Τραυματίστηκα κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης.
Ήμουν πάνω σε μία μοτοσικλέτα. Είδα έναν άνδρα που έσερνε έναν τραυματία από το πλήθος.
Με σταμάτησαν και μου είπαν: ‘’Πάρε μας μαζί σου!’’
Έτσι βρεθήκαμε οι τρεις μας πάνω στη μοτοσικλέτα, με τον τραυματία ανάμεσα μας.
Μας πυροβόλησαν.
Ο άντρας που καθόταν στο πίσω μέρος χτυπήθηκε και έπεσε.
Έτσι μείναμε εγώ και ο τραυματίας. Καταφέραμε να ξεφύγουμε.
Συνέχισαν να μας πυροβολούν.
-Ποιοι πυροβολούσαν;
-Οι δυνάμεις ασφαλείας!
Με σπρώξανε πάνω σε ένα όχημα της ασφάλειας.
Πέσαμε και μας χτύπησαν.
Όλοι τους βγήκαν από το όχημα.
Περίπου πενήντα από αυτούς άρχισαν να μας χτυπούν
με τους υποκόπανους των όπλων τους.
Μας χτυπούσαν…μας χτυπούσαν…
Τραυματίστηκα στο πόδι ενώ το πρόσωπο μου ήταν ματωμένο.
Έχασα τις αισθήσεις μου.
Ο άλλος άντρας που ήταν μαζί μου,
ήταν σχεδόν νεκρός μετά τα χτυπήματα.
Την τελευταία στιγμή που τον είδα ήταν ακόμη ζωντανός.
Όσο για μένα, αίμα έτρεχε από τα αυτιά μου, τη μύτη, το στόμα μου…με άφησαν νομίζοντας πως έχω πεθάνει.
Κάποιοι άνθρωποι με έβαλαν σε μια κουβέρτα και με έφεραν σε ένα πρόχειρο νοσοκομείο.
Εκεί μερικές γυναίκες μου έδωσαν τις πρώτες βοήθειες.
Δεν ξέρω τι βοήθεια ακριβώς…Έμεινα 13 μέρες εκεί και μετά μπόρεσα να φύγω.
Comments