Skip to playerSkip to main content
  • 11 months ago
Dziś rozmawiamy z członkiem zespołu studenckiego, który umieścił na orbicie okołoziemskiej satelitę Kraksat. Zapraszamy.

Category

🤖
Tech
Transcript
00:00DZIEŃSZYM GOŚCIEM W NASZYM STUDIO BĘDZIE KAMIL SERAFIN
00:09Student Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.
00:13Kamil studiuje automatykę i robotykę, a kosmos to jego drugie imię.
00:17W wywiadzie dowiemy się jak wyglądało m.in. wystrzelenie w kosmos polskiego nanosatelity.
00:23Życzę miłego seansu.
00:25Skąd się wziął Wasz pomysł na to, żeby wystrzelić mały kawałek nowoczesnej technologii w przestrzeń kosmiczną?
00:33Na pomysł wpadli nasi starsi koledzy z zespołu, którzy pracowali nad tym projektem jeszcze zanim ja przyszedłem na studia.
00:43To oni zaczynali już, to był pewnie rok 2017, może już 2016, obmyślać takie pierwsze plany tego, że może chcieliby coś takiego w przyszłości zrobić i jak miałaby wyglądać ta misja, co miało by sprawdzić.
01:03Z początku były to tego typu luźne jakieś pomysły, które popychali coraz bardziej do przodu.
01:10Kiedy człowiek myśli sobie o wystrzeliwaniu czegokolwiek w kosmosu, pierwsze co nam przychodzi do głowy to to, że nie mamy żadnego pojęcia skąd wziąć rakietę, żeby to faktycznie tam umieścić.
01:20Wiemy, że w Polsce raczej jest trudno tego typu technologii, więc w jaki sposób w ogóle się zaczyna taki proces, żeby znaleźć ten pojazd kosmiczny, który by to wyniósł faktycznie?
01:31Jest wiele możliwości wyniesienia satelity na orbitę i wiele firm oferuje tego typu możliwość.
01:40Po prostu miejsce w rakiecie taką możliwość daje na przykład SpaceX w Falconie 9 i taką możliwość daje też NASA,
01:47która wystrzeliwuje nanosatelitów naprawdę mnóstwo z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej razem z firmą NanoRax,
01:56z którą my dokonywaliśmy tego przedsięwzięcia.
02:01Czyli wszystko jak zwykle rozbija się o pieniądze. Rozumiem, że w przypadku takiej studenckiej inicjatywy to też nie były to wasze prywatne pieniądze,
02:09tylko też udało się w jakiś sposób pozyskać te fundusze z zewnątrz.
02:13Tak, oczywiście tutaj sponsorzy są bardzo ważni, no i oczywiście bardzo ważna jest też pomoc samej uczelni,
02:20bo bez tego ciężko by było cokolwiek zrobić bez zaplecza, takiego jak miejsce do pracy, jak jakaś pomoc merytoryczna,
02:27no bo wiadomo, że w wielu przypadkach warto o coś zapytać doktorów, profesorów,
02:33no ale oczywiście tutaj właśnie najistotniej, może nie najistotniejsze, ale bardzo istotne są fundusze i pieniądze po prostu,
02:43pozyskiwanie ich na ten projekt.
02:46Tylko żeby te fundusze faktycznie pozyskać, to musicie też coś przedstawić takim,
02:51no więc czym w ogóle kraksat ostatecznie się okazał, co wy wynieśliście w ten kosmos,
02:56bo dużo ludzi w ogóle wie o tym projekcie, ale myślę, że świadomość tego, co faktycznie w tej satelicie,
03:02jak ona wyglądała i co się w niej znajdowało, to już trochę jest mniej powszechna, wie co?
03:08Kraksat z początku, kiedy koledzy, którzy odpowiadali za cały projekt, zaczęli obmyślać tą koncepcję,
03:15był taką tubą dosyć niewysoką w formie tubesata, później jego koncepcja już przy fazie ostatecznych prac
03:26zamieniła się w tubesata, to jest sześcian o boku 10 centymetrów.
03:30Jest to taki standardowy rozmiar, nazywamy to jedną jednostką nanosatelity cubesata
03:37i jest to, tak jak mówię, sześciana o boku 10 centymetrów, na przykład,
03:42kiedy mamy satelitę 10x10x30, no to już mamy trzy jednostki,
03:45w ten sposób jest to standardizowane, obliczany jest koszt tego,
03:49ile będzie zajmowało miejsca w rakiecie.
03:52Wszystko jest upychane w pewnego rodzaju takich dyspenzerach,
03:57które są przystosowane właśnie do cubesatów, więc tak jak mówię,
04:01satelita był sześcianem, w którym znajdował się zbiornik z eksperymentalnym kołem zamachowym
04:08opartym na ferrofluidzie, czyli magnetycznej cieczy.
04:12I na skutek oddziaływań magnetycznych ta ciecz miała być wprowadzona w obrót
04:16i w ten sam sposób obracany miał być również sam satelita.
04:22To brzmi dosyć enigmatycznie. Co w ten sposób chcieliście dokładnie uzyskać?
04:26Jaki byłby pozytywny wynik tego doświadczenia?
04:29Chcieliśmy sprawdzić, czy w ogóle możliwe jest w ten sposób stabilizowanie satelity,
04:35sprawdzanie, czy jesteśmy w stanie go kontrolować w ten sposób,
04:40bo jest to coś, czego praktycznie nikt w kosmosie jeszcze nie próbował.
04:45Może zdarzały się tam jeszcze jakieś podobne próby, aczkolwiek było ich bardzo niewiele
04:51i chcieliśmy po prostu przetestować, czy takie rozwiązanie jest możliwe.
04:55Czyli normalnie stabilizuje się taki obiekt w kosmosie silnikami manewrowymi?
05:00Kołami zamachowymi, tyle że są to koła po prostu mechaniczne,
05:04a nasze były oparte na cieczy, która znajdowała się w takiej specjalnej rurce.
05:09Był taki pierścień po prostu wewnątrz tego sześcianu,
05:12no i w nim znajdowała się ta magnetyczna ciecz ferrofluid.
05:15I okazało się, że to faktycznie działa?
05:17To znaczy się nie mogliśmy pobrać wyników eksperymentu,
05:22co jest dalszą częścią tej opowieści, aczkolwiek w teorii działać powinno.
05:27Ale nie udało się, bo straciliście z tego co wiem kontakt, prawda?
05:31Nie, to nie jest utrata kontaktu.
05:33Kontakt jest, satelita cały czas wysyła dane,
05:36aczkolwiek problemem jest to, że cały czas się go zładowuje,
05:40nie ma wystarczająco energii, żeby wykonać ten eksperyment.
05:45Ponadto pojawiły się również problemy z pamięcią flash
05:48i nawet gdyby eksperyment udało się wykonać,
05:51to byłby problem z pobraniem tych danych.
05:53Bo nie jest na tyle długo włączony, żeby je przesłać.
05:56To też, ale przede wszystkim nie jest nawet na tyle długo włączony,
05:59żeby w ogóle wykonać ten eksperyment,
06:01żeby je przesłać, no i żeby w ogóle umieścić je w pamięci,
06:05z której one mogłyby być przesłane.
06:07Tylko raczej wyciągnąć je z pamięci
06:09i przesłać na ziemię za pomocą radia.
06:11Ale on tam dalej jest, prawda?
06:13Tak, jest.
06:13On tam dalej krąży nad naszymi głowami.
06:14Nadal krąży i będzie krążył zapewne przez najbliższe jeszcze kilka miesięcy przynajmniej.
06:19Jak kiedyś, dość dawno temu miałem okazję poznać człowieka,
06:22który w Związku Radzieckim kontaktował się jeszcze w wojsku z satelitami
06:27i pokazywał mi zdjęcia takich gigantycznych anten,
06:29którymi wykonywali te komunikacje w tej chwili.
06:34Jak to wygląda?
06:35Jaki typ urządzeń jest potrzebny, żeby się skomunikować z takim satelitą?
06:40Potrzebna jest po prostu stacja nadawczo-odbiorcza,
06:43która będzie miała odpowiednią moc, żeby skontaktować się z satelitą,
06:48odebrać od niego dane i wysłać mu komendy.
06:51Kraksat nadawał na częstotliwości 435,5 MHz
06:59i do takiej częstotliwości trzeba się było dostosować.
07:02W tego typu projektach taka stacja nadawcza-odbiorcza jest bardzo istotna.
07:07Bez niej nie da się tak naprawdę wykonać misji.
07:10I są dwie opcje.
07:11Albo taką stację zorganizuje się samemu,
07:13to znaczy zbuduje się, stworzy się ją od zera,
07:16albo wynajmie się taką stację,
07:20czyli po prostu zapłaci się za możliwość komunikacji.
07:22My skorzystaliśmy z tej drugiej opcji
07:25no i mieliśmy odpowiednio dostępną ilość sesji komunikacji,
07:30podczas których mogliśmy po prostu wysyłać komendy do satelity
07:33i odbierać od niej dane.
07:36Ale rozumiem, że to są urządzenia powiedzmy rozmiarowo i kosztowo
07:41do uniesienia dla bardziej dla rządu, dla pojedynczej osoby.
07:47Czy to jest, jaki to jest, bym powiedział, poziom skomplikowania?
07:51To nie jest coś takiego, co jesteśmy w stanie
07:53jako pojedyncza osoba sobie przygotować, kupić, prawda?
07:56To jest raczej jeszcze coś większego.
07:59Tego tutaj nie wiem, bo tej stacji nadawcza-odbiorczej
08:02nie miałem z nią fizycznego kontaktu.
08:05Wszystko się odbywało zdalnie, więc tutaj, no nie wiem.
08:08Czyli po prostu można się połączyć z internetem,
08:11przez internet z kimś, kto oferuje taką usługę
08:13i nawet nie musimy wiedzieć, jak to wygląda.
08:15Coś w tym stylu, to znaczy się, nie no,
08:17ktoś z zespołu musi to wiedzieć.
08:19Ktoś w zespole musi być odpowiedzialny za to,
08:22żeby wiedzieć, w jaki sposób to jest zrobione.
08:26To też mnie interesuje, bo wysyłanie jakichś przedmiotów w kosmos
08:29wiąże się z dużymi, jak się wydaje, obciężeniami dla tych materiałów.
08:34Z czego może być zbudowana taka satelita,
08:36żeby ona to wszystko wytrzymała?
08:37Na no satelity są zazwyczaj zbudowane.
08:39Mamy taki szkielet, ramę ze specjalnego aluminium,
08:44która musi wytrzymać te wszystkie przeciążenia.
08:47Każdy element, który tam wkładamy, musimy przetestować,
08:51musimy mieć pewność, że on wytrzyma to przeciążenie,
08:54które jest na rakiecie, że to wszystko po prostu się nie rozleci,
08:57lecąc na orbitę, no a później krążąc dookoła Ziemi.
09:02Rozumiem, że to też nie jest tanie.
09:04Oczywiście nie chodzi o to, żeby pytać o konkretne sumy,
09:08tylko czy wysłanie, zbudowanie i wysłanie takiej satelity,
09:11to jest raczej koszt porównywalny powiedzmy z nieruchomością w dużym mieście,
09:16z nowym samochodem?
09:17Powiedziałbym, że jest to koszt kilku dobrych samochodów,
09:22może w ten sposób, aczkolwiek to wszystko zależy,
09:25bo na przykład jeszcze niedawno wyglądało tak,
09:29że ceny miejsca w rakiecie sięgały na przykład 200 tysięcy dolarów,
09:36nie wiem niestety za jaką ilość miejsca,
09:38na jaki rozmiar tego nano satelity,
09:40aczkolwiek teraz te ceny są po prostu coraz mniejsze,
09:45dlatego że coraz więcej jest chętnych,
09:48żeby tego satelitę wysłać na orbitę,
09:51więc jest to coraz bardziej dostępne
09:53dla coraz większej liczby podmiotów,
09:56czy to uczelni, czy też zdarzają się też osoby prywatne,
09:59które po prostu budują swojego CubeSata
10:03i go wysyłają,
10:04chociaż tu oczywiście trzeba mieć bardzo duży budżet,
10:07ale z tego co wiem, to w Stanach zdarzają się po prostu
10:09takie osoby.
10:10I właśnie ta część chyba podboru kosmosu,
10:13którą ostatnio najchętniej obserwujemy,
10:15to znaczy Elon Musk,
10:17powracające na Ziemię rakiety
10:19i to co mówisz o spadku cen
10:21za wynoszenie tych towarów na orbitę
10:23w takim powiedzmy laickim przekonaniu
10:26faktycznie dokonuje się jakaś rewolucja,
10:28bo powracające rakiety
10:30oznaczą mniejsze ceny.
10:31Czy to faktycznie jest dostrzegalne
10:33w tej chwili w przemyśle kosmicznym?
10:35Czy to jest dostrzegalne?
10:36No Falcon 9 już w tej chwili może
10:39wynosić na orbitę nanosatelity.
10:42Jest to z pewnością dostrzegalne,
10:46aczkolwiek nadal bardzo duża część CubeSatów
10:51jest wynoszona przez rakiety NASA.
10:55Następnie są dostarczane
10:58na Międzynarodową Stację Kosmiczną
11:00i stamtąd wyrzucane.
11:02Jeśli chodzi o rakiety,
11:03które mogą ponownie startować,
11:05to nie wiem, czy jest to zauważalne
11:06w różnicy cen na nanosatelit.
11:09To nie jest tak, że można sobie wejść
11:11na jakieś kosmiczne alego
11:13i zobaczyć, ile kosztuje miejsca w rakiecie
11:15na dany dzień,
11:18więc aż takich informacji
11:21to tutaj nie mam.
11:22Jestem ciekaw, bo właśnie obserwujemy,
11:24że coś się zmienia,
11:25coś się rusza.
11:25Ten kosmos, który przez lata,
11:27miałem wrażenie, jest trochę zapomniany,
11:30w tej chwili odżywa,
11:31chociaż oczywiście przemysł kosmiczny
11:33cały czas funkcjonował,
11:35ale brakowało jakichś wizjonerów,
11:37jakichś nowych celów do zdobycia.
11:40To znaczy, że wcześniej kosmos
11:42pozostawał taką domeną
11:43bardziej czysto naukową,
11:47opłacaną przez państwa,
11:50a nie przez podmioty prywatne.
11:53Teraz się to zmienia,
11:54bo Elon Musk staje się coraz...
11:56Już w tej chwili jest na tyle poważnym graczem,
12:00że może dostarczać zaopatrzenie
12:02na Międzynarodową Stację Kosmiczną,
12:04jak i astronautów.
12:06Zapewne to on będzie również odpowiadał
12:08w dużej mierze za powrót ludzi na Księżyc,
12:10no i zapewne też za lot na Marsa.
12:14Tak samo Blue Origin również,
12:17pomimo iż pozostaje w tyle,
12:19za SpaceXem również zaczyna
12:21coraz bardziej się liczyć,
12:22więc ta domena prywatna
12:24jest coraz poważniejsza,
12:26no i coraz bardziej trzeba ją brać pod uwagę.
12:29Często ludzie już kpią wręcz z NASA
12:33i tego, jak powoli oni realizują swoje projekty,
12:36a jak szybko w porównaniu do nich
12:37robi to Elon Musk.
12:39Właśnie zastanawiam się,
12:40czy my w tej, my jako kraj,
12:42jesteśmy w stanie w jakiś sposób
12:45uczestniczyć w tym, co się dzieje.
12:47Może już to robimy,
12:48tylko to nie dociera.
12:49Może macie więcej informacji na ten temat,
12:52czy może po prostu wykształcamy ludzi,
12:54takich jak wy,
12:55którzy mają szansę potem uciec?
12:58W Polsce jest zaskakująco dużo firm,
13:01które zajmują się przemysłem kosmicznym.
13:04Nie są to zazwyczaj duże firmy,
13:07ale tych firm jest naprawdę sporo.
13:11Polska odpowiadała na przykład za Kreta,
13:13który został wysłany na Marsa w łaziku
13:16i miał wiercić się w marsjańską powierzchnię.
13:23Jest wiele komponentów,
13:25które powstają po prostu w Polsce
13:26i następnie są częścią jakiejś większej misji,
13:30której słyszy cały świat,
13:32więc to nie jest tak,
13:33że w Polsce nic się nie dzieje,
13:35a i ewentualnie ludzie są wykształcani,
13:38uciekają za granicę,
13:39bo coraz częściej jest szansa,
13:41żeby zostać właśnie w kraju
13:43i tutaj nad tego typu rzeczami pracować.
13:47Oczywiście nie jest to na przykład
13:48budowanie rakiet tak jak w SpaceX,
13:50ale są to jakieś części większych przedsięwzięć,
13:53za które dane firmy mogą po prostu odpowiadać.
13:57Czyli gdzieś już w tym łańcuchu dostaw jesteśmy,
14:00to cieszy?
14:00Tak.
14:01A powiedz jak to wygląda w Waszym przypadku?
14:04To znaczy to był większy projekt.
14:05Ile Was uczestniczyło w projekcie Kreksat?
14:07Na zespół składało się 15 osób,
14:11z czego wszyscy byli studentami albo AGH,
14:14albo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
14:17Pracowaliśmy głównie na terenie AGH
14:20oraz na terenie SatRevolution,
14:23z którymi tworzyliśmy tego satelitę.
14:26I powiedz mi, jak wpłynął ten projekt
14:29na Waszą naukową, profesjonalną działalność?
14:33To jest ciekawe, na ile faktycznie Wy na tym skorzystaliście,
14:36by chyba to był główny cel.
14:38Powiedziałbym, że taki projekt wpływa na człowieka
14:41w sposób, który trudno opisać,
14:43kiedy człowiek w liceum interesuje się kosmosem,
14:48przemysłem kosmicznym, astronomią
14:50i na studiach ma okazję w ogóle dotknąć czegoś,
14:54co rzeczywiście poleci w kosmos.
14:55To jest to coś naprawdę zmieniające całkowicie perspektywę,
15:01wyobrażenie o tym, co można osiągnąć,
15:04co można robić w życiu.
15:06Wydaje mi się, że w Polsce jest takie przekonanie,
15:08które ja sam kiedyś miałem,
15:10że próg wejścia do tego, żeby w ogóle robić
15:12cokolwiek związanego z kosmosem jest bardzo wysoki.
15:16Żeby robić cokolwiek związanego z przemysłem kosmicznym,
15:19nie trzeba być wcale inżynierem,
15:22nie trzeba mieć średniej 6-0 w szkole,
15:27tylko tak naprawdę wystarczy zacząć robić coś w tym kierunku,
15:31szukać okazji i szukać po prostu miejsc,
15:36w których rzeczywiście można się realizować.
15:38A takich miejsc w Polsce jest naprawdę sporo.
15:41W jaki sposób wpłynęło to na nasz zespół?
15:45Część osób rzeczywiście teraz pracuje
15:47w przemyśle kosmicznym,
15:49bezpośrednio lub pośrednio,
15:51ale pracuje.
15:53Niektórzy nie kontynuują jakby swojej przygody z kosmosem,
15:58inni w jakiś sposób tak.
16:00Większość zespołu już nie studiuje,
16:03bo znaczna większość osób,
16:05które były w zespole,
16:06była już wtedy na studiach magisterskich.
16:09Ja byłem w zespole najmłodszy.
16:11Dołączyłem tam do niego na pierwszym roku studiów.
16:13Natomiast wiele osób skończyło już swoje studia
16:17i nie bierze udziału w tego typu projektach.
16:21O ile wiem, chociaż część osób dalej działa w jakiś sposób naukowo,
16:26czy też zawodowo realizuje się w przemyśle kosmicznym.
16:30Czyli reasumując,
16:32chciałbyś polecić ludziom,
16:33że jeśli marzą o tym, żeby zdobywać kosmos,
16:36to mogą próbować.
16:37Da się to zrobić.
16:38Da się to zrobić.
16:39No nie mówię tu o locie w kosmos,
16:41bo to jest zupełnie inna sprawa,
16:42ale żeby robić rzeczywiście coś,
16:44co jest związane z kosmosem,
16:47to naprawdę nie jest takie trudne,
16:49jak czasami się wydaje.
16:51I jest to coraz łatwiejsze.
16:53Jest coraz więcej okazji,
16:54coraz więcej szans na to,
16:56by brać udział w tego typu rzeczach.
16:58W Polsce staje się to coraz bardziej popularne.
17:01Tego, co obserwuję,
17:03to praktycznie co tydzień jest jakieś wydarzenie,
17:06webinar, wykład,
17:08jakiejś osoby związanej z przemysłem kosmicznym,
17:11na którym można dowiedzieć się wielu wartościowych rzeczy,
17:16złapać jakiś kontakt do kogoś,
17:18po prostu porozmawiać i...
17:21I zobaczyć, co dalej,
17:22bo nigdy nie wiadomo, dokąd nas to zaprowadzi.
17:24Tak, dokładnie.
17:25Może tam, gdzie nie dotarł jeszcze żaden człowiek.
17:28Nie wiem, czy mógłbym powiedzieć o tym,
17:31jak doszło do tego,
17:32że Kraksat jest w takim stanie, jak obecnie,
17:34bo to jest w sumie...
17:35Ale...
17:35Pewnie.
17:37Kraksat został wyniesiony na orbitę w kwietniu 2019 roku.
17:43Przebywał na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
17:46i w lipcu został stamtąd wystrzelony ze specjalnego dyspenzera
17:52i zaczął orbitować wokół Ziemi.
17:56I przez dosyć długi czas nie mogliśmy w ogóle nawiązać z nim kontaktu.
18:01Po dwóch tygodniach udało się wreszcie to zrobić
18:04i wtedy na jaw wyszły problemy, które miała satelita.
18:08Między innymi to, że bardzo szybko tracił energię.
18:13No i niestety satelita zaczął się rozładowywać.
18:15Później, kiedy znajdował się w świetle słonecznym,
18:18natychmiast się naładował, ładował się,
18:20ale zużywał całą energię na próbę włączenia wszystkich systemów jednocześnie
18:24i w ten sposób doszło do takiej nieskończonej pętli restartów.
18:29W tym momencie liczba restartów sięgnęła miliona stu trzydziestu jeden tysięcy.
18:35Tak było przynajmniej wczoraj, jak sprawdzałem,
18:37więc prawdopodobnie pobiliśmy rekord restartów w kosmosie.
18:40No i satelita krąży cały czas dookoła Ziemi,
18:42wysyła jakieś tam szczątki ramek nadal,
18:45aczkolwiek nie jest on niestety w stanie wykonać eksperymentu
18:49ani zrobić niestety niczego,
18:51co byłoby w jego pierwotnych założeniach misji.
18:56No rozumiem, że tu też braki w doświadczeniu mogły się pojawić,
19:00bo to był Wasz pierwszy satelita, jak rozumiem.
19:02Tak, to był pierwszy satelita, który powstał w Krakowie
19:04i piąty polski satelita.
19:07No nie mieliśmy niestety aż tak,
19:08nie mieliśmy w zespole kogoś, kto już by pracował przy jakimś CubeSacie.
19:14Satelita nie był w stanie zgromadzić dostatecznej ilości energii,
19:20by tak naprawdę wykonać ostatecznie jakąkolwiek sensowną operację,
19:24poza po prostu wysłaniem jakichś szczątków informacji na Ziemię.
19:29Jestem też wierzył, jak na to uczelnia popatrzyła na to,
19:31że faktycznie doszło do, można by powiedzieć, niewypełnienia misji.
19:35Czy oni uznali to za porażkę,
19:39która nie bawimy się więcej w takie rzeczy,
19:41czy raczej to było naturalna kolej rzeczy,
19:43studenci zdobyli doświadczenie, nie wyszło, ale się czegoś nauczyli.
19:47Raczej to drugie, bo sam fakt wysłania czegoś takiego na orbitę,
19:51już sam w sobie jest naprawdę dużym sukcesem,
19:54sam fakt, że udało się to stworzyć, że udało się to wysłać,
19:57że udało się z tym skomunikować,
19:59to jest naprawdę coś na skalę krajową tak naprawdę
20:03i nie spotkaliśmy się ze strony uczelni z czymś takim,
20:08żeby ktoś nam wypominał, że ta misja się nie powiodła
20:11ani z żadnymi tego typu nieprzyjemnościami.
20:15Czyli dostaliście zaliczenie?
20:16Tak, tak, nikt nam przedmiotów nie uwalił.
20:23Aczkolwiek, tak jak mówię, uczelnia raczej była zadowolona z tego,
20:29co wynikło o tej porażce.
20:33Nikt nie mówił w sensie takim, żeby nam dopiec,
20:38czy w jakikolwiek tego typu sposób.
20:41No bo też wszyscy wiedzieli, jak to tak naprawdę wyglądało.
20:43Staraliśmy się o to, żeby opisać to rzetelnie.
20:47Janek, Alicja i Dominik z naszego zespołu
20:50stworzyli bardzo dobre opracowanie błędów,
20:54które zostały popełnione podczas misji,
20:56w których opisali, jakie powinny być w przyszłości
21:00wprowadzone rozwiązania, aby uniknąć tego typu pomyłek
21:03przy konstrukcji następnego satelity.
21:07Więc z tych błędów zdawaliśmy sobie sprawę.
21:11O tych błędach mówiliśmy i informowaliśmy o nich.
21:16A jest w planie już może jakiś kolejny projekt tego typu?
21:19Na AGH, o ile wiem, na razie tego typu projekt nie powstaje,
21:24choć powstają oczywiście inne kosmiczne przedsięwzięcia.
21:27Mamy koło AGH Space Systems, które buduje łaziki, rakiety.
21:32Natomiast kolejny satelita powstaje w Warszawie, PWSAT-3.
21:37Myślę, że inne uczelnie też niedługo za tym podążą,
21:39no bo tak jak wcześniej mówiłem, jest to coraz tańsze,
21:42więc coraz więcej uczelni będzie chciało podążyć w tym kierunku,
21:47bo jest to naprawdę coś, w co warto pójść.
21:50Jednak łaziki to nie jest to samo, co wysłanie czegoś naprawdę w przestrzeń kosmiczną.
21:56Zwłaszcza, że to też stwarza coraz nowe możliwości komercyjnie.
22:01Wysyłanie różnych urządzeń w przestrzeń bywa po prostu...
22:05Tak, ale myślę, że uczelnie tutaj nie myślą o kwestiach komercyjnych raczej, bo...
22:09Ale o wykształceniu ludzi, którzy będą robić takie rzeczy.
22:12Tak, wykształcenie, no i również kwestie PR-owe,
22:14bo jednak uczelnia, która wysłała satelitę, może się tym pochwalić.
22:19Uczelnia, która jej jeszcze nie wysłała, nie ma tego w swoim...
22:22Portfolio, tak.
22:24Myślę, że nawet nie trzeba ich zachęcać.
22:26Myślę, że na każdej uczelni znajdą się osoby za to chętne do tego typu przedsięwzięć.
22:33Politechnika Gdańska również ma bardzo duże zaplecze kosmiczne,
22:37więc myślę, że również tam prędzej czy później zaczną powstawać tego typu projekty.
22:43I na innych polskich uczelniach też.
22:49KONIEC!
22:54KONIEC!
22:56Dziękuję.
Comments

Recommended