- 5 months ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกว่าย
00:30เข้มแข็งนะ คนเก่งของพ่อ
00:34ลูกของเจ้าไม่ได้ไปไหนใกล้หรอก
00:38พ่อเชื่อว่า แม่คณิดถาของดูแลพระรบอยู่ตัวโน้นแหละ
00:46เชื่อใจแม่เขาไม่รู้
00:49ฉัน
00:51ถ้าเชื่อก็หายเศร้าได้แล้วนะ
00:55มีความสุขกับลูกไป
00:59ตอนนี้พระรบของวิ่งสนอยู่กวนโน้นแล้วล่ะ
01:05ไม่รู้ว่า ยายเขาจะวิ่งไล่จับทันไหมเนอะ
01:18ไอ้ ไอ้ ไอ้ ไอ้ ไอ้ ไอ้ ไอ้
01:24เฉดพ่อ
01:26อืม นี่มันเกิดอะไรขึ้น
01:30ทำไมอ้ายมาร้องไอ้ ไอ้อยู่ตรงนี้
01:32ไม่ได้ไปกับทนาเทพแล้วเหรอ
01:34ไม่พระเจ้าค่ะ
01:36คือ อ้ายได้รอบสังหารทนาเทพไปแล้วพระเจ้าค่ะ
01:40นำนางขึ้นมา
01:44นำนางขึ้นมา
01:46ไป
01:48ไม่ไม่ ไม่สิว่ะ
01:50ไปกลัว ไปไปกลัว
01:52ไป
01:54โอ้ยไว้ทำไม
01:56ไปกลัวซิว่ะ
01:58มัน
02:00อย่าโว้ยไว้
02:03ไอ้
02:09ทำแบบนี้ทำไม
02:12ก็พอแกนั่นแหละหนังเอ้ย
02:16ฉันรู้นะ
02:17ว่าพวกแกรวมหัวกัน
02:19ให้ฉันคอลุกแล้วก็ขังฉันไม่ได้เรือนไม้
02:24แต่ฉันไม่ได้โง่เหมือนแก
02:26ฉันไม่ยอมเป็นหมาหัวเนาหรอ
02:29ทางชีวิตของอ้าย
02:38ทำได้แค่คิดช่วยกับคนอื่นเหรอ
02:45เรือนไม้นั่น
02:47ไม่ใช่ทีขัง
02:50แต่มันคือเรือนที่นาหนาเทพเตรียมไว้
02:52เพื่อเป็นบ้านที่อบอุ่นสำหรับอ้ายกับลูกตังหา
02:55น่าเชื่อตาย
03:01ทำไม
03:03แล้วทำไมมันไม่พาฉันเข้าหวัง
03:05ทำไมมันไม่พาฉันไปกลาบพ่อมัน
03:07เพราะเขารู้ไง
03:11ว่าท่าวพินธรรษไม่มีวันยอมรับอ้ายได้ง่ายง่ายแน่
03:15เขาจึงเลือกสร้างโลกของเขาเอง
03:19มีเรือนไม้หลังใหญ่
03:21มีนางกำนัน
03:23มีทรับสินเพียงพอทที่จะเลี้ยงดูอ้ายได้ตลอดชีวิต
03:27มีชีวิต
03:29มีคือสิ่งที่เขาทุงเทให้กับอ้าย
03:33แต่อ้ายเลือกทำลายทุกอย่าง
03:37อ้ายค่าคนที่รัก
03:39และจริงใจกับอ้าย
03:41ด้วยมือของอ้ายเอง
03:43ไม่จริง
03:45ไม่จริง
03:46ไม่จริง ไม่จริง
03:49ไปถึงไว้ ไม่กลอด
03:56พี่สมเพศอายที่สุด
04:00ชีวิตของอาย
04:02ไม่คุ้ควรกับความรักของใครทั้งนั้น
04:06สมเพศฉันเหรอ
04:08สมเพศก็ค่าฉันร้อย
04:11แค่ฉันก่อกament ชั้นนี่ตายไปเลย蛋ังหมูumphิป
04:15ไอ้ แค่ฉันเลย
04:18ไม่ยินหร
04:18ก็ทำตามสินทิธนาเทศแต้ร้องขอไว้
04:24จิบหรือหนุบของแก
04:26นี่ก็คือเว็ตผลเดียวที่พี่ droiteไม่สั่งประหาน
04:31ไอ้ถึงแม้อยากจะทำแค่ไหนก็ตาม
04:33พี่อยước
04:37แต่พี่ไม่อยากให้น้าน GoPro�使 liggerให้เค้น
04:38ให้นางเข้าไปในวังของเราอีกต่อไป
04:44บ่มฉันขออาศาลดูแลอายเองเพราะเจ้าค่ะ
04:47พ่อ...
04:49จะดีเหรอจ๊ะ
04:50ไม่เป็นไรหรอกเอ้ย
04:52พ่ออยากจะรับผิดชอบอาย
04:54เพราะว่าพ่อเอง
04:56ก็เป็นส่วนหนึ่งที่หล่อหลอมให้อายต้องโตขึ้นมาเป็นแบบนี้
05:04ก็ได้
05:06แต่ต้องร่างโซ่นางเอาไว้ด้วย
05:12ไม่...
05:13ไม่...
05:16ไม่ก็...
05:18ไม่...ไม่ก็...
05:36ไม่...
05:38ไม่...
05:39ไม่...
05:40ไม่...
05:42ไม่...
05:44ไม่...
05:46ไม่...
05:48ไม่...
05:50ไม่...
05:52ไม่...
05:54ไม่...
05:56ไม่...
05:58ไม่...
06:00ไม่...
06:02ไม่...
06:04ไม่...
06:06ไม่...
06:08ไม่...
06:10ไม่...
06:12ไม่...
06:14ไม่...
06:16ไม่...
06:18ไม่...
06:20ไม่...
06:22ไม่...
06:24ไม่...
06:26ไม่...
06:28ไม่...
06:30ไม่...
06:32ไม่...
06:34ไม่...
06:36ไม่...
06:38ไม่...
06:40ไม่...
06:42ไม่...
06:44нее...
06:48ไม่...
06:50ไม่...
06:52ไม่...
06:54ไม่...
06:55โอ magie...
06:56อาviet...
06:58หากกิน mêmes.
07:00วงป Lanへแล้ว...
07:02ๆ
07:04ที่...
07:06ที่SS while
07:08็...
07:10She's great.
07:12สุดที่ ที่มีแต่ความร่มเย็น
07:19ถ้าคิดถึงพวกเราทุกคนเหมือนกัน
07:22ก็กลับมาหาพวกเราทุกคนได้นะลูก
07:25พวกเราจะเป็นที่ว้างให้ลบเสมือ
07:38เจ้าพี่ไหมคะ
07:39ยังทรงฉล่องพระองค์ยังชาวบ้านอยู่อ่าเพคะ
07:44ทำไมละแสงจันส์
07:46พี่วันศาบายออกจากปายไป
07:48และเวลาพี่ส่วมใส่ชุดนี่ piorไปเดินที่ส่วนนะ
07:50เห็นชาวบ้านเขาหวากคนเฌ้ยฉาบ้านเขาเกี่ยดครั้ง
07:54ไม่เห็นว่ανท病บันเทรงเลยน้องเฮ้ย
07:57เจ้าพี่นี้IAL lakhก็มีรู้น่ะเพคะ
08:00เออ...แสงจัน เป็นพวกว่าพี่รู้ไง
08:04ว่าพี่สามารถไว้วางใจให้เอ้ยกับพรมทัศเนี่ย
08:07ดูแลพลาณสีได้อย่างหายห่วง
08:11แต่...ก็ยังมีห่วงอยู่อีกหนึ่งอย่างนะ
08:17อะไรเหรอเพคะ
08:19นูนไง?
08:21ไหนเพคะ
08:23อืม...นูนชาญชัย
08:25เขาเป็นอะไรเหรอเพคะ
08:28ก็...เห็นว่าเมริกากลับไปเยี่ยมบ้านเมือง
08:33คงคิดถึงมังพระเจ้าค่ะ
08:35อ๋อ...เพคะ
08:41เห็นทีคงจะได้เริ่มงามยามดี
08:44ที่จะบอกข่าวดีกับอื่นเขาแล้วเหล่า
09:03ชาญชัย
09:05พระเจ้าค่ะ
09:09ตั้งแต่บัตรนี้ไปต้นไป
09:13เราขอแต่งตั้งให้เจ้าเป็นพระออารถบุญธรรมของเรา
09:17เพื่อที่เจ้า...จะได้มีเกียดอิยศมากพอ
09:23ยามที่เจ้าไปสู่ขอมันลิกาจากพระบิดามันดาของหน่า
09:27พระลากดษาปิดามันไม่ต้องทำถึงเพียงนั้นก็ได้พระเจ้าค่ะ
09:31ไม่ว่าในฐานอา должноรักатоดีตัวภитิย์อยู่แล้ว
09:35กล้างที่เราทำเช่นนี้
09:38หาใช้เพียงเพราะประเมตาเพียงอย่างเดียว
09:41แต่น时间เป็นเพราะว่า...เจ้าคู่ควรแล้วต่างหาก
09:45หลายครั้งหลายค่ะ
09:48เจ้าคือผู้ช่วยเรา และ
09:50มันลิกาเอาไว้
09:52โดยที่เจ้าไม่เคยหวังสิ่งใดตอบแทนเลย
09:55เรานั้นถูกจะตากับเจ้าตั้งแต่แรกเห็น
10:00และก็เชื่อมันในน้ำใจอันมั่นคงของเจ้า
10:04จึงจะได้คิดรังเลหรือขัดเคิญอีกเลย
10:08เจ้าสมควรแล้วที่จะได้รับสิ่งนี้อย่างแท้จริง
10:14เป็นภาพมหาเกรมนาที่คุณพระเจ้าค่ะ
10:17อืม ดีใจด้วยนะ
10:21เรามาช่วยกันดูแลพนาณสีไปด้วยกันนะ
10:24พระเจ้าค่ะ
10:31จริงกิน
10:35ความฝั่นแล้วเป็นจริงแล้วนะ
10:38อืม ไม่อยู่
10:41อืม ช้อง
10:46อืม นวดตรงนี้ด้วยสิเนี้ย
10:48บีบที่เดิมอยู่ได้
11:01อ้าย อ้าย นี่
11:07กินนี้หน่อยนะลูก
11:08พ่อไปได้ยาสมุนไพร์บำรุงคันอย่างดีมาเลยนะ
11:11กินหน่อยในลูกนะ
11:13พ่อจ้า
11:14อ้ายขาบวมไปหมดแล้วเนี่ย
11:16ไม่ได้เดินไปไหนเลย
11:18พ่อ
11:20พ่อพายออกไปข้างนอกหน่อยนะ
11:22แต่ว่า
11:26คือทางนิว determines
11:28เขาไม่ให้
11:29โอ้่ พ่อ
11:30เขาไม่รู้หรอกน่ะ
11:32อายก็กลับตัวกลับใจแล้วด้วย
11:35พ่อไม่เชื่อใจไอ้เหรอ
11:37น่อ
11:39พ่อ
11:39นี่หาارทง toen miserable
11:42ไปทำ Lunch ใครได้
11:45พ่อ
11:47พ่อไปเดินเล่นตลาดหน่อย coh
11:51เจ้าจ่า
11:52เอ่อ เอ่อ เอ่อ
11:53ได้ก็ได้
11:55นี่เห็นแก่หลาในท้องเจ้าหรอกนะ
11:59ก็ดีเหมือนกันนะ
12:00ออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง
12:03ขอคุณนะจ๊ะ
12:04รักพ่อที่สุดเลย
12:21ดูมันสิ มันไม่มีแววสํานึกเลยสักนิด
12:36อืม แล้ว
12:37อืม แล้ว
12:42ไหวไหมอ้าย
12:44จะกลับบ้านไหมลูก
12:46ไม่จ๊ะ
12:48ใครไม่ชอบอ้าย
12:49ก็ไม่ใช่ปัญหาของอ้าย
12:51ไม่ปัญหาของเขา
12:55มีёзšemus ไปซึ้อขนมได้ดีกว่า
13:00อ้าh
13:01บางอายพฤธิกะ
13:02วันนี้พานน advanced i มาด้วยเหรอ
13:05แล้วทางวังเขาไม่ว่าอะไรหรือ
13:07ไม่ว่าหรอกจ๊ะ
13:09ฉันกับอายปรับความเข้าใจกันแล้ว
13:10อายเขาก็ กลับตัวกลับใจแล้ว cats
13:11อืม โดี
13:13กะดีฉันเห็นว่า
13:14พอดีฉันเห็นว่าท้องมันก็ตกขึ้นทุกวันทุกวัน
13:17ทุกวัน
13:18ใจอุด ๆ อยู่ในบ้านก็ไม่ไหว
13:21ก็ให้อ Yogum Dominicanisseur igualization
13:23ก็ก็คอยไปร้ามโโ Zo Ein
13:26แล้วว่านี้เอาขนมอะไรแล้ว
13:27น่ากินทั้งนั้นเลย
13:30เอา กеб Harmony ตอนนี้แล้วกันจะ
13:34นี้นะ
13:37นี่ยัยสง
13:39จัมปากับพี่ปลุกเขาหายไปไหนอ่ะทำермายฉันไม่เห็นตั้งหลายวันหรอก
13:44ballet จัมปากับปลุกมันแล้ว มันเป็นค้าขายที่หมงเวลาะ
13:48ijke
13:49นั่งจัมปากันติดใจทางเมือง ตั้งแต่พาข่าไปเที่ยว
13:53เพราะเอาเพราะมहสีเอ้ยมีทรงอยู่ดี มีใช้ส 립มันก็เลยหมดห่วงไป
14:00อะ โอ้อาฮ
14:03ก็จริงน่ะ ฉันก็เป็นนะ เห็นคนเข้าได้ดี 아마 แล้วก็ดีใจด้วย
14:08ใช้ใช่ใช่
14:22เดี๋ยวฉันกลับมาเอาขนมนะ
14:25อ้า aesthet
14:29ไอ้!
14:32ไอ้พี่ไหน
14:33ป่ะ
14:34พี่...พี่...
14:36ไอ้ลูกสาวฉันบ้างหรือป่ะ
14:37เขาเดินผ่านมาทางดีไหมอ่ะ?
14:39ไม่เห็นจ้า
14:42ไอ้ไหนของเขา
14:45ทั้งไงดี
14:48แย่แล้ว
14:49ต้องไปเตือนทุกคนก่อน
14:51เตือนอะไรเหรอจ้าพ่อ?
14:53เออ
14:54ไอ้ก็แค่เดินไปดูผ่าใหม่เอง
14:56พ่อไม่เชื่อใจไอ้ขนาดนั้นเลยเหรอ?
14:59ไหนบอกว่าหรักไอ้แล้วไง?
15:03เออ...
15:04คือ...
15:06พ่อขอโทษนะลูก
15:08เออ...
15:10เพราะว่า...
15:11เรากลับบ้านกันดีกว่านะ
15:12ไป
15:15เอ้ย!
15:19แม่!
15:20แม่!
15:21แม่!
15:22ถักไหมจ๊ะ
15:28ถักไหมจ้ะ?
15:29ตกไว้...ถัวย
15:31นั่งไว้...
15:33นั่งไว้...
15:36ถังไว้..
15:39จะไม่แย่งบันรังฉัน
15:41ฉันไม่ให้ก่ายหรอก
15:43บันรังของฉัน
15:45ฉันนiec
15:50แก
15:51แก็มองแม่
15:53จ้า มองแม่
15:54ฉันก็มองแม่
15:55จ้า
15:56จะตบความเลย
15:58จะตบแล้วจ้า
16:00โอ้ย ฉันจะถีบแกกว้างğimiz
16:02ic
16:03มองแม่กะกลางกล้ 그�
16:13สมมาย
16:15แม่
16:16ลูกมาย
16:17แม่
16:19อย่าให้
16:20มันนั้นตราย
16:21แม่เขาจำให้ไม่ได้ลูกๆ
16:24ที่เขาเป็นบ้าแบบนี้
16:27ก็เพราะว่าของมันเข้าตัว
16:29มันเป็นกรรมของพวกเล่นของ
16:33อย่าไปย่วงกับคุณเลยนะลูก
16:38แม่
16:43ปะ
16:44นี่ มันดีขึ้นมากเลยนะ
16:46วันก่อนมันไปขอโง schaffenไม์ไก่เข้ามากิน
16:49ข้าต้องไปขอโทษขอโพยเขาทับแย่
16:52ขอบใจ จะได้อย่าสมม
16:59อะไร
17:02นี่ ข้าข้าวข้าขนมและก็ข้าไก่ Pokemon
17:05เอ่อ
17:06เอาละ
17:08ข้าเขาจะร由ข้าไปให้พอดี
17:12นั่งอ้าย
17:14ดูไว้นะ
17:15อย่าทำอย่างแม่เองนะ
17:24บอมแม่กินข้าวซะ
17:26เอามา
17:28ข้าบตังไว้ตรงนี้นะ
17:30เก็บเป็นไข่
17:32เก็บเป็นไข่
17:34เก็บสีมาก
17:36ฉันทำไมเห็นสี
17:38เฮ้ยเหลือเธอ
17:40กินข้าวไปนี่ เอา
17:44ทำไม
17:46กินกินเหรอ
17:56อ้าย
18:00อ้ายลุกแม่
18:02แม่
18:04แม่พ่อบอกว่าแม่จำอ้ายไม่ได้ไง
18:06อย่าไง
18:08อ้าย
18:10พ่อปล่อยอ้ายนะ
18:12ไม่จะพาแม่กับไป
18:14ไม่มีสติอยู่เลย พ่อไม่เห็นหรอ
18:16อย่าลุก
18:18แม่
18:20แม่สัญยากับลูกแล้วไง
18:22เพราะแม่จะให้ลูกฉะนันหลังอื่นทุกกลางเลยนะ
18:26ไอ้มาหาแม่แล้วลูกแล้ว
18:29แม่อย่าลูกเชื่อเขา อย่า
18:45แม่ แม่
18:48เห็นไหม แม่เขาเสียสติดไปแล้ว
18:51รอเธอ เรากลับบ้านนะเธอ
18:54สุดไปลูก
19:16หลือแม่เขาไปฐานลูก
19:19แม่เขาได้รับกรรมของเขาแล้ว
19:21แม่
19:23แล้วนี่ เส็บไหม
19:27ไม่จ๊ะ
19:29พ่อขอโทนนะอ้าย
19:37ถ้าพ่อยังอยากดูแลอ้ายอยู่
19:39พ่อก็ต้องทำตามกด
19:41จ๊ะพ่อ
19:43ไม่เป็นไรจ๊ะ
19:45อ้ายจะแสดงให้พ่อและทุกคนเห็น
19:49ว่าอายไม่เหมือนแม่
19:51ให้พ่อและทุกคนเห็น
19:53ว่าอายไม่เหมือนแม่
19:59ดีมากลูก
20:01ดีมากลูก
20:03ดีมากลูก
20:05สุดไป
20:07ขอโทน
20:09เธอว่าอาย
20:11เท่าว่าอาย
20:23ไม่ง่วงหมดแม่อย่างไรนะจ๊ะ
20:41แล้วลูกรู้ไหมว่าทำไมพระราชบิดาพี่ชัยทัดถึงได้ส่งสารมาบอกให้พวกเรามาพบที่นี่
20:57ลูกก็ไม่ทราบชื่นกันไหมคะ
21:01แหละคะ ถ้าเหมือนกับนี้เรื่องร้ายแรงอะไร
21:06ไม่เป็นไรจ๊ะ
21:18เราคุณเคยกับที่นี่มากกว่าเจ้า เดี๋ยวเราไปเก็บเอง
21:24เดี๋ยวๆนะลูก
21:26เพคะ
21:29เราต้องขอโทษด้วยนะที่ปล่อยให้รอนาน
21:35ได้อีกสภักษณ์หนึ่งคนสำคัญของเรา
21:37เขาก็กลุ่มหลังเดินมาแล้วล่ะ
21:39หมายถึงใครแล้วนะคะ
21:41นี่ท่านพิชัยทัด
21:43ที่ท่านให้เราสองคนมาในวันนี้เป็นเพราะเหตุใดกันแน่
21:57ท่านยังดูใจร้อนเหมือนเดิมเลยนะ
21:58เอาเธิน เราขอพูดกับพวกท่านตรงๆเลยเหลือนกัน
22:01คือว่า
22:04ท่าน ท่านอย่างดูใจร้อนเหมือนเดิมเลยนะ
22:06เอาเถอะ เราขอพูดกับทุกท่านตรง ๆ เลยแล้วกัน
22:10คือว่า...
22:12เราอยากจะสูบขอลูกสาวของพวกท่านอีกสักครั้งหนึ่งนะ
22:16ฮะ
22:18อืม
22:34เหมือนวันนั้นไม่มีผิดเลยนะ
22:38ตอนที่เราเจอกันของอะไรที่นี่
22:41อืม
22:44เดี๋ยว
22:47ไปแอบหยิบชุดใครมาหรือเปล่า
22:50ทำไมล่ะ
22:55ไม่ถูกใจพาฏิดาหรอ
22:58เปล่า ก็แค่แปลกตา
23:01ไปเปลี่ยนชุดเธอไป
23:03คนเปลี่ยนไม่ได้แล้วล่ะ มากับเราสิ
23:06เดี๋ยว
23:08จะไปไหน
23:09เสร็จพ่อ กับเสร็จแม่เราประทับอยู่ตรงนั้นนะ
23:12เดี๋ยวพวกท่านก็เห็นเราหรอก
23:14ความรับแตกพอดี
23:16เข้าไปให้เห็นอะไรไง
23:19ป่ะ มาเดี๋ยว
23:21อืม
23:22ในฝั่งของค่า
23:28มาริกา นี่ใครนะลูก
23:37แม่ไม่เห็นเคยพอบเจอ
23:41กราบถวายบางคมพระเจ้าค่ะ
23:43ของฉันมินามว่าชาญชัย
23:45เป็นพระโอรสบุนธรรมของพระดาชบิดาพิชัยทัดประเจ้าค่ะ
23:48ฮะ ออรสบุนธรรม
23:50ขอบประทานภัยเพคะ
23:52ใช่แล้วล่ะ
23:54นี่คือลูกชายบุนธรรมของเราเอง
23:56แล้วตอนนี้ผมมาทักก็ได้แตกตั้งให้ชาญชัยเป็นเจ้าเมืองฝ่ายเนื้อ
24:02เพื่อดูแลพืช slaves เหมืองฝ่ายเนื้อ
24:05เพื่อดูแลพล Law Queei Reorganither. อรสบุนธรรรมของพระหร spike
24:09ชาญชัยให้จะเริ่มโตมั่นครงไว้ด้วยกัน
24:11ลูกชายของเราคนนี้ nine
24:14ที่จะสู่กออบทิดา
24:19ม่อมฉันขอพระหัฒส 게ทานอันวิญาต
24:22ให้ม่อมฉันได้พิเศษสมรสกับ thin add to a mess
24:24เมื่อเขา perhaps
24:26ม่อมฉันทหวายสัตรจ่าว่า
24:28และดูแร์รูปสาวของพ่อองค์
24:30ตาบช่วยชีวิตจะหาไหม
24:33หวังว่าพวกทัก
24:35คงจะไม่รังเกียดลูกชายของเราคนนี้นะ
24:38ไม่รังเกียดเลยเพคะ
24:40เพียงแต่ว่า
24:42ท่านพี่ชัยทัก
24:44เรื่องเนี้ย
24:45เราต้องขอถามความสมัครใจ
24:46มริการูกสาวเราดูก่อน
24:48เพราะว่าเราไม่อยากคลุ่มถุ่งชนลูกสาวเราอีกต่อไป
24:52มริการูก
24:53ลูก ลูกจะว่ายังไง
25:00ไม่แพ้คะ
25:04ทำไมพูดอย่างนั้นลูก
25:07ก็หม่อมฉันไม่รู้จะตกลงกับใครนี่แพ้คะ
25:10คนตรงหน้า ยังไม่เคยขอหม่อมฉัน ชัดๆเลยสักครั้ง
25:17ชัยหายใจความหมด
25:23พัฏิดาเมริกาหรอก แต่งงานกันนะ
25:41จ้ะ
25:53ไม่คิดด้วยว่า ฉันไม่มีคนจบหาย
25:57ดสิ่งบนี้ ชักดีเมื่อสีพ
26:00หลังทีตสามารถ คือรักรพลาด
26:03ว่า・คลังพ Grekk หลังทีตรงนี้
26:05แต่งใจของหมดที่น稼ย
26:09เหลือสีปกว่า มิดทาน
26:12ความหมดก็มุนน่า ตรงนี้ สิ่งบนติดกัน
26:17ขอบว่าไทยนะเพคะ ที่ยังทรมอุตสาหรุจจากกระเทศา คิดว่าจะสวงใส่ชุดชาวบ้านมาเข้าไปทีสอิต
26:33แม้แสงฉัน พี่นาระดับไหนแล้ว รู้หรอกหน้า ว่าพี่ดีนะ ได้เพราะจับใส่ชุดชาวบ้านโดยกันสำหรับ เอาไหม
26:43เจ้าพี่
26:47เจ้าพร้อมะ
27:17ที่สุดปลาย
27:32ที่สุดปลาย
27:39ที่สุดปลาย
27:46ขอเดชะพระอายามิฟนเก้า มีสายรายงานเข้ามาว่า บัตรหนี
27:52นั่งอ้ายได้ข้อลูกไปที่เรียบร้อยแล้ว พระเจ้าค่ะ
28:16นั่งนี่
28:21พระเจ้า
28:23เอ้ย มีหลาน
28:31โอ้ย เจ้าตัวเล็ก
28:35โอ้ย ยังไงลูก
28:39อ้าย ทุกคนมารอกันอยู่ข้างนอกนะ
28:43พ่อจ้า พาอ้ายออกไปคุยข้างนอกดีจ้ะ
28:46ได้
29:10อ้ายจะเลี้ยงดูเด็กคุณนี้ยังไง
29:13ก็เลี้ยงตัมมีตัมเกิดนะแหละ
29:15แม้มันถوกูขennialมาโซ้원อยู่แบบเนี้ย
29:17เด็ก 인ебีมาให้เลี้ยงดีขนาดแน่
29:22จริงๆที่เรามาวันนี้
29:24เราจะขอการเอาเด็กไปเลี้ยง
29:27ได้
29:28Hahn
29:29เอาไปสี
29:30จะเอาไปต้มยังทำแก้งอะไรก็ออกไปเลยนะ
29:33แต่วันแรกกับแก้โซ้นนี้ออกให้ฉัน
29:35กลอยแชนปิ 옛ิจbs อละ
29:36แล้วก็เอาเด็กไป
29:38หืม
29:39แล้วก็คงไม่ได้
29:41เพราะโซ่นั่น
29:43ทำให้เจ้าได้มายืนปากลีอยู่ตรงนี้ไง
29:46สิ่งเดียวที่แรกกับโซ่ตัวนเจ้าไว้ได้ก็คือ
29:50ชีวิตของเจ้า
29:53ตรงสำนึกสัดเถอะ
29:55ที่จริงเจ้าควรที่จะอยู่ในครกด้วยสำ
29:58ได้กินอยู่สุขสบายทุกวันนี้
30:01ก็บุญหัวเท่าไหร่ละ
30:04เธอเด็กขึ้นมัน
30:06ถึง
30:36เอ้า เป็นยังไงกันบ้าง
30:40เจ้ ๆ จ้า ๆ ๆ ยายมีขนมมะฝากทุกคนนะ
30:47เดี๋ยวมากินกันลูก เดี๋ยวมากินกันนอกขนมจ้ะ
30:50ยายมันfallาฝากลูก
30:53แย่สมจ้า
30:55ได้ไอลูกอ่ะ
30:56อึงกำลังตانมาจ้ะ
30:59ขนม ลูกขนม
31:01พี่มองมาด้วยเหรอ
31:03เอ לוวัส
31:05ลูกแม่
31:06ลูกแม่มันนี้เลย
31:07พี่อิ่งจะต้องมาดูลูกแม่เНА tuleเลย
31:11ลูกแม่น่ารักนะรัก
31:12น่ารักได้ชัง concealer
31:15อ่ะ
31:16กินไงematicallyหน่ม
31:19เอ้ย
31:26อ่ะ
31:27อยากกินเลย
31:28อ่ะ
31:29มาพี่
31:30มากินล่ะ
31:31ทำมาแฟังกินด้วย
31:33มา กินหนม
31:43นั่งเอ้ย
31:45ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
31:47ฉันยกให้แก่เรียนก็ได้ เอาไป
31:55โอ้โฮ โอ้โฮ โอ้โฮ โอ้โฮ
31:59ไม่ดูสิ
32:01โอ้โฮ นาตาหน้าเกรียดนะ
32:03โอ้โฮ นาตาหน้าเกรียดจัง
32:24นี่เจ้าหนู กลับปังด้วยกันแล้วลูก
32:27ดูเหมือนว่าจะยิ้มแล้วนะพระเจ้าค่ะ
32:29โอ้โฮ สิ
32:37จิ เอาขนอมาแม่กันสิ
32:39น่าจ้ะ แบ้งมันรูปกันกัน
32:41เอาไปสิ
32:43เอ้ย น่าจ้ะ พระเจ้าคิดเลย
32:45น่าจ้ะ น่าจ้ะ อ้ะ
32:47น่าจ้ะ
32:49ของพี่
32:59พี่พี่
33:01ใหญ่ไปใช่ไหม
33:04กินไม่ได้ไหมคะ
33:06นี่ ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
33:12เอามานี่ พี่จะเหลียงเอง
33:14เอามาก
33:19bene
33:21ฉันจะให้พี่อุ่งวียง
33:22อะไรของแกแน่นนั้งไอ้
33:25ให้เราเอาไปคืนนะ
33:27ยาย
33:29ยาย
33:30ปุย
33:31โอ๊ย
33:34จำทำไมได้
33:35ท่านเจาเมือง
33:36คิดถึงเมื่อเกิน
33:38ฉันก็คิดถึงยายจ้ะ
33:39ล่ะ
33:40ε้วยายคิดถึง
33:41พี่มุก
33:42พี่มุกจ้า
33:43พี่มุกจ้า
33:45พี่มุงอ่า
33:47พี่อึงมาหาไอ้
33:48พี่อืงทำถ impressed
33:49ทำให้พี่อึงถึงตัวแบบนี้ลักอ่ะ
33:52ดูประหอมฐาน
33:54ถือตอนนี้พี่เบ่นจะเมืองแล้วน่ะ
33:57และถ่าน parecerstagก็ไม่ต่างจากพ้าโอร百รถของพ่าบิดา
33:59พี่ชัยทรดเลยนะ
34:00จริงเรา
34:02จริงเราจอพี่อึง
34:06ยาย
34:06ถ้ายายมา就是說 ยายต้องเอาขนมมาค соврем
34:09อื่นอยากกิน
34:11อย่ากิน
34:12พี่อึงไม่ต้องไปกิน
34:14มา..มาคุยเยี่ยวของเราดีกว่านะจ๊ะ
34:16พี่อ่ะ...พี่อ่ะ...
34:17พี่อ่ะ..พี่อ่ะกินถึงไอ้ใช่ไหมล่ะ
34:21พอเราห่างกัน
34:22พี่อ่ะเอ่ะอ่ะ ถึงได้ลูกห่วมใจตัวเอง
34:25พี่อ่ะ...
34:39ว่ายังไงนะ ไม่จริงอ่ะ ไม่จริง
34:47อืม ถ้าไม่นานจัง ไหนว่ามันรับยายสมเฉยๆ ยังไง กลับกันเธอ
34:54ได้สิ เพราะมีสี เราไปก่อนนะ ไป ยาย ไป ไป
35:00ไป ไป ยาย ไป
35:11ทำไมทุกคนมีความสุข ฉันไม่มีความสุขอยู่คนเดียว
35:16ฉันไม่ยอม อาย ไม่ยอม
35:20อาย อาย อาย พอได้หรอก อาย ยุด
35:25ก็โ dt
35:27แค่อ้าป อ Dia ก็เห็นริ宮間 tr tym
35:31ครั้งนี้ พี่ต้องขอบคุณตัวเองจริง ๆ
35:34ที่เชือว่า อาย ไม่ได้กลับตัว กลับใจแล้ว
35:37อาย อิช ฉาที่ทุกคนมีความสุข แต่นู้ไว้รึงไปรึเปล่า
35:42ถ้าอาย ไม่ได้ข้า พาโอรธนาเทพ
35:45ป่านนี้ อาย ก็ควมิความสุข ไม่ต่างจากคนอื่น
35:47เออ
35:48ฉันยังไม่กลับตัว
35:51เราก็จะไม่มีวันกลับ
35:53ถ้าฉันไม่มีความสุข
35:55ฉันก็ไม่กล bên Introdu Yahoo
35:56ให้พูกเก มีความสุข
36:00公อ
36:02ไม่คิดอึดใจ
36:04ลองรี่ป์พิษมันอบหริ
36:05เห็นพูกเก ก็กลายเป็นจ้ออ lip
36:08among other
36:09มันไปไงอีกไม่ได้กัน
36:12หนู
36:13ไอฮะ
36:14โอฮ่ ignore
36:15ให้ Au
36:15เฮ้ย! เจ้าเป็นอะไรมั้ย?
36:17เฮ้ย! เจ้าเป็นอะไรมั้ย?
36:24เฮ้ย...เจ้ยไม่รู้สึกอะไรนะเพคะ
36:38เฮ้ย...เฮ้ย...
36:40เฮ้ย...เฮ้ย...เฮ้ย...
36:51ดูเหมือนว่า...คนที่กินยาพิษเข้าไป...
36:54คงจะไม่ใช่พวกเรานะครับเจ้าค่ะ
37:10เฮ้ย...
37:12เกพายชานต่อแล้ว
37:23ตั้งลอก่อนนะพgageGM
37:25แต่แม่ตังลอก่อนนะพระเจ้าค่ะ
37:28ชะดิตแม่ตั้งลอก่อนนะพระเจ้าค่ะ
37:32narratives
37:33มีป่ Owner
37:35масс
37:40แม่งสือบบดติดกลาง
37:44ไม่ไหว
37:46ไม่ต้องแบบสูจริง
37:48ตหากทดดมาสัก
37:55แม่งสิ
37:57สิ่งสารตะแม่ประมู
38:02อาศัยอยู่ในฝั่งของค้า
38:10นางเอ้ยเป็นโลกกำพร้า ถึงเวลามรนร้ำ
38:24ร้นแต่ร้ำแกะหลือแต่ร้ำอ่อน เอาร้ำมารนให้แกะแม่ปลา
38:37มารนดาฉันอยู่แห่งใน หรือจะตายในฝั่งของค่า ทรงสารหน้า
Be the first to comment