- 5 hours ago
ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:32ไม่น่าเชื่อเลยนะ
00:34แล้วเราจะมีโอกาสได้มาดูภาษิ
00:36ตขึ้นด้วยกัน
00:41ไม่ต้องห่วงนะ
00:44ฉันจะตามหาลูกของเราให้เจอ
00:47แม้จะต้องพิกผ่านดิงก็ตาม
00:49ที่
00:55สายโรงรับปากว่า
00:57เขาจะหาลูกของเราให้ได้
01:01ตอบแถงที่ฉันไม่ข้าเขาค่
01:02ะ
01:04ฉันไม่อยากจะเชื่อใจอะไรใส่ทุก
01:06คนแล้ว
01:08ไม่รู้ว่าตอนนี้วางถานเลยไว้อ
01:10ีก
01:11ฉันจะจัดการเนื่องทุกอย่างได
01:13้เกิดฉันเอง
01:21ขอบคุณนะคะคุณผู้
01:28ขอบคุณ
01:28ขอบคุณ
01:30กลับกลับกลับกลับ
02:00พ่อมันอยู่ตอนนี้ตั้งน limitations?"
02:02เอังรู้สึกตัวตั้งแต่มั้ยอะไร
02:03?"
02:06PUB OK
02:14ขอบอกวกัumsy
02:16พี่อยู่เฝ้าพ่อตั้งคืน
02:21แต่ตั้งแต่พ่อเขารู้สึกตัว
02:23ยังไม่ได้มีหมอที่...
02:25ค่ามมันตัวเลยใช่มั้ยครับ
02:28Chart
02:30ฉันโมตดีใจที่คุณภูมิฝ
02:31ื้น
02:33ในยังไม่ได้บอกหมอเลยค่ะ
02:37พ่อ
02:38กลับห้องไหมครับ
02:42ฉันไม่เป็นไรแล้วแล้ว
02:44ขอฉันอยู่ตรงนี้อีกสักรั
02:46กครับ
02:50ได้ครับ
02:53ถ้าอย่างนั้นผมจะไปตามหมอนะครับ
02:56แล้วไปเจอกันดีความนะครับ
03:18นี่เธอรู้ว่าเข้าลงพยาบาท
03:20และเจ้าทอนดีกับฉัน
03:21ฉันเข้ามานานนั้นอ่ะ
03:25ของสัยจะต้องขอหมออยู่ต่ออี
03:26กสักผัด
03:27คุณนาระทอนรักคุณมากนะคะ
03:40ที่ฉันค่ะพยายามทำร้ายคุณเพ
03:42ราะความเข้าใจผิด
03:44คุณนาระทอนเป็นคนช่วยชีวิต
03:47คุณไว้นะคะ
03:47todos
04:10ๆ ๆ คุณนาน
04:17เพราะว่าอาจารย์คงอาจจะก
04:19ลับมาแล้วก็ได้
04:25มาหาใคร
04:35อาจารย์คงหรือบ่ะครับ
04:38ใช่ มีทุกล่ะอะไร
04:44ฉันจะมาหาอาจารย์
04:47ให้อาจารย์ปากผิให้
04:51อย่างนี้แบบนี้ใช่ไหม
05:10มาหา...
05:52เจ้า ทอ มันไม่ทำอะไร คุณหรอก
06:02เวลาฉันไม่อยู่บ้าน เจ้ากูมายก
06:05็จะเฟ้าบ้านให้ฉัน
06:08มันไม่รู้จักพวกคุณ มันก็
06:09ได้หยอกแรงไปหน่อย
06:11แต่ถ้ามันคุ้นแล้วนะ ไม่มีอะไร
06:14ต้องกลัว
06:19ผมบอกอาจารย์โคงกันแล้ว เริ
06:21่มให้ไปสะกดมิญญาณนางสาห
06:22ลาย
06:25ถ้าจันการมันได้ อยากจะได้เงิ
06:27นเท่าไหร่บอกมา ฉันทุกไม่อ
06:29ัน
06:30นี่ เงินถึงแบบนี้นะ
06:33นางพีชจะชื่อสาหลาย ได้กลับ
06:35ป้านเก่าเร็วแน่
07:05ทอล
07:10ฉันเจออาจารย์ที่นั่งห้องค
07:12ุณฟูมาค่ะ
07:13เห็นพยาบาลบอกว่าคุณพาค
07:14ุณฟูมาเอ็กซะเล ฉันก็เลยตามมา
07:19สวัสดีค่ะ คุณประการาง เป็น
07:21อย่างไรบ้างคะ
07:22ฉันดีที่แล้วค่ะ
07:28สวัสดีค่ะ อาจารย์ปัดยา
07:31สวัสดีค่ะ เรารู้จักกันแล้
07:34วครับ
07:38ฉันขอตัวกลับห้องก่อนนะคะ
08:08เฮ่น หมอครับ
08:10เธอเป็นอะไรอ่ะ
08:13ตอนนี้หมอฉันตอบไม่ได้นะครับ
08:15แต่วันนี้ฉันดูซี่เซียวมาก
08:18แต่เธออดหลับอดนอน
08:19เบ้าคุณคุณทั้งคืนเลยนะครับ
08:20คุณหมอ
08:26มาขอตอดเลือกหน่อยนะครับ
08:27มาขอตอดเลือกหน่อยนะครับ
08:38จะทำอะไร
08:41มองขอตอดเลือกหน่อยนะครับ
08:44ไม่ค่ะ
08:45ฉันไม่จอบ
08:51คุณภูมิครับ
08:53สวัสดีครับ
08:55สวัสดี
08:56ขอบใจนะที่มาเยี่ยม
08:57เจ้าทอนไม่รู้อยู่ใน
08:59หน้าตาทอนอยู่ที่ห้องคุณประก
09:00ำลังครับ
09:02มีอะไรอ่ะ
09:03ผมว่าคุณภูมิแน่จะไปที่ห้
09:05องคุณประกำลังก่อนดีกว่า
09:06นะครับ
09:09ไม่เจ็บหรอกนะครับ
09:10ไม่
09:12ฉันไม่ได้เป็นอะไร
09:14ยังไงฉันก็ไม่ย้อนให้คุณ
09:15เจอบเด็ดค่ะ
09:16แต่ว่า
09:17ไม่ค่ะ
09:19คุณไม่เข้าใจหรือไง
09:20ถ้าผมก็ไม่เจอบไง
09:22คุณภูมิ
09:29ฉันเจาะเลือดไม่ได้ค่ะคงภ
09:30ูมิ
09:35พอดีเธอไปโรบกลัวเข็มนะครั
09:37บ
09:39แต่วันนี้เธอดูซีบมากนะครับ
09:41หมออยากเจาะเลือดเพื่อไปตรวจให
09:42้แน่ใจ
09:46เดี๋ยวผมจะลองคุยกับเธอให้นะ
09:49ขอให้ทุกคนออกไป
10:00คุณคุณครับ งั้นผมขอตัวกับ
10:02นะครับ
10:03ขอบคุณมากปัดยา
10:04ครับ
10:27อีก
10:33อีก
10:33สลาย
10:36คุณรู้ไงทำไมอันฮะ สลาย
10:41อีก
10:51ฉันคงจะมีโอกาส
10:54ค่อยคุณแบบนี้ได้ไหมนานค่ะ
10:57ทำไมกับสาหลาย
10:59บอกฉันละสิวว่าทำไม
11:01ร่างของพระการ
11:08ก็เหมือนฉันน่าฝืน
11:11ฉันจะใช้ร่างของเธออีกต่อไป
11:13ไม่ได้ค่ะ
11:26อีกลับของพระการ
11:35ไปล่อยไงเดี๋ยวฉันกลับก
11:36่อนนะ
11:37ว่ายจะเลยดูในโฟ้งสิ่งหน่อย
11:40ขอบใจมากนะพี่
11:42ยังไงก็ต้องขอฝากเรื่องนี้ไ
11:44ว้ก่อนนะ
11:45เพราะว่าช่วงนี้ฉันต้องย
11:48ุ่งแต่พ่อ
11:49เฮ้ย ไม่เป็นไร
11:51จ COP ว่าความคืบหน้าอย่างง่าย
11:52เนี่ย
11:53ฉันจะรีบบอกแกนะ
11:55เอามาก ช่วงมากไหม
11:59สวัสดีค่า อาจารย์
12:00สวัสดีครับ อยากกัน ฉันไปก่
12:02อนนะ ไปเจอกัน
12:04เกิดเหตภาตกรรษ์ไวรุ่น บ
12:11ริเวลาันจอดลดชั้นใต้ดิ
12:13นของตึกร้างแหงหนึ่ง
12:14ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นแหล่
12:16งมั่วสุ่งของกรุ่มไวรุ่
12:17นเสมยา
12:18และก่อนที่ทั้งสองจะเสร็จชีว
12:20ิต
12:20ได้มีคนเห็นหิงสาคนหนึ่ง
12:22เข้าไปในตึกหล้างแห่งนี้ก
12:24่อน
12:24และหลังจับเกิดเหตุการณ์
12:26ก็ไม่มีใครเห็นผู้หญิงคนนี้
12:27อีกเลย
12:29ข้าการไม่เว้นแต่ละวัน
12:31สังคมสมัยนี้น่ากลัวจริ
12:33งๆนะคะ
12:37ผู้หญิงคนนี้
12:38จะเกี่ยวห้องกับการตายของทั้ง
12:40สองคนหรือไม่
12:41และนี่คือภาพจักต้องวงจร
12:43ฟิที่เห็นผู้หญิงที่ทางตำห
12:45ลัวต้องการสอบปักคำ
12:47เธอได้มาซื้อของที่แผงขายหมู
12:48ก่อนที่เธอจะเดินหายเข้าไปในส
12:50ึกร้างค่ะ
12:54เห็นแต่ข้างหลังแบบนี้ถ้า
12:55ไม่สนิทกันจริงๆ ใครจะไปจำ
12:58ได้
12:58คุณว่ามีคะ
13:02ก็จริงนะ
13:06มาไปถึงเธอแล้วไหม
13:17คงถึงเวลาที่เราต้องหลากกัน
13:19แล้วจริงๆ ค่ะคุณภูมิ
13:24แล้วทำไมที่ผ่านมาเธอถึงใช้ร่
13:25างของเขาได้
13:31เรื่องของประกาหลัง
13:34จะคงสภาพอยู่ได้
13:37ต้องใช่เลือดนะคะ
13:40เลือด
13:43ฉันก็พึ่งรู้
13:46ตอนที่คุณโน้นเสียใจกันบ
13:47าท
13:47ว่า
13:52โอ้
13:52โอ้
14:07เธอจะผ่านมา
14:24ถึงพวกมันสรงควรตาย
14:38แต่ฉันก็บากค่ะ
14:40แล้วฉันไม่อยากบากอีกแล้ว
14:47สลาย
14:50สลาย
14:52สลาย
14:52สลาย
14:53ทำใจดีๆไว้นะ
14:55ฉันจะทำทุกวิธีท่า
14:58เพื่อจะรักษาร่างประการหลังไ
15:00ว้
15:01เพื่อว่าด้วยวิธีไหนก็ตาม
15:03เพื่อจะต้องไม่เป็นไรนะสลาย
15:15เฮ้ย คุณครับ
15:16คุณประการหลังเขาเป็นไงบ้
15:18างครับ
15:18คุณประการหลังช็อคหมดสติ
15:19ไปแล้วค่ะ
15:32ผมไม่ขอเจอเดิดคุณประการหลั
15:34งไปตรวจก่อนนะครับ
15:38ไม่ได้
15:44ผมทราบดีนะครับว่าคุณประก
15:46ารหลังเนี่ย
15:47เพราะกวดเก็มชิดยา
15:48แต่ตอนนี้เธอกำลังสลบอยู่
15:52ไม่มีหลังอะไรแล้วครับ
15:53แล้วใช้เวลาคัดครูเดียวเนี่
15:54ย
15:55ยังไงก็ไม่ได้
15:59คุณก็เห็นไหมครับ
16:00คุณประการหลังไม่สบายมาก
16:03เพราะว่าเธอซี่ผิดปกติ
16:06บางที
16:07อาจจะต้องให้เลือกก็ได้นะครับ
16:11ให้เลือก
16:12ใช่ครับ
16:12เธอให้ได้เลย
16:18ไม่ได้ครับ
16:19ผมต้องเอาผลเลือกเนี่ย
16:21ไปตรวจก่อน
16:22ไม่ใช่อยากจะให้ก็ให้ครับ
16:33เดี๋ยวเดี๋ยว
16:34ถ้ายิ่งชาเนี่ย
16:39จะยิ่งแน่นะครับ
16:45ผมขอคุยเกือบคุณพอสแปลก
16:46นี้นะครับ
16:48ครับ
17:09ครับ
17:10ตอนนี้คุณพอกับผมด้วยอยู่กัน
17:11ให้สองคนอา
17:12คุณพ่อ
17:17พอจะบอกความจริงกับผมได้หล
17:19ายยังอา
17:22ความจริงอะไร
17:23อาย Galilei
17:29คุณประกาหรังเขาเป็นอะไรกัน
17:32แน่อ่ะ
17:34ทำไมคุณพ่อกับ คุณประกาหรั
17:36งง subm among
17:37เขาเจอเลื้อด treated
17:42ที่ผ่านมาผมจะไม่ยุ่มเกี่ยวกับ
17:44เรื่อง
17:45คุณผู้หญิงของคุณพ่อเลยนะคร
17:46ับ
17:47แต่กับประกาหรังอ่ะผมรู้ส
17:49ึกว่ามันไม่เหมือนกัน
17:50เขามันไม่เหมือนคนอื่น
17:53ครับ
17:55ผมไม่รู้จักในบายอย่างไรแต่ว่
17:56า
17:59คุณประการณ์ลังก็ทำให้ผมรู้
18:01สึกว่า
18:02ผมเคยคุ้นเคยเข้ามาก่อน
18:03เหมือนผมเคยรู้จักเข้ามาก่อน
18:06แก้รู้สึกอย่างจริง
18:14ใช่ครับ
18:26ที่สำคัญอ่ะ
18:29เขาเป็นคนที่ดี
18:32และเป็นคนที่ควงคนพ่ออย่างจร
18:35ิงใจอ่ะ
18:40เจ้าไม่กลด
18:43ถ้าเป็นเมื่อกรณ์
18:47ผมก็คงโกน
18:48ที่ผ่านมาก่อนอ่ะ
18:51ผมเคยกดคุณพ่อ
18:54ตั้งหลายเรื่องอ่ะ
18:57โดยเฉพาะคุณแม่
19:01ตั้งแต่วันที่ผมเกือบจะเสียค
19:02ุณพ่อไปอ่ะ
19:04มันทำให้ผมรู้สึกว่า
19:07ถ้าผมเสียคุณพ่อไปอ่ะ
19:09ผมคงจะอยู่ไม่ได้อ่ะ
19:16ผมก็เรียกแต่สินใจว่า
19:18เธอของพ่อหาย
19:23แต่อะไรที่ทำให้คนพ่อไม่คงสุด
19:27ผมว่าจะยอม
19:51เจอของพ่อ
19:53ฉันรักแก่ที่สุด
20:09เมื่อตอนนี้พ่อ
20:10พ่อจะบอกผมน้ำไง
20:14ประการณ์หลังมูกค่ะใคร
20:23แกจะเชื่อหรือเปล่าว่าถ้า
20:24บอกว่าประการณ์หลังค่ะ
20:31จัดทัดมากไงวะ
20:35นี่แกความจำเสือมหรือเปล่
20:37า
20:37นี่มันโรงพยาบาลของฉัน
20:39และตึงที่แกนอนอยู่เนี่ย
20:42แกก็บริจากเงินให้กับโรง
20:43พยาบาลเนี่ยละ
20:45โรงบาลไงค่ะ
20:48อ่ะ นี่...นี่ชายใช่ไหม
20:52สวัสดีครับ
20:54ไม่ต้องเป็นโปรน่ะครับ
20:56พ่อของคุณช่วยเหลือผมให้เยอะ
20:59มาก
21:00เหลือผมจะสั่งโรงพยาบาล
21:02ให้ดูแลเป็นอย่างนี้ที่สุด
21:06ขอบคุณมากครับ
21:09ขอบคุณมากครับ
21:26ขอโทษนะคะ
21:35ขอบคุณ
21:43ขอบคุณ
21:56ขอบคุณ
21:57ถ้าคุณมีปัญหาอะไรก็บอกผมได
21:58้นะ
22:01นั่นสิคะ
22:02เราจะได้ช่วยกันคิดช่วยกันแ
22:03ก้ไข
22:09ขอบคุณ
22:10ฉันอยากพูดพูนพูง
22:15ฉันอยู่นี่ประการัง
22:19ห่อ
22:31ขอโทษนะคะ
22:38ขอบคุณมากครับ คุณภัยปลาย
22:43จะถอน แกกลับไปพักผ่อนครับ
22:46เดี๋ยวทั้งนี้พ่อจัดการเอง
22:51แต่ถ้าคุณประกาศหลังเขาไม
22:53่ยอมเจ๋าเนื่อน
22:54เขาก็จะแย่นะครับ
22:56พอรู้
23:03ขอโทษนะ
23:05ด้าโทษมาค่ะ อย่าจะคุณกับ
23:07คุณ
23:09เรื่องเพื่อนนะคะ
23:13ถ้าย้งั้นเดี๋ยวผมกันใครมุ
23:14กขอ กลับไปก่อนนะคะ
23:16กับใจแล้วส่งใครมุก
23:17ค่ะ
23:21ฉันกลับก่อนนะคะ
23:23ขอบคุณค่ะ
23:36ขอบคุณ
23:37ขอบคุณ
23:43ขอบคุณ
24:00ฉันอยากจะวันก็ไว้แบนี้
24:05จันกว่าชันจะสังแห่งไม่
24:07ได้
24:07อีก
24:11ไม่ต้องหัวแม่
24:14เราจะจับมือกันอยู่ตลอดไป
24:19ฉันนี้วิธีที่จะรักษาร่างเธอ
24:21ไว้ได้
24:22โดยที่เธอไม่ต้องไปข้าดเลย
24:25จะได้ไว้เป็นบากให้โตย
24:29จริงๆ ค่ะ
24:45ขอบใจนะ ขอบใจน่ายจริง
24:49ถึงน่ายจะไม่ยอมบอกฉันว่า
24:51เอาเดือนพวกนี้ไปทำอะไร
24:53แต่ฉันก็เชื่อว่าคนอย่างนาย
24:57ฉันไม่ทำเรื่องที่ไม่ดีแน่ๆ
25:01ขอบใจที่เชื่อใจกัน
25:05ฉันกลับก่อนนะ
25:07มีอะไร
25:09นายตัวหาฉันได้โดยตรงเลยนะ
25:11กลับใจมา
25:33คุณทำได้ไงค่ะ
25:35เจ้าทัสเนี่ยเกิดเคยล้มละ
25:36ลาย
25:37ใครเคยช่วยเลยไว้
25:38คราวนี้ขอปลาช่วยเหลือเขาก็
25:40เลยรีบช่วย
25:42ขอบคุณมากเลยนะคะคุณผม
26:03คุณแรก
26:03นายต่อเติน
26:24สวัสดีครับคุณมาน่าคุณด
26:26า
26:27สวัสดีครับ
26:28คุณดาลูกแล้วหรือครับว่
26:31าเจอเจอกับสารไหร่ที่ไหน
26:34ค่ะ ดามานั่งคิด ทบทวนดู ด
26:38ามั่นใจว่าไม่ผิดที่น่ะ
26:41ที่ไหนหรอดา?
26:45บ้านชายทะเลของเธอไง?
26:47จริงด้วย ตอนที่เธอเจอสาหลาย
26:49ครั้งแรกก็ที่นั่น
26:52บางทีที่สาหลายหายตัวไป อาจ
26:54จะไปอยู่ที่บ้านชายทะเลก็ได้
26:57- ไทยงั้นขอลับคุณของดาไป
27:02ด้วยกันนะครับ
27:02- คือว่าดาเขาพร้อมอยู่แล้
27:04วล่ะครับ
27:05- ถ้างั้นเนี่ย มาออกเดินทางเลยม
27:07ั้ยครับ
27:08- ได้ครับ
27:09- น้องพีตัวนี้มันล้ายไม่ใช
27:24่เร็น
27:24- มายความว่า...
27:25- ศัพร้อมแลด้วยกัน
27:25- ตรงสองสับมาえてอย่า โอ้โหโ
27:29หโหโห...
27:29- น้องพีตัวนี้มันร้ายไม่ใช
27:36่เร็น
27:38หมายความว่า อาจารย์สะกดวิ
27:41ญญาณมันไม่ได้เหรอคะ
27:43คนอย่างอาจารย์คง ถ้าลงมือ
27:46แล้ว ไม่มีผีตัวไหนลอดไปได้
27:49หรอกคุณนาย
27:49แต่ข้าใช้ใจในการปลาบวิญ
27:55ญาณได้ร้ายแบบเนี่ย คงต้อง
27:58มากหน่อย
28:01นายจะสู้ไว้หรือเปล่า
28:03อยากได้เลย พูดหน่อย
28:07ห้าแสน
28:09อะไรเนี่ย
28:11เกินไปหรือเปล่า
28:15ห้ามต้อ ห้ามพด
28:19ถ้าจายครบจะจัดการให้
28:22ถ้าเราจ่ายไปแล้ว อาจารย์ปลา
28:29บไม่ได้
28:30น้องไม่ต้องเสียเงินฟรี
28:31อาจารย์ปลาบไม่ได้
28:43โอ้โไดนอาจารย์ปลาบ
28:49รุ่มอา จารย์ปลาบ
29:02นังผีตายทั้งกม ทั้งเฮียนแล
29:05ะกระดุบร้าย
29:08แล้ว...นาอาจารย์เรียกมันม
29:09ันทำไม
29:13ดูให้ดีนะ ฉันจะสะกดอิญญา
29:15ณให้ไม่ท่าดรับใช้
29:19อันนี้จะอีกษมาน่ะกับกู
29:21เฮ้ย!
29:23เฮ้ย!
29:23เฮ้ย!
29:24เฮ้ย!
29:27เอา...
29:27เอา...
29:31มันหายไปแล้วเนี่ยอจารย์
29:34ถ้าสะกดอิญญาณให้เป็นท่
29:36าดรับใช้แล้ว
29:38อีนี้ต้องการน้ำมันภายก็เร
29:40ียกมันออกมา
29:43แล้วก็ลดน้ำมันภายไปใช้งาน
29:48เห็นฟีมือหรือยัง
29:50และถ้าไม่แน่ใจ ผมกลับไปซะ
29:55เดี๋ยวฉันจะไปถอนเงินให้อจาร
29:56ย์เดี๋ยวนี้ละค่ะ
29:57คุณ
30:01มาเธอนะ
30:29คุณจะให้เงินอจารย์ห้าใสน
30:30ึงจริงอ่ะ
30:32ทำไม
30:34ผมว่ามันมากกันไหม
30:38ตอนไล่ฉันก็คิดอย่างแกนี้
30:39แหละ
30:40แต่พ่อเห็นฝีมืออาจารย์ค
30:41งแล้วเนี่ย
30:42ฉันไม่สิดดายเหรอ
30:44ฉันเชื่อว่า
30:45ยังไงซะ
30:46อาจารย์คงต้องจัดการวิญญ
30:48าณสลายได้แน่
30:51ผมว่าเลย
30:51แกไม่ต้องออกความคิดให้อะไรทั้
30:53งนั้น
30:54สำหรับห้าแสนแล้วเนี่ย
30:56เมื่อนแรกออกชีวิของฉันมัน
30:57คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม
31:01ถ้าฉันจัดการมันไม่ได้
31:04มันก็ต้องมาค่าฉัน
31:40ตอนที่เธอเจอวิญญาณสลายที่น
31:42ี่
31:43เธอเจอตรงไหน
31:45ห้องน้ำฉันบน
31:46ถ้ายงานเราเริ่มกันที่นั่นเลยด
31:51ีไหมครับ
31:52ค่ะ
32:12จ้า
32:14ด้าเป็นตัวนะ
32:15ให้ยืนทุกข้างด้าตลอด
32:17นะ
32:18ค่ะ
32:43คุณสลาย
32:45คุณอยู่ในห้องนี้หรือเปล่า
32:46คะ
32:55คุณต้องการให้ฉันช่วยไม่ใช่
32:57เหรอคะ
32:58ฉันพร้อมแล้ว
33:16เธอไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ
33:33คุณสลาย
33:34คุณสลาย
33:55คุณสลาย
33:56คุณสลาย
33:57คุณรียนฉันไหมคะ
34:09คุณสลาย
34:11คุณสลาย
34:22คุณสลาย
34:24คุณสลาย
34:27คุณ
34:39ขอโทษนะคะ คุณหลาทร
34:43นี่เป็นไรครับ
34:46จริง ๆ ผมต้องขอขอบคุณคุณ
34:48รามากกว่าที่ศึกสลามารามา
34:51ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
34:52จริง ๆ แล้วคุณสาหรายถ้าก็
34:53มีบุญคุณเคยช่วยชีวิตฉั
34:55นไว้
34:56ฉันสมควรจะช่วยเหลือเธอบ้
34:57าง
34:58พระดาค์เคยเจอคุณสาหรายทั้
35:02งแรกที่นี่
35:05แสดงว่าวิญญาณของคุณสา
35:06หราย 안 kay
35:07น่าจะคุณเปลานกับบ้านหน้าบ
35:09living
35:10มักก็คิดเหมือนกันนะคะ
35:13ตอนนั้นที่เธอเข้าสิงดา
35:15เธอพยายามถามเรื่องบ้าน
35:17เรื่องรู้กับพวกเรา
35:18แต่ก็ไม่มีใครเข้าใจ
35:21คุณครับ ลูกของคุณสาหรายเ
35:24น물
35:25เป็นผู้ชายที่พี่เทียงนะครับ
35:28ผมก็ไม่ทราบอ่ะ
35:31ที่ผมรู้ว่าสาหลายก็ไม่รู้ก
35:33็เป็นเพราะว่าคุณบุญทรง
35:34เขาบอกอ่ะ
35:37บางทีอ่ะ
35:39ลูกสาหลายอาจจะตายไปความพร
35:41้อมกับเธอแล้วก็ได้
35:55ขอลักerni
36:03เสร็จแล้วใช่ไหม
36:05นะครับ หนู พ่อ lokที่จะใช้ผมบอกเลยนะ
36:08ครับ
36:09ไม่มีแล้วล่ะ
36:11นี่ไปอาบน้ำ อาบ할ปีعدพ
36:27ขอม ขอม ขอม ละครับ
36:39ไป รีบไปสะ
36:41แล้วเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ตาม
36:42ไปหาลงพ่อที่โบทนะ
36:44ครับ ขอบคุณครับ
36:55นับตั้งแต่วันนี้
36:57ชีวิตของเจ้าก็จะได้พบแต่สิ
36:59่งดีๆ
37:01ที่เจ้าควรได้พบมานานแล้ว
37:03ท่าทางดีขึ้นมากเลยนะครับ
37:17ผมรู้สึกแข็งแรงขึ้นแล้ว
37:18ครับ
37:20แล้วอาตกลงคุณภูมิเนี่ย
37:23จะตัดเสร็จใจเรื่องคุณประการ
37:24ลังยังไงครับ
37:26เพราะหมอเกรกว่าคุณประการล
37:28ังจะ
37:29ฉันหายดีแล้วค่ะ
37:36กันมันกันใช้ตัวให้คุณภ
37:37ูมินะคะ
37:49เป็นไปได้ยังไง
37:51แล้วอาตกมันอะไรกัน
37:52ก็คุณไม่สบายมาก
37:55โรคของฉันมันเป็นเอง
37:57ก็หายเองได้ค่ะ
37:59แค่ต้องใช้เวลานิดหน่อย
38:03คุณไม่เริ่มอะไรกันแน่ysł
38:06ฉันก็ไม่ทราบค่ะ
38:08แต่ว่าเป็นมานานแล้ว
38:11กับเพราะแบบนี้ล่ะครับ
38:13ผมถึงบอกคุณหมอว่าไม่รู้เจอ
38:14เลือดเธอหรอก
38:15ให้เธอพักสักพัก
38:16เหนอาชาดีขึ้นเนี่ย
38:22แต่ถ้าคุณหมอรังข้องใจ
38:24จะลองตรวจร่างกายชนิกรอบก
38:26็ได้นะคะ
38:50เห็นไหมคะ
38:51ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ได้เป็
38:53นอะไร
38:58แปรกมาก
39:00เมื่อเช้าผมไม่เห็นคุณอาการน่
39:02าจะล้ายแรง
39:04ชื่อพระจองก็เต็นอ่อน
39:06หน้าตาก็สีดเสียว
39:12คุณหมอคะ
39:13ถ้าอย่างนั้นเนี่ย
39:14ฉันขอออกจากการเป็นคนไทยเลยนะคะ
39:20ถ้าไม่มีประหาอะไรเนี่ย
39:22ผมขอให้คุณออกความคุณภูมิ
39:24ได้ไหมครับ
39:26คุณหมอกรัวว่าฉันจะเป็นอะไร
39:28ขึ้นมาอีกเหรอคะ
39:29ใช่ครับ
39:30การไม่ได้เข้าแก้
39:36แล้ว
39:39คุณภูมิจะออกจากโรงพยาบา
39:42ลได้เมื่อไรคะ
39:44ถ้าปรุธภูมิ ไม่มีอะไรเป็นป
39:46กติเนี่ย
39:47ก็ออกได้เลยครับ
39:51ได้ค่ะ
39:53งั้นฉันจะออกจากโรงพยาบาล
39:55พร้อมคุณภูมิค่ะ
40:04เชสของเธอนี่เหมาาก็ต้องไปเบิดตำ
40:06ลาดูกันใหม่เลยนะ
40:10ฉันต้องขอบคุณคุณภูมากเลย
40:12นะคะ
40:13ที่รักษาร่างนี้ไว้ให้
40:21เธอต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะฉ
40:22ัน
40:23ฉันจะทำทุกอย่างก็ให้เธอได้อย
40:26ู่ตลอดไป
40:28อย่าจะทองราดด้วยชีวิตครับ
40:29ไหม
40:31คำควร
40:44อยากจะไปก่อกระโลกนะคะ
40:46ผมกำลังจะไปที่นั่นพอดีเลย
40:48ถ้าคุณไม่เอารังเกียตเนี่ย
40:50เราเดินทางไปด้วยกันก็ได้นะครั
40:52บ
40:53แล้วตอนนี้แผนก็มีแผน
40:55แผนที่จะกอบโกยสมบัติของ
40:57ฟริงแมน
40:58เข้ากระป่าเราสองคนเนี่ย
41:00ความโลกจะนำพวกมันไปสู่ความ
41:02ตายโดยไม่รู้ตัว
41:04ด้วยความรัก
41:12ฉันขอรับบาบตรงนี้
41:16ถ้าฉันยังมีลงหายใจ
41:21ไม่มีวันทิ้งเธอไป
41:24หนึ่งชีวิตของฉัน
41:26ไม่คิดไม่ฝัน
41:28ไม่พร้อมจะไปที่นั่น
41:31ขอบ ด้วย desarด้วย
41:31ขอบ give you
41:31całeความรักคิด
41:32มาก involving จ้นพยังส hoy
41:32ถ้ารห้องดาที่นั่น
41:32ihen implies而已
41:32เหมือน enseñกาย
41:32rites darum ห 홍 passion
Comments