Ela Augustynowicz-Maciejewska
Antyromantyzm
Nie kochać nam, nie marzyć, nie usychać w biegu,
Nie roztkliwiać sie gwiazdą, nie poddawać smutkom,
Nie odpływać od życia, jak łódka od brzegu,
Bo ani życie brzegiem, ani sen jest łódka.
Nie iść nam, niepoprawnym, w ogrody szczęśliwe
Miedzy drzewa, zbyt piękne aby były żywe.
Nie słuchać nam podszeptów, których chce sie słuchać,
Gdy płynie cichy wieczór, gdy noc płynie głucha.
Nie ufać nam melodiom, słyszanym z daleka,
Nie dowierzać księżycom, czarów nie wywlekać,
Nie wczytywać się w ogień, nie szukać w popiele,
Nie kochać nam, nie marzyć, nie tęsknić tak wiele.
Nie kochać nam, nie marzyć, nie usychać w biegu,
Nie roztkliwiać sie gwiazdą, nie poddawać smutkom,
Nie odpływać od życia, jak łódka od brzegu,
Bo ani życie brzegiem, ani sen jest łódka.
Nie iść nam, niepoprawnym, w ogrody szczęśliwe
Miedzy drzewa, zbyt piękne aby były żywe.
Nie słuchać nam podszeptów, których chce sie słuchać,
Gdy płynie cichy wieczór, gdy noc płynie głucha.
Nie ufać nam melodiom, słyszanym z daleka,
Nie dowierzać księżycom, czarów nie wywlekać,
Nie wczytywać się w ogień, nie szukać w popiele,
Nie kochać nam, nie marzyć, nie tęsknić tak wiele.
12 years ago
13 years ago
13 years ago
14 years ago
14 years ago
15 years ago
15 years ago
15 years ago
12 years ago
13 years ago
14 years ago
14 years ago
14 years ago
15 years ago
15 years ago
15 years ago
12 years ago
13 years ago
14 years ago
14 years ago
14 years ago
15 years ago
13 years ago
13 years ago
14 years ago
14 years ago
15 years ago
15 years ago
15 years ago