00:00Po każdej chemioterapii zabierał ją na randkę.
00:03Brzmi nieprawdopodobnie, a jednak właśnie tak robili.
00:06Szpital, chemia, niepewność, a potem obiad w restauracji, kwiaty, spacer z kubkiem kawy, trzymanie się za ręce.
00:15Tomasz wiedział, że jego żona umiera, ale oboje postanowili, że choroba nie będzie jedyną historią, jaką zapamiętają z tego czasu.
00:23Po latach powiedział coś, czego nie da się zapomnieć.
00:26Czas choroby był jednym z najpiękniejszych okresów naszego małżeństwa.
00:30Nie dlatego, że cierpienie było dobre, ale dlatego, że nauczyło ich kochać jeszcze bardziej.
00:36Kiedy znajomi pytali Iwonę, dlaczego Bóg zesłał Ci tę chorobę, odpowiadała spokojnie.
00:42A co jeśli Bóg chce mnie przez to przeprowadzić?
00:45Nie szukała prostych odpowiedzi, szukała Boga.
00:49Kiedy umierała, odeszła w ramionach męża.
00:52Pocałował ją i wyszeptał.
00:54Już jesteś w domu.
00:56Nie cierpisz.
00:57Jesteś wolna.
00:59Ta historia przypomina, że miłość nie polega na tym, żeby zawsze uratować drugą osobę.
01:05Czasem największą miłością jest zostać.
01:07Trzymać za rękę.
01:09Być obecnym.
01:10I kochać aż do ostatniego oddechu.
01:13Bo właśnie taka miłość najbardziej przypomina miłość Chrystusa.
