Skip to playerSkip to main content
  • 7 months ago
Transcript
00:00เราหยุดแล้ว Gomk911หลัง ถ่านนั่นล่ะยังไม่หยุด
00:05สวัสดีครับ clinic เป็นยังไงกันบ้างครับเต็ก กับมารู้สึกตัว
00:10รู้ล่มหายใจอยู่ขับปัจจุบัน ฟังธรรมสิกตัวจ伍าติดีกันบ้างหรือเปราครับ
00:14แล้วสักวันหนึ่งสิ่งดีดีเหล่านี้ครับมันจะกลับมาหาโตว่าเราเอง
00:19ข้อความที่ผมได้ก่าวไว้ตอนเปิดคลิปที่ว่า เราหยุดแล้วองคุรีมาน ส่วนท่านนันละยังไม่หยุด
00:27นี่คือบทสัฒนาอัณหลือลั่นระหว่างพระพุทธเจ้า กับองคุรีมาน โจ้นผู้โหดล้าย ที่ข่าคนนับร้อย
00:36แต่เพียงคำสั้นๆ กับพิกหัวใจของคาตรกร ให้ก่ายเป็นผู้บรุธรรม และเป็นพระอรหรันในที่สุด
00:45คำก่าวว่าหยุดของประพุทธองค์ สามารถเปลี่ยงความมืดมนที่สุด ให้กายเป็นแสงสว่างที่สุดได้
00:53ลองถามตัวเราเองว่า ในวันนี้เราพอจะหยุดอะไรบางอย่าง ที่กำลังเผาใจเราได้หรือไม่
01:01หยุดโกษ หยุดเกียต หยุดเวน หยุดไฟที่กำลังลุกโชว์ในใจ
01:07เพราะบางครั้งการหยุดเพียงแค่ชั่วขนาดหนึ่งก็สามารถเปลี่ยนชีวิตได้
01:13วันนี้เราจะลองมาเรียนรู้ไปด้วยกัน
01:16ผ่านเรื่องราวในองคุริมานสูตร สูตรที่เต็มไปด้วยแง่คิด
01:21และข้อธรรมที่อาจเป็นประโยชน์ตัวท่านผู้ฟัง ไม่มาก็น้อย เชื่อนติดตามรับฟังกันนะครับ
01:28องคุริมาน ชื่อเดิมว่า อาหิงสกะแปลว่า ผู้ไม่เบ็ดเบียน เขาเป็นบุฏของพลามปโลหิตในเมืองสารที
01:39อาหิงสกะเป็นเด็กที่มีความชลาดมาก
01:42จึงถูกส่งไปเล่าเรียนศิลปะวิทยาในสํานักหนึ่ง
01:46ด้วยความที่อาหิงสกะเป็นที่ปรบปราญของอาจารย์
01:50จึงสร้างความอิดฉาให้กับ allonsสิทย์คนอื่นๆ
01:54เพราะเขาจึงร่วมกันใส่ล้ายอายหิงสกะด้วยอบายต่างๆ
01:59จนอาจารย์เกิดความเข้าใจผิดและโกสแค้น
02:03ทำให้เขาถูกอาจารย์ร้านล вокруг ให้ไปค่าคน
02:06เพื่อเป็นขะตอบแทนวิชา
02:08อายหิงสกะจึงออกเดินทางค่าคน
02:11และตัดน performsแม้มือ
02:13เมอราскихเป็นปวงบรรายค้องคอ
02:16จนได้สมยานามว่า องคุริมาน เมื่อองคุริมานข้าคนครบ 999 คน และกำลังจะลงมือข้ามารดาของตน เพื่อให้ครบ 1,000 คน
02:28พระพุทธเจ้าทรงสรรับเหตุการณ์ด้วยยาน จึงเสด็จไปขวางทาง
02:33เมื่อองคุริมาน เห็นพระพุทธเจ้าก็คิดว่า หน้าอาศจรรย์ใจแล้วเกิน ทำไมสำหรับผู้นี้ไม่มีความเก่งกลัวเราเลย
02:44องคุริมานวิ่งอย่างเต็มแรง แต่กับวิ่งไม่ทันพระพุทธเจ้า ทั้งทั้งที่พระพุทธเจ้าก็เดินไปตามปกติ
02:52องคุริมานล้องตะโกนว่า หยุดเธอสมณะหยุดเดียวนี้ เราหยุดแล้ว องคุริมาน ส่วนเธอนั่นละยังไม่หยุด
03:03คุณแปลกใจ ศ謀ณะ ท่านเดินอยู่ต่อหน้าคาจะพูดได้อย่างไรว่าหยุดแล้ว
03:12ส่วนค่าหยุดแล้วต่างหาก แต่ท่านกลับบอกว่ายังไม่หยุด
03:17เราหยุดแล้วจากบาปอeronปeesศฐาน ต้องป่วง เหลือร์จากความเกียดทางและทำหลายผู้อื่น
03:24ส่วนเถอะยังคงก้าวเดินอยู่ในหนทางแห่งความประญ Inner と
03:30เมื่อได้ยินดังนั้นจิตใจขององคุริมานพลันธodge สวางดอกหรือ รู้สึกหรวจใจในกรรมที่ทำมา
03:38แล้วคิดว่าโอโน โดย แม้เราจะได้ยินทํานี้ก็หน้านี้ซักหน่อยกัitte�를ก็คงดี
03:45และองคุริมานก็ได้ขอบทจากาโปรพ Дเจา
03:50เรื่องเราขององคุรีมานแสดงให้หินอย่างชัดเจ continuarา
03:54จิตใจมนุษย์สามารถพิกภันด์ได้ทุกเมื่อ
03:58แม้ผู้ที่เหลวร้ายที่สุด
04:00เมื่อได้พบคว่ามจริงแท้
04:02แล้วยอมเปิดใจ
04:03ก็สามารถเปลี่ยนแ Deal ได้อย่างสิ่ง gamers
04:06การที่ปァพุทธเจาตัดว่า
04:08เราหยุดแล้ว
04:10แต่ทันอย่างไม่หยุด
04:11เป็นประโยชนั้น ๆ
04:12แต่สันเสатิ้นจิตใจของผู้ฟัง
04:15เพราะคำว่าหยุด
04:16ในที่นี้หมายถึงหยุดกิเลธ หยุดความเป็ดเปลียน หยุดความพยาบาท
04:22ส่วนองคุริมานในขนาดนั้น ยังคงวิ่งวลอยู่ในวัตจักษ์แห่งกางข้าฟันและเวนกรรม
04:29ความจริงเพิ่งเสียวเดียวนี้ ทำให้เขาตนักได้ว่า
04:33การกระทำของตน ไม่ใช่เส้นทางที่นำไปสู่ความพ้นทุกข์แต่อย่างไทย
04:39องคุริมานเกิดการตื่นจากความหลง เข้าใจว่าที่วิ่งตามพระพุทธเจ้า ด้วยแรงโทษะนั้น
04:46เป็นการวิ่งตามกิเลธภายใน ไม่ใช่การแข่งขันทางกาย
04:51เมื่อรู้ตัวจึงยอมหวางดาบลงเสีย ยอมก้มหัวต่อธรรม
04:56ความเปลี่ยนใจนั้นเกิดขึ้นยังช葬พรัณ์ เพราะ VernCal ที่ถูกเวลาตรงต่ออยดยลิตของเขาเอง
05:03นี่คือสิ่งที่ธ STR ส sisters ว่า
05:06ความเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่เป็นท่องใช้เวลาเสมอไป
05:10แต่ต้องใช้ความซื้อตรงต่อความจริง และความพร้อมที่จะตัดขาดจาก ความผิดพลาатของต้นเอง
05:17ภายหลังเมื่อองคุริมานได้บวดเป็นพระ เขายังคงเพเชิญผลแห่งกำเก่า ไม่ว่าจะเป็นการถูกเชาบ้านดาทอ หรือขว่างปาหินใส่จนบาทเจ็บ แต่แทนที่จะโตว์ตอบ เขากับวางใจอยู่บนความกรุณาและสติ
05:35สิ่งนี้เชียร์ให้เห็นว่า แม้จะเข้าสู่ทางธรรมแล้ว กำเก่าก็ไม่อาจหายไปทันที แต่สิ่งที่สำคัญคือ ไม่ก่อกำใหม่ ไม่ตอบสนองด้วยโทษาอีกต่อไป และในที่สุด เขาก็สามารถขจัดกิเลธตันหา และบรรุพะอรหันได้
05:54แก่นแท้ของเรื่องราวนี้คือ การหยุดที่แท้จริง นั่นคือการหยุดกิเลธในใจ ไม่ใช่การหยุดกางเก้าเดิน เพราะไม่ว่าเราจะดำเนินชีวิตอย่างไรก็ทำ หากใจหยุดการเบียดเปลี่ยน ความทุกข์ก็หยุดลงด้วย
06:11และนี่คืออิสระภาพที่แท้จริง ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ไม่ว่าจะเคยทำผิดพลาดมามากเพียงใด หากสามารถหยุดจิตในปัจจุบังขณะได้ ก็ยังคงมีศักยภาพที่จะบรรุคความสงบสุข และความหลุดพ้นได้ เช่นเดียวกับองคุริมาร
06:31วันนี้ผมมีตัวอย่างที่น่าสนใจจากยุคปัจจุบัน นั่นคือเศกโลโซ เรื่องเหล่าของเศกโลโซในเรินจำนั้น เป็นภาพสท้องของผู้ที่แม้จะตกอยู่ในความผิดพลาดอรุนแรง ได้ยังคงเลือกที่จะทำประโยชน์ และเปลี่ยนแปลงทนเองอย่างจริงจัง
06:51หลังจากถูกสารดีกา พิภาคสาจำคุกกว่าสองปี ในคดีต่อต้านเจาพนักงาน คดีเศษยาเศษติก และคดีครอบของโอวุธปืน ด้วยไม่ชอบด้วยกฎหมาย
07:03ปัจจุบันเศกโลโซ อยู่ในเรินจำพิเศษมินบุรี ในธนะนักโทษชั้นกาง ภายในเรินจำ เขาได้อุทิตเวลาทำประโยชน์ ในหลากหลายด้าน
07:15อาธิ การมอบกิต่าให้เรินจำเพื่อใช้ประโยชน์ การฝึกเพลงและเล่นดนตี ร่วมกับผู้ต้องขัง เพื่อสร้างบรรยากาศอันอบอุน และเป็นกำลังใจซึ่งกันและกัน
07:27เศกโลโซ ค์ได้เปิดเผยว่า เขาได้เตรียมจิตใจมาเป็นอย่างดีสำหรับชีวิตในเรินจำ الغ旨ac超овор번 reconcile ปรับตัวได้ และเขายังปลาดทนาที่จะใช้ เครื่องดนตีเป็นเครื่องมือช่วย อีกะเพื่อนเพื่อนในเรินจำช่ำให้มีกำลังใจในการต่อสู้ และเก้าผ่านความยากลำบาก
07:47และกล้าวผ่านความยากลำบาก
07:50เรื่องเหล่าของíchเซ็กโรโซ เป็นเครื่องยืนยันว่า
07:53แม้จะเคยลมเหลวอย่างหนักหนา
07:56หากรู้จักการหยุด
07:58และมุ่งมั่นกับตัวใหม่
08:00ก็ยังสามารถสร้างคุณค่า
08:02และประโยชน Bombs สังคมได้อย่างแท้จริง
08:06เรื่องเหล่าของ่องคุลิมาน
08:09หากจะนำมาประยุกชัยในชีวิตไปจำวัน
08:12เราไม่จำเป็นต้องมองไปถึงการเปลี่ยนผัน จากโจนหลาย สู่พะอรหันโดยตรง แต่ให้มุ่งไปที่หลักการหยุด
08:21ซึ่งใครๆก็สามารถเริ่มปฏิบัติได้ในชีวิตประจำวัน
08:26การหยุดเมื่อโกษ เมื่อเรากษ หากไม่รู้จักหยุด ความโกษเล็กๆ จะพัฒนาเป็นความโกษครั้งใหญ่
08:35คำพูดรุนแรงเพียงคำเดียว อากกรอให้เกิบบาทแพะทษาวรในจิตใจของคนที่เรารัก แต่หากรู้จักหยุด สักครู่นึง หายใจลึกๆ ไม่ตามใจความคิ pies direito
08:48หรือปอยหายอลมิควบคุม ความรุนแรง ก็จะ services backend ทันที่
08:54สิ่งที่ทำให้ร้อนใจ อาจเป็นเพียงเหต wisfiการพั่นพahni 듯 ๆ ที่กายเป็นเรื่อง fırกเร็กสึ่งไม่จำเป็นต้องสร้างเวน สร้างกรรมกันต่อไป
09:03นยามที่ความอยากเข้ามาครอบงํา เช่น เมื่อเราเห็นสิ่งที่เราร esca算ดี원이้àngลุ่นแรง
09:11หรือคิดถึงสิ่งที่ทำให้หลงไหล กาลหยุด กลับมาซู่รมหายใจ
09:16สักครู่หนึ่ง จะช่วยให้จิตใจมีโอกาส มองเหตุการณ์อย่างเป็นกลางมากขึ้น
09:22เมื่อหยุดได้แล้ว เราจะไม่ถูกความอยากลากพาไป จนหลงลืมเหตุผล
09:28การฝึกฝนเช่นนี้ ช่วยให้เรารู้จักตัดขาด ความอยากที่ไม่จำเป็น
09:34และเลือกเสบ เฉพาะสิ่งที่ไม่ก่อให้เกิดอันตราย แก่ตนเองและผู้อื่น
09:40เมื่อเราถูกตำนิ หรือต้องประเชิญสิ่งที่ไม่ถูกใจ ปกติเราจะลีบเถี้ยงปกป่องตนเอง
09:48แต่ถ้าเราหลองหยุดก่อน หยุดฝั่งให้ครบ หยุดคิดตามอลม แต่เปิดใจแล้วฝั่งตามจริง
09:55เราอาจได้เรียนรู้บังอย่าง ที่มีคุณค่า หรืออย่างน้อยก็ไม่ก่อการทรอวีวาดใหม่
10:03ทํานองเดียวกันกับองคุริมาน แม้ถูกชาวบ้านขว่างปาหิน แต่ท่านไม่โตว์ตอบ กับว่างใจให้นิ่ง
10:12สิ่งสำคัญคือการหยุด ไม่ได้หมายถึงการหนีหรือยอมแพ้ แต่เป็นการหยุดตรงที่ทำให้วงจรโกษ เกรียดหลงไม่ขยายออกไป
10:24เหมือนเราเห็นจากหมุน แล้วเลือกไม่ไปตามมัน จากย่อมหยุดหมุนโดยตัวของมันเอง หลักการนี้ใช้ได้ครับทุกเคตกางของชีวิต
10:35ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อย ไปถึงความทุกใจใหญ่ๆ ดังนั้นข้อปฏิบัติจริง ที่ได้จากเรื่ององคุริมานคือ
10:45ฝึกหยุดใจ สั่นๆ ให้เป็นนิสัย ในตอนที่ตนเองกำลังถูกกิเลชชุด ลองกับพิบตาสักครั้งหนึ่ง หายใจสักรอบหนึ่ง
10:56พูดกับใจว่าหยุดก่อน เพียงเท่านี้วงจรทุกก็เริ่มคลาย แล้วจะเห็นได้ว่า แม้เรายังไม่ได้บรรุษทำขั้นสูง แต่กล่ะๆขึ้นทุกครั้งที่เราก่าหยุด
11:10จากเรื่องราวขององคุริมาน เราได้เห็นว่าการหยุดที่แท้จริง ไม่ใช่การหยุดด้วยลางกาย แต่เป็นการหยุดการกระทำอันชั่วร้าย หยุดความคิดที่เต็มไปด้วยความพยาบาท
11:24และหยุดการเก้าเดินไปในทางเห็นความทุกข์
11:27การเปลี่ยนแปลงคั้งยิ่งใหญ่นี้
11:30ไม่ได้เกิดขึ้นจากปฏิหารที่มองเห็นได้
11:33และเกิดขึ้นจากการยอมรับความจริง
11:36และการกลับใจของจิตใจที่กล้าหาร
11:39เรื่องล่าวนี้ จึงสอนให้เรารู้ว่า
11:43ไม่ว่าชีวิตจะเดินทางผิด ไปไก่แค่ไหน
11:47เราก็สามารถที่จะหยุด
11:49แล้วเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ
11:51แล้วในชีวิตของเราละ
11:53มีสิ่งได้บ้าง
11:55ที่เรายังวิ่งตามด้วยความโกต
11:57ความยาก
11:58หรือความพยาบาจ
12:00อยู่ Dochyไม่รู้ตัว
12:01ถ้านในวันนี้
12:03เราเลือกจะหยุด
12:04แค่เพียงสักเรื่องหนึ่ง
12:06ชีวิตเราจะเบาขึ้นแค่ไหน
12:08สุดท้ายนี้
12:10ขอให้ทุกด้านจงมีด้วย
12:12ความสุข作 crease
12:13และจงรับรู้ไว้เถิดว่า อดิตคือบาปที่เกิดขึ้นแล้ว ได้ปัจจุบันเป็นโอกาสที่จะวางดาบ เพื่อข้าออกไปข้างหน้าสู่ความเป็นอิสระ และความสุขสงบที่แท้จริง
12:26เรียนรู้ที่จะอยู่ เรียนรู้ที่จะตาย สวัสดี
Comments

Recommended