- 15 hours ago
ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:00รายการต่อเป็นนี้เป็นรายการทั่
00:01วไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:22ขอบคุณมากนะครับ
00:23สำหรับข้อมูล
00:25ด้วยคำยินดีครับ
00:26ถ้าเป็นไม่ได้
00:35เห็นครับ
00:41ขอจะรู้ว่ากุนฝึงเสียให้ห
00:42รือร่ะครับ
00:44พอจะรู้ tiveว่า platesมือใคร
00:46น่าจะเป็นในจารย์กองเชิงครั
00:47บ
00:48ลูกรอมพี่เชิงหลายคนให้การเห
00:49มือนกัน
00:50ว่าพี่เชิงเกยขอ教PD ลูก הב�อคน
00:51พี่บินพวก
00:51ง Bronx เชิงไม่รู้ has tolaus� มูล
00:54แต่ถ้ามันทิอ atéก Samsama Director
00:55ก็เป็นไปได้ว่ามันอาจจะย้อน
00:56กลับของแย่แค่
00:58ไม่สำเร็จแน่ครับ
00:59เพราะผมพูดรู้มาว่าอาจารย์
01:00กงเฉินมันกลมดาลอยู่ที่ไหน
01:02แล้วคุณรู้ได้ยังไงครับ
01:03จากรูปความผมครับ
01:04เขาทำงานอยู่ในวงการนักเลง มี
01:06เส้นสายอยู่ไม่น้อย
01:07แต่อย่าถามผมเลยนะครับว่าเขาเป็
01:08นใคร
01:09ผมบอกไม่ได้จริงๆครับ
01:12แล้วตอนนี้อาจารย์โกงเฉิงม
01:13ันอยู่ที่ไหนครับ
01:42ไม่ดี
01:42ย้าจริงๆ
01:54เฮ้
01:54เฮ้
02:07เฮ้
02:25สวัสดุนที่สุด
02:55โอ๊ยโอ๊ยโมูค
02:56โมูค
02:58โมูค
02:59swapube
02:59อย่าพborได้ยังรีบตามไป
03:00ครับ
03:01โมูค
03:03usi
03:03เห็นใจไว้นะมูค
03:05โน โ้
03:23กูจะพูดเป็นทั้งสุดท้าย
03:28ทิ้งเปิดหนึ่ง
04:08ฉันต้องรีบกลับ เดี๋ยวเพร
04:10าะมันจะสงสัยเอา ส่วนแกร
04:12้ออยู่ที่นี่ เดี๋ยวจะมีคนของฉ
04:14ันมารับ
04:16แกช่วยฉันทำไม
04:17ฉันก็ต้องอยากได้ควรมีฝืน
04:18มือไว้ใช้บางส่วนแกก็ไม่
04:21มีคุณเฟืองแล้ว ก็ต้องหาคนอ
04:24ื่นกล่ะอยู่ดี
04:25รู้ขนาดนี้แกเป็นใครกันแน
04:27аш
04:29ก่อนหน้านี้แกกายคุณเฟืองยัง
04:31หากคนเดียวของเถื่อนมาขายตักหน้
04:33าไม่ได้
04:35แกเองหรอ
04:37แต่ไม่ใช่แกมัน ฉันไม่ได้ต้
04:39องการแข้นเงิน ฉันต้องการอี
04:43บทิพล emotion
04:43คุณฟื้องด้วย
04:46ฉันตามสื่อเวลาของ quelqudingเฟื Jungkook ic มา
04:48นานหลายปี
04:48ถ้าเขต้อง specifically am I will have by koko
05:14มาอยู่กับฉัน
05:15แล้วก็จะได้ทุกสิ่งทุกอย่าง
05:17มากกว่าที่คุณเซื่ื่ Olá
05:19มาถึงขนาดนี้แหละ
05:22ฉันมีทางเลือกอื่นหรือ différentเหร
05:23อวะ
05:25คนเดิมงานแรกเลยแล้วกัน
05:27คำจัดอ่ะทาตรี่
05:29วันนี้
05:29แกจะให้ฉันย้อนกลับไปเล่นง
05:31านอ่ะท니까วันนี้แหละ
05:31มันอย่อกประโยชน์แล้วไง
05:33จะเก็บมันไว้กับมันให้ทร
05:34Driver
05:37ยิ่งเร็วยิ่ง commencer
05:48สวัสดี
06:26ขอบความเอียดโดน
06:43เธอ ต้องไปจับคนรายเองด้วยเหรอ
06:45คะ
06:49อยู่ต่างจังหวัดก็แบบนี้ล
06:50่ะคุณ
06:51ให้รอแต่ตำรวจก็ไม่ได้
06:53กฎหมายถึงได้ให้อำน่ายข้าร
06:54าชการแบบผม
06:55ในการจับกุมคนราย
06:58คุณเข้าใจผมนะ
07:05ระหวังตัวด้วยนะคะ
07:14คลับ
07:43peleし grapes
08:03คุณเธอ ดальныйหทยา
08:04คุณท่า ตรรุ
08:06ไปอย่างไรว่าครับ
08:08ถ้าดูจัดสภาพสบ ทุกสบถ
08:09ูกยิงโดยปืนอยู่ในสอง
08:12แสดงว่าคนที่ค่าเนี่ย ต้อง
08:14เป็นคนที่ตำรวจไว้ใจ ถึงได
08:15้เก็บอาวุธ
08:16แล้วก็คงถูกค่าโดยที่ไม่ท
08:17ันตั้งตัวด้วย
08:19คุณสกใส่ว่าเป็นคนไหน คิด
08:21ว่าใคร
08:22ผมไม่ทราบเลยครับ นายอำเภอล่ะ
08:26คุณพิ่งดึงไม่ออกเลยครับ ว่
08:27าจะเป็นใครได้
08:42ผมว่าเราเริ่มสืบจากคนที่เกี่ย
08:43วข้องกับการจับกุมไปจังโ
08:44กงเฉิงก่อนนี้ไหมครับ
08:46เพราะเรื่องนี้มีคนรู้อยู่ไม่กี่
08:47คน คนที่ตามมาช่วยมันได้ก็ไม่น
08:49่าจะมิน
08:51ดีครับ แต่เราต้องทำกันนิ่มเยี
08:53ยบ
08:55เพราะตอนนี้ เราไว้ใจคลายไม่ได
08:57้อีกแล้ว
09:22เซ็ด
09:23ยังเป็นอะไรอ่ะ
09:28คุณหาตอนนี้เหรอวัง
09:31เฮ้ย
09:44คุณหาตอนนี้
09:53วกันตอนนี้
09:55นหน่อย
09:57อัฟ
10:00อัด
10:01คุณหาตอนนี้
10:06i
10:15i
10:16i
10:17i
10:17i
10:17i
10:18เดี๋ยวผมยิงคุ้มกันให้
10:19มันเท่าที่นี่คุณตายเนี่ยส
10:21ิ
10:21ก็ดิวกับตายทั้งคู่
10:29ไม่มีเวลาแล้วนายกับเธอ
10:31นี่ไปแล้ว
10:46ไป
10:48นี่
10:48หมุนฝีทร์นคะ
11:13นาลลี่เป็นอย่างไรบ้างคะ
11:15ฉันก็ไม่สร้างเหมือนกันค่
11:16ะ
11:16ฉันรู้แค่ว่า
11:17จรีกับคุณมาเด็ดถูกดักย
11:18ิง
11:18แล้วก็รีบมาที่นี้นี่ละค่ะ
11:26คุณพยาบาลค่ะ
11:28คนไข้ที่ถูกยิงเป็นยังไง
11:30บ้างค่ะ
11:31เขาแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
11:34คนไข้เสียแล้วค่ะ
11:45ค่ะ
11:46ไม่ได้
11:56แย
12:12ตัวรับ
12:17หัวไปกัน
12:26รอดแรงขนาดนั้นเนี่ย
12:28แรงร่วงหลดน้ำไปหมดแล้วม
12:29ัน
12:30ดูของนาลีเธอค่ะ
12:31ในเรียงเหลือแต่นน้ำ
12:34ต่อให้หรอก
12:35ทำไมไม่ตามมา
12:37จะนอนที่นี่หรือย่างไร
12:40ดาวสวยมากเลยค่ะ
12:42ไม่คิดเลยว่าเรากลางป่าตอนกล
12:44างคืนจะสวยขนาดนี้
13:00อ๋อ
13:02มีอะไรติดหัวเนี่ย
13:05นกปีอี้เนี่ยเกิดมามีปลิก
13:07เดียวขาเดียวบินไปได้
13:08จนกว่ามันจะเจอคู่ของมัน
13:12ถ้ามันเจอคู่ของมัน
13:14นกปีอี้ทั้งสองจะรวมตัวกัน
13:17มันถึงสามารถโบลบินไปได้
13:19และนกทั้งสอง
13:21ก็จะอยู่คู่กัน
13:22ร่วมทุกร่วมสุขด้วยกัน
13:24ตลอดไป
13:31กันสิทย์
13:32เป็นอะไรหรือเปล่า
13:43เกิดอะไรขึ้น
13:44ร้องให้ทำไม
13:48นันลี
13:50นันลี
13:54นันลี
13:55นันลีมาขอสูนบุรจิตเหรอ
13:59คะ
14:01ออจรรม
14:04นันลี
14:06นันลีอยากกินันไร
14:07นันลีบอกรัฟิตได้เลย
14:09ถึงนันลีจะตายไปแล้ว
14:11รัฟิตก็จะไม่ปล่อยให้นันล
14:13ี
14:13อดอยากแม่นอน
14:16รัฟิตจะทำปุนไปให้นibanลีมะ
14:19откры
14:22โบ
14:23มアีกน้าน jewel
14:26ตายไปแล้วก็ยังเป็นหัวกันอ
14:28ีก
14:29นาลี แล้วดิดขอต้อง
14:37โอ๊ย
14:43นาลี
14:45อืม
14:47เคคงว่าเจ็บขนาดนี้
14:49ไม่ใช่ผีแน่นอน
14:55ก็พยาบาลบอกอย่างนั้นนี้คะ
14:58แล้วจะไม่ให้รัสสิทธิ์คิด
14:59ว่า
14:59นาลีเป็นผีได้ยังไง
15:01ทำไมเธอไม่ตรวจดูชื่อให้ดีก
15:02่อน
15:03ยังจะมาเทียงอีก
15:10แต่ยังไงก็ขอบใจนะ
15:13เรื่องอะไรคะ
15:14ก็ที่เธอรองให้ให้ฉัน
15:16แสดงว่าเธอเป็นห่วงฉัน
15:26เออ
15:26นาลียังไม่ได้เล่าให้รัสส
15:28ิทฟังเลยนะคะ
15:29ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นอ่ะ
15:31นาลีถูกยิง
15:32แต่ทำไมนาลีไม่เห็นเป็นอะไรเลยคะ
15:45โอ๊ย
15:54ไป
15:55ไปนำ
16:26ไป
16:27ไป
16:58คือดวงยังไม่ถึงข้าเนี่
16:59ย
16:59ก็เลยรอดมาได้
17:01นี่ช้าช้าของนี้สักนาทีส
17:02องนาที
17:04เธอได้ร้องให้ถูกคนไหน
17:07ปลอดไทยก็ดีแล้วค่ะ
17:08ถ้าอย่างนั้น
17:09ราจิตไปบอกคุณสาสิทรก่อน
17:11นะคะ
17:12ว่าในอังพือปลอดไทยแล้
17:13ว
17:14อิด
17:15เดี๋ยว
17:17สาสิยังไม่รู้เรื่องนี้เหรอ
17:19ค่ะ
17:25นั้นช่วยอะไรแฉนหน่อยสิ
17:32โอ้
17:43ผมรักคุณ
17:45รักคุณม plugins มานานมากแล้ว
17:47แล้วไม่ว่าเราจะแต่งงายกันด้
17:49วยเคพลนอะไร
17:51ให้คุณเป็นคนยังไง
17:53มันไม่มีวันที่จะเปลี่ยนปล
17:55ายของรักที่ผมมีให้คุณได้เลย
18:29เค้มแข็งไว้นะคะ
18:31เรายังมีอะไรอีกมากที่ต้องทำ
18:35ทำแข็งจริงๆ
18:45สันยุมากกว่าเธอแทนๆ
18:49แต่กับคุณสัติได้ไม่ดีเท่
18:51าเธอเลย
19:04คุณสัติทรค่ะ
19:07ที่ผ่านมาคุณรู้สึกยังไงก
19:09ับคุณบันดิตเหรอคะ
19:24ฉันรู้สึกผิดกับเขาค่ะ
19:25ฉันรู้สึกผิดกับเขาค่ะ
19:31ไม่ใช่แค่คุณบันดิต
19:34ตัวตรีเอง
19:37ฉันก็ผิดกับเขาไม่น้อยไปแล
19:39้วกัน
19:44คุณหมายถึงเรื่องที่คุณขอนมั่
19:46นนารีใช่ไหมคะ
19:52ฉันเห็นแก่ตัวมากกว่านั้น
19:53ค่ะ
19:56แต่ก็คงย้อนกลับไปชดเชยแล้
19:58ว
19:58เขาสามคนไม่ได้อีกแล้ว
20:06ฉันกับตรี
20:10เราตัวมาด้วยกัน
20:13แต่ก็ยังไม่ใช่คนรักกัน
20:16เพราะต้องแยกกันเพราะตรี
20:17ไปเรียนต่อ
20:19ช่วงนั้นเองนี่ฉันได้เจอคุ
20:21ณบันดิต
20:55ขอโทษครับ
20:58ขอโทษครับ
20:58ฉันเลยครับ
21:02ขอโทษครับ
21:02ขอโทษครับ
21:02เจ้าเจ้า
21:46เราเคยเจอกันหลายครั้งแล้วครับ
21:47แต่ผมขอแนะนำตัวอย่างเป็นทาง
21:49การนะครับ
21:50ผมชื่อบันดิต
21:51เป็นปลัดอำเภอ
21:53ผมเป็นคนพูดไม่ค่อยเก่ง
21:55เลยเลือกที่จะเขียนจนหมายหาคุณ
21:57มากกว่า
21:58ผมอยากรู้จักคุณครับ
21:59ถ้าคุณไม่รังเกียด
22:01เรามาทำความรู้จักกันให้มากกว
22:02่านี้
22:03ได้ไหมครับ
22:05ขอบคุณครับ
22:06สุดความรู้จักกัน
22:10สุดความรู้จักกัน
22:12ขอบคุณครับ
22:14กันดีแบบนี้
22:38ฉันยอมรับ
22:40ว่าฉันรู้สึกดีอบคุณบั
22:41นดิต
22:44แต่ฉันไม่รู้ว่ามันก็ความร
22:45ักหรือเปล่า
22:48แล้วพ่อตรีกลับมา
22:50เขาก็แสดงออกเปิดๆว่าชอบฉ
22:53ัน
22:55คุณแม่ก็เลยฉันมันกับตร
22:57ี
22:59แต่พ่อตรีล้มละลาย
23:03ฉันก็ถอดมันเขาแล้วไปแต่ง
23:05กันของคุณบันดิต
23:08ฉันมันเร็ว
23:10ฉันเห็นแกะตัวกันกว่าที่
23:12จะไปได้
23:18เราที่ผ่านมาคุณไม่รักนาลีเลย
23:20เหรอคะ
23:24เราสองคนสนิทกันมาก
23:27นี่คือเพื่อน
23:30ที่ฉันรักมากที่สุดคนหนึ่ง
23:34แต่ไม่ใช่คนรัก
23:38ฉันไม่ใครรู้สึกว่า
23:41ฉันสำคัญสำหรับเขา
23:44ถึงเขาไม่มีฉัน
23:47เขาก็ยังมีความสุขได้
23:50แต่คุณบันดิต
23:53เขาทั้งให้ฉันรู้ว่าฉันสำ
23:54คัญมากแค่ไหน
23:58แต่มันก็สายกันไปแล้ว
24:16มันยังไม่สายไปเหรอครับ
24:22ถ้าคุณให้โอกาสผม
24:25แล้วให้โอกาสตัวเอง
24:29คุณบันดิต
24:32ดิต
24:38ขอโทษนะคะ
24:41มีอะไรโทษนาลีเลยค่ะ
24:48ไม่มีอะไรครั้งขาดใจแล้วนะคะสัส
24:50สิ
24:51ที่ผ่านมา
24:53ตรีไม่เคยโกรสสสิเลย
24:58แล้วก็อย่าด้วยตัวเองอีก
25:01สัสสิอัสหัวอ่อน
25:03ก็เลยมันรู้ใจตัวเอง
25:05แต่ไม่ใช่คนไม่ดีแน่นอนก่ะ
25:16ลงว่า
25:32เฮ้ย
25:55เฮ้เฮ้...
25:57เฮ้เฮ้...
26:17หนารี่ออกหากจะเสียใจหน่อยก็ได้
26:19นะคะ
26:20ไม่ต้องฝืน
26:25ใครว่าฉันอกหัก
26:27ฉันดีใจต่างหากต่อได้ช่วย
26:29สัตว์ศร์สัตรี
26:29éstัตว์ศร์สิพูดในสิ่งท
26:31ี่อยู่ในใจออกมาหมด
26:33ต่อไปก็ไม่ต้องอยู่กับความร
26:34ู้สึกกลิดอีกแล้ว
26:36เราน Marine รู้ได้ยังไงคะ
26:38ว่าคุนสัตว์ศน or tribal ทำ Soon CONDITION
26:40บิท gracis
26:40ก็รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ค ๆ
26:42ทำไมฉันจะไม่รู้ในใส่เขา
26:46เธอก็มั่นใจว่า Dunk Emperor รักสธี
26:48ซmeeater
26:49แต่นิสัยสัศีคงไม่เปิดใจ
26:50ง่ายๆ
26:51เพราะยัง
26:51ฉันรู้สึกผิดกับฉันกับ
26:52แมม baller
26:54แต่หลังจากวันนี้ก็คงไม่มี
26:56อะไรค่ะข้าใจ added with her
26:59แต่รัจจริงข้าใจค่ะ
27:01ทำอะไรอีกอ่ะ
27:02ก็คุณสาสิทน บอกว่า
27:04แยกกับนระรีตอนที่นระรีไปเร
27:05ียน
27:06แล้วนระรีเนี่ย ก็เรียนจบแ
27:08ค่มัทยมปฤธิบูรรณ
27:09ทำไมต้องไปเรียนใกล้ขนาดนั้
27:11นคะ
27:12พูดอย่างกับว่านระรีเนี่ย
27:14ไปเรียนที่ต่างประเทศอย่างนั้น
27:15แหละ
27:19ถ้าไม่จับพิดกิ่งจังไหม
27:25เอ้ย พอดีนึกได้ว่ามีธุรา
27:28ฉันไปก่อนนะ
27:34พี่รุทชัดๆ
27:36ถ้าไอ้พวกตำรวจไม่มาขวาง
27:43มันได้ตายพูมเวลา
27:46ทำไมมันถึงดวมแค่งกันนั
27:47กว่ะ
27:49ว่านแพนมันอย่างดีมันยัง
27:50รอดได้อีก
27:51ของคนให้ฉัน сказатьอ้บ
27:52ครานี้ไม่ผลาดแน่
27:56ไม่ได้
27:57ครั้งที่แล้วพระ
27:58คงไม่มีโอกาสไงๆ
28:01เล็กอย่าง
28:02ฉันอยากจะรอดูอะไรบางอย่างด้วย
28:04เพื่อจะมีอะไรๆเนี่ยเข้าข้างเร้
28:06า
28:09ไม่ควบว่างไร
28:19จักรวัติญี่ปุ่นได้ประกา
28:20ศตกลงยอมแพ้สงครามต่อฝ่
28:22ายสัมพันธมิตย์
28:23และจะลงนามในตราสารประกาศย
28:25อมแพ้อย่างเป็นทางการต่อไป
28:27เท่ากับเป็นการสิ้นสุดสงคร
28:29ามโลกครั้งที่สอง
28:30รายละเอียดคืบหน้าอย่างไรจะน
28:32ำมาประกาศให้สาบทั่วกัน
28:34สงครามจบแล้วค่ะ
28:35ในที่สุดก็จบสักที
28:37ถูกจะได้ทำมาหากินกับสะที
28:39ลำบากกันมาตั้งหลายปีแล้ว
28:41ถ้าเราอยู่ข้างใน generosity กับญี่ปุ้
28:43น
28:43อย่างนี้เราจะไม่แพ้ส่งขามส่ tensor
28:44attendance краม autres
28:45แต่เราก็แอบทั่วพุกฝันหลั
28:47งไว้ไม่น้อยนะคะ
28:48อย่างนี้เราจะไม่มีความจิง ความ
28:49ชอบแล้วเลยนะคะ
28:51เรื่องนั้น อย่าเพิ่งคิดได้มั้
28:52ย
28:52แค่สงขามจบก็ดีแล้ว
28:54ฉันน่าจะได้นอนสบาย ไม่ต้องนอน
28:56ระแวงเสียงหวอเตินภัย
29:02นารีคะ
29:04นารีไม่ดีใจเหรอคะ ที่สงคามจ
29:05บแล้ว
29:08ดีใจสิ
29:11เดี๋ยวค่ะ นารี
29:15นารีจะไปไหนคะ
29:18เดี๋ยวฉันมานะ
29:24แล้วเตินภัย
29:26พวกมันทิ้งเย็นต้องอย่าง ขอ
29:53บคุกที
29:57ที่สุดท้ายรับทราบ
30:24จริงทางนี้
30:57สัตว์ทราบ
30:58สัตว์ทราบ
31:27เจ็บตัวจะต้องแจบอันพร้อ
31:29ม
31:29เจ็บตัวต้องรับใจ
31:34เจ็บครับ
31:35แต่ท่านแรกกับชีวิตผู้พั
31:37น
31:38แค่นี่ถือกว่าคม
31:46เจ็บตัวจากสิ
31:52แต่ผมไม่อยากให้คุณตาย
31:54กันไทยไม่ใจเรื่องใหญ่อะไร
31:57ชีวิตที่ดับสุม มันเบาบาง
32:00ง่วงคนนัก
32:03สมรายทุกคน พุรนที่จะถ่าย
32:07ว่าเขาสือ สนามรับ
32:10ผมเห็นด้วย ความตายมันง่าย
32:13แต่การมีชีวิตอยู่ หลังการภ
32:15ายแผนมันยาก
32:17เพราะต้องใช้ความกล้าหารมาก
32:18กว่านั้น
32:24ความกล้าหารอเมริกา อุกกา
32:27วมาเร็วกับ
32:40เดี๋ยวคุณพัน จะทำอะไรคิดให้ด
32:49ีดี
32:54มิสเตอร์ ตัดชริ
32:54มิสเตอร์ ตัดชริ
32:57ใช่ พวกมี
33:02ผู้พันจะมารักสักษีอะไรแบบน
33:04ี้ครับ
33:05ผมต้องรักสักษีอร์ตของนั
33:07กรับ
33:08วิทย์ของบุชิดอร์
33:11คุณไม่เข้าจ้าย
33:13มันไม่ใช่การรักสักษีอร์
33:14แต่มันคือการปัดภาระ
33:17ผมไม่ได้พัน
33:19ผมทำนาทีคนทะหังทางหัก เมื่อ
33:22เราเป็นสองครับ
33:24สินเดียวที่เราทำได้ เพื่อสักษ
33:26ีคนอีปุ่ม
33:29คุณก็ไม่มีอัตร
33:32ความตายสำหรับคุณ
33:34มันอาจจะเบาวางเหมือนคนนก
33:36แต่มันอาจจะเป็นก้อนหินที่
33:37หนักเท่าผู้เขา
33:38ต่อครอบครัว ต่อประเทศชาติ
33:40ของคุณ
33:49ถ้าคน yup
33:50ตายไปจากประเทศชาติของคุณ
33:53และใครแล้ว จะอยู่ต่อพื้นพัฒ
33:55ธนาประเทศ
33:58ไหนจะเช้าบ้านที่ต้องอยู่ด้วยค
33:59วามลลําบากคระสงคราม
34:02พูพันค์ก็เห็นแล้ว
34:04ว่าเช้าฟูเกตยาค selfieที่เ cuffhum
34:08แรงลงแปลape
34:10และพูพันจะทิ้งครอบครัว
34:16ทิ้งเพื่อนรวมชาติของตัวเ
34:18องได้ลงคอแล้วครับ
34:26คุณไม่จับผู้พันธ์ไม่ได้เห
34:27รอครับ
34:27ไม่ได้ล่ะครับ
34:28เราตรงตามทุกอย่างตามคนใหม่
34:31ผมตรงนามเข้า
34:32ภายสบส่วน
34:33สวนจะโดนหลงโทษหรือไม่
34:36ขึ้นอยู่ขับพยาญหลักษัน
34:39แต่คุณเคยช่วยชีวิตพงไว
34:41ในท่านาเพื่อนมนุษย์
34:43ผมแสนยาว่า
34:45จะช่วยดูแลภูปันของคุณ
34:47ให้ดีที่สุด
34:48ในทราณาเพื่อนมนุษย์ pedestrians
34:51จนกว่ากันสายสวนจะเรือปลอย
34:58ภูปัน
35:00ภูปันต้องมีชีวิตอยู่
35:02เพื่อช่วยฟืนฟูประเทศนะครับ
35:04ถึงแล้วเวลานั้นภูปันอาจจะ
35:05ไม่ได้อยู่
35:06ในภาณาเดิมก brushing
35:09แต่ภูปันยังเป็นประชาชนข
35:10องที่นั่น
35:10เธอเยี่ยม
35:55อันนี้เธอมิติดที่นี่
35:58ทุกคน, Sigurdjie
35:58ไม่ใช่เธอ
36:01อย่าจะคิดสิ
36:01คาตามเธอ
36:02ยังความเป็นว่าน้อย
36:03riteกแล้วนี้
36:37นาลีค่ะ
36:43ดลง
36:43ไปได้แผทที่ไหนมาอีกคะ
36:46ไม่มีอะไร
36:49อยากให้รู้ว่าไปก่อเรื่องที่ไหน
36:50มาอีกนะคะ
36:53предлож press
36:56รับใจ
36:59ไม่ได้เบิดอ่านใช่ไหม
37:02นี่เห็นรัφจ Hithdgjp เป็นคนไม่
37:03มีมารยาษขนาดนั้นเลยเหรอคะ
37:07นาลีต้องไปก่อเรื่องที่ไหนมาอ
37:08ีกแน่
37:10เหรอ ไม่มีอะไร
37:13แน่นะคะ
37:14แน่สิ
37:17ให้อย่างนั้น รัจจิตขอตัวก่
37:18อนนะคะ
37:34ช่วงนี้แกเป็นไงบ้างวะ
37:35คงไม่อกแตกตาอยู่ที่บ้านสมสอง
37:37แสงนะ
37:38ตอนนี้ฉันใกล้หายแล้ว
37:40คงรบกวนแกอีกไม่นาน
37:41ไว้เจอกันที่พูเก็ดนั้นเว้ย
37:43มีใส่ด้า
37:54อีกไม่นานเราก็ต้องไปแล้วสินะ
37:56แหละ
38:02พอถึงเวลาได้ไม่อยากไปสังครั
38:04บ
38:10นี้เวลา
38:11เยี่ยมต้องการกล้อม
38:11นี้เวลา
38:14นี้เวลา
38:19นี้เวลา
38:28นี้เวลา
38:54นี้เวลา
38:57within
38:58ฉันก็จะรักเธอ
39:02ก็ใจฉันมันมีไว้ให้เธอ
39:30ก็จะรักเธอ
39:31ฉันมีเธออาจจะรักเธอ
40:02ตัวด้วย!
40:31มืม นายกินจัง
40:35คุณทำมีกลอบชาววังเป็นด
40:37้วยเหรอ
40:38นี้สูตรสมซ่าเลยนะคะ
40:41ชิมไหนไหมคะ
40:42อืม
40:52อร่อยจังเลยอ่ะ
40:54นี่ค่ะ มีทั้งต้มขาไก่แล้
40:56วไข่เจียว
40:57มีด้วยกันต้องอร่อยมากแม่
40:58แม่
40:59คุณคงที่ถึงอาหารพักลางใช
41:03่ไหม
41:05นิดหน่อยค่ะ
41:06มาอยู่ฟูเกตยินแต่อาหารใต้
41:08และอยากเปลี่ยนบรรยากาศ
41:12แต่คุณคงไม่เบื่ออยู่ที่นี่ใช่
41:13ไหม
41:17ไม่แล้วค่ะ
41:18จะเบื่อได้ยังไง
41:34เรากินข้าวกันไหมครับ
41:37เอาสิค่ะ
41:39ระวังรอนะคะ
41:40อ๋อ ครับ
41:43ไม่คิดยังเลยอ่ะ
41:53ออกมันครับ
42:00นี่คุณของข้าวสวยไหมเตยด้วย
42:02เหรอ
42:03หอมมาก ๆ เลยอ่ะ
42:04ใช่ค่ะ
42:05สาสิชอบข้าวที่กลิ่นหอ
42:07มนิด ๆ
42:09มือนี้ต้องอร่อยมาก ๆ แน่ ๆ เลย
42:12เดี๋ยวผมตัดกับข้าวให้
42:19ไป
42:21เดี๋ยวสาสิไปเปิดให้ก็ได้ค
42:22่ะ
42:24ตัด
42:37คุณแม่
42:41เดินทางมาในเหนื่อย เข้ามาพังใ
42:43นบ้านก่อนสิคะ
42:59แม่มาเอาตัวรูปแม่กลับไป
43:04อะไรนะคะคุณแม่
43:05แค่เห็นขาวแม่ก็ทำใจไม่ได
43:08้แล้ว
43:08กูแม่สาสิจะเป็นอะไร
43:11คนร้ายไม่มาทำอะไรสาสิเหรอค่ะค
43:13ุณแม่
43:13นี่สองครามก็จบแล้ว
43:15แม่อยากให้แม่สาสิกลับไปทำ
43:17งานห้องสมุดประหลังใช่คุณ
43:18เทพ
43:19เพื่อนแม่เข้ามาขอให้ไปทำงานต่
43:21อ
43:21แม่ก็รับปากไว้
43:23เหรอคะ
43:24แต่ Sats vs อาวเคคุณแม่น่าจะข
43:26อ briefing คุณแม่ช่วยหางานให้มากกว
43:28่านะคะ
43:31ก็ ...
43:32ได้งานก็ไม่เห็นสีหายอะไรนี่
43:35นั่นเรือนมากก็เป็นนายอ cette��ออก
43:40แล้วอยู่ที่รู้ท่าจะอยู่ราบา
43:42เพ navigation 一้องก็เอาเรื่องเนี่ยไปอวด
43:44ใคร десятไavierก็ได้นิ
43:45ว่ามีภ低ยะขยันทำมาหากิน
43:50แต่คุณแม่ค่ะ
43:52อยู่ที่นี่สาษีก็ไม่ได้เดือด
43:53ร้อนเรื่องเงินเลยนะคะ
43:55คุณบันดิตก็ดูแลดี
43:56ไม่ได้มีอะไรละหมายที่คุณแม่ค
43:58ิดเลยค่ะ
44:00ไม่รู้ล่ะ
44:01ยังไงแม่สาษีก็ต้องกลั
44:02บตรงเทพพร้อมแม่
44:23คุณต้องการทำปรึกษาเรื่องแม
44:24่ยายจากผมเนี่ยนะ
44:26ปรับ
44:29คุณน่าจะรู้จักคุณแม่ดี
44:30ของผม
44:31เพราะว่าคุณเคย
44:34เคยเจอกันมาก่อน
44:41คุณน่าแกสอนโมงการทุกๆอย
44:43่าง
44:44ส่วนสาษีก็หัวออก
44:46ชีนกเป็นนก ชีไม้เป็นหมาย
44:48เรื่องนี้ครับผมว่าต้องจัดการ
44:50ที่สาษีครับ
44:51จัดการที่สาษี
44:52ยังไงครับ
44:56เราต้องให้สาษีลูกขึ้นสู้บ
44:58้าง
44:59แม่อย่างนี้คงเป็นแบบนี้ไปได
45:00้- ๆ ทั้งชีวิต
45:01แล้วนายอัมคือก็จะดυดร้อไป
45:03ด้วย
45:03ต้องกันต้องโมงการมาถึงแน
45:05่ ๆ
45:23คุณบันดิ
45:24คุณได้อาจัยนะว่าคุณยัง
45:26เป็นคนพูดเอง
45:28เชื่อมือผมได้ครับ
45:31ก็ได้ครับ
45:35แอ้ว
45:38พ..พอตรี
45:40มาได้อย่างไรจริง
45:42ขึ้นเรือมาครับ
45:44และคุณนะเด่นทางมายังไงเหรอ
45:45ครับ
45:48เหมือนกันจ้ะ
45:51นายเบอรู้จักพอตรีด้วยเหรอ
45:53อ่า...คือเราเป็นเพื่อนกันครับ
45:58คุณกลัวกousseรมีใหม่เนี่ยนะ
46:01ตอนนี้ผมกับซาสสิ
46:02อยู่ในทนาพเพื่อนที่ดีตอกันคร
46:03ับ
46:04เจ้าครบนายอำเภอเป็นเพื่อนก็ไม
46:05่ใช่ปัญหาดีครับ
46:10พระตุรี พูดอะไรถึงน้าบ้าง
46:15เอาเป็นว่า เรื่องอะไรดีกว่าครั
46:19บ
46:19เรื่องดี ๆ ของน้านอ่ะ
46:26เอ่ะ ก็ ไม่ดีเจอกันตั้งนาน
46:28พระตุรีเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ
46:31ครับ แต่คุณน้านี้ไม่เปลี่ยนเลย
46:32นะครับ
46:34คอยดูแลซาสีเหมือนเดิมยังไ
46:36งอย่างนั้นเลย
46:38แน่นอนจ้ะ
46:39กณாเป็นแม่
46:40ก็ต้องดูแลทุกเรื่องของลูกอย
46:42ู่แล้ว
46:42เป็นธรรมดา
46:45คุณนาน่าจะถามสาสีบ้างนะครั
46:47บ
46:48ว่ายังๆให้คุณนาดูแลอยู่หร
46:49ือเปล่า
46:50น่ะไปก่อนนะ
46:55พี่คุณไปประชล คุณแม่แบบน
47:00ั้น
47:01ไม่กรειαเขาโกรธหรอ
47:04เจ้ากลัวทำไมแล้วครับ
47:08ขอบ้านคุณ
47:25อ้าว ตรี มาได้ไงคะ
47:28แล้วคุณแม่
47:31เดินสบัดหน้าเหนียวเจ้าบ้
47:32านไปแล้วค่ะ
47:44อ้าว แต่ว่าจะออกไปข้างนอกให้
47:45ครับคุณแม่
47:47อ๋อ แม่มาทำอะไรตรงนี้
47:51โลกน้ำต้องมาอยู่ครับ แล้วคุ
47:53ณแม่
47:55อ๋อ แม่
47:59แม่ลืมของนะจ๊ะ กำลังจะออก
48:01ไปเดี๋ยวนี้แล้ว
48:13อ๋อ
48:14ตรีรู้เรื่องจ๊ะแนมเพิลหมดแล
48:16้วนะ
48:18ค่ะ
48:19ค่ะ
48:20สัสสีไม่อยากกลับวงเทพ
48:23แต่คุณแม่ก็คงไม่สบายใจ ถ
48:25้าสัสสีไม่กลับ
48:27แล้วอะไรคือความสบายใจของสัส
48:29สีเหรอคะ
48:31ความสบายใจของสัสสี ก็คือ
48:33ความสบายใจของคุณแม่ไงคะ
48:37งั้นตรีก็คงห้ามอะไรไม่ได้
48:41แต่ในฐานะเพื่อน
48:43ตรีไม่อยากให้สัสสีต้องทุก
48:45เพราะสิ่งที่ไม่ได้เลือกอีก
48:54ชีวิตไปของสัสสีนะคะ
48:57สัสสีเลือกเองได้
49:08ออกแปบไวเพื่อหิวรักเธอ
49:26มาได้ไง?
49:27บอกให้ไปเจอกันที่บ้าน
49:29แล้วมาทำไมที่นี่?
49:32มาได้ยังไง?
49:33รักจิตก็ปั่นจักยานมานะสิ
49:35คะ
49:35แล้วมาทำอะไรที่นี่?
49:37ก็เห็นเยียเยียมบอกว่า
49:39นาดีมาหาในอำเภอ
49:41รักจิตมีธุราสแถวนี้พอ
49:42ดี
49:43ก็เลยแวะมานะคะ
49:44กวนได้อีกนะเรา
49:46นาดีเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?
49:57ทำไมทำท่าแปลกแปลก
49:59ทำเนียนกับบนบ้านแนมเภอมา
50:04เปล่า นี่มีอะไร?
50:06อืม
50:08ไปทำอะไรมาคะ?
50:11ไม่มี
50:12เสียงสูง
50:14โกหกไม่เนียนเลยนะคะ
50:17อืม
50:17ก็มาช่วยแนมเภอคุยกับสัส
50:20สีนิดหน่อย
50:23อืม
50:24เรื่องอะไรเหรอคะ?
50:25ไม่ใช่เรื่องของเด็ก
50:27เฮ้ย...
50:28รักจิตไม่ใช่เด็กแล้วนะคะนาล
50:30ี
50:31แล้วจะอยากรู้ไปทำไม
50:32เรื่องของฉันเธอต้องรู้ทุกเรื่
50:34องเลยเหรอ
50:35โห
50:37แล้ว...
50:39ก็ไม่ได้เหรอคะ
50:43เอ้า
50:44เงียบ ตอบราจิตมาก่อนเลย
50:48ไม่
50:48น้า น้า น้า
50:52ไม่
50:52ตอบราจิตมาก่อนสิ
51:02ไม่
51:03มันลี
51:04บอกเธอนะ ราจิตอยากรู้ว่า
51:08ไม่บอก
51:09ฮ้ย
51:10ทำไมต้องติดบางกันด้วยว่า portraits
51:13ก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ
51:16ไม่ใช่เรารู้ไม่ได้เหรอคะ
51:19ตกลงว่าจะกลับบ้าน
51:20หรือบ่าอยากรู้เรื่องสาติเน
51:22ี่ย
51:23ก็ทั้งครูน้าละค่ะ
51:25บอกเธอนา
51:27นะ ๆ
51:29ไม่ อย่างไรก็ไม่บอก
51:31โฮ
51:33บอกราจิตหน่อยนะคะ
51:35นะคะ
51:36นายๆๆๆ
51:37เอ้ยๆๆๆ
51:39นาลี่ๆๆ
51:39นาลี่ๆ
51:40อุ้ย
51:46ปั่นทางมันไม่ค่อยดี
51:48อุ้ย
51:48นาลี่ปั่นดีๆสิคะ
51:50ใจของเธอ
51:54ยินดีให้เสมอ
51:56เพื่อว่าเธอต้องการมันเมื่อไร
51:59จะกอดเธอให้มันใจ
52:03ไม่ให้ใครมากำคลาย
52:07นาลอย่างรับเธอคนนี้
52:10ไม่เคยมีใครคนไหน
52:14ทำให้หัวใจ
52:16ของฉันเต็มแรกได้ทั้งนี้
52:21อีกนาดยิ่งรักมาขึ้นทุ
52:25กคน
52:25ได้ปรอดรักจากฉันไป
52:29I'm here for you
52:32อยากจะรู้ว่าใจเธอคิดฉันไร
52:36เหมือนกันใช่ไหมเธอ
52:40i'm here for you
52:44i'm here for you
52:44ใสายป่าน
52:48มันถูกออกแปลไป
52:51เพื่อให้เฝ้งมองแค่เธอ
52:54ไม่ว่าเธอจะรักหรือไม่รัก
52:58หากผมแม้ได้เป็นเพียงคนรู้จั
53:01ก
53:01ฉันก็จะรักเธอ
53:08กินมีกรอบชาวังสิคะ
53:10เห็นคุณชิมแล้วชอบ
53:12ขอบคุณนะคะ
53:13ตากให้แม่บ้างสิมีกรอบชา
53:15วังอะ
53:28พวกนี้เก็บข้าวของและกลับไป
53:30กรุงเทพกับแม่
53:39ชีวิตไปของสัสสี่นะคะ
53:42สัสสี่เลือกเองได้
53:46อ่า...ผมว่าเรากินข้าวนก่อน
53:48ดีไหมครับ
53:49เราค่อยคุยเรื่องนี้กัน
53:51กินข้าว
53:54คุยตอนนี้ก็ดีเหมือนกันค่
53:55ะ
53:59สัสสี่ไม่กลับค่ะ
54:04แต่แม่สังให้กลับก็ต้องก
54:05ลับ
54:06แต่สัสสี่แต่งงานแล้วนะคะคุณแ
54:08ม่
54:08แล้วคุณบันเด็ดเขาก็ดูแลสั
54:10สสี่อย่างดี
54:11สัสสี่ทิ้งเขาไปไม่ได้เหรอค
54:12่ะ
54:13ดูแลดีก็สูญดูแลดี
54:14แต่แม่เป็นห่วงความปลอดแ
54:16พงสัสสี่มากกว่า
54:18กลับบ้านเรา
54:20คุณแม่ไม่มีสิทธีมาบางครั
54:22บชีวิตซ ocupสี่ค่ะ
54:23ซ užสี่ยอมคุณแม่หลายครั้งแล
54:25้ว
54:26ซ 있고요 ส Last Ex ott ต้องเป็นทุกข์eras Alic
54:27ot
54:27กับคําสั่งของคุณแม่
54:29ครั้งนี้
54:30ซLaughสี่iten Teo Re pazิ
54:31กับคําสั่ง 올 시 lleva
54:32แล้วคําสุขของสหัส subs
54:34ก็คือสามีของซะارสี่ค่ะ
54:36ไม่ใช่การกลับไปอยู่กรุนเทพก
54:38ับคุณแม่
54:38นี่กล้าพูดแบบนี้กับแม่
54:40เลยเหรอ
54:40ใครสั่งใครสอน
54:43สาศีขอโทษค่ะ
54:44ถ้าจะเป็นใครที่สอนสาศี
54:46ก็คงเป็นประสบการณ์ของสาศ
54:48ีเอง
54:49ที่สอนตัวสาศี
54:56ไม่มีใครเนี่ยกุงแทมรู้จั
55:04กพอตรีเหรอ
55:05เสียที่ทำงานง่วง ง่วงจะหมดเห
55:07ลือหมดตัว
55:10ทำไมจุดจุถึงไปกุงเทพละครั
55:11บ
55:12ฉันจะไปซิร์เวลือกให้ทานสั
55:13สดี
55:13บางทีเราจะได้กำจัดมานดูทิ้
55:15มโรศีส์ แต่ส尼ใสด์แสด์ม
55:19ัน
55:19นี่มันอะไรกันคะ
55:20อายดีเลยครับ
55:21ที่พร้อมตัวมันเป็นคุณท
55:22าทรี
55:22เพื่อจะรับบรรรก
55:23คงหวังจะชุบมือเปิน
55:25เอาตัวไปโรงพักเลยครับ
55:28คุณทรงใส่ไกล
55:29ขอรักฐานมากว่าในอีกนี้นะ
55:30ครับ
55:31เพราะยังมีสิ่งที่ผมไม่เข้
55:32าใจ
55:32ว่าเขาทำทั้งหมดไปทำไม
55:41ไม่เดี๋ยวครับ
55:47ผู้พันเพิ่มกำลังคุ้มกั
55:48นไม่ได้เลย
55:49คนเท่าใช้มี และ...
56:19ในทั้งนี้
56:21ทั้งนี้
Comments