- 8 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อเป็นนี้เป็นรายการทั่
00:01วไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:22ขอบคุณมากนะครับ
00:23สำหรับข้อมูล
00:25ด้วยคำยินดีครับ
00:26ถ้าเป็นไม่ได้
00:29ผมก็ไม่อยาก regardingพี่เฝื่อง conjบ sponsorship แบบน
00:30ี้
00:30exam
00:32อัน
00:33ผมขอตัวเกือนละครับ
00:34ครับ
00:35เห็นครับ
00:39Tuc.
00:39ฟัต bili
00:39ผมพงรู้ว่าคุณเฝื่องเสียแล้ว
00:42ครับ
00:43ครับ
00:44พอจะรู้มั้ยครับว่าเป็นหฝร
00:45รมือใคร
00:46น่าจะเป็นอธ full- poz
00:47รุ่นน่าจะเป็นในจารย์โกรง
00:47เชินครับ
00:48ลูกน้องพี่เฝื่องหลายข้นให้ก
00:49ารเหมือนกัน
00:50ว่าพิเซลองใครคิดจะข้า Architect ปล
00:51ิดปาก lggggel
00:53แต่ไม่รู้ก็ทำสำเร็จไหม
00:54แต่ถ้าไม่สำเร็จ
00:55ก็เป็นไปได้ว่ามัน เงอไปย้อนก
00:57ลับมันแก้แ devot
00:58ไม่สำเร็จแหน่ครับ
01:23สวัสดี
01:50ขอบปล่ะ
02:25เฮ้!
02:29เฮ้!
02:50es
02:56es
02:56es
02:56es
02:56es
02:56es
02:56es
02:56หนู อ๋อไป
02:59พี่ผมดูหมูเอง รีบต่างไป
03:03แห่งใจไว้นะหมู
03:14พิกบึงเดี๋ยวนิ
03:23กูจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย
03:28เธอจริงไว้
03:29เธอจริงไว้
04:08นายจริงไว้
04:08ฉันต้องรีบกับ
04:10เดี๋ยวพ่อมันจะส procent Malcolmётся เอา
04:11ส่วนแกรออยู่ที่นี่
04:14เดี๋ยวจะมีคนของฉันมารับ
04:16แกช่วยฉันทำไม
04:17ฉันก็ต้องอยากได้คนมีฟิมือ
04:18ไว้ใช้บ้างสุด
04:20ส่วนแกก็ไม่มีคุณเฟื้องแล
04:21้ว
04:23ก็ต้องหาควรืมเก๋าอยู่ดี
04:25รู้ขนาดนี้แกเป็นใครกันแน
04:27่
04:29ก่อนหน้านี้แกก็คุณฟ 위해ยังห
04:31ากคนเดียวของเถือนมาขายตัดหน้า
04:33ไม่ได้
04:35แกเองหรอ
04:37แต่ไม่ใช่แค่มัน
04:39ฉันไม่ได้ต้องการแค่งเงิน
04:42ฉันต้องการอีกที่ผลคุณฟื
04:43้องด้วย
04:46ฉันตามสิ่มแล้วคุณฟื้องมา
04:48นานหลายปี
04:48หาโอกาสเขียมันทิ้งตลอด
04:50เวณรา
04:51ressing him
04:52เหล่าดี breakup ม้านร่วมมือกันต
04:54ำรวน
04:55แล้วใช้โอกาสนี้ยืมมือมัน
04:57เขียกขอเฟิ้งใสowi visionary
05:00ที่ฉันถูกตำรวจบุควันนี้
05:02ก็เปือนมือแกน่ะสิ
05:04เจหลาดนะ
05:06ไม่เสียแรง
05:08ที่ฉันเป็นคนช่วยๆ กของแกาเอ
05:10าไว่
05:14มาอยู่กับฉัน
05:15แล้วแกจะได้ทุกสิ่งทุกอย่
05:17างมากกว่าที่คุณเฟิ้งเคยให้
05:19มาถึงขณาดนี้แหละ
05:22ฉันมีทางเลือกอื่นอีกเหรอว
05:24ะ
05:25กระเดิมงานรากเลยด้วยกัน
05:27กำจัดไอทาตรี
05:29วันนี้
05:30แกจะให้ฉันย้อนกลับไปเล่งง
05:31่ายทาตรีวันนี้เลยเหรอ
05:31มันหมดประโยชน์แล้วไง
05:33ฉันเก็บมันไว้กลับมาแว้
05:34กกลับไง
05:34ยิ่งเร็ว ยิ่งดี
06:05เธอ นั้นก็รียมดิ
06:06เฮ่อ เป็นยัง พื้อมีทางออก
06:13และทางเก็บ
06:15อ้าทางเย็น
06:17กลับเจ้งส่ง น้าไว้
06:19อาทางเจ้า และวันก่า
06:23คุณยังไม่หายดีเลย
06:25จะไปไหนเหรอคะ
06:26เกิดเหตุประทา์ระหว่าง ج่円่
06:27าที่ตำรวจ
06:28กับจังก cosine เป็นศึก
06:29вความติด็จากจำรวจ
06:38แต่คุณเป็นน้ายอำเวล
06:44ต้องไปจับคนร้ายเองด้วยเหรอคะ
06:49อยู่ต τα Grizz지가แบบนี้นะครับ
06:51ให้รอแต่ตำรวจก็ไม่ได้
06:53กฎหมายถึงได้ให้อำน่ายค่ะร
06:54าชการแบบผม
06:56ในการจับกุมคนราย
06:58คุณเข้าใจผมนะ
07:05ระหวังตัวด้วยนะคะ
07:07ครับ
07:22ตัวด้วย
07:23มันการการอยู่
07:26ในลืมิต
07:27เจ้าไม่ต้อง
07:29ตัวด้วย
07:30สวัสดีที่สุด
08:04คุณทาตรี เป็นยังไงบ้างคร
08:07ับ
08:08ถ้าดูจัดสภาพสบ ทุกสบถ
08:09ูกยิงโดยปืนนังอยู่ในสอง
08:12แสดงว่าคนที่ค่าเนี่ย ต้อง
08:14เป็นคนที่ตำรวจไว้ใจ ถึงได
08:15้เก็บอาวุธ
08:16แล้วก็คงถูกค่าโดยที่ไม่ท
08:17ันตั้งตัวด้วย
08:19คุณสกใส่ว่าเป็นคนไหน คิด
08:21ว่าใคร
08:22ผมไม่ทราบเลยครับ นายอำเภอล่ะ
08:26คุณพิงดึงไม่ออกเลยครับ ว่า
08:27จะเป็นใครได้
08:42ผมว่าเราเรื่องสืบจากคนที่เกี่ยว
08:43ข้องกับการจับกุมจังกรง
08:44เชิญตอนดีไหมครับ
08:46เพราะเรื่องนี้มีคนรู้อยู่ไม่กี่
08:47คน คนที่ตามมาช่วยมันได้ก็ไม่น
08:49่าจะมี
08:50ดีครับ แต่เราต้องทำกันนิ้มเงี
08:53ยบ
08:55เพราะตอนนี้ เราไว้ใจใครไม่ได้
08:57อีกแล้ว
08:58หรือ คุณคุณคุณหยุด
09:29กินหาตัวดีลวัง
09:29กินหาตัวดี
09:43ลับ
09:58เฮ้ย
10:14ฮุปันเจอร์ของเรา เอาไงดี
10:17ได้เบิร์หนีไปก่อน เดี๋ยวผมยิ
10:18งคุ้มกันให้
10:19มันเท่าวะที่คุณตายด้วยสิ
10:21ก็ดิวกับตายทั้งคู่
10:30ไม่มีเวลาแล้วนางเธอ
10:31นี่จะไปแล้ว
10:37เฮ้ย
10:47ไป
11:12ไป
11:13รี…? estadดีเป็นยังไงบ้างคะ
11:15ยังก็ไม่สามเหบ Spielftig gall Goli ไม่สาม
11:15เหมือนกัน
11:16ฉันรู้แค่ว่า distributed technology แล้วก็รีบ
11:19มาที่นี้นี่Right
11:20โดย
11:26คุณพยาบาร คстаточно
11:28夫 confalty
11:29คนไขยที่ถูกยิงเป็นยังไง
11:30บ้างคะ
11:31Vincent ขอแค่ที่ถูกยิงPD Cause a different character
11:45เธอ
12:14โอ้ย!
12:15โอ้ย!
12:15ไปกัน!
12:26รอนแรกแรงขนาดนั้นแรกรว
12:28่งหลดน้ำไปหมดแล้วบ้าง
12:30ดูของนาลีเธอค่ะ
12:31ในเรียงเหลือแต่น้ำ
12:34ต่อให้หรอก
12:35ทำไมไม่ตามมา
12:37จะนอนที่นี่หรือไง
12:40เราสวยมากเลยค่ะ
12:42ไม่คิดเลยว่าเรากลางป่าตอนกั
12:44นคืนจะสวยขนาดนี้
13:00อ๋อ!
13:02ปีอะไรติดหัวเนี่ย
13:05นกปีอี้เนี่ยเกิดมามีปีกเด
13:07ียวขาเดียวบิดไปได้
13:08จนกว่ามันจะเจอคู่ของมัน
13:12ถ้ามันเจอคู่ของมัน
13:14นกปีอี้ทั้งสองจะรวมตัวกัน
13:17มันถึงสามารถโบลบิ่นไปได
13:19้
13:19และนกทั้งสอง
13:21ก็จะอยู่คู่กัน
13:22ร่วมทุกร่วมสุขด้วยกัน
13:24ตลอดไป
13:31กันสิทย์
13:32เป็นอะไรหรือเปล่า?
13:43เกิดอะไรขึ้น?
13:44ร้องให้ทำไม
13:48นันลี
13:50นันลี
13:53นันลี
13:55นันลีมาขอสูนบุรจิตเหรอ
13:59คะ
14:01โอ้โ pole
14:02โอ้โหเฮ้
14:04นาลี
14:06นันลีอยากกินอะไร
14:07นันลีบอกร้องสิทย์ได้เลย
14:09ถึงนันลีจะตายไปแล้วอั
14:11สิทย์ก็จะไม่ปล Chin ให้นันลี
14:13อดอย่างแม่นอนอ่ะ
14:15เค alive
14:16นันลีจะทำปุ่นไปให้นันลีนะ
14:22โดด
14:22โดด
14:23ไม่ได้เลย
14:26ตายไปแล้วก็ยังเป็นหัวกันอ
14:28ีก
14:29นันลี แล้วดิดขอต้อง
14:37โอ๊ย
14:40นันลี
14:45อืม
14:47เก็กของว่าเจ็บขนาดนี้
14:49ไม่ใช่ผีแน่นอน
14:55ก็พยาบาลบอกอย่างนั้นนี้คะ
14:58แล้วจะไม่ให้รัสสิทธิ์คิด
14:59ว่า
14:59นันลีเป็นผีได้ยังไง
15:01ทำไมเธอไม่ตรวจดูชื่อให้ดีก
15:02่อน
15:03ยังจะมาเทียงอีก
15:10แต่ยังไงก็ขอบใจนะ
15:13เรื่องอะไรคะ
15:14ก็ที่เธอรองให้ให้ฉัน
15:16แสดงว่าเธอเป็นห่วงฉัน
15:26เออ
15:26นันลียังไม่ได้เล่าให้รัส
15:28สิทฟังเลยนะคะ
15:29ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นอ่ะ
15:31นันลีถูกยิง
15:32แต่ทำไมนันลีไม่เห็นเป็นอะไรเลยคะ
15:45โอ๊ย
15:54ไป
15:55ไปนับ
16:24นันลียังไม่ได้
16:27โอ๊ย
16:28นันลียังไม่ได้
16:58คือดวงยังไม่ถึงข้าเนี่
16:59ย
16:59ก็เลยร้อยมาได้
17:01นี่ชาช้าของนี้สักนาทีสอง
17:02นาที
17:04เธอได้ร้องให้ถูกคนนะ
17:07ปลอดภัยก็ดีแล้วค่ะ
17:08ถ้าอย่างนั้น
17:09ราจิตไปบอกคุณสาศธนก่อนนะคะ
17:12ว่านายอำพือปลอดภัยแล้ว
17:16สาศธียังไม่รู้เรื่องนี้เหรอ
17:19ค่ะ
17:25นั้นช่วยอะไรฉันหน่อยสิ
17:43ผมรักคุณ
17:45รักคุณมานายมากแล้ว
17:47แล้วไม่ว่าเราจะแต่งงายกันด้
17:49วยเคพลนอะไร
17:51ให้คุณเป็นคนยังไง
17:53มันไม่มีวันที่จะเปลี่ยนปล
17:55ายความรักที่ผมมีให้คุณได้เลย
18:29เข้มแข็งไว้นะคะ
18:31เรายังมีอะไรอีกมากที่ต้องทำ
18:42ทำกิ่งสิ่งสิ่งอ่ะ
18:45จะได้อยู่มากกว่าเธอแทนแทน
18:49แต่กับคุณสัติได้ไม่ดีเท่
18:51าเธอเลย
19:04คุณสัติทอนค่ะ
19:07ที่ผ่านมาคุณรู้สึกยังไงก
19:09ับคุณบันดิตเหรอคะ
19:24ฉันรู้สึกผิดกับเขาค่ะ
19:31ไม่ใช่แค่คุณบันดิต
19:34โตตรีเอง
19:37ฉันก็ผิดกับเขาไม่น้อยไปแล
19:39้วกัน
19:44คุณหมายถึงเรื่องที่คุณขออนม
19:46ันนารีใช่ไหมคะ
19:52ฉันเห็นแก่ตัวมากกว่านั้น
19:53ค่ะ
19:56แต่ก็คงย้อนกลับไปชดเชยเลย
19:58เขาสอมคนไม่ได้อีกแล้ว
20:07ฉันกับตรี
20:10เราตัวมาด้วยกัน
20:13แต่ก็ยังไม่ใช่คนรักกัน
20:16เพราะต้องแยกกันพอตรีไปเร
20:17ียนต่อ
20:19ช่วงนั้นเองนี่ฉันได้จะอัง
20:21คุณบันดิต
20:22คุณบันด้วยกัน
20:55ขอโทษครับ
20:58ขอโทษครับ
21:02ขอโทษครับ
21:03ขอโทษครับ
21:11ขอโทษครับ
21:11ขอโทษครับ
21:12ที่สุดที่สุดที่สุด
21:49ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:56ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:56ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:56ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:56ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:58ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:58ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:58ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:58ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:59ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
22:00ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
22:11ที่ส
22:12เธอร์ฟัย
22:12เธอร์ฟัย
22:28เธอร์ฟัย
22:40ฉันรู้สึกดีอากคุณบันดิ
22:42ต
22:44แต่ฉันไม่รู้ว่ามันก็ความร
22:45ักหรือเปล่า
22:48แล้วพอตรีกลับมา
22:50เขาก็แสดงออกเปล่ยเผยว่าชอ
22:52บฉัน
22:55คุณแม่ก็เลยอ Sebastian eg bedroom
22:59แต่พั przed scral由
23:03ฉันก็ถนมันๆเขาแล้วไปเต่อง
23:05กันของคุณบันดิต
23:08นั้นมันเร็ว
23:10เป็นแกตัวเกิดกว่าที่จะไปได
23:12้
23:18เราที่ผ่านมาคุณไม่รักนาลีเลย
23:20เหรอคะ
23:24เราสองคนสนิทกันมาก
23:27นี่คือเพื่อน
23:30ที่ฉันรักมากที่สุดคนหนึ่ง
23:34แต่ไม่ใช่คนรัก
23:38ฉันไม่เคยรู้สึกว่า
23:40ฉันสำคัญสำหรับเขา
23:44ถึงเขาไม่มีฉัน
23:47เขาก็ยังมีความสุขได้
23:50แต่คุณบันนิต
23:53เขาได้ให้ฉันรู้ว่าฉันสำค
23:54ัญมากแค่ไหน
23:58แต่มันก็สายเกินไปแล้ว
24:16มันยังไม่สายไปเหรอครับ
24:18ถ้าคุณให้โอกาสผม
24:25แล้วให้โอกาสตัวเอง
24:29คุณบันนิต
24:32ตรี
24:32ตรี
24:38ขอโทษนะคะ
24:41มีอะไร
24:41โทษนะตรีเลยค่ะ
24:46อะไร
24:48ไม่มีอะไรข้างข้าใจแล้วนะคะสัส
24:50สิ
24:51ที่ผ่านมา
24:53ตรีไม่เคยโกรสสสีเลย
24:58แล้วก็หยัดให้ตัวเองอีก
25:01สสสีอาจจะหัวอ่อน
25:03ก็เลยไม่รู้ใจตัวเอง
25:05แต่ไม่ใช่คนไม่ดีแน่นอนก่ะ
25:26สสุดระวัง
25:26สสุดระเมิษ
25:26สุดระวัง
25:28สุดระวัง
25:28สุด вмกัน
25:29สุดมอง
25:33สุดโอษ
26:18น่ารี่ออกหักจะเสียใจหน่อยก็
26:19ได้นะคะ
26:20ไม่ต้องฝือเนี้ย
26:25ใครว่าฉันอบหัก
26:27ฉันดีใจตังหากที่ได้ช่วยส
26:29ัสสี
26:30สัสสีผู้ในสิ่ม อยู่ในใจอ
26:32อกมาหมด
26:33ต่igationก็ไม่ต้องอยู่กําความรู้
26:34สึกฆ่ PiAnch 컨äg
26:36เรานารีรู้ได้ไงคะ
26:38ว่าคุณสัสสีท้อนเขามีเรื่อง
26:39อะไรในใจ
26:40ก็รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ
26:42ทำไมฉันเจ้าไม่รู้นิสัยเขา
26:46ตัวนี้ฉันก็มั่นใจว่าใน
26:47อัมเผอร์รักษาสิจริง
26:49แต่นิ tripod Meyer สัสิตรหลักหรือ
26:51เพื่อน biosได้รู้สึกผิดกับฉัน
26:52กับในอัมเพอ
26:54แต่หลังจากวันนี้ก็คงไม่มี
26:56อะไรข้าใจแล้ว
26:56แต่ l'ajid เขาใจครับ
27:01ช่วยอะไรอีกล่ะ
27:02ก็คุณสาตสีทรบอกว่าแยก
27:04กับนะรีตอนที่นะรีไปเรียน
27:06แล้วนารีเนี่ยก็เรียนจบแค
27:08่มัทยมปริบูล
27:09ทำไมต้องไปเรียนไกลขนาดนั้น
27:11คะ
27:12พูดอย่างกับว่านารีเนี่ย
27:14ไปเรียนที่ต่างประเทศอย่างนั้น
27:15แหละ
27:19ทำไมจับผิดอีกจังไหม
27:25เอ้ย พอดีนึกได้ว่ามีธุรา
27:28ฉันไปก่อนนะ
27:34พี่รุทชัดชัด
27:35ถ้าอีกผู้ตำรวจไม่มาขวาง
27:43มันได้ตายคู่เวลา
27:46ทำไมมันถึงรูมแข็งกันนั
27:47กว่ะ
27:49หวานแผนมันอย่างดีมันยัง
27:50รอดได้อีก
27:51ขอคนให้ฉันเอิบ คราวนี้ไม่พา
27:53ดแน่
27:56ไม่ได้ ครั้งที่แล้วพระ
27:58คงไม่มีโอกาสไง ๆ
28:00เล็กอย่าง
28:02ฉันอยากจะรอดูได้บางอย่างด้วย
28:04เพื่อจะมีอะไร ๆ เขาข้างเรา
28:09หมายความว่าไง
28:10วันนี้ผู้แค่ Yeah
28:19จังกระวัติญี่ปุนได้บรากา
28:20สตกลงยอมแพ้สงคล่ามต่อ
28:22ฝ่ายบายสัมพанс嗩มิตย
28:23และจะลงน้ามในตราศาลบรากา
28:25สยอมแพ้อย่างเป็นทางการต่า
28:27เท่ากับเม้นการสิ้มสุดสงคร
28:29ามโลกครั้งที่สอง
28:30รายละ efendimคืมน่าอย่างไร
28:32จะน operThat มาประการ์นให้ศาซักทั่
28:33วกัน
28:34สงกรามจบแล้วคร Becca
28:35ในที่สุดก็จบสักที
28:37จะได้ทำมาหากรริงกัวสักที
28:39ลำบากันมาตั้งหลายปีแล้ว
28:41GedЕ lt
28:41ถึงเราอยู่ข้างในว่ invest in Japan
28:43ยังนี้เราจะไม่พร้อสงขาม้ophy้
28:44ด้วยหรือเปล่าครับ
28:45แต่เราก็แอดชั่วปลูกฝันหล
28:47ังไว้ไม่น้อยนะคะ
28:48อย่างนี้เราจะไม่มีความตินความ
28:49ชอบมenenาเลยนะคะ
28:51เรื่องนั้นอย่าเพิ่งคิดได้มะ
28:52แค่สงภาพบิ diversity จบก็ดีแล้ว
28:54ฉันน่าจะได้นอนสบาย ไม่ต้องนอน
28:56ระวังเสียงหวอเตินไพน
29:02นารีคะ
29:04นารีไม่ดีใจเหรอคะที่สงภาพ
29:05บิ tornado
29:08ดีใจสิ
29:08กับ...เดี๋ยวค่adenารี
29:15นานลี่จะไปไหนคะ
29:18เดี๋ยวฉันมานะ
29:48ฉันจะไปแบบนี้
30:15กันไว้
31:12สัตวิสัง
31:27เจ็บครับ
31:34เจ็บครับ
31:35เจ็บครับ
31:35แต่ถ้าแรกกับชีวิตผู้พั
31:37น
31:38แค่นี้ถือกับคุม
31:46เก่นี่...เก่นี่คงคือคือกัน
31:50ทำรายศักษีคมพม
31:52แต่ผมไม่อยากให้คุณตาย
31:54กันไทยไม่ใจเรื่องอย่ายอะไร
31:57ชีวิตที่ดับสุมมันเบาบ้
32:00างง่วงคมนัก
32:03สมุรายทุกคน พรุ่นที่จะตาย
32:07ว่าเขาสือ สนามรถ
32:10ผมเห็นด้วย ความตายมันง่าย
32:13แต่การมีชีวิตอยู่ หลังการภ
32:15ายแผนมันยาก
32:17เพราะต้องใช้ความกล้าหารมาก
32:18กว่านั้น
32:19ไทรศัล! ภาหารอเมริกา อุกก
32:27าวมาเร็วกับ
32:40ไทรศัล! เดี๋ยวผู้พัน
32:48จะทำอะไรคิดให้ดีๆ
32:54มิสเตอร์ ตัดชริ
32:57ใช่ ผมไม่
33:02ผู้พันจะมารักสักษีอะไรแบบน
33:04ี้ครับ
33:05ผมต้องรักษาเกียร์ตของนัก
33:07รับ
33:08วิทิคอม บริษย์โดย
33:11ความริกาวใจ
33:13มันไม่ใช่การรักษาเกียร์
33:15แต่มันคือการปัดพาระ
33:17ผมไม่ได้ปัด
33:19อมทำนาทีคอมต่ะหางทางฤัล
33:21功
33:21ความตายสำหรับคุณ
33:34มันอาจจะเบาบ้างเหมือนคนนก
33:36แต่มันอาจจะเป็นก้อนหินที่
33:37หนักเท่าผู้เขา
33:38ตัวครอบครัว
33:39ตัวประ Assass Trevora
33:41เพราะคุ้นทิ้งความรับผิ
33:42ดเท่าไปที่ผู้เขา
33:44ไม่รู้ ความรู้ ความสามารถตายไป
33:51จากประเทศชาติของคุณ
33:53แล้วใครล่ะ จะอยู่ต่อพื้อพั
33:55ฒนาประเทศ
33:57ไหนจะเช้าบ้านที่ต้องอยู่ด้วยค
33:59วามลำบากเพราะสงคราม
34:02ผู้พันก็เห็นแล้ว ว่าเช้าฟ
34:04ูเก็ตยากแค้นขนาดไหน
34:07ที่ญี่ปุ่นเอง ก็คงลำบากไม่
34:09แพ้กัน
34:14แล้วผู้พันจะทิ้งครอบครัว ท
34:17ิ้งเพื่อนรวมชาติของตัวเอง
34:18ได้ลงคอล่ะครับ
34:26คุณไม่จับผู้พันไม่ได้เหรอ
34:27ครับ
34:27ไม่ได้ละครับ เราต้องตามทุกอย่
34:29างตามคนใหม่
34:31ผมทงนามเก้า ไปสบส่วน สวนจะโ
34:34ดนหลองโทษหรือไม่
34:36ขึ้นอยู่คำพระยา Glass wallpaper
34:39แต่คุณเคยช่วยชีวิตพรงไห
34:41ว
34:41ในธณาเพือนมนุษธ
34:43ผมแสนยาว่า
34:45จะช่วยดูแล老 consort hun
34:47ให้ดีที่สุด
34:48ในธานะเพือนมนุษธเช่นกัน
34:51โจนข้ากัน
34:52ถ่ายสวน
34:53จะเย�ปร Mos
34:54老舗
34:59老 consort сталаต้องมีชีวิต
35:01เพื่อช่วยฟื้นฟูประเทศ
35:04ถึงแม้เวลานั้นผู้ผัญอาจจะ
35:05ไม่ได้อยู่ในฐานะเดิมก็ตาม
35:09แต่ผู้ผัญยังเป็นประชาชนข
35:10องที่นั้น
35:33ต่อถึงว่าทหารณ์ทหารณ์ท
35:34หารณ์ทหารณ์
35:51ความปากอยู่เธออาจติธิ์
36:04เก็บตัวปันนากำลัง
36:37นาลีค่ะ
36:43ไปได้แผนที่ไหนเมื่ออีกค่ะ
36:46ไม่มีอะไร
36:49อย่าให้รู้ว่าไปก่อเรื่องที่ไ
36:50หนเมื่ออีกนะคะ
36:53ผมละเลขค่ะ
36:56รับใจ
36:59ไม่ได้เปิดอ่านใช่มั้ย
37:02นี่เห็นรัศจิตเป็นคนไม่มีมา
37:03รยาตขนาดนั้นเลยเหรอคะ
37:07นาลีต้องไปก่อเรื่องที่ไหนมาอ
37:08ีกแน่
37:10แล้วไม่มีอะไร
37:13แน่นะคะ
37:14แน่สิ
37:17ให้อย่างนั้นรัศจิตขอตัวก่
37:18อนนะคะ
37:34ช่วงนี้แกเป็นไงบ้างวะ
37:35คงไม่อกแตกตาอยู่ที่บ้านสมสอง
37:37แสงนะ
37:38ตอนนี้ฉันใกล้หายแล้ว
37:40คงรบกวนแกอีกไม่นาน
37:41ไว้เจอกันที่พูเก็ดนั้นเว้ย
37:43มีใส่ดาว
37:54อีกไม่นานเราก็ต้องไปแล้วสินะ
37:56แหละ
38:02พอถึงเวลาได้ไม่อยากไปสังครั
38:04บ
38:06กับสุดสังครับ
38:06ขอมันตอนนี้
38:13เจ้าสุดท้าย
38:14กับสุดท้าย
38:16กับสุดท้าย
38:19ที่เป็นของเวลา
38:41ใส่ตา
38:45มันถูกออกแบบไว้
38:47เพื่อให้เฝ้ามองแค่เธอ
38:51ไม่ว่าเธอจะรักหรือไม่รัก
38:54หากว่าแม่ได้เป็นเพียงคนรู้
38:57จัก
38:58ฉันก็จะรักเธอ
39:02ก็ใจฉันมันมีไว้ให้เธอ
39:14ไม่ว่าเธอจะรักหรือไม่รัก
39:23เมื่อเมื่อ
39:53น้องเก่อ ขอบความขึ้น
40:26อาทิศัย!
40:31อืม ได้กินจัง
40:35คุณทำมีกลอบชาวังเป็นด้
40:37วยหรอ
40:38นี้สูตรสมซ่าเลยนะคะ ชิมไหมคะ
40:42อืม
40:45อืม อร่อยจังเลยอ่ะ
40:54นี้ค่ะ มีทั้งต้มขาดไก่แล
40:56้วไข่เจียว
40:57มีเนื่อยกันต้องอร่อยมากแม
40:58่แม่
40:59คุณคงที่ถึงอาหารพักลางใช
41:03่ไหม
41:05นิดหน่อยค่ะ มาอยู่ฟูเก็ตกิน
41:07แต่อาหารใต้
41:08และอยากเปลี่ยนบรรยากาศ
41:11แต่คุณคงไม่เบื่ออยู่ที่นี่ใช่
41:13ไหม
41:17ไม่แล้วค่ะ จะเบื่อได้ยังไง
41:34เรากินข้าวกันมั้ยครับ
41:37เอาสิค่ะ
41:39เราลองรอนะคะ
41:40ครับ
41:43ไม่คิดกันเลยครับ
41:53ขอบคุณครับ
42:00นี่คุณของข้าวสวยบายเตยด้วย
42:02เหรอ
42:03หอมมาก ๆ เลยอ่ะ
42:04ใช่ค่ะ
42:05สาศีชอบข้าวที่กลิ่นหอ
42:07มนิด ๆ
42:09มือนี้ต้องอร่อยมาก ๆ แน่ ๆ เลย
42:12เดี๋ยวผมตัดกับข้าวให้
42:19ไป
42:20เดี๋ยวสาศีไปเปิดให้ก็ได้ค
42:22่ะ
42:24ขอบคุณ
42:24คุณแม่
42:41เดินทางมาน่อย ๆ เข้ามาพังในบ
42:43้านก่อนสิค่ะ
42:59แม่มาเอาตัวรูปแม่กลับไป
43:04อะไรนะค่ะคุณแม่
43:06แค่เห็นขาวแม่ก็ทำใจไม่ได
43:08้แล้ว
43:08กับแม่สาศีจะเป็นอะไร
43:11คนร้ายไม่มาทำอะไร สาศีหรอกคุณแ
43:13ม่
43:13นี่ สองคล้ำก็จบแล้ว
43:15แม่อยากให้แม่สัษีก็ ขอไปทำ
43:17งานห้องสมุต 잡athersังที่นี่เทพ
43:19เพื่อนแม่เข้ามาขอให้ไปทำงานต่
43:21อ
43:21แม่ก็ลับปากไว้
43:23เหรอคะ
43:24แต่สัษีว่าคุณแม่น่าจะข
43:26ออีกเพื่อนคุณแม่ช่วยหายงาน
43:27ให้มากกว่านะคะ
43:31ก็ 그러니까
43:32ได้งานก็ไม่เห็นสีหายไหร่น
43:34ี่
43:34Marilyn เดือนมากก็เป็นらいอามเปอร์อี
43:37ก
43:40แล้วอยู่ที่เนี่ยดูท่าจะอยู่ล
43:42ำบ่า
43:42เพราะบันดิตเองก็เอาเรื่องน
43:44ี้ไปอวดใครจะพลายก็ได้นี่
43:45ว่ามีพรยาขยันทํามาหากิน
43:50แต่คุณแม่คะ
43:52อยู่ที่นี่สาศีก็ไม่ได้เดือด
43:53ร้อนเรื่องเงินเลยนะคะ
43:55คุณบันดิตก็ดูแลดี
43:56ไม่ได้มีอะไรลำบ่อย่างที่คุณแ
43:58ม่คิดเลยค่ะ
44:00ไม่รู้ล่ะ
44:01ยังไงแม่สะสีก็ต้องกลั
44:02บอังเทพพร้อมแม่
44:23คุณต้องการทำปรึกษาเรื่องแม
44:24่ยายจากผมเนี่ยนะ
44:26ปรับ
44:29คุณแม่จะรู้จักคุณแม่ดี
44:30ของผม
44:31เพราะว่าคุณเคย...
44:34เคยเจอกันมาก่อน
44:41คุณแกสอนบงการทุกๆอย่าง
44:44ส่วนสะสีก็หัวออด
44:46ชีนกเป็นนก ชีไม้เป็นหมาย
44:48เรื่องนี้ผมว่าต้องจัดการที่ส
44:50ะสีกับ
44:51จัดการที่สะสี?
44:53ยังไง
44:56เราต้องให้สะสีรุกขึ้นซู่บ
44:58้าง
44:59ไม่อย่างไรคงเป็นแบบนี้ไปได้เร
45:00ื่อยทั้งชีวิต
45:01แล้วนายอำเพลย์ก็จะดืดร้อ
45:03ไปด้วย
45:04แล้วคุณหลัวต้ององการมาถึง
45:05แน่ ๆ
45:23คุณบันดิ
45:25คุณไม่เอาใจนะว่าคุณยังเป
45:26็นคนพูดเอง
45:28เชื่อมือผมได้ครับ
45:31ก็ไปครับ
45:35เอา
45:38พ..พอตรี
45:40มาได้ยังไงจ้ะเนี่ย
45:42ขึ้นเรือมาครับ
45:44แล้วคุณหลัวเดินทางมายังไ
45:45งเหรอครับ
45:48เหมือนกันจ้ะ
45:51แนมเพอรู้จักพอตรีด้วยเหร
45:53อ
45:55คือเราเป็นเพื่อนกันครับ
45:58คุณบันเก่ากับสารมีใหม่เน
45:59ี่ยนะ
46:01ตอนนี้ผมกับสารสิ
46:02อยู่ในถานัพเพื่อนที่ดีต่อกัน
46:03ครับ
46:04จะครบแนมเพอร์เป็นเพื่อนก็ไม่
46:05ใช่ปัญหานี้ครับ
46:10คุณตรี
46:11พูดอะไรถึงน้าบ้าง
46:15เอาเป็นว่าเรื่องอะไรดีกว่าครั
46:18บ
46:19เรื่องดีๆของน้านอ่ะ
46:26เอ่ะก็
46:27มาที่เจอกันตั้งนาน
46:28พอตรีเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ
46:30ครับ
46:31แต่คุớนานี่ไม่เปลี่ยนเลยนะครับ
46:34คอยดูเราสารสีเหมือนเดิม
46:36อย่างไรอย่างนั้นเลย
46:38แน่นอนจ้ะ
46:39ก��로น้าเป็นแม่
46:40ก็ต้องดูแลทุกเรื่องของลูคอย
46:42ู่แล้ว
46:42เป็นธรรมดา
46:45คุณistlinguta น่าจะถามสารสีบ้างนะคร
46:46ับ
46:48ว่ายังอย่างให้คุณ Dominicanดูแลอยู่ห
46:49รือเปล่า
46:49dias á
46:54น่าไปก่อนนะ
46:59นี่คุณไปประชน์คุณแม่แบบ
47:00นั้น
47:01ไม่กลัวเขาโกรธเหรอ
47:04จะกลัวทำไมละครับ
47:10ขอบ้านคุณ
47:25อ้าว ตรี มาได้ไงคะ
47:28แล้วคุณแม่
47:31เดินสบัดหน้าเหนี่ยวเธอบ้าน
47:32ไปแล้วค่ะ
47:44แต่ว่าจะออกไปข้างนอกเนี่ยครั
47:45บคุณแม่
47:47แม่มาทำอะไรตรงนี้
47:52ตรงนับต้องมาอยู่ครับ
47:53แล้วคุณแม่
47:55อ๋อ
47:57แม่
47:59แม่ลืมของนะจ๊ะ
48:00กำลังจะออกไปเดี๋ยวนี้แล้ว
48:03อ่า
48:14จะรู้เรื่องจากนามเผิมหมดแล้วนะ
48:18ค่ะ
48:21що
48:21สัธสีไม่อยากกลับคุณบอกเทพ
48:23แต่คุณแม่ก็คงไม่สบายใจ
48:25ถ้าสัธสีไม่กลับ
48:27แล้วอะไรคือความสบายใจของสัธ
48:29สีเหรอค่ะ
48:31ความสบายใจของสัธสี
48:33ก็คือความสปลายใจของคุณแ
48:34ม่ไงคะ
48:35งั้นตรีก็คงห้ามอะไรไม่ได้
48:40แต่ในฐานะเพื่อน
48:43ตรีไม่อยากให้สัสสีต้องทุก
48:45เพราะสิ่งที่ไม่ได้เลือกอีก
48:54ชีวิตไปของสัสสีนะคะ
48:57สัสสีเลือกเองได้
49:08ออกแฟบไหวเพื่อหิวรักเธอ
49:26มาได้ไง
49:27บอกให้ไปเจอกันที่บ้าน
49:29แล้วมาทำไมที่นี่
49:32มาได้ยังไง
49:33รักจิตก็ปั่นจักยานมานะคุ
49:35ณคะ
49:35แล้วมาทำอะไรที่นี่
49:37ก็เห็นเย็จเย็มบอกว่า
49:39นาดีมาหาในอำเผอ
49:41รักจิตมีธุราชแถวนี้พอ
49:42ดี
49:43ก็เลยแวะมานะคะ
49:44กวนได้อีกนะเรา
49:46นาดีเป็นอะไรหรือเปล่าคะ
49:57ทำไมทำท่าแปลกแปลก
49:59ทำเนียนกับบนบ้านแนมเผอมา
50:02เปล่า นี่มีอะไร
50:06อืม ไปทำอะไรมาคะ
50:11ไม่มี
50:12เสียงสูง
50:14โกหกไม่เนียนเลยนะคะ
50:17อืม ไม่ได้
50:18ก็มาช่วยแนมเผอคุยกับสัส
50:20สีนิดหน่อย
50:23เรื่องอะไรเหร��คะ
50:24ี้
50:25ไม่ใช่เรื่องของเด็ก
50:26เฮ้ย
50:28ประจิตมิช woman
50:29เฮ้ย ราจิตรู้ไม่ได้เหรอคะ
50:43อ้าว
50:44เฮียบตอบประจิตมาก่อนเลย
50:46โอ้ย
50:47ไม่
50:48น้า น้า น้า
50:51ไม่
50:52ตอบราจิตมาก่อนสิ
51:02ไม่
51:03มัลี บอกเธอนะ ราจิตอยากรู้ว่
51:07า
51:07ไม่บอก
51:09เฮ้ย ทำไมต้องติดบางกันด้วยล
51:12ะคะ
51:13ก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ
51:16ไม่ใช่เรารู้ไม่ได้เหรอคะ
51:19ตกลงว่าจะกลับบ้าน
51:20หรือว่าอยากรู้เรื่องสัสติเ
51:22นี่ย
51:24ก็ทั้งคูนั่นละค่ะ
51:25บอกเธอนะ
51:27น่า น่า น่า น่า
51:29ไม่
51:30ยังไงก็ไม่บอก
51:31โอ้ย
51:33บอกราจิตหน่อยนะคะ
51:35นะคะ
51:36น่า น่า น่า น่า น่า
51:37เอ้ย เอ้ย เอ้ย เอ้ย
51:38นาลี นาลี
51:40โอ้ย
51:42โอ้มก่อน
51:46ปันทางมันไม่ค่อยดี
51:48อุ๊ย นาลี่ปันดีๆ สิคะ
51:50ใจของเธอ
51:54ยันดีเสมอ
51:56เพื่อว่าเธอต้องการมันเมื่อไร
51:59จะกอดเธอให้มันใจ
52:03ไม่ให้ใครมากำคลาย
52:07อีกนาลยังรักเธอคนนี้
52:10ไม่เคยมีใครคนไหน
52:14ทำให้หัวใจของฉันเต็มแรก
52:18ได้ทั้งนี้
52:21อีกนาลยังรักมากขึ้นทุ
52:25กคน
52:25ได้ปลอดรักจากฉันไป
52:32อยากจะรู้ว่าใจเธอคิดฉันไร
52:36เหมือนกันใช่ไหมเธอ
52:44ใส้ป่าน
52:48มันถูกออกแปลไป
52:51เพื่อให้เฝ้ามองแค่เธอ
52:54ไม่ว่าเธอจะรักหรือไม่รัก
52:58หากผมแม้ได้เป็นเพียงคนรู้จั
53:01ก
53:01ฉันก็จะรักเธอ
53:08กินมีกรอบชาวังสิคะ
53:10เห็นคุณชิมแล้วชอบ
53:12ขอบคุณนะคะ
53:13ตากให้แม่บ้างสิมีกรอบชา
53:15วังอ่ะ
53:28ทุกนี้เก็บข้าวของแล้วกลับ
53:30ไปกรุงเทพกับแม่
53:39ชีวิตไปของสัสสีนะคะ
53:42สัสสีเลือกเองได้
53:47ผมว่าเรากินข้าวนก่อนดีไหม
53:48ครับ
53:49เราค่อยคุยเรื่องนี้กัน
53:51กินข้าว
53:54คุยตอนนี้ก็ดีเหมือนกันค่
53:55ะ
53:59สัสีไม่กลับค่ะ
54:04แต่แม่สังให้กลับก็ต้องก
54:05ลับ
54:06แต่สัสีแต่งงานแล้วนะคะคุณแม
54:08่
54:08แล้วคุณบันเด็ดเขาก็ดูแลสั
54:10สสีอย่างดี
54:11สัสีทิ้งเขาไปไม่ได้เหรอค่
54:12ะ
54:13ดูแลดีก็สูญดูแลดี
54:14แต่แม่เป็นห่วงความปลอดแ
54:16พงของสัสสีมากกว่า
54:18กลับบ้านเรา
54:20คุณแม่ไม่มีสิตรมาบังคั
54:22บชีวิตสัสีค่ะ
54:23สาษียอมคุณแม่หลายครั้งแล
54:25้ว
54:26สาษีต้องเป็นทุกกับคำสั่
54:27งของคุณแม่
54:29ครั้งนี้สาษีขอเลือกความสุข
54:31ให้กับชีวิตของตัวเองบ้าง
54:33แล้วความสุขของสาษีก็คือ
54:35สามีของสาษีค่ะ
54:36ไม่ใช่การกลับไปอยู่กรุงเทพก
54:38ับคุณแม่
54:38นี่กล้าพูดแบบนี้กับแม่
54:40เลยเหรอ
54:40ใครสั่งใครสอน
54:43สาษีขอโทษค่ะ
54:44ถ้าจะเป็นใครที่ส่อนสาศิก็
54:47คงเป็นประสบการณ์ของสาศิก
54:48์เอง
54:49ที่ส่อนตัวสาศิก์
54:55ไม่มีใครในกุงเทพรรู้จักเพ
55:04ราะตรีเหรอ
55:05เสียได้ทำงานง่วง ๆ จะหมดเนื้
55:07อหมดตัว
55:10ทำไมจุ ๆ ถึงไปกุงเทพรร่ะครั
55:11บ
55:12ผมจะเป็นสิวเรื่องเนื้อสาศิ
55:13ก์
55:13หวังทีรอจะได้กำจัดมันโ
55:15ดยที่มองเสร็จกัดเนื้อสุ
55:16มในสัศ someone
55:19นี่มันอะไรกันคะ
55:20ไอดี้ไหลครับ
55:21พี่ปรอมตัวมันเป็นคุณทา
55:22สนี
55:22เพื่อจะรับบรรรก
55:23พรงหวังจะชุบมือเปิด
55:25เอาตัวเป็นรวงพักไหมครับ
55:27คุณโจมใส่ใคร
55:29ขอรักฐานมากว่าในยิงนี้นะ
55:30ครับ
55:30เพราะยังมีสิ่งที่ผมไม่เข้
55:32าใจ
55:32ว่าเขาทำทั้งหมดไปทำไม
55:41ไม่เดี๋ยวนะ
55:47ผู้พันเพิ่มกำลังคุมกัน
55:48ไม่ได้แล้ว
55:49คนเท่าใช่มี นัดดี
56:01อยู่กับเธอ ฉันรู้สึกปลอดภ
56:04ัย
56:07ร้อนหรือหน้าที่ต้องฝาฝัน
56:10ใครสักคนที่ฉันไว้ใจ
56:15ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว
56:20คือเธอ
Comments