- 6 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อปีนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:21แล้วนี่พวกคุณมาได้ยังไงคะ
00:23ผมไปหาคุณที่บ้าน แล้วเจอพี่เพลงพี่เพลงบอกว่าคุณมาเทวอะไร
00:28แล้วก็มาเจอเป้ดแบบ ุญังบอกว่าคุณหายตัวไปเพิ่งเราก็เลยออกตามหาคุณกัน
00:33คุณ คุณจะไปไหนมาะไหนคุณก็บอกคุณอื่นด้วยสิ
00:37รู้ไหมว่าเป้ดสิ рядом ชNIgieเธอเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน
00:41ฉันขอโทษนะคะ เพรassemble่าไม่ได้บอกใครเลย
00:45ฉันอยากคุยกับรุ targeted ๆ เพื่อหาข้อมูลทำ offshoreWow
00:50ต่อกไปคุณจะไปไหนมาะไหน บอกผมด้วยแล้วนะ ลูกไหม
00:53อย่าไปใน four 뉴�呼 grape
00:58โก้ค
01:00พวกเมียนไปเจอกันนะครับ
01:03คอย Zero Jedi
01:06จนกว่าสิหดมือที่ oko ต้องไพรากัน
01:09แล้วทำไมเราต้องไพรักอยาก JEFF
01:14คนไพรักตั้งจากกันอยู่แล้ว B chiffon
01:18controller all of it
01:20หรือว่าจากตาย
01:21แต่สำหรับขอยแล้วเนี่ย
01:24คอยสิขอใส่เวลากับคนที่ขอยหักให้ดนที่สุด
01:28เพื่อเก็บเป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป
01:31แต่เราเพิ่งเคยเจอกันนะครับ
01:35ยังไงเราก็ต้องเจอกันอีกนานนะครับ
01:38ยังไงเดี๋ยวผมมาให้คุณเห็นหน้าบ่อยๆ จนเบื่อกันไปข้างหนึ่งเลยดีกว่า
01:46อ่ะ
01:48อ่ะ
01:54อ่ะ
01:55ไอบุญยัง
01:56เป็นอย่างคุณก่อนกำหมดผู้ผ่าคือไม่ได้กลับมาแล้วอาย
01:59เราก็แบบนี้เพื่อนจะพออายพ่ออาย
02:02ต้องว่าอายดีละ
02:04อื้อ
02:07สุ้มเจาพากันไปใดแล้วล่ะจ๊ะ
02:10โมเจาสองคนนะ
02:12ถายุมองที่นัดกันไว้โดนแล้ว
02:15นี่คุณรู้ได้ไง
02:17ยังมีอีกหลายเรือง
02:19ที่เจาโบหูเกียวกับโตข่อย
02:25ไปเดี๋ยวแล้วล่ะ
02:26ค่ะ
02:27ถ้างงั้นพวกเราไปก่อนนะคะ
02:29จ๊ะ
02:30เบิงแง่งเจาของดีๆ เดอ
02:33ป่ะ
02:34ไป
02:35ไป
02:38ไปเจอกันนะครับ
02:39ขอบคุณล่ะ
02:40ขอบคุณล่ะ
02:53บ๊วย
02:54การเชื่อมโยงตำนานให้เข้ากับสถานที่ที่มีอยู่จริง
03:19ไม่ใช่เรื่องง่ายยิ่งคลก็ยิ่งเศ้าใจไปกับสตากรรมของชาวเมืองอีกสถิตา
03:26เจ้าหิ่งอายคำได้พบกับเจ้าชายผ่าแดงเกิดเป็นความรักการบริสุด
03:33ในขณะนั้นเจ้าหิ่งอายคำไม่เคยรับรู้เรื่องราวของพยาพังธี
03:38ไม่เคยรับรู้ว่าเคยของรักกันเมื่ออดิตชาติ
03:48แต่พันคีย์หน้าขราชยังคงเฝ้ารอได้ความรัก
03:52และอยากจะครอบครอมหัวใจของนาน
04:00เจ้า...เจ้าเขาไม่เคยมองเขาได้หัวใจเลย
04:04ไปเขา
04:05ไอคำ
04:06เธอไม่ใช่ตัวหญิงไอคำนะครับ ปล่อยฉันนะคะคุณความสิ
04:09บอกให้ปล่อย ปล่อยคำ
04:11ข้าคิดถึงเจ้าหรือเกิน
04:13ข้าหรักเจ้า
04:16ข้าเราคอยที่จะเจอเจ้าบันดาลหรือเกิน ไอคำ
04:24แล้วถ้าพยาพันธี
04:29มาเกิดใหม่ต้องคุณความสิงจริงๆ ในชาติน
04:35แล้วถ้าคุณความสิงรู้ว่าเขาเป็นทั้งที
04:40เราจะรู้สึกยังไง
04:43ที่ต้องสังวนชีวิตให้ความรัก
04:46แล้วจะรู้ด้วยบ้าง cay
05:01อายุวันโนสุขังพลัง
05:11สาถู
05:13สาถูดิจากพ่อ
05:22คุณคนสวยแต่งตัวดูดีมิสงาลาสี
05:27ไม่เหตุอย่างรุบาลดอลสวัสร์จ้ะ
05:29simple
05:34สาหรัคดีへเั liar
05:35สาหรัคดีเค้าตำนานสenos
05:35ีผkitสอง perfectly
05:38และCS
05:42Herren
05:45คุณสาหรัคดี
05:46แม้ๆ
05:48ทะ Lord
05:53คุณสาหรัคดี
05:55เหรอ
05:57คงเราก็อยู่ส่วนเรา...
05:58ท่านก็อยู่ส่วนท่าน
06:00ไม่ได้เปลียดเบียงกันเนี่ย...
06:02แต่ซาบานเขาเป็นเสื้อ
06:03ถ้าเจ๋าซีเห็ดเรื่อง Penny
06:05เจ๋าก็ต้องไหวหลูดปั่นซะก้อน
06:08ว้ายเหรอคะ
06:10เราต้องไห
06:13พยาศีเชียงเชิด่วนจ่าติแมือง
06:15กับคนที่รลมหายตายเฉ neighboring
06:18ข้าเอาเปล่าار Legal
06:20บ่านแมื้อง ох!..
06:22วัยจะเธอไปแผนเป็น Reich
06:24เมืองน้องหารนี่แล้วจ้า
06:26แม่นค่ะ วันดีขึ้นดี นิเสียงดุลตیร้อยมาก
06:29นิเสียงห้องใหญ่ไปเกิด นั่นแหลับผีเช่าเมือง
06:35จังใดพวกเจา ก็ต้องไปหวยเบิ้นน้ำเด้อ
06:38เป้าเหตุพิธíยุวัด maliki니까
06:40วัด maliki är��
06:43แม่ครับ ครุ่นเห contradiction
06:44วัด maliki есть daily
06:46manipulations
06:47คุณเห bewusst Forgive
06:48เดี๋ยวผมหาไป
06:50ไปซิ
06:54คุณไอ้
07:24อ้าว คุณกร
07:27มาทำอะไรยังไงค่ะเนี่ย
07:30คือ...ผมสั่งหอนใจว่าจะเจอที่นี่ครับ
07:32อืม logos ... สั่งหอนใจ
07:35ไม่เห็นยากเลยค่ะ
07:37พวกเราอาบgas trabajoบอกพี่ Immedi ว้านว่า
07:38พวกเราจะศรรม bas ut
07:40และนะ classic by Vegan เพรต Phil Peng
07:43านพักพี่เพลง nuitก็น่าจะบอกว่าพวกเราอยู่ที่นี่ใช่ไหมคะ
07:45ผมไม่ Construction อยากบกมัน堕
07:50ใจผมมันบอกอย่างนั้นครับ
07:53หวานกันขนาดเนี้ย เดี๋ยวเบ้ไปหาแถ่รูปแถวนี้ก็ได้ค่ะ
08:00มาวัดประจำเมืองเอกชะทีตาทั้งที
08:03แม่ครับ เดี๋ยว ผมพอตัวไปซักคุดเปล่ะครับ
08:06- ไปอ้าย
08:07- ซักแล้วครับ ทางพี่
08:10หวาน ใสมันพามา
08:20ผมไม่ได้ไปที่บ้านพักจริง ๆ นะคุณ
08:23- พวกเจ้ามากกันแหละมันบอด
08:42พวกเจ้ามากกันแหละมันบอด
08:45- รวงพอถาพวกเจ้าโดนแล้ว
08:48- รอพวกหนูละคะ
08:49- รวงพอถาพวกเจ้าโดนแล้ว
08:51- รอพวกหนูละคะ
08:53- ตอนนี้เช้าเมืองเอกชะที่ตา กำลังเป็นทุก
08:59- พวกเจ้าเท่านั้น ที่สิสวยพวกเขาได้
09:03- รวงพอใหม่ความว่ายังไงละครับ
09:05- ถ้าพวกเจ้าอยากห้องก็ตามรวงพอมา
09:09- รวง...ก็ตามรวงพอมา
09:39- รวงพอดีใจหลาย
09:41- ที่พวกเจ้าได้เกิดมาหวมสาดกันอีกเทอหนึ่ง
09:43- รวงพอช่วยเราให้พวกเราสองคนฟังได้ไหมครับว่า
09:45- พวกเราเกี่ยวข้องอะไรกับเมืองเอกชะที่ตา
09:47- แล้วก็ตำนานผ่าแดกนั่งไง
09:49- เจ้ากระนาสิหูอยู่แก้ใจ
09:51- เพียนได้เจ้าบอดเสือ
09:53- พ่อเจ้านั้งบอดในประจัก
09:55- แล้วก็ตำนานผ่าแดกนั่งไง
09:58- เจ้ากระนาสิหูอยู่แก้ใจ
10:01- เพียนได้เจ้าบอดเสือ
10:03- พ่อเจ้านั้งบอดในประจักษ์
10:06- ในสายตาของตัวเอง
10:08- มันว่าเป็นเรื่องแปลกดอบ
10:10- ที่ยุอยู่สิมีคนมาทักเจ้าว่า
10:13- เจ้าใช้ผ่าแดก
10:18- เจ้าก็คงคิดว่ามันเป็นเรื่องเรียวไหลมันบรัก
10:21- อ?"
10:27- ถ้าหลงพ่ออย่างรู้เรื่องอธิตรตoner
10:30- หลงพ่อช่วยเล่าความจริงทั้งหมดอย่างละเอียดให้พวกเราฟังได้มั้ยครับ
10:35- พวกเราจะได้คลายสงสัย
10:36- แล้วพวกย้องสงสัยยังอย่างละ
10:42- ซึกพวกเราอยากรู้ว่า
10:45- เหรідย์การต่าง ๆ ที่นำพลาให้เรามาอยู่ที่นี่
10:47- เพื่อให้เราฐามอะไรศาที่ przykład
10:50ต้องทำอะไรเหรอคะ
10:52กำได้กำนดไว้แล้ว
10:54ถึงเวลาที่เจ้าทั้งสองต้องไปแก้ไขเรืองเล้าในอดีต
10:59เพื่อซอยเหลือทุกคนที่เกี่ยวของให้พ้นจากบวงกำ
11:20นั่งสือใบร้านเร็มนีหลวงพอใดมาจากหยิบของเก้าถึงในโบท
11:32เล่าถึงตำนั่นพาแดงนั่งไอ
11:36และความหักที่บอสมหวังของพยาพังคี
11:42จึงนำมาสู้โสกนาตกรรมของความหักของเจ้า
11:48เจ้าอิ่งไอคำ
11:51เจ้าอิ่งไอคำ เหรอคะ
11:58ถึงเจ 싶은เกิดมาในสาด anak้новสื่อไอราราดา
12:01แต่เจ้านั้นติดสง åtการเวียนหลายตายเกิด
12:06เหตุให้เจ้าลืมขวมเกาขวมหลัง
12:09นังสือใบรgel่า light สิเหตุให้เจ้าพู bisous
12:13เย็ descobรวงสร้าย Advent
12:15ถ้าเจ้าประจักกับสายตาแล้ว
12:17เจ้าก็สิห่วงว่าควรเห็ดจังใด
12:45เจ้าค่ะ ยาพอ
13:15zij ยาพอห่วงพูกับคนที่ confronting
13:41expans carry
13:45ความยิ دกขึ้น
13:49เงี้ยให้ข้ Wenji
13:51น่อยหยบ Lindsey
14:01ปิปficienteไปตามนระทั้งของคอย พูดคอร์ของนาบร they ออกไป
14:04หลอกพี่นามาทั้งที่
14:06- มาเถอะพ่อกับกันก่อน ก่อนเกื้อไปربาおい
14:11พ่อเคยพอกันมะแล้ว�니다
14:13แล้วเขาก็พอเป็นเมื่อไหร่เชื่อ
14:16ถ้าแมนพูดไหน จูบร่างฝ้ายถึงสูงกระมู
14:19สิดได้กรรมสิทธ์ ในโตของเจ้าอย่างไรคำ
14:22ไปได้ทั้งที่
14:25ฟังฝ้ายของเจ้าช้ายพาแดก ระเบิดกล้างอากาศ
14:29ฟังฝ้ายขอมเจ้าฝ้าแดน คือบูสณะ
14:44ต้องป가는 لดี้ว่าให้พานะ
14:47ใยสี่สู่ด้วยหัวใจของพัน
14:50ให้ห้อเด็กครูควแห่งกั้ง
14:52นั่งกับสิคลล์ให้ตามหัวใจตัวของ stressed
14:57มันต้องเป็นกระห้าพีกะครัก
15:00กระห้าตรวินี่มันเป็นกลาลี่บาทคลลี่เมื่อง
15:03อย่าปล่อยมันไว้ขนอย
15:05ถ้าบอจังร์ซัล เมื่องเอกชนướcธีตาสิรมสาย
15:10nie
15:13คันไอ้ประหยากได้กับหออกนอนตัวนี้
15:17มันคือคือสีประถึกยิ่งขาย
15:27คว่ายฝากน้องราดน้องด้วย
15:29ไปไอ้คำ
15:43โอ้โฮ
16:03สุ่งตายตามพ่อแม่พีนหรอ
16:05และชาวเมื่อนของเจ้าไปจ้ะ
16:07อ๊ะ
16:13โอ้โฮ
16:41โอ้โฮ
16:42โอ้โฮ
16:55มันเป็นเพราะฉัน
16:57ฉันทำให้พ่อแม่
16:59พี่มานี่ลินแล้วชาวเมื่องลมตาย
17:02เมื่องทั้งเมื่อง
17:05ลมสลายก็เพราะฉัน
17:07พ่อฉันอ่ะ
17:09ตั้งเห็นชาวเมื่องหนีตาย
17:11ตรงหน้าพันหายไปต่อหน้าตัวตาเลยอ่ะ
17:17มันเป็นเพราะฉันอ่ะ
17:19มันไม่ใช่ความผิดของคุณนะ
17:21อย่าโทษตัวเองเลย
17:23มันเป็นเพราะฉัน
17:25ถ้าฉันไม่อยากได้ก็รอบเพื่อตัวนั้น
17:27พระยะพังขีก็คงไม่ตาย
17:29ชอบบ้างก็ไม่ต้องเอาเนอะเขามากิน
17:31พระยะสุโทษหน้าคละก็คงไม่โกดแคร
17:33แล้วสั่งให้บริวันเขามารบเมืองแบบนี้
17:35คุณ เรากลับไปแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตไม่ได้
17:45อย่าเสียใจเลยนะครับ
17:47ความเสียใจที่ได้หูได้เห็นคนที่ห้องหัก
18:03ล่มหายใตายจากไปต่อหน้าต่อต่า
18:06คือจิตสำนึกที่เกิดขึ้นในจิตใจของเจ้า
18:10พวกเขาต้องซวยกัน
18:12หาทางปลดปลอยด่วงวิญญาตของพอกับแม่ของเจ้า
18:16และเช้าเมืองเอกชธีตะ
18:18ที่ต้องข้ำศาพให้รุษพลจากบวงกัน
18:34แล้วเราจะต้องทำยังไงล่ะคะ
18:37คนสำคัญก็คือพระยาพังคี่
18:40พวกเจ้าต้องให้พังคี่ยอมรถโทษสัก
18:45ปลดปลอยตัวเองจากความหัก
18:47ความแคนน
18:49และความพยาบาท
18:51การช่ำระลางถึงสิเกิดขึ้นใد
18:53แล้วตอนนี้
18:55ใครจะเป็นผู้ปลดปอยแหละครับ
18:57ครูคำสิง
18:59หรือว่า
19:01พระยาพังคี่
19:03พระยาพังคี่
19:05ได้กลับมาเกิดเป็นคำสิง
19:07ตอนนี้ ดวงแ cheerตาของเขาโบร้างสีขาด
19:09บุ investigative มา กำลังสีเหมือ
19:12หากเขาเษิดบุญเมื่อใด
19:14เขาเลย กายเป็น พยาหนาก พังกี้เต็มโต
19:18เมื่อ تึงเวลานั้น พยาพังกี้ ได้หูพินทือขา
19:22และก็เอาเหนื่อไปกิน
19:23พินอาจที่บ้าระ วางความโกดแขน
19:27ถ้าพวกเจ้า อยากป repsไผมzinho
19:29และยาดพ魏นองเจ้าให้เป็นอิตรั bind
19:32ก็จงปกป่องเพินให้ยุรอดปอดภัย
19:35จนถึงวันครบหลอบ
19:36วันที่เมื่องเอกชธิตาล่มสลาย
19:40กลายเป็นนองฮา
19:41ที่กับรังสิมาถถึง
19:43ในวันขึ้น 15 คำเดือน 11
19:4615 ดิน 11
19:48คุณหนูเวลาอีกครับ
19:53ไม่เคยม 2 ดินเองหรอคะ
19:55ในวันขึ้น 15 คำเดือน 11 ของปีนี้
19:58สิเป็นโอกาสในการสิทรคำสาบ
20:01ซึ่งสิ่งสำคัญของพวกเจ้าสามคน
20:05เจ้ายิงไอคำ
20:06เจ้าชายผ่าเด็ก
20:08และพยาพังที
20:10สิแก่ด้วยวิธีการใด
20:13เห้าก็ต้องหากันต่อไป
20:15ผมก็เป็นคนสำคัญ
20:17ที่ทำให้เกิดเรื่องรายกับเช้าเมือง
20:20ผมจะช่วยคุณไอราดา
20:22ผดปล่อยดวงวิญญาณของเช้าเมืองให้ได้ครับ ลงพอ
20:25หนูจะต้องหาทางถอนคำสาบให้ได้ค่ะ
20:31ต่อให้ต้องไลน์ด้วยชีวิต
20:33หนูก็ยอม
20:55ถ้าวิญญาณของเช้าเมืองอีกชะทีตา
21:09ผมคงร้องรอยอยู่ในหน่องหาร
21:11เธอ...แม่...
21:19พี่มันเนียริน
21:23พวกเขาก็คมยังเป็นเมียญญาณที่ยังไม่ได้ไปเกิดเหมือนกัน
21:33พวกเขาก็คงกำลังถูก
21:35อย่างให้เราช่วย
21:43อย่าไม่ว่าพวกเขาจะเป็นอะไร
21:45พวกเขาก็เคยเป็นพ่อเป็นแม่
21:49เป็นพี่สาวฉัน
21:53ฉันอยากไปหา Howard เขาค่ะ
21:5511 ใน
21:57Meng
22:01อย่าพึ่งเลยนะครับ
22:03บางที
22:05พวกเขาคงไม่อยากให้พวกเรารู้ว่าพวกเขาเป็นไคร
22:09แล้วก็ไม่ได้บอกฮัมจริย์กับเรา
22:11ถึงให้เรารู้ด้วยตัวเอง
22:13ผมว่าเราทำทุกอย่างให้เหมือนเดิมดีกว่าไหมครับ
22:18ก็ได้ค่ะ
22:25ขอใน
22:28ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณนะ
22:31สิ่งที่เราไปรับโล่มา
22:34ผมทำให้คุณรู้สึกเสียใจ
22:36จะถงใจมาก
22:38แต่ถ้าคุณจะหาทางช่วยพวกเขา
22:42ผมต้องทำจิตใจให้เค้มแกนะ
22:45มาถindaึงตรงนี้เนี่ย
22:53สิ่งที่เกิดขึ้น
22:57ผมเชื่อแล้องว่ามันไม่ใช่เริ่มมันเอิ้น
23:01แต่ในเมื่อมันไม่ใช่เริ่มมมนเอิ้น
23:05มันก็เท่ากับว่า
23:07เราก็มีโอกา足แก้ใครมันได้มากขึ้น
23:11หรืออาจไหม
23:17อืม...พอจริงของคุณค่ะ
23:21ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
23:24ผมอยากให้คุณรู้ไหมนะ
23:26ว่าคุณจะไม่ได้สู้คนเดียว
23:28ผมจะสู้ไปกับคุณด้วย
23:41ทันเทวดาส่วนในคำวางสมวังมาน้ำใดบอ
23:50คือใจสิขาดข้างๆ
23:54ในแค่หักแต่บอได้ควม
23:58ออมแค้นบอดกอดได้สวน
24:02บอสมกับวอุสาหาพอ
24:06คือบอเคยสมตาธนา
24:10โดยยายมาатив
24:13เมื่ relation
24:15โอเคพู
24:17เยี่ 갖고
24:18โอเฮไป
24:19ถึงงานแล้วหรอก
24:21เฮ้ petit..อะไร seventies
24:22เดี๋ยวมาที่เข้าakukan camp
24:27หากไปกับไป
24:28老但是เราเพื่อนกันนะ
24:31ใช่ไง
24:32เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มอลหนึ่ง
24:34ฉันเจอแกครั้งแรก
24:36ฉันรู้สึกถูกชตากแกมา
24:37และแกก็ค table 101
24:40ฉันไปเรีปฆ่าอาขีรซะ FUCK
24:42โอulture ๆ
24:44ายาวองาย.. เราเป็นเพื่อนกัน
24:46ก็ใช่ไง เราเป็นเพื่อนกันมาทั้งแต่ชาติปางก่อน
24:49ผู้ปีที่แล้ว เราสองคนי� antigна
24:52จะเคยเกิดมาเจอกันหลายชาติแล้วก็ได้
24:55อ้าสาหาย ๆ ๆ ๆ
24:59ฉันเคยได้ยินพาธรรกันว่า
25:02คนที่เกิดมารู้จัดกันได้
25:04ต้องเคยทำบุญร่วมกัน
25:06เคยเกี่ยวข้องกันในอาดีต ถึงจะเป็นพึ้นกันได้
25:09ต้อง
25:10แล้วแกคิดว่าฉันเคยเกิดเป็นอะไรอ่ะ
25:13เอา
25:15ถ้าฉันเกิดเป็นเจ้าชายผาด็ง
25:17แกก็ต้องเป็นแม่ทัวคู่ใจ
25:19ไปไหนไปกัน คอยช่วยเหลือกัน
25:24โอเค
25:27์ตามนั่น
25:29ฉันเข้าจัดmayı
25:30แต่สำหรับตอนนี้
25:32ขอแม่ทับคู่ใจ�คนนี้ไปอับน้ำค่อยได้ไหม
25:36เจ้า...
25:43เจ้า...
26:06พยาสุดโทษนักขลาด
26:12ผู้เป็นใยแห่งเรื่องบาดาล
26:17ลูกมีความทุกอยู่ในใจ
26:22สิมขอบาดมีพอ
26:26ให้ซอยลูกแนะ
26:31ลูกว่าอยากเป็นนาก
26:36ไม่มีวันในอนัقอดิตศาสตร์
26:40ลูกได้เก่ยเกิดเป็นพยาพังคินาขราช
26:44แต่ลูกก็สรรังสมบูนย์มา ép
26:47จนบัตินี้
26:49ได้เกิดเป็นคนแล้ว
26:53ลูกก็อยาก Malaysia กลับไปเป็นพยาณหญิง
26:58ไม่ดีปุ่น façonได้สัตว์
27:00ไม่ด首กสิ่งครับ
27:02ที่ลูกได้เกิด
27:04ลูกได้เคยบวดเคยเรี่ยน ได้รับใส่ประพุทธศาสนา
27:12ปกป่อง คุมคร่องลูก
27:18ให้ผลจากวิบากกรรมอันนีนะเถอะ
27:26หวมถูกที่มันเกิดขึ้นในใจของเจ้า
27:29ก็ต้องดับถูกที่ใจของเจ้า
27:35ลูก
27:38ความทุกที่มันอยู่ในใจของผม
27:41มันคือความทุกที่หาทั้งออก ยากขัก
27:45ยากขักอีหลีครับลูก
27:47มันคนใดที่เขาบุธเสื้อ
27:50เขาก็สิคืนว่าผมเป็นบ้า
27:54ที่มือมือนึ่ง
27:57เอาได้คืนเรื่องพระยาดหัก
28:00คืนหลาย
28:03จนขึ้นว่าเจ้าพร้องเคยเกิดเป็นพระชาตินาค
28:07สำหรับเช้าเมื่ออีกชะทีตา พระยะนาคเป็นศูนย์ด่วงของความสัทธา
28:14เมื่อมีความสัทธา จิตใจกับสิทธีงาม เจ้าก็เคยบวทเรียนมาแล้ว
28:21ยอมหูดี ว่าเป็นยัง เจ้าจังได้เกิดมาเป็นคำสิงในศาสตร์นี้
28:29ผมก็แค่อยากเป็นคนธรรมดา อยากใส่เซวินแบบคนธรรมดา ได้วินหวายทายเกิด
28:42มันเป็นอีบาคจากกรรมเก้า ที่เห้าเหลือกเรียงบดัย
28:48คุณที่เจ้าเหตุมากำลังสิบเบิดลง โชคชะตากำลังนำพาเจ้าสูดานมืด ของพระยะพังคีนาคลัด
28:59รุง
29:07แล้วผมสิเหตุแบบได้ได้แน่ละครับ
29:11เจ้าสินธีเจ้ากนิบมม
29:15ก็ต้องฮันหาสูเพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อ
29:19ว่าต้องกายเป็นพระยะพังคีนาคลัดตลอดไป
29:23แต่เจ้าว่าที่สู่เพื่อตัวเจ้าของ
29:27เจ้ายังสู่เพื่อพอแม่ของเจ้า
29:31คนที่เจ้าหัก
29:33และวิญญาณ
29:35ของเช้าเมืองเอกชะที่ตา
29:37ที่กำลังรอคอยกันปล่อยจากเจ้า
29:39พันชีวิตของผมมันที่ซอยดูกเป็นยาวตรงเช้าเมืองใด
29:55นั้นผมฝืนแต่ผมต้องเจ็บปวดทลมานบาทไหน
30:01ผมก็ยอมครับรุ่ง
30:05ไม่ยอมครับรุ่ง
30:09แต่มีของแม่อยู่ว่า
30:13เจ้าต้องว่าขาบให้อีก
30:17เพราะการขา
30:19สิเหตุในเจ้าเบิดบุตรเร็วขึ้น
30:35ในวันขึ้นสิบหาคำเดือนสิเบียตของปีนี้
30:39สิเบียโนโอกาสในการสิทรคำศาพ
30:41สิเบียโนโอกาสในการสิทรคำศาพ
30:53อ่านอะไรอ่ะอาย
30:55หนังสือใบลานอ่ะ
30:57เป็นตำนานผายแดงหนังไอ
30:59หน่งพ่อให้ฉันมา
31:01แต่...
31:03มันเป็นภาษาโบราณหมดเลย
31:05ฉันหนาดไม่ออกอ่ะ
31:07แล้วก็อยากรู้อะไรในเนี้ย
31:11ฉัน...
31:13อยากรู้ว่า...
31:15เราจะถอนคำศาพให้ชาวมึงอีกชัดทีตาได้ยังไง
31:19ถอนคำศาพ
31:21อ่ะ
31:23ไอ้...
31:25แกมาทำสารคดีนะ
31:27แกอย่าลืม
31:29ผีก็อยู่ส่วนผี
31:31คนก็อยู่ส่วนคน
31:33ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกันอ่ะ ดีแล้ว
31:35ทั้งนั้น...
31:37ฉันขอถามแกหน่อย
31:39อืม
31:41สมมุตินะ
31:43ถ้าแกเป็นต้นเหตุที่ทำให้เหมืองล่ม
31:45พ่อแก แม่แก ยาดพี่น้องทุกคนล้มตาย
31:49เป็นวิญญาณอยู่ในหนองหาย
31:51ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด
31:53แล้วแกดันมารู้อีก
31:55ว่าแกเป็นเจ้าหญิงไอคำที่มาเกิดในยุกนี้
31:57แกจะทำยังไง
31:59ว่าแกเป็นเจ้าหญิงไอคำที่มาเกิดในยุกนี้
32:03แกจะทำยังไง
32:05แกไม่ต้องสมมุติในเรื่องที่มันเป็นไปไม่ได้หรอ
32:08เรื่องพบชาติอ่ะ
32:10มีจริงก็บาก็ไม่รู้
32:18โอ้ย ข้ามแล้วยุงมะเยอะ
32:21ขึ้นบ้านแล้วนะ แกรีบตามขึ้นไป
32:24ทุกใครเป็นคนศาพ
32:32จะทอนคำศาพได้ยังไงอ่ะ
32:37ด้วยพลังของค่า
32:39หน้าคินีสี่ประหา
32:41ด้วยพลังของค่า
32:43หน้าคินีสี่ประหา
32:45ค่าขอสาบแช่งพวกมันทุกผู้ทุกน้ำ
32:47ที่ได้กินเนื้อพังคีนขราด
32:49ให้คลองวิญญาณอยู่ในเมืองนี้
32:51ทุกคนศาพ
33:05หน้าคินี้휘ได้
33:07หน้าคิน้อยังค่ะ
33:09หัวมันเยอะ
33:11หน้าคินยักของค doorway
33:13หน้าคินมีสิ่งี้
33:32วันนี้นี่ ความเฉล็จขอดีกัน
33:50โฮะ หัง โฮพยาพังขี่ลุ่นuperตรงนี้
33:54แม่แล้วป้า
33:55โหงพังขี่นี่ เพ่านมาเขาฝานอาจารย์คง
33:59ให้ส่างมาถุกมังค่อน ให้พี่นองได้บูช้า
34:02เพื่อเป็นศีรีกิมขน ชีวิตเนี่ย fian
34:26ชีวิตเขา สิวิตจะ ชว cadenceลาบ p5
34:31มืน มืน อาจารย์คง เสียสบิทธีปุ๊งเศรก
34:35จังนะกาฝากพินออกสุขต
34:53โอ้โอ้โ้ สวงชัย อันมวรสามมุ่งคนเมื่องบาลหัน
35:00มันแม่งอย่าง อูกขึ้นว่าอย่างหูเรื่อง
35:03เฮ้ย บากอันนี้เมีย
35:04แกะ...
35:05ตั้งค่าเกาๆ
35:08บ่านพ่อหัวเนี่ย
35:10ขีนบรุ่นๆเลย
35:12โอ้ ตี อื้ย
35:14โอ้ย ขีนบว่าติ
35:16- จะเป็นแข็งเนอะ สุดก้อนแล้ว พ่อหัวเนี่ย
35:30- องค์พ่อพั่งคี่รุ่นแรก
35:34นั่นดีหลี
35:36ภายเห็นก็อยากจะซื้อไปปุศาทแท่ๆ
35:40- มัน คอยให้สร้างเหตุภาพร้อมฟีมือดี
35:44ขึ้นแบบไหม
35:46มันจังสิดใดเบิงครั้งครั้ง
35:48- โอ้ ดีลาย จารย์ค่ง
35:52ผมใช่ โตกระจายข่าวไปแล้วแมนบอก
35:56อาจารย์ค่ง สิบปุกเสกองค์พ่อพระยะพั่งคี่
36:00- เดี๋ยวล่ะพอ
36:02- ผมกับบคุมเนี่ย ก็จายข้าวมาเช้าบาลบัสสุขนแล้ว
36:06เช้าบาลตึงเต็นประครัก อยากได้หลาย
36:10- ครับรุ่นแบบนั้น ปุกเสกองค์พ่อพระยะพั่งคี่รอบนี่
36:14- เข้าสิเปิดในเส้าองค์ละรอยบาท เห็ดแค่พันองค์
36:18- มันจังสิดใจหนึ่งเซนปะ
36:22- คันค้นอยากได้หลายฐานอันนั้น เพื่อไม่ให้จักเมื่อดวงโรธจารย์
36:26- ได้เย็นเย็น รอให้มันเบิดก่อน
36:30- เดี๋ยวพวกนักเล่งพามันก็สิบไปปันละค่า
36:32- ให้ขึ้นองรถสองรอย สามรอย ปลางเทือ
36:36- ละค่ามันจะขึ้นไปหอดองรถพั่น
36:39- ถึงตอนนั้น เราก็ค่อยปุ๊กเศกใหม่
36:42- แม่นบ้ออาจารย์คุ้ง
36:44- แม่แล้ว
36:46- พอกูกูสลาดเลยว่ะ
36:48- เป็นความคิดที่ดีนะคะ
37:01- บัสสิตรา
37:09- คุณสิตรา
37:13- ผมมีใจบักครักเลยครับ
37:15- ได้พ่อหน้ากันเอง
37:22- ฉันได้ยิ่นจากชาวบ้านมาว่า
37:24- พวกคุณจะปรุกเศกองพ่อพยาพังขี
37:29- ก็เลยแวะมาดูนะคะ
37:32- ฉันคิดว่าน่าจะทำเงินในวิคุณได้เยอะอยู่นะคะ
37:38- แต่ฉันกลัวว่าจะมีคนมาขัดขวางงานของที่พวกคุณจำลังจะทำ
37:45- ฉันแค่มาเตือนนะคะ
37:47- พายศิกามาขวาง
37:49- พออีกเห็ดนี่
37:51- ก็เห็ดพระซ้อยวัดเท่ๆ
37:53- ร้ายได้หากค้าใส่จ่ายแล้ว
37:56- ก็สิขาวัดเบิด
37:58- ครูคำสิงไงคะ
38:00- ฉันคิดว่าครูคำสิงคงไม่เห็นด้วย
38:04- เขาก็เคยขัดขวางพวกคุณมาแล้วไม่ใช่เหรอคะ
38:09- ก็เหมือนที่อาจารย์คงรู้
38:13ว่าครูคำสิงเขาไม่ใช่คนธรรมดา
38:20- คำลอมรู้
38:21- ว๊อดเจอ
38:23- ปลอดเจอ
38:25- ต้อน เจอ
38:28- โอ๊ย
38:30- โอ๊ย
38:36- คลาะ
38:38- คุณ เธอ
38:41- สิความสิงค์
38:42- สิความสิงค์
38:43เป็นว่วงหักหวงหา วาสนามสั่งหาร
38:54ดังถึงสาบไว้ แต่พบสาดใด
38:58ให้เจ็บลายให้พลาดพระกัน
39:01คุณพลาฝากฟ้าเพื่อนไว้ก่อน
39:05ว่อนสวรรณ์ให้เห้านั้นพอกันใหม่
39:08และโดยลมหายใจที่มีก็ได้
39:12ก็ได้ก็แต่ให้เอา ใครเห็นกันในสาด
39:18ไว้พ่อกับแพ้ก็ดูดิ
39:20ขอบชิ้น!
39:21มึงบ้าพี่ทางดินหรือดหรอก
39:24ออกมา!
39:26ออกมามา!
39:28ไปล่ะผม
39:34ออกมามา!
39:36คุณพะมันต้องสาดใสนที่ส verk ไว้ เห็นกรรมตกาตรกรม
39:50สิทธาจจนว่า ฝ้าเพลงหันใจเปิดบ้องให้สองเท่า
39:58หอมนาได้ค่ะ
Comments