00:00Küçüklüğümden beri ben aslında zaten anne ve babamı hastaneye ziyarete geliyordum.
00:04Özellikle anne bir nöbetlerine geliyordum.
00:06Ve hastaneye geldiğimde doktorları da görüyordum.
00:09Ve küçüklüğümden beri hep doktorlara imreniyordum.
00:12Yani beyaz önlüğüm benim hayatımda küçüklüğümden beri hep ayrı bir yeri vardı.
00:16Ve bu yüzden okul hayatımda da hep buna yönelik çalıştım.
00:20Ve bu yönde emek verdim.
00:22Evet küçüklüğümden beri hep doktor olacağım diye açıkçası kafama koymuştum.
00:26Ve hiçbir şekilde başka bir meslek aklıma bile gelmemişti.
00:30O yüzden ailemin desteğiyle hep çalıştım.
00:33Yani bir gün doktor olmayı hayal ediyordum ama onlarla aynı hastanede, finik edebiyat hastanesinde olmak
00:38yani o kadarını hayal edemiyordum.
00:41Süreç yaklaştıkça ve atama dönemi geldikçe dedim acaba olur mu?
00:46Böyle bir şans yüzümüze güler mi dedim.
00:49Ve oldu. Şans yüzümüze güldü.
00:52Şimdi birlikte çalışıyoruz.
00:54Nasılyiz?
00:54O an benim için hayatımdaki gerçekten en özel ve duygusal anlardan biriydi.
01:00Çünkü onlara biraz olsun layık olabilmeyi ve o gözlerindeki gururu görmek beni gerçekten çok mutlu etti.
01:07Çünkü bu süreçte bana verdikleri emeği, yıllardır döktüğümüz gözyaşlarını ve desteklerini hiçbir zaman unutmadım.
01:17Onlarla beyaz önlükle yanlarında durduğum an, aslında sadece doktor olduğum an değil,
01:22yıllardır verdiğimiz emeğin ve çabanın bir karşılığıydı ve kurduğumuz hayalin gerçekleştiği bir andı benim için.
01:29Çocuklar anne babaların gözünde hiçbir zaman büyümüyor.
01:33Her zaman onu biz küçük kızımız olarak gördük.
01:36Ama hastanede doktor olarak işe başladığında onu orada beyaz önlüğüyle gördüğümde,
01:41evet dedim kızım büyümüş artık bizimle.
01:44Çok güzel, tarifsiz bir duygu.
01:46Yani bir anne ve baba daha ne isteyebilir ki?
01:48Çok duygu dolu ve gurur dolu bir andı bizim için.
01:53Bu aslında bizim bir hayalimizdi.
01:57Çünkü kızım tıp fakültesini kazandığı andan itibaren acaba birlikte çalışmak bizimle nasip olur mu diye düşünmüştük ve bunun için dualar
02:05etmiştik.
02:06Bunun karşılığını görüp kızımla birlikte çalışma, mutluluğunu yaşamak bizi çok mutlu etti ve çok gururlandırdı.
02:13Hastanede ona doktor hanım diyorum ama evde tabii ki kızım diyorum ama iş yerinde de bazen kızım kaçmıyor değil yani.
02:21Benim için en duygulandığım an mavi önlüğü giyip ilkokula gitti, ilk gündü.
02:29O gözlerindeki ışıltı, o görüntü hala gözlerimin önünden gitmez.
02:33Biz bu mesleğin içinde olduğumuz halde tıp fakültesi okumanın bu ne kadar zor olduğunu evlil bu süreçteyken gördük.
02:42Ve anladık ki aileler de bu zorluğun içinde kalıyor.
02:47Çok büyük destek olmamız gerekti bizim de.
02:49Zor bir süreçti ama çok şükür çok güzel bir şekilde sonuçlandırdık.
02:55Çocuğu okumak isteyen, okuyan tüm ailelere de çocuklarının hayallerinin peşinden gitmesine yardımcı olurlarsa hem kendileri hem çocukları adına güzel bir
03:08süreler.
03:09Hayallerinizden vazgeçmeyelim.
03:11Evet.
03:11Evet.
03:11Evet.
03:11abone ol
