Słyszysz - już rozległ się lokomotywy gwizd, wkrótce pociąg uwiezie mnie w świat, daleki świat, z okna spójrz, do mnie wyjdź, pożegnaj mnie - już czas, kiedyś przecież spotkamy się znów.
Tyle lat szczęścia ma przed sobą każde z nas, Ty doczekasz tych lat - wierzę doczekam ja, wiele rzek, wiele mórz, rozdzieli pewnie nas ale przecież spotkamy się znów.
Choćby losy daleko rzuciły mnie stąd, choć ślad zaginie - ty mnie oczekuj wciąż a spotkamy się jeszcze na pewno - czy wiesz ? tylko zawołaj, a ja odnajdę Cię.
Wtedy ujrzysz mnie tu, zapukam do Twych drzwi może księżyc odmnieni swój kształt jeszcze raz, nie smuć się - uśmiech Twój niech mnie pożegna dziś, kiedyś przecież spotkamy się znów.
Be the first to comment