Skip to main content
Title: MuTeLuv (2025) Episode 6 | English Subtitles

Country: Thailand | Language: Thai (English Subtitles)
Genre: Boys’ Love / Romance / Drama

In Episode 6, the tensions among the friends deepen as hidden truths begin to surface. The relationships that seemed stable are shaken when one character confronts another about past deception. A romantic connection that was growing in secrecy is forced into the light under pressure.

Meanwhile, Poy faces a crisis of identity: loyalty to his own feelings vs fear of judgment. As misunderstandings multiply, someone must choose whether to come clean. The episode delivers emotionally charged confrontations, vulnerable moments, and a promise of change — but leaves the outcome uncertain.

Episode 6 is pivotal — betrayal isn’t just emotional here, it risks shifting alliances permanently. Will understanding heal the rifts, or will secrets turn into regret?
#MuTeLuv
#Ep6
#TruthRevealed
#BrokenTrust
#ThaiBL2025
#RomanceDrama
#FeelingsExposed
#FriendshipTest
#SecretsLeaked
#LoyaltyVsLove
#IdentityCrisis
#EmotionalConfrontation
#MustWatchBL
#EnglishSubtitles
#SubbedThaiDrama
#Heart vs Fear
#LoveConfession
#InnerConflict
#VulnerableHeart
#SilentBreak
#RomanticTension
#JealousHeart
#HiddenFeelings
#BetrayalTease
#PressureMoments
#TruthComesOut
#RawEmotion
#TrueSelf
#RomanticBetrayal
#HealingJourney
#RelationshipDrama
#LoveRisk
#FanFavoriteShip
#SecretsNoMore
#HeartOpen
#EmotionalRisk
#RegretPossible
#RomanceEdge
#SecretsVsTruth
#LoveOnEdge
#TrustShaken
#DramaticTwist
#SoulConfession
#NightOfTruth
#CourageToSpeak
#ChangeBegins
Transcript
00:00พี่
00:02เปิดโปรงความชั่ว
00:03ของข้อขวดจันทริศตู
00:05จันทริศติ
00:06กลับน้ำฮอยเอง
00:10ข้าหนังข้าเขา
00:13อยู่นี่เนี่ย
00:14ทำอะไรเนี่ย
00:15เฮ้ย เอ๊ย
00:16ธราดอนผู้พา
00:18ลูกได้เกิดใหม่แล้ว
00:24ถ้าไม่อยู่ในดี
00:25พูดเจอของพ่อถึงได้เต้นโครงคำ
00:27เวลาใกล้ชิดกับเธอกันนะ
00:30เยอะ
00:41เรื่องนี้
00:44มันก็เกิดแต่กับพอยจริงๆค่ะ
00:47พอยไม่คิดเลยว่า
00:50การที่แอบแฟงตัวเข้ามาในรัฐิจันทริศติ
00:54จะทำให้พี่ปูกกายเป็นคนในรัฐิไปไส้เอง
00:59ส่วนตัวพอยเอง
01:02ก็โดนจับตัวได้ค่ะ
01:05แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรครึ่งตอบค่ะ
01:10หลังจากนั้น
01:11คอมคำขอลาบมังสิ
01:24นี่เธอ
01:30เธอเป็นใครกันอ่ะ
01:32ทำให้ถึงได้งดงาม
01:35ผุดพอง
01:37เรากับแสงจันเช่นนี้นะ
01:43คำทันไหนเป็นจริง
01:45พระมันดาแห่งจันทาจุติแล้ว
01:47สัตว์
01:49พระมันดา
01:50counter
01:52พระมันดา
01:55ปะบานดา
01:57พระบานดา
01:59ปะบานดา
02:01พระบานดา
02:03พระมันดา
02:05พระมันست
02:08todas vagy besoin
02:10es enfin
02:11สมรสสมรัก ลูกเป็นบ้าน หลาดเป็นเมือน
02:20สมรส ลูกเป็นบ้าน หลาดเป็นเมือน
02:25สมรสสมรัก ลูกเป็นบ้าน หลาดเป็นเมือน
02:27สมรสสมรัก ลูกเป็นบ้าน หลาดเป็นเมือน
02:29สมรสสมรัก ลูกเป็นบ้าน หลาดเป็นเมือน
02:31สมรสสมรัก ลูกเป็นบ้าน หลาดเป็นเมือน
02:35ต้องรสสมรัก ลูกเป็นบ้าน หลักเป็นเหมือน
03:05ต้องรสสมรัก ลูกเป็นปล่อย
03:23ต้องรสสมรัก ลูกเป็นปล่อย
03:29ขอโทษที พอดีว่าฉันเขินอ่ะ
03:43หอยไม่คิดเลยว่า ภาบิดาที่เราสาวกพากันแห่แห่นบูชา
03:49ดูเหมือนว่าจริงๆแล้วเขา จะยังเวอร์จิ้น
03:55เธอต้องได้ยินได้ยินได้มองสะกดให้เธอต้องฟัง
04:09ต้องกระทาให้เธอคิดถึงกัน
04:13เธอต้องไม่ลืม ไม่ลืมเพียนถ้าไรก็ไม่มีทางจะฟิ้น
04:19ต้องรัก ต้องลง
04:21ต้องใช้ไว้มันก็ไม่เจอสังท้าย
04:23ต้องรัก ต้องลง
04:25ดูแลกร้อยกันก็จะควาเธอมา
04:27ดูไหมแม่เธอต้องใช้คิดถ้า
04:29ท่องในใจไว้ว่า
04:35อับราคดับรา
04:39ให้เธอรักเธอมงค่ะ
04:41ชาธนา
04:43อับราคดับรา
04:45อับราคดับราคดับราช
04:49ignant剛剛
04:51ขอยก็ดินไป
04:52เธอชื่อพอยใช่ไหม
04:53พวกมี
04:54หังหรือกันมีกิน
04:56ช่วยดินไป
04:56อยู่ไป
04:59verses
05:00ต้องไป
05:01ถึงกว่า
05:03たuce
05:05รัก คุณ
05:06Ahora
05:07ทำอะไร
05:08ทำ Wh
05:13อย่างว่าอะไร
05:15เอา แล้วจะตับตัวฉันมาน่ะมั้ย
05:17แทมยงใครใส่ชู้นิ่งเนี่ย
05:21กว่าเรา 2 คนเกิดมาคู่กันไง
05:24รักกัน แต่งงานกัน
05:27อยู่ด้วยกัน 9 เดือน
05:30แล้วก็มีเบบิ ออกมาหน้าตาเหมือนเธอกับฉันไง
05:34นี่ไง ตั้งใจจะขึน แต่งอันชาติ
05:39ขึนใจคืออะไร
05:41นี่ ฉันตับฝนไปหมดแล้วเนี่ย
05:43ถ้าพูดแล้วของเธอ แสงจัน
05:45โอ้ย ก็เวลาคนเขามีรูปกัน มันก็ต้อง
05:49นี่ ใช่ไหม
05:50นี่
06:11ถามจริง นี่ไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้มาก่อนเลยอ่ะ
06:30ฉันต้องขอโทษดีนะ
06:33ที่ลูกลูกของฉัน ทำให้เธอคิดอะไรแบบนั้นอ่ะ
06:39อยู่แล้วสินะ
06:46ถ้างั้น เดี๋ยวฉันให้คนเอาอาหารที่เตรียมไว้มาเสิร์มเลยนะ
06:53ฮะโหโห เอาอาหารที่เตรียมไว้เข้ามาได้เลยจ้า
07:03จากที่เตรียมไว้
07:05จากที่เตรียมไว้
07:07herumยืน จากที่เตรียมไว้
07:18กินเยอะๆเลยนะ
07:39จะได้มีแรง
07:41อย่าคิดว่าจะหลอกกันได้ง่ายๆนะ
07:44รู้นะว่าแอดสายการอันหลับเอาไว้
07:46เฮ้าพูดแล้วของเธอแสงจัน
07:52นี่มันของกินแล้วไม่ใช่ของเล่น
07:56เห็นไหม
07:58ถ้าแสงจันไม่เชื่อ
08:00กินจานฉันก็เลยนะ
08:04ไม่เอา เราแสงจันนี่ไข
08:08ทำไมถึงเราจะเรียกว่าแสงจันๆ
08:12ฉันต้องขอโทษด้วยนะ
08:14ที่ฉันเผื่อเรียกเธอแบบนั้น
08:18เพราะว่าเธอน่ะ
08:20เหมือนกับแสงจัน
08:22รักแรกของฉันไม่มีผิด
08:26ตอนนั้นฉันไม่มีเพื่อนเลย
08:30แล้วมักจะโดนแกล้งอยู่เป็นประจำ
08:34แล้วมักจะโดนแกล้งอยู่เป็นประจำ
08:52แต่มีแค่แสงจันคนเดียวเท่านั้น
08:54ที่ต่างจะคนอื่น
08:56สำหรับฉันแล้ว
08:58แสงจันเป็นที่ปึงทางใจ
09:00ที่ฉันไม่เคยได้รับจัดใครมาก่อน
09:02สำหรับฉันแล้ว แสงจันเป็นที่พึ่งทางใจ
09:09ที่ฉันไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน
09:24แต่ชุ่นเวลาแห่งความสุข ก็มักไม่จีรัง
09:32น่าเศ้า แสงจันได้จากฉันไป
09:36โดยไม่ทันได้ร่ำลา เธอจากฉันไปด้วยโรคร้าย
09:42โรคโห
10:02คุณทำอะไรผมไม่ได้
10:06คุณทำอะไรผมไม่ได้
10:08ไม่ได้มีหลัว
10:38มาคุยนก่อนเนี่ยหรอคุณ
10:43อืม
10:52เฮ้คุณ ให้ฟังก่อน
10:54หอ
10:56ผมเคยจะบอกคุณว่า
10:58ผมเป็นเจ้านี่ที่ตำรวจ วุดไก่พันธรักษ
11:00เป็นตำรวจปลอมตัวมา
11:05ก็นั่นอะไรค่ะ
11:07นั่นเป็นครั้งแนกที่พลอยได้เจอออกคุณตำรวจวุท uploaded快
11:15ก็ใครมันจะไปรู้หรือธรักษ aura
11:17ว่าเป็นตำรวจแฝงตัวมา
11:18แ servants เล่นเนียนสาขนาดนั้น
11:21เจยกันครั้งแรกก็สนุกเลยเนื้อ
11:24แล้วตอนนั้นคุณพลอยรู้สึกยังไงบ้างครับ
11:28ตามตรงเลยนะคะ
11:30ใจนึงก็โลกออก
11:32รู้สึกว่าาเค้า thousand เป็นตำรวจที่ดี
11:36แต่ใจหนึ่ง หอยก็...
11:51แสดงว่าคุณเป็นคนวางยาสลบในอาหารกันเหรอ?
11:54ใช่คะ ก็เพื่อความปลอดภัยของตัวคุณเองนั่นแหละ
12:00ฉันขอถูกเรื่องนี้นั้นด้วยนะคะ
12:06ของแค่นี้ ทำอะไรผมไม่ได้หรอก
12:27เห็นไหม ว่ามันทำอะไรผมไม่ได้เลย
12:36ผมก็แค่ท้องผิดไปคำเนี้ย
12:41ตัวแค่ท้องไม่ชัดแล้ว
12:46ตัวแค่ท้องไม่ชัดแล้ว
12:48คํา ว่ามันว่าจะปลอดภัย
12:50ตัวแค่ท้องไม่ชัดเหรอ
12:51ตัวแค่ท้องไม่ชัดอ่ะ
12:52อุ้ย
12:53ก็แค่ท้องไม่ชัดนะ
12:59โอ้โห คุณ
13:14คุณก็ว่าเกิน
13:15เลือดแค่นี้หัวหน้าจะเป็นลม
13:17แค่นี้ว่าน้อยไปตั้งหา
13:19เลือดหลายเกือบจะท่วมห้องแล้วนะ
13:20โอเค โอเค
13:21โอเค ผมก็พอเดาวนิสัยลูกน้อมผมได้
13:24มันก็เป็นแบบนี้แหละ
13:26แล้วเขาได้เล่าเรื่องคุณทั่วของเขาให้คุณฟังด้วยมั้ย
13:30ไม่เหลืออ่ะสิคะ
13:31บอกหมดว่าตัวเองสืบเชื้อสายมาจากคุณพันธ์
13:34มือปากจอมขมังเวศ
13:36และที่มันเป็นตำรวจ
13:38ก็พออยากจะเรินรอยตามบันพระปุดุของตัวเอง
13:41เพราะฉะนั้นเนี่ย
13:42ผมก็คือลูกล่านสายตรงของท่านปูคุณพันธ์
13:45ที่พูดเนี่ย
13:47ถ้าอยากจะบอกคุณว่า
13:48ถึงคุณไม่ทำแผ่ให้ผม
13:50ผมก็สามารถรักษาตัวเองได้
13:52ค่ะ
13:53เยี่ยมจริงๆๆๆ
14:01แล้วคุณจะเอาไงกับพวกมันต่อนเนี่ย
14:03จะเรียกตำรวจมาจับตอนไหน
14:06โห คุณ
14:07ทำมันง่ายขนาดนั้น
14:08มันและทีนี้ก็คงถูกปิดไปตั้งนานอBean
14:11ทำไม filthy
14:12หลักษาตัพวกว่ามีต้องยโยแยะ
14:14พี่ฉะโน้ยกันถ่ายมาเนี่ย
14:16โห หลักษาตัพย์เนี่ย
14:18belonging عندคุณ
14:19เหต้าใช้จากหรอก mastering
14:22เฮ้ย
14:23ทำโชว์ต้มตุนหลอกรวงขนาดนั้น
14:24prejudice
14:25โฟยลักษาตัพย์มีไ mommy
14:28เผ้ยเยี่ยง คุณ
14:30ฝั่งดูอาจไม่ imOpen
14:32แต่สิ่งที่พวกนั้นทำอ่ะ ยังไม่ถูกว่าเป็นการกระทําที่ผิดกฎหมาย
14:36เพราะเป็นการจ่ายให้ได้ความเต็มใจ จากผู้ที่สัดทายเอง
14:40อ๋อ?
14:43กฎหมายบ้านเมืองร้องก็แบบนี้นะคุณ
14:47แต่ผมก็ยังเชื่อนะ
14:49เพราะพวกมันต้องซูกซ่อนเราอยู่ในแน่ ผมถึงต้องแฝ่งตัวก็อยู่ตอนเนี้ย
14:53จนกว่าเจอหลักฐานชิ้นสำคัญ
14:57แล้วที่คุณเปิด啤ยตัวน� عند ב� бываетฉัน มันไม่เป็นอะไร Bennett เป็นแหละ
15:09จ้themeนlit ผมเปิด啤ยตัวนากบคุณก็ถือว่าผิดแพนต้อนไปเยอะ
15:14แต่ผมก็ทวนเห็น คุณตกอยู่ในอันตายไม่ได้
15:18เพราะฉะนั้น ผมยากให้คุณออกไปจากที่นี้ ตอนนี้
15:22เรื่องที่เหลือปล่อย ให้ไปเรื่องของเท่านายที่ตำรวจเถอะครับ
15:27ขอบคุณค่ะ
15:30แต่ฉันมีเรื่องนึงอยากขอให้คุณช่วย
15:34เรื่องอะไรครับ
15:38คุณช่วยพาพี่ฟูออกไปกับฉันด้วยได้ไหม
15:47ทำไมอ่ะ
15:49คุณช่วยฉันเรื่องนี้ไม่ได้เหรอ
15:51ก็ไม่ใช่ช่วยไม่ได้หรอก
15:55แต่ถ้าเขาอย่างไม่ช่วยอ่ะนะ
16:21อ้าว พราดอนฟู อ่านจบแล้วหรอจ๊ะ
16:29ใช่แล้วครับ ผมอ่านจบภัยในคืนเดียวเลย
16:33เป็นหน้าสือที่ร่วมรวมคำสอนที่สมมุนค่าจริงๆครับ
16:36พราดอนฟู เยี่ยมจริงๆๆๆ
16:41ขอบคุณครับ
16:49อ้าว พอย
16:50pixels นายนี่
16:52ไม่ใช่สิ
16:54พล้ามารดา
16:57พ LGB P beau
16:58พี่พูดอะไรหรึพี่ เลิกแร้นด้วยแล้ว
17:01ว่าแต่ พรอยมีอะไรหรือเปล่า
17:04ทำไมถึงแอบล่าพี่มาคุยตรงนี้ล่ะ
17:06พรอยก็มาพาพี่apperออกไปจากที่นี่ไง
17:09แล้วพี่ไม่ต้องหวงเริ่งหลักทานแล้วนะ
17:10พอตอนนี้มีเจ้านั่วที
17:12เดี๋ยววันน่ะ
17:13ถ้ามันเราต้องหนี่ด้วยอ่ะ พรอย
17:18ก็เพราะว่าที่นี่ไม่ปลอดภัยแล้วไงพี่บู
17:22เราไม่ต้องอยู่เพราะพยายามสืบหาหลักฐานอะไรแล้ว
17:25พ่อย
17:26พี่ไม่ได้พยายามสืบหาหลักฐานอะไรแล้ว
17:30พี่เชื่อว่าครอบปัวนี้ดีจริงๆ
17:37พี่เข้าใจพ่อยนะ
17:39ว่าพ่อยอาจจะมีกำแพงของครอบปัวนี้อยู่
17:42แต่ถ้าพ่อยได้ลองอ่านเล่มนี้ตรงจบแล้วก็
17:45พรอยจะเข้าใจทุกอย่างเอง
17:48พี่บู พี่นอนร้างสมองกันแล้วเหรอ
17:51พรอย พรอยเป็นอะไรอ่ะ
17:54ทำไมพรอยไม่เปิดใจเลย
17:56แล้วให้พรอยเปิดใจได้ไงอ่ะ
17:58ก็พรอยบิดาทำตัวบ้าบอเพียงสัขนาดนั้นอ่ะ
18:00หยุดว่าร้ายพรอยบิดาแบบนั้นอ่ะ
18:05แล้วถ้าพรอยไม่คิดจะหยุดร่วงข้อบพวกนี้แล้วก็
18:08งั้นพี่ก็ไม่มีทางเลือก
18:10พี่เจอเรื่องนี้ไปบอกกับทุกคน
18:21พราดอนผู้ผา ยืนหนึ่งในเรื่องความสัทธาขนาดนี้
18:25เราพราดอนทั้งหลาย จะต้องภูมิใจมากแน่แน่
18:40เราพราดอนทั้งหลาย โปรดจงร่วมแสดงความยินดีกับ พราดอนผู้ผา
18:47ผู้ที่ผ่านบททดสอบความสัทธาจากพระมารดา
18:57พราดอนผู้เยี่ยงจริง ๆ ๆ ๆ ๆ
19:10จิง ๆ ฟันแหละถมดนี้มงกอบความuen imminentศาจ nach
19:17จิง ๆ ฟันแหละ прир equiv pode ความสัวพราดอนทั้งประมาด
19:25GDP explicit ๆ ต้องท่างแผล donc desci
19:29นต้องก Länder c am r a p a t the
19:31ขอบคุณครับ
19:37โอ้ย นี่มันเรื่องบ้าเลยกันเนี่ย
19:40ทำไมพี่โฟว์หนึ่งละกายเป็นแบบนี้ไปได้อ่ะ
19:44ผมอยู่ที่นี่มานาน
19:46เจอมานักตะนักละคนแบบคุณผู้ผา
19:48พวกที่อินและสัตว์ทาจังกูไม่กลับ
19:51ผมว่าคุณตัดใจเถอะ
19:53จะเนี่ยไปจากที่นี่ซะ
19:55คนเดียว ตอนนี้
20:01เป็นพระตานี้
20:03เป็นพระตานี้
20:13ก่อนหน้านี้คุณบอกใช่บ้า
20:15ถ้าจับอีพวกนี้ให้ได้อ่ะ
20:17ต้องหารักฐาญที่สำคัญได้เจอก่อน
20:19โอเค
20:21เงินฉันจะอยู่ช่วยคนเอง
20:23ถ้าพวกมันอยากให้พลอยเป็นพัมม่านดาอยู่แล้ว
20:32เงินพลอยก็จะเป็นพัมม่านดาให้พวกมันแบบสุดๆไปเลย
20:53เดี๋ยวนะ ทำไมเธอกับฉันถึงได้นอนบนเตียงเดียวกันอ่ะ
21:08นี่จำนึงมาคืนไม่ได้เลยเหรอคะ
21:11ฉันจำได้ว่า เรากินข้าวด้วยกัน แล้วหลังจากนั้นก็
21:17มีอะไรกัน
21:19แน่ ทำเป็นต่งใจไปได้
21:23เมื่อคืนแก้งรับบดหนุ่งน้อย อินโซเซ็นต์ไม่รู้เรื่องเรา
21:27แต่จริงๆแล้วอ่ะ แอบซ่อรีราวไอ้เด็ดสุดๆเลยนะ
21:35แล้วหลังจากนี้ไปอ่ะ ตัวเองต้องดูแลเขาให้ดีนะคะ เข้าใจไหม
21:42เดี๋ยวนะ มันกี้จะเรียกชั้นว่าอะไรนะ
21:46ตัวเองไงคะ
21:48เมื่อถ้าไม่ชอบ
21:52นั้นเราเป็นเป็นเด็บกันดีไหม
22:04ถึงมันจะต้องฝืนหน่อยๆ
22:06แต่พลอยก็ตั้งใจว่า
22:08จะต้องใช้ประโยชน์จากกำหน่างนี้ให้ดีมากที่สุด
22:12ตัวเอง
22:16ตัวเอง
22:18ตัวเอง
22:20ตัวเอง
22:22ตัวเอง
22:24ตัวเอง
22:26ตัวเอง
22:28แต่พ่อยก็ไม่เจออะไรที่น่าจะเป็นหลักฐานได้เลย
22:45พูดตามตรงนะคะ
22:54ตอนนั้นพ่อยอยากยองแพ้มาก
22:57แอบคิดว่าหรือที่คุณตำรวจเขาสะนิฐานอาจจะไม่เป็นจริง
23:02จนกระทั่ง
23:17พลอยมั่นใจค่ะ
23:19ว่าหนึ่งสือเลมนั้นจะต้องมีความรับบ้างอย่ะ
23:24ซ้อนอยู่แน่นอน
23:26เบ็บ
23:31ทำไมเบ็บต้องเข้าห้องน้ำนานทุกทีเลยอ่ะ
23:33แล้วทำไมต้องออกสือเลมนั้นเข้าไปด้วย
23:35ทำไมเบ็บต้องเข้าห้องน้ำนานทุกทีเลยอ่ะ
23:38แล้วทำไมต้องออกสือเลมนั้นเข้าไปด้วย
23:41ก็เคยชิ้นอ่ะ
23:44หาอะไรอ่านเวลาเข้าห้องน้ำ
23:46ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะ
23:46เหรอ
23:47งั้นเข้าของอ่านบ้างนั้นไหมคะ
23:49เอ่อ
23:52คือน้ำสือเลมนี้มันน่าเบืองจะตาย
23:56อย่าอะไรด้วยก่อนนะ
23:58ทำไมต้องทำตัวมีพี่หลุดด้วย
23:59หรือจริงๆแล้วแบบโก้หก
24:00องนมีด้วยแบบก้าหก
24:01ที่เข้าห้องน้ำนั่นๆ
24:04เค้าแอบไปคุยกิ๊กใช่บ้า
24:05ฮอ
24:07พูด Eine สายจัน
24:08ไม่ต้อง組รți иเรียกว่าสายจันเลย
24:10อีกกิ๊กด้วยมีเมเลยเข้าธริงโซ่มันไม่ได้
24:13เข้าไม่ได้มีกิ๊กด้วยตัวเอง
24:16ซึ่งสือเลมนี้
24:18มันก็แข่
24:20จริงSu호�
24:21แ contrac
24:21แบบมีคนน่านหน้าแต่เขาเองจริงด้วย
24:23- แล้วเค้าก็ไม่มีคนเดินว่า? อยากก่อน แสงจัน
24:26เขายวงแพ้เท่งแล้ว
24:33จริง ๆ แล้ววันหนึ่งเธอก็ต้องรู้เรื่องนี้อยู่ดี
24:40ใน ๆ เขาก็ทำตัวดีแล้ว
24:42ตัวเองจะให้เราวันเขายังไงล่ะจ๊ะ
24:46เราเบ็บอยากได้อะไรล่ะคะ
24:53ให้อย่างนั้น เขาขอจับ...
24:57เฮ้ย!
24:58จับพองสิ มันจะเกิดมาแล้วนะไว
25:05โห...
25:07ตายมั้ยเนี่ย
25:08พอพิดา จะมาน่าจ๊ะ
25:10เกิดอะไรขึ้นหรือบอาจ๊ะ
25:12โทษค่ะพิดา
25:14ในต้องมาอะไรอ่ะ
25:15อะไรก็ได้
25:17ไม่มีอะไรค่ะพอพิดาชวนเล่นท้ายข้าดนิดนึง
25:21ได้จริง คงจะเหนื่อยแย่เลยนะจ๊ะ
25:26ขอดีฉันเข้าไปเสริบน้ำ ให้สดชื้นหน่อยนะจ๊ะ
25:39สรุษสลัยกันเลยทีเดียว
25:41ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง ตั้งเต็มหายเลยนะจ๊ะ
25:45ว่าแต่พระบิดาจ๊ะ
25:48มือเย็นวันนี้เนี่ย
25:50อยากทานอร่อยเป็นพิเศษไหมจ๊ะ
25:59ฮะโล
26:02พระบิดาจ๊ะ
26:04อืม
26:05ใครรวบก็ดี
26:07แต่ใครอนุญาตให้เข้ามา
26:09ขอโทษจ๊ะ
26:11ไปไป ออกไปได้แล้ว
26:13อย่าให้ต้องโกศ
26:15ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมืองนะจ๊ะ
26:17เมือง
26:35ต้องมีหลักฐานสำคัญอยู่ในนี้แน่ แน่
26:40เออ
26:41ล็อกอ่ะ
26:45งั้นลองสังยาหน้าดูมั้ย
26:52ตัวก็หนัก
27:01ไม่ได้อ่ะ
27:02ทำไงดีอ่ะ
27:04นasi สฮาต้องทำไงๆ พรภาญได้อย่างเดียว
27:06และมี подарศต้องเป็นร arranged while well
27:09อันน่าจะต้องเป็นรหาทที่สำคัญแน่เลยอ่ะ
27:11เฮ้ย
27:12หลูป้าจจะเป็นวันเกิดของแสงจารย์
27:15เพราะเทก็คือรักแรกแล้วก็รักเดียวของพรcecia
27:18ต direito
27:19sweet
27:20ได้แล้ว
27:21สมกับเป็นคน Jonathan General
27:22จริงๆ แล้วปะ
27:23รู้เร็ workforceísวันเกิดของแสงจารย์ด้วยเหรอ
27:33ครับ หัวหน้า
27:35ตอนนี้ผมเจอหลักฝาการฟอกเงินของนัดทีนี้แล้ว
27:38ตอนนี้ผมกำลังอั Forward ไทยสMissing ไปให้ครับ
27:41ยังไงก็สองกำลังเสริมบุรคมาจับพวกมันได้เลย
27:45ครับ
27:46สวัสดีครับ
27:51เป็นไงว่าคุณ
27:52อั accidental ไปถึงไงแล้ว
27:55ยังไม่ถึงไหนเลยอะ
27:57หนิดที่นี้มันอ่าบสำสั regrets
27:58น่าจะใช้ไว้ลายกลายชั่วโมงเลยอะ
28:00ไม่เป็นไรครับ ตอนนี้กำลังเสริงมาลังมา
28:06อย่างไรคุณก็เตรียมตัวให้พร้อม จะได้รีบออกไปจากที่นี่กัน
28:09ขอบคุณนะคะ
28:12ไม่ต้องขอบคุณเหรอครับ ยังไงก็เป็นหน้าที่ของเจ้าในที่ตำรวจอยู่แล้ว
28:20หา...
28:24แต่ก็... ถือว่ายินดีที่ได้รวมงานกันนะคะ คุณตำรวจ
28:41ไอ้วุธกัย
28:48อย่าตอบนะ ว่ามึงเป็น
28:54มึงเป็นตำรวจแล้ว
28:56เปล่านะครับพ่อ ผมไม่ได้เป็นตำรวจปร้อมตัวมา
29:00เหมือนก็แล้วไป
29:02อย่างนั้นถ้าแดงว่ามึงเป็นชูสินะ
29:07ไม่ใช่นะเผ็บ เผ็บ เผ็บเข้าใจหมีแล้ว
29:13พ่อมีความช้ำออกช้ำใจ
29:17ที่จะประกาศให้ลูกๆ ทุกคนได้ทราบว่า
29:19อาจให้ลูกๆ ทุกคนได้ทราบว่า
29:21พ่อมันดา กับลูกวุธกัย
29:23เป็นชูกกัน
29:25ถ้าเข้าจับตัวสองคนด้วยได้
29:27พ่อจะประทานพอร์ให้อย่างงาม
29:30เหมือนีอ้าคุณ
29:32ต่อคราบ
29:34เข้าจัด錨
29:36ต่อคราบ
29:40ถ้าท่าวิชาหลับแล้ว
29:41ให้เจ้าได้ฝันลึก จังพระคุณแม่
29:50มันไม่นั่นอะไรเนี่ย
29:52คุณ
29:54ผมความฝากรักฐานเน wichtกับคุณ ก่อนนะ
29:56แล้วคุณออกไปทางข้างหน้านี้
29:57ตรงแล้วป่าไปอย่างเดียว
29:59ห้ามเดียว
30:00ทำเรียว ประใจไหม
30:02เอ้าแล้วคุณ
30:03คุณไม่ต้องห่วงผม
30:17หนีไป
30:18คุณ ไปแล้ว
30:20ไป
30:23อย่างนี้แล้ว
30:25โอ้ย สิวะ
30:30อืม ประมาณดา จะไปไหนเนี่ย
30:52ประมาณดาจะไปไหนเนี่ยจ๊ะ
30:56กรับบ้านของเรากันเถอะนะจ้ะ
31:08กรับบ้านของเรากันเถอะนะจ้ะ
31:14สวัสดี
31:44ห้องนี้ไม่จะกันไปหรือยู่เนี่ย
31:48ไปอยู่เนี่ย
32:18พออย
32:22ทำไมพระปีดาค์หนึ่งประกาศหรือว่าพออยเป็นช่วยวิตไกลอะ
32:26แล้ว...ต้องไหนจะมีคนตามแร่ล่าพออยอีกอะ
32:43พออยบอกพี่นะมั้ย...ว่าเกิดอะไรขึ้นอะ
32:47พี่ฟู พอยได้หลักฐานที่สำคัญเยอะแชะละทีนี้แล้ว
32:53มันทำให้อยู่การหลอกรวงประชาชนอีกอ่ะ
32:56ฮะ หมายความยังไงกับพอย
33:01นี่ พวกมันสร้างละทีนี้ขึ้นมา เพื่อเอาไว้ฟ้องเงินให้เราผู้บิดนี้พน
33:09แค่นี้ก็จะวิดกวนหมายเต็มเต็มแล้วอ่ะ
33:14เพราะงั้นเดี๋ยวเรารีบหนีเอาไปจากที่นี่กัน
33:17จะได้เอาข้อหมูนพวกนี้ จะแจ้งตับโรดด้วย
33:20อีนาทีบ้าบ้านี้จะได้ปิดตัวลงสะที
33:28เฮ้ย พี่บู
33:31พี่บูจะทำอะไรอ่ะ
33:40พี่ก็ทำหน้าที่ของสมาชิคลอบหัว
33:44จะรู้สิไงล่ะ
33:47พี่บู พี่เป็นบ้าไปแล้วหรอ
33:51หลักข่านชัดเจ้งขนาดเนี้ย
33:53ทำไมพี่ยังจะช่วยละทีนี้วิดอ่ะ
33:56ก็ถ้าหลักข่านชินนั้นหายไปซะ
33:59ก็ถ้าหลักข่านชินนั้นหายไปซะ
34:02ข้อบกลัวจันทรุสติ
34:04จะยังข่าวสะอาดอยู่ใช่ไหม
34:05พี่บูกลัวจันทรุสติ
34:07พี่บูกลัวจันทรุสติ
34:20พูดเลยของพี่อ่ะ
34:22ไหนพี่บอกว่าน่าที่เราอ่ะ
34:24ขึ้นนำความจริงมาสู่ประชาชนไหมใช่หรอ
34:27หน้าที่ของพี่ตอนนี้ก็คือ
34:30การปบป้องคอบหัวจันทรุสติทั้งหาก
34:33แล้วเอาจริงนะ
34:38สังคมรอมันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วป่ะ
34:43ไม่มีใครก็แค่ความจริงกันหรอก
34:46ก็เหมือนกับที่ทุกคนอ่ะ
34:49สนใจตัวพี่แค่หน้าตา
34:52แต่ไม่มีใครสนใจตัวตัวจริงๆของพี่เลย
34:56แต่ค่อเป็นพล่อ spark
35:00แต่ข้อควอร์นี้พล่อ
35:03ข้อควอนี่เข望สนใจตัวตถ้าและทีพี่
35:07พี่เจอบ้านของพี่แล้วพล่อ
35:12และทำไมร่と思います
35:14และ Since my boss
35:17พี่พังอูโacer
35:20จะกำลังทำให้พี่เป็นความกVoice
35:21พ่อร้องรู้ร่อยป่านิตย์
35:23มันพ่อยก็เป็นีกคนนึง
35:24พี่ชอพี่ขนาตา
35:34พูดไม่ออกเลยอ่ะดิ
35:38ที่พอยเยอมาที่นี่กับพี่อ่ะ
35:42พอยจะได้เอาเรื่องนี้ไปโอ้ห่ว่อยคนอื่นจริงป่ะ
35:48สุดท้ายแล้วพอยอ่ะ
35:51ก็เหมือนพวกป่อมป่อมข้างนอกนั่นแหละ
35:54พี่พูดจบอย่าง
35:56อืม จบแล้ว
35:58ดี
36:02แล้วพี่มีสิทธิ์อะไรวะ
36:04มาดูถูกความรักของหนึ่งเขาอ่ะ
36:06หั๊ย
36:08หั๊ย
36:10หั๊ย
36:12หั๊ย
36:14หั๊ย
36:16หั๊ย
36:18หั๊ย
36:20หั๊ย
36:22ถูกความรักของหนึ่งเขาอ่ะ
36:24หั๊ย
36:52แอมโชคพี่มาสิบปีน้วย
36:56พี่ไม่กินบ้างหรอ
36:58ว่าตัวเองจะมีอะไรดีน้องจากหน้าตาบ้างอ่ะ
37:00น้อง
37:02เป็นอะไรอ่ะ
37:04โซตกหรอ
37:06มาเดี๋ยวพี่ช่วย
37:08น้อง
37:10เป็นอะไรอ่ะ
37:12โซตกหรอ
37:14มาเดี๋ยวพี่ช่วย
37:16ร้อย
37:18หั๊ย
37:20ต่อนั้นพอยไม่รู้ได้สำ
37:22ร้อย
37:30ตอนนั้นพอยไม่รู้ได้สำหรับ
37:46ว่าพี่จะเป็นไหนแล้ว
37:52แต่ที่พ่อชอบพี่ก็พบว่าความใจดีของพี่ไง
38:03พี่โมตแต่อาคติคิดว่าคนอยู่เขาเปือเขาปร้อมใส่พี่
38:09แต่สีคุณนาพี่ตอนเนี้ยไม่โคตรปร้อมเลยไว้
38:14ไอ้นำบันโซ่ตอนนั้นตั้งหลังที่ค่อยจริง
38:20เจ้าเจ้า
38:50มัยจริง
39:05มัยจริง
39:10มัยจริง
39:13แสงจริง
39:20อย่าบอกนะ
39:23ว่าเธอกับเป็นชูกันลูกภูภาอีกคนนี้แหละ
39:31อย่าเข้ามานะ
39:35เธอมันแพ้สีหยา
39:37ฉันไม่มีทางเฮอไฟเธอหรัก
39:43นี่จะคิดจะมังงอด้วยการให้ฉันกอดอย่างนั้นเหรอ
39:55ถ้าเงินเขาให้อภายตัวเองก็ได้
40:01ให้แล้วกับไปมีลูกเต็มบ้านหลังเต็มเมืองกันเหมือนเดียวน่า
40:13สูกปากจะได้ไหนแกะ กุรุมคาลมานานแล้ว
40:16ขอบคุณ
40:28สุดท้าย ที่แก มีโลก
40:58สุดท้าย เรื่องเราของคลอย กับขอบพวกจันทรุสติ ก็จบตรงตรงนี้นะคะ
41:20ที่เหลือกคุณตำรวจน่าจะรู้หมดแล้ว
41:28ผมว่าวันนี้พอแค่นี้ดีครับ คุณพอยเขาน่าจะเหนื่อยแล้วครับ
41:40อืม โอเค งั้นวันนี้เราก็พอแค่นี้ก่อนนะครับ
41:45ผมต้องขอบคุณคุณอีกครั้งนะครับ ที่ยอมเสียงชีวิตให้ผมสามารถปิดคดีนี้ได้สำเร็จ
41:55ก็ไม่ได้จะบอกว่าช่วยฟรีฟรีสะหน่อย
41:58เดี๋ยวคิดออกเมื่อไหร่จะมาทวงบนตุนที่หลังกัน
42:02โอ้โห คุณอะไรให้เจ้าหน้าที่ติดสินบนแล้วด้วย
42:06ที่คุณขอให้ยกความดีความทราบคดีนี้ให้คุณผู้ผา
42:21คุณคิดดีจริงๆแล้วใช่ไหม
42:25ขึ้นเกิดอะไรขึ้นครับ
42:29มีการต่องส่วน มีคุณนะครับอาจเก็บ
42:36อีกอย่าง
42:50ถ้าพี่พูงไม่ชวนฉันไปราธีนั้นแต่แรกอ่ะ
42:54เรื่องเหมือนก็พูงไม่มีมาก
43:00อีกอย่าง ถ้าพี่พูงไม่ชวนฉันไปราธีนั้นแต่แรกอ่ะ
43:04เรื่องมันก็พูงไม่มาถึงขนาดนี้เหรอ
43:10แน่จริงๆนะ
43:14ฉันเองก็ยังมีความหวังอยู่ในตัวพี่พูงอยู่ค่ะ
43:22อืม ถ้าคุณว่าไงก็ตามนั้นครับ
43:25แต่ผมว่าคุณภูผ่าน่าจะถูกสอบโซนอีกสักพักเลยอ่ะ
43:31คุณกลับไปพากก่อนเถอะ
43:33อืม
43:35ไม่งั้นเกิดอยู่ที่นี่อีกนานคุมข้างแล้วเต็ดเจ้านาทีขึ้นมา
43:39จะวุ่นวายเอาไงเนี่ย
43:40อืม
43:42ผมเจ็บนะคุณ
43:43ผมค่ะเซลเรียนเฉยๆเอง
43:45เอ้า ไหนบอกว่าเป็นธายาสุนพันไง
43:48ตายยามแล้วใช่อ่ะ
43:55คุณพ้อย
43:58โอ้ย
44:00มีอะไรอีกค่ะคุณตำรวจ
44:06เปล่า
44:07กลับบ้านดีๆอ่ะ
44:09อย่าไปหาเรื่องใครเขาว่า
44:15ค่ะ
44:25นี่ผู้หมวน
44:28ทำไมคุณไม่บอกเรื่องนั้นกับเขาไปล่ะ
44:35อย่างดีกว่าครับ
44:36บอกตอนนี้ไปเขาจะชิดมากกว่าเปล่า
44:40ต้องขอบคุณพ้อยมากๆเลยนะ
44:42พี่โล่ตัวจริง จะช่วยพี่เอาไว้
44:55คุณพ้อยมากๆเลยนะ
44:57พี่โล่ตัวจริง จะช่วยพี่เอาไว้
44:58นี่เขาคุยกัน
44:59ว่าความวิดานหิจการจับคุมตัวมาได้
45:01คุณเริ่มบายเบียงกันแล้ว
45:03แต่มันเริ่มต้นกันใหม่เดี๋ยวนะ
45:05รู้
45:06พุกฟางที่ไว้
45:08ทางการเขาได้ประเมิดว่า
45:10คนที่น่าตกเป็นต้องหมายที่สุด
45:12คุณเริ่มบายเบียงแล้ว
45:14แต่มันเริ่มต้นกันใหม่เดี๋ยวนะ
45:16รู้
45:17พุกฟางที่ไว้
45:19ทางการเขาได้ประเมิดว่า
45:21คนที่น่าตกเป็นต้องหมายที่สุด
45:24คือคุณ
45:42ทางการเขารvemประเมิดว่า
45:44เธอไม้ยินได้ยินได้มิ lend
45:46สักกผล Meat
45:55ข้างดู
45:56rakt
45:56ต้องรัก ต้องลง
45:58ถ้าใช้เลยมันก็ไม่เตอสันทาย
46:00ต้องรัก ต้องลง
46:02ดูไหร่ไหร่กันก็จะขวาเธอมา
46:04Make you my แม่ช่วยต้องใช้คิดท่า
46:07ท่องในใจไว้ว่า
46:13Abracadabra
46:15Abracadabra
46:19Abracadabra
46:21Abracadabra
46:23Abracadabra
46:27Abracadabra
Comments

Recommended