15–17 cm (genellikle 16,5) uzunluğunda, 18-23 gr (genellikle 21 gr) ağırlığındaki bülbül, kızılkuyruğun dişisini andırır ama bacakları ve kuyruğunun ortası koyu renk değildir. Üst tüyleri kuyruk sokumunda ve sırtta kızıla çalan düz, sıcak bir kahverengidir; alt tüyleri uçuk nohudî kır olur, boğazı daha soluk renktedir. Erişkinlerde, gövdenin kırıyla kaynaşan uçuk devetüyü renginde silik bir göğüslük vardır. Kahverengi başın üstünde iri ve kara gözü, hafif beyazımtırak göz çeperiyle öne çıkar. Kaş, açık kır rengindedir. Orta Asya'da yaşayan L. megarhynchos hafizi alt türünün kaş şeridi daha belirsiz ve soluktur. Dişi ve erkek birbirine benzer, yalnız erişkin erkeğin kanat uzunluğu 90 mm'den fazla, erişkin dişininki 83 mm'den az olur.
||||||
Common nightingales are so named because they frequently sing at night as well as during the day. The name has been used for more than 1,000 years, being highly recognisable even in its Old English form nihtgale, which means "night songstress". Early writers assumed the female sang when it is in fact the male. The song is loud, with an impressive range of whistles, trills and gurgles. Its song is particularly noticeable at night because few other birds are singing. This is why its name includes "night" in several languages. Only unpaired males sing regularly at night, and nocturnal song is likely to serve to attract a mate. Singing at dawn, during the hour before sunrise, is assumed to be important in defending the bird's territory. Nightingales sing even more loudly in urban or near-urban environments, in order to overcome the background noise. The most characteristic feature of the song is a loud whistling crescendo, absent from the song of thrush nightingale. It has a frog-like alarm call.
Yorumlar