- 2 days ago
ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัน
00:15นี่คือสถาน
00:18หังบ้านใส่ท้อง
00:20ที่ฉันพอมาสือ
00:27ฉันนั้นไม่รู้
00:30เขาจะตอนรับ
00:32ขับสู้เพียงใน
00:38พอดนี้มา
00:40ฉับบนสีหน้า
00:43ว่ามีน้ำใจ
00:49แต่สิ่งส้นไว้ในดวงจิต
00:54คือความริสยา
01:00เขตรัวไพรศา
01:03ปบบ้านใส่ท้อง
01:05คือแค่ของรับใจ
01:38ขอถึงเวียงมี
01:39ของบ้านสายท้าย
01:45ทุกวัน
01:49คือความริสยา
01:58คือความริสยา
02:12ขอบความริสยา
02:17ขอบความริสยา
02:43คือ pad
02:44ขอบความริสยา
02:44กเปิด handling
02:44น้ำ premier
02:45ขอบความริสยา
02:49ทุกว้า
02:50ขอบความริสยา
02:50เกิมแล้ว!
02:52เกิมแล้ว
02:53เกิมแล้ว
03:24เกิมแล้ว
03:26เกิมแล้ว
03:50ขอบคุณสุดท้าย
03:57เพิ่มเราได้ว่าติ
03:58้วนี่วก็เห็นพื้อ
04:01อ้าว นี่!
04:04พวกเรา โย่ด โย่ด โย่ด โยด
04:06ตาชั้นบางเซ
04:10อุ้ย มีโนต
04:11อ้าว อุ้ย พอร์
04:14แต่ ถอย ๆ
04:15โย พอร์
04:20ขอบแสดงความยินดีได้นะ จร
04:22ิปพอร์
04:23ขอบใจได้สั้ง
04:25นักซิ นักซิ
04:27โอ้...
04:30เต่อยแฮนโฟตมั้ง
04:34เฮนโฟตมั้ง พระเจ้า
04:45พัจบาล พรเลขจ้า
04:47ขอบคุณภาพ
04:51ขอบคุณภาพ
05:17ข stars
05:32พอบคุณภาพ
05:32ดีกลับมาesar
05:34บัน greater
05:36พอเลย
05:37หจ Sharp
05:37น sobre
05:37ขอบคุณภาพ
05:40ทหารขอบคุณภาพ
05:50คุณพ่อค่ะ รอพธด้วย
05:52พธกันมันจะกลับไปหาคุณพ
05:54่อเดี๋ยวนี้แล้วค่ะ
06:19มันจะเป็น
06:47- พอต! พอต! พอตเต็มมาน! นักกล!
07:02พอต!
07:05นี่ นักคุณรู้ว่าพอตต้องมา
07:06รักขบวนนี้น่ะ อะไรก็เลยมารับอ
07:08่ะ
07:08- คุณพอพอเป็นยังไงบ้าง? เอ
07:10่อ อย่าพูดพูดเลย พอตขึ้นมา
07:12ก่อนแล้วกัน ขึ้นมา
07:13... ขออยู่นี่น่ะ!
07:43มีหนัง
07:55ไม่พอพทกลับมาแล้วพอ
08:03ไม่
08:03พี่พอพ
08:04ไม่พี่พอพกลับมาแล้ว
08:07ไม่
08:07ไม่
08:09น่า
08:12พ่อแล้วพี่อยู่คนเดียว
08:17อาหมอให้กินยายังไงก็ไม่ย
08:20อมกิน
08:21พี่ลิ่มขึ้นไปสิ
08:23เป็นลูกรักของพ่อนี่
08:25ได้เห็นหน้ากัน คงจะหายเป็นปร
08:27ิดทิ้งนะมั้ง
08:28พอจะดี ทำไมถึงพูดแบบนี้
08:30ลิบขึ้นไปเธอ
08:31พอไม่ต้องสนใจใครทั้งนั้น
08:41ไม่คืนสุดท้าน แห่งบ้านใส
08:45่ท้องที่ฉันบอก
08:47คุณพ่อ
08:49พ่อจะบอก
08:51คุณพ่อเพื่อถูกลูกทั้งคื
08:53นเลยลูกพ่อ
08:56ท่านกองอยากสั่งเสียกำหนูเป็น
08:58ครั้งสุดท้าย
08:58คุณพ่อสา
09:07พ่อมาอยู่ค้างข้างคุณพ่อเรานะคะ
09:13คุณพ่อจะมาน
09:16ข้าคุณพ่อ
09:20กลูกสอบเสร็จแล้วลูก
09:26เสร็จแล้วค่ะ คุณพ่อ
09:29ประกาศพรรควันด้วยนะคะ
09:33พอดของคุณพ่อสอบในที่หนึ
09:35่ง
09:36ได้รับนะครับ วันเกินทีเด็น
09:38ด้วยนะคะ
09:51กินแล้ว
09:59พอดพิกรมแล้ว พอจะกลับมาด
10:02ูเวลาคุณพ่อนะคะ
10:06คุณพ่อจะต้องหายนะคะ
10:15กันหายต้องเคยสิ
10:25dellaพิกรมแล้ว
10:26ขอให้พอจรับ alltså
10:30вспยังสิ
10:41ที่คุณคุณ需ขอังสิ
10:45พอจรับคุณ rulingpaper
10:55ที่เป็นตัว
11:00พอของไม่มีออกกัด
11:07ได้เห็นข้อมันจำนัดของโล
11:12ก
11:12โลก
11:20โลก
11:21ที่อย่างเป็นของ
11:31อย่างด้วย
11:34ข้อมันก็บอกกัน
11:41วิชาของความลูกที่ทิดตัว
11:48ลูกไป
11:49ข้าวมูกอาวิทยาลายไม่ได้
11:58ไม่เป็นไรลูก
12:01แต่ลูกลูกต้องทำไม
12:09ลูกต้องเรียนให้จบมาที่ยอม
12:19ข้าวมูก
12:20ข้าวมูก
12:21ข้าวมูก
12:23ข้าวมูก
12:25ข้าวมูก
12:35ท่านเหนื่อยมากนะ
12:36ท่านเงินกับทุกอย่าง
12:40แม่ก็ตันความจน
12:50ข้าวมูก
12:53ข้าวมูก
12:55ข้าวมูก
12:58ถ้าเหนื่อยมากนะ ให้ด้านพักผ่
13:00อนดีกว่า
13:07คุณพ่อ...
13:09คุณพ่อพักสินะคะ
13:15ก็จะอยู่กันค่ะ คุณพ่อตนอ
13:18บเวลาค่ะ
13:26ไอด้านพ่อ...
13:58แสนทที่ร้องอยู่ที่ของเรา
14:06โกหล่า
14:08บัสดี
14:10โกหละ
14:16โกหลอค
14:17อาเซียที่ด้วยนะ
14:18ท่างจากของเราไปล่ะ
14:27หยุดอีก
14:50เธอเธอเธอ
15:20เธอเธอเธอเธอเธอ
15:54เธอเธอเธอ
16:20เธอเธอ
16:50เธอเธอเธอ
16:51เธอครก
16:53อ!
16:54อ!
16:54เธอเธอเธอ
17:24ขอบคุณสัญญาต
17:34คุณแม่ค่ะ
17:36ถ้าเป็นไปได้
17:38คนอยากจะให้คุณแม่เก็บของทุก
17:40อย่างที่เป็นของคุณพ่อไว้
17:42ในสภาพเดิม
17:44เหมือนเมื่อครั้งกี้ท่านนึงอยู่
17:45กับเรา
17:46จะได้ไหมคะ
17:56ทำไมล่ะคะแม่
17:58เล็กกลัวด้วยเหรอคะ
18:01เปล่า เปล่า รูป
18:03เต็ด
18:04ถ้าอย่างนั้นมีปัญหาอะไรล่ะ
18:13คะแม่
18:22โทษ
18:24โทษ
18:25อย่าขอโทษนะลูก
18:27จริงไหมไม่ได้บอกลูก
18:32เราไม่มีเป็นอย่าจัดงานสบคุ
18:34ณพ่อได้หรอกลูก
18:37ทำไมได้คุณไหนละมูลมาช่วยไว
18:38้
18:43เกี่ยวได้กับขึ้นหน้าลำมู
18:44ลด้วยเหรอคะ
18:55แม่บอกขายบ้านนี้เป็นแล้วลู
18:57ก
19:01เมื่อนที่ขายบ้านได้เนี่ยแม่ก
19:03็ไปจัดงาน
19:07เดี๋ยวนิดหน่วยพอเป็นทุนนะ
19:08ลูก
19:15คุณไหนลำมูลก็ดีใจหายนะล
19:17ูก
19:18แม่ขอเวลาจัดการกับคนเช้า
19:21สวนเราก่อน
19:24จนใจย้ายเขาไปอยู่ในบ้างสวน
19:25ได้
19:27แกก็ยินดี
19:30แกแม่คนใจขอกว้างควางเห็น
19:32ไหมลูก
19:43โทษ ประโกษแม่หรือเปล่าล
19:47ูก
19:49กระติบขอสินบุญคุณพ่อ
19:53แม่ก็ไม่สามหันลักษาสมบ
19:55ัติของท่านไว้ได้
19:58หนังสั่งจะขายทิ้งสะอีก
20:06ไม่อยากพูดอย่างนั้นสิครับ
20:09พดรู้ว่าแม่ทำอย่างดีที่สุ
20:12ดแล้ว
20:14พดโครตใจแม่นะคะ
20:18พดโครตใจ
20:29ประโน INTRO
20:31บ้าว
20:31ตอประโมน
20:35น lee
20:37ส Jeez
20:49คุณพอะ
20:57สวัสดี
21:20สวัสดี
21:51สวัสดี
21:52สวัสดี
21:52ชิคลาะ
22:06เธอ
22:06ข้างในจาก
22:11ในเดียว
22:16จะถึงข้างในพันธาราย
22:18สวางวง
22:20ผันใส่ทอ
22:25บ้านสายทอง
22:35พ่อไม่แน่ใจว่า
22:37คำบอกร่าวของคนเหล่านั้นที่ว
22:39่า
22:41คุ้นปูของลูก
22:42ได้รับส่วนแบ่ง
22:44เขาอย่างเดียวคือ
22:46บ้านสายทองนั้นเป็นความจริง
22:49จริงอยู่
22:51จากปากของคุณปูเมื่อก่อนจะซิด
22:54ท่านเคยปรารพกับพ่อเหมือนก
22:56ันว่า
22:58คุณแม่ของท่าน
22:59เคยพูดมานานแล้วว่า
23:01จะให้บ้านสายทอง
23:03แต่ท่านรู้สึกว่า
23:06ถึงจะได้มา
23:08ก็หาได้ทําให้พินิตย์นั้
23:09น
23:09มีความสุขความเจริญไหม
23:12สิ่งได้ที่มีผู้ประธนามาก
23:16ก็ต้องแก่งแย่งอิดชาหล
23:17ิธยา
23:18จริงดีกันเป็นธรรมดาของ
23:19โลก ท่านเป็นคนสมทา มักน้อย
23:24ต้องการหาความสงก
23:27ได้บ้านใหญ่โตมาแล้วว่าไม่ม
23:29ีปัญญาที่จะธนุบรรุงรัก
23:31ษา
23:33ถ้าไม่ขายก็จะต้องไปเป็นของคน
23:35อื่นเหมือนกัน
23:38เจ้าคุณราชาพี่พิตก็เป็น
23:39พี่ชายแท้ ๆ พ่อเดียวแม่เดี
23:42ยวครานตามกันมา
23:45ท่านกลับเห็นว่า ควรจะให้เจ
23:48้าคุณเข้าไปดีกว่า
23:51บ้านใหญ่โตสมบรรมีเขา ท่าน
23:55ว่า อย่าเอาเลยลูกเอ้ย เชื่อพ่
23:58อเธอ
24:01ประอยู่กับเขา ให้เขาเมตาปรานี
24:03ทำลุบบรรุงจุนเจือให้เจ้าม
24:06ีวิชาความรู้ต่อไป
24:08เป็นกำลังของตัวเองจะดีกว
24:10่า
24:12บ้านสายทองเป็นของปูย่าตายาย
24:15ฟ้าตีนของพ่อเคยย่ำมาทั่ว
24:17ทุกคนทุกแห่ง
24:20ถึงเจ้ามีลูกมีหลานต่อไป ก
24:22็ขอให้คิดอย่างพ่อ
24:25จิตใจเราจะได้สบาย มีวิชาคว
24:29ามรู้ อยู่ที่ไหนมันก็มีสุข
24:34พ่อเคยอยู่อย่างครับแค้นมาอย่
24:35างไร
24:37หาใช่จะให้ลูกไปรับความครับ
24:39แค้นอย่างพ่อไหม
24:42พ่อตรงการให้ลูกไปอยู่ เพื่อคน
24:44หาความจริงไม่ประจักว่า
24:47ตัวของลูกไม่ใช่เลวสามอย่างท
24:49ี่หลายคนเขาเข้าใจ
24:51เฉื้อสายดั่งเดิมของเราไม่ใช่คน
24:54เกกปะเลกสำเรเทเมา
24:57พ่อเชื่อว่า ลูกคงมีชีวิ
25:01ตจิตใจเหมือนพ่อ
25:04คือไม่ต้องการของที่จะทำให้อี
25:06กหลายคนนั้นมีทุก
25:08มันเป็นทุกขลาบนะลูก
25:29ทุกวันนี้ ไปช่วยแม่ขนของลง
25:31มาหน่อยสิลูก
25:33เดี๋ยวเขาจะได้มาตีราคา
25:35พี่พอจมารก็ว่างอ่ะ ทำไมแม่
25:37ไม่ไปใช้เขาบ้างอ่ะ
25:40เก่งใจเลยกันละ
25:47ชื่อ Buddy Serhat говорит
25:47ทำไมพูดกับแม่อย่างนั้นพดจ
25:48นี
25:51ไม่เป็นไร แม่ทำเองได้ ไม่เป็นไร
25:55ไม่ได้หรอคะแม่
25:56อย่างน้อยแม่ก็ต้องให้ทางพด
25:58จนีแล้วพดจนารู้ว่า
26:00เงินที่ได้จากการขายสำหับทว
26:02งนี้
26:03ก็เป็นค่าร่าเร vidareียนของเขากน
26:04ทั้งนั้น
26:05ถ้าไม่ชช่วยกันก็ไม่สมคว
26:08รจะได้รับ
26:10โฮ้ เหมือนแหละจะง้องแหละแ
26:13หละเก่า 33 Jacqueline
26:23พวกนี้นี่มันไม่ไหว
26:25ทำตัวหน้าตัวเกียต
26:26รู้สิ ทำคุณหรือก็เสียเอาล
26:27งไปหมดเลยนะมาก
26:35อย่าไปถือสาน้องเลยนะลูก
26:37น้องเขาก็เคลียดเหมือนกัน
26:41มีอะไรต้องเคลียดนักหนาคะแม่
26:52พวกนี้นี่ไปเปลยกับแม่หลายห
26:55นแล้ว
26:56ว่าเธอแม่อยากจะเข้าไปเรียนใ
26:59นพระนครบ้าง
27:01จะเข้าไปได้ยังไง ใครจะอยู่กับ
27:03แม่คะ
27:04แล้วอีกอย่าง ที่บ้านเราก็ใช่ว
27:07่าจะมีเงินจำเหลือเฟือ
27:10น้องเวียนที่บ้านเราก็มี
27:12น้องเขาว่า
27:22ที่ลูกน่ะ ทำไมคุณพ่อส่งให
27:24้เรียนได้
27:26เขาเขาลูกอุ่นกัน
27:27น้องก็เวลา
27:28น้องการงาน
27:30น้องการงาน
27:32น้องการงาน
27:36มั้นก็จริง
27:57คุณอาไม่เคยได้ยินนะ
28:00คุณพ่อไม่เคยพูดได้คุณอา
28:01ฟังเลยเหรอคะ
28:03ไม่อ่ะ ไม่เคยเลย
28:06แล้ว หม่ำพันรายเหรอคะ
28:09หม่ำพันรายสว่างวง
28:12คุณอาเคยได้ยินบ้างมั้ยคะ
28:14เอ่ เอาว่ามันคุ้นคุ้นหูอย
28:16ู่นะ
28:21หม่ำพันราย
28:22ที่ลงขาดต้องซื้อพิมพ์บ
28:25่อยๆ ไงครับคุณพ่อ
28:27น่าขาวสังคมนะครับ
28:29แก่ออกงานพวกผู้ดีเป็นประจำ
28:30นะครับ
28:32โอ้ ใช่ ใช่ ใช่ นึกออกแล้ว
28:35พวกผู้ดีมีกระตังดีเอง
28:38และทำไมหนูพธหรือมาถามอ้าง
28:41หนูเพิ่งทราบว่าบ่ำพนราย
28:44เป็นคุณป้าของหนูค่ะ
28:48อะไรนะพธ
28:52มันเป็นไปได้อย่างไร
28:54ก็ในสมุนบันทิ้งที่คุณ
28:56พ่อให้ไว้ก่อนที่ท่านจะซิ้
28:57นใจ
28:58ท่านสั่งให้พธไปอยู่ที่บ้านไซ
29:00ถองกับหมอมพนราย
29:03เอ๊ย..แล้วหนูพธก็ไม่ได้รู้จ
29:07ากมากกี่กับหมอมอะไรนี่
29:09และทำไมคุณพ่าท่าน
29:13คุณพ่อต้องการให้หนูเรียนต
29:15่อ
29:16โดยความอุปธรรมของหมอมพน
29:18รายคนนี้ค่ะ
29:20แต่พธ jetzt
29:22พ่ค такогоวันนี้ที่พốt มีโอกาสได้
29:23เรียนเนี่ย
29:23คุณแม่ท่านก็ส่งเสียอยู่แล
29:25้วนี่
29:29พท ตัดโอกาสของน้อง ๆ มาหลายป
29:31ีแล้วเนาพุ้น
29:33ถ้าได้หลับคัณอะไรคุณนี้ส่
29:34งเสียให้เรียนเพชาน
29:36พ trust จะมีกับ พ hon. สนาก็จะได้เรีย
29:38นอังส Forbes บ้าง
29:42พทไม่อยากออกเปลี่ยment ๆ
29:47นั้นก็หมายขัมว่า
29:50ว่าจะไปอยู่บ้านใส่ทอง
29:54นั้นเหรอ
30:18แม่ไม่เคยบอกให้พวกรู้สักคำ
30:20ว่า
30:20เรามียาติอยู่ที่พนครด้วย
30:27แม่กับคุณพ่อของลูก
30:30แค่ไปขออาสัยเขาอยู่ryingระยะส
30:31ั้นๆ ทั้งนั้นเอง
30:34และคุณพ่อเองก็ไม่เห็นความ
30:36จำเป็นที่จะרי живitas
30:36ที่จะต้องบอกลูก
30:39ไม่เห็นความจำเป็นนั้งนั้นอ่
30:41ะคะ
30:42ถ้าง- Следisk
30:44พวกลูกพูดสมắc
30:48ว่าเวลายืนข Silver
30:49ได้้อย่างแข้งของเราเองแล้ว
30:53แล้วเราจะไปทางตัวเป็นกาฝ่ายข
30:54้อลำคาญใจทำไม
31:00แม่ไม่รู้อะไรมากก่อนนี้จริง ๆ
31:02หรอคะ
31:08รู้อะไรอ่ะหรุ
31:18ไม่เป็นไรคะ
31:20ไม่มีอะไร
31:21ตัวน้อย
31:22ไม่เป็นไร
31:24ไม่เป็นไร
31:38พร้อมูล
31:39เกิด้า
31:39ตัวร้อม
31:39ตัวร้อม
31:52เดี๋ยวแม่ฉันลงในมือซื
31:53้อให้พทด้วยนะคะ
31:54พทจะเขียนจัดหมายถึงหม่องพั
31:56นลาย
32:01เขียนไปทำไมกันนะโลก
32:06พี่เขารับพทเป็นให้อุปธรรม
32:08ค่ะ
32:11พท...นี่ลูกจะไปอยู่บ้านสายทองอย
32:14่างนั้นเหรอลูก
32:19เป็นความประสงค์ของคุณพ่อ
32:22แล้วก็เป็นความตั้งใจของลูก
32:24ลูกต้องไปค่ะ
32:32นี่คืนสถาน แห่งบ้านสายทองท
32:38ี่ฉันเข้ามาสือ
32:46ประทานโศBS นะคะท่านหญิง
32:48ประทานโศBS mic
32:49กินอีกแล้วค่ะ
32:51อุปษมอ่ว Contact
32:54มอ่วมแม่ค่ะ
32:56นี่หญิง uranium แล้วกับมอ่วมแม่
32:57คิดไล่นะคะ
32:58หมดตัวทุกทีเลย
33:01หมอมไม่มือกขึ้นจริงๆน่ะ
33:02วันนี้กินอ้าวกินอ้าว
33:04ได้อยู่คนเดี๋ยวดูสิกัน
33:06ชั้นนะล่ะ ๆ ๆ ฉันจะหมดยวนแล้
33:07ว 님ค trustworthy
33:08มารถก Scat
33:09บ Sometimes
33:10สวนส stard
33:12ท่านเจ้าขา มีจดไหมมาจ้า JB ฮ
33:21อม อ้ว เออมา
33:21รวมแม้ค้า สใหม่พี่เช็คกำ
33:27ลังหรือเฝ่า booster
33:29ไม่ใช่ เช็คลาค
33:32อาทิษณ่ะเนี่ย บ้านเจ้าคุ
33:34ณสีห diligไรเรืองลิทย์จะทำพูดข
33:35ึ้นบ้านใหม่
33:36ไม่รู้ท่านหญิงจะเด็ดบ้าหม geschrieben
33:38ไปซิคะ
33:39เพราะว่าเขาลือกันว่าบ้าน
33:41ท่านเจ้าโคลน hvisisiaศึ้ย
33:43แล้วพื้นได้หินอ่อนจากอิต
33:47รีทั้งนั้นเลย
33:48นั่นซิค้าเขาว่าข้าตกแต่
33:50งหมดไปหลายร้าน
33:52ใช้ของนอกเลย
33:54ถึงจะไปดูไง
33:59แม้ค้า จะหมายใคระคะ
34:04ไม่มีอะไรเหรอ
34:06เออ ขอตัวนะคะท่าน ชักจะปวดหั
34:09วนะคะ
34:11จริงๆๆ
34:14เกมนี่จะมาพันหน้าพันหลังทำ
34:15ไมแล้ว น่ารำค่ะจริงๆ
34:18จะไปไหนก็ไป
34:31สงสัยอีตพรจะเก็บข้าเช่าน
34:33าไม่ได้อีกแล้วแล้วค่ะ
34:35หม่อแม่เลยหัวเสีย
34:37ผู้ชาวนานี้น่าจะจับทำฝุยใ
34:39ส่เข็ดนะคะ
34:41แหม ข้าเช่านาปีแล้วไม่ขีดต
34:43ังก็ไม่มีปัญญาจะจ่าย
34:45น่ารังเกียดนะคะพวกนี้
34:49usted
34:49- ไขยっぱๆ ได้เกี่ยวขีดคุณก็
35:01ได้นน่ saute
35:01ถ่ายน้อย
35:06ขาย ไขย์ให้ขึ้นมาบนนี้
35:08โม่ ชายไขย์ขึ้นมา
35:12โม่ Yinom
35:15Seat
35:15ฉันเคยบอกแกแล้วใครสิมห้...
35:18โว้มขวามขึ้น Fernande เธอนี้ เคยน
35:20ิดละรึหันนี้
35:21ฉัน Round 700 นะ ומר...
35:22ดูสิเทàาตรเปล่า ฉันมีแข
35:23ก Cara ฉันเคยบอกแกรึเปรي
35:25ขยับมันฮะître �ת boundaries หน่อย
35:31ไม่ persistence นะอะไร
35:45ม่ำแม่คะ พอจะขอม่ำแม่ อย่
35:48านะฮะ
35:50แย่ง ยังจะแห็กไป Wick Wick C
35:53บททธคมม ริสชั้นม Minh
35:59นี่
35:59ไม่ใช่น้อย
36:00น้อมทิป
36:03ฉันบอกแล้วใช่มั้ย
36:04ให้มันขึ้นมตินี้ฮะ
36:05ฉันเคยสั่งหรือเปล่า
36:07ขอพระธานโทษ ถ้าค่ามม
36:09อิทยันมันผิดเองค่ะ
36:13เลี้ยงเสียเข้าสุกจริงๆเลย
36:15พวกแกที่เห็นจะเป็นไร
36:16เป็นหัวหลักเราต่อใช่ไหม
36:18นี่เด็กมั่น
36:19พวกปว้าสติได้ไหม
36:46โอ้ว ป่อโท LEA
36:46เมื่อเมื่อเมื่อมากจะเฉ่มด้วยค่
36:49ะ
37:00เมื่อเมื่อมองทีใหม่จะกรวดใหญ
37:00่ๆค่ะ
37:00ห่วงไปเล่นกับ เจ็มนะ
37:03เดี๋ยวมองแม่จะโกรดใหญ่นะ
37:08มาลงไป
37:10ค่ะ ค่ะ
37:12ตัวนวกนม คุณช้า
37:14ไม่ค่อยก่ะ
37:16คุณ ขอบคุณ
37:22คุณคุณ ขอบคุณ
38:03ม่อมแม่คะ
38:06จะเข้ามาทำไมไม่เข้าประตู
38:09อย่าเห็นประตูเปิดอยู่
38:12ก็ให้พวกเป็นนายมันสับเพราะ
38:14อย่างนี้สิ
38:15อีกหน่อยอีกเพราะขี้ข้ามั
38:16นคนขึ้นมาเล่นอยู่บันหัวหร
38:17อก
38:21อย่ายอย่ายจะพูดกับหม่อแม่เร
38:23ื่องชัยน้อย
38:25อย่ายคิดว่า...
38:25ไม่ต้องพูดอ่ะทั้งนั้น
38:28ไปตามนังเอมขึ้นมาเร็ว
38:29ให้มาจัดกระเป๋าให้ฉัน
38:31แล้วก็ถามหญิงเล็กด้วยว่าจะ
38:32ไปสีราชากับฉันดูเปล่า
38:34ถ้าจะไปให้ขึ้นมาจัดกระเป๋า
38:36เลย
38:39มาแม่จะไปสีราชาดทำไมคะ
38:41ถามทำไม
38:42มันเรื่องอะไรของร่อนเหรอ
38:44ฉันจะไปไหนมาไหนไม่ก็เรื่องของฉ
38:46ัน
38:48ออกไปซะ
38:49ตามหนังเอมขึ้นมาไวๆ
38:55ค่ะ
39:06ค่ะ
39:54บ้านสายทองนำไม่ใช่ของคนดักก
39:56ูลสว่างวง
39:57แต่เป็นของพินิตนั้นของเรา
40:02ซึ่งหมายความว่าหากชีวิตพ
40:05่อหาไม่แล้ว
40:07คนที่มีสิทธิ์พรอกทองบ้านส
40:09ายทองคนต่อไปก็คือลูกพดจำ
40:14มารพินิตนั้น
40:16แม่ แม่ พี่โฟท พี่โฟท แม่เป
40:25็นโลก พี่โฟท พี่โฟท แม่
40:28แม่ แม่ แม่ค่ะ แม่
40:43แม่ แม่ แม่ แม่ แม่กลับเข
40:46้าไปพาก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวงานพ
40:48วกนี้พอจัดการเอง
40:55พี่โฟท พี่โฟท เขาอยู่อ่ะ ลูก
40:58ๆ ก็พอไม่ต้องลำบาทถนาดน
41:00ี้อ่ะ
41:04แม่ไม่ดีเอง
41:07อาวมี 니ะได้รียงโยชโมเอา
41:09ล่ะ
41:13ไม่อย่าพูดอย่างนั้น ถึงไผ่
41:16จะไม่อยู่แล้ว
41:18รูปนี้ล่ะค่ะ จะ emotionally like themselves
41:20แม่ใหญ่ตามหนีตัวเองนะคะ
41:27นี่อย่างnentๆ ลูปนี้ละ ที่จะรู้ส
41:30ึกผิด
41:31แล้วก็บ่ามากที่สุด
41:34ไหมคะ
42:02เจ้ามากที่ไหน
42:06คก็ต้องดีค่ะ
42:15ไม่เห็นต้องด้วย
42:19พอชาติ
42:22พอชาติ
42:29นี่ไม่เป็นแบบ ห่วง
42:31เฮ้ยข้าหลายก็น่าดิงแล้ว
42:33นี่เอาวะ
42:34นี่ดูสี่ดูนะคะ สวยจังอะไร
42:40พ şanchany
42:45หนูจะไปเรียนพิเศษกับเพื่อน
42:47ไม่มีเวลาว่างมาช่วยพี่ขายหร
42:49อก
42:51พี่ไม่ได้เรียกลองให้เธอมาช่วย
42:52พี่ขายของ
42:53แค่นี่พี่ขายได้
42:55แต่ว่าแม่ไม่สบาย
42:57พี่หยัดให้เธอกลาไปดูแลแม่
42:59พี่พอจนาก็อยู่ก็ให้เข้าไปด
43:01ูสิ
43:06พอจนี
43:08เรื่องเรียนของหนูเป็นเรื่องสำค
43:09ัญ
43:10หนูไม่ได้เรียนลงเรียนฟันห
43:12ลังในพันคอนเหมือนพี่นี่
43:14หนูกลัวงโงก
43:17ไปเธอ
43:20หนูกล้อยด้า
43:26อันนี้คือสถาน
43:28แห่งบ้านใส่ท้องที่ฉันเข้
43:32ามาสื่น
43:37ฉันแล้วไม่รู้
43:40เขาจะต้นรัก
43:42ขับสู้เพียงใน
43:48อันนี้ป่า
43:51ฉับต้นสีหน้า
43:53ว่ามีน้ำใจ
43:59แต่สิ่งส้นไว้ในดวงจริ
44:04ง
44:04คือความดิสยา
44:11นุกจะไปจริงๆเหรอโพท
44:15คุมดิ Obviously
44:16โพท์ว่า P ora
44:17สินใจทีที่สุดล้าน langue recur Audrey
44:19ถ้า Prill
44:20เป็นมองยุ่น grenvi
44:20mBen
44:22ค่ะ
44:23ของสั monti
44:28고
44:43เอาเธอ พี่ไม่อยากได้ชื่อว่าเปล
44:45ี่ยนน้องนี้
44:47เราก็เหมือนกันพทธนา
44:49ตั้งใจเอาเรียนให้จบแบทยม
44:51ต้นก่อน
44:52ถ้าอยากจะไปเรียนต่อใน pseudoค้น
44:54เนี้ย
44:54พี่จะขนข Before.
44:57ผมไม่ไปเหรอครับ พนนค้น
45:00ผมตั้งใจจะเรียนต่อที่ förเวท
45:13ก็ขอให้ทำให้ได้จริง ๆ นะ
45:17ครับ
45:20โฟต
45:22ไม่จะไปอยู่กับเขาได้เหรอลูก
45:25ได้ค่ะแม่
45:27ในส่วนบันทึกของคุณพ่อ
45:29ยืนยันฉัดเจนว่า
45:31หม่องพันรายเป็นยาตของเราจริ
45:33ง
45:34เขาต้องต้อนรับโฟตค่ะ
45:37แล้วที่สำคัญยิ่งดีกว่าน
45:39ั้น
45:41อะไรลูก
45:46พทไปประพทรู้ว่า
45:49พทต้องการอะไร
45:50พทไปประพทรู้ว่า
46:06ขอบใส่มากนั้นนะคุณ
46:09แล้วเราจะไปหานะพท
46:11ดูแลตัวเองให้ดีดีล่ะ
46:16ฝากดูแลแม่ด้วยนะครับ
46:19พี่ไม่อยู่ต้องดูแลแม่ให้ดี
46:21ถ้ามีปัญหาอะไรเนี่ย
46:23ให้พี่ถาคุณอาหลวง
46:25แล้วพี่จะเขียนจังหมายมาหาไปบ
46:26้อย
46:27พี่โฟต
46:29พี่โฟตคุยกับยายโฟตจะนีเร
46:30ื่องหรืออย่าง
46:35ก็คงกลอดพี่
46:37สั่งเถอะ
46:39ฝากบอกเขาด้วยว่า
46:40พี่กลับไปพนคอนเขานี้
46:43พี่ไม่ได้ของเงินแม่เลยนะ
46:44แต่แดงเดียว
46:46และจากนี้ไป
46:48พี่ก็จะไม่ของเงินแม่อีกเลย
46:51ขอให้เขาอดทนสักหน่อย
46:53แล้ว
46:54เขาจะได้เรียนในพนคอนแม่
46:58ผมว่าพี่ไปพูดกับเขาเองเลยดี
47:00กว่านะ
47:02โน้นเนี่ย
47:02เขาอยู่โน้น
47:22พดจันนี
47:25พดจันนี
47:27พดจันนี
47:27พด พด
47:28พดจันนี
47:31ไม่ทานล่ะพด
47:32นี่ โจสจะออกแล้ว
47:43เอาไปแบ่งของพดจันนีนะ
47:45บอกเขาด้วยว่า
47:46พี่เป็นหัว
47:49ขอบนี้มากครับพี่พด
47:55แล้ว
47:56เราจะไปหาที่พ내คอนนะ
48:00อืม
48:04เค้ามีปัญหาอะไร
48:06แต่กลับมาบ้านเรานะ accredite
48:10เขาไม่มีปัญหาอะไร replacing
48:10ันจะไม่มีปัญหาอะไรหรืองนopherนะ
48:12ครูเพ
48:13ล소�บคดสีใดเดินหน้า had
48:16จะไม่มีวันใครหลังกลับเด็
48:17กค่ะ
49:00บ้านสายทอง เดิมเป็นของเจ้าพย
49:03าราชพิพิธ ต้นตกูลพินิษ
49:06ณ์นั้นของเรา
49:08ท่านมีลูกชายอยู่สองคน คนแรกอ
49:12่ะ ได้เป็นพยาราชาพิพิธแท
49:14นคุณทวด
49:18คนรองก็คือคุณปูสุรพลของ
49:20ลูก คุณปูทวดนั้นสิ้นบุ
49:23ญไปก่อนคุณย่าทวด
49:24แต่ถึงกันนั้นคุณย่าทวดก
49:27็ไม่ลืมที่จะสั่งเสียไว้ก่
49:29อนที่ท่านจะสิ้นว่า
49:32ยังไงบ้านสายทองก็จะต้องตก
49:34เป็นของคุณปูสุรโปล
49:36ตั้งแต่พ่อจำความได้
49:42คุณปูบนให้ฟังได้ยินเสมอ
49:44ว่า
49:46พิงิตนั้นถูกใส่ร้าย
49:50แล้วก็ตัดสิทธิ์ออกจากลองม
49:51รดก
49:54ด้วยเหตุผลพ่อน้ำความอับป
49:56ระยดมาสู่ต้นตกูล
50:00คุณปูสุรโปลของลูกไม่โด
50:02ยรับความยุติธรรม
50:05และความไม่ยุติธรรมนั้นมั
50:07นก็ตกทอดมาจนถึงรุ่นพ่
50:09อ
50:11พอทดจุมารลูกรัก
50:14ตลอดชีวิตของพ่อ
50:17พอศิดาอยู่อย่างเดียว
50:20ที่ลูกไม่ได้เกิดมาเป็นชาย
50:24แต่พ่อเขาเชื่อมั่นในจิตใจ
50:26ที่หนักแน่นของลูก
50:29ที่จะกลับไปพี่สูตรให้ทุกคน
50:30ได้เห็นว่า
50:33คุณปูสุรพลของลูกเป็นผู้
50:35บริสูตร
50:38ถึงวิธนั้นนั้นจะไม่ได้ครอบคร
50:41อง
50:41บ้านสายถอง
50:44แต่เราก็อยู่ได้อย่างมีสักษีแล
50:47้วก็มีเกียต
51:01นี่คือสถานแห่งบ้านสายท้อง
51:06ที่ฉันพองสือ
51:12ฉันยังไม่รู้ถ้าจะต้นรัก
51:17ขับสู่เพียงใน
51:23พอดนี้พาชับต้นสีหน้าว่
51:29ามีน้ำใจ
51:34แต่สิ่งส้นไว้ในดวงจิต
51:39คือความริสยา
51:46เก็ดรัวไพรศาอบบ้านสายท้
51:50องคือเท่าของคนใจ
51:56ของคนใจเมืองดี
51:59และพูกศเราคู่ผ่านเข้ามา
52:09เพียงเดียวได้ อาจตายประโง โ
52:14อ้ อันนิตจ้า
52:19รอเจ้าอิปช้า สมาชิ้นใหม่
52:24มองบ้านใสถ้า
52:31ขอบคุณครับ
52:34ขอบคุณครับ
53:02หากฉันรู้สึกนิกว่าเธอรั
53:07กฉัน
53:10บอกกันวันนั้นว่ารักสักหน่
53:14อย
53:16อย่าดวงใจที่ฉันเฝ้าขอย
53:21คงไม่เหลือเลยจากสุดที่รักเธ
53:28อ
Comments