- 10 minutes ago
ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:03สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:14ฉันตัดสินใจแล้วป่า
00:17ในเมื่ออยู่ที่นี่แล้วหาความส
00:18บไม่ได้
00:20ก็ไม่รู้จะอยู่ไปทำไมให้เป็นการท
00:22รมาณ
00:25ฉันเรียนนั้งสือเร็วลง
00:27เซมียงมาเจ็บอีกตั้งครึ่งเด
00:29ือน
00:30ขื่นเรียนก็มีหวังตกหน้า
00:36แล้วอย่าทุกคนที่นี่ก็รังเก
00:39ียดฉัน
00:40ไม่อยากให้ฉันอยู่
00:42ตาก็รู้ดี
00:44เข้าสุกวันละสองหมือ
00:46กับที่สุกหัวนอน
00:48แค่นี้ก็เป็นนี่บุญคุณพออย
00:50ู่แล้ว
00:51คุณชัยกลางยังมาทำไม่ตากับ
00:53ฉันแบบนี้
00:55ทุกคนคงจะไม่พอใจแน่
00:58ฉันไม่อยากจะเป็นหนีบนคุณใคร
01:00เพราะถ้าเกิดว่าท่านทวงข
01:02ึ้นมา
01:03ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า
01:04ฉันจะเอาที่ไหนมาใช้
01:08โทษคุณคะ
01:10คุณยังไม่รู้จักท่านดีพร
01:12นะคะ
01:15ก็เพราะฉันไม่รู้จักท่านนะ
01:16สิตะ
01:17ฉันถึงต้องคิด
01:20แล้วที่ฉันรู้ว่าคุณเป็นใ
01:21ครเนี่ย
01:22ป่าเองนะคะ
01:23เป็นคนบอกกับท่าน leか
01:30ฉันจะนอนกับป้าที่นี่คืนนี้
01:34และรุ่งนี้
01:35ฉันก็จะไปจากที่นี่แ blueberries
01:38พี่บัจบานจะไปไหนว่ะ
01:42พี่บัจบานไม่รักใครแล้วเหรอ
01:45คะ
01:46ฉันจะไปจากที่นี่
01:53ด้วย! ไหนคือของคุณชายคะ
01:56อุกคุณชาย sino คุณชายไหม
01:57คุณชายไหม ให้วัดการมัดป้อง
01:59ขึ้นค่ะ ทุกขึ้นค่ะ
02:03ของคุณชายไหม เพิ่มติว่าจบ
02:06าดหมาย
02:23เธอเยี่ยม
03:06เธอไปสิลูก
03:08เข้าไปดูกุ่นเธอเธอใกล้ๆ
03:10ไปสิเข้าไปเลย
03:19ทำไมล่ะ
03:21นี่เอาวะค่ะ คุณมาก
03:23พี่ชัยกลางอ่ะ
03:24ดูยังกลายอะไรดี
03:26อืม..ดูอะไรที่ไหนกันละลูก
03:30เธอไปสิเข้าไปเลย
03:32โอ้กาศแป๊บเนี้ยไม่ได้มี
03:33บ่อยๆ นะ
03:33เยยโสม
03:34ไปๆแน่บ่อยเข้าไปๆ
03:36ไม่ยือใกล้ๆเลย
03:43มิน่าขอโทษได้นะคะ
03:45เพราะกลาง
03:45คือว่าน้องอยากจะมาดูเพราะกล
03:49าง
03:50แต่ว่าเกรงใจไม่กล้า ของพี่
03:53เล่นลุ่มmonth ора ร einge ดกว่า เอากcie ไม
03:56่รู้
03:56เอ้ย關係
03:56ไม่รู้สิคะคุณแม่ หนูฟังไม่
03:58เป็นเ passe
03:59อ่ะย rings
04:01ฟังไม่เป็นอะไรสั้น expire ล๊ próxima
04:02หนูก็เรียนอãโน่ เหมือนกัน
04:04association
04:06เปลี่ยนไปอโนรงเห็นทึ่งไห
04:07ร่ Lancer
04:08เมตรูสอนให้สอง conditions
04:10แต่หนูกยิดไม่ได้สักที ให้ส
04:13ักที
04:13ยังพออย่างนี้ Lars
04:19นี่ หนูก็มีลางเริ่มหัดเพโม
04:20สาตร ไม่ใช่หรอลูก
04:21เล่นเลย เล่นให้กุณพี่ฟัง เล่น
04:23เลยลูก เล่นเลย เล่นเลยจ้ะ
04:28ตามสบายเนอะ
04:42เห็นไหม แต่จดจ่อจ่อจ่ออยู่
04:44นั่นแหละ เข้าเลยไปเลยเห็นไหม
04:46ก็หนูอายนิค่ะคุณมา
04:48กลายอะไรละ?
04:50รูสิ เตียแรงอุกสาหพไปอยู่
04:51wichtigด้วยบู่นありがとうございます
04:52Jenny High ทำไม เขา กลายแล้วมันอดรู้ไ
04:55หม
04:55cioè อดอะไรคะ
04:57induce ทazoật ถึงtiทั้งแน่นะ integer แปรษ
04:59ีปศาะแบบนี้น้ะ
05:01นี่ หัดคิดสิบ่างสิว่าต่
05:03อจ場นี้ไปاط่อบ้านสายทอง ẽ 귀 다� hips
05:06จะเป็นของพี่ชายกลางเข้า
05:08แล้วถ้าเราไม่คิดอย่างนี้
05:10ถ้าไม่หัดประจบประแจงเข้า
05:11ไว้ เราจะเสียโอกาสดี ๆ ไปนะลูก
05:14โอกาสอะไรคะ คุณแม่
05:16ก็โอกาสที่จะได้เป็นเจ้าของบ
05:20้านใส่ทองเหมือนกันนะสิ ลูก
05:22เอ้ย
05:26นี่ อย่ามาทำตาใส่ซื้อแบบน
05:29ี้นะ แม่ไม่ชอบเลย
05:30เฮ้ย ลูกนะลูก ไม่ได้อย่างใจเลย
05:33จริง ๆ
05:34เอาเล่นไปสิ
05:59เฮ้ย
06:00น่วงก็นอนสักค่ะ ถูกหน่ว
06:02งนอน นอนนะคะ
06:04เธอชายหรอก พี่พทธมานก็หนีชาย
06:09ไปนะสิ ค่ะ มองค่ะ
06:12อ๋วงก็นอนแต่ค่ะ คุณชาย
06:18พี่พทธมาน มันนั่งกลิด ๆ ชาย
06:22ตรงนี้ สิ ค่ะ
06:38อ๋วงก็นอนนี้ ชายก็ไม่กลือ
06:47แล้วค่ะ
06:48ค่ะ
06:57โถว คุณชายน้อยน่ะ รักคุณ
07:01ยังกับอะไรดี แล้วกุณจะทิ้นแ
07:03ก่ไปลงหรอกค่ะ
07:18อยู่สบายแล้วก็ขอให้มันสบาย
07:21สบ้างที่คุณ
07:23ป้าเองก็กําลังดีใจอยู่ใช
07:26้
07:26ركers
07:29น้อยให้หาย
07:40แล้วก็ให้เดินได้
07:42ไม่ตรงใช้ไม้เท่ายังลักแร
07:44กแลอีกแล้ว
07:45แล้ว
07:47และไอ้ตึกขวางนุ่นอ่ะ
07:49ก็จะบอกปลูรใหม่แล้วก็ทาสี
07:52ใหม่
07:53ให้มันแรดูหน้าอยู่ขึ้น
07:57สวามคิดเราเนี่ยเป็นของคุณช
07:59ายกลางทั้งนั้นเลยค่ะ
08:01เธอกลับมาไม่กี่วันนะ
08:03เหมือนกลับกลับมาสักปีหนึ
08:05่ง
08:05ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็เปล
08:07ี่ยนแปลงมาในทางที่ดีหมดแล้
08:09วค่ะ
08:20ควรavatดีใจก็สม� Apostles
08:22เพราะป่าเป็นคนเกาะคนแต่แว่
08:24คันเป็นคนอื่น
08:29ใครว่ากคุณเป็นคนอื่นค่ะ
08:31นับคุณสากนัปน pillows
08:36ไม่มีใครที่นี่เค้านับฉันเป็
08:38นน้องว่าซะป้า
08:40ทุกคำที่เขาเรียก ก็จิดข Large
08:45คุณอ่ะ คุณ ทำไมถึงดืออย่าง
08:48นี้ก็ไม่รู้สิ
08:53ฉันไม่ใช่คนที่จะยอมรับความ
08:55แม่ตาของใครมึงง่ายของอัจ
08:56จะต้า
08:58ฉันกว่าจะมีครอบที่สูตรว
09:00่า เขาคนนั้นมีน้ำใจบริสู
09:02ตร
09:03และฉันก็มีโอกาสที่จะตอบแ
09:06ผนวันคุณเขาได้ด้วย
09:15กลุย่งดูว่า ได้ด้วยกัน 김멘
09:19ฉันคดว่าเจอเมื Albertเก็บในคว
09:20ามแบบนี้
09:21และฉันมันจะได้มั้ยต้องกัน
09:26ด้วย
09:45ไม่ยอมนอนในห้องใหม่ที่จัด
09:46ไว้ให้
09:50ใช่
09:52พี่ถามสมศี
09:54เห็นบอกว่าคนข้าวคนของขอไปน
09:57อนห้องนมทิบ
10:01เชกลาง นอกเห็นรู้ยังแล้วว่า
10:05เด็กคนนี้หัวร้านจองห่องขนา
10:08ดไหน
10:10เขาไม่มีแก่ใจจะทราบซึ่ง
10:11บุญคุณของใครหรอก
10:19แต่ผมไม่ได้คิดอย่างนั้นนะครับ
10:21ให้หญิงใหญ่
10:23เด็กคนนั้นมีเลือดพินิตนั้
10:25นอยู่เต็มตัว
10:28พวกเราสะอีกที่อยู่กันอย่างสุ
10:30ขสบาย
10:30จนลืมความหน้าภาพคุมใจต
10:32รงนั้นไป
10:34พวกเราน่าจะขอบใจเด็กคนนั้นมา
10:36กกว่านะครับ
10:46ขอบคุณปืนสุข
11:07ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:48ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:48ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:48ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:49ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:49ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:49ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:49ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:49ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:49ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:49ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
12:06ที่ส
12:07ป่าก็บอกว่าฉันไปลงเรียนแล
12:10้วก็ได้
12:48เพราะกลาง เดี๋ยวพอให้จอร์
12:51มันขับเราไปส่งลูกที่ทำงานแล
12:52้วเนี่ย
12:53ให้มันกลับมารับแม่ด้วย แ
12:55ม่จะไปบ้านถ้าประหยิงใช้ไล
12:57่
13:03มองแม่เอารถคันใหญ่เอาไว้
13:04ใช้ที่นี่ก็ได้นะครับ ผมใช้คัน
13:06เล็กก็ได้
13:08ในจอนจะได้ไม่ต้องขับรถเที่ย
13:09วไปเที่ยวมา
13:20ลูกสมจา เดี๋ยวแม่ว่านะ หน
13:23ูเนี่ยเปลี่ยนชุดกระปรงเป็
13:24นสีพีชนะจ๊ะ
13:25zij ใส่ชุดนั้นนั้นหนูสวยสวยลู
13:27ก
13:28ฮืม ชุดนั้นแบบแก่อยังก็
13:29ว่า เลยดิเข้ามาอ
13:31จะเกอบข้ grandfather เข้ามาทำไม
13:49ไม่เห็นเลยว่าแยดพี่น้องกลุ
13:50่งกินอาหารพร้อมหน้า พร้
13:51อมตากันอยู่
13:56คนมันไม่มีมารยาท ไม่เคยได้ร
13:58ับการกบรมมันก็อย่างนี้หร
14:00ือค่ะ
14:07มีอะไรหรือพอชมาน ฉันน้องไม่ส
14:09บายหรือยังไง
14:11เปล่าค่ะ
14:13ดิฉันรู้ดีว่าทุกคนกำลั
14:15งเรื่นรมกับรสชาติของอาห
14:17ารอยู่
14:18ไม่ควรจะเข้ามาขัดจังวะ
14:20แต่ดิฉันต่ำเป็น เพราะดิฉ
14:23ันไม่มีเวลา แล้วก็เกล่งว่า
14:24จะไม่ทันลดไฟ
14:27ดิฉันมีธุราสำคัญ ดิฉั
14:30นจะเรียนให้หม่อมป้าสาไปเลย
14:33ธุราอะไรของแกจะสำคัญนักหนา
14:35ฮัฮัฮрим
14:48ถูกสม จา
14:50ป้าว่าไปเล่นพี Isa направit ให้ป้า
14:52ฟังดีกว่า
14:53เล่นเพราะเพราะ เดี๋ยวพ้ามี
14:54ร่องวันให้
14:55เป็นดู เป็นเป็นเหรอ
15:00ความจริงนี่ฉันไม่จำเป็นต
15:01ั้งข้อมาเรียนให้ทราบก็ได้
15:03แต่ก็ถือว่าเป็นมารitateที่คื
15:05นกระธรรม
15:07นี่ฉันจะกลับบ้านวันนี้
15:17กลับบ้านนอกของแกแล้วหรอ
15:19ดีมองดี ๆ และอ recruit ๆ หัวไปเลย
15:22แล้วไม่ต้องกลับมาได้ยิ้ม
15:25ถูกไป happiness
15:27trend
15:27แม่ว่าบันนี้ล่าช Using ทึกจร
15:28ิง ๆ เลย
15:29เพราะ DID รับข่าวดี แต่ช้า
15:31ถ้าอย่างนั้นนะคะ
15:33เราก็ต้องふุยนี้ช ลองเพิ่มมั
15:35นนะคะ
15:35ชรอกมาเลยค่ะ
15:36ไม่ได้จะรู้
15:38ต้องทำบุญล้างสวยจังหากล้าง
15:40อุANCY ในดีค่ะ
15:42เห็นไหมน้องเห็น sigh
15:44ว่าอินังเด็กเนี่ยมันไล
15:45่เหมือนแม่ไม่มีผิดเลย
15:59ดิฉันไม่พอไปใครมันเยียดย
16:01าม่านดาของดิฉัน
16:04บ้านซายทอง
16:05ถือดียังเป็นพวกว่าดีมี
16:07สักกุลกันทุกทุกคน
16:09แต่ดิฉันไม่เข้าใจว่า
16:11เหตุใดพวกที่เรียกกับเองว่
16:13าพูดดี
16:14จะไม่ดูถูกคนได้ง่ายๆ
16:18คุณแม่ของนีฉันไม่เคยทำคว
16:21ามเรือดร้อนให้ใคร
16:22พี่เด็กแนรคุณ
16:24อาศัยเข้าแดงแกงร้อนราด
16:25หัวทุกวันมันอาจประขึ้
16:26นเสียงงี้เหรอ
16:27นี่
16:28ทุกคนได้หยิดมา
16:28เห็นมา
16:30เห็นริสเด็ดของลูกไอ้พัน
16:31ภา ไอ้พล่ะเลวไหมล่ะ
16:39ถูกล่ะ
16:40พี่ฉันเป็นลูกของคุณพนา
16:43พีนิกนั้นก็เป็นนามสกุลของ
16:44คุณฟูละพล
16:46ถ cres into สุขึ้น
16:46ถึงเป็นหลาห์ของคุณปูสุ
16:47รพล
16:49แล้วว่าเลือดในตุของคุณฐ
16:51าน
16:52จะไม่เข้มค้นเหมือนเลือดศีน
16:54ัมเงินของพวกสุว่างวง
16:57แต่พีนิกนั้นของนิสัδย์
16:59ก็ไม่เคยต่ำกว่าใคร
17:03เคยทำแต่คุณงามความดี
17:05นี่เคยมีชื่อว่าเบียดเบียร
17:08แล้วก็ถาหลุนใคร ใคร
17:27เห็นไหมพวกลาง
17:29เห็นรียดเด็ดมันอย่าง
17:31ไปทำบุนคุณกับมัน พามันไปโ
17:33รงพยาบาล
17:34จากที่อยู่ให้มันเสมอแม่เสมอ
17:36พี่น้อง
17:37แล้วก็ไม่อย่างไรล่ะ
17:39มันไกลตัวบ้างๆ
17:40มันไว้หน้าก็มั้ยล่ะ
17:42negóยังไงmänมันสันดาฬkra hisp
17:48จัดไปและกล้าม มาออกเถอะดิrees
17:51อย่างนี้มันน่ breachทำแกลส่อนรั
17:52ด npr
17:54จะไปแล้วไม่รู้ three
17:54ถึงไง讽กร e แกลตาม you
17:55pakivatดิ le of ma
17:57เจ้าเจ้าคะ ที่อย่างนี้จะมาทำโอด
18:00เก่ง มึงบ้าค
18:03พี่ค่ะ
18:05เฮ้ ลูก
18:06เจ้าเจ้า
18:11สวัสตานะครับ
18:18โอ้ ค่ะ
18:26ถ้ามีนำใจกับฉันมาก
18:29ชาติเนี้ย ฉันจะไม่ลืมเลย
18:40ฝากลาคุณชัยน้อยด้วยนะจ๊ะ
18:42ป่า
18:43แล้วฉันจะเห็นจันหมายมะหา
18:45ค่ะ
18:53ลูก
18:54คุณชาย..
18:56คุณชาย...
18:58ค μ Pearson
18:59ансully
19:00คุณชายแล้ว ชายแล้ว...
19:12คุณชายаров
19:14คุณชาย Private
19:17- อย่างกว่าвед innocents ขอบคุณครับ
19:21- อื่อถั้งอย่างกว่า...
19:23- คุณพี่อย่างเป็นต้องไปนะคะ
19:25- ช่วยโนรนที่คะ คุณพี่จำเป็
19:28นต้องไปค่ะ
19:29- อย่างกว่า...
19:32- บ้านนี่...
19:34- รึเปเว้นต้องไป ב� NCTหลักใช่แล
19:36้ว
19:36- นั่น...
19:40- คุณพี่จำเป็นต้องไปนะคะ
19:42- ไปคุณ...
19:43ป๊ายตู
19:45ป๊ายตัวแล้ว
19:55ป๊ายตัวแล้ว
19:57ป๊ายตัวแล้ว
20:05พี่ฟังน้อมสิคะ คุณพี่กำเป
20:07็นต้องไปนะคะ
20:08ป๊ายตัวแล้ว
20:11ไปก่ะ
20:12ไอน่ะเรามัดหวัย
20:14ตี่ร้ายไปก่อน
20:14ไอน่ะ
20:17ไอลมัดหวัย
20:20quer bias
20:22แอลมัดหวัย
20:23orthซาี放
20:26pin saint
20:26เอ Bundest
20:26アิน่ะ
20:27ไอลkap
20:27ฮалы
20:27หัวถวัย
20:31พิตา
20:32한
20:34รโค
20:36หัวโจมัน
20:38โชว์เจอร์
20:39โชว์เจอร์
20:48พบคุณ
20:49พบคุณ
20:53นี่คือสถาน แห่งบ้านใส่ท้
20:58อง ที่ฉันพอมาสือ
21:06พอจะมัน
21:06พอจะมัน
21:10การุณาบอกสำนวนเงินที่คุณ
21:12ออก ทั้งค่ายาแล้วค่าห้องด้
21:14วย จะเป็นพระคุ่นมาก
21:17แล้วที่ฉันจะผยายามส่งมาใช้ค
21:20ุณโดยเด бабที่สุด
21:21slippery mayfaitn
21:48แต่ความจริงการจะอยู่ จะไปของดี
21:51ชน he is hidden
21:52ก็เกือบ จะไม่มีใครใสัยใจ
21:54แต่มันก็ออกจะน่าเกรียดเกิ
21:57นไปสักหน่อย
21:59ที่เวลามาอยู่แล้วก็บอกให้เข้ารู้
22:02ก็ไม่บอกหรือ
22:07ดีชนเสียใจ
22:09ที่พูดอะไรไม่น่าฟังไปบ้๋ democr
22:12แต่ก็เพราะว่าดิฉันไม่ชอ
22:13บได้ยินใครก่าวร้ายคุณพ่
22:15อคุณแม่ของดิฉัน
22:18คุณชายเองก็คงจะไม่ชอบเหมื
22:21อนกัน
22:24จริงไหมคะ
22:25ทำไมเธอถึงจะไปจากที่นี่
22:29ที่นี่ไม่มีใครต้องการให้ดิฉ
22:31ันอยู่
22:34ถ้าเป็นอย่างนั้น
22:36ครั้งแรกที่เธอตั้งใจมาที่นี่
22:38akteัน...เธอบากนาภาฐานอะไร
22:44มันเป็นความบากภาฐานของคุณ
22:45พ่อ
22:47ก่อนอนที่ท่ Sinne Break
22:49ท่านต้องกาดให้ที่ฉันไม่อยู่
22:51ที่นี่
22:53ท่านเข้าใจว่ะ
22:55รูปของท่าน
22:56คงจะได้รับการต้อนรับ
22:59ไม่ต้องดีนะ
23:01เพียงผู้ว่าใสdingshot smile c
23:07ท่านต้องการให้ดีชั้นเรียนน
23:08ังสือให้โจบ
23:12แล้วเธอเรียนจอบหรือยัง?
23:18ยัง
23:20ยัง
23:22แล้วทำไมจะกลับบ้านเธอละ?
23:29ขึ้นเรียนต่อไปก็มีหวัง
23:31สอบตกขายหน้าเขาประเปล่า
23:40นี่ก็หมายความว่าความคิดเห็
23:44นของเธอขัดย้างกับความประส
23:48งของคุณน้าพนา
23:52ดีชั้นไม่กลัวคุณเหรอ?
23:55ดีชั้นจะพูดที่หมดก็ได้
23:57ดีชั้นเกรียดบ้านซ้ายทอง
23:59ไม่อยากอยู่
24:01ทุกคนมีจัดความทารวนหวดเท
24:03ี่ยมแรงนำใจ
24:06มีอยู่คนเดียวที่ดีชั้นรักมา
24:08กที่สุด
24:10ก็คือคุณชายน้อย
24:13เห็นไหมคะ
24:15แม้แต่ลูกในใส่ของท่าน
24:17ท่านยังรันเกียบ
24:20แต่ดีชั้นเป็นอะไร
24:23ทุกคำที่ท่านเรียกคุณพ่อ
24:24ดีชั้น
24:26ท่านจิดหัวเรียก
24:29ที่ฉันไม่อยากอยู่
24:30ในที่ที่มีคนเหยียบย่ำดูแ
24:32คลง
24:41เธอยังเด็กเนี่ย
24:42ก็จะมัน
24:43แต่ท่านอะไรเนี่ย
24:45ควรจะคิดให้รอบคอบก่อนนี้
24:49ดีชั้นไม่ใช่เด็ก
24:50ดีชั้นต่อแล้ว
24:53คุณมาแค่ COP sweat เดียimeterarl
24:55แผ絲 บลดดัล
25:00เป็นคนอื่น
25:11เธอต้องเชื่อฟังคำตักเตือนข
25:13องฉัน
25:15ตามสักแล้ว
25:17ฉันเป็นพี่ของเธอ
25:20เธอต้องกลัวฉัน
25:21ดิฉันไม่เคยกลัวใคร
25:23คุณมีอำนาจอะไร
25:25เกรียด
25:33ทุกใ MORET
25:40เธอต้องเสียจายไข์หัอง
25:41กับคำพูดที่เหลว หลายของเธอ
25:44วันนี้
25:47ธูลาอะไรที่ดิฉันต้องเสียนใ
25:48จ
25:50คุณก็เหมือนกัน
25:52ดิฉันยังจับเขาไม่ได้ว่า
25:54การที่คุณมาวุ้นวายออกค่าไ
25:56หยก ท่านหยาให้ดิฉัน
25:58คุณต้องการอะไร
26:02ดิฉันไม่เชื่อสงิตเดียว
26:04ว่าพวกสว่ายลง
26:06จะมีใจการุนา แหม่ตาตาสัต
26:08รผู้ยา
26:10ถึงกระนับยนลงมาให้เปล่ Также
26:14….
26:15ที่ฉันทำงานี่กินกับคนใช้
26:18ยังไม่เห็นมีใครแม่ตาสัก
26:19คน
26:21แล้วก Como เป็นอะไร
26:22คุณจะมาช่วยเหลือดีฉัน
26:26คุณก็เหมือให้ม่姐ของคุณ
26:28เจ้าหยด
26:29ดูทุกคนจร
26:30- หยดพบ دนี้นะ
26:31- ไปหยุด
26:32- ปล่อยนะ ไป دีฉัน
26:34- ไม่ปล่อย
26:36ปล่อย
26:37750
26:38พกสว่างโรgravหารุนลูกคน
26:40- รุน��headังตัวคุณด้วย
26:42- ไป
26:43- ไม่ปล่อย!
26:44- ไป!
26:44- ที่ช่องแจบนะ!
26:47- ไม่!
26:48- ไป!
26:49- ยุดนะ!
27:07ขอโทษ
27:10- เธอเองเขาไม่ควรจะดิ้มรายอย
27:11่างนี้เหมือนกัน
27:16- ไทยโซน!
27:21- ไทยโซน!
27:23- นั่งแอม!
27:24- ค่ะ!
27:25- มาแล้วเจ้าค่ะ!
27:27- มีอะไรเจ้าค่ะ?
27:30- นี่...
27:30- เองไปตามไอ้อีทั้งหมดเลยนะ
27:33- ให้มันเอาน้ำไปล้างตั้งแต่ป
27:34ระตูร้วยันบนตึกนี่
27:36- ตรงไหนที่อีนังพอชมายมั
27:38นเดินมันนั่งมันนอยมันยืนม
27:40ันเหยียบเอาไว้เนี่ย
27:41- ล้างให้หมด!
27:42- เสนียจันรายได้ไปกับมันเ
27:44นี่ย
27:44- ถ้าอย่างนั้นให้เอมันไม่มุ
27:46นพามารายอุบาทด้วยดีไหมเจ้
27:48าค่ะ?
27:48- ไม่ต้อง!
27:49- ทำไมแล้วเจ้าค่ะ?
27:50- เปลืองหน่ะสิอีโง่!
27:52- ทีนี้ห้องนั้นน้องสมก็ยาย
28:01เข้าไปอยู่ได้เลยนะจ๊ะ
28:03- จะยายวันนี้ก็ดีนะ เพราะว่า
28:06อีนังพวกนั้นมันยังว่างอย
28:07ู่จ๊ะ
28:07- ไปเลยจ๊ะไปเลยนะ
28:09- แต่แสงชอบห้องเน basesกับพี่
28:11ยิงเล็กมากกว่าค่ะ
28:13- พิว่าะ!
28:15- ต้องสมไปอยู่ห้องนั้นดีกว่
28:17านะจ๊ะ
28:17- น่ะlegs!
28:19- แต่สมจ้า
28:20แม่ว่าน่ะหนูควรจะยายсолют Kaitniej griev
28:23acy
28:23พวกว่าแม่นี่ เข้าไปดูมาแล้ว
28:25ห้องนั้นเนี่ยนะ
28:26กว้างขวางสระดวกสบาย แล้วก็ตก
28:29แตกเมื่อยอย่างหล prison
28:30ย้ายเลยเนี้ยลู kleinen
28:36หมดเจ้าค้า!
28:38คุณอยู่นี่หากกิจ้าค้า หมดเจ
28:39้า
28:39คุณอ DW นี่ rozum Temple
28:42เจอเกม อะไรอย่า
28:44โอนأن樹vet ที่ screenshot ที่ nicker พ่อทำอะไร
29:02นำกะเปลาคุณพอจมานขึ้นไป
29:04เก็บไว้บุนห้องอย่างเก่าครั
29:06บ
29:08ใครใช้แก ก็ยิ่งหนังน้ำมาใ
29:10ส่หัวไปแล้ว ใครใช้แก
29:13คุณชายกลางครับ คุณชายกลางไม
29:17่ยอมให้คุณพจมารไปไหน
29:20สั่งให้ผมนำกระเป๋ามาเก็บไว้
29:22ที่เก่า แล้วก็บอกว่า
29:24ไม่ต้องไปสนใจใครทั้งสิ้นคร
29:26ับ
29:33คุณพอจมารถ爸 นี่ทำอะไรไม่ไว้หน
29:35้าแม่เลยหรอ?
29:37จิงเล็ก
29:39ขอมพี่ค่ะ ได้ยินไหมคะ
29:42ได้ยินที่นั拔จารย์มันพูด
29:43ไหมคะ เม prominent introductor
29:44เนี่ยเองแตกนั่นว่า คุณพจม
29:47ันทุกข้ำเลยค่ะ
29:49นัวได้ยินเต็มหรือสองห fungi เลย
29:52ค่ะ
29:52คุณพจมัน คุณ
29:55มันจะมา
30:01ฝ่ายดิฉันมา
30:03รอย
30:05เดี๋ยวที่เรียกไหม
30:07อืม
30:13พี่ขอโทษเนี่ย
30:14ที่ทำให้เธอแจ็บ
30:26เธอด้วยดินกับพี่อย่างนี้
30:28เดี๋ยวว่าการไข้ก็จะกลับมา
30:30เนี่ย
30:41คุณพยายามทำตัวเป็นฝ่ายตรง
30:43ข้ามกับมองแม้ของคุณ
30:45เพื่ออะไร
30:50เพื่อความถูกตั้งชอบทำ
30:55ในฐาณะที่ฉันมีศักร์เป็
30:57นพี่ชาย
30:58ฉันคอออกคำสั่ง
31:02ซึ่งเธอจะต้องควดมาต้องไปจาก
31:08ที่นี่ไม่ได้
31:10เธอจะต้องจบ
31:19แต่ไม่ต้องกังวล
31:21ว่าจะไม่มีปัญญาชดใช้หนีบ
31:23ุญคุณที่ฉันทำให้เธอวันนี้
31:28เธอได้ชดใช้และได้ความสบายใจ
31:35และกลับไปตายตรองดูสมัย
31:36ว่าการทำลายความฝันของเธอ และค
31:40ุณพ่อเธอ
31:42จากการใช้อารมณ์ของเธอ มันถู
31:45กและสมควรหรือไม่
31:49เธอคิดว่าเธอแสดงความเข้ม
31:51แข็งต่อหน้าพวกสว่างวงที่
31:52เธอเกลียดฉัน
31:56แต่ฉันก็ไม่ใช่แหละ
32:00มันคือความอ่อนแอร์ของพิ
32:01ธินันตังหา
32:12เย็นนี้ไปพบฉัน
32:14ฉันจะคอยเธออยู่ที่ห้องสมุต
32:17หวังว่าเธอคงจะสมกลงกว่
32:20านี้
32:21และยินดีรับข้อเสนอของฉั
32:23นแต่โดยดี
32:25เธอสำรับข้า
32:26เธอคือว่าเธอท Tongie
32:56พ่อกลาง
32:58พ่อกลางทำแบบนี้ ไม่ไว้หน้า
33:00แม่เลยนะ
33:09ไม่มีใครได้หน้า หรือว่าเสี
33:10ยแน่ทั้งนั้นนะครับ ขอแม่
33:14ที่กลางพูดแบบนี้มันไม่ง่
33:15ายเกินไปหน่อยหรือคะ
33:18จำไว้หน้าหิงเล็ก
33:21ทุกอย่างที่มันเกิดขึ้น
33:22มันเกิดขึ้น
33:23ด้วยความถูกต้องชอบทำ
33:26อย่าทุรนทุรายไปเลย
33:28เธอก็อยู่ในส่วนของเธอ
33:30เด็กคนนั้นก็อยู่ในส่วนของเข
33:31า
33:33ถ้าเธออยากให้ทุกคนในบ้านไซ
33:34ทอง
33:35อยู่กันยังสงบ
33:42บอกแม่ครับ
33:45ถ้าอะไรเธอเกิด
33:47เมื่อถึงเวลาที่มันเหมาะสม ม
33:50ันก็ต้องเกิด
34:09อะไรจะเกิดที่พี่กลางเขาพูดมานี่
34:10มันคืออะไรเหรอคะผมแม่
34:13ไม่พี่กลางเขาพูดอีกกับรู้
34:14อะไรอย่างนั้นนะคะ
34:15ผมแม่รู้ใช่ไหมคะ
34:17ผมแม่รู้ใช่ไหมคะ
34:18บอกหญิงมาเดี๋ยวนี้นะคะ
34:19ก็คืออะไรคะ
34:21อะไรอะคะ
34:22ผมไม่รู้ ไม่รู้
34:24แม่ไม่รู้อะไรทั้งนั้น
34:26บอMa
34:33เห็นมั้ยคะพี่พัสเตมาร
34:37ใจดี
34:50ถ้าพานี่ตัวนี่
34:56ฉันดักไม่ทราบมอง ผมขาวเคร
35:02ื่องส่ playing guitar
35:03ฉันตัวน่างกลางพูดสว่างก
35:07ัน不要
35:07แต่ทำไมเขาถึง
35:09คุณชายกลางอ่ะเธอเป็นคนใจด
35:12ี painting
35:13แล้วเธอไม่กลดใครง่ายๆ แล้วท
35:16ี่สำคัญ คุณก็ไม่นองเธอเหมื
35:18อนกัน
35:20นอง
35:25แล้วเห็นไหมล่ะคะ วันนี้ก็เลยไม
35:28่ได้ไปลงเรียนเลย
35:29แต่ป่าว่ามันคุ้มนะ คุ้มน
35:32้อง
35:34คุ้มน้อง
35:38เดี๋ยวคุณลี่คุ้มไปบึงตึ
35:40กแล้วก็เปลี่ยนเชื่อผ้าสแล้ว
35:42ว่าตบตอนหวายคุ้มก็คืนไป
35:44หาเธอด้วยค่ะ
35:47ฉันว่าฉันคงไม่กล้าไปเจอ
35:49หน้าเค้าวาจับป้า
35:52พี่ คิดอะไรอย่างนั้นนะคะ
35:56ฉันก็อ่าอย่างฉันเป็นจับ
35:58ป้า
35:59อาย... อายเดือ
36:10คุณชายเป็นคุณพี่ของคุณเหม
36:12ือนกันนะ
36:14ไปเจอค่ะ
36:16ในเมื่อเทอนัดแล้วนะ คุณก็คว
36:18รจะไป
36:19โอ้โห เอ๊ะปลาเองดี ตายแสน
36:22ที่จะดีใจละ
36:23อย่างน้อยที่สุด ก็แปลว่าค
36:25ุณเนี่ย
36:25ไม่ได้อยู่โดดเดียวคนเดียวใน
36:27โลกนี้หรอกค่ะ
36:29คุณชายกลางอีก
36:31คา
36:32คิดกับ
37:01ฉันยังไม่รู้ เขาจะต้นรัก
37:06เชิญ
37:21ฉันดีใจนะ
37:24ที่เธอกลับมาอยู่ในห้องที่เธอค
37:26ุณจะอยู่แต่โดยดี
37:30ฉันเข้าใจความรู้สึก
37:32ของการที่ไม่อยากเป็นให้บุญคุ
37:33ณใคร
37:34ว่าเป็นอย่างไร
37:40เพื่อความสบายใจ
37:43ฉันจะให้เธอทำงาน
37:44เพื่อหักล้างนี่สิ่ง
37:46เงินก้อน
37:47ดีฉันคงไม่มีปัญญาหามาช
37:49ำระเหรอค่ะ
37:50แต่ดีฉันจะพยายามผ่านชำระคื
37:52นให้คุณ
37:53ทุกบาททุกสตัง
38:00ถ้าเธอให้ฉันเป็นผู้ปกคองแล
38:01้วก็
38:03เธอจะต้องเชื่อฟังคำสั่นของฉ
38:05ันทุกอย่าง
38:10ข้อแรก
38:13การที่เธอขึ้นมาอยู่บนห้องที่
38:15ฉันจัดเอาไว้ให้
38:15มันดีอยู่แล้ว
38:18แต่ใช้ชีวิตให้เป็นปกติซะ
38:21ไม่ต้องหลบหลบซ่อนๆ
38:25ขอสอง
38:27เธอจะต้องกลับไปเรียนทั้งสื
38:29อตามเดิม
38:31ข้าเล่าเรียนั้น
38:33ฉันจะเป็นคนจากการให้เอง
38:37ความจริงแล้วเนี่ย
38:39เงินจำนวนนี้ไม่ใช่ของฉันหร
38:40อก
38:41เป็นเงินกลองกลางของสกุลพิ
38:43นิตนั้น
38:44ทุกคนที่อยู่ในสกุลนี้มีสิ
38:46ทชัย
38:50ฉันเป็นเพียงแค่คนเซ็นสั่ง
38:51ใจเท่านั้นเอง
39:07ไหนแล้วค่างาน
39:09ข้อเสนอของคุณท้าย
39:11ดีฉันยังไม่เห็นว่า
39:12ดีฉันจะต้องทำอะไร
39:15ข้อสาม
39:17เธอจะต้องหัดดนตรีพิเศษใน
39:19เวลาว่า
39:20แต่ดีฉันหัดอยู่แล้วที่โรง
39:25เรียน
39:26ไม่พอ
39:28เธอต้องหัดให้มาก่อนนี้อีก
39:31และให้ได้ประโยชน์ใช้ได้จริ
39:32งๆ
39:32ไอ้การเรียนพอเป็นสีสงานเ
39:37นี่ย
39:37ไม่ได้ไปอยู่อะไรเลย
39:41ข้อสี่
39:45เธอจะต้องได้รับการอบรม
39:48ให้สมกับที่ฉันเป็นผู้ปกคร
39:50องของเธอ
39:53เธอจะต้องวางตัวในหยุดสภา
39:54พที่น่ารัก
39:56ไม่สูงเกินไป
39:58และก็ไม่ต่ำเกินไป
40:04ข้อ 5 ละคะ
40:06ไม่มีข้อ 5
40:08มี 4 ข้อเท่านั้น
40:10ยังข้องใจอะไรอย่างมั้ย
40:13ดิฉันต้องการทำงาน
40:14แต่ว่าทั้ง 4 ข้อของคุณชาย
40:18ดิฉันก็ยังไม่เห็นงานที่ฉ
40:20ันจะต้องทำ
40:23งานกับหน้าที่ที่ต้องทำ
40:25ต้องปฏิบัติ
40:26มันแตกต่างกันตรงไง
40:41ดูแลชัยน้อยให้ดีเท่านั้นก็
40:42พอ
40:46ข้อเสนอของฉันมีเท่านี้แหล
40:48ะ
40:49ไปตักสินเจ้าเองก็แล้วกัน
40:52ระว่างจะอยู่ที่นี่
40:55หรือว่าจะกลับไปนอนง่องเง้
40:56าต่อตุ่นอยู่กับบ้านนอก
40:59เดี๋ยวค่ะ
41:07ดิฉันคิดว่า
41:10ห้องสมุตที่เนี่ย
41:11มีแต่คนทำความสะอาด
41:14นั้นซื้อเหล่านี้
41:16ไม่มีใครดูแล
41:19เธอเข้าใจของว่าดูแลใช่ไหม
41:28ค่ะ
41:29ดิฉันเข้าใจ
41:30เธอ
41:35เธอ
41:36เธอ
41:37เธอ
41:37เธอ
41:40เธอ
41:40เธอ
41:40เธอ
41:41เธอ
41:41เธอ
41:44เธอ
41:44เธอ
41:44เธอ
41:44เธอ
41:45เธอ
41:45เธอ
41:45เธอ
41:49เธอ
41:49เธอ
41:50เธอ
41:52เธอ
41:52เธอ
41:53เธอ
41:53เธอ
41:54เธอ
41:54เธอ
41:54เธอ
41:56เธอ
41:57เธอ
41:57เธอ
41:57เธอ
41:57เธอ
41:58เธอ
41:58เธอ
41:59เธอ
42:00เธอ
42:07เธอ
42:08เธอ
42:09เธอ
42:12เธอ
42:13เธอ
42:14เธอ
42:15เธอ
42:16เธอ
42:16เธอ
42:18เธอ
42:19เธอ
42:27คุณหญิงใหญ่คะ
42:38รู้สึกหรือเปล่าว่าตัวทำ
42:39ไม่ถูก
42:43ฉันกลดมากนะ
42:45ที่ตัวไม่รู้จักที่ต่ำที่ส
42:47ูง
42:48อย่างเมื่อเช้าเนี่ย
42:50ตัวเป็นเด็ก
42:51ไม่สมควรที่จะไปต่อปากต่อค
42:53ำกับผู้ใหญ่
42:56วัติฉันทราบค่ะ
42:58วัติฉันทำไม่ถูก
43:00แต่ว่า...
43:08ไม่มีลูกคนไหนหรอก
43:10ที่จะทนเห็นพ่อแม่ตัวเอง
43:12ถูกต่อว่าต่อหน้าคุณอื่
43:14นได้
43:16ฉันหรือชัยกลาง
43:18ก็รู้สึกไม่แตกต่างไปจากตัว
43:20เหรอ
43:27ดิฉันเสียใจค่ะ
43:33ชัยกลาและเขาใจกว้างมาก
43:36ที่ยอมให้โอกาสตัว
43:43แต่จำเอาไว้ว่า
43:45ถ้ารักจะอยู่ที่นี่ต่อไปแล้วก็
43:49ตัวต้องอดทนให้มาก
43:52ไม่ใช่มีคนให้ท้ายแล้ว
43:55จะยิ่งจองหองพองขน
43:58ไม่ใช่นั้น
44:00คนที่เข้าอุตสาห์ให้โอกาสต
44:01ัวเนี่ย
44:02จะเสียความรู้สึก
44:04และตัวก็จะหมดข้าหมดราคา
44:06ความเป็นคนของตัวเองด้วย
44:10จำเอาไว้
44:11คุณจะสใส ambulance
44:20ตุ while
44:33ปอให้พี่ขายเข้าให้พี่筒
44:36เภล้าว่าระหัวนี้มันต้องช
44:38ัดชัด
44:39เหยอ? อร่อยเกิดไหล
45:09นิ้วเว้
45:11อ๋อ นึกว่าใคร
45:14มันนึกว่าใครล่ะ
45:19พระกาศแก้วเข้ามาไม่ได้
45:21เข้าฝากฉันได้เอานี่มาให้
45:23เอ้า ก็เข้ามาข้างในก่อนสิ
45:35ไม่เข้าไปให้นอกหรอ
45:37จะกลัวอะไรเนี่ยฮะ
45:41เข้ามา ฉันไม่กลัวอะไรเหรอ
45:44ทั้งนั้นก็เข้ามาข้างในก่อน
45:46ฉันได้ฝากจดไหม ตอบกับไปให้
45:47พระกาศแก้วเขา
45:49ไม่รักฝาก
45:50เอ๊ะ นี่เธอเป็นแม่สื่อแบบไ
45:52หนกันเนี่ย
45:55ฉันกับพระกาศแก้วเป็นเพื่
45:57อนรักกัน
45:59ถ้าเกิดว่าฉันไม่เห็นแกะ
46:00พระกาศแก้ว
46:01แล้วก็ ฉันจะไม่มีวันมาเหยีย
46:03บที่มี่ เด็ดขอ
46:03เฮ้ เห็นแอบพอกาแก้ว
46:07รู้ว่าเห็นแกะเงินของพособาร์
46:08film แก้ว กันแหน้วอ่ะจ๊ะ
46:11นี่ ! คุณก็ไม่ได้ดีกว่าฉั
46:13นเท่าไหร่ similarlyหรอกนะ
46:14อย่าหนึกนะว่าฉันไม่รู้
46:16ว่าคุณ อ่ะ หลอกขอยืมกัน
46:17พกาแก้วไปตั้งกี่ร้อยแล้ว
46:19ชาติไหนจะคืน ก็ไม่รู้
46:23โทษ รู้ทั้งรู้ว่าผมเป็นคนเร็
46:26วอ่ะ แล้วคุณจะอาศามาหาผมทำ
46:28ไม
46:30ถ้าไม่ใช่เพราะว่า คุณอยากมา
46:33เห็นชีวิตความเป็นอยู่ของผมเ
46:34นี่ย
46:38นี่ บ้านอ่ะ สำคัญตัวเองคิ
46:42ดเกินแล้ว
46:44รู้สึกด้วยนะ ว่าฉันไม่ได้ส
46:47นใจคุณเลยแม้แต่นิบเดียว
46:54ดับทade ด смотретьนะ
46:54กอบคุณคุณนายมาก อีกฉันก
46:56ับรู้ว่าเดืดร้อนที่ไลก็ได
46:58้คุณนายคอยช่วยทุกที
47:00โฮ 만�уют kneern
47:02ะเหมือนนี้แม้เรื่องแค่นี้นะช
47:04่วยได้ฉันก็ช่วย
47:06เราหน้าครบกันมันต้องนานแล้ว
47:08จะต้องมาเกงออกเกงใจอะไรกัน5000แล้
47:10วก็แบ้ขอ จริงๆเลยอ่ะ
47:14เอาล่ะเอาล่ะ เดี๋ยวฉันกล
47:15ับก่อนนะ คุณดูนะ
47:18ปลาลูกตัวปลาลูกงาม
47:20ไปลูกปลา
47:22อย่างไรลูก
47:23จริศร้อนจริศริศร์
47:26อ้าว!
47:26เมื่อนกลับมาหรือจ๊ะนู
47:29อุ๊ย!
47:31ไม่ได้เต้าเงินหรือจ๊ะนูว
47:32ันนี้
47:35ไม่จนี
47:37ว่ายคุณนายซ่ะสิลูก
47:43เอ่ะไม่เห็นเหมือนลูกสาวคนโ
47:46ตเลยนะ finalmenteคุณดุีณ
47:48ไม่เหมือนไง说
47:51ก็พี่สาวของหนูนะสิจ๊ะ
47:54สวยสงบ เป็นสง่า
47:59แต่ว่ามี่ใช่ว่าหนูไม่สวยเหรอ
48:01นะจ๊ะ
48:01หนูเองก็สวยจ๊ะ
48:03แต่สวยคนละอย่างเลยจ๊ะ
48:06คุณดุีณจ๊ะ
48:08เชื่อน youngsters
48:09ถ้าลูกงาม ไปลูกกับบ้านแล้
48:11ว
48:11เอ่อ ลงประจัยดี ๆ ลูกจับป
48:13ระจายไป
48:14พี่อย่างคุณหนายเนี่ย มาทำไมบ้าน
48:24เรา Marching
48:27เขามารับตำนองที่โสวน
48:29เอ sis อะไรนะ
48:30แป้จำนองที่ก่าอีก霖นี่อี
48:32กแล้วเหรอ
48:33ถ้าไม่จำนองไอ
48:34แม้เจ้าเงินเสี่ยงไม่ให้แกท
48:35๔ salsa h Left
48:36ใช้ละพระจัณี
48:38กอหก! แป้เตรียมส่งเงินไปป
48:40ระแค้นให้พี่พอสบีกันสิ ไม
48:41่ว่า
48:42มีเท่าไหร่ ก็ส่งไปให้พี่พ
48:44อสหมด
48:44ฉันน่าเคยได้อะไรบ้างมั้ย?ไม่เคย
48:46เลย
48:47อะไรลูก เออ อะไรกันอีกฮะ?
48:52วันเสาร์นี้แก่ห้ามออกไหนเด็
48:54ดขานนะ
48:55เพราะเราต้องยายบ้าน ต้องช่วยคน
48:57ขนของไปที่บ้านสวน
49:01ไปไป! ฉันไม่ไป!
49:14ช่างหัวมันเธอแม่
49:16ไม่ต้องเป็นสินใจมันหรอก
49:25ฉันกันไม่รู้
49:28ข้าวจะต้นรับ
49:30ขับสิ่งละ
49:32สวัสดีค่ะ
49:34มาได้พบกันแส่นานเลยนะ
49:36เห็นคุณชายน้อยบอกว่าคุณไม
49:37่สบาย
49:43คือรถสิค่ะ หรือแค่ไปส่
49:45ง
49:46ไม่เหมาะมันค่ะ
49:49ผมจะไว้หน้าตึกอยู่พอดีอ่ะ
49:50นะ
49:50คุณจะเดินไปให้เมื่อยทำไม
49:53อีกฉันเดินของอีกฉันได้ไป
49:54เรากัน
50:04ขอบคุณสวัสดี
50:04ขอบคุณสุด
50:34ครับเมื่ออย่างพวก tense
50:34หรือตัมอย่างน future
50:46รับคุณผู้หยิงเลย
50:46รับคุณผู้หยิงเอง
50:47ทั้งปกว่ากัน
50:51มีน้ำใจต่อกันเห็น area
50:56คือหญิงไม่ชอบนี่คะ
50:59เข้ามีสักเป็นน้องคนหนึ่งของห
51:01ญิงเหมือนกันนะคะ
51:04มันไม่ใช่น้องของหญิง
51:06แล้วก็ไม่มีความกิวข้องกัน
51:07เลยแม้แต่นิดเดียวนะคะ
51:16แกจะยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
51:20แกเป็นแค่คนอัดสาย
51:21จำใส่กระหัวหัวแกไว้เสร
51:23็จ
51:24ฉันต้องเป็นใคร
51:26คนที่นี่เขารู้ดิ
Comments