Bazen parmakların uçları olmak var ;Dokunmak için... Bazen ay olmak var;yeryüzüne merhaba demek için. Bazen tutku olmak var ;söyletmek için. Bazen tomurcuk olmak var ;her mevsim gönüllerde açmak için. Bazen mavi olmak var ;sonsuzluğa yayılmak için, bazen eflatun olup küçücük bir yüreğe sığınmak için... Bazen uzak olmak var ;özlenmek için.......... Ama ille de insan olmak , insan olmak var çırpınarak, çağlayan olup yüreklere akarak;yaşamak için...