เหมันต์ ตะวัน รอน ตอนที่ 11

ดูละครหนัง~ ดูละครย้อนหลังหนังออนไลน์ การ์ตูน ฯ

เหมันต์ ตะวัน รอน ตอนที่ 11   | ดูละครย้อนหลัง ดูหนังออนไลน์ฟรี  ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”   #ThaiDrama #ThaiMovie #ThaiSeries #ThaiLakorn #EngSub #EnglishSubtitle #AsianDrama #AsianMovie #FullMovie #FullEpisode #DramaChannel #MovieChannel #InternationalMovie #HDMovie #AsianSeries #GlobalDrama #AsianEntertainment#AsianFilmCollection #InternationalFilm #TrendingAsianDrama #AsianMovieSub #DramaEngSub #MovieEngSub #AsianCulture #WorldCinema#ThaiActionMovie #ThaiRomanceMovie #ThaiComedyMovie #ThaiHorrorMovie #AsianActionMovie #AsianRomanceMovie #AsianThrillerMovie #BestAsianMovies #TrendingMovies #ActionFilm #RomanticMovie #AdventureMovie #EngSubThai #EngSubMovie #EngSubDrama #EnglishSubtitles #SubtitleMovie #SubtitleDrama #EnglishSubSeries   ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”

Transcript

00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว

00:04ไป สามารับชมได้ทุกวัย

00:38ทำไมพวกกองยังไม่มาสักที

01:00การต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป ส

01:07ามารับชมได้ทุกวัย

01:38ชั้นรักหน่อยน่ะ โทวัน

01:46ชั้นรักหน่อยน่ะ

01:58ฉัน...ฉัน...ฉัน...ฉันหลักน

02:03ายนะ หลักบ้าจริงๆ

02:13กูต้องเขียมแข่งไว้แล้วล

02:14ูกฉัน

02:16กูต้องให้เป็นไรนะ

02:19นั่นวัน...ปล่อยฉันไปเธอนะ

02:29เมียว...อย่าพูดอะไรแบบนี้ ยัง

02:31ไงกูก็ต้องรอด

02:40ฉันคงทำตามสัญญาที่ให้ไหว

02:42ไม่ได้

02:44คือขอโดนนะ

02:50ไม่...กูต้องไม่เป็นอะไรลูกฉัน

02:54ผมสัญญากับผู้ใหญ่ไว้แล้วว

02:55่าผมจะพาคุณออกไปอย่างที่นี่

03:00ลูกฉัน...

03:03มันถึงเวลาแล้ว...

03:05มันถึงเวลาแล้วที่ไหนต้องป

03:09ล่อยฉันไป

03:11นาย...นายรีบไปเธอ

03:15ผมไม่ไป ผมบอกเลยว่าผมจะปกป้องคุ

03:17ณนะ

03:20นายปกป้องฉันแล้ว

03:24นายปกป้องฉันอย่างนี้มาโดยต

03:26ลอด

03:39ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ

03:42ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ

03:57ลูกฉัน

03:58ลูกฉัน

04:27พวกนี้คุณยังไม่เป็นไรกันธ

04:28ารุกย้าน

04:31พระเจ้าบวน

04:36ช่วย ช่วยบวนไว้

04:39เธอไม่ได้คุณเจ้าบวน

04:40ดาบไปเตรียมรถ เร็ว

04:42ไปแล้ว

04:46เชื่อ

04:49ทางเดียว

04:56ทางเดียว

05:07พี่หมาย

05:08ลองนี้ไปกันเถอะพี่

05:11พี่ไฟเจ้า

05:26เราไปหาไอ้ทิวไหมจ้ะ

05:28ให้ทิวมันช่วยเราไง

05:29ยังคิดจะกลับไปหามอีกหรอ

05:33ไอ้ทิวมันหักหลังเรา

05:35ถึงเนี่ยตัดทางแล้วปล่อยว

05:36ัดแบบนี้

05:38ออกเดินเลยไม่ต้องพูดมาก

05:42โอ้ย

05:55โอ้ย

05:57โอ้ย

06:05บุ๊ก throws Steve

06:06มีอะไร

06:11โถนจะมารายงาเรื่องก่อภัยครั

06:13บ

06:14มันมีอะไร

06:16ตอนนี้พวกเราจับก poundingตัวเอาไว้

06:18ได้หมดแล้วครับ

06:19แต่ว่า

06:20áiเตือ бел่าย

06:21เสือหมาย

06:23ไอ้ปัน

06:24และพวกของมัน บางควนลบหนี้ไปได

06:25้ครับ

06:27ต้องไปจับพวกมัน

06:28JavaScript ไม่อย่างหนี้ไปได้ไหมอี้

06:30จับตายเท่า

06:31แค่น Намแลกได้สบของพวกมัน

06:34ไป

06:35ครับ

06:41ไอ้เสื้อหมาย

06:43มันเป็นพ่อของก็เองไอ้ทิ

06:44้ว

06:48โดนที่เองเกียดนักเกียดน่

06:49ะ

06:51แต่พวกชายคนนี้

06:53มันเป็นคนที่ทำให้เองเกิดขึ้

06:54นมา

07:05หรอ

07:05ให้โทษชาติโทษ

07:30ทุกสัยต้าน

07:31ขอบรักเกาะทิ่น

07:40ก็เห็นรอกลาก

07:52พวกนาย

07:58ก็คิดว่าจะไม่ได้เจอแค่สอง

08:00คนแล้ว

08:00ก็คิดว่าจะไม่ได้เจอพี่ลุก

08:02จันกับพี่ตะวันแล้วเหมือน

08:03กันจ้ะ

08:04เป็นดีใจที่แกปลอดภัยเน

08:06อะ

08:07ไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆเนอะ

08:08เป็นอะไร

08:20แล้วดอกลักกับกระทินมาที่น

08:21ี่ได้ยังไง

08:23พี่คนนี้พาพวกเราออกมาจ้ะ

08:42พี่กระทินจะร้องทำไมจะเนี่ย

08:45เดี๋ยวฉันก็ร้องตามเหรอ

08:48ไม่เห็น

08:48มีอะไรกระทิน

08:52เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม

09:00มียง

09:01มียง

09:04มียง

09:05มียง

09:06มียง

09:24มียง

09:24ขอโทษนะ

09:27ฉันช่วยมียงไม่ได้

09:33มียง

09:38เกิด

09:48หน้า

09:49หน้า

10:18ว่า

10:40ขอบคุณครับ

11:01ฉันมีเรื่องอยากจะถามนายหน่อย

11:04ได้สิ

11:06ถามมาเลย

11:08เมื่อก่อนนี้เราสองคนสนิทมากเลยหร

11:10อ

11:12ใช่

11:13เราเป็นเพื่อนสนิทกัน

11:14เรียกได้ว่าฉันอยากแกโตมาด

11:16้วยกันเลยก็ว่าได้

11:18เมื่อก่อนบ้านฉันอยู่ใกล้บ้าน

11:19แก

11:20ฉันไปวิ่งเนี่ย illustrate卿ทุกวัน

11:23ตอนเช้าแล้วก็เป็นรองเดียวด้

11:24วยกัน

11:25ฉันก็อยากให้เชื่อนะ

11:27แต่มันยาก

11:30ฉันศูนเสียความทุกจำไปหมด

11:32เลย

11:32แต่ทางขอบกว่าฉันยังจำไป

11:36ได้

11:37ฉันก็เข้าใจแกนะ

11:41ถ้าเป็นฉันคงไม่ต่างกัน

11:43แต่ฉันอยากให้แกรู้ไว้

11:45ว่าที่ฉันพูดอ่ะ

11:47ฉันพูดความจริง

11:48ไม่ได้กลัวของแก

11:52เออ

11:53ถ้าแกยังไม่เชื่อนะ

11:55ฉันมีอะไรให้แกดู

11:59อ่ะ

12:03นี่เป็นหลักฐานเงินยัน

12:05ว่าฉันแกนะสนิดกัน

12:07ถ้าเราไม่สนิดกันอ่ะ

12:09เราจะกอดคอถอยรูปเป็นแบบนี้

12:10อย่อ

12:11จริงป่ะ

12:24นี่ ในเรื่องนี้

12:26แกจำตอนที่เราเดินกับด้านต่

12:28อดึกๆได้ไหม

12:28พี่เราไปเจอโจนขโมยรถแกอยู่อ

12:31่ะ

12:32เราโดนรูมสี่ต่อสองเลยเว้ย

12:34สู้กันจนหลังชนฝาในตอกเล

12:36็กๆอ่ะ

12:48ทำอะไร

12:48มันต่อสนิดกัน

12:51มันต่อสนิดกัน

13:06มันต่อสนิดกัน

13:12มันต่อสนิดกัน

13:29แกกลับไปก่อนเลย

13:30เดี๋ยวทั้งนี้ช่ายจัดการอี

13:31ก

13:36จำได้ป่ะ

13:37พวกซ้ายอ่ะ พวกซ้ายอ่ะ

13:39มันต่อสนิดกัน

13:52มันต่อสนิดกัน

14:02แล้วแกก็ล้องให้กับฉันตั้

14:03งคืน

14:04ว่าไม่อยากเป็นแผลในหวะเข่

14:05า

14:06เพราะว่าไม่อยากให้โดนแม่ด

14:07ู

14:09ฉันก็เลยหยิบประกามา

14:10เขียนหวะเขาตัวเอง

14:12ให้เป็นแผลเหมือนแก

14:14เพราะที่ไม่ให้แกรู้สึกโดน

14:15เดียว

14:18ผมเองก็มีแผลนะน่ะ

14:25แกบนอย่างเรื่องนี้กับฉันเป็

14:29นเดือนเดือนเลยนะเว่ย

14:32จำได้ป่ะ

14:34มันก็ดูความทรงจำของผมเหม

14:36ือนกันนะ

14:37มันก็ความจริงเว่ย

14:38มันไม่ใช่ความทรงจำ

14:51ตัวเวลา

15:26นี่บ้านไข

15:28ก็บ้านกันไง

15:30ป่ะ แม่กันรออยู่

15:43แม่กันดี

15:45มากันยอม

16:13เฮ้า

16:28รวีการ

16:30รวีการลูกแม่

16:32ลูกแม่

16:37มีการลูกแม่

16:43ลูกกับมาแล้ว

16:51แม่นี่ใจที่สุดเลยนะลูกกับ

17:04ผมขอโทษนะครับ

17:06ที่ผมจำอะไรไม่ได้เลยครับ

17:09จังมันเธอรู้

17:10จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

17:12เรายังมีเวลา

17:13ที่จะรือฟื้นความสุงจำของ

17:15ลูก

17:20ฉันยินยันได้ว่าที่นี้ไม่

17:22มีใครหรอกแก

17:24แกคือหมอมเจ้าราวิการ

17:26วงนั้นแล้วหน้าตัวจริง

17:29และนี่คือหมอมสกนวัน

17:31เป็นแม่ของแก

17:52ท่านชาย

17:57ท่านชายกลับมาแล้วเหรอคะ

18:21ท่านชายอีกจริงด้วย

18:24ท่านชายอีกกลับมาก

18:25ท่านชายไปครับ

18:26ผมจังกินถึงท่านชายหนกลับ

18:27เกิน

18:28ท่านชายหาดไปไหนมากไหมครับ

18:30ขอโทษนะครับ

18:52เนี่ย ไปตายแล้วkęค่ะ

18:57จำไปได้ครับ

19:00ไม่เป็นไรไหมคะ

19:02ท่านชายจำผมฉันไม่ได้ก็ไม่เป

19:04็นไร

19:05แค่ท่านชายกลับมา ปรอสภาย

19:07ผมฉันก็ดีใจมากแล้ว

19:10เราจะได้เป็นครอบครัวเดียวกันอ

19:11ีกครั้งนะ��운 Soph

19:23ตอนผมอยู่ก่อไปผมเจอเธอนะครับ

19:26คุณหญิงที่ลูกพามาด้วยนะเห

19:27รอ

19:29เราต้องสองคนลักกัน

19:31ผมกับลูกจันผ่านร้อนผ่านห

19:32าผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะครับ

19:34ผมสัญญาไว้กับลูกจันแล้

19:36วผมจะไม่ทิ้งเขา

19:38ยิ่งโดยเฉพาะตอนนี้ด้วยครั

19:40บ

19:41แม่เข้าใจลูก แม่เข้าใจท

19:44ุกอย่าง

19:44แต่มันก็ต้องรอเวลาที่ ที่ค

19:47วามจำของลูกจะกลับมา

19:48ถ้าผมจำได้ ผมก็ทิ้งเธอไม่ได

19:49้ค่ะแม่

19:56ดูเรื่องลูกในท้องของพิ้งค

19:57์แล้วค่ะ

20:00ท่านชายควรสนประไทยหรือเป

20:01ล่า

20:02แนกในท้องเป็นลูกของท่านช

20:08าย

20:15ถ้าท่านชายไม่เชื่อเนี่ย

20:18ท่านชายทรงถามหม่มแม่ก็ได้

20:21หม่มแม่ยืนยันได้ใช่ไหมเพคะ

20:44semester but�

20:58ของชัญไม่ให้ท่านชายไป

21:02ท่านชายต้องอย่งบ้องชัญ

21:03ไป

21:03ไปผม

21:05ผมหากให้ไป

21:06ไม่

21:07ผมหากให้ไป

21:08cama

21:08ไป

21:12ลวิ

21:15นุกพิง ตายละ นุกพิง

21:17เอา นั่น นั่น

21:19ค่อยนั่นครับ

21:24มาแม้

21:27นุกพิง

21:30ลูกจัน ลูกจัน ลูกจัน ลู

21:34กจัน

21:34อย่าไป พูดฟังผมก่อนนะ

21:44โอ้ย

21:47โอ้ย

21:52ต้องผมมาที่พายก่อนนะ

21:55ที่นี่มันคือบ้านของนาย

21:57นายต้องอยู่ที่นี่

22:01ฉันนี่แหละ

22:02ที่เป็นคนต้องไป

22:08ไม่อ่ะลูกจัง

22:12ผมไม่ให้คุณไปไหน

22:14ผมสัญญากับคุณใหญ่ไปแล้ว

22:15ว่าผมจะดูแลคุณเอง

22:17แล้วผมก็จะไม่ทิ้งคุณด้วย

22:21ผมรักคุณแล้วลูกฉัน

22:23เน้อยสัญญากับพ่อฉัน

22:35ตอนที่ไหนเป็นเสียตะวัน

22:38แต่ตอนนี้

22:41นายคือท่านชายแล้ววีการ

22:45นายไม่จำเป็นต้องรักษาสัญ

22:46ญาที่ให้ไว้กับพ่อฉันก็

22:47ได้

22:50ตอนนี้ผมก็คือเสือตะวัน

22:57เป็นเสือตะวันคนเดิมเลยลูกจ

22:59ัน

23:03ไม่เหมือนเดิม

23:04มันไม่เหมือนเดิม

23:08มันไม่เหมือนเดิม

23:09อีกต่อไปแล้วเราไม่ได้อยู่ในล

23:10ังโจนแล้วนะต่อวัน

23:27ถ้าผมไม่มีควรแล้ว ผมจะอยู่ไง

23:29หรือฉัน

23:42เท่าวัน

23:50นายมีเมีย

23:53ผู้หญิงคนนั้น

23:56นายจะทำยังไงกับเขา

23:58เขาที่กำลัง

24:01ตั้งถองมูกของนายอยู่

24:10แต่เรา

24:11เราสองคน

24:14เราไม่ได้เป็นผัวเมียกันจริ

24:15งๆด้วยซ้ำ

24:18แต่ผมไม่รักเขาไง

24:22ผมรักคุณ

24:24ผมรักแค่คุณ

24:25ไม่จะทิ้งความรับผิดชอบไป

24:31แบบนี้เหรอ

24:41ฉันมันตัวคนเดียว

24:46ฉันอยู่คนเดียวได้

24:48แต่นายมีลูกมีเมีย

24:52วันหนึ่ง

24:53ถ้าความสงจำของนายกลับคื

24:55นมา

24:57มันอาจจะไม่เคยมีฉันเลยก็ได

24:59้

25:02นายต้องอยู่กับความเป็นจริง

25:03นายต้องอยู่กับปัจจุบันสิ

25:05ตวัน

25:05พอดีผมก็อยู่กับปัจจุบัน

25:06เนี่ยคุณ

25:08ปัจจุบันคือผมรักคุณ

25:21ผมไม่ได้บอกว่าผมจะไม่รับอีก

25:22ชอบผู้หญิงคนนั้นกับลูกเลย

25:24ของของเขา

25:29ความรู้สึกข้างไหนเนี่ย

25:31ผมเชื่อมันลูกจัง

25:33ผมไม่รู้รู้สึกอะไรกับผู้หญิง

25:34คนนั้นเลย

25:36ผมไม่ให้รักเขา

25:37ผมไม่รู้สึกผู้คันอะไรกับเขาส

25:39ักนิดเลย

25:42ผมรักคุณ

25:46ผมพอเวลาได้ไหม

25:48ผมพอเวลาที่ผมจะจัดการเรื่องนี้

25:50ให้มันเสร็จด้วยตัวของผมเอง

25:52ลูกจัง

25:53คุณอย่าไปนะ

25:58ผมพอหลอง

26:11อยู่ที่นี่แต่หน้าครับคุณลูก

26:12จัน

26:14ถือว่าผมขอร้อง

26:17ถ้าคุณไม่อยู่

26:18แล้ววียังคงไม่อยากอยู่เหมือน

26:19กัน

26:21จัน

26:25แก

26:27อยู่ที่นี่กับตะวันก่อนนะ

26:32แกจำคำสั่งเสียของพ่อแกไม

26:34่ได้เหรอ

26:35พ่อแก

26:38เชื่อใจตะวันมาก

26:40ให้ตะวันดูแลแก

26:42ถ้าแกออกไปตอนนี้แล้วแกไม่ป

26:46ลอดภัย

26:49พ่อแกจะเป็นห่วงมากเลยนะ

26:56อีกอย่างข้างหน้าก็ยังไม่ปล

26:58อดภัยนะครับ

26:59เสรือใหม่กับพวกโจน

27:01ก็ยังถูกจับผมตัวไม่หมด

27:13โอ้ย

27:14โอ้ย

27:16โอ้ย

27:19โอ้ย

27:33ใจเก่ะอย่าบอกว่าท่านฉายสิ

27:34นแล้ว

27:34โอ้ย

27:35ท่านฉาย

27:36เอ๊ก เองesseาสิ ท่านชายยังไม่ศ

27:39ิน

27:40เรื่องก็รีบบอกมาสิวัดท่านช

27:41ายเป็นอะไร

27:43ท่านชายกลับมาแล้วใจยาย

27:53ขfeitแม่ครับ

27:55ผมอยากจะขอให้คุณแม่อนุญาตให

27:57้ลูกจันธ์ กระตินดอกรัก decline

27:58มาอยู่ที่นี่กับผมด้วยนะครับ

28:04คือผมสังยากับพ่อลูกจัน

28:05ไว้นะครับ คุณแม่

28:07สังยา

28:09และทำไมลูกจะต้องไปสังยากับพ

28:11่อของหนูลูกจันด้วย

28:13พ่อลูกจันเขาเสียเหรอครับ

28:17ตอนนี้ลูกจันเค้าไม่เหลือไ

28:18ข่เ� models j pure

28:24แล้วอีกอย่างทั้งลูกจันกั

28:25บพ่อลูกจันเก่ยช่วยช lá gen i

28:26ขอให้เขอยู่ที่นี่กับผม долженนะครับ

28:32น่ะครับคุณแม่

28:38ก็ได้จ๊ะ

28:42เรื่องนั้นเน่ะ

28:43ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร

28:45แต่ว่า

28:46พวกเขาต้องอยู่ที่เรือนเล็กนะ

28:49เพราะว่าเรือนนั้น

28:51เป็นเรือนโปรดของลูก

28:53ทำให้หัวใจสับสน

28:55ขอบคุณนะครับ

28:57แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน

28:59หลุดไม่พ้นถูกโม...

29:14เป็นยังไงพอจะอยู่กันได้มั้

29:16ยจ๊ะ

29:19ได้ค่ะ

29:20พวกเราอยู่กันแน่สบายมาก

29:24ท่านชายกลับมาแล้วจริงๆ

29:26ย้อยค่ะ

29:27lunắt

29:28ที่ท่านชายชอบเย้าแห่ว่า

29:30icasกลับนมย้อยยังไหนพี่ฟ้ะ

29:38ดูเหมือนท่านชายจะจำย้อยไม่ได

29:40้นะคะ

29:42ท่านชายไม่สบายนิดหน่อยนะจ๊ะ

29:45นี้ย้อยดูแลที่นี่มานมนาน

29:48เป็นคนเก่าขนแกة

29:50เรี้ยนดูลูกมันตั้งแต่เกิด

29:52นะจ๊ะ

29:56ยออย

29:57ใช่เพคะยออยเอง

29:59ในยออยก่อนที่ชื่นใจ portable vajim

30:05ไม่เป็นไรเพคะ

30:06ถ้าท่านชายยังจําไม่ได้

30:08ค่อยๆคิดค่อยๆนึกก็ได้เพคะ

30:12ขอบันทาลน์โทษนะกรมม

30:14แล้ว ท่านชายส่งจําหมอมช้าน

30:17ได้ไหมกรมม

30:18นี่...

30:19ทั่นชายยังจํายายใช่ไม pada UK หรื

30:21อยมาก

30:21จะไปจํ nanoごも นะ

30:24ท่านชายเผรค

30:26นี่เอก

30:27เป็นผู้ช่วยประจำตัวของท่าน

30:28ชาย

30:29s่วนม ärata มิ

30:32หากท่านชายต้องการอะไร

30:35ท่านชายเรียกม่อมฉันกับเ

30:37อกได้เลยนะ thay str.

30:39ขอบใจนะ

30:42เอกกับงามตาไปเอiu only neck

30:44ค่ะ

30:45ค่ะ ย้อยอยู่คุยกับฉันน่ะ

30:48ค่ะ

30:51เดี๋ยวเชิญกันตามสบายเลยนะจ๊

30:53ะ

30:56ถ้าเกิดว่า อยากจะได้อะไรอ่ะ

30:59ก็บอกนะลูก

31:14ขอบคุณนะครับ

31:18คุณ คุณแม่อ่ะ

31:25ยุกจัน ขึ้นไปด้วยกันสิ

31:27คุณแม่อ่ะ

31:56พิกะทิน นั่นน่ะจะเป็นห้องน

31:58อนแน่ชายแน่เลย

31:59ไปดูกัน

32:03โฮ สวยนว่ะ

32:08น่ารนมากเลยอ่ะพิกะทิน

32:09ดกรัก

32:10แย่ แล้วสบายจะไป

32:14ติดว่าข้นมาดีครับ

32:15พิกะทิน มานอนดู

32:16ดกรัก

32:19นาย

32:23ไม่

32:23ไม่สิ

32:28ต้องเรียกไหนว่า

32:31ท่านชายถึงจะถูก

32:33เรียกผมเหมือนเดิมก็ได้คุ้น

32:36ผมคือตะวัน

32:38ไม่ใช่ท่านชายแล้ววีการอะไรนะ

32:47ผมไม่สนใจหรอก

32:50ผมบอกแล้วว่าผมรักคุณ

32:53จะยดตำแหน่ง

32:55คำนำหน้าชื่ออะไรก็ชั่ง

32:57มันไม่มีความหมายเหรอคุณ

33:00ถ้าไม่มีคุณอยู่ข้างข้างผม

33:01ไม่ต้องคิดอะไรมากนะ

33:09แค่อยู่ที่นี่นะคะนะ

33:11มีกับผมก็พอแล้ว

33:19ค่อยให้คุณอยู่ที่รับ Batman

33:34คุณอยู่ที่เหรอ

33:40คุณอยู่ที่เหมือนสุด

33:47ของคุณอยู่ที่จะปลับท่านชาย

33:47เป็นใครเหรอคะ

33:55เมีย

34:00ผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียท่านช

34:02ายเหรอคะ

34:04ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้เหรอคะ ม

34:05อม

34:07ฉันก็ไม่รู้นะ

34:09แต่ที่รู้คือชายราวี รักแม

34:11่หนูคนนี้มาก

34:14นี่ราวีก็ขอมาอยู่ที่นี่คุณ

34:15ลูกจานด้วยนะครับ

34:17ผู้หญิงคนนั้น โหวนอนไปเท้าไป

34:19ยังไงก็ไม่รู้

34:21มอมจะไว้ใจได้เหรอคะ

34:24ก็ต้องคอยดูกันต่อไป

34:27แล้วคุณเพชพริงค์เหรอคะ

34:29คุณเพชพริงค์เธอจะทำยังไง

34:57ท่านชาย

35:00ผมจะมาถามว่าคุณมายังไงบ้าง

35:02อ่ะ

35:04ฉันข้างในก่อนไปคะ

35:17มอมฉันดีขึ้นแล้ว ขอพระท

35:20่านชายที่เป็นห่วง

35:23ก็ดีแล้ว

35:28ฉันผมเข้าเรื่องเลยกันนะ

35:34สิ่งที่ผมจะพูดมันอาจจะฟั

35:35งดูเห็นกันตัวนะ

35:39แต่ผมว่ามันถึงเวลาที่ผมต้อง

35:40พูดแล้ว

35:44เรื่องลูกจัน

35:45ถ้าลูกจันอยู่ที่นี่

35:58ผมก็จะอยู่ที่นี่

36:02แต่ถ้าลูกจันไปจากที่นี่

36:06ผมก็ต้องไปกับเธอ

36:09ผมอยากให้คุณเข้าใจเรื่องนี้ด้

36:10วยนะ

36:16ส่วนเรื่องลูก

36:18แล้วก็คุณ

36:20ผมจะดูแลอย่างดีที่สุดเลย

36:22อันนี้คุณไม่ต้องเป็นห่วงเลย

36:31ท่านชายไปค่ะ

36:40ผมฉันทำอะไรผิดเหรอไปค่ะ

36:43ท่านชายทาง

36:45ท่านสุดอยู่ที่นี่

36:46สิเธอร์

36:46มีเธอร์

36:53สุดท้ายสุดท้าย

36:55คิดว่า...

37:29meisten พี้งเป็นอะไรลูกหะ

37:32พี้งสบอะไรขึ้น

37:35อาจชายกลับมาแล้ว

37:41เช้าำพาเมียบมากกลับมาด้วย

37:43หะ

37:45แล้ว

37:47อีกนั้งเขาทั้งมันเป็นลูก

37:48เต้าเหรอใคร

37:48มันมากันท่านชายได้อย่างไรเน

37:50ี่ย

37:51ถ้าตอนนี้มันอยู่ที่ไหน พี้ง

37:52โอ้ย แม่ พริงก็ไม่รู้เหมื

37:55อนกัน

37:56มันมากับท่านชาย

37:58ตอนนี้ผมแม่ให้มันย้ายไปอยู่ท

38:00ี่เลื่อนหลังเล็กด้วย

38:02ท่านชายก็ตามไปอยู่กับมัน

38:04ท่านชายทำแบบนั้นได้ยังไงเ

38:06นี่ย

38:06อย่าเป็นเมียหลัวก็มันเป็

38:07นเมียน้อย

38:08อย่าไปยอมนะพริง

38:09แล้วตอนนี้อีกอย่างเนี่ย

38:14ท่านชายความจำเสื้องด้วย

38:18คุณครับ

38:27แต่มันก็เป็นเรื่องดีสำหรั

38:29บเรานะ

38:30ต้องสายเจ็มไม่ได้ว่าแก่ท้

38:31องกับใคร

38:52กำลังกรถ้าย่ายไปไหนว่า Lucie

39:03Pia

39:03ขอบคำ困ดแบบนี้

39:03pickle October

39:08ไวมแกจะยกดโ called

39:11ท่านชายเถอะก่อน

39:16ให้กายหาย่ายไหนมากแค่

39:18ท pintmpre

39:18นี่หนูเพ็จพริงค์

39:20พรยาของลูกsolid

39:21ตรงไม่จ๊ะ

39:22คrategy

39:25เป็นเรื่องลูกในท้องของพริง

39:27ค์แล้วค่ะ

39:29ลูกที่อยู่ในท้องของพริงค์

39:33เป็นลูกของท่านชาย

39:38ผมบอกนะว่าผมรักคุณ

39:41จะยดตำแหน่ง

39:43คำนำหน้าชื่ออะไรก็ช่าง

39:45มันไม่มีความหมายเหรอคุณ

39:48ถ้าไม่มีคุณอยู่ข้างๆ ข้างผม

39:54ไม่ต้องคิดอะไรมากนะ

39:56แค่อยู่ที่นี่ในฐานะ

39:57มีของผมก็พอแล้ว

40:03ฉันจะทำยังไงตอบไปดีเจ้าพ

40:05่อ

40:37มีล่อย

40:49แม่เอาอะไรมาแล้วครับ

40:52แม่เตรียมเบรคฟอร์สไว้ให

40:54้

40:54แต่ว่าคงจะไม่ทันแล้วละมั

40:56ง

41:08คุณหญิงค่ะ

41:10มันอยู่กินส้มตำด้วยกันไ

41:11หมคะถ้าไม่รังเกียด

41:12ไก่ย่างก็มีนะครับ

41:20นี่เขาเหนียวร้อนร้อนเลยครับ

41:22มีเธอของอร่อยนะครับคุณแม่

41:25ท่านชายไม่ใช้ช้อนซ้อมหน่อยเห

41:26รอเพคะ

41:28ปกติพวกเราก็กินกันตาดนี้

41:29เลยนะครับ

41:31ใช่ค่ะพวกเราใช้มือกินกันอร

41:33่อยดีนะคะ

41:38เก่าเหมือนตำเพิ่มอีกโครกน

41:40ิดน่ะ

41:40ได้สิ

41:51เราเอาจานมาเร็ว

41:53จาก มาจ้ะ

41:55คุณแม่นั่งก่อนไหมครับ

41:59ไม่...ไม่เป็นไรจ้ะ

42:06คุณแม่น่ะ

42:32ทำไมมีค่ะ ซ่อม

42:34มีดไปไง

42:35จะให้ฉันใช้มือฉีกกินหรื

42:37อไง

42:38ขอไปไปคะ ท่านชาย

42:41ไปหยิบมา

42:45ไปสิ

42:54ประหลาดมาก

42:56ประหลาดจริง ๆ ระยาย

42:58ท่านชาย ดูไม่เหมือนท่านชาย

43:00นี่ถ้าเป็นแต่ก่อน

43:01ฉันคงโดนดาเปิ่งไปแล้วระย

43:03าย

43:04งามตา

43:07ขอโทษยาย งามไม่ได้ตั้งใจ

43:12ไม่เป็นไร

43:14ฉันเองก็แปลกใจเหมือนกัน

43:31ไม่เป็นไร

43:35มาเดี๋ยวผมช่วยเจ็บ

43:36เดี๋ยวฉันทำเอง

43:37ปล่อย

43:39ปล่อย

43:40ปล่อย ฉันทำเอง

43:43ปล่อย

43:51ปล่อย

43:58เห็นไหม

43:59เลือดออกเลยเห็นไหม

44:01ไม่ต้องมายุ่งนะคุณ

44:02นี่ อยู่เชื่อเชื่อเชื่อ

44:04โอ้ย

44:08โกดพำหรอ

44:11ไม่ได้โกร

44:13แล้วเป็นอะไร

44:18ฉันเกลงใจคุณแพทผิง

44:21นายอมรับสักที่เธอ

44:22ว่าเรื่องทั้งหมด

44:23มันเปลี่ยนไปแล้ว

44:30ท่านชายกระม่อม

44:33อุ๊ย

44:34ขอประทานโทษที่กระม่อมข้อ

44:35มาขัดจังบาลกระม่อม

44:39ไม่ได้ขัดจังบาล

44:41มีอะไรหรือป่ะ

44:43ม่อมสกนวันให้ม่อมชั้นมา

44:45เรียนท่านชายว่า

44:46ท่านชายต้องเสด็จไปที่ทนาคาร

44:48ม่อมชั้นเตรียมชุดไม่ให้เร

44:49ียบร้อยแล้วก็ม่อม

45:13ดอกไม้สวยสวยเต้มสวนเลยดอกรัก

45:15ไว้เราไปเก็บมาแส่แจ้กันกั

45:17นเนอะ

45:17จ้ะ

45:20อ้าว แล้วพี่ตะวัลล่ะจ๊ะ

45:25ขึ้นไปเปลี่ยนชุดน่ะ

45:27เปลี่ยนชุด

45:43สองตัวนี้เลือกเอียงกับมือ

45:44เลยนะ

45:55ฉันท้องลูกของท่านชายอยู่

45:57จำใส่สมองด้องด้องแกเอาวิ

45:58ด้วย

46:06แกกำลังสงสัยอะไรหรือสัน

46:27จากคนรู้สึกแปลไม่เข้าใจ

46:32เปลี่ยนเป็นคนหวงใดทุกครั้ง

46:35ที่เจอ

46:36ความผู้บันฉันและเธอ

46:39เมื่องถูกฟ้าทําหนดไว้

46:43ให้เรามาเจอกัน

46:48ดังห้องนาวพัดผ่านทุกเทม

46:52ัน

46:53นั่นต่อวันน่อนปัน

46:55ก็แค่วันๆ

46:57ความผู้บันฉันและเธอ

47:00เหมือนถูกฟ้าทําหนดไว้

47:04ให้เรามาเจอกัน

Category

Transcript

Comments

Recommended