चिमणीचे घर गवताचे पक्के | कावळा आणि चिमणीची गोष्ट | Marathi Balgeet
🎵 Marathi Balgeet Channel मध्ये आपले मनःपूर्वक स्वागत!🎵
लहान मुलांनो, चला ऐकूया एक सुंदर, मजेदार आणि बोधप्रद मराठी बालगीत — **“चिमणीचे घर गवताचे पक्के, कावळ्याचे घर काड्याचे कच्चे!”** 🐦🌧️
या गोड मराठी बालगीतामध्ये आहे कष्टाळू चिमणी आणि आळस करणाऱ्या कावळ्याची सुंदर गोष्ट. चिमणी मेहनत करून आपले घर मजबूत बनवते, तर कावळा आळसामुळे घर बांधण्याकडे दुर्लक्ष करतो. एके दिवशी जोरदार पाऊस आणि वारा आल्यामुळे कावळ्याचे घर वाहून जाते.
थंडीने कुडकुडणारा कावळा चिमणीकडे मदत मागायला जातो. चिमणी त्याला प्रेमाने आसरा देते, टॉवेल देते आणि खायला गरम खिचडी बनवून देते. चिमणीच्या प्रेमळ वागण्यामुळे कावळ्याला मेहनतीचे आणि इतरांना मदत करण्याचे महत्त्व समजते. तो आपली चूक सुधारण्याचा निश्चय करतो.
🌟 **या मराठी बालगीतामधून मुलांना काय शिकायला मिळेल?**
✅ मेहनत करावी आणि आळस टाळावा.
✅ आपली कामे वेळेवर पूर्ण करावीत.
✅ अडचणीत असलेल्या व्यक्तींना मदत करावी.
✅ सर्वांशी प्रेमाने आणि दयाळूपणे वागावे.
✅ आपल्या चुकांमधून शिकून त्या सुधाराव्यात.
✅ एकमेकांच्या सहकार्याने आनंदाने राहावे.
👶 हे मराठी बालगीत Nursery, Preschool, LKG, UKG आणि Kindergarten मधील मुलांसाठी मनोरंजक व शैक्षणिक आहे. या गोड बालगीतामुळे मुलांना मराठी भाषा, नवीन शब्द, ऐकण्याचे कौशल्य आणि चांगल्या सवयी शिकण्यास मदत होईल.
🎶 **गीताचे बोल | Marathi Balgeet Lyrics**
चिमणीचे घर गवताचे पक्के,
कावळ्याचे घर काड्याचे कच्चे!
चिमणी खूप काम करी,
कावळा आपला आराम करी!
एकदा आकाशात आले ढग,
वारा सुटला खूपच मग!
पाऊस, वारा जोरात सुटले,
कावळ्याचे घर वाहून गेले!
कावळा बसला फांदीवर,
थेंब पडती अंगावर!
कावळ्याने नंतर विचार केला,
चिमणीच्या दारी जाऊ म्हणाला!
कावळा हळूहळू गेला पुढे,
आला चिमणीच्या दाराकडे,
कावळ्याने वाजवले ठक-ठक दार,
म्हणाला चिऊताई भिजलो फार!
उघड आता घराचे दार,
थंडी वाजतेय मला फार!
चिऊताई आतून म्हणाली त्याला,
आंघोळ घालतेय माझ्या बाळाला!
आंघोळीनंतर उघडते दार,
वाट पाहा आता थोडी फार!
थोड्या वेळाने कावळा बिचारा,
दार वाजवत पुन्हा म्हणाला!
“चिऊताई, चिऊताई, उघड ना दार,
बाहेर थंडी वाजते फार!”
चिऊताई म्हणाली, “थांब रे दादा,
बाळाचे अंग पुसते जरा!
नंतर बाळाचे कपडे घालते,
मग आपले दार उघडते!”
कावळा थांबला पावसात फार,
थोड्या वेळाने वाजवले दार!
म्हणाला, “चिऊताई वेळ झाला फार”,
चिऊने मग उघडले दार!
चिऊने दिले टॉवेल छान,
कावळ्याने पुसले डोके छान!
पुसले सारे अंग, झाला गरम,
म्हणाला, “खायला दे काही नरम!”
चिऊने केली खिचडी भारी,
कावळ्याला लागली चवच न्यारी!
कावळ्याने खिचडी खाल्ली सारी,
म्हणाला, “चिऊताई, मी तुझा आभारी!”
खिचडी खाऊन कावळा हसला,
थंडीचा त्रास सारा पळाला!
कावळा म्हणाला, “चिऊताई,
चूक झाली माझी गं बाई!
आळस केला, काम टाळले,
म्हणून घर माझे वाहून गेले!”
चिऊ म्हणाली, “ऐक रे दादा,
आळस करून नाही फायदा!
काड्या गोळा कर, गवत आण,
मजबूत आता घर बांध छान!”
कावळा म्हणाला, “हो गं ताई,
आता आळस करणार नाही!
काड्या आणून घर बांधीन,
पावसाआधी तयार करीन!”
चिमणी खूप काम करी,
कावळाही आता मेहनत करी!
दोघे मिळुनी आनंदात,
राहू लागले प्रेमाने घरात!
💖 **गोष्टीचा बोध | Moral of the Story**
या सुंदर मराठी बालगीतामधून मुलांना मेहनत, वेळेचे महत्त्व, जबाबदारी, दयाळूपणा आणि सहकार्य यांचे
