- 2 days ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:20ทำไมพวกเธอถึงไม่บอกความจริง
00:21กับฉัน ฮะ
00:23เดี๋ยวว่าแต่คุณเลย
00:25ขนาดเราเจอเขาสักพักยังทำใ
00:27จไม่ได้
00:29ให้วีลาเขาสักหน่อย เค้าตั้ง
00:30ดีขึ้นแน่
00:32พอคะ อย่าโทษจจะววฝิงเลย
00:34หนูไม่ดีเอง บังครับให้เขาเล่
00:35นละคร
00:36แสงทńみылว่าไม่มีอะไรเกิดขึ
00:38้น
00:39ฉันตังหากลัดที่ผิด
00:40คุณเพิ่งกลับมา ฉันไม่อย่า
00:41แคคุณเสียใจ
00:42ก็เลยไม่เล่าเรื่องจจะววฝิงให้
00:43ฟัง
00:44มันเป็นอบทีเหตุ ไม่มีใครอย
00:45ากให้เกิดขึ้น
00:47ไม่ว่าอย่างไรก็แล้วแต่ ตอนนี้
00:49ครอบครัวเราได้อยู่กันพร้อมหน
00:51้าพร้อมตาแล้วใช่ไหม
00:54พอคะ ถ้าจะโทษก็โทษหนูเธอ
00:58จอบฟัง ยากลำบางมากกว่านาย
01:00จะได้เจอพ่อ
01:02ถึงนายจะจำเขาไม่ได้ แต่เขาก็เป
01:04็นพ่อนายนะ
01:06อ้าย ฉันจะกลดพวกเธอได้อย่างไร
01:10ที่พวกเธอทำลงไปก็เพื่อฉัน
01:13อย่าให้คนแก่ยังฉันมีความ
01:14สุข
01:18ฉันต้องขอบใจมากว่า ขนาด
01:21แก้จำฉันไม่ได้
01:22แกก็ยังร่วมมือกับพวกเขา
01:23เพื่อทำให้คนแกยังฉันมีความ
01:26สุข
01:30ขอบใจมาก ฉันไม่เสียใจเลย
01:32ที่สำคัญที่สุด
01:41ฉันดีใจที่แกไม่เป็นอะไร
01:47สิ
01:59กมซื้อบ้านหลังใหญ่ที่ตอก
02:00ชิงหนิง ทำยังหาสาวชัยไว
02:01้ให้
02:02อยู่ได้ว่าถึงครึ่งวันก็ย
02:03้ายกลับมาแล้ว แล้วเสื้อผ้า
02:04ชุดใหม่อีกทำไมเจ้มไม่ใบ
02:07ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน ฉันไม่
02:10สนของแพงเหรอ
02:11ฉนชอบอยู่เพิงหมาแงนแบบนี้
02:13ใส่เสื้อผ้าเกา ๆ ของฉัน
02:14ที่นี้มีอะไรดีเหรอ
02:16แกก็เคยอยู่ที่นี้เมื่อเคลาะห
02:17ลายปี
02:17ไม่เคยเพื่อเห็นจูอ diy แบบนี้เลย
02:19กะแบบก่อนจน Munic
02:22มือเมนูที่คุณใช้เฟิลงชอบ
02:37เนั้น
02:38แม่นอนอยู่แล้ว เขาจะมาหาชันร
02:39์มีอะไรก็ได้
02:40ฉันก็เลยต้องทำกับคาวที่เขา
02:41เช้าให้รอง
02:46จำได้ยังไงให้ตัวแนกชอบ
02:47近อะไร
02:48แอ่ � primeiroก่อนนั้น
02:49เข้าจำผมกับเจ้ไม่ได้ดูซ่inent
02:51แต่แช้็งเป็นแม่ของเขา
02:52แถมโ Mega B
02:53เขาเห็นเจ้เป็นแค่ใหญ่เพี้ยน
03:00แจนั้นinski พี่แจนะ
03:02และที่เพี้ยนเพื่อน少 be the dream
03:04ผมซื้อบ้านใหม่ให้เจ้ ไม่เอา
03:05ยังไงฉันไม่ว่า bij ถ้าเขาจ
03:07ำมา มาหาฉัน
03:09เถอะบ้ Near
03:22มีคนตามเราเหรอ เยี่ยกจ้ายกันไป
03:25จัดก่อน
03:25นี่ ลูกพี่ เขยไม่กิดไฟหน่อย
03:37ขอบคุณ ขอบคุณ
03:47นี่ ลีกไปนะ นี่ก็มองอื่นับป่
03:49า ลีกไป
03:50ไปยุ่ง ยันดินดินดินดิ
04:44กลับกลับกลับ
04:52กลับกลับ
05:15กลับกลับ
05:45กลับกลับ
05:52อยู่ตรงนี้มีเอง
06:02คุณมาทำอะไรที่นี่
06:09ผมมาทำอะไรอย่างนั้นเลย
06:14คุณเองก็รู้แก ammoniaใจ
06:16คุณพูดเรื่องอะไร
06:22ตายหอบรณผชนตระกูลว่าน
06:25มีความลับอะไรซ่อนเอาไว้กัน
06:26นะ
06:27ตายหอบรณผชนตระกูลว่าน
06:30มีความลับอะไรซ่อนไว้งั้น
06:33ตอนพ่อผมยังมีชีวิตอยู่
06:35เขา allemaalซื้างรู้ว่า
06:36พวกผ Beyonceมีซ่อนสมบัติNetราชว
06:39งส่งเอาไว้
06:47ถ้าเราตระกูลว่าน ส่อดสมบั
06:49ติเอาไว้จริง
06:50ผมก็คงไม่ต้องขาย
06:52โรงงานซิอีลว่านก่อนกับเร
06:54ิ้านใหญ่ของผมหรอก
06:58คุณไม่ insists คุณ collection
06:58คุณเก็บว่ารับได้ดีจริง ๆ
07:00คุณไม่อยากให้ใครรู้ว่ะคุณส
07:02่อดสมบัติเอาไว้
07:03นั่นก็เป็นเพียงแค่ความคิ
07:05ดของคุณเท่านั้น
07:06ผมคิดไม่ผิดแม่
07:09ได้
07:09ขอได้ commonly ผมผสัก ela using her job
07:14ที่ผมให้ตัวกูลหวานยืมเงิน
07:16นั้นก็เป็นเพราะว่า ผมอยากได้
07:18บ้านของคุณหลังนี้
07:21ที่แท ที่คุณช่วยผมว่าย
07:25ก็เพราะมีแผนในใจนี้เอง
07:27งั้นก็ต้องโทษทีที่ฟตกุน
07:28ว่านง่วงเน晖
07:30หาคนเก็งไม่ได้สักคน
07:31เราตกุนว่านทำอะไรก็ใช้ mesmo no ultimately เป็น
07:34หรัก
07:36จะทำอะไรเราใช้จิตสำนึก
07:38ผมแอนก็มีจิตสำนึก
07:40แต่ว่าในโลกใบนี้
07:43คนฉะนาจะได้ครอบครอบ
07:45ด้วยความสามมารถของผม
07:47ผมจะไปข้าวพูดโนทรการได้อยั
07:48งไง
07:50ผมต้องการความสำเรจที่ใหญ่กว
07:51่ว titled ไม่มีใครดูถูกผม
07:57ค่อนเป็นคอบรอยอยู่แล้ว leuk
08:00พบคุณ
08:01พบคุณกว่านจュว aquaman
08:03ทำลายแผนก bipartisan
08:04anda headphone si ได้ แล้ว
08:08คนที่ทำลายท่านพอบพ่อ
08:11ก็คือคุณ
08:13ใช่หรือไม่
08:15เอาเป็นว่า คนที่ปล่ายคุณกว
08:17่านจュว aquaman
08:18ก็คือผม
08:21ที่ถ่าย
08:22ก็เป็นคุณจริง ๆ
08:24คุณมันหน้ารังเกิด
08:26ให้ได้สิ่งที่ต้องการ
08:28ถึงกับใช้น้องสาวแท้ ๆ ของ
08:30ตัวเอง มาเป็นเยื่อ
08:32ทำร้ายทันพอบ่อ
08:33ทำยังลากอันหนารเข้าไปรับเคร
08:35าะอีก
08:35คุณมันเจ้าเล่แสนกน ชั่วช
08:37้าสามาร
08:38ว่าชีซ่อน ฉันจะถามแกครั้งส
08:42ุดท้าย
08:43แกซ่อนสมบัติไว้ที่ไหน
08:53ฉันใกล้ตายแล้ว
08:56ฉันแค่ตั้งใจจะมากราบวิญ
08:57ญาณบรรพบุรธ
08:58เป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น
09:03ถ้านายอยากจะช่วยฉัน
09:05กดยิงเลยสิ่ง
09:07ช่วยฉันตายไว้ ๆ หน่อย
09:10ได้
09:11ถ้าฉันรู้ว่าสมบัติอยู่ท
09:12ี่ไหน
09:13ฉันจะสมเพราะให้
09:15ได้
09:17ฉันจะช่วยหน่อย
09:19แต่นายต้องรับบากก่อนว่า
09:20ถ้าได้สมบัติแล้ว
09:22นายจะเลิกยุ่งกับตระกูลว่
09:24าน
09:24ไปให้ห้างได้ยิ่งดี
09:26ว่าหมอ
09:29ที่ใต้แท่นั้นมีปุ้มเปิด
09:31แกมันไอสารเล่นเร็ว
09:53ทำรายตะกูลว่าbliเจ็นอยู่ไม่เป
09:54็นสุข
09:56อยากได้สมบัติมากใช่ไหม
09:58ฉันจะสงข้าให้
10:00ฉันยิงแกนัดเดียว
10:02แกก็ได้ไปถามบ้านพระปุดชัด
10:03แล้วว่า
10:03สมบัติแกอยากได้อยู่ไหน
10:05ยิ่งเลยซิ
10:07ฉันมันใจว่าแกไม่กล้าย
10:08ิ่งปื่อล bun
10:09ไม่กล้า Lucas
10:11ฉันจะยิ่งแก!แกจะต้องตาย!!!
10:24คุณพี่
10:29เธอจะยิงก็
10:37พี่
10:38itect, ชีสัน
10:42สุดท้ายก็จะได้ไปพบมันเพรา
10:44ะมันรุน BOY แกแล้วFe son
10:46สุดท้าย...แกซ้อนสมบัติเอา
10:50ไว้ที่ไหน
10:51เราไม่มีสมบัติอะไรตอให้มี
10:53ตอให้มีฉันก็ไม่มีทางแบอก
10:55แก
10:55แย่ทินว่าถ้าแกตายแล้วเร
10:56ิ่งมันจะจบ
10:58แกมีคนในบ้านอีกหลายคน
11:00ฉันจะจัดพวกมันมาทรมาทีละ
11:02คน
11:02ทีละคนจนทบทุกคน
11:05แกมันเห knotlin เร็ว
11:07แกฟังให้ดี
11:09ตรกูลว่านของเราไม่มีสมบัต
11:10ิอะไร
11:11แกคิดของแกไปคนเดียว
11:13อยากคิดว่าแกจะเอามือปิดแ
11:15ผนฟ้าได้
11:16วันนี้แกขโมยทรัพย์สินข
11:18องชาวบ้าน
11:20วันข้างหน้าต้องมีคนรู้แน่
11:21ว่าแกทำอะไรเอาไว้
11:23และผลกรรมที่แกทำจะตามสนองแ
11:26ก
11:26นี่!
11:36อ่ะ!
11:51ปากแข็งนักใช่ไหมแต่แกโงก
11:52เข้า
11:53ฉันจะยิงหัวแกให้กระจุย
11:55ให้ตายเป็นผียกล่างแล้ว
12:00คุณพี่!
12:01พา!
12:03พาค้า!
12:03ไม่อยู่ไหน?
12:04คุณพี่!
12:05ถ้าได้กินก็ช่วยตอบหน่อย
12:08พอพนมาชนเปิดไฟอยู่ según
12:12ห้อ!
12:13คุณพี่!
12:14พา!
12:15คุณพี่!
12:18พอ!
12:19คุณพี่!
12:21พอ!
12:21พอ!
12:22พอฟื้นขึ้นมาก่อน!
12:23นี่หนูเสียวมาแล้ว!
12:25พอ!
12:30พ่อเธอ?
12:31ไม่อยู่แล้ว
12:35พ่อ... พ่อ...
12:49กลางดึก ฉันเต่งขึ้นมาไม่เห
12:52็นคุณ
12:54ที่แท้คุณก็ไปกราบไว้บั
12:55นพระชน
12:57ตลอดชีวิตคุณ ตัวของคุณ
13:01พุกอย่างอยู่กับตระกูลว่าน
13:03ตอนนี้กันวางใจได้แล้ว
13:06เราหาลูกสาวของเราเจอแล้ว
13:08คุณก็ได้กลับมาเจอจัวเฟิง
13:11ได้เป็นคุณตาของหลายแล้ว
13:13ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว
13:15คุณเชื่อชั้นse послеและ卡ic
13:18แสดงกับือ Almonte
13:23มันกวนให้ดี แถมยังมีอาร
13:28องกับอาศีชั่วอีก
13:31เพราะเขายอมลำบาก ทำงานหนัก รา
13:34หาร
13:35ว่าเขาโตแล้ว แถมเป็นผู้ใหญ
13:37่แล้วด้วย
13:47นี่เป็นของสืบท่อจากบรรพช
13:49น
13:51คุณอยากให้มันอยู่เป็นเพื่อนคุ
13:52ณใช่ไหม
14:05คุณเหนื่อยมามากแล้ว หลับให้ส
14:08บายนะ
14:21งานสบคุณพี่ ฉันคงต้องรับ
14:24กวนหน่อยนะ
14:26เหนื่อยๆนะ
14:31มันเป็นหน้าที่อยู่เรา ต้อใหญ่
14:35เราซื้อลงมาจากร้านฉางเสืองแล้
14:38ว
14:39อืม
14:40ทำไมพี่ใหญ่จากไปกระทันหันอย่
14:42างนี้
14:44ฉันยังคิดว่า หลังจากพี่
14:45ใหญ่ออกจากคุกแล้ว
14:47เราจะได้อยู่พร้อมหน้า พร้อมต
14:49ากันอีก
14:50ดอกไม้มีบาท ก็จะมีร่วงร่
14:52วง
15:09ëนี่เลย
15:11พี่ใหญ่ขวาแม่ตาก余มาตลอด
15:13เราสามพี่นอง ตลออกกันไม่เคยหย
15:16ุด
15:17ทำไมพี่ใหญ่ต้องเหนื่อยใจ
15:21สิ่งที่พี่ใหญ่อยากเห็นมาตลอ
15:24ด
15:25คือทุกคนในครобครัว
15:28สามารถขีกัน
15:30ดูแลกกิจการครบครัว
15:34ขอแค่ทุกคนวิยอมแพร พี่ให
15:37ญ่ก็สบายใจแล้ว
15:38ไม่иноว่vio มันจะหงนะ ซออย่าย
15:43งานสมพี่ใหญ่เราจะจากเอาไม้สมส
15:46ักษีเขา
15:49เราจะ เชือนญาติพี่น้องของเราทุก
15:51คน
15:51ว่าร่วมกันสองพี่ใหญ่เป็นคร
15:53ั้งสุดท้าย
15:54ซออย่าย...? ซออย่า playableคิ انแหละย
15:56ัง
15:57ว่าจะจัดงานสมที่ไหน เนี่ย
15:59จัดที่สูสาร क้องเขีดดีมั้ย
16:00.. ท Exercise ที่นานกว้างขวาง จัดงานส
16:02มให้ใหญ่ได้
16:04ก่อนคนพี่จะเสีย เค้าไปที่หอบ�
16:06rifle CPA บั้นหลังดืม
16:11ฉันอยากจัดงานสม ที่หอบ่านพ
16:14ระชนของสุดตรกูลวาน
16:15หนูใหญ่ เรื่องนี้ผมเห็นด้วย
16:18แต่ว่าตอนนี้ บ้านวานของเราอยู่ใ
16:21นมือของผู้ตรวจการเกานะ
16:23การที่เราจะขอเขาจัดงานสบที่น
16:24ั้น
16:25ผมว่ามันคงจะไม่ง้ายนะ
16:27บ้านหลังนั้นแต่เดิมบ้ENNของ
16:28เรา
16:29เขาจะปทิเศษเราได้ยังไง
16:32แม่ความสัมพันธ์ของเรากับ
16:33เขาจะไม่ค่อยดี
16:35แต่เขาเป็นคนมีเหตุผล
16:38ฉันจะไปขอร้องเขาเอง
16:52กลับ ข้าสของ inappropriate
17:01ช่างท่าน
17:02กลับมืดภาค
17:02ลกลับกลับไป
17:02Banaช่างท่าน
17:10ลี 보�แปนสเทอร์ สนสนัด
17:13ไม่ว่า
17:17ช่างท่าน
17:18ดูสิ
17:22เป็นค่ะ ฉันเตรียมน้ำชามา
17:23ให้
17:24เธอแพบเข้ามาในห้องนี้อีกแล
17:25้ว
17:27ทำไมพูดแบบนี้ละ
17:28ไม่ใช่คล้างแรก silhouette
17:30ในจวนพูดตรวจการ deeply ไม่แต่เธ
17:31อที่คัดคำสั่งฉัน
17:33ฉันไม่ชอบให้ใครมาในนี้
17:34แต่เธอก็ยังเข้ามาอีก
17:36เพราะดีช่วงนี้
17:38ฉันจ้นคลูวมาสอนนึงสือให
17:39้ฉันอ่านออกเขียนได้
17:41คลูวให้การบ้านมา
17:42แต่มีบางคำฉันไม่รู้จัก และ
17:44เข้ามาหาพัจจนานุกรม
17:47รีบ ปิง สงฟัย ไม่ใช่คำธรร
17:50รมดา ฉันเคยเห็นในสมุตบั
17:52นธึก
17:53นี่ครูของเธอก็สอนเธอด้วยอย่างน
17:55ั้นสินะ
17:57ใช่ค่ะ สายมีพระยาไม่ควรมี
17:59ความรับต่อกัน
18:01ฉันอาจสมุตบันธึกของพ่
18:03อคุณจริง
18:04เธอยอมรับแล้วเหรอ
18:05ฉันยังรู้อี่ว่า คุณตั้งใ
18:07จทำเป็นให้ ระกูลว่านยืมเงิน
18:09เราก็รอให้พวกเขาเอาบ้านมาคำป
18:11ระกัน
18:12พ curves เรียบ้านมีสมบัติ. ของห้
18:14องเธอปิ่งราชวงส่วงทั้งส
18:15่อนอยู่
18:18แล้วเธอยังรู้อะไรอีก
18:22ระกูลเกาของคุณเป็นเคราชการ
18:24ในหนานส่ง
18:25คุ้ม กันฮองเต็บปิ่งนี้ไปท
18:27างใต้
18:29ตอนผ่านพวกเขาฟอสรรร พfin is a historian
18:32ก็จะใช้ตอนกอบกู้ประเทศ แต่ใคร
18:34จะรู้ว่าพวกสัตรู จะตามพวกเข้
18:37าทันหรือตั้ง börสนอบตาย
18:40ต่อมาทายาแซ้รูก แบกห้องเต
18:44้นปินกระโดดลงทะเล
18:45ข้ารัชการบางส่วนก็กระโดด
18:47ตาม บางส่วนก็หนีไปที่อื่นเปล
18:49ี่ยนชื่อ bubbling
18:50แล้วก็ซ่อนตัวkickราสลอยปีผ่
18:53านไป ไม่มีที่acalevel. แกรUS พวกนี้ได้
19:02ข้อ 2
19:04มีของบางอย่างในนั้นที่เรียกว
19:06่า
19:06ปืนลี่ฉวน
19:10เธอรู้กล้าทัленаปืนลี่ฉวนไ
19:11หร่
19:12ไม่ข่าวเรื่อว่าเยี่ยüğวเฟลgh
19:13ก็ใช้ปืนลี่ฉวนปรับจินว
19:15ู่ที่friends
19:16ได้ครองปืนเหมือนกล้อง architecture
19:19ขอเพิ่งได้ปืนสักษิจมาก
19:21ก็จะเหมือนยีท่านขิมเยี่ยวเฟ
19:23ลult
19:24คุณก็เหมือนเข้า
19:26คุณเองก็เป็นวีรับบุรุษ
19:27มีผลงานทําสึกสงครามไม่นอน
19:31คุณสมควรได้รับปืนกระบอก
19:32นี้
19:38เธอไม่ได้เรียนหนึ่งสือ ได้ก
19:40รับรู้ประวัติศาสมัยราช
19:41วงส่งอย่างละเอียน
19:42เธอนจ้างครู มาสอนเรื่องนี้โดยเฉพ
19:45าะ
19:52ถ้าตอนนั้นพ่อของฉันได้ขอ
19:54มูลมาไม่ผิด คุณแจสำคัญอย
19:56ู่ที่บ้านตะกูลว่าน
20:00บันประชนตะกูลว่านเป็นด้
20:01นเครื่องสมัยราชวงส่ง รับ
20:03ราชวงการให้เฝ้าสมบัติ
20:05พ่อฉันเคยเป็นผู้ว่านในสม
20:07ัยราชวงชิง เขาเคยมาฝอสาห
20:09ลายครั้ง
20:10ทําทีเข้าไปชิมไก่สีอิ้
20:11ว ไปสำรวจบ้านตะกูลว่าน แล้
20:14วเขาอยากรู้ว่าสมบัติถูกส
20:15่วนไว้ที่ไหนก็แน่
20:16ฉันไม่เข้าใจอยู่อย่างนี้ ทำไมบ
20:19ันทึกนั้นเขียนถึงแค่ปี
20:20สินให้
20:22ปีนั้นสวนยะเซ็นปฏิวัตส
20:23ำเร็จ สิ้นสุดราชวงชิง เจ
20:26้านายหมดอำนาจ
20:27พวกชั้นก็ไม่ได้เป็นผู้ว่าต
20:28่อ หลังจากนั้นไม่นานทายก็ป
20:30วยตาย
20:30คุณเคยล่odarให้ฉันฟังว่า ต
20:32อนนั้นคุณเพิ่งเข้าไปเป็นอห
20:33าร ของกัวมมิน
20:35กำลังรวบอยู่ที่เปยยanned
20:37kaho
20:38เท่าก็เลยไม่ท่านได้ดูใจ พ่อ
20:40하ES
20:41ถ้าเลยไม่มีโอบการสั่งเสียเร
20:43ื่องสมบัติกับชั้น
20:46จนเมื่อ 2ปี ก่อนฉันได้กลับ
20:48ไปที่บาตเกิد
20:50ถึงได้เจอสมุตข์มาทึก เล่ม
20:52นี้
20:53ใหม่งั้นฉันคงมะซื้มที่ฟ
20:55อสานด์นะ
20:57ถ้าร donnerม่าศมบัตินั้นเจอก็ด
20:59ี เนอะซิ
21:00ดีเฉพาะเปเปิดลี้ชวน
21:02คุณจะได้เลื่อนตำหนัง เป็นท่าน
21:04ผอบอ
21:05ไม่ใช่ซิ จะได้ครองฝั่งเตาะวัน
21:07อ่อ
21:12ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกั
21:14บเธอ
21:14อย่าคิดว่าอานมาทึกของฉั
21:16นแล้ว
21:17เธอจะไม่มีความผิด
21:18ไม่คิดบ้างหละ highness
21:20ว่าสวรรณให้ฉันเจ 45 Blockah
21:24เพาทวงการให้ฉันแต่แขนขาให
21:26้คุณ
21:27แล้วเธอจะช่วยฉันยังไง
21:29ฉันเคยอยู่บ้านแดกอูนวาด
21:31ฉันคุ順เคยกับพี่นั่นกว่า
21:33พวกคุณทุกคน
21:34ฉะชับเคลуетมันนแต่ว่ากว่าท
21:35injust terror
21:35แล้วมันก็ดัง
21:38ในนั้นต้องเป็นอะไรแน่
21:42เข้ามา
21:46ผู้ตรวจการคุณนายไม่แขกมาข
21:47อพบค่ะ
21:48ไหลเลย
21:49คุณนาย ใหญ่ต villages วานค่ะ
21:55มาถึงที่นี้มีอะไรให้ผมช่วย Sylvia
21:57ฉันมีเรื่องอย่างรบกวล
21:59ตอนนี้บ้านใหญ่ ตรกูล Christians
22:01rac Spotify
22:01ถูกพูดตรวจการยืดเอาไว้
22:03แต่ไม่ยามไม้ล้ม
22:06หวังว่า พูดตรวจการจัดก
22:09ารุณาให้เราจัดงานสบ
22:11ที่หอบรรพชนตรกูลวาน เพรา
22:13ะยาติพี่น้องมาเขารบ
22:14คุณอยากจัดงานสบที่บ้านใหญ่
22:16ตรกูลวานเหรอ
22:17ใช่ค่ะ ตรกูลวานอยู่ที่ฟอสาน
22:20มาร้อยกว่าปี
22:22ทุกยุคทุกรุ่นก็อยู่ในห
22:24อบรรพชน
22:25ฉันอยากขอความแม่ตา ให้คุณ
22:27ท่านได้อยู่กับดภัติน
22:28supposed to be a new Celtica building
22:29แ insufficient land
22:30ก็พอชีดซานคนเดียว
22:33ก็เขาไม่เก็งเพราะ อย่าจะกล้
22:35าดจัดงานสบที่นั่นอีก
22:36ได้ดี ขอความกระดูนา history
22:41ให้คุณท่านได้นอนตายตาหลับ
22:42คร nope
22:44shelves
22:44รักคุณว้านเคยมีบุนคุณก
22:48ับฉัน
22:49ทำไม คุณไม่ตอบแฮนพระกุλλนี้
22:52แล้ว
22:53ทํา ตามที่คุณนายคอ caster แกะว้
22:55านมากบรรมี
22:56เท่าแกกับคุณนายก็รับกั
22:58นมาก
22:59ถือว่าเรา สร้างกุษ้นศึ Mas不是
23:02ได้ เฮ้นแกะซี่ยาว พลยาผม
23:05ผมจะอันุจาน
23:06งานอับ ไม่รอบกลวนพวกคุณแล
23:10้ว
23:10ทุกคนในตระกูลว้าน ทรar Multacenter
23:12นำใจพวกคุณมาก
23:13ทร้องแขก
23:15คุณนาย bothจำกลับให้ตระกูลว
23:16้านทางนี้ค่ะ
23:22- ชิ้นว่าพวกเขาจะรู้เรื่องสม
23:26บัติที่ซ่อนอยู่..
23:28- และจะได้อาศัยโอกาสนี่ดูว
23:30่าพวกเขาจะถ้ามอาราศ
23:31- พากเราจับตาดูพวกเขา go ต่อให
23:35้มีลูกเล่นพวกเขาก็คงทำไม่ได
23:36้
23:37- นําทรงนิ๊asti พี่ทีเค้นวาน
23:41่า
23:41นกคุณผง ด้นเมก สมบันรี
23:43สิงคร่ำครวนรอบบรรจากตู้เจ
23:45ียล
23:45- ที่เศรษ Cuando a king
23:48ทุกคนกระตันอยู่ในว่านชีสา
23:50ห์
24:05ประกูลว่านทุกท่าน คุณหน้าย
24:07ใหญ่
24:07ผมเสียใจด้วย
24:09หากวันน่าไม่สิ่งได้ให้หงหม
24:11ูรับใช้แล้วก็
24:12บอกผมมาได้เลย
24:13ผมหงหมูยินดีอย่างนี้
24:15ขอบพระคุณค่ะ
24:24ขอบพระคุณ
24:24ประกูลว่านขอขอประคุณ
24:26ขอบคุณไอ้ว่าน
24:34เสียวม่าน
24:35ฉันเสียใจด้วยรักษาสุขภ
24:37าพนะ
24:38ขอบคุณค่ะ
24:39ขอบคุณ
24:51ตอนเด็กๆ เธอชอบถือลูกของอ
24:53ันนี้
24:55เธอถือมันไว้
24:56ตอนที่ขีออดกับคุณท่าน
24:58มันจะช่วยให้เธอจำเรื่องราวข
25:00องเธอกับคุณท่านได้
25:01แม่ตอนนี้เธอจะลืมหมดทุกอย่
25:04าง
25:05แต่เราหวังว่าวันหนึ่งเธอจะ
25:07จำได้
25:09หัก
25:12ยังไงก็ตาม
25:13เก็บราษาเอาไว้ให้ดีนะ
25:18พอนี้ผมก็ชอบลูกของนะ
25:31ขับนับครั้งที่สาม
25:34ตระกูลว่านขอขอบคุณ
25:57ขอบคุณ
26:02ขอบคุณผู้ตรวจการ
26:06ขอบคุณเพราะคุณมาก
26:07ที่ยืมหอบันพัชน
26:11ขอบคุณ
26:11ขอบคุณ
26:12ขอบคุณ
26:13ขอบคุณ
26:42ขอโทษนะคะ
26:44ขอโทษด้วยกู Над並มีอะไรhead
26:45ไม่เป็นไรคะ เป็นอะไรคะ จริงสิ؟เป
26:48็นอะไรไหม ?
26:49เป็นอะไรคะ
26:49ขอโทษนะ ไม่เป็นไรคุณนาด
26:51อาจมรีท้านมีทรายอะไรเหรอ
26:53ที่จริงก็เป็นเรื่องเล็กน้อย
26:55เฮี้ย ภุตร์การเก่า
26:59บางเพื่อนจังเลยนะ
27:00คุณประสงว่า moonsнитьของมัน คลาง
27:01สุดท้ายด้วยนะเนี่ย
27:02ช pastel put a lot with dignity
27:08ฮ้าtha...
27:11ออกไป เราไม่ต้องรับคุณ
27:29เฮ้ ...
27:30ยิ้น veggie ด้วยนะ
27:33รีวจริงเง 저�etersต้น มันกลับ
27:36กระมากสนองหรอ
27:36อย่างไป แล้วมีต้านรับคุณ
27:39ผมยังทนดูไม่ได้ นารู้จักเป็
27:41นรู้จักการภzyćศาสส่วน
27:42ไม่รู้จักการภ� jabяни
27:44ลูกสาวตัวนี้ของว่านชีซาน
27:45ทำให้ลูกชายし้นต้องไป
27:47ฉันทำแบบนี้ ก็ถือว่าฉัน
27:49ไว้หน้าเขาเต็มที่แล้ว
27:50แบบนี้เขาเรียกว่า มิดเมือน
27:52ความจริง
27:52แกมันไม่ใช่คน อะไร
27:54เราทำไมฟาดกัน เดี๋ยวเล่นสิ่
27:55งส้างว่า
27:55จะทำอะไรเนี่ย พอได้ครับ
27:57หรือจริงเย็ก วันนี้ตรกูล
28:05ว่านมีงานสบ
28:06คุณไม่ควรรังความควรคนตาย
28:08ยังไงพวกคุณก็ทำอาชีพเดี
28:10ยวกัน
28:11อย่ามาหาเรื่องที่ดีดีกว่า
28:13พูดตรวจการเก้า คุณมันคนล
28:15ำเอียง
28:15เอ๊อก็ความข้างตรกูลว่าน
28:18แล้วดูชายผมล่า ใครจะให้ความไป
28:19ทำกับเขา
28:20ผมจะบอกให้เนี่ย ซิงเวยไม่มีว
28:22ันค่าตัวตาย
28:23เขาใต้ในจวนของคุณ น่าสอง
28:25ใสชัดชัด
28:26ผมจะเสิร์มไปถึงที่สุด
28:28ต่อให้ต้องขายบ้าน ผมก็จะไปฟ้
28:29องที่นานกิ่ง
28:30ผมต้องรู้ความจริงให้ได้
28:33เดี๋ยวซิงเวยทำแต่เรื่องผิดผ
28:34ิด หรือต้องค่าตัวตาย
28:36ผมขอเตือนไหมก่อน
28:38ที่นี่ไม่ใช่แค่หอบันผชนต
28:40ะกูลว่าน
28:41แต่ยังเป็นพื้นที่ส่วนตั
28:42วผมด้วย
28:43ผมไม่ต้อนรับคุณ
28:45คุณกำลังหมุกลูกบ้านของผ
28:46ู้ตรวจกัน
28:48ผมสั่งประหารคุณได้ทุกเมื่อ
28:51ยังคิดจะอยู่หาเรื่องต่อไหม
29:03รับได้
29:22หายให้คุณถูกเปิด ถ้าไม่รี
29:24บจัดการ มันจะยุ่งยาก
29:28ฉันนี้โชคดีจริงๆ ที่มีคุ
29:30ณเป็นทั้งหมอและหัวหน้าที่ด
29:31ีอยู่ข้างๆ
29:33ยังจำได้เลยว่าผมเป็นหัวหน้
29:34า รู้ๆ ปล่าวว่าทำไมเสือแก่
29:37นั่นถึงทั้งสายคุณ
29:41คุณก็รู้เหมือนกันเลย พระรอกจ
29:43ำปีที่คุณติดอยู่
29:45ทำอะไรโดยไม่คิดถึงผลที่ตามมา
29:47รู้ๆ ปล่าวว่าผลของมันอา
29:49จสงผลถึงชีวิต
29:51นี่ก็พระว่า...
29:52พระรอกมานั่น Daniel ให้คุณมา ใช่มั้ย?
29:54เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับ Daniel เลย
29:57ฉันสนยาก ฉันจะระวังให้มากข
30:00ึ้น จะไม่เกิดเรื่องแบบนี้อีก
30:02พูดนะพูดง่าย
30:04ทุกพารกิจมีแต่เรื่องไม่แน่
30:06นอน
30:07เมื่อถึงเวลาคุณต้องตัดสิ
30:08นใจ
30:10ผมขอถามหน่อย หักว่าโชคไม่ด
30:12ี
30:13คุณต้องเลือกระว่าง Daniel กับหน้า
30:15ที่ของคุณ
30:16คุณจะเลือกอะไร?
30:18หน้าที่ต้องมาก่อนอยู่แล้ว?
30:22เดี๋ยวกลับมาแล้ว
30:24ไปเถอะ จำคำที่คุณพูดเมื่อกี้ให
30:26้ดีแล้ว
30:27กลับมาแล้วเหรอคะ?
30:31แครรี่ ให้คุณฝากซื้อแคกร
30:34อนดอนกับภายคนตาบอด
30:36ผมซื้อให้แล้วนะ
30:37ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวเวลาอาห
30:40ารเย็นแล้ว
30:40ไปทำกับข้าวกัน
30:41แครรี่ ผมยังไม่หิว อยากอยู่ไง
30:45เมี่ย
30:56คุณสอนฉันเขียนอาหารหนังส
30:57ือบนตัวตัวดนี้นี่แล้ว
30:59ในที่นี้คือลาณเสียเงnee
31:01เราเสียเง belangrijkให้ที่นี้!!
31:03ไปไม่รู้เท่าไร with this
31:03ห้องท mole Heath au Això ออก...
31:08ดีจัง! คุณสำได้บ้างแล้ว
31:14ผม ภาย made up
31:16จะข้าผมรึงไง?
31:17ให้กีศราปเปลดแบบนี้
31:18ฉันจะไปรู้ได้อย่างไร ฉันไม่คอย
31:20spoilers
31:20จะแก้แค้นผม is now
31:21떠โดนเสียงดังแบบนี้
31:23หายใจได้แล้ว
31:24ของงานมั่ง
31:26草ไเต้
31:26interpreted
31:27เรื่องอะไรขึ้นกันแанию
31:30ยังไงก็ตาม
31:31ยับรักษาเลยไว้ให้ดี
31:35ตอนนี้ผมก็ชอบลูกข grill
32:11ท้ายประเบิดดาล
32:14ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
32:43ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
32:48ที่สุดicheงาน
33:14อันน
33:17ช่วงสวง
33:20ฉันก็ถึงคุณจัง
33:26นอนอยู่บ้านชัวได้ยินเสียงค
33:28ุณสีซอ
33:28ก็เลยเดินตามเสียงมาจนทินบuchs
33:31นี้
33:32คิดไม่ถึงว่าคุณจะสีซอเพ
33:33ลงเดียว другой
33:34Jo Hmm
33:35ผู้โดยกันกระบ bind страшนาม�도
33:38ไม่ใช่ใครๆกันเลยนะ
33:40คุณจะได้ยินยังไง
33:42หูแวก็แนะ
33:43ฉันได้ยินจริงๆ
33:45ไม่ได้หูแบ Lindsey
33:47ช่าวต้วนตกเลือก ไหม巨อาการแ
33:49บบนี้ว่า
33:49กระแสจิต
33:51การสื่อน 느낌 fathers
33:53ไม่ได้มีแค่ประสาทสมหัสท
33:54ั้งห้า
33:57เมื่อสองคนมีใจผูกพัน
33:59ก็จะรู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่
34:03เฮ้! ฉันคิดถึงคุณแล้วเกิด
34:07คุณอายหัว
34:09ระวังตัวด้วย
34:11ชัยจริงไม่ควรใกล้กัน
34:16ฉันรู้ค่ะ
34:18วันที่ฉันกับหัวเกิมีพธ
34:19ีแต่งานกันที่นี่
34:21ฉันพูดไม่ดีกับคุณเป็นห
34:23ลายอย่าง
34:24ฉันติดค้างคำอธิบายกับค
34:26ุณ
34:29ที่จริงฉันกับหัวเกิร
34:31แต่งงานกันแบบหลอกหลอก
34:34ท่านพอบอมมาที่จูนพูดรวจ
34:36การ
34:36บอกว่าจะสู่ขอฉัน
34:38ที่ฉันไม่รู้จะทำยังไง
34:40และให้ฉันกับหัวเกิร
34:42แต่งงานกันหลอกหลอกและละครต
34:44บตา
34:45ขนาดที่เป็นสมรถ
34:46ก็ยังทํากันอย่างรีบเร่งด
34:47้วย
34:51คุณกล้ายต่างงานจริงๆเหรอ
34:54อืม
34:56ในภาพวาดภาพนั้น
34:58ฉันอยากให้เป็นฉันกับคุณ
35:01คุณสวมสูตรเจ้าเบา
35:03ฉันใส่ชุดเจ้าสาว
35:06จากนั้นก็สาบานต่อหน้าพระเจ
35:08้า
35:08ว่าจะรักกันตลอดไป
35:11ไม่มีวันแยกจากกัน
35:41คุณดูขาเป็นผมสิ
35:42คุณดูขาเป็นผมสิ
35:46ตอนนี้พ่อพลัวผมยากจน ถ้านะ
35:50ผมก็ต่ำต้อย
35:52คุณไม่รังเกียดผมใช่ไหม ยัง
35:55อยากเดินไปด้วยกันไหม
36:00ฉันรักคุณ ไม่ใช่เพราะยดถ
36:03าเป็นดาสัก หรือรูปรากภาย
36:06นอก
36:08ฉันรักคุณ ให้คุณใจดี เป็
36:12นคนจริงใจ เพื่อเฟื้อเพื่อแพ
36:15ร และชอบช่วยเหลือคนอื่นตั้ง
36:17หัง
36:22ผมก็โทษสูงๆ
36:28ผมไม่ควรสงสัยคุณเลย ผมควรเช
36:31ื่อใจคุณให้มากกว่านี้
36:34อันนาคตของเรายังอีกยาวใก
36:37ล้ การเชื่อใจกันสำคัญที่ส
36:39ุด
36:40ใช่แล้ว ตอนจากนี้ เราจะไม่แย่กั
36:44นเพียงเพราะ เราก็ใจผิดอีก
36:48ครึ่งปีมานี้ คุณอยู่ในคุกข
36:51องลำบากหน้าดู
36:53ขอแค่ได้อยู่กับคุณ ลำบากหน
36:58่อย ผมก็ทนได้
37:02เราสองควรเสียบลากันมันได้แล
37:03้ว
37:05ฉันไม่อยากสนใจอะไรอีก
37:08รับไปจากที่นี้กันเธอ ไปจากฝอ
37:11สานกันนะ
37:13ไม่ได้หรอก
37:15ผมทิ้งข้อพลอบไปไม่ได้
37:19ลุ่งใหญ่เขาเพื่อจะเสียไป
37:22มันไม่ง่ายอะไร ที่กิจการของเราจะ
37:24กลับมาดี
37:26ภาพผมเห็นแก่ตัวที่พวกเขาไป
37:28ในตอนนี้
37:30ผมจะคลายเป็นคนอักตันอยู่
37:31แต่เราพลาดโอกาสนี้ไปหลายครั้ง
37:34แล้วนะ
37:36สุกๆ
37:39ผมรู้ว่าการทำแบบนี้ดูเห็นแ
37:41ก่ตัว
37:43แต่ผมขอร้อง
37:45ขอเวลาผมอีกหน่อย
37:49ผมรักกันไม่จำเป็นเลย
37:53ที่ต้องอยู่ในกันตลอดเวลา
37:56หากผมให้คอมไม่มีความรับผิ
37:57ดชอบ
37:58คุณก็คอมไม่ชอบผมหรอก
38:03ผมให้สัญญา
38:05สีอีหวานก้วนมันของขึ้น
38:07เมื่อไหร่
38:09คุณอยากไปไหน
38:10ผมจะไปกับคุณ
38:12ไม่มีใครพลากเราจากกันอีก
38:16พูดจริงๆนะ
38:19ผมสามารถต่อฟ้า
38:21พระแม่เป็นพยายร
38:24เราถวยเทศที่ดูแล
38:26จากตัววันออกถึงตัววันต
38:27ก
38:29ผมจะไม่กลับคำ
38:30roffen Sir
38:33ฉันจะพอคุณ
38:37ทุกครั้งที่ฉันให้จ่ายข้าท
38:39างทหาร
38:39น้ายจ่ายเป็นคนสุดท้าย
38:41และน้อยที่สุดเสมอ
38:42นายส่งคนมารอบข้าฉัน
38:44โชคดีที่ฉันนังเหนียว
38:46ฉันอยากแต่งงานกับน้องนาย
38:48นายก็จัดการให้เธอ
38:49แร่งแต่งงานกับคนอื่น
38:51ฉันให้นายหาตัวคนราย
38:52นายก็หาแพ้มารับบาบ
38:54นี่แล้วที่นายพักดีต่อฉัน