Hikâye 1940’lı yılların İstanbul’unda, eski ve yıpranmış bir konakta geçer. Konağın her odasında başka bir aile yaşamaktadır. İnsanlar parasızlık, açlık ve savaş yıllarının yarattığı ekonomik sıkıntılarla mücadele ederken hayatı birlikte sürdürmeye çalışırlar. SinemaTürk
Bütün bu dünya büyük ölçüde küçük Kemal’in gözünden görülür.
Kemal için konak yalnızca fakir insanların oturduğu eski bir bina değildir. Orası onun dünyasıdır:
komşuları, oyunları, kavgaları, sevgileri, kayıpları ve çocukluk anıları burada şekillenir.
Filmin merkezindeki düşünce aslında oldukça basittir:
İnsanlar çok az şeye sahip olabilir ama birbirlerine sahip olduklarında hayat yine de yaşanabilir hâle gelebilir.
Konağın bahçesindeki kuyuya düşen ışık ise hikâyeye masalsı bir katman ekler. Yaşadıkları maddi sıkıntıları bir anda değiştirebilecek bir mucize mümkün müdür, yoksa asıl zenginlik zaten insanların birbirleriyle kurduğu ilişkiler midir? Film bu soruyu Kemal'in çocuk dünyası üzerinden işler.
