00:00Ακριβώς. Θα σου πω ένα παραδείγμα.
00:02Τώρα είμαστε στην συγκυδεία του Μαζωνάκη, του Γιώργου.
00:06Εγώ χόρεψα, ζεϊμπέτικο, γιατί μου το ζήτησαν.
00:25Μου το ζήτησαν οι άνθρωποι.
00:27Μου το ζήτησαν οι νοικιώτες, τα παιδιά από το Πέραμα, οι φίλοι μου τσιγκάνοι, μου το ζήτησαν.
00:32Και εγώ ήμουνα μαζί τους εκεί.
00:35Ήμουνα εκεί, στην Κανδεκκλησία.
00:37Και θα χωρέψω μαζί τους, και θα μιλήσω μαζί τους, και θα σε αναστραφώ μαζί τους, γιατί οι άνθρωποι είχαν
00:43πόνο.
00:44Αυτό το παιδί ήταν πολύ λαϊκό, πάρα πολύ λαϊκό.
00:47Ήταν η καρδιά του λαού.
00:48Έχει βοηθήσει πάρα πολύ κόσμο, που δεν τα ξέραμε αυτά.
00:52Εγώ τον συνάντησα τρεις φορές στην ζωή μου και δεν τα ήξερα αυτά τα πράγματα.
00:57Ναι, και έτσι ήρθαν και σου μίλησαν.
00:59Έτσι ερχόντουσαν και μου μιλούσαν.
01:02Και έτσι κατάλαβα τι άνθρωπος ήταν αυτός, ο Γιώργος Αμαζωνάκης,
01:08όλα τα χρόνια, όλα, μα όλα τα χρόνια, πόσο λαϊκός και πόσο μεγάλη απίχηση είχε,
01:12όχι μόνο και στις γειτονιές του, αλλά και παντού.
01:14Γιατί μην ξεχνάς ότι από τις γειτονιές του έπαιρνε κόσμο και δούλευε.
01:18Εμένα μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν διάρκεια.
