- 5 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
🎈
FunTranscript
00:15เจ้าขอลองแล้ว
00:16ขอลองแล้ว
00:16ไอ้ชัยมันลับปากเป็นชาแ
00:18บบนี้ผมสวยเลยนะ
00:19เงินเขาส่งมาให้แล้วด้วย
00:21ไม่เอาขอไม่ให้
00:23มันส่งคนมากระทื่มผมน่าๆ
00:25มีค่าสิเวลานะ
00:28พอจะหายได้ไหม
00:30ฮัลโหล
00:31ฮัลโหล
00:33ได้อยู่หรือเปล่าครับ
00:34ฮัลโหล
00:36ช่วยผมหน่อยนะ
00:37ผมจ่ายเลย 5,000 ฮัลโหล
00:41ฮัลโหล
00:42ทีบ้านให้เจอๆ แล้วไปถามหาวเ
00:44องนะ
00:44ได้ๆ พี่เหลือเดี๋ยวผมจัดกั
00:46นเอง
00:47พรุ่งนี้สิ่งมู
00:48เจอฉันที่บ้าน
00:50เข้ามาด้านหลังนะ
00:51เคยมาใช่ไหม
01:02ขอบคุณ
01:03ขอบคุณ
01:11ขอบคุณ
01:23จะ like
01:27เอียนใจใช่ไหม
01:28ใช่ครับ
01:33ทำมายมาช้าล่ะ
01:34ฉันไม่มีเวลาน่ะ
01:35นี่ก็ต้องเอารูปไปฝ่ายเขาเหลี้
01:36ยง
01:36ถ้ามมาช้ากัวนี้เดี๋ยวฉันเป
01:38ลี่ยนใจแล้วนะ
01:38ขอโทษเจ้
01:40ถ้าผมลงผมกิดจะจํากaru
01:42ก็ไอ้ชัยเอง ambos เขยมาส่งผมมาน
01:44านมาแล้ว
01:45แต่ตอนนั้นม스터 operation
01:46อ่ะ結จั разгι Edge
01:48อา่ะ
01:50ไม่เจ้
01:52เดี๋ยวฉันจะขับรถนำไปนะ
02:01จากนี้ก็ประมาณ 5 กิลุ
02:04แล้วขับไปเลยนะ
02:05ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น ฉันไม่ร
02:06ู้
02:07เจ้
02:08อะไร
02:09เกมนี้เจ้แพ้ของเรา
02:20ขับมี
02:23เฮ้
02:23เฮ้
02:23เฮ้
02:24เฮ้
02:26เฮ้
02:27เฮ้
02:34ในบ้านไม่มีครับกรอง
02:37บ้าวถ้ามีประดับไงครับ ป
02:38ระดับกี่เซ็นนะ
02:40เอาตัวไปชี้บ้านให้ชัยกับม
02:41ีอะไรมัน
02:56โอ้โห
02:57บ้านี้ใช้แฟตเม็ดใหญ่มากเลย
03:02ของการอยู่ดีเอง
03:22บางครั้ง อะเดชก็ตามหลอกหลอนเรา
03:25ถึงเราจะไม่ต้องการมันก็เถอะ
03:28มัน 20 กว่าปีมาแล้ว
03:30แต่พี่ยังได้กลิ่นที่ก่ายช
03:31ยมาตอนนอนอยู่เลย
03:33ทั้งพ่อแม่พี่น้องกับพี่
03:36อยู่กันในบ้านกระตอบหลังเล
03:38็กๆ
03:38ถึงมันจะเล็ก เราก็อยู่กันได้
03:42จนปีหนึ่งสี่ที่เกิดเรื่อง
04:11สั่งไก่ไว้ 20 ตัวเนี่ย ลูก
04:13จะหาได้เปล่า
04:14ไอ้ไหนมันก็จะพาไปหาดูที่
04:16บ้านยาง
04:16จ้ะพี่
04:17พี่ ขอเบิร์กล่วงหน้าเขาได้
04:22ไหม
04:23สุขนี้ก็จะถึงวันนัด ชอต
04:25ไฟฟ้าอีกแล้วนะพี่
04:29มัน 3 เดือนแล้วหรอ
04:30จ้ะ
04:31ครั้งที่แล้วขอทีงแล้วเขาไม่
04:33ให้
04:33ไก่บ้านเรามันก็หายากขึ้นท
04:38ุกวัน
04:38เพราะคงกลัวฉัน หาได้ไหมพ
04:41่อหักนี่
04:41แม่ นอนกินนอมหลับไปแล้วนะ
04:58มุศาคพ้าออม ตากไว้หลัง
05:00บ้านแล้ว
05:02เรียบไปซ้า เดี๋ยวมันจะสาย
05:04เอ้า แล้วถุงเท้าทำไมไม่ใส่เ
05:06นี่ย
05:06พี่มาไปทอดของเท้าเต่ะฝุตบร
05:08รไว้ที่วัด
05:09แล้วทำหาย นอนก็เลยให้นอนไปใส่
05:12มีแต่เรื่องเสียเงิน แม่อ่ะ
05:15ไม่ได้ยุยูบ่นหัวดูพ่อแ
05:16กแล้วอีกน้าน
05:17เท่าไหร่ก็ไม่รู้
05:20นอน
05:20เจ้า!
05:22เจ้า!
05:54ตัวขึ้น ดิฉันยากเป็น แอร
05:57์หูสเตตร
05:58เพื่อที่จะได้แต่งตัวสวยสวย
06:00และจะได้ขึ้นเครื่องบินค่ะ
06:02โอ้โฮ
06:05อ้าว เราเปลี่ยนเป็นตบมือให้
06:07เพื่อนดิงอ่ะมั้ย
06:16โอ้โฮ
06:29วันนี้กินข้ามาไม่อิ่มเลยว่
06:30ะ
06:34เวลาพี่มึงรวมหิข้าวอ่ะ
06:36ไม่บอกให้พี่มึงหายตัวแบวข
06:38องมาก utableกถ้วยมากกินว่ะ
06:39مشาวเข้าว้ากูกินลู่วัลล
06:41ูกล่า มังเสียงเป็ดว่ะ
06:42walls soil a bear
06:45ไม่อะไรดีเวะ
06:46พี่-พี่มึงอ่ะทำของสังตาอ
06:48า อ่ะ
06:49เท tooth เรามายได้ผีเข้าน่ะ
06:51ถึงจะมายใช่ผีเข้า
06:52สงสัยก็เป็นวินยานชนีของ
06:54รุยงหญ่งที่ตายไปไหนเลย
06:55ถึงร้องหาแต่
06:56พลỗ programming
06:59พี่บ้าอย่ามาว่าเท่หรอกนะ
07:01โอ้โอ๊ย
07:03บ้าพี่บ้าที่สุด
07:07พี่ขอพูดอย่างไม่อ่อมความ
07:12บอกตรงว่าพี่นุงและจอกพยอ
07:15มไม่ได้
07:16แต่งงานกับแม่เนื้อห้อง
07:19พี่ขอลาตาย
07:39เฮ้ย พวกมึงแก้วอย่างกันทำไม
07:40วะ
07:41โอ้โอ๊ย
07:44ไปกันดีกว่าว่า จะออกกระเทื
07:46อพุนรวยไม่ไหวว่า
07:51โอ้โอ๊ย
08:00อืม แม่เราฝากสองพระปากมาให้หร
08:02ืองตาล่ะ
08:02เรามารอตั้งนานแล้ว แล้วยังไม่ได
08:04้กินข้าวเลย
08:05แบ่งกันนะ
08:15เย้ย
08:16เย้ย
08:16เย้ย
08:17เย้ย
08:42เฮ้!
08:51เธอช่วยทำกันบ้านเลยแค่แล้วหน
08:53่อยสิ
08:57อืม แล้วให้
09:00ไม่ต้องหรอก
09:01หายกันกับข้าข้าวกันกัน
09:03กันนะ
09:08อืม วิชาสังคมจะได้คันนั้น
09:12เท่าไหร่เหรอ
09:14นี่สิ แล้วเธอล่ะ
09:16ก็ตรงนะสิ
09:17กับบ้านไปโดยแม่ได้ไหน่ๆเลย
09:19อยากกับบ้านไปแล้วไม่ CONN ไปอВ์
09:21ตพ่อแม่เหมือนเธอ จัน
09:25ถึงอวดไป
09:27พ่อกับแม่เราก็ไม่สนใจหร
09:29อก
09:30เขารักพี่สาวกับน้องเรามากกว่
09:32า
09:35อืม ที่นี่เยียบเน้า
09:38อืม
09:40แม่เรา ไม่ค่อยชอบเรามาที่นี่หร
09:43อก
09:43แต่เราไม่ครัวนะ แล้วเธอล่ะ
09:45ไหน
09:48เวลาพี่เราข้าง อาราวาiyaขึ้นไม
09:51่เจอ
09:53ไม่มีบ้านไหนย้อม让Let's hit
09:55เพราะพี่เราตามมา
09:59เจอใคร ทำร้ายหมด
10:02แต่เราเคยหนีมาที่นี่นะ
10:04แต่พี่เราไม่กล้าขึ้นมา
10:09นั้นก็แปลกดีนะ
10:10เราอยากไปนางพยาบาล変 foreign
10:12พี่รักษาพี่สะเธอไง
10:16ผู้ชายเป็นน้างพยาบาลไม่ได้ห
10:18รอก
10:19เธอต้องเป็นประดูตรพยาบาล
10:29เฮ้ย เราทำการบ้านให้อิ่งก็ได้
10:30นะ
10:32ชัยไม่เข้าใจตรงไหน ถามเราได้
10:35เลย
10:40ลูก ไม่มีใครลูก
10:43แป้นหนังนนส เดี๋ยวไปลูก
10:46ตั้งสัตว์ติ ลูก ตั้งสัตว
10:47์ติ
10:48นสอย่านลัก อย่า
10:52เรียว
10:57อย่าพูดลูกไปนะลูก เดี๋ยวแ
11:00ม่ว
11:00ทางไปฝับน้องเป็นไว้ แล้วม่
11:01าจะลิ่มกับมาจํ magariนะลูกนะ
11:05ไม่เป็นไรน่ะลูก
11:21พอได้แหละแล้วพี่รู้ว่ะ
11:22ทำไมต้องทำลายกัน ทำไมลูกซ้ายแ
11:25บบปัญหา
11:26มึงไม่ต้องมาพูด
11:28มึงนะ ตัวดี
11:29ถ้ามึงเข้ามา จะข้างนี้ตายเลย
11:48มึงพาพวกมันมาทำลายกูทุกว
11:50ัน
11:52เดินๆ พวกมันก็จะถมคืนกู
11:55เจอกูต้องนิวสุมหวนสุน
11:57กูจะจากการมึง
12:02นี่สุดเจ็บ หองลักคง หวงคง
12:05กูจะเอาเลือนหวงออกเลย
12:11มา
12:12เอาไง ตายเป็นตาย
12:16เราตายกัน ทุกอย่างก็จบสักท
12:19ี
12:21หนูท่านไม่ไหวแล้ว
12:24ไม่อยากให้ลุก
12:25มึงมีฟัง ไม่มีฟังที่ กูต
12:25ัวแหวะ
12:27ไม่รู้ ไม่รู้ จะเจอเกิดมันเพื่อ
12:28อะไร
12:29ทำไมไม่ตายเป็นพ้อร์นในสัก
12:30ที
12:32มา ตายเป็นตาย
12:34แม่
12:35พี่ก็แด้แล้ว
12:37ไป๋ยว เอาป้านแดง จะไปแน่งไม่
12:39เหลว
12:39พี่แผ็ง พี่ฝังลูกด้วยนะ
12:43ไปไปไป
12:47มา Н่าถาให้ลูก
12:50มานี่ น่าถาให้ลูก
12:51เดี๋ยวได้จะอด ลูกอีก
13:50ขอบคุณครับ
14:03ใจ!
14:03ไก่จับโกโยโลโสงถึงโล
14:04คริ่งอย่างรอร้อยแล้วจ๊ะ
14:05คือนี้นะ
14:07เอาแล้วไก่เทศกาญสองพันตั
14:08วให้ฉันส่งโลงหน้าเลยมั้ย
14:10อ่าไม่นะอาจ้า...
14:13ของเจ้น่อมมีไก่เทศกาญหนึ
14:15่งพันตัวนะ
14:16มัดจำมาแล้วหนึ่งมืน
14:18แล้วก็ของวันนี้ไก่อีกสองร้
14:20อยตัวนะ
14:21ทั้งหมดก็เป็น 12,000 จ๊ะ
14:29อ่ะ นี่ เอ่อ คัดไก่ให้เจ๊เอง
14:33นะ
14:34อย่าให้ผู้ว่าเธอมาคัดให้เจ๊
14:35นะ
14:36แล้วก็ขนาดนะ ให้เหมือนแบบเก่
14:37านะ
14:38ถ้าไม่เหมือนนะ ครึ่งหลังเจ๊
14:40ไม่กลับให้จริงๆด้วย
14:41เธอหน้าเจ๊ อ่ะ
14:44เดี๋ยวฉันจัดการให้นะจ๊ะ
14:46เดี๋ยวข้ามๆเนี่ย ชายเขาจะกล
14:48ับจากอ่านทอง
14:49แล้วเดี๋ยวฉันจะไปส่งให้จ๊
14:50ะ
14:51อ้าว เป็นอ่างทองเหรอ
14:53เมื่อกลางวันเห็นที่ห้องหารใน
14:54เมืองนะ
14:56เอ่อ ชายวิ่งไปหาลูปล้องแต่
14:58เมื่อวานนะจ๊ะ
15:00เจ๊จำผิดคนหรือเปล่า
15:26เป็นไง กินข้าวยังอ่ะ
15:33อืม ไก่มีปัญหาอะไรไหม
15:43เป็นอะไร หน้าง่อยยังก็ส่วนเต
15:47็ม
15:54ใครอยู่ด้วยมันจะมีความสุขได
15:56้อย่างไรวะ
16:05นั่นออกไปโดนอะไรมา
16:11ไม่รู้สักเรื่องจะได้ไหม
16:14ที่กระดานด้านล่างอ่ะ
16:16ลูกค้าสั่งไก่เยอะเลยนะ
16:19ที่อย่างเงี้ย
16:19กูไม่เห็นรู้เรื่องกับมึงด้
16:21วยเลย
16:25เดี๋ยว มาคุยกันก่อน
16:31เลิกซาวซี เลิกวุ่นวายสัก
16:33ทีได้ไหม
16:36มึงมันเก่งเกินไป
16:39ยุ่งวุ่นวายมากเกินแพะ
16:42มึงช่วยจำใส่หัวไว้ด้วย
16:44นะ
16:45ว่าทุกวันนี้กูไม่เคยมีคว
16:47ามสุขเลยที่อยู่กับมึง
16:50ชีวิตมีแต่ตกตั้ง
16:53ไม่มีสักหิออะไรเลย
16:56ทำไมเธอพูดจากแบ่นนี้
16:59ทุกวันนี้ฉันก็ทำเพื่อนลูก
17:01เพื่อคอบครัว
17:03ถ้าเธอไม่สบายใจอะไรเธอก็บอกฉั
17:05น
17:06ถ้าอยากได้อะไรเธอก็บอกฉัน
17:08ฉันนี้ ฐานพระ leaving
17:10น๊อมกันจก justement
17:28กินข้าวเลยไหม เดี๋ยวฉันตั
17:30กข้าวให้
17:35ไม่อ่ะ
17:46ชัย เอาไว้เป็นทุนรับซื้
17:50อไก่ส่วนตลาดซ้ายอ่างทอง
17:52ฉันยกให้เธอขายได้เท่าไรก็เอ
17:54าไปเลยไปปริหารจัดการเองกันแล
17:57้วกัน
18:05ได้ ฉันก็อยากพี่สูตัวเองเหม
18:08ือนกัน
18:14เฮ้ยเย็นนี้กลับมากินข้าวบ
18:16้านนะ ฉันจะทำต้มแซบกับราบ
18:18ไปให้
18:23อันนี้กลับมากินข้าวบ้านนะ
18:31ฉันจะทำต้องกับราบไป
18:33เมืองได้เมื่อ出来
18:34เมืองใจใหญ่คนเดียวเหรอ
18:44เมืองใจใหญ่คนเดียวเลย
19:17โอ้
19:181. มันการกัน
19:38ขอโทษทีนะพี่
19:40มันไม่ใช่ความผิดของพี่ชายอะ
19:42จ้า
19:42มันเป็นความผิดของฉันเองจ
19:44้า
19:44เพราะที่วันรถมันเสียนะจ้
19:46า
19:47จ้า ฉันก็เลยแก้ไขปัญหาไม
19:48่ทันนะพี่
19:50ขอโทษทีนะ เดี๋ยวฉันชดใช้
19:51ค้าเสียหายให้หมดเลยจ้า
19:54จ้า จ้า
19:55ขอบคุณมากนะพี่นะ
19:57จ้า ขอบคุณจ้า
19:58จ้า สวัสดีจ้า
19:59โอ้ว สะวัยใจบ้างนาน
20:01ไว้ใจแล้ว ไว้ใจอีก
20:03ร่วมผลว่างนี้ บ่อยผลทำไม
20:05มาไหลจะเริ่มลงผลวงสักที
20:07ฮะ
20:07เจ้นอม อย่าพึ่งมาโหนะ
20:09ตอนนี้ฉันเตรียมสำรองไว้ให
20:10้เจ้แล้ว
20:11อ้าว
20:12เพราะฉันล่ะ ฉันรอมานานแล้
20:13วนะ
20:13ข้าเสียหายทั้งหมดเนี่ย เจ้ห
20:15ลิวจะว่ายังไง
20:16ในว่ามัสซีจะรับผิดชอบอย
20:17่างไง
20:18จะเย็นเย็นจ้า จะเย็นเย็น
20:20ตอนนี้ยัมมีไก่ที่ห้องเย็น
20:21ของตลาดยิ่งเจริญเขา
20:22เดี๋ยวฉันตัดแบ่งให้กลั
20:24ดไม่แล้ว
20:25ตอนนี้จะให้เด็กไปเอาอยู่
20:27ส่วนที่เหลือ เดี๋ยวฉันตาย
20:28อยในนะ
20:29แบ้นะ
20:30เจ๋
20:31เจ๋๋๋๋specific
20:31ไฟไหน heats epi
20:33จากที่ห้องเยียนตับว่า
20:34ไกล้อย่ายะrophe bareng ลิ่มเถSound light
20:36๊ะ
20:37สองหมึงตัวเนียนะ
20:39เออ
20:40มันบอกเฮียที่ห้องเยียนบอกว
20:41่า
20:41ใช้ไก่พยังหัวลูก
20:42ทำไมพวกแกทำกันแบบนั้น
20:44เอ่อ เอ่อ เฮียชัย
20:47เอ่อ
20:49พี่
20:50โอ้ย
20:59กับมือตัว
21:03เว้าฉันหน่อยนะ ฉันขอล้องล่
21:05ะ
21:05ไม่มีใครให้ฉันเลิกจริงๆ
21:08เดี๋ยว ห้าแสน มีสองเรือนนะนะ
21:09ของเก่าไม่จ่าย
21:10ไม่น่าจะเอาของใหม่เหรอ
21:12แค่นี้ก่อนนะ ฉันยุ่ม
21:13เดี๋ยว ๆ บัวลาย
21:19แต่คราวนี้ฉันไม่ได้เอาเยอะเลยนะ
21:22ฉันจะไปวางประการสาร
21:24ถ้าฉันติดคุกไป
21:26ฉันจะใช้นี่พี่ได้ยังไง
21:28ขอออกับ
21:32ฮัลโหล
21:33พอพูดกับพี่ไอ้พระมาณนะจ๊
21:35ะ
21:41พี่โทรไปหาทุกคนที่รู้จักช
21:43ัย
21:44เผื่อว่าจะมีใครรู้ว่าอยู่นั้
21:46น
21:55จนคนงานบอกว่าเห็นชัยครั้งส
21:57ุดท้ายที่สวนอาหารกับผู้ห
21:58ญิงคนนึง
22:00พี่ตามไปเฝ้าหลายคืน
22:02แต่ไม่เจอ
22:03โอ้โห นอนแล้วลูกนะ
22:30โอ้โห
22:31โอ้โห นอน ลูก นอน นอน ลูกนะ
22:39ใช่
22:42หันน่ามาคุยกันดีด้วยมั้ย
22:43ฉันขอล้อง
22:44ถ้าข้อกลัวแตกแยก ลูกเราจะม
22:51ีปัญหา
22:52ถ้าไม่เห็นแก่ฉัน
22:54ก็ขอให้เห็นแก่ลูก
22:56ฉันบกพ่องอะไรตรงไหน ฉันพร้
22:58อมที่จะแก้ไข
23:07ฉันก็จะเข้ามาคง
23:10ฉันก็คงเข้ามาคง
23:25ฉันก็คงกลับมาคง
23:31ที่ขังทุกวันนี้ก็เพื่อลูก
23:35เพื่อครอบครัว
23:40ทำท่างผิดอะไร
23:46ฉันผิดอะไร
23:47ฉันผิดอะไร
23:48ฉันผิดไปไหนแล้ว
23:54ข้าชักหน้ามีจริง
23:58กูไม่อยากมีเมียงอย่างมึง
24:01ชัย
24:17ชัย
24:38เจ๊
24:38เจ๊
24:39เจ๊
24:40เจ๊
24:41เจ๊
24:41นอมเมียดของที่โรงงานตายหมด
24:42แล้ว
24:45เจ๊
24:45ไม่เป็นไรหรอก
24:47ปล่อยเอกเขายกไป
24:49เจ๊เป็นนี่เขา
24:59เจ๊
25:01เจ๊
25:01เจ๊
25:12เจ๊
25:12เกิด
25:15เจ๊
25:16เจ๊
25:17เจ๊
25:18เจ๊
25:31เจ๊
25:43อืม
25:57จะไปไหนล่ะ
25:59เอ็งไม่สบายขนาดเนี้ย
26:00ไม่หาหมอน่อยเธอลูก
26:02จัดไม่มีอะไรอ่ะ
26:04กินเยอะแล้วเดียวก็หาย
26:06คนเดียวมันจะไหวจังลูก
26:09แล้วเนี่ยยังจะบออกให้เชัย
26:10เนี้ย
26:11มันมาอยู่กินกันที่บ้านอีก
26:12เจ้าใหญ่แบบนี้
26:13ยังด้อยอ่ะ แต่น่าจะให้มัน
26:15ลึกถึงลูกที่จะตอขึ้นมาบ
26:17้าง
26:17ฉันคอมถึงนะ
26:19อย่ามายุกกับคอมเลย
26:20แล้วแพน
26:23ช่วงไปแล้ว
26:25หนูต้องเป็นเด็กดีนะ
26:28แม่เราอยู่ช่วง
26:41ไม่อีกอย่างนี่
26:46แม่เร็ว
26:59สุดต้องมัน
26:59ดี
26:59- สิ หาลู? альныйฟ fr hew
27:04หาลู...มันอยู่ไหนอ่ะ?
27:07ฉันผักดูแลลูกด้วยนะ...
27:09เนงเธอให้ดีๆนะ
27:12อยู่ไม่ได้แล้ว
27:14ฉันแง disappearance differenti
27:15ình BU แฮะ แต่ Havens 我們的 residuum
27:21- มันfiจะได้จบๆ
27:22มันจะจบได้อย่างไรวล่ะ?
27:24อย่างนี้ต่อไปดี
27:26วันจะยุดanging��니ให้เกิ encanta
27:28ถ้ามันข้าตัวตายอ่ะ มัน
27:30จะข้าลูกให้ตายตาลูกไปท่า
27:32มันไม่รอบลูกสิ
27:33เอาเลย มันข้าเลยสิ เอาสิ
28:21หาลู หาลู ขอพูดกับเจ๊ใหญ
28:24่นะครับ
28:28โทรผิดแล้ว เดี๋ยวครับเดี๋
28:29ยว ใช่บ้านชัยหรือเปล่า
28:35ชัยเขาไม่ได้อยู่ที่นี่ ผมเป็นเพ
28:37ื่อนชัย อยากคุยกับเจ๊ใหญ่มี
28:40ของชัยหน่อย
28:41เอ๊ะ ก็บอกแล้วว่าชัยเขาไม่
28:42ได้อยู่ที่นี่ โทรไม่ผิดหรอกคร
28:44ับ ก็เคยโทรหาชัยเบินนี้ประ
28:46จำ
28:50แล้วมีธุราอะไรล่ะ
28:54เคยซื้อนม กับเจอใหญ่ อนมเม็ด
28:57ด่ะ รู้ใช่หมะ ตอนนี้ติดต่อเจ
29:01อใหญ่ไม่ได้เลยอ่ะ อย่าให้ชัย
29:03มันช่วยอ่ะ
29:05ขอร้อนแล้ว ไอ BJ น Karolhmurvax i nu
29:08bruhm faud lågang oh
29:09комментарีกนิขว livres cabe up table
29:16มีค่าสิเวลานะ
29:18พอจะหาให้ได้ไหม
29:24ยาบ้า 5,000 เมตร
29:27อาจหมายถึงอนาคตคนอีกหลายคน
29:29ที่ต้องหมดไป
29:31สารได้พิเจยนาแล้ว
29:32สมควรตัดสินจำเลยจำคุก 30
29:35ปี
29:36จำเลยให้การสารภาพเป็นประโยช
29:38น์ต่อรูปคดี
29:39รถลงมา 1 ใน 4
29:41คงเหลือจำคุก 20 ปี
29:49พอ
29:52นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่พี่ได
29:54้เห็นหน้าพ่อ
29:56หลังจากนั้น
29:57พี่ก็ถูกส่งมาที่เรือนจำหญ
29:59ิงเพราะยา
30:01ที่ชัยเอากลับมาซ่อนที่บ้านใ
30:02นวันนั้น
30:09ฉันชื่อรุ่งที่วาเขียวสน
30:10ัน
30:11เจ้าหน้าที่ราชทัน 6 เรียกฉ
30:13ันสั้นสั้นว่าคุณรุ่ง
30:16พวกเธอเป็นผู้ต้องโทษ
30:17นั่นคือสาเหตุที่พวกเธอเข้า
30:19มาที่นี่
30:20กดข้อที่หนึ่ง
30:22เจ้าหน้าที่ไม่มีกวามผิด
30:24กดข้อที่สอง
30:25ถ้าเจ้าหน้าที่มีกวามผิด ให
30:27้ย้อนกลับไปดูกดข้อที่หนึ
30:29่ง
30:29ฉันไม่ย้อนให้ใครมาฝ่าฝื้น
30:31กดระเบียบที่นี่
30:33ส่วนกดข้ออันอื่น อยู่อยู่ไป
30:35ก็จะรู้เอง
30:37ใครมีกำถามไหม
30:41ดีมาก ไปได้
31:04เดินไป เดินไป ไปไว้
31:08เป็นละเบียบด้วย เป็นละเบีย
31:09บ
31:16เดิน
31:25อันนี้พี่ เดี๋ยวฉันจัดการให
31:26้
31:27สมจิต ทองคุ้ม
31:31แล้วชื่อเล่นหรอ?
31:32ชื่อหลิวจ้ะ
31:35พี่ ชื่อนอนพี่อยู่นี่นะ
31:46ดับไฟ
32:09หน่อย
32:10ใอ่
32:12น่า
32:17ว่า
32:22น่า
32:26เจ้าว่า
32:55กลับกลับกลับ
33:28เก็บที่นี้น่ะ
33:30ฟันเป็นโลธ กับแม่ห้อง
33:31ใช่ ฟันไม่เห่อ
33:33มืองกับเป็นแม่ห้อง
33:34หน่าที่ของมืองสี
33:35มืองนะไปจะเก็บขึ้นมา
33:36ทำไมสิ...!
33:37ทำไม...สิหาร
33:39OFFICI SAFれる
33:40ยุด!
33:42areas fine
33:47ฉันเห็นพวกเธอและฉัน
33:49เสียดายคนที่เขาอยากก็เป็นคนดี
33:51อดมือกินมือเก็บขยะ
33:54แต่นี่โอ้โห อยู่ดีกินดี
33:58เช้ามามีคนหุงข้าวให้
34:01กินแล้วชามีคนล้างให้ ยังไม่
34:04สำนึก
34:06คุณนุก เอาไปทำโทษ
34:09ให้ออกไปถางย่า
34:10นุกไม่คิดนะครับ
34:42ชีวิตในคุก เต็มไปด้วยเรื่อง
34:44ซัมซาก
34:46แล้วก็ซัมซากอีกหลายเรื่อง
34:48นั่นคือสีที่เกิดขึ้น
34:51จากที่เคยคิดว่าทำใจยอมรั
34:53บมันแล้ว
34:56กลับกายเป็นช่วงที่เร็วราย
34:58ที่สุด
35:00สำหรับที่
35:01โอ้ย คุณดูไม่รู้เรื่องแล้วเ
35:15นี้ย
35:17น่าลองคา ชิบาย
35:18ไม่เคยเห็นใครเข้ามาแล้ว
35:20น่าสมเพชรธยนี่มาก่อนเลยอ่ะ
35:23แมน พวกจะมั่งกำลังสิถึกย
35:25ิงใยรออยู่น้ำ
35:36อาการนี้นะ
35:38กลัวนี้จัวติดไงเลยว่ะ
35:40จัวติดเอียังเอ้ย
35:42จัวติดพ่อมากๆ
35:44ก็ติดเอดสิว้า
35:48กลัวนี้ด่า
36:19เฮ้ย ไม่หิว ไม่หิว ไม่หิว ไม่
36:26หิว
36:26ไม่หิว เอ้ย อย่าทำแบบนี้เลยนะ พ
36:28ี่
36:30ตอนที่พาไปอาจน้ำ เกียกระเพิ
36:34้มมาหยุด
36:36พูดอะไรแบบแปลก ชักไปห่วงเข
36:41าว่ะ
36:42เราคงด้วยช่วยกันดูมินอย ตอน
36:45เข้าต้องงาน คงไม่ยากหรอก
36:47ตอนแล้วไปแล้ว พี่เขาต้องหิวม
36:50เดียวแล้ว
36:51น้ำนั่นสิ จริงๆ ชั้นก็น้
36:54ำหิวมแค่งดำ ทั้งไข่ทั้ง
36:57อวก
36:58อย่ามันพูดไม่ผิดรอก
37:01ไอโลกเมียกแบบ เท่าไม่รู้ก
37:03็อยู่ใจนาน แต่ก็รู้ปุ๊บ
37:05พักเดียวเดียวก็ไป ชิงไปซะก
37:08่อนดีกว่า จะได้ไม่ทอละมาน
37:09แกจำอีปูที่มันง่วงูบ้
37:12าบ้าได้ไหม
37:13ไม่ หรือมันยังทำใจกับบ้
37:15านใหม่ไม่ได้มากกว่า
37:16เชื่อว่ามันไม่ถึงขั้นนั้นหร
37:17อก
37:18ไม่รู้สิ
37:22คนเรา พอมือแต่ด้าน มันก็ทำอะไรโ
37:26ง่เลยเหมือนกัน
37:31ตกต่อแรกสิ
37:56อื้อ!
38:17ลูกเฮ้ย
38:19มันรู้ทุกคนในลูกนี้
38:20ไม่มีใครไม่เคยทำความผิดมาก่
38:23อน
38:24แต่ทำผิดแล้วยอมรับสะ
38:27คิดเงี้ยว่าเป็นวิบากดลับ
38:28ของเรา
38:30สร้angปัญหามาแล้วยังไม่พอ
38:32มาสร้างภาระให้คนไilians่นี้
38:35อดีษ จะเป็นอ้าง windy ค่า
38:38แต่ปัตถุบัน próprio
38:40และขอให้ลูกเป็นคนดีที่สุด
38:43ถ้าทำผิด ยอมรับ Nope ผิด
38:46เก้ยงหกcos sidor, ปรับลุง
38:49สังคงไปนอกยังไงโอกาส
38:51และให้อย่าไปลูกๆ ของแม่ทุก
38:53คนเสมอ
38:54แม่นาย
39:13ขอโทษ
39:15ทุกคนเคยทำผิดพลาด
39:17ที่แม่ต้องดูดาว่่ากลาว
39:20ก็เพื่อให้ลูกๆ ทุกคนไปไหนทาง
39:22ที่ถูง
39:22ไม่มีแม่ควรไหนไม่รักลูก
39:24หรอก
39:25หรืวมีลูกใช่ไหม
39:27หรืวรักลูก
39:29หรืวก็ต้องอยู่เพื่อลูก
39:31แม่ว่าology
39:32กังวลกับสิ่งที่ยังมาไม่
39:34ถึง
39:35หรือให้มีสติ contemporary
39:36คัน träff birthday
39:38เลือกันรักวล
39:53มีใจด้วยนะพี่ หนูเค้าดูหน่อย
40:01เห็นไหม แบบนี้ต้องประกาศให้
40:03โลกรู้ว่าค่าหน่าตายยาก
40:05นี่เอาหน่าเรือน เอาหน่าหน่า นี่
40:10พวกเราไม่ได้เป็นเอ็ด
40:12อีกไม่ได้เป็นเอ็ด จริงๆๆๆ
40:15ๆๆๆๆด้วย
40:18นอยอสมจิตเย็มยาดด้วยค่
40:22ะ
40:26เหลียวเป็นยังไงมังลูก
40:30หลัว
40:34ลูกโทธน่า ลูกโทธน่า ลู
40:39กโทธน่า
40:42ทําใจแล้วเริ่มต้อนใหม่
40:46หลิว
40:49มาเป็นหลวงเองนะลูก
40:51เองต้องสู้นะ
40:52ทั้งหมดเป็นยังไงบ้างค่ะ
40:59หลองจะตามมา
41:01ยิรอนนะ
41:01นายให้มานะ
41:03นายให้มา
41:04ให้มาที่นี่น่ะนะ
41:10นายไม่ไหว
41:12หลิว
41:16เก็บเอาไว้ดูนะลูก
41:19เดี๋ยวน้า
41:20จะฝากเจ้าน่าที่เอาไว้ให้
41:23เองจะได้มีกำลังใจออกไปหาล
41:26ูก
41:30ถ้าน้าติดแทนเองได้
41:33น้าจะติดแทนเอง
41:44หลังน้ำ lakes่วมใหญ่ปี 38
41:46แม่น้อยก็เปลี่ยนห้องเก็บข
41:48อง
41:49ที่ทั้งโลกและเห็นอัพ
41:51เป็นชมรมนักเขียนที่เต็นไป
41:52ด้วยความคือฆัก
41:53ทุกโลกปากตักนี้หน่อย
41:56началаที่dotกมัน
41:56Aa รับเกลบ tweeting
42:07แล้วพี่ก็เริ่มหัดเขียน
42:13พอ กลางตี
42:14พี่ก็เริ่มเขียนบุทความ pulled and
42:16would blank
42:16เป็นร่าง
42:18แล้วพี่ก็มีผลงานเป็นของตั
42:22วเอง
42:36ทุกสี่มีโครบกันมาใหม่ด้วย
42:38นะ
42:39ออกประเทศป่ะ
42:41เพราะหัวเหมือนกันลองสมัด
42:42มาก
42:46ทุกสมัดมาก
42:59เสร็จแล้ว
43:02เฮ้ยหญิง ชื่อว่าลายมือแก
43:04นี้สวยดีวะ
43:06ทำให้สำนุกอาชยากรแผนดิน
43:07ของพี่หลิวดูเด่นที่สุดใน
43:08ห้องเลย
43:09ลายมือสวยมากหญิง ขอบใจมาก
43:13นะ
43:14ก็ได้ที่เขียนสวยแหละ
43:15อยากเขียนเก่งอย่างพี่มากกว่า
43:18ไม่เก่งหรอกจ้า ท่าตั้งใจ
43:22คมมากพี่
43:23ป่ะ คืนนอนกันเธอ
43:24วันสองวันนี้หญิงต้องรีบน
43:25อนหน่อย
43:26เดี๋ยววันงานหน้าโซไม่สวย
43:29ป่ะ
43:30ไม่สวย
43:31ป่ะ คือ
43:31ป่ะ
43:32ป่ะ
43:33ป่ะ
43:33ป่ะ
43:34ป่ะ
43:37ป่ะ
43:43ป่ะ
43:45ป่ะ
43:48ป่ะ
43:54รูเจอมันไงทางไข้อ่ะ
43:58ป่ะ
43:59ป่ะ
44:05ป่ะ
44:06ป่ facilitate
44:07ป่ะ
44:11คือๆ
44:12ป่ะ
44:15escape
44:24ลุก expanding
44:25ๆ เให้น่อย
44:33เจ็บ spreadsheets
44:35สมเดชประเทพหาแล้วทรงปลด
44:37พี่แม่ปื้มใจแล้วดีใจเป็
44:39นที่สุด
44:39เนื้อถึงเต้นจนพูดไม่ออก
44:44เลย
44:45ขอบคุณแม่มากที่การุณา
44:47ogn virginia ไม่เคยคิดเลย
44:48ถ้าแม่มายชีธังของให้โอกา
44:51สหนู
44:52ก็พ attribute ลูกเองท Amprit
44:54เขาคนเรา ถ้ามีความเปลี่ยนแล้ว
44:56ทำอะไร ก็อย่าสมเดชได้ด้วยตัวเ
44:58องทั้งนั้น
44:59ลูกทำดีแล้ว
45:01ตั้งใจทำต่อไป
45:05คุณแม่น้อยมาก
45:07อ่ะพี่
45:16ของนั่งวันเห็นความเสร็จ
45:18ของนั่งเขียงค่อนใหม่
45:25เงินเง็บจากของหนูทั้งเดือนเลยนะ
45:26พี่
45:27เปิดสิ
45:37ให้
45:43พี่
45:48จะหยุดเขียนนะ
45:51จั coff
46:22ดับไฟ
46:32จะเป็นเพราะเพื่อลูกเพื่อพ่อ
46:35หรือเพราะพี่เริ่มเห็นคุณ
46:36ค่าในชีวิตก็แล้วแต่ไม่ว
46:39่าจะเพราะอะไรสิ่งนั้นก็จุด
46:43ไฟของพี่ขึ้นมาให้ลูกชนกว
46:45่าเดิมและยังมีหนึ่งความจ
46:47ริงที่เราปฏิเศษมันไม่ได้เวล
46:50าในคุกมันผ่านไปช้ามาก
46:54คนเราจะทำเกือบทุกอย่างแหละเพื่
46:57อให้ความคิดไม่ว่างเกินไป
47:33พี่ขอบคุณเดือนมากนะที่ช่วยเป
47:36็นกำลังใจให้พี่
47:40พี่
47:42อย่าเซ้าดิ
47:45หนูออกนะไม่ใช่หนูเข้า
47:50ไปเจอกันท่านนอก
48:04โทรอยนะ
48:26บางที
48:28พี่ก็รู้สึกใจหายเหมือนกัน
48:29ที่เรือนไม่อยู่
48:31แต่อย่างไรพี่ก็ต้องคอยเตือนตั
48:33วเอง
48:34ไม่ว่าความสุขหรือความทุ
48:36กข์
48:37มันเข้ามาแล้วมันก็จากไป
48:57ใครเหรอคะ
48:59นักโทษฉันเยี่ยนคนหนึ่ง
49:03มีอะไรพิเศษหรือเปล่าคะ
49:05พิเศษสำหรับพี่ทุกคนแหละ
49:07ไม่ใช่ทุกคนที่อยู่ในนี้อยากทำผิ
49:09ด
49:09บางที
49:11เขาแค่หมดหลทางที่จะสู้
49:13และบางที
49:14สังคมก็พลักเข้าเข้าไปอยู่
49:16ในมงอัพ
49:17ส่วนเราอยู่ที่นี่
49:19เพื่อทำให้สถานการณ์ที่เลร้ายไม
49:21่แย่เกินไป
49:24เพื่อช่วยสงคนที่บาทเจ็บทางใ
49:26จ
49:26ให้ข้ามแม่น้ำแห่งความหว
49:28าดกลัว
49:29จนถึงจุดที่เห็นความหวัง
49:31ได้ล่างล่าง
49:32แล้วก็หยุดเหลือ
49:34ปล่อยเขากลับลงไปในน้ำ
49:35ให้พวกเขาว่ายเอง
49:41แต่ไม่รู้จะมีสักกี่คนที่ไว้
49:43ไปถึงฝั่ง
49:52แม่หลิว แม่หลิว แม่ชมพ
49:54ู
49:55อย่านะ แม่ชมพู
49:56ทำอย่างนี้น้ำแดนอะไรขึ้นมา
49:58มันแห่งทำอะไรปล่า ๆ แล้วไว้
49:59ไว้
50:00นี่
50:02นี่เป็นรอด
50:03พวกไม่รู้เรื่องไว้ไว้
50:05นั้นปั๊บ protege
50:06ตุ๊ ยิ่งมาตายตรงนี้
50:08บ NXT ช่วยหานะ
50:10bottlesเย่ยว tutte
50:13ไม่รู้เดียวก็ชิ Montana flap
50:14เดี๋ยว Все เหรือมา ปิดโทรแล้ว
50:15อ่ะเดี๋ยว จะเย็นๆนะ
50:16เราคุยกันได้ ใครทำอะไรเธอ
50:19เดี๋ยวไม่subก็คอย
50:22เกี่ยassedม播 sprawdดกิมเจ้าแล้ว
50:24เกี่ย poem 終ายไปอย่างมี集 relation
50:27poop ไม่ แย่
50:29ปあดกัน yapmış
50:30บอกคุณมาด้วยคุณจากการให้
50:35ความมันอยู่ที่ทางตังหัก
50:39ก็ได้แล้วสละพัก
50:42ไปทั้งแปดพี่เรา
50:44เอาอาภัยไปขึ้นเฮ็ดยัง
50:47ความมีทางคิดเลย
50:51มีสิบัย
50:52เธออยู่ทางหนึ่งนี้นะ
50:54จะเย็นเย็น
50:55เดี๋ยวฉันจะเป็นคนเขียนคำร
50:57้องให้เธอเอง
50:59ถ้าจะตายอ่ะ
51:00ก็ขอให้ใบคำร้องตกไปก่อนก
51:02็แล้วกัน
51:03ขอให้เชื่อนะ
51:04ว่าความยุธิธรรม
51:05แล้วความดียังมีอยู่จริง
51:07ใช่จริงๆ ใช่มั้ยพวกเรา
51:14ใช่
51:14จะเย็นเย็นนะ
51:16ค่อยๆหวางเชื่อกลง
51:18ฉันขอล้อง
51:30จากนั้น ใบชมพูก็ได้รับคว
51:32ามไม่ตาจากสารคือนพยธธธ
51:36ส่วนอ้อยก็เลิกเป็นอันทภ
51:38าล
51:39แรกกับที่พี่เขียนดีกาขอ
51:40คำรองให้
51:46วันหนึ่ง พี่ได้รับจดหมายจาก
51:48ลูก
51:51พี่ถึงรู้ว่า
51:53แม่น้อยได้ส่งบทความเรื่องส
51:54ำนึกอัชยากรแผ่นดินไปให้
51:56หน้าเพ็น
52:00มาเย็น
52:29แม่คะ หนูรักและคิดถึงแม่
52:33มาก ทุกคนสบายดีนะคะ
52:37ตั้งแต่ครั้งหนูอ่านที่แม่เขี
52:39ยนบทกวามถวายพระเทศให้ตาฟั
52:41ง
52:43ตารับรู้นะคะ น้ำตาแกไหล
52:47หนูอยากบอกว่า หนูขอบคุณแม่
52:50ที่ให้ชีวิตหนู เรียงดูหนู ค
52:53อยส่งหนูเรียน
52:56หนูกำลังจะรับปริญญาค่ะ
52:58แม่ ไม่ว่าใครจะมองแม่ด้วยส
53:00ายตายยังไง
53:02หนูรอวันที่จะได้อยู่กับแม่
53:05รักแม่ที่สุด น้ำฝน
53:18แล้วในที่สุด วันเองความหว
53:21ังของพี่ก็มาถึง
53:23จำไว้นะว่าความหวังจะพาเรา
53:26ไปเจอกับทางออกของชีวิต
53:29ดูอย่างต้นไม้ต้นนั้นสิ
53:33มีรอยปูนแตกนิดเดียว เขาก็พ
53:36ยายามพี่จะขึ้นมาให้ได้
53:39ทางทางที่ไม่มีดิน ไม่มีอะไรให้
53:42เขาเลย
53:44อยากมีชีวิต เขาก็พยายามพี่จะแ
53:47ผกกินก้านสาขา
53:49เพื่อให้ชีวิตจะเรินงอกงามขึ
53:51้นมา
53:54หนูอย่างขอบคุณพี่มากเลยนะคะ
53:56พี่สอนให้หนูรู้จักการใช้ชีว
53:59ิตยังมีคุณค่า
54:02จากคนที่ไม่เคยมีค่าอะไรเลย
54:06จากคนที่ทิ้งชีวิต
54:10กลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้
54:11ง
54:13ถ้าน้ำฝนเขารู้ เขาคงภูมิใ
54:15จนะคะที่มีแม่อย่างพี่นะคะ
54:23เกิดพี่อยากจะเห็นนะคะ
54:42เกลดสามจึดสอง
54:47เก่งมากๆ
54:48เก่งเหมือนพี่นั่นละค่ะ
54:51แล้วหนูจะรอวันแห่งความหว
54:53ังนั้นมาถึงนะคะ
54:59ตั้งค่ะ
55:26เก่งมาแล้วแม่นอน
55:30อยู่กลับมีค่ะ
55:33ออกไปเป็นคนดีนะลูก
55:35เธออยากกลับมาอีกล่ะนะ
55:42เก่งเสรอ
55:45เก่ง lama
56:08adio
56:25อีกหาย
56:28เดียว
56:34อีกหน่อย
56:36เพลง weiterhin
56:36อีกอบ
56:42ใช้
56:43ตaring
56:48คุณ
56:49ส lime
56:49ฉันปรับเปลี่ยนพzzaกรรมได้
56:51แน่นอน
56:57ฉันพร้อมแล้วที่จะออกไปทำอะไรเพ
56:59ื่อสังคุมได้
57:01นี่คือสิ่งล้ำค่าที่ได้จ
57:03ากในนี้
57:03โดยที่ไม่มีใครคิดใครฝัน
57:07ว่าคุ้บจะสอนให้ฉันเป็นได้
57:09ขนาดนี้
57:30อยากให้ฉันเป็นได้
57:32ถ้าทำอะไรกัน
57:59ให้ทุกคนดี
58:21เฮ้ ว้า มันว่า หวังอยู่กับ
58:26การทางเบิษมัน
58:26คงต่อมาก
58:28เป็นค่ะ
58:30หน้า มันต่อ ปหโมวง
Comments