00:00สวัสดีครับ ท่านผู้ฟัง เป็นยังไงกันบ้างครับ ได้กลับมารู้สึกตัวรู้ลมหายใจ อยู่กับปัจจุบัน ฟังธรรมะดีๆกันบ้างหรือเปล่าครับ
00:11แล้วสักวันหนึ่งสิ่งดี ๆ แล้วนี้มันจะกลับมาหาตัวเราเอง
00:14วันนี้ผมมีนิธานเซ็นสั้น ๆ แต่ลึกซึคกินใจ
00:18ที่จะทำให้เราได้ฉุคคิด ถึงสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต
00:22นั่นคRes Take Man, DIS 법
00:27นิธานเซนเลื่าง ถ่วงจ่างไม่อ大哥 ได้
00:31ก็ละครั้งนึงนานมาแล้ว เยี่ยงมีประรมจั 감�สนบานชื่นเรียวกราง
00:37ท่านใช้ชีวิตยังเรียบงาย อยู่กับธรรมชาติและความสงบ
00:42แต่แล้ววัNT debuted มีโจนย่องเข้ามาในกรทอมของท่าน วังจะขระโมยเข่า ค้อง
00:48แต่สิ่งที่โจนพบคือความว่างเปล่า ไม่มีอะไรให้ขระโมยเลย
00:54พอดีในเวลาเดียวกะนั้น ท่านเหลียวครั้งได้กลับมาที่аете ขระโตม และได้เห็นโจน
01:00ท่านไม่ได้กวดแك้เลยแม้แต่น้อย แต่ท่านกับพูดขึ้นว่าเจ้าเดินทางมาไก่ เพื่อมาหาค่าใช่ไหม
01:10และเจ้าไม่ควรกลับไปมือเปาปรทนำเสื้อภาของค่าไปเป็นของขวนด้วยเถอต
01:17โจนผู้นั้นงุณงงอย่างมาก แต่กะลับเสื้อภาแล้วก็เดินจากไปอย่างลวดเร็ว
01:22ท่านเหลียวครั้งหนั่งเปยกาย มองดูดวงจันยำค่ำคืน แล้วลำพึงกับตัวเองว่า
01:30หน้าสงสารจัง หน้าสงสารจัง หน้าสงสารจัง ข้าอยากจะมอบดวงจัน อันงดงามนี้ให้เขาเหลือเกินจริง ๆ
01:43ท่านผู้ฟังคับ เรื่องสัน ๆ แค่นี้ แต่มันแฟงไปโดยบทเรียน communications with handpare อันลึกซึ่งหลายญาๆเลยครับ เช่นหนึ่งความเมศตาที่บริสุดท่านเหลียวครั้ง
01:54ไม่ได้แสดงความโกศแแค้เลย แตะกับเลือกที่จะให้ แทนที่จะเป็นผู้เสียหาย เขากับเป็นผู้ให้
02:02สิ่งนี้ซ่อนให้เราเห็นว่า ความเมตาที่แท้จริง ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเราอยู่ในสถานะใด แต่ขึ้นอยู่กับจิตใจที่เราเลือกจะให้
02:13ดังที่ประพุทธเจ้าซ่อนว่า จงชนะความโกฎด้วยความไม่โกฎ ชนะคนชั่วโดยความดี การตอบโต้โดยความเมตา เป็นการยกระดับจิตใจให้เหนือกว่าความโกฎ
02:272. การปล่อยวางและไม่ยึดติด การที่ท่านเหลียวครั้งไม่มีอะไรจะให้ขโมย แสดงถึงชีวิตที่ท่านไม่ยึดติดกับบัตถุสิ่งของ ท่านรู้ว่าความสุขไม่ได้อยู่ที่กลางครอบครอง เมื่อท่านเสียสละผ้า ท่านก็ไม่รู้สึกเสียดายอะไรเลย นี่คือการแสดงให้เห็นถึงการปล่อยวางอย่างแท้จริง
02:513. คุณค่าที่แท้จริงคือ ดวงจันร์ที่ไม่อาจขโมยได้
02:58ค่ำพูดสุดท้ายของท่านเรียวครั้ง ค่าอยากจะมอบดวงจันอนุดงามนี้ให้เขาจริงๆ
03:05นั่นทรงพลังมาก ดวงจันร์ในที่นี้เป็นสยรักษ์ของสิ่งที่มีค่าที่สุด
03:11นั่นคือ ความสงบ ความงดงามของธรรมชาติ จิตใจที่บริสุด หรือแม้กระทั่งความสุขภายในของเราเอง
03:20สิ่งเรานี้เป็นสิ่งที่เราเป็น หรือรู้สึก ไม่ใช่สิ่งที่เรามี
03:26และที่สำคัญคือ ไม่มีใครสามารถขโมยไปจากเราได้
03:31ท่านผู้ฟังครับ ธรรมมะบางอย่างก็เช่นกัน เช่น สติ สมาธิ เมตา หรือความสงบ เป็นคนที่ไม่มีใครขโมยจากเราได้นะครับ
03:44เมื่อเรามีธรรมมะในใจ ก็ไม่ต้องหวงว่าใครจะมาช่วงจริง เพราะมันเป็นสมบัติภายในของเรายังแท้จริง
03:53แล้วเราจะนำแนวคิดเหล่านี้มาปรับใช้ในชีวิตประจำวันของพวกเราได้อย่างไรบ้างแล้วครับ
04:00อย่างเช่นหนึ่ง ฝึกเป็นผู้ให้ ลองมองหาโอกาสเล็กๆ ในแต่ละวันที่จะช่วยเหลือผู้อื่น
04:08หรือแบ่งปันสิ่งดีๆ ไม่จะเป็นต้องเป็นเงินทองแล้วครับ
04:12แค่ 100 ยิ้มคำพูดให้กําลังใจ
04:15หรือการรับฟัง
04:17ก็เป็นการให้ที่ยิ่งยายแล้วครับ
04:19การให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
04:22จะหน่ำมาซึ่งความสุขทางใจ
04:24ดังที่พระพุธ traveler เคยตัดไว้ว่า
04:27ผู้ให้ย่อมเป็นที่ lắcของคนทั้งหลาย
04:30การให้โดยใจบริสุด
04:33ไม่หวังสิ่งตอบแทน
04:35ย่อมเกิดผลดี
04:36ทั้งแก่ผู้ให้และผู้รับ
04:392. ลดการยứt滴กับวัตถุ
04:42ถามตัวเอง ดูว่า เรายứt滴กับ สิ่งของมากเกิญไปหรือเปล่า
04:47ลองฝึกป sill ปล่อยวางสิ่งที่ไม่จำเป็น
04:49ให้คุณค่ากับประสบการณ์ดี ดี ความสัมผันที่ดี
04:53และความสุขทางใจมากกว่าสิ่งของนอกกาย
04:58เพราะสิ่งเรานี้จังหากคือ ดวงจรรที่แท้จิงในชีวิตเรา
05:04ชื่นชมดวงจรรรอบตัวเรา ลองใช้เวลาเงียบๆ 是รางเกียบสั้นเกตความงดงามรอบตัว
05:11ไม่ว่าจะเป็นธรรมชาติที่สวยงาม ความรักจากคนรอบข้างรือ ความสงบในกิดใจของเรา
05:19สิ่งเหล่านี้มีอยู่เสมอ และไม่มีใครสามารถภาคไปจากเราได้
05:24มันคือดวงจันที่ส่องสวางอยู่ตลอดเวลา เพียงแก้เราเปิดใจมองเห็น
05:33นิธานเสร็จเรื่องดวงจันมีอาจขบยได้ สอนให้เราเห็นว่าความสุขที่แท้จริง
05:39ไม่ได้อยู่ที่กลางครอบคองสิ่งของ ได้คือการมีจิตใจที่เมตา
05:45รู้จักต้องปลอยวาง การมองเห็นคุณค่า ที่ไม่อาดุฑ์ภาคไปได้
05:50เหมือนดวงจัลที่ส่องสวาง อยู่บนท้องฟ้าไม่มีใครขโมยมันไปได้
05:56ท่านผู้ฟังครับ เราทุกคนก็มีดวงจัลในใจของเหล่าเช่นกัน
06:03ลองใช้เวลาคิดดูนะครับว่า ดวงจัลในชีวิตของคูณนั้น คืออะไร
06:09สุดท้ายนี้ขอให้ทุกท่านจงมีแต่ความสุดความเจริญ และจงรับรู้ไว้เธอดว่า ผู้มีน้อย ย่อมให้น้อยได้ ผู้ไล้สิ่งของ กลับให้อย่างแท้จริง
06:22เรียนรู้ที่จะอยู่ เรียนรู้ที่จะตาย สวัสดี
Comments