี่คน
05:29แต่อ่ะช่วยมันแห่ Hans Granth
05:34คุณพี่จะ考นให้น้องช่วยคุณพี่หาว่าแปะแสนะเจ้าคะ
05:37น้องว่าอาจจะเป็นพวกเล่นของ
05:39ดีёр ليbased ob
05:41ก็เป็นพวกโจนสีชัยเจ้าคะ
05:42ไม่ต้องเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับรอน
05:45- แต่วะของรอน
05:49ฉันบอกรอนว่าเรื่องนี้ไม่ต้องมายุ่ง
05:49สัญญาของน SAN สุดหลงแล้ว
05:55รอนเก็บข้าวของเรา
05:58แล้วอกไปจากเรื่องฉันได้แล้ว
06:02คุณพี่ว่ายังไงนะเจ้าคะ
06:07ฉันพูดเรียวกไปฯ etwas
06:10ฉันพูดใหม่ก็ได้
06:13สัญญาของเราสิ้นสุดลงแล้ว
06:17ล่อนกับยาติของล่อน
06:19เก็บข้าวของแล้วออกไปจากเรือนฉันได้แล้ว
06:22คุณพี่พูดเหมือนไล่น้องเลยนะเจ้าค่ะ
06:26ใช่
06:27ฉันไล่ล่อน
06:29ถึงจะไม่ไป
06:34ไปเจ้าค่ะ
06:38ฉันก็เก็บข้าวของแล้วออกไปได้แล้ว
06:49ตอนนี้เลยเหรอเจ้าค่ะ
06:52ตอนจะรออะไร
07:01ไปได้แล้ว
07:08เราก็ต้องจะออกจากเคตเมืองทุ่งใหญ่แล้ว
07:19กำดวง เรากำลังจะออกจากเขตเมืองทุ่งใหญ่แล้ว
07:32เองยังมีอะไรที่อยากจะทำอีกไหม
07:35ไม่มีแล้วจ้าพอ ทุกอย่างที่นี่มันจบแล้ว
07:46ทุกอย่างที่นี่มันตรงนี้
08:16เดินทางมาหลายวันแล้ว
08:24หัวภาพกันหน่อยเลย
08:26เสียงคนเดินไม่ได้มาทางนี้
08:40ไม่ได้มาทางนี้
08:46พี่พ่อ
08:48แป๊บเดียวนะเว้ย
08:54แป๊บเดียวนะเว้ย
08:58กว่ากว่าไปไม่ทัน
09:00จดหมายพี่ร่าจากท่านสีชายบอกว่า
09:02อีกสองวันจะลงมือ
09:04ถ้าพวกเราไม่ทัน
09:06แป๊บเดียวนะเว้ย
09:08กว่ากว่าไปไม่ทัน
09:10จดหมายพี่ร่าจากท่านสีชายบอกว่า
09:12อีกสองวันจะลงมือ
09:14ถ้าพวกเราไม่ทัน
09:16จงสีชาย
09:18มึงอย่าฝันหวาเรื่องส่วนแบ่งเลย
09:20งานเนี้ยไม่ใช่ง่ายๆ
09:22เสียงตายนะเว้ย
09:24กว่าอย่างไรก็คมค้าเสียง
09:26ถ้าเราป้นปืนฝรั่งได้
09:28ท่านสีชาย
09:30ยึดเมืองทุ่งใหญ่แน่ๆ
09:32แล้วส่วนแบ่งจะตกถึงพวกเรา
09:34ไฟ!
09:36ไฟ!
09:38ไฟ!
09:40คำดวง!
09:48คลู!
09:52อายอย!
09:54ตื่น!
09:55อายอย!
09:57คำดวงกล่อยไป
09:58คำดวงพี่ตื่นมาไม่เจอเจ้ากับคลู
10:04ไปเมื่อกันมาเกิดอะไรขึ้น
10:06ไปไหนกันมา เกิดอะไรขึ้น
10:10ฉันกับพ่อไปได้ยินพวกโจน
10:12มันกำลังจะไปป้นปืนฝรั่ง
10:16พ่อจ๊ะ ฉันขอไปเตินคุณพี่
10:20ท่านขุนให้รู้ตัว
10:22เขาจะได้ตั้งรับกับพวกโจนได้ทัน
10:24ก็ไหนเจ้าบอกว่า
10:26เจ้าบอกขุนเอกซึ่งสุดเด็ดขาดกันแล้วไง
10:29ก็ใช่
10:31แต่จะให้ฉันทำตัวเป็นท้อมไม่รู้ร้อน
10:33ป่ poke เขจะตรงในอันต 92 ธนัร์ที่ล่ะละ แถวพ่อ
10:35เอาเถอะ คำดวง ไปเตือนท่านขุนให้รู้ตัว แล้วรีบกลับ
10:41ถ้าหลายกว่าเตือน มันก็อาจสิโดนกว่านั่น
10:45สิพิม هوอย่างหลายกว่านั้น
10:47มันก็แร์ดอก
10:48แม่นแถว คอยแค่ไปเติ tad черезฮิร์
10:51เอาเถอะ รีบไป รีบกลับ
10:55อยู่ทั้งนี้พ่อจะออกเดินทางล่วงหน้าไปช้าๆ
10:59ลูกนี้เองก็ได้ตามพ่อท่าน
11:01จ้าพ่อ
11:02โชคดีที่วันนี้พี่ขุนไม่ต้องไปว่าราชกาศก็เลยได้ไปทำบุญตักบาทด้วยกัน
11:28เขาว่ากันว่าชายหิ่งหากได้ทำบุญตักบาทด้วยกันแล้วยับไม่แข็งกัน
11:35มาย porn principle หาเขาข้ามาเยอะเลย
11:37แต่มีพลาร์มมาแค่รูปเดียว
11:39ที่เหลือก็แบะแบงให้บาวกิตแล้วกันเนอะ
11:42จ้าค่ะ
11:44ฉันมีงานต้องทำ
11:46มาย incん cart ตักทำไมсtså หน้าحi poms จะแล้วให้เจวยนไปส่ง
11:53แม่เป็นไหนเจ้าค่ะที่ขุนไปทำงานห่zusagen
11:56ไม่มีจริง
12:27ฉันสมสอนเมงเจ้าค่ะ
12:30ancu rauh khắcอะไรขึ้นจ้อคาw
12:31คุณยิสุขขque
12:33คุณยิสุนกか
12:35พอพเผอร์เหลือหมด opposit
12:37จุณ ไปหาเสื้อพ่าให้ไม่ยิสุนเปลี่ยนไป
12:40จ้อ kaa
12:41ไปจ้อค้ากุณยิสุน
12:43ลk จ้อค้า
12:46LIVE ไปจ้อค่ะ
12:56มีทุราะอะไรแม่คำดวง คุณพี่ท่านขุนอยู่ไหม อยู่
13:08ฉันว่าแม่คำดวงไปรออยู่ที่สลาโน้น เดี๋ยวฉันจะไปตามท่านขุนมาให้
13:15แต่ต้องรอประเดียวนะ เพราะว่าฉันจะเอาเสื้อพ่าของคุณยิสุนไปให้นังหยิบมันซักซะก่อน
13:22เมื่อคืนคุณยิสุนมากับท่านขุนที่นี่ ไม่ได้เอาก็พลาดข้างคุณ
13:33JYinding รออะไรแcellมัน ไปรอที่สลาโน้นก่อน
13:38เอาไป
13:43คุณยิสุนจะแค่ seri like me
13:48ไม่ 감사 revival專 tsuki
13:51บอกว่าม่าท่านคุณเฉ้าค่ะ
13:54เห้
14:00เฮ้
14:02inken Sharp
14:04ว่าาา Quanoo ró
14:07เป็นท่านของไปเลย ดีเฉ้าค่ะ
14:12ไม่ใช่
14:17เล่น
14:20นี่
14:21ไว้
14:23จวนบอกว่าเจ้า sizinัวถูดทรกับพี่ขุญ
14:25ไหนบอกว่า见กลับบ้านไป 이제ไม่กลับมา Así
14:28สักหรับแล้ว
14:31ฉันมีถูกษ้า ด่วน
14:33ต้องบอกท่านขุญจริงๆ
14:35Corporate อะไร
14:37ฉันบอกไม่ได้
14:38เป็นความรับทังราศการ
14:42อย่ามาอ้ Buissa
14:44ฉันว่าเจ้าไม่ได้มีถูกษ้าอะไรหรอก
14:45เกิดไปจากที่นี่แล้วเปลี่ยนใจ
14:48Rim omega ความสุขสบายเป็นเมียพขุน montrer tierra
14:51ทำแบบเนอะมันไม่น่าด้านเกินไปหน่อยหรอก
14:54เงินไปจบๆ ฉันไม่คิดเลยนะว่า
14:57Bukkannturng ๆ ว่าเมื่อคืน
15:00ฉันเสียตัวให้พี่ขุนแล้ว
15:03เราเป็นผัวเมียกันแล้ว
15:06ฉันว่าเจ้าอย่ามาทำให้เสียเรื่องหน่อยเลย
15:09เจ้ากلับไปที่เจ้าจากมาสะเธอ
15:15ได้ ฉันไม่เจอท่านขุนก็ได้
15:26แต่ฉันขอเขียนจดหมาย ฝากส่งให้ท่านขุนหน่อยเธอ
15:38ฉันได้ข่าวมาว่า พวกโจนสีชาย กำลังส่องสูงกำลังคน
15:43ดักล้นปืนฟรัก
15:52รีบเอาจดหมายนี้ให้ท่านขุนเลยนะ
15:54เรื่องดวด แล้วก็ร้ายแรงมาก
15:59ได้ หมดธุรักของเจ้าแล้ว เจ้ากลับไปได้แล้ว
16:13เอาไปทิ้ง
16:17คุณยิดสื่นจะไม่เปิดดูหน่อยเหรอเจ้าคะ
16:20ว่าแม่คำดวงเขียนไว้ยังไง
16:22ไม่ ฉันไม่ไว้ใจมัน
16:24ไม่รู้มันแอบใส่อาคมมนดำอะไรไว้หรือเปล่า
16:27มันนั้นยิ่งไม่ธรรมดาย
16:29เอาไปเผ่าทิ้งเลยดีกว่า
16:31เจ้าค่ะ
16:33เจ้าค่ะ
16:44แม่คำดวงบอกว่าเป็นเรื่องดวด
16:47แสดงว่ามันต้องเป็นเรื่องที่ร้ายแรง
16:50ถ้าเผา เราก็ไม่รู้ความจริงสิวะ
16:54แต่คุณยิดสุ่นสั่งให้เผา
16:58ไว้เราก็อยากรู้สะด้วย
17:00ทำไมด้วยว่า
17:02ขออาจหน่อยแล้วกัน
17:05ขออาจหน่อยแล้วกัน
17:21แล้วว่าหนังสื่อไม่ออกไม่หว่า
17:24แล้วจะรู้ได้ไงวะ ว่าเขียนว่าอะไรเนี่ย
17:27เผาค่ะเผาวะ
17:30เผาค่ะ
17:33เผาค่ะ
17:35เผาค่ะ
17:36เผาค่ะ
17:38เผาค่ะ
17:40เผาค่ะ
17:42เผาค่ะ
17:43เผาค่ะ
17:44เผาค่ะ
17:46เผาค่ะ
17:48เผาค่ะ
17:49เผาค่ะ
17:51เผาค่ะ
17:52เผาค่ะ
17:53เผาค่ะ
17:54เผาค่ะ
17:56พี่ขุ้นช่วยไปส่งฉันที่บ้านได้ไหมเจ้าค่ะ
18:03คือฉันอยากจะขอยούμεตัว พี่ขุ้นมาช่วยบังฉัน標อยเจ้าค่ะ
18:08ฉันกรอว่าถ้าใครเห็นเราจำได้ว่าฉันไม่ได้ใส่ชุดของตัวเอง
18:13จะมีคนค่อรหาฉันกับพี่ขุ้นไปในทางไม่ดีได้เจ้าค่ะ
18:26บอกตรงๆนะ
18:42ว่าเมื่อคืน
18:44ฉันเสียตัวให้ไปขุนแล้ว
18:46เราเป็นผัวเมียกันแล้ว
18:47เจ้ากลับไปที่ที่เจ้าจากมาสะเธอ
18:56brasile
19:05ฉันจะส่งปืนฟรั่งไปที่ป้องอุดอลกับบันนาส
19:07เพื่อป้องกันให้พวกนักอุ Budd ride
19:10แต่ผมเห็นด้วยขอรับ
19:11ถ้าให้พวกนักอุ Buddสีใช 쌓amentEl
19:15เจ๊ Rugged
19:16ฉันจะให้เจ้าเป็นคนคุมปืนไปท rid ей
19:19ขอรับ
19:21เรื่องนี้เป็นความรำ
19:22ห้ามแพงภายเด็ดครเพราะ
19:25เตรียงหายใหญ่ลวง
19:26ก็ได้ผมเข้าใจขอรับ
19:29ก็ได้ผมจะทำงานนี้ให้สำเร็จ
19:31พร้อมเดิมพันด้วยชีวิต
19:34ดี ไปเตรียมตัวได้ล่ะ
19:36ฉันจะให้เจ้าออกเดินทางไปขึ้นนี้
19:40ขอรับ
19:48คุณเอกให้คนมาเบิกเปลือนไปแล้วขอรับ
19:50คุณไป 40 กระบอก
19:55ลงมือเร็วอย่างดีค่ะ
19:58มันจะขนไปที่ไหน
20:00เปือนฝรั่งจะถูกส่งไปที่ป้อมอุดอนกับประนาสขอรับ
20:06ขอบใช้มาก
20:18ระวังตัวให้ดี
20:20ถึงแม้ว่าเราจะเก็บเรื่องนี้เป็นความรับสุดยอด
20:23แต่ก็ยังเป็นงานที่ยันตลายที่สุด
20:25ก็ได้ผมทราบดีขอรับ
20:29ขอให้สิ่งศักษิตเมืองทุ่งใหญ่คุ้มคลองพวกเจ้าด้วย
20:32ขอรับ
20:33ขอรับ
20:53ไป
20:54ไป
21:12ยอ ยึด
21:13ยึด
21:15แบ่งปืนเป็นสองหน่วย
21:16หมื่นยอด
21:17หมื่นชุ่ม
21:18หมื่นมั่น หมื่นชัย
21:19พวกเจ้าไปกับฉัน
21:20ส่วนที่เหลือ
21:21ไปทางปกติ
21:22แล้วไปเจอกันที่ป้อมอุดอนกับประนาส
21:24ถ้าเจอให้พวกโจนสีชายดักป้นระหว่างทาง
21:26อย่างน้อย
21:28เราก็มีปืนไปต่อสู้กับมัน
21:29ขอรับ
21:30ขอรับ
22:00หัว
22:21ปา Unterstützung
22:25ไม่ต้องตกใจ
22:26จะเป็นสองอย่างสาว
22:28เป็นฟิล์ฟิล์มือของมันพวกโจนสีชาย
22:30สิ่งที่เห็นเป็นแค่ภาพรวงตา
22:45ไอ้จอยสีชาย
22:46กูจำเสียงมึงได้
22:48กูก็จำมึงได้กูได้มึงคิด
22:51ถ้าเวลาที่กูจะเป็นแก้แค่มึงเสียที
22:54แน่จริงก็ออกมาสิวะ
22:56จุมว่ารกทำไม
22:59ออกมา
23:00ฉันอยากให้เจ้าแอบติดตามคุณเอกไป
23:02อยากให้คุณเอกรู้ตัว
23:04คุณพระสมีงไม่ไว้ใจคุณเอกดูเจ้าค่ะ
23:08ไม่ใช่อย่างนั้น
23:10แต่เพื่อความหวับภัยของคุณเอกมากกว่า
23:13ฉันอยากให้แม่ผิงคอยช่วยคุณเอกอย่าเมื่อมีภัย
23:17เจ้าค่ะ
23:22ออกมา
23:30สันยะลักนั่นสินะ
23:34ที่ทำให้เกิดภาพหลงตา
23:42ตั้งกับแพงปืน
23:49ไม่มือใครวะ
23:56จะแค่จัดการนี้
24:01ตั้งกับแพงปืน
24:22กูมีพลังเพิ่งขึ้นเพราะมึงแท้ ๆ ไปคุณเอง
24:26ความจริง
24:29กูต้องตายไปแล้วเพราะฝีเมือของมึง
24:32ถ้าโชคจะตา
24:34ก็พากูไปถึงทุ่งพี่
24:35ไม่มีทุ่งพี่
24:38ไม่อยากพี่ร้ายพวกนั้น
24:40มังจ้องจะเล่นงานกู
24:42มาเว้ย
24:43เฮ้ย
24:51แต่มันก็โดนอาคงในทั่วกูกลืนกินมันแทน
24:55หรือทำให้กูมีพลังเพิ่มขึ้นยังไงแล้ว
24:57เฮ้ย
25:27ขกว้า
25:29ขไป
25:45ครับ
25:48ฮิง
25:49จริง
25:53พอไป
25:54โอ้งพาย! สัตว์กาลมัน!
26:16เธอไม่หลักตายก็มึงแล้วคุณเอง
26:24เธอไม่มีไม่มีแต่ก็มีไม่คิด
26:46แกลม!
26:49เธอไม่ต้องมีสันวิต
26:52อันนี้ได้
27:07อันนี้ขันทรับ
27:13ธิ้วคือเราชะรับ
27:17ด้วย!
27:47มาก
27:48มาก
27:49เจ้า
27:50มาก
27:51มาก
27:51ด้วย
27:52มาก
27:52มับ
27:53surf
27:53neck
27:56look
27:57หนู
27:57หลัง
27:58เก็บ
27:59หลี
28:01อม
28:01งาน
28:03เสียง
28:04ว่า
28:04เจ้า
28:05มัน
28:06แฮะ
28:10เด็กไหล่ของมึง
28:15จะลายไปหมดแล้ว
28:17เฮ้
28:47ตุกขึ้นนะ
28:59คุณพัสมิง
29:01ราบผมมันอาบอย่าพิเจ้าค่ะ
29:07พิเจ้าเข้าสู่หรือใจท่านเมื่อไหร่
29:11ท่านจะตาย
29:17แม่พิง
29:24อยู่เดี๋ยวนี้แม่พิง
29:26ถ้าพิดเข้าตัวเจ้า
29:28เจ้าจะตาย
29:29ฉันบอกท่านแล้วยังไหร่เจ้าค่ะ
29:31ว่าชีวิตของฉัน
29:33จะจงหลักพักดีกับท่าน
29:35พิมพูดเดี๋ยวไปจนมันตาย
29:47คุณพัสมิง
29:48คุณพัสมิง
29:49คุณพัสมิง
29:50คุณพัสมิง
29:51คุณพัสมิง
29:52คุณพัสมิง
29:53คุณพัสมิง
29:54คุณพัสมิง
29:55คุณพัสมิง
29:56คุณพัสมิง
29:57คุณพัสมิง
29:58คุณพัสมิง
29:59คุณพัสมิง
30:00คุณพัสมิง
30:01คุณพัสมิง
30:02คุณพัสมิง
30:03คุณพัสมิง
30:04คุณพัสมิง
30:05คุณพัสมิง
30:06แม่ผิง
30:10เอา แม่คำดวง
30:13เจ้าจะไปไหนอ่ะ
30:17ฉันกำลังจะกลับไปหาพ่อ แม่ผิงหละ
30:20ฉันได้รำคำสั่งให้ตามไปช่วยท่านขุนนะ
30:23แต่ว่านกเล็กเห็นฉันก็เลยเกิดการต่อสู้กัน
30:26แล้วคุณพาสมิงก็มาช่วย เลยได้รับบาทเจ็บ
30:30เราคุณพี่หละ
30:32ท่านขุนจะส่งปืนไปที่ป้อมอุดอรณกำประนาช
30:36แต่ว่าโดนจนสีชายจมตีแล้วหวางทาง
30:40ฉันจะตามไปช่วยคุณพี่ พวกมันลงมือที่ไหน
30:43จากตรงนี้ไปทางทิ้นเหนือก่อนถึงป้อม
30:47เราคุณพาสมิง
30:49ไม่ต้องห่วงนะ แม่คำดวก
30:51เดี๋ยวฉันจะดูแลท่านเอง
30:53รีบไปเธอแม่คำดวก
30:55จ้ะ
30:57ตัวท่าน
31:00ท่าน
31:03จบตัวท่าน
31:07ท่าน
31:10ตัวท่าน
31:12สวัสดีที่สุดสุด
31:42ฟัลครอง
31:56...
31:56...
31:57....
32:00นักพระเส dramatic
32:03ชาเมี่ยม
32:07มั้ย...
32:09กลังวังนะเจ้าค่ะ
32:20น้ำเจ้าค่ะ
32:32ไป
32:35เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้อีก
32:37มาให้อีก ถ้าต้องกินน้ำมาก ๆ น้ำจะช่วยสลายพิชน์
32:43แม่พริง
32:47อยู่กับฉันก่อนเถอะนะ แม่พริง
33:07ที่ฉันฝันไปแล้วเนี่ย
33:26จริง ๆ ด้วย
33:29พี่กำจวง
33:31คุณพี่
33:32เอ้ย ถ้ามันขุน อย่าลืมสิเจ้าคะ
33:35ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว
33:40ขั้นห่วงห่างฉันจะดีกว่า
33:51ร่อนเป็นอะไรของร่อน
33:53ฉันบาทเจ็บ
33:56ฉันไม่เป็นไร เอ็กหลายช่วยฉันไว้
34:00แล้วร่อนมาได้ยังไง
34:01ฉันเจอแม่พริง
34:04แม่พริงบอกว่าท่านสู้กับโจนสีชาย
34:07ใช่ ฉันนี่มันมาได้
34:10จริงมากระแทกฉันลมลงไปเนี่ย
34:13ถ้าฉันไม่กระแทกท่าน
34:15ท่านเสร็จมาแน่
34:16เสร็จมาแน่
34:34มันคงวางกับดักแบบนี้ไว้รอบรังกลบดาของมัน
34:37แสดงว่ารังของมันอยู่แถวนี้
34:40เราปืดหรอเจ้าคะ
34:42มันคงได้ไปแล้ว
34:48ฉันจะช่วยท่านตามหามันเอง
34:52แต่มันอันตรายเนี่ย
34:54ก็พร้ออย่างงั้นไง
34:55ฉันถึงต้องช่วย
34:57ตอนเป็นห่วงฉันเหรอ
34:59ใช่ ห่วง
35:01ห่วง
35:12ห่วงปืนอ่ะ
35:14กลัวมันจะเอามาใช้ปล่นเมือง
35:21ฉันนึกว่าล่อนจะห่วงฉันสะอีก
35:26เราไปตามหารังของพวกมันกันเถอะเจ้าคะ
35:28ฉันเถอะเจ้า
35:58ปืนพระหวัน
36:03อนุภาพมันร้อยกาสหน้าดู
36:05ขนาดโล่เล็กไง
36:07ยังเอาไม่อยู่
36:12กูปลดมาได้ยี่สิบกระบอก
36:16กูจะใช้ปืนพวกนี้
36:19ข้าพวกตะหารเมืองทุงใหญ่ด้วยปืนของพวกมันเอง
36:22เย็น
36:33จัดการมันได้ไหม
36:36ข้าขอโทษที่จับหน้าผิงไม่ได้
36:38มีคนมาช่วยมันไว
36:45อีผิง
36:47มันก็แค่เบียดตัวเล็กสิ
36:51กูอยากได้หัวไอ้ขนเอกมากกว่า
36:54มึงไปล่าหวมเราให้กูขอที่มาจะกลับเข้าเมือง
36:57ได้ตันสีใจ
36:58ถ้าได้ติดต่อเรียกกองกำลังของพวกเราไว้แล้ว
37:14พวกมันจะเดินทางมาสมทบในอีกไม่กี่วัน
37:18ถ้าพวกเรารวมตัวกันได้เมื่ออะไร
37:21เราก็พร้อมที่จะบุกตีพวกมัน
37:24สีพวกมัน
37:28สี
37:30อ่า...
37:32ไอ้คุณเม่น
37:34มันไว้บอกมัน
37:36ให้รีบนี้ไปก่อที่กูจะบุกเข้าเมืองทุ่งใหญ่
37:40ได้
37:41ท่านสีชาย
37:42ท่านสีชาย
37:50พวกเรายืดเปินฝลังมาได้เรียบร้อยแล้ว
37:54ข้อมูลจากท่านคุณเนี่ยเป็นประโยชน์มาก
38:04นี่เป็นค่าตอบแทน
38:12ท่านสีชาย
38:13ฝากมาเตือนท่านว่า
38:14ให้ท่านคุณรีบนี้ออกจากเมืองทุ่งใหญ่
38:15โดยเรียบร้อย
38:18หรือย
38:26แล้วให้คุณเนี่ยมันเป็นมุตหัวยนะ
38:31ตอนนี้เนี่ย
38:34นกเล็กกำลังตามล่าตัวมันอยู่
38:37ท่านสีชายฝากมาเตือนท่านว่า
38:39ให้ท่านคุณรีบนี้ออกจากเมืองทุ่งใหญ่โดยเร็วที่สุด
38:43ในวันที่พวกเรายกผลเข้าปล่นเมือง
38:46ปล่นเมือง
38:47วันนั้นเนี่ย ทุกอย่างจะโกลาหลวุ่นวาย
38:55กูยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
38:58กูมีเรื่องต้องสาสาให้เสร็จก่อน
39:02เรื่องอะไร
39:04ไอ้ขุนเอกเน่ะสิ
39:06กูลเกียตขี้หน้ามันนะ
39:09ถ้ามันนี้กลับเข้าเมืองมาได้เมื่อไหร่
39:12ฉันเล่นงานมาให้จมทรณีไปเลย
39:16โทวกมันอยู่หลังสัญญารักษ์นั่นเจ้าค่ะ
39:21มันใช้คระถาบังไภ่ปิดบังรังของมันไว้
39:22กลิ่นดินปืน หายไปทั้งนั้น
39:52ไอ้สีชายคงนึกไม่ถึง ว่าฉันจะย้อนบุกมาถึงรั่งมัน
40:01ขับใจหล่อนมากไหมคำดวง
40:04กลับไปได้แล้ว
40:06อะไรนะเจ้าคะ
40:08รอนอยากกลับบ้านไม่ใช่เหรอ
40:10ใช่ แต่ฉันบอกแล้วไงว่าฉันเป็นห่วงปืนที่ถูกล้นไป
40:15ฉันจะกลางของฉันเอง ไปได้แล้ว
40:18ใจขอคุณพี่
40:21เอ๊ะ ท่านขุณจะบุกเข้าไปคนเดียวอย่างนั้นเหรอเจ้าคะ
40:26ใช่
40:27แล้วเจ้าปืนออกมาได้ยังไง
40:29ตัวคนเดียวโจนกี่สิบคนก็ไม่รู้
40:31ฉันมีวิธีของฉันน่ะ ลับไปได้แล้ว
40:35รอนกลับไปได้แล้ว
40:37ฉันบอกให้รอนกลับไป
40:39ฉันบอกให้รอนกลับไป
40:42เอ่อ ย้ำอยู่ได้
40:45ไปก็ไป
40:47รักก่อนนะแม่คำดวง
41:05ลงใจของฉัน
41:07ลงใจของฉัน
41:09ลงใจของฉัน
41:39ลงใจของฉัน
41:58เข้าไปคนเดียวจริงๆหรอเนี่ย
42:00ไอ้ขุนบ้า
42:09ไอ้ขุนเอง
42:25ไอ้สี่ชาย
42:27ในที่สุดมึงก็เข้ามาติดกับดักของกูจนได้
42:31กิดจะมาปืนกลับ
42:33ผ่านไปเหอะ
42:35เท่าจากมึงจะไม่ได้ปืนกลับไปนะครับ
42:38ชีวิตของฉันจะต้องถูกทิ้งอยู่ที่นี่ด้วย
42:40เพราะกูจะข้ามึงเอง
42:42ยังทรมาตเลย
42:48เมื่องยิ้มอะไร
42:59ยุ่งเฉยๆ ข้ายยังไม่อยากท้าย
43:04เป็นหนึ่งโจนสื่อชาย
43:06กุ้นโจนจอมขำั่งเว่
43:08แต่กลับมาพลาดพร้อมกันถึงสามเรื่อง
43:12เรื่องแรก
43:14มึงพลาดที่ปล่อยให้กูเข้ามาถึงไหนนี้
43:16สอง
43:18มึงพลาดที่คิดว่ากูจะเอาปืนออกไป
43:22แต่พลาดเรื่องที่สาม
43:24มึงเก็บกับส่วนปืน
43:26รวมไว้กับปืน
43:28กูจะระเบิดที่นี่ทั้งหมด
43:30รวมถึงชีวิตของมึง
43:32และกูด้วย
43:34และกูด้วย
43:38เฮ้ย! ไหนคุณเอก
43:42จุดสิ! จุดเลย!
43:44จุดสิ!
43:46มึงคงอยากให้เมียมึงตายไปด้วยอย่างนั้นสิ
43:49ไม่คำดวง
43:52ละบาดเลยเจ้าค่ะคุณพี่
43:54ไม่ต้องหวนเน้อง
43:56มึงหวางครบษไฟหลง
43:58แล้วกูจะปล่อยมึง2คนไป
44:02มึงปล่อยแม่คำดวงก่อน
44:06กูถึงจะวางครบษไฟ
44:08มึงคงรู้นะ
44:10ญิ่งมึงปล่อยเวลาไปนานเท่าไร
44:15หากพวกกูตามมาสมทบ
44:16มึงก็จะไม่มีโอกาสร้าต
44:20ลองดูกัน
44:22B們 ป finalmente
44:24ใครจะมาถึงก่อนกัน
44:26กูไม่เชื่อว่าจะหารทุ่งใหญ่ของมึงจะมาถึงที่นี่ได้
44:29ภาคมของกู
44:31ไม่ใช่ว่าใครก็จะผ่านกับมากันได้ง่ายๆ
44:34ว่า...
44:46ไป!
44:48ไป!
44:50ไป!
44:52หลับลง!
45:11คนพัสมิง...
45:13ไปอย่างไรบ้างเจ้าคะ
45:16ที่ขึ้นแล้ว...
45:18ขอบใจเช้าแม่กนะ ไม่ผิ่ง
45:22ไม่ต้องขอบใจเช้าหรอกเจ้าค่ะ
45:24ที่ท่านต้องบาดจิบแบบนี้ เพราะมาช่วยฉัน
45:30ท่านต่ำฉันมาทำไมเจ้าค่ะ
45:36บ้างเจ้าค่ะ
45:38บ้างเจ้า
45:44ฉันมัวแต่บอกให้เจ้าดูแลหุดเอก
45:48จนลืมไปว่าเจ้าก็อาจตกอยู่ในอันตรายเหมือนกัน
45:53ฉันก็เลยรีบตามมาค่ะ
45:54ค่ะ
46:00คุณไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้เจ้าค่ะ
46:03ท่านเป็นถึงเจ้าเมือง
46:06ชีวิตของท่านสำคัญกว่านะเจ้าค่ะ
46:08เจ้าค่ะ
46:20อย่าเป็นคุยกันตอนนี้เลยนะ
46:23ฉันต้องรีบกลับเข้าเมืองทุ่งใหญ่
46:25ถ้าเกิดได้โจนสีชายมันได้ปืนไปแล้วบุกจงตีเมือง
46:29ฉันต้องเป็นเรื่องใหญ่นะ
46:38เจ้าค่ะ
46:42เจ้าค่ะ
46:56ท่านสีชาย
46:58ไอ้คุณเอกกับอีคำดวงมันนี้ไปได้
47:08เจ้าค่ะ
47:16ท่านสีชาย
47:17ข้าเพิ่งรู้ราว่าเกิดอะไรขึ้น
47:19ไอ้คุณเอกกับอีกนานคำรวมมันยาปกูมาก
47:22มึงสองควมไปกับกู
47:24ไปตัดหัวมัน
47:25เอ้าหัวเป็นบาษภาจญาณธิค่าเอา
47:28คราวนี้
47:33กูจะให้มันดื่ม รึดใบคุณเอกยังจุงใจเลย
47:37ตรงนี้น่าจะปลอดภัยแล้ว
48:00ฉันขอแย่กับท่านขุมตรงนี้
48:03ฉันปลอดภัย
48:06แต่เมืองทุงใหญ่อย่างไม่ปลอดภัย
48:11อ้าจนสีชายมันได้ปืนฝรั่งไปแล้ว
48:14ฉันคิดว่าอาจนสีชายน่าจะปุกป้นเมืองเลยแล้วนี่
48:19เรามาบอกฉันทำไม
48:25เพราะฉันจะไม่ยอมปล่อยล่อนไปไหนอีกแล้ว
48:36ปล่อยฉัน
48:37ปล่อยฉัน
48:42คุณพี่
48:44แค่ได้ยินหล่อนเรียกฉันว่าคุณพี่
48:59ฉันก็ตายตาหลับแล้ว
49:01คุณพี่
49:03ฉันก็ตายตาหลับแล้ว
49:04ฉันก็ตายตาหลับแล้ว
49:14ฉันยังไม่รู้เลย
49:16เพราะหลอนกลดฉันเรื่องอะไร
49:18ฉันไม่ได้กลดท่าน
49:20ถ้าหลอนกลดฉันเรื่องอะไร
49:22ฉันไม่ได้กลดท่าน
49:25ถ้าหลอนไม่ได้กลดฉัน
49:27แล้วหลอนจะทำปั้นปึงใส่ฉันทำไม
49:29ท่านอย่าลืมสิเจ้าค่ะ
49:31ว่าเราสองคนไม่มีความสัมพันธ์
49:34หรือว่าความผูกพันธ์อะไรต่อกันอีกแล้ว
49:36ต่างคนต่างเดินทางของตัวเอง
49:40ไม่จริงอะ
49:42ถ้าเกิดเราไม่ผูกพันธ์กัน
49:44พันกัน แล้วล่อนจะกลับมาช่วยฉันทั้งไหม
49:52อร่อย
49:57มาเกี่ยงคว้าย
50:03ปล่อยฉันเลยสิ
50:06นึงว่าฉันไม่กล้าหรอ
50:14คว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังคว้ายังค
50:44ก็แม่ยี้สุ่นไง
50:54ฉันไม่รู้จริงๆ
50:56ว่าหล่อนไปได้ยินหรือไปได้เห็นอะไรมาก
50:58แต่ฉันยืนยันว่าฉันกับแม่ยี้สุ่นแล้วไม่ได้มีอะไรกัน
51:02หล่อนก็รู้จักที่สายฉันไม่ใช่เหรอ
51:04หล่อนตอบใช่ไหมสิ
51:06หล่อนคิดว่าฉันไม่คุณตลบตาแรงอย่างนั้นเหรอ
51:08ความจริงนะ
51:10ท่านจะมีใครหรือไม่มีใคร
51:13ใคร มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันเลย
51:15ฉันจะมีใครได้ยังไง ในเมื่อฉัน...
51:24ฉันยังคิดถึงร่อนอยู่
51:29ทำไมต้องคิดถึง
51:39เพราะการคิดถึงร่อน
51:40ทำให้ฉันหายโสกเศ้วได้
51:48ไม่ว่าฉันจะทำอะไร
51:50ฉันก็เพริงคิดว่าหล่อนอยู่คงข้างฉัน
51:54ฉันเห็นหล่อน
51:55ฉันได้ยินเสียหล่อนอยู่ตรงนั้นตรงนี้
51:57อย่างนั้นละเจ้า
52:04ปล่อย มีเจ้าค่ะ
52:05สำหรับบายไหมเจ้าค่ะ
52:13แค่ช่วยเวลาสั้นๆ
52:16แต่มันก็ทำให้ฉันสุขใจ
52:35ไม่คำดวง
52:40ฉัน...
52:48มานี่เจ้าค่ะ
53:05อยากยายกันไปตามหาพวกมัน
53:35เราจะเป็นไงต่อดีเจ้าค่ะคุณพี่
53:47ยิ้มอะไรอีก
53:50ฉันดีใจที่หล่อนกลับมาเรียกฉันว่าคุณพี่
53:54ก็บอกแล้วไงว่ามันติดปาก
53:57ฉันว่าหล่อนนี่ไปก่อนดีกว่า
54:01ปinformation zeitแล้ว
54:03เดี๋ยวฉันจะอยู่จัดการกับมันเอง
54:07ถ้าเป็นคุณพี่คนเดียว
54:09นองไม่มันใจว่าจะสู้กับมันได้
54:12แต่ถ้าเราสองคนร่วมมือกัน
54:13นองว่าเราจัดการมันได้แน่
54:19นองจะขอสู้ตายร่วมกับคุณพี่เจ้าค่ะ
54:22น้องจะขอสู้ตายร่วมกับคุณพี่เจ้าค่ะ
54:52เราจะสู้ตายไปด้วยกัน
55:22เจ้าคุณพี่เจ้าคำดวง
55:37มึงออกมา
55:43ถ้ายงบ Gabe
55:48ถ้าชาติน์สิ
55:49ขอแน่งอื่น
55:52ถ้าชาติน์หน้ามีจริง
55:53ขอให้เราสองคนได้เป็นผลม correlation
55:56doctrine
55:58โดยที่ไม่ปidän الب되는งาน
56:00เค้าค่ะ
56:02ถ้าชาติน์หน้ามีจริง
56:04ขอให้เราอยู่ขูเคิลย์บางกันตลดไป
56:07«อ่ะ satisfaction ป aşk так
56:09อันถึง Capitol Imam นิคาตีฉันคิดเลยว่าจะได้เกิดใหม่»
56:12เพราะวินยานของพวกมึง
56:14จะต้องเป็นทาดรับใช้กวง
56:19เสียได้
56:20ไม่ได้เห็นไอคุณเอกตายด้วยตากกับผมเอง
56:22ผมได้ไปเอาไงที่ซ่อน
56:23แล้วหนีก็เธอขอรับ
56:24อายศ
56:31พอเสียแล้วทุกคน
Be the first to comment