ΙΛΙΑΔΑΣ Ο

Μα τα παλούκια πια σα διάβηκαν και το χαντάκι πέρα
μες στο φευγιό τους —κι απ’ τ’ Αργίτικα τα χέρια πλήθιοι επέφταν—
κει πού’χαν στήσει πρίν τ’ αμάξια τους σταθήκαν και προσμέναν
χλωμοί απ’ το φόβο εκείνοι τρέμοντας...