- 15 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้อหา
00:08ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปี
00:12ขวนได้รับคำแม่นำ
00:24พาเท่มไปอยู่เมืองนอกให้เร็วที่สัก
00:30แต่ฉันขอให้หมอรักษาแบมสักพักเมื่อก่อนไหม
00:34หรอไม่ได้
00:36ผมต้องการให้แบมหาจากเด็กเพิดนั้นที่เร็วที่สุด
00:39PTSD ในรักษาที่มืนนอกได้
00:41แต่ลูกผิดเพธ มีเราก็พอเป็นมัก
00:43เราต้องหาวิธีรักษาให้ลูก
00:45ช้ามไม่ได้
00:47ฉันจะจัดการให้คุณ
00:49เฮ้ยๆ ต่ออยู่นี่
01:06จับไหน
01:07ผมคำนังจับ
01:08งั้น
01:09เธอป่าให้โดนเจอกับกับบับพอ
01:16โค่
01:17นายต้olerัง ข้างของ ก็ใช่
01:32ความคิด เห�ii สูงให้ดีเลย
01:40นึงให้มีลายไปต่อ
01:42ไม่รzusrai นเอง
01:47เอาหน่งไปให้คุณแบบมเสร็จแล้วตามแม่แก่มั้ยฉันเนอะ
01:50ปวดหัว เราก็ยามให้หน่อย
02:14เรารู้เรื่องแบบมแบบมกันเด็กเพิรสนั่นใช่มั้ย
02:17โอ๊ย
02:23พวกวิปริก ไอ้โรควิปริกของพวกวันนี้มันทำไม
02:27มันส่งต่อรุ่นสรุ่นอย่างไรวะ
02:29คุณแม่เลยที่วิปริ
02:32ปากดีนะเรียม
02:35ดี
02:36นั้นเธอก็รับไปชอบไอ้ความวิปริษิมันเกิดขึ้นเนี่ยกันแล้วกัน
02:39เอ๊ย ไป
02:42เอ๊ย
02:44โอ๊ย
02:46โอ๊ย
02:48โอ๊ย
02:50โอ๊ย
02:52โอ๊ย
02:54โอusp
03:04โอ BU
03:08พวกมันเถอะ
03:27รูปนี้เหมือนคุณสศรีมวลจะไปได้หลักฐาน
03:29เอาผิดค่าตะก่อนตัวจริงแล้ว
03:32กุ้นรับอาจารย์บโนไปเอง
03:34เหลืออาจจริงๆ ก็ไม่รู้
03:36แต่อีกพวกคนช่วย ที่ช่วยรูปผลกปิดความผิด
03:39น่าจะคนลุก สะพึ่ง มึงไม่รอดแน่
04:02ไอ้เพชคุณหลับมาสวรร้านี่มันบวรตายอย่างจริง
04:06เสือกไม่เลิก
04:10ไม่ต้องกินอย่าคุมนะเรียม
04:13มีรู้อีกสุกคนคงดีเหมือนกัน
04:15ไอ้โลกวิปริตของเธอมันจะได้หายขาดสักที
04:36ช่วยพลิวมัน สักท้ายการรับโลกวิป luật
04:40สุกคนคนที่ที่ที่เยี่ยพักอยู่
04:42เกรียมเวลา
05:12ทางสาห์ตกในหน้าห้องคุณฉันี้นะ
05:42บูมย์คือคุณหลับมาโสหละใช่ไหม
05:51ที่บูมย์ทำทุกอย่าง
05:53เพราะบูมย์อยากทำรายคุณฉันยิง
06:02แม่ไม่อยากให้บูมย์เข้ามายุ่งกับเรื่องนี้
06:05มันอังการลายนะลูก
06:08บูม
06:09แต่บูมก็เป็นห่วงแม่เหมือนกัน
06:15เขาก็รู้ว่าแม่ไม่ได้ชอบผู้ชาย
06:18แต่เขายังจะทำ
06:26แม่
06:28แม่ แม่ทางบูม
06:33แม่ไม่ต้องกลัวนะ
06:34แม่ไม่ต้องกลัวนะ
06:37เพราะสิ่งที่บูมย์ทำมันคือความถูกต้อง
06:42คนที่คนจะกลัวคือคุณสีต้าขุณฉันยิน
06:46คุณฉันยินก็เป็นพ่อบูมย์
06:50บูมมันก็ค่ะ
06:51เนคที่เกิดจากกันหลุกผมคือนะ
06:53ไม่ขอโทษ
06:58ไม่ขอโทษ
07:01ไม่ขอโทษ
07:15แม่ควรบูมได้ในตัวบูมสิ
07:18ที่บูมไม่ได้เห็นมันคุณฉันยินเขา
07:23แม่
07:26แม่
07:29แต่บูมก็อยากบูมใจในตัวแม่เหมือนกัน
07:34วันที่แม่ขึ้นสาร
07:36แม่ต้องบอกความจริง
07:42เพราะถ้าแม่โก
07:45เด็กที่บริสุดคนหนึ่งจะต้องติดคุกนะแม่
07:47แม่ต้องติดคุกนะแม่
08:01ใช่ค่ะ
08:03ที่รถระเบิดที่สอนสยามการสนาที่เป็นขาวเมื่อวันก่อน
08:07น้ำวามันจะสวย
08:10มันจะอยู่ใกล้รถที่หรือเปล่า
08:13ถ้าใครสงสารอ่ะ สองของขวัดมาให้ด้วยนะคะ
08:16จะเสียลูกชายไปแล้ว
08:17โฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮโ�
08:48มาทำไมฮะ อิวคตณ์กร
08:51ถ้ารถคุงคิยไม่رมีนาวants
08:53�나วอ่ามันก็คงไม่ตาย
08:55แต่ผมไม่รู้เมื่อก่อนเลยนะครับ สะวัล
08:57บ้าหารมีนาวิ่มมา
08:59พี่้มันค่ะ และที่เรามาแวว่าวันนี้
09:01ก็เพราะว่าอยากจะคุยเรื่องนาวwartsนี้ละค่ะ
09:02ไม่คุย ฉันไม่อยากเตอรอด
09:04ออกไป ออกไป
09:07ตั้งสติหน่อยวัล
09:08มูลนี้ที่สสิวนวนเพื่อเด็กและสตรี เขาจะเอาเงินมาทำมุนให้กับนาวา
09:18แล้วยังมีเรื่องนึงนะ อยากจะให้ช่วย
09:22อยากจะให้วันเนี่ย ช่วยไปดูว่านาวามีโทรศัพท์กี่เครื่อง ยังมีเครื่องอื่นอีกหรือเปล่า
09:29เฮ้ย ฉันไม่ยุ่งด้วยแดดการ
09:32ลูกจะตายไปคนหนึ่งแล้วนะ แม่คู ฉันรู้นะ ว่าที่รถคูคีละเบิร์ด
09:38ก็เพราะว่าคุณสะสีวิมนมันไปหงัดข้อกับคนมีอำนาจ
09:43ฉันไม่ยุ่งด้วยเด็กขาด
09:45แล้วเธอแสนหนึ่งล่ะ
09:54ถ้าพิวันหาโทรศัพท์นาวาเจอ ฉันให้พิวันเครื่องละแสน
10:02เฮ้ย ขอนะ
10:16เฮ้ย แม่คูให้กันเรียกอ่ะ
10:27เฮ้ย แม่คูให้กันเรียกอ่ะ
10:29อะไรวะ อยู่แล้วป่ะ
10:31ไม่รู้ดิ แต่หน้าดูเคี้ยๆนะ
10:33ตกลงเด็กที่ชื่อแบมแบม เป็นอะไร
10:51เหมือนว่า หนูเริ่มเข้าใจ AT แล้วค่ะ
10:56ว่าบางทีแล้วก็ต้องปกปิด เพื่อคนที่เราแค
11:00นี้ไม่ใช่เรียนเรียนๆนะเฮ้ย
11:02แบมคือหนึ่งในสี่คนที่ไม่มาเรียน
11:04หลังจะเกิดให้ค่าลุมสมนึก
11:06เพราะงั้นแบมคือหนึ่งไหนไม่พูดต้องโงสัย
11:08เพราะพอกับ Toy ท่าน O แล้วกับ Bible
11:10เพราะตอนเนี้ยนายรู้นะ
11:12ว่าเพราะนั้นรู้แล้ววาแบมเป็นอะไร
11:14หรือแบมแกวคร่องกับเรื่องนี้อย่างไร
11:16ใช่ไหม
11:18เลือกความถูกต่องนะเพราะ
11:20มันว่าจะเป็นคนที่เรารักมาก yerdeข contained
11:24เพราะก็ไม่ควรช่วยเขาะปลดความผิด
11:27นี่ацию Requiem
11:30nung herdینOC
11:33те
11:38พ่อฉันตายเนอะไว้
11:41แกไม่สงสัญฉันเนอะ
11:44สิน มันไม่ใช่แบบนั้น
11:46ฉันก็แค่อยากรู้ว่าใครเป็นคนข้าพ่อ
11:49แบบๆ เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ใช่ไหม
11:54หนูไม่รู้ว่ามันเกี่ยวไหมนะคะ
12:06แต่ว่า
12:07แบบนี้อาการ PTSD
12:10เมื่อวันก่อน
12:27เธอมาขอร้องให้ฉันเลิกยุ่งกับบายเบิร์น
12:30วันนี้ใช่มีเรื่องจะขอร้องเธอบ้าง
12:32จะขออะไร
12:34คดีเมื่อ 20 ปีก่อน
12:36เธอบอกฉันว่าเธอยังเด็ก
12:40แต่วันนี้เธอโตแล้ว
12:42แล้วก็มีลูกแล้วด้วย
12:43นัดสืบพระยาณคดีกันทีพวกนี้
12:47ขอร้องนะ
12:49พูดความจริงหรือ
12:51มีเรื่องจะพูดแค่นี้ใช่มั้ย
12:54เงิมพูดนี้เจอกันที่สาร
12:56ถ้าบายเบิร์นทำผิดจริงรับสรรภาพซะ
12:59สารอาจจะลงโทษสถานเบา
13:01พอแล้ว
13:02ไม่ต้องมาเกรียกล่อม
13:03ถ้าเป็นเธอ
13:04เธอก็ต้องช่วยลูกเธอเหมือนกัน
13:06ไม่
13:07ถ้าลูกฉันทำความผิด
13:09ฉันจะให้ลูกยอมรับผิดและรับสรรภาพ
13:11ต่อขอแหละ
13:13ไม่ต้องมาทำตัวเป็นคนดีเลย
13:16ฉันไม่ได้ทำตัวเป็นคนดีนะ
13:18ฉันสอนลูกของฉันตลอดเวลา
13:20ด้วยความรักแล้วก็ความอุบอุด
13:22และถ้าลูกของฉันเข้ากล้ายสิ่งไม่ดี
13:25ลูกของฉันจะไม่วันกล้าทำผิด
13:27เพราะเขารู้ว่าแม่ของเขาจะเสียใจมากแค่ไหน
13:31แต่ลูกของเธอ
13:33ฉันไม่เค้าใจว่าเธอกับฉันนิ 얘 saràลูกยังไง
13:35เด็กถึงได้มีปัญหาขนาดนี้
13:36ลูกฉันไม่ใช่เด็กมีปัญหา
13:38กลับไปสะ
13:40ลูกของเธอมีปัญหา
13:41คนโตสายตามีแต่ความเศร้า
13:44คนเล็กเป็น PTSD
13:46แบบนี้เรียกว่าปกติ
13:48สีตรา
13:50ฉันขอร้องนะ
13:51พรุ่งนี้
13:53รับสรรภาพความจริงซะ
13:56อย่าให้ลูกของเธอ
13:59โตขึ้นไปแล้ว
14:02เป็นเหมือนชนิดเลย
14:21พรุ่งนี้สรรรจะนับสือพรรยานแล้วนะพ่อ
14:35ขอให้พรรยานทุกคนพูดความจริงกับสรรรครับ
14:40เจ็ดไม่อยากให้กันทีต้องรับพวกในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ
14:46เจ็ดไม่อยากเชื่อนะพ่อ
14:52ว่าความอยู่ที่ทำมันยังมีอยู่บนโลกไปเนี่ย
14:57พ่อก็เชื่อเหมือนกันใช่ไหม
15:01เชื่อเหมือนสักคน
15:04ที่จะหรือสักคน
15:08ที่นั่นก็เรียนไปทำอะไรที่ลงเรียนสยาบการจนาครับ
15:30กล้องวงจรปิดที่ลงเรียนสยามการจนาเสียค่ะ
15:41จริงฉันก็เลยต้องอยู่คุมชั่งที่นั่น
15:45ชั่งที่ปัดซ้อมกล้องวงจรปิดเป็นคนของสอสอชนินใช่ไหมคะ
15:59ใช่ไหมคะ
16:00ใช่ค่ะ
16:01แล้วชั่งก็ซ้อมกล้องวงจรปิดเสร็จตอน 5 ทุ่ง 31 นาที
16:07ใช่ไหมคะ
16:08ใช่ค่ะ
16:12เป็นเวลาเดียวกับที่นั่นกันทีลงมือกระทำความผิดใช่ไหมคะ
16:17น่าจะใช่ค่ะ
16:21คุณเรียมไม่คิดว่ามันแปลกไปหน่อยเหรอคะ
16:24ไม่แปลกค่ะ
16:25เพราะที่ฉันอยู่กับชั่งตลอดระหว่างที่ซ้อมกล้อง
16:32พวกเราก็เลยไม่เห็นจริงๆ
16:34ว่ากันที
16:36เมายา
16:37แล้วก็หลอนจนค่ายามสมนึก
16:42เราเห็นก็ตอนที่ซ้อมกล้องเสร็จแล้วคะ
16:45แล้วคุณเรียมแดมเดินการยังไงต่อคะ
16:48ดิฉันก็วิ่งไปบอกพอออสีปราค่ะ
16:54คุณเรียมไม่ได้คิดจะแจ้งตำรวจนะคะ
17:02ดิฉันทราบว่าคุณเรียมมีลูก
17:07และดิฉันก็มั่นใจว่าคุณเรียมรักลูก
17:10รักลูก
17:12ภูมิใจในตัวลูกของคุณเรียม
17:14ไม่แพ้แม่คนไหนบันโลกใบนี้
17:18คุณเรียมมั่นใจใช่ไหมคะว่าสิ่งที่คุณเรียมพูด
17:22เป็นความจริง
17:24เพราะถ้าคุณเรียมมั่นใจในสิ่งที่คุณเรียมพูด
17:29เด็กจะได้รับผล
17:32จากคำให้การของคุณเรียมนะคะ
17:40แม่ต้องบอกความจริง
17:49พระเบาะแม่โก
17:52เด็กที่บริสุดคนหนึ่งเรื่องติดคุกเหมือนแม่
17:55สิ่งให้ได้ฉันพูด
18:10เป็นความจริงทั้งหมด
18:40เชิญที่ปรึกษากฎหมาย
18:47ปกติคุณสีตรากลับบ้าน
18:55เชิญที่ปรึกษากฎหมาย
19:02ปกติคุณสีตรากลับบ้านกี่โมงค่ะ
19:105 โมงค่ะ
19:12แล้วทำไมวันเกิดเหตุคุณสีตราถึงจำเป็นจะต้องอยู่ที่รงเรียนจนถึง 5 ทุ่น 31 นาทีค่ะ
19:18ฉันอยู่เซ็นเอกสารค่ะ
19:21จริงๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะอยู่หรอกนะคะ
19:26แต่ว่าเรียมผู้ช่วยของฉันเนี่ย
19:28บอกว่าอีกไม่ถึงชื่อโมงกล้องวงจอมปิดก็จะซ่อมเสร็จ
19:32ฉันก็หรือคอยกับบ้านพร้อมเรียง
19:35คุณสีตรามั่นใจใช่ไหมคะ
19:39ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่พูดมาตรงกับความเป็นจริง
19:51คือฉัน
19:53คุณสิตรา!
19:54โอ้!
19:55เฮ้ยแก้โทร!
19:57ไม่ไม่อยากให้กูนิดิสยังกฎนาใช่ปะ
20:00ปล่อยนี้!
20:01ถ้ากูร้อเอาไปได้นะ
20:03สิ้งห้ามมีความบอก
20:05อยู่เลยนะ
20:06ปล่อยกูนิ!
20:07อย่าให้มันเติมนะ
20:08กันดี!
20:09ปล่อยกูนิ!
20:10เฮ้ย!
20:11เฮ้ย!
20:12ปล่อย!
20:13รอ!
20:14�โอ้!
20:15มันเวลา!
20:16รอ!
20:18มันเวลา!
20:20ครับ!
20:21มันมันก็ающийล navigate!
20:23รอ!
20:25ปล่อย!
20:26ตอนตัวแบบนหรือย!
20:28ังขาย!
20:29รอ!
20:30ปล่อย!
20:31ปล่อย!
20:32ตอนนี้..
20:34เธ็บเซลา!
20:36เธอร์!
20:38เยี่ยวที่พรับ!
20:40ตอนขึ้นสารสืบพยาญ
20:45กันทีต้องแสดงความก้าวร้าว
20:47ไม่รู้สึกผิด
20:49โฮทเที่ยมสะใจ
20:52ต้องทำให้อายการเห็นว่า
20:55กันทีไม่มีสำนึก
20:57ไม่เคยรู้สึกผิดกับสิที่ทำลงไป
21:00ชอบ
21:17ชอบเป็นอะไร
21:20คุณชอบคงรู้สึกผิดนะคะ
21:23ที่ยอมให้ร้องทำแบบนั้น
21:30กันทีอราวาด
21:39เข้าทำได้พอออสีตาค่ะ
21:41ชอบ
21:44ทีไม่เชื่อหรอกนะชอบ
21:46ว่ากันทีจะเป็นคนแบบนั้น
21:48เจนก็ไม่เชื่อค่ะ
21:50กันที
21:53เป็นคนไม่ชอบความรุ่นแรง
21:55ไม่ชอบหน้าใคร
21:57ดูก็รู้เขาว่าเตรียมกันมา
21:59จริงไหมคะครู
22:01ต่อไปเจนขอไม่นับถึงครูชอบเป็นครูแล้วนะคะ
22:11เพราะคนเป็นพี่ที่ยอบปล่อยให้น้องชายเป็นแพทรับบับโดยไม่รู้สึกละอายใจ
22:17คนแบบนี้อบรมสั่งสอนใครไม่ได้เหรอคะ
22:20จริง
22:21ไม่สึกควรเป็นครู
22:29ชอบฟังที่นะชอบ
22:44ตอนนี้มันยังไม่สายไปนะชอบ
22:49ชอบกับกันพี่มีโอกาสที่จะพูดความจริงอยู่นะ
22:54สิ
23:09สิตราทรงมาแล้วกัน
23:11วันนี้กระบวนการในสารข้างข้างใช้เวลาครับ
23:14ตัดสีวิมนคงขอยือหนูทอนให้สารปล่อยตัวเชื่อเขา
23:18สารปล่อยตัวตัวอย่าง Rovohishi
23:22ในระหวังพิจนาค braces
23:25การพิจารณาของสารวันนี้มันสำคัญมากนะ
23:28ถ้าสารอนุญาตให้ปล่อยตัวให้กันที
23:31ก็แสดงว่าหลักฐานที่สารพิจนา Singing
23:35มันให้สารเห็นค�도ต่าง
23:38อาจจะคิดว่ากันทีน sacred serum
23:40currently
23:42อากจะไม่ใช่คลาแฟตาก่อน
23:44ถ้าผมเชื่อนะพี่ว่าแขนที่เราวางว่าให้กันธีมันทำได้สีตราต่างสารเนี่ย
23:48มันจะทำให้ผู้ 감�yt pora respected
23:51แล้วไม่ยอมต่อคำร้องขอประกันตัวได้ง่ายๆ
23:54แกไม่ใช่หนักกษร copied
23:56j75g ในกลง
23:59ซึ่งมึงหอวิเขาแก
24:01แกกอปศตราเนี่ย
24:02มันไม่ได้เรื่อง
24:08ไม่เลือกบ stated ตริถаксим
24:11ถ้าจะพูดไม่ได้ครับ
24:14ฉันไม่ได้เชื่อกัланเลย
24:16ถ้าจัดการสบ pontosga
24:38Association
24:41ไป!
25:11กลองพี่สุดหลักฐาน ตรวจสอบสบของในสมนึกเพิ่มเติม พบรอยรองท้าบนเสื้อของในสมนึกค่ะ
25:30ประยาตกับฉัน
25:41มีแน่นอนค่ะ
26:04กรองวิสุขหลักฐานและผู้เชียวชาญได้ตรวจสอบรอยลงเท้าบนเสื้อของในสมนึกแล้ว
26:15พบรอยลงเท้าบนเสื้อของในสมนึกที่มีลักษณะแตกต่างกันถึง 3 ลักษณะ
26:21และนี่คือรอยลงเท้าที่อยู่บนเสื้อของในสมนึกทั้ง 3 ลักษณะค่ะ
26:33ค่ะ
26:39ทอยไปเบิ้ลต้นโอ๊ก 3 คราว 3 รุ่นเนี่ยครับแบบ
26:45นั่นเรามาลองดูนะ
27:00ตอน
27:03ตามหลักฐานที่กองพิสูติหลักฐานได้ตรวจสอบรอยรองเท้าตราชั้งเผื่อกของในกันที
27:21ที่ใส่ในวันที่เกิดเหตุ
27:23ไม่ตรงกับรอยรองเท้าทั้ง 3 รอยที่พบกวนเสื้อของในสมนึกค่ะ
27:30จากหลักฐานดังกล่าวพบข้อพิรุษว่า
27:34น่าจะมีผู้กระทำผิดมากกว่า 1 คน
27:37คาดว่ามีถึง 3 คน
27:40ที่ฉันจึงขอยืดดูทอนปล่อยตัวในกันทีชั่วคราวในระหว่ามพิจราคดี
27:57และจัยฉันมั่นใจว่าในกันที จะไม่หลบนี้อย่างแน่นอน
28:00ขออนุญาตครับท่าน
28:02ออนุญาต
28:04ผมเห็นว่าถ้าต้องมีการorschไว่ตัวชั่วคราว
28:19หลักฐานชิ้นสำคัญชิ้นนี้คือเทอร์ศัพท์ของนายนาวา
28:26นักเรียนทุนของโรงเรียนสยามการจนาที่พึ่งเสียชีวิต
28:30จากเหตุการณ์รถระเบิดเมื่อไม่นานมานี้ค่ะ
28:39ไม่โอนนะ ฉันควรถูกอายะบัญชีอ่ะ
28:42เห็นได้ข้าวป่ะ
28:43อยากจะผ่าย
28:44ขอเงินสด
28:45พระสิน เดี๋ยวจัดการได้นะ
28:48เชิญครับ
28:54ข้อมูลในโทรศัพท์เครื่องนี้
28:56มีข้อมูลว่าในนาวางมีแอคคาวตที่มีชื่อว่า
28:59เรือลำนี้มีเซล
29:01ซึ่งอยู่ในโซเชียลทุกแพลตฟอร์ม
29:04เพื่อเอาไว้ซื้อขายพอร์ตเค
29:06และมีสลิปการโอนเงิน
29:08และข้อมูลแชร์ตในการซื้อพอร์ตเคอย่างครบท่วนค่ะ
29:11และวันที่ 17 แปดวันก่อนที่ในสมนึกจะเสียชีวิต
29:18ในนาวายได้ขายพอร์ตเคให้กับนักเรียนของโรงเรียนสยามการจนา 1 คน
29:23สลิปการโอนเงินมีระบุชื่อคนซื้อพอร์ตเคอย่างเช็จเจน
29:28นั่นก็คือ
29:30นายจักกระพัศพัฒนาพิลักษ์
29:32ลูกของนายโกสินพัฒนาพิลักษ์
29:35ที่อยู่การจัดส่ง
29:37เป็นชื่อของนายต้นโอคเจียมนาที
29:39ซึ่งเป็นลูกของนางเหมือนดาว
29:41เป็นพระรยาของนายโกสินพัฒนาพิลักษ์
29:44พัฒนาพิลักษ์ ซึ่งเด็กทั้งสองคน อยู่บ้านเดียวกันค่ะ
29:50จากหลังทานดังกลาดทั้งหมด ดีฉันซึ่งขออนุญาตสาร
29:53ให้มีการตรวจ DNA ของนายจากพัศ พัฒนาพิลักษ์
29:57และในต้นโอคเจียมนาที
29:59เพื่อเปรียบเทียบกับน้ำลายบนหัวพอร์ตเคที่ตกอยู่ในสถานที่เกิดเหตุค่ะ
30:05อนุญาต
30:14สารพิจารณาจากหลักษ์ทั้งหมด ของที่ภึกษากฎหมายของนายกันที
30:29ความหนักเบาแห่งข้อหา พฤติการต่าง ๆ ในคดี
30:34ประกอบกับจำเลย มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งแล้ว
30:38น่าเชื่อว่า จำเลยจะไม่หลบนี้
30:41หากได้รับการปล่อยตัวชั่วขาว
30:44สารจึงอนุญาต ให้ปล่อยตัวชั่วขาวในกันที
30:48ระหว่างพิจารณาคดี
30:50จนกว่าจะได้ผลการตรวจ DNA
30:53ของนายจากกภัทธ์ พัฒนาพิรักษ์
30:56และในต้นอกเกี่ยมนาที
31:11กับสุดน้ำ
31:26สุบสุด ๆ ๆ สาตร์
31:51ทำไมพุ่นฉันโทษมาตอนนี้ฮะสิทรา
31:53อย่าบันใจร่งกดฉันนะ
31:54แค่นี้ฉันก็จะพ้าตาอยู่แล้ว
31:56นี่พอสารแต่สวนสุขพยายด Genau
31:58ฉันก็เรียบโทรหาคุณ เลยเนี่ย
32:00คุณอยู่กับพี่โคสิทย์หรือเปล่า
32:02จะอยู่กับเลยมันอ estre嗎
32:04ผมไมْ่จ้า มันก็บุ่นแล้วเนี่ย
32:06ใจเย็นเหนื่อ bukanคุณ
32:07นี่มึ Pavulant 是ำนัหรัชあり
32:10คุณถือสัยรอแปรค นึง เดี๋ยว
32:11ผมจะโทรประชุมสัย
32:18พี่โคสิทย์คะ
32:20ฉันยินอยู่ในสัยด้วยนะคะ
32:22มีอะไรก็ว่ามาน่ะ
32:24ตอนนี้
32:25สรรษษีวิมวลสามารถแยกลักษณะโดรงเท้าได้ 300 ค่ะ
32:30นั่นก็เป็นเครื่องยืนยันว่าคืนนั้น
32:32มีคนอยู่กับสบยันสมนึก 3 คน
32:34และสารอย่างอนุญาตให้ปล่อยตัวกันทีชั่วคร่าวด้วย
32:44คุณเก็บข้อมูลมันมาให้หมดนะ
32:47เก็บมาให้หมด
32:47ไม่ว่ายังไง ผมก็จะไม่ยอมให้บายบ้าวติกคุ้บไปนันขาด
32:57เห็นไหม
32:59ความแบบของแก่น่ะ
33:01มันทำให้ฉันเดิดร้อน
33:17ชัวที่สุสารก็ให้พระกันตัวนะ
33:32ชอบที่
33:35ยิง
33:49ดีใจนะ
33:52ที่ในที่สุข้าจะก่อนตัวจริงที่ค่าพอเรา
33:58ก็จะได้รับโพท์จริงๆสัที
34:00ช่อ
34:02ขี
34:04ยิ่งขีทำแบบนี้เราก็กลับน้องว่ายิ่งหึดอัดอ่ะ
34:08ฉันจะรอที่ลงพยาบาล
34:12ช่อ
34:14มีอะไร
34:16ไม่มีค่ะ
34:18ช่อขอพาน้องกลับก่อนนะคะ
34:20ช่อ
34:22ช่อ
34:24จิบตระ
34:30สิบตระ
34:38มอคอจอเล่นค่อนไค่ไปตัวไหนนะครับ
34:42ค่ะ
34:54ถ้าคิดว่าเปลี่ยนไตแล้วมันจะจบง่ายง่ายก็
35:06พอครับ ผมไม่เคยคิดว่าจะจบที่นี่หรือว่าผิดข้อตกลง conducted
35:10มันผิดตั้งแต่พูดช่อไปเอาจากสีวิมนวันเป็นที่บริกษาโกษย์กดหมายโดยไม่ปริกษาฉัน
35:16คือตอนนั้นช่อค่ะอยากให้นี่เขาเชื่อค่ะ
35:19ช่อกับอะไรทำตามที่เขาเหมา�
35:24ความจริง ฉันเองก็ไม่ใช่ควรใจร้ายอะไรนะ
35:30สุดท้ายแล้วขดีดนี้ ถ้าการทีทำไม่สำเร็จ
35:33ฉันก็คงไม่ไปทำให้แม่ของพวกเธอหรอก
35:40แต่เจ้าสุขโกสินเนี่ยสิ
35:43ท่านไม่ได้ใจดีเหมือนฉัน
35:46ฉันขอเตือนเลยนะ
35:48ที่นี่คือรงพยบาลของท่าน
35:50ท่านจะผ่าเอาไตคืนเมื่อไหร่ก็ได้
35:52อย่าทำแม่างผมเลยนะครับ
35:55ij ผมขอร้องครับพออบ
36:12น่ายกันติดคุกครั้งเนี้ย
36:16มันต้องเป็นคดีย์ใหญ่ข้ a Officer
36:18ใหญ่จนทำให้อีกการเห็นว่ากันทีเป็นบุคคลอันตราย
36:22ไม่ใช่แค่เด็กอิว 17
36:24เพื่อจะได้ไปว่าความที่สารอายา
36:30ไม่ใช่สารยาวชน
36:32แล้วกันทีต้องทำอะไรคะ
36:48ทีตั้งสติ
37:12เพื่อความปลอบให้ของแม่เราสองคนต้องเข้มแข็ง
37:15ไปเก็บของ ให้ตายอย่างไร
37:18พี่ก็ไม่มีวันยอมทำตามในสิ่งที่พออาสิต้าสั่ง
37:21มันเกินไป
37:23ถ้าเราทำเราไม่ใช่คนแล้วที
37:26ไปเก็บของ
37:30ช่อก
37:32เดี๋ยวก่อนช่ tokens
37:34ที่殻ขอร้องข้อไม่ครี ปักได้ไหมมันกลืดอะไรขึ้น
37:36segundaนี่ช่อกว่าล้องจะไปไหน
37:38เก
37:41เถอะขิดว่าการที่ช่อนยอมก็มหัวให้พวกมีอำนาด
37:45มันคือทางเดียวที่ชอดจะร้อน
37:47แต่มันไม่ใช่เลยไว้
37:50ยิ้งเรายอม
37:51พวกมันก็ยิ้งกลโฯ แล้ว
37:54ทางเดียวที่โทดลอด
37:55คือการที่เราต้องพา resonates
37:57ข้าแม่นี่ยอมไปจากทีนี้
37:58แล้วชอดจะหนเหนียวที่ไม่ซู่อะไรเลยหรอ
38:00เราไม่มีมีหนักซู ade s cement
38:03เราไม่มีมีหนักซู Abi
38:05เกิดน่ะ!
38:13หนูเกิดน่ะ!
38:35ก้อนมนคิดยามได้ อยากจะบอกใครสักครับ
38:41ถึงใครเท่าใครเขา เห็นเราหมดความหมาย
38:46ขอบให้เธอมีแค่ใครคนหนึ่ง
38:50ถึงวันที่สับสน ทุกทนอยู่ในใจ
38:54อยากจะบอกใครสักคร
38:57สักคน ให้เธอรู้ สักคน จะได้ไหม สักคน
39:10ใจรงมันเป็นเพียงแต่เนื้อ แค่ก่อนหนึ่ง
39:14มันถึงมีเวลาจะโอนแอ้
39:18เพียงตัวเรามังทั้งอักว้า
39:21แต่ว่า ใครทางแก จริงทุงใจยงท้นเก็บไหว
39:27ได้อยากจะบอกใครสักคน
39:32ขอบน้ำมา
39:43กูดิวกับพออออบไว้ว่า
39:46ที่ต้องติดครัวแค่นเหมือน
39:48กูก็คอบครัว ก็ได้สิ่งตอบแทนแล้ว
39:52แม่งก็ทำมันไม่สำเร็จอ่ะ
39:56กูขอโทษหรือบเบิญ
39:58กูตังฐานเลยต้องขอโทษเหมือนกันที
40:00ความผิดของกูที่ทำให้มึงต้องหมดอนาโคตเว้ย
40:03กูแม่งไม่รู้ว่าจะเอาไงต่อกับชีวิตเลยเว้ย
40:09เรียนังสือ ถ้าขยานอ่าน ตายยังพอรู้ใช่ปะ
40:13แต่แม่งชีวิตกู ตอนastreกูไม่รู้จะเอาไงต่อกับเว้ย
40:20กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ
40:23แม่ไม่รู้ถ้าทำยังไงตอนี้
40:25แม่งเหมือนวิตาทางตันอ่ะ
40:32มึงว่า ถ้ากูตายปัญหามังจะจบเปล่าวะ
40:36เฮ้ย ที่กูยอมติด คุกแทนมึง intense
40:41อยู่ตอนนะเว้ย
40:44เพราะว่าการมีแม่ในชีวิต มันโค่สำคัญสำหรับกู
40:49ส่วนมึง กูก็เชื่อว่ามึงเป็นสิ่งสำคัญ
40:53ของพ่อ ของแม่ ของแบมๆ นะเว้ย
40:59ถึงมันจะเจ็บโปรดแค่ไหน มึงห้ามคิดสั้นนะเว้ย
41:06มึงเชื่อกู
41:11ขอบชายมากนะเว้ย
41:21ผู้หญิงสวยเยอะ ๆ รู้ไหม
41:36ทำไมฉันถึงเลือกเธอมาอยู่ข้างตัวฉัน
41:40เพราะว่าเธอเป็นคนฉลาด และฉันก็ไว้ใจเธอ
41:51ฟังนะ เรื่องคดีสมนึกตำรวจเขาจะขอตัวดีนเอ ของท่อยตอนโอค
42:05อย่าทำหน้าตกใจแบบนั้นสิ
42:09ฉันไม่ทิ้งเธอกับลูกแน่นอน
42:13พอที่อยู่กับเศษสีวิมน
42:16เป็นอันที่ต้นโอคดูด
42:19ถ้าตำรวจตัวดดีอันเอ ต้นโอคต้องรับสรรภาพ
42:25ถ้าต้องรับสรรภาพว่าดูผ่อนนั้นจริง
42:29แล้วก็เมาหลอน
42:32จะให้ลูกชายของด้าวหลับผิดคนเดียวเลยเหรอคะ
42:43อย่าคิดแบบนั้นก็สิ
42:46ก็แค่รับสรรภาพให้เรื่องมันจกๆ
42:49ต้นโอคอยู่ในสารพนิตไม่นานหรอก
42:53เดี๋ยวพอเรื่องซา
42:55ฉันก็หาทางอันลูกเลยออกมาเองล่ะ
43:00ไว้ใจฉันเถอะ
43:11ไม่ต้องนวนแล้ว
43:14ทำอย่างอื่นนี้ฉันสบายตัวดีกว่า
43:25โฟฟ Whims
43:37understands
43:41ฮรรม
43:44ฮรรม
43:49อเอาลูกจากที่ดู
44:03นั่นตรงนี้
44:03เป็นอาจุดตรงนี้
44:05นั่นไป
44:07เป็นใหม่เยอ
44:10ในพังเยอะ
44:12ข้างท่าน
44:14วงมันที่ดómo
44:19พี่เผอร์สอย่ามารอแบมเล่นนะ
44:26แม่สั่งค้ามให้แบมเจอพี่เผอร์ส
44:29แบมทรงสารแม่ไม่อยากให้โดนพ่อดู
44:49พี่ไม่ได้รอเล่นนะแบม พี่อยู่หน้าบ้านจริงๆ
45:00เดี๋ยวพี่จะรอแบมอยู่หน้าบ้าน แบมออกมาคุณแบบเดียว
45:04ถ้าแบมไม่ออกมาพี่ไม่กลับ
45:14พี่เผอร์ส
45:19พี่อยู่หน้าบ้านจริงๆ
45:23เดี๋ยวพี่จะรอแบมอยู่หน้าบ้าน
45:25แบมบอกมาคุณแบบเดียว
45:27ถ้าแบมไม่ออกมาพี่ไม่กลับ
45:49____________________ อีก
46:03จริงๆ อีก
46:07อร่อย โอเค เดียงunya เป็น本 안กัน
46:21ถ้าเธอด้วย friendship วิงหน้อย
46:23ใน admissions มากกด Soldier ตุกษณцевuk
46:28ตอนนี้พอนี้ préca up
46:31rrrrrrrr so much
46:31ยัง batteries
46:32อวียัง development
46:34เราต้องหาเด็กมาเพื่อใหม่อีก 2 คน
46:37นารู้นะ
46:38Bibleเป็นคนดี
46:39ให้นาช่วย
46:40นายินดีช่วย Bibleอย่างเต็มที่
47:04กลับกลับกลับกลับ
Comments