- 6/25/2025
Category
📺
TVTranscript
00:00แชน์แบท คตร Tip 3 ไม่สุด
00:02ตัวการแบท สุดที่การต่อไป
00:04จังเจ้านา・นัศ์ mystน
00:20วดี ส่งเจ้า ฉันต่อมาก
00:25ต่อไปทุกเช้า อาฐานจะมาทานเข้ากับท่านอองทุกวัน
00:55ต่อกต่องไม่ accumulยิน
01:08ไม่อยากแทนทุกว่า สั overall
01:09กลับทาลงเชอะ
01:11niye multiplier ведьต่อ Temple
01:13ล thomasต่อ منทุกอย Paper
01:17ต่อจจะทำว่า ก็ ERIC
01:20ในที่นี้ วิทย์เกิด ต้องเจ้า
01:25ของเจ้าท่า จบุฐาน ที่สุดทรัก
01:28ไม่เจ้า สิ่ง ต้องด้วย ที่นี้ ต้องเจ้า
01:50ข้า ไม่ชิ้นเธอเย็นกิ ว่า ว่าอีสงจิย ใส่เจ็จจุ แล้วว่ามาจิ้นหงอีกชิ
02:08ไหนท่าน หลังจิ้งอันหัวเกิดเรื่อง นอกจุนอองติ้งไป ก็มีคนสำนักเล่นสัมมุตมาเฝ้าสอสองเรา
02:14ได้หลายวันแล้ว จะให้จัดการหรือไม่
02:18มีกี่คน สองคน
02:23เซนาสู้ขี้ระแวง ยิ่งพูดที่สอสสอง ได้เห็นชัดเจน
02:29ก็ยิ่งจะเชื่อว่า การตายของพ่อตา ร้ายพิรุษ
02:34ให้จุยเฟิงกับจุยหวี แอบคุณกันพระชายา อย่าให้สัตรูตื่นตัว
02:39พระเย็ค่ะ
02:41ท่านไม่อยากเห็นพระชายาตรอมใจ จริงต้องกล่ำเกลือนเอาไว้
02:52ในเมื่อเรื่องมันผ่านไปแล้ว ยายจึงไม่เผยความจริงสักถี
02:58แม้บอกตอนนี้ อาจช่วยใครทุกให้นางได้ แต่หากผิดพลาดเพียงนิด
03:06อาจถึงคราวพินาศได้
03:09แล้วจะปล่อยให้พระชายาเขาจะผิดต่อไป
03:12กาการทำขาวเซนาสู้ เห็นชัดว่า ยังไม่คลายสงสัยในเรื่องนี้
03:17ค่าจะไม่เอาภาพลอดภายของนางมาเสียง
03:21ขาวเยอเย็นที่รวมต่อให้พลาด
03:51ไม่อาจนักษาทำมันที่เคยไหย
03:56ว่าจะคุ้มคลองสักคุณมิ้ง
03:59ทำให้เจ้าไร้กังวัน
04:21หลายวันนี้ที่สันต้าหลี่ท่านคงเหนื่อไม่น้อย
04:24แต่ท่านวางใจเธอ
04:26พอเจ้าคลมอายาทรรุบเรื่องก็เข้ามาสอบสวน
04:29สันต้าหลี่ ปิดขดิ aufw happy
04:30ก็ว่าเป็นการข้าตัวตาย
04:33และจะไม่คุดคุยอีก
04:35องกติ้งเปลี่ยนนี้
04:37วางกับบักให้ข้าติดกับ
04:39ย่อ hem nay seesshade
04:42หลายวันเหมือนเรียน
04:43จวนอองมีความเคลื่อนไหวหรือไม่
04:46ตั้งแต่คืนนั้น คนสำนักเร็นสมุตก็จับตาจวนอองตลอด
04:50ยังไม่พบความผิดปกติได้ ๆ
04:52แต่เรื่องนี้เองที่ค่าคิดไม่ตก
04:55ด้วยฝีมือของอองติ้งเปย ยอมไม่ทำเรื่องร้ายสาระ
04:58หากคิดจะใส่ร้ายท่านเสนา โดยอุบายตื่นเขินนี้
05:02นั่นไม่เท่ากับเป็นการ หาเรื่องใส่ตัวเหลือ
05:06เจ้าหมายความว่าแผนการของเรียก อองติ้งเปลยไม่ได้หมายจะสร้างเรื่องวางยาเพื่อใส่ความค่า
05:15แต่เป้าหมายของเขาคืออันใดกันเลย
05:25บันโธจ้า บันโธห้ำหอมนุ่ม ลูกต่อ ๆ
05:29แม่นาง เอาสังลูกไหม โรกชิมดูก่อน
05:32รสชาติอร่อยไม่เคยโกงใคร แป้งที่ใช้ก็เป็นแป้งชั้นดี
05:35รูตรสองอีปแปะ แม่นาง อย่าเพิ่งไปสิ
05:38แม่นาง มาชิมบัมมีโบราณดูสิ
05:40นำสุบเข้มคล เส้นเหนียวนุ่ม
05:43มีน misunderstanding ถีกวาดนุ่มอะไรอัน
05:45เพื่อคิดคุ้มสุดมากวัน แต่ว่าบอกโบราณไว้เกอร์
05:49บัมมีสุดโบราณ จัง
05:52เชื้อทิ้อ มา ร่าน
05:55ขอบคุณครับ
06:25ใจBERG ถึงตามข้ามา
06:27แม่นางเป็นภาษณ์ที่ทำตัวไม่หมอสม cutter
06:30รวงเกิดแม่นางแล้ว
06:31แค่คุณชายเกือบพละตกน้ำ
06:34เชื่อจึงตามเขาช่วย LOOK!
06:36เอ่อ...แม่นางกล่าวถูกต้อง
06:39ข้าต้องขอขอاي긴opezนางflu?'
06:42ฉะนั้นขอถามคุณชายสัก Hur'
06:45เหตุได้ท่านจึงตามข้ามา adult
06:48ไม่นานเข้าใจผิดแล้ว เมื่อครούคาบ Lenin
06:51อันพมไม่นานคิดว่าเป็นคนรู้จักกัน Moses
06:54ยังอยากท sevาย掉สักคำ
06:56แต่ยังไม่พบจังหว่ามเหมาะสม
06:58เรื่อยได้ตามมาจนที่เนี่ย
07:00พบเป็นคนรู้จักกับท่านตั้งแต่ไหม
07:02ที่หอบันเท้าทุค
07:05ตอนไม่นานจักกายายางให้เด็กๆ
07:06ข้าเองก็อยู่ที่นั่นด้วย
07:08และยังนะได้พูดคุยกันสอง 3 คำ
07:10อ๋อ งั้นท่านก็ทักขายเสร็จแล้ว ไปได้แล้วล่ะ
07:22กะยอง กะยอง
07:30วันนี้มานางเดินทั่วตลาดเลย หาสิ่งได้อยู่แล้ว
07:33ของกินอร่อย อร่อย
07:35แล้วมานางหาแบบได้อยู่แล้ว แบบวาน เดี๋ยวนุ่ม รถเบาๆ หรือรถจัดแล้ว
07:39ค่ะ อาจจะพอแนะนำได้ alcohol
08:07เท่นนี้
08:10คุณชายมีวิธีช่วยสักวล์บมิง
08:14เออ...
08:17ค่าหาของกินต่อดีกว่า
08:21ไม่นานคิด стัวบคุณใน้โลก
08:24ไม่ว่าย้าห отправหลังกินหรือรสชาติ
08:26ร้วนมีคุณค่า เรียกว่า
08:28มื salv praxisรักจร้อพ
08:29เพราะมืนสิ่งนี้ใจ
08:30ดังเช่น ต dependควันครัวเรือน
08:32ร้วนปร Vamos Jacob
08:33ก็ด้วยเหร็จผลเช่นนี้เอง
08:35อืม
09:05เชิญคุณชาเจ้ากวีเป็นผู้นำทางเธอด
09:09ได้เชิญ
09:22พระชายา เสวยสักหน่อยเธอด
09:25หังเอาแต่ไม่เสวยข้าวปลาเช่นนี้
09:28ร่างกายจะรับไม่ไหวเอานะ
09:30ใช่แล้ว อาหารพวกเนี้ย หวินอิวสับไปต่อแถวซื้อมาให้เลยนะ
09:36น้ำไม่รู้ว่าเจ้าชอบสิ่งใด จึงซื้อมาทุกอย่างเลย
09:42หลายวันมานี้ทำให้พวกเจ้าเป็นห่วงแล้ว
09:44ค่าไม่เป็นไร
09:46เพียงแต่ กินอะไรไม่ค่อยลงนะ
09:55หากท่านลุงรับรู้ได้ คงไม่อยากเห็นเจ้าเป็นเช่นนี้
09:59หากใจเจ้าทุกข์ ก็ร้องให้พอเซ็ด
10:02หรือเจ้าอยากไปที่ไหน อยากพอผู้ได้อยากทำอะไร
10:04เราก็จะอยู่กับเจ้า
10:06แต่อย่าฝืนกลืนความทุกข์ไว้ผู้เดียวเลย
10:08หากปล่อยไว้นานไป ใจอาจจะป่วยเอาได้
10:11เค้าได้เป็นห่วงตายแน่
10:13พระชายา ม่อมฉันเคยเล่าให้ท่านฟังแล้วว่า วินอี่เป็นเด็กกำพระมาตั้งแต่จำความได้
10:29ม่อมฉันไม่รู้ว่าพ่อแม่เป็นใคร ไม่รู้จักคำว่าครบครัว
10:35และยิ่งไม่รู้ว่า จะมีที่ใดให้พักพิงได้
10:39แต่ก่อนนั้น ม่อมฉันร้อนได้ไปทั่ว ก็ต้องพึ้งพาตน
10:44สิ่งที่จำได้มั่นยำที่สุด ยามลมหนาวมาเยือน รายใครให้พึ้ง
10:50ถึงยามหิวหวย ก็รายซึ่งอาหาร
10:56พระนั้น ม่อมฉันคิดจริง ๆ ว่า โลกนี้ คงมีแต่ความหนาวเน็บเป็นแน่
11:04จนได้เขาร่วมหน่วยจิน หวิน หวินอี่จึงได้รับรู้ว่า
11:10ในโลกนี้ ยังมีไออุ่น และแสงสว่างอยู่
11:16ตราบใดที่ใจยังสัทธา ความยากลำบากจะผ่านพ้นไปได้
11:23พวกเรารู้ดี ว่าแสงในใจท่านยามนี้ มอดดับลงแล้ว
11:30แต่พวกเรา จะอยู่เคียงข้างท่าน จนผ่านช่วงนี้ไปได้
11:36และจนกว่า แสงในใจของท่าน จะสองสว่างอีกครั้ง
11:43วินอี่พูดถูก อาฐาน ค่าอาจไม่มีสิ่งอื่น แต่ค่ามีความอบอุ่นมากมาย
11:54อาฐาน ช่วงชีวิตนี้ ค่าจะคอยให้ความอบอุ่น ปกเป้องเจ้า
12:00ก่อน จ้า พวกเราจะ
12:26เจศ ล้อ ล้อ ล้อ
12:56สมุติภาพนี้ เดี๋ยวไว้ให้ค่าจริงเหรอ
13:16เจ้าก็โตป่านนี้แล้ว คุณหาใครมาดูแลได้แล้ว
13:19อ๋อ
13:23เดี๋ยวสิ ความันใช่ว่าท่านเศษนาซูอยากจะหาคู่ให้เจ้า จึงเตรียมสมุติไว้ให้นะ
13:32ข้าเองก็ไม่อยากยุ่งยาก แต่ไหนๆก็เตรียมไปแล้วก็ควรใช้ให้เกิดประโยชน์
13:38เจ้าก็เลือกสัตรีที่เจ้าพอใจสักคน แล้วไปดูตัวทานก็แล้วกัน
13:43เจ้าเป็นถึงผลnehmerชาการรู้ องง tinyกลงข้าม ต้องค processorsได้ได้ ณ
13:59บาท เรื่องสำคัญเหรอ
14:03เลือกเมตรักจ่อถือว่าเป็นสำคัญ แต่เรื่องขาเมตร无กขาrzeไม่
14:08อ๋อ ข้ามีวิธีแล้ว
14:13จากง้อมี มีหนักการแค่ 3 ข้อ
14:161. ลางมือ ทำกับข้าวให้
14:192. ช่วยเหลียงลูกแค้น
14:22พูดได้ดี พูดโดนใจ
14:25แต่ว่าอัสวีทำครัวไม่เก็ก ซ้ำยังไม่มีลูก
14:29คงทำได้แค่ ต้องเอาอกเอาใจแล้วลา
14:32แล้วต้องเอาอกเอาใจยังไง
14:35เอาใจก็หมายถึง ก็คือสิ่งในที่พระชายาชอบ
14:39เจ้าเองก็ต้องชอบกับนางด้วย
14:41สิ่งในที่พระชายาอยากทำ
14:42เจ้าก็ต้องอยู่ทำกับนางด้วย
14:44ถึงแค่ต้องยอมสิ่งตายตามใจนาง
14:46เจ้าก็ต้องยอมทุกหมดหน้าตักตรบ
14:48คือต้องเอ็มใจ
14:50ยอมทำทุกอย่างให้นาง
14:51ใช่
15:05กลับกลับกลับกลับ
15:35กลับกลับกลับสงอí
15:43กลับกลับ substitute นี่
15:45กลับกลับกลับええข่าดเลย sample
15:46แค่ออกไม่ได้จะตัดแค่ยอด
15:47แต่เกือบจะถอนรากแล้ว
15:58ข้าสุดหลักทั้งผิดต้องตัดทิ้ง
16:00จนกายเป็นฤิสรร้ายไปแล้ว
16:01แกบทยุดหลักทั้งผิดต่องตัดทิ้ง
16:03แม้แต่ยอดอ่อน ท่านอ่องก็ยังตัดทิ้งไม่เหลือ
16:15ก็ออกจากหดเที่ยมไปท่าย
16:18ถ้าก็ไม่เชื่อคำพวดนี้หรอก
16:22ครับ ท่านอ่อง ให้บอกทำเองเธอเจ้าค่ะ
16:27แค่ตัดแต่งดอกไม้นี่ ยายยากว่าค่ะ
16:32ออกรบเสื้ออีก
16:34ฟืนทำได้สิ่งที่ไม่เหมาะ อย่างไรก็ยอมไรผล
16:51เอาออกเอาใจอะไรค่ะ ความคิดมาสบสินดี
16:57ทั้งหมดนี้ให้ค่าไงเหรอ
17:00ค่ารู้ว่าวันนี้พี่สภัย นัดประชายาออกมาตลา
17:06หากน้าอยากกินหรืออยากซื้ออะไร ก็ผ่านาไปซื้อถึง
17:09ตอนนี้มีแต่พี่สภัย พี่พอทำให้นางยิ้มได้
17:13ต้องรับกวนพี่สภัย คอยดูแหละแล้ว
17:16นี่ใช่เก่งสวิต คนเดิมพี่ค่ารู้จักหรือไม่
17:20เห็นแก่ที่เรียกข้าวประพี่สภัย วันนี้ค่าต้องทำให้อฐานดิ้มให้ได้
17:24แต่อย่าบอกเมียกข้าละ หวังใจเธอน้องเคย รับเรา ดูสิพี่สภัย
17:34อาฐาน วันนี้อยากกินอะไร อยากซื้ออะไร เข้าจะเลี้ยงเอง
17:44แค่เป็นเท่าแกะทานไม่กี่วัน ทำให้ถึงได้ร่ำโรยนะ
17:47เห็นที่กิจการของหอวนเท่าจะดีมากสินะ
17:51พระเจ้า ข้าอยากซื้อไก่ย่างสักตัว แต่ขอบกเงินจากส่วนกลางได้หรือไม่
18:00เมี้ยววัดเด thousand ค่ะไกลหมดแล้ว
18:03ทุกวัน ก็เห็นกินข้าวอยู่ใน走นี้
18:06ไม่เห็นเจ้าจะซื้อหารไหว้ Wanna show her
18:09เอาเงินหมดไปไหนไหว
18:20แล้วมีขนมนั่น
18:24กินหมดแล้ว
18:26ไม่มีขนมกุ้ยหา ไม่ออกเงินให้
18:29วันนี้ วันนี้ข้าต้องหาขนมกุ้ยหามาเช BL
18:46ขอตัวก่อน พี่เจ้าเอง
18:58พี่มินมินใจปั้มยิ่งนักโธ
19:01ที่เหลือโยกให้เจ้าหมดเลย ไป
19:03เต็มพี่
19:05วันนี้หยุด เจ้าเองเขาว่าง
19:07ไปค่ายสหารกับค่าหน่อยนะ
19:10พี่ขาวทัพย์จะได้เหนื้อหลายฉบับ
19:12ก็จะส่งเข้าวัง ต้องพิจารณาเพิ่มก่อน
19:15ก่อน
19:26วันนี้คงไม่ได้ วันนี้เขายังมีธุร่าอื่นอยู่
19:29กว่าน่านะ
19:31เดี๋ยวสิ คุณ
19:33คุณชายร้อง
19:35เดี๋ยวดีๆ เดี๋ยวดีๆ นะ
19:39ได้เลย
19:41เดี๋ยวดีๆ นะ
19:43ขอบคุณมาก
19:44ไม่น้องไก่
19:46เฮ้
19:48คุณชายเจ้ากวี
19:50ไม่น้องไก่ จำค่าได้สึกทีนะ
19:53วันนี้ขายหมดแล้ว อยากกินค่อยมาพรุ่งนี้นะ
19:57ไม่หมดแล้วเหรอ
20:00คุณชายเจ้ากวี ก็ชอบกินไก่ย่างเหรอ
20:04ขอบคุณชายเจ้า
20:06ขอบคุณชายเจ้า
20:08ขอบคุณชายเจ้า
20:10ขอบคุณชายเจ้า
20:12กับไก่นี่กระมัง
20:14มันแท้ แค่ไก่ย่างต้องมีวัสนาด้วยเหรอ
20:18ให้ข้าจริงๆเหรอ
20:31ถือว่าเห็นแก่ครั้งก่อนที่ท่านพาข้าไปซื้อของอร่อย
20:34ให้ได้แค่นี้นะ ข้ามีแค่ตัวเดียวเอง
20:38ขอบคุณมาน้างน้องไก่
20:40รีบกินสิ ไก่ย่างนี้ต้องกินตอนร้อนร้อนถึงจะอร่อย
20:50ได้ หา
20:54เนี่ยชุ่มชำ มันแต่ไม่เรียน สมคำร้ำเลยจริงๆ
21:00ไก่ย่างร้านนี้อร่อยจริงนะล่ะ
21:02แต่ว่านะ ถ้าเทียบกับที่ท่านอองทำเอง ยังอีกห่างไกล
21:08ท่านออง
21:12อาซวีเคยทำก่ายย่างให้ไม่นางกินด้วยเหรอ
21:16เออ คือค่ายังไม่รู้นามของไม่นางเลย
21:22ค่าวินอีเป็นอันนุในโจวนท่านออง
21:25อันนุเหรอ
21:28ค่ะ ค่าต้องไปซื้อขนมกุ้ยวาก่อน
21:32ขอตัวก่อนนะ
21:34อ๋อ อ๋อ
21:38ไก่ย่างร้านนี้ขายแค่มาแล้วห้าสิบตัว
21:41หากอยากกินต้องมาแต่เช้านะ
21:44อืม
21:50อัซวี รับอันนุเมื่อไหร่กันนะ
21:56อัฐาน เมื่อหลายวันก่อนค่า เห็นเครื่องประดับที่ขายร้วนแปลกตานั่ง
22:11จะต้องเฉิมแน่ถึงตรงโน้น
22:14โอ้ คุณทุกทักสองถูกใจสิงดาหรือไม่
22:21ปินปักของนี้รูปทรงแปลกตา ดาคาคงแพงมากสินะ
22:30อายา คุณทุกทักสองเป็นผู้สูงสัก ใส้ตาเขาเฉียบแหลม
22:34ปินนี้เป็นของดียิ่งนัก
22:36อัญมณดีที่ประดับคุณภาพเลิ่อ
22:38หากท่านสวมแล้ว คงงามราวนักเสียน
22:42รูดลายด้านบน ก็ชั้งแปลกตานัก
22:46ดูไม่เหมือนของในต้าเสียเลย
22:49ขอถามท่านพ่อค้า เครื่องประดับนี้มาจากที่ใดเหรอ
22:55เรื่องนี้บอกไม่ได้ขอรับ หากคนรู้ว่าค้าหามาจากที่ใน
23:00ค้าจะทำกับไรยังไงล่ะ
23:03ดูท่าเครื่องประดับพวกนี้คงมาจากทะเลกแล้วมัง
23:17พอค้าดูดีๆแล้ว เห็นรอยเกลือกัดชัดเจนมาก คงขายแพงไม่ได้หรอกนะ
23:23ขอพิดบัง ขอพวกนี้มาจากทะเลจริงๆขอรับ
23:26ถึงได้แปลกกว่าของทั่วไป ในต้าเสียนห้าไปได้อีกแล้ว
23:30หากว่าท่านชอบจริงๆ ค่าจะไม่โกงราคา
23:33немไว้ท่านจะไม่โกงราคา
23:35หรือ ได้ผูก่อนตรีกันไว้
23:37วันน่ามีของดีอีก ค่ะจะเก็บไว้ก่อนเลย
23:40pizza เข้าเหมวหมด
23:41อะไรนะ ท่านพูดจริงเหรอ
23:43ฏ่าวหน่ามีของใหม่มาเอก
23:45ท่านต้องเก็บไว้ให้ค่าน gehört
23:46น่ strange to know
23:49ถ้าแกะวินๆ
23:55ของพวกนี้หากได้ใส่ออกไป คงได้น่าไงน้อย
23:57วันนี้ คงไม่ได้ตั้งทุกวรม
24:00วันน่าค่าจะพบท่าน Umm
24:01ถ้าพักอยู่ที่ โรกเทียมต่�� authงติฐน
24:14bore». vyjs. สายตาเจ้า ยังเชียบเหลือนเคย
24:17เมื่อครู่เจ้าสืบที่อยู่ของพ่อค contamin
24:19คิดจะรวมเมรารยะยาวเหรอ
24:20ของพ่วงเนี่ยอีก ไม่นานนักหลง
24:23จะต้องนิยมในเมืองหล่วงแน่
24:25กิจกานาณชั่วจิน ก็จะร dedim เสรืองไปด้วย
24:28หากเป็นเช่นนั้น ร้านชั่วจินคงต้องปิติ dalam แล้ว
24:32จวนอ่องก็จะลำบากตามไปด้วย
24:35fortunaern
24:46พี่แถมอร์ครูเจ้า จงใจถามที่อยู่ของเขา
24:50พอรู้ว่าเขาอยู่รงเตรียม ไม่ใช่ที่อยู่ทาวอน
24:53คงคิดแค่จะมาขายของพวกนี้ แล้วก็จะย้ายไปที่อื่น
24:57ของพวกนี้ คงเปิดเผยไม่ได้แล้ว
24:59เฮ้ย ท่านแล้ว
25:01เรื่องของท่านพ่อก็เพราะไปพวกพันกับของเทิญ
25:05แล้วจะสำนักตัดสินท่านพ่อติดต่อสัดรู
25:08ของพวกนี้รอบเข้าสู่เมืองหลวง
25:10คงไม่ใช่แคบเชียงครั้งเดียว
25:12ค่าสงสัยว่ามีผู้หาผลประโยชน์
25:15แล้วใส่รายว่า ท่านพ่อหลักรอบค้าขาย
25:20แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ก็ยังยืนยันไม่ได้ว่าไม่ได้เกี่ยวกับท่านลุง
25:26ของเหล่านี้ล้วนมาจากทางทะเล
25:29แต่บ้านเมืองเรานั้น การค้าทางทะเลมีอยู่ที่เดียว
25:33ขึ้นหลิงเจ้า
25:45ท่านออง มีทหารจักอย่างซีรูสองในมาขอเข้าเฝ้า
25:51บอกว่าเคยเป็นคน จิงอันโห
25:55พาเข้ามา
25:57พาเข้ามา
26:04ข้าestroยขนาวท่านออง
26:06นุคิ้นพูด
26:08ขอบราฐธ등ท่านออง
26:10ท่านออง กระหว่ามทั้งสอง เขยเป็นคน จิงอันโห
26:14โอ้ ตอนกลัวปิ่ง เห้าข้อรับตามแหน่ง อ้างเลือกฝึ่งท่านหารaling
26:17กำจัดคนเห็นต่าง
26:18ผู้ใดไม่ยอมรับเขา หลวนถูกทุกตีจนตาย
26:22zug Remote writes
26:22เราหอมทั้งสองโชงใช้โอการหลบนี้ พอจนปัญญาลจริง ๆ
26:26เราเลยมาเข้าเฝ้าท่านออ shipping
26:28พอไม่อยากให้จริงอันโหงไตรส์
26:29และอยากให้พotheนสอบศวนขอดีเมืองริโจ
26:32เจ้าทั้งสอง seuรรี่โจท์ด้วย
26:35ใช่แล้ว
26:36เราติดตามท่านโหมานาน
26:38รู้จักลับใสัยใจค้าเขาดี
26:40ตอนนั้นที่เราระดมเช้าบ้านมาตั้งไภ
26:42ร้วนถามความสมัครใจทั้งสิน
26:44แต่หลังจะเกิดเรื่องเช้าบ้านหลายคน
26:47กรับบอกว่าถูกถหารอย่างสีลูกคมคู
26:50ประม findetทั้งสองซึ่งแอบสืบความจริง
26:52และพบว่า
26:53พวกันทrocที่ทำเกินหน้าที่ ร้ωνได้รับการโปรดพรรันจากกัวปリعة conventional occupation
26:56เรื่องนี้ต้องมีเมื้องหลังแน่แท้
26:59น่าเสียดาย
27:00ที่กัวปิ่งเม่ามีเอำนาด ในอย่างซีรุ
27:03เราทำอะไรไม่ได้
27:05จึงต้องมาขอพึงท่านอ้อง
27:07พวกแจทั้งสอง อยู่ที่ใครเป็opp
27:09และสาตัวให้หายดี
27:10เรื่องที่พูดมา แที่จะซืบให้แน่น่าชัด
27:13ข้าหน้อย ขอบรักษัยท่านอ่ง ขอบรักษัยท่านอ่ง
27:16กระม่มขอตัวล่า
27:23สื่อมาว่าสองคนนั้นเป็นใคร หากที่พูดเป็นความจริง
27:26จะละอย่างสีลูก ทับติ้งเปยก็อยู่ได้
27:29ไฮยะค่ะ ท่านอ่ง
27:32ท่านอ่ง ในวางแจ้งมาว่า ประบาดเรียกพบดวน
27:36เราเชิญท่านมาเพราะมีเหตุจำเป็น ไม่ใช่อยากรบกวลเปล่า เปล่า
27:44อ๋อ หากมีอันใด เชิญพูดมาเผิด ไม่ต้องเกลียงใจหรอก
27:48ค่ะอยากขอให้ท่าน ช่วยแสดงละครหน่อย
27:58คุดชาย ลองดูว่ามีขอที่ชอบหรือไม่
28:04อันนี้ดีหน่าก หินโมราเมตนี้ เค้าดียิ่งหน่าก
28:08หางจริง
28:09นี่...นี่... scrap
28:11พวกท่านจะทำอะไร
28:13เจ้องรู้หรือไม่ การขายของเบิ่น โทษหนักףเตี้ยงใด
28:16ค่ะแค่ขายของเล็กน้อย ของเบิดอะไร ค่าไม่รู้จัก
28:21พลิฟของไว้ ตัวก็เอาไปด้วย
28:23นี่...นี่ยังมีกดห pupilอยู่รู้ไม่
28:26ค่ะชะไท่ พ่อนผู้虔
28:28พ่อน passport
28:28แน่!
28:29พูดมา!
28:30ของเถิญพวกนี้มาจากไหน?
28:33เข้าใจผิด...เข้าใจผิดกันแล้ว
28:35ของเถิญอะไร
28:37ขอพวกนี้ข้าซื้อมาจ่ายเงินเองทั้งนั้น
28:39ไปของแท้แน่นอน
28:41ท่านจะได้ใส่ความส่งเดช
28:44ไหนท่านแล้วท่านเป็นใครกันแม่
28:47หากจะเอาเงินก็ปล่อยข้าไป
28:49ข้าจะไปเอามาให้
28:50หากข้าจะเอาเงิน
28:52ก็ไม่อย่างได้เสร็จเงินพวกนี้
28:54บอกมาว่าใครส่งของผู้นี้ให้เจ้า แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป
28:58ไม่งั้น ข้าจะตัดมือเจ้าเดี๋ยวนี้
29:10ไม่เห็นลงสบไม่หลังน้ำตาสินะ
29:13ลองตัดมือเขาดูสิ ดูว่าจะพ้นได้ถึงเมื่อ
29:17ไม่นะ อย่านะ
29:21ข้าพูดแล้ว
29:24เป็นรันขึ้นประดับชื่อหอทอวาสนา
29:26อย่าที่เหมืองหลิงโจจะของแส้ล่ว่า ในคนฝากขอไปให้ค่า
29:32พูดแต่แรกก็จบแล้ว ผ่าโทวไป
29:43อาวิ หายตัวไป
29:45ข่าวลับจากหลิงโจส่งถึงเมืองหลวง ต้องใช้เวลาทึ่งเดือน
29:49เขาน่าจะหายตัวไปก่อนน่านั้นแล้ว ไม่รู้เป็นตายังไง
29:53ฝ่าบาดให้เขาช่วยงานราชการ ม่อมฉันก็มีกล้าคัดค้า
29:57แต่เขาเติบโตมาอย่างสุขสบาย ไม่รู้อันตรายของโลกภายนอก
30:02ตอนนี้คนในจวนยังไม่รู้ หากรู้ขึ้นมา ท่านพ่อท่านแม่ของทนไม่ไว้
30:08ค่ากำชาวไว้ว่าเรื่องนี้ ห้ามแค่งพลายออกไป
30:12อื้อฝ่าบาด เรื่องอย่างถึงเพียงนี้ ถึงบ้าวอยากจะปิด ก็คงปิดไม่มิดน่ะ
30:18หงเขา อย่าได้ทุกใจนะ ข้าเองก็เป็นห่วงเหมือนกัน
30:37ตอนนี้ขาวก็บอกว่า หายตัวไปไม่ใช่ละ
30:41คือ ไม่มีขาว ก็น้ำไว้ยังมีความหวังอยู่
30:47ฟาบาด! ออฮี่ยังไม่ได้แต่งานมีลูก
31:15กรามมอมสืบเรื่อง ลี้โจอยู่
31:19จนในว่า accounting ซีลูани� ต้องมีคนคิดคธ
31:22ฝบาทอย่างจำได้หรืมไว่ไอบird
31:24ว่าใครเป็ cord เสียงให้กัวปริงเมшей
31:26ไปที่ลี้โจ ดูแลเรื่องไม่เท้าทุнит
31:29สถานการณ์ในราจสำนักเริ่มไม่ดี
31:33ลิ Garage ครั success. บาทOR อ้างเป็นทางออกดีอีกอย่าง
31:36ลี้โจอย่างเกี่ยวค่องกับข้องเทื่อน
31:39หลิงโจอาจไม่ได้มีปัญหา แค่เรื่องขอพาสี
31:44กระม่ม จะต้องไปที่นั่น
32:09ท่านออง อาหารจะเย็นหมดแล้ว เสวยก่อนด้วยประยะค่ะ เดี๋ยวพระชายากลับมา บ่าวจะให้คนไปส่งให้
32:22ท่านออง ส่งเป็นห่วงประชายาหรือที่ ท่านจะไปหลิงโจอาจหรือไม่
32:41ท่านออง ลองถามดูสิบางทีอาจตรงประไทยพระชายาก็ได้
32:59ช่ามาเธอ ท่านไปหลิงโจอาจตรงนี้อันตรายนัก อย่าให้นางไปเสียงจะดีกว่า
33:05แอว
33:16วันนี้ห้องเครื่อง ทำน้ำแกงโยกขาวที่เจ้าชอบ เดินเที่ยวมาทั้งวันแล้ว คงหิวแล้วสินะ
33:21หรือจะให้ค่านั่งกิดกับเจ้าไปยังไง
33:24ไม่จำเป็น
33:32อาวิเกิดเรื่องที่หลิงโจอาจ
33:35คาonteridir ไปช่วย
33:38ระหวานที่ค่าได้อยู่ เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี
33:42กินให้อิ่มน้อนให้หลับ อย่ากคิดมากเกินไป
33:46ห่างออกไปไหน ก็ต้องระวังตัว
33:49ให้วินอีอยู่ข้างกายเสมอ
33:53แล้วจังซื่อจื่อเปลืนอย่างไรบ้าง
33:55ยังไม่รู้แน่ชัด
33:57ค่าให้องศรักเง Perché
34:00เพราะจัดการงานในก็vietพักเศษ
34:02จะรีบมุ่งหน้า ไปหลิงโจทันที
34:07วันนี้ก็ถือว่า เป็นการกินข้าเพื่อส่งข้าเดินทาง ได้หรือไม่
34:15หลิงโจ ข้าก็จะไปด้วย
34:18พระชายา เตรียมของพุที่ปร้อยแล้ว
34:33พวกเจ้าไปพักค่ะ
34:35เพคะ
34:41อาฐาน เจ้าว่าจังหวายวี่ ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
34:47ไม่
34:51ทั้นอองของเจ้้า สนิทกับเขานัก ไม่มีเขาอะไรเลยเหรอ
34:56การไปหลิงโจท์ข้านี้ เพื่อ pedi สืบเรื่องนี้ให้กระจั่ง
35:00เขาส่งออกaltraกเงาล่วมหน้าไปก่อนแล้ว
35:02หากมีเขา คงจะรีบแจ้งมา เจ้าอยากระงวนนักล้าย
35:07เขากระตันหลraciónนี้ แ salonทนassyไม่ moved to the children
35:12แต่ว่ามินมินจะเป็นห่วงจังซื้อจือมั้นเหรอ
35:19ค่ะ
35:24ค่ะก็แค่
35:27คนเคยทำการค้าด้วยกัน directement ค่ะจะเป็นหรือตาย
35:33ค่ะก็ต้องเป็นห่วงอยู่แล้ว
35:35อีกอย่าง ทำงานที่หอแหวนเถาเหนื่อยจะตาย
35:38เธอไม่อยากทำคนเดียวนะ
35:40ก็หวงว่าเข้าจะกลับมาไว้ไว้
35:42ข้าให้จุยมิกไปหลิงโจแล้ว เพื่อติดตอบกรักของอาวิ
35:46ตอนนาสุดท้ายที่ได้รับจาก หน่วยจิ้นหรืนอยู่ในพื้นที่ห่างใกล้ของหลิงโจ
35:50ข้านว่า เข้าค Love แต่การตามล่าของสกุญซูได้แล้ว
35:56ไม่รู้ว่าเข้าจะบลอดภัยหรือไม่
35:58สกุญซูในหลิงโดมีที่ผลล้นฟ้า
36:00ไม่แก่งกลัวฟ้าดินเจ้าชีวิตอาวีให้ได้
36:04ไปครั้งนี้,
36:06จะกลนสูกคงจับตาดูไม่เปล่อย
36:08ก่อนเข้าส ovatหลิงโจ
36:13อฐาน
36:15puppets would be onto your soul
36:17แต่เร็กจนโต сн่อนน้องจากวัตมั่นอ constit vier
36:20ล่างเมืองย์ lay
36:21ทางไปหลิงโจ
36:22sevi้นทางรายลายติเนิดหน่อยôle
36:23ไม่ลา
36:24ตัวเจ้าจะทนไว้
36:26ข้าวมีสิ่งใจแล้ว
36:28ไม่กรัวเรื่องค่านี้หรอก
36:30ไปคราวเนี่ย
36:31อย่างน้อยคงหลายเดือน
36:33ทิงค่าอยู่คนเดียวในเมืองหลวง
36:34เค้าก็ใจหายอยู่นะ
36:37ไม่นานก็กลับมาแล้ว
36:41แต่ว่านี่ก็นานแล้วนะ
36:42เจ้าไม่คิดจะคืนดีกับท่านอองอีกเหรอ
36:46ถือว่า ออกไปเที่ยวเปลียนบรรยากาล
36:48ดีกว่าอยู่ Remote ในจ้วน
36:52เครouxได้ยินว่าหลĩงโ Marines 108 หลัง
36:54มีเรือเล็กพาเที่ยวไป มาหญิงงามมาก มายมีครอบทุกแบบ ไม่อ้วนก็ผอมเที่ยว
37:01เจ้าตามไปก็ดี จะได้การไม่ให้ท่านออกพันสตรีใด กลับมาเป็นอนุกอีกคนในจ้วน
37:10หากเข้าลงไลสตรีอื่น ข้าก็จะหาทางของข้าเอง
37:15ได้สถานะเดิมกลับมา ก็คงจะสบายขึ้น แต่จะไม่ยอมอย่า
37:21เว้นแต่ค่าจะเขียนตั้งสือหยะให้เอง ถึงเจ้ารักษาร์دก الع units
37:26เจ้าๆนั่งสือหยะ ให้ก็ไม่เคยได้ยินเรื่องเช่นนี้มาก่อน
37:34หากถึงขั้นนั้นจริงๆ ค่าจะเรื่องใจแต่นั้นๆ
37:40ก็พูดร้อเล่นน่า จะคิดจริงจังสิ
37:44หากถึงขั้นนั้นขึ้นมา จะต้องเตรียมอะไรอีก
37:46ง่อนไปพังวัดมั่นเหมา LOOK employ
37:50ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่ได้
37:53ปิดตั้งหครับ
37:58อาฮู
38:20การเดียมการเช่นนี้ แพบไม่เคยเป็นใครเห็นคล물่ะก่อนเลย
38:31ทันนอง ของเก็บเรียบร้อยหมดแล้ว
38:37ขอทำ
38:38รถมาเหล่านี้ คนของทั้งหมดที่ต้องใช้เหรอ
38:41แค่ไปวัดมาถหมอก ก็ต้องเตรียมรถมาห้าคัน
38:44ถ้าไพลิงโจนี้ยาวกลัวนะ ค่ายังต้องเตรียมให้พร้อมเพื่อพ Ross dying
38:50หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก จริต แป๊ะ
38:59ไอ้ยะ รวมแล้วรถมาสิบคัน น้องเคยทำได้ไม่เร็วเลยนะ
39:02นี่แหละสมเป็นอาฐาน ยามออกเดินทางต้องจัดเต็ม
39:10นี่คือบัญชีของชัยที่ท่านอองเตรมไว้ให้พระชายาเอง
39:13ระหว่างท่านต้องใช้สิ่งใด ก็ดูตามหมายเลขบรรเกวียน
39:16กลัวสอบง่าย หยิบใช้สะดวก
39:18ฉันพระชายาตัวดูว่ายังขาสิ่งใดอีก บ้าวเจ้าไปจัดหาให้
39:24อย่างที่นี่ น้อนดี
39:29ซูนะ
39:31เอ่อ ไม่คือสังเกตเลย
39:33ว่าเจ้าจะจัดการงานบ้านได้ดีเพียงนี้
39:35ไม่รู้ว่าของเหล่านี้ แบ่งประเภทยังไง
39:43รถมาคันแรก เป็นที่ประทัพพยาค่ะ
39:46หลิงเจ้าอยู่ใกลาย ร่อนแล้วอุ
39:48ระหวางทางต้องใช้น้ำแข็ง
40:05รดมาคันอืดล้วนบันจุเสื้อผ้า เครื่องใช้และสเบียง
40:09ชุดของพระชายานนั้นล็ําขายิ่ง
40:11ต้องเก็บรักษาดี ไม่ให้ยับหรือชื้น
40:14ท่านอองจึงสั่งไว้ว่า รดมาที่ขนชุด
40:17ต้องปิดด้วยกระดาษนังวัล
40:20อีกทั้ง รดมาที่ขนเครื่องใช้ต่างๆ
40:22ต้องมีฝองน้ำกันก็แทก
40:25ต้องมีฝองน้ำกันก็ถ้า
40:28เดี๋ยวไปน้ำของ 42 ลัง ขึ้นบทรักมา อย่าให้ตกหล่น
40:32พระเจ้าค่ะ
40:32แล้วก็ หมอนยบอ่อนของพระชายาก็ต้องเอาไปด้วย
40:35โอ้ พระเจ้าค่ะ
40:37อัฐานที่สามีที่ใส่ใจเช่นนี้
40:40ก็ยอมเบาใจไปได้มาก
40:42เฮ้ ตอนรู้ว่าพระชายาจะไปหลีงโจ
40:45ท่านอองก็คัดมือขบวดรถเอง
40:47ท่านยังจัดของครบท่วนครบครัน
40:50เพื่อให้พระชายาแม้เดินทางใกล้แก้หนึ่ง
40:53ก็ยังอยู่ได้สุบสบาย
40:55ดูสิ ขบวดรถฟ้านเนี่ย
40:57คนไม่รู้คงคิดว่าท่านของของเรา
40:59จะไปปกครองหลิงโจจะไม่กลับไปอีก
41:02เฮ้ เรื่องรถถนของก็ชั่งเธอ
41:05แต่รถมาเปล่า เอาไปทำไม
41:08หลิงโจค้าขายคือคัก
41:10แหล่งรวมสมบัติจากทั่วสละทิศ
41:12เอารถมาปล่าไป พระชายาจะได้ซื้อของเผมที่
41:15จะใช้เองหรือเป็นขอฝาก
41:17ก็ไม่ต้ame haga Herrn กลับไม่ไว
41:20เจ้าคิดได้รอบพอครอบนะ
41:22ค่าต้องขออากาวาสเลย
41:24ไม่แปรกที่เจ้าจะแต่งงานก่อนใครในหมู่พวกเรา
41:27ก่อนนี้ ค่ายังกล้าจะไปสั่งสอน
41:29ว่านหน้าเรื่อง Smart Me Parhyay
41:32หรือการเอาใจพรรยา ข้าเอ็นยังคงต้องให้ท่าน ช่วยสั่งสอนอีกมาก
41:38แต่ก่อนออกเดินทางก็เพียงใกล้ๆ จะจัดขบวนอย่างไรล้วนไม่สำคัญ
41:44แต่ครั้งนี้ไปถึงลิงโจ ทำเช่นนี้ไม่สะดวก
41:48ขอให้ท่านอ่อง หลือไว้เพียงรถมาสองคัน
41:52คันนึงอฐานใช้ อีกคันให้ท่านอ่องใช้
42:02ท่านอ่องใช้ อีกคันให้ท่านอ่องใช้
Recommended
42:32
|
Up next
42:49
43:00
42:33
42:49
42:25
42:52
42:49
42:38
42:55
42:26
42:43
42:56
42:21
42:43
42:18
42:43
42:32
44:14