ธาตรี ตอนที่ 4 (EP.4) วันที่ 16 มิถุนายน 2569

ดูละครหนัง~ ดูละครย้อนหลังหนังออนไลน์ การ์ตูน ฯ

ธาตรี ตอนที่ 4 (EP.4) วันที่ 16 มิถุนายน 2569   | ดูละครย้อนหลัง ดูหนังออนไลน์ฟรี  ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”   #ThaiDrama #ThaiMovie #ThaiSeries #ThaiLakorn #EngSub #EnglishSubtitle #AsianDrama #AsianMovie #FullMovie #FullEpisode #DramaChannel #MovieChannel #InternationalMovie #HDMovie #AsianSeries #GlobalDrama #AsianEntertainment#AsianFilmCollection #InternationalFilm #TrendingAsianDrama #AsianMovieSub #DramaEngSub #MovieEngSub #AsianCulture #WorldCinema#ThaiActionMovie #ThaiRomanceMovie #ThaiComedyMovie #ThaiHorrorMovie #AsianActionMovie #AsianRomanceMovie #AsianThrillerMovie #BestAsianMovies #TrendingMovies #ActionFilm #RomanticMovie #AdventureMovie #EngSubThai #EngSubMovie #EngSubDrama #EnglishSubtitles #SubtitleMovie #SubtitleDrama #EnglishSubSeries   ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”

Transcript

00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว

00:03ไป

00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย

00:19คุณราจิตถูกรอบทำไร

00:22ครับ

00:23ผมไม่เห็นหน้า

00:25แต่เป็นคนในบ้านสมสองแสงแน

00:27่นอน

00:29เพราะตอนที่ได้จิตจะออกไปดูได

00:30้

00:31ก็ไม่ได้วางแผนลวงหน้า

00:33คนข้างนอกไม่รู้แน่

00:35แล้วคุณใช้ผมช่วยอะไร

00:38ผมจะเอาของไปแจกคนงาน

00:40ระหว่างนั้น

00:41นายอำเภลก็เอาตำรวจเข้าไปคน

00:43บ้านพักคนงานได้เลย

00:46ยังไงคนร้ายก็ต้องทิ้งหล

00:47ักฐานไปบ้างเลย

00:47แล้วคุณทาตุอี

00:51คุณอย่าลืมเนอะ

00:52ว่าบ้านนี้ไม่ใช่ครอบโปรคุ

00:54ณ

00:55ก็ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้

01:04ผมรู้

01:05แต่ในเมื่อผมต้องมาอยู่บ้านนี้แล

01:07้ว

01:10ผมต้องดูแลคนในบ้านให้ดูที่ส

01:12ุด

01:26ใครจับ

01:27ขอบคุณครับ

01:31เอาไปอันแบกก่ะท่ะ

01:32ขอบคุณ

01:39ขอบคุณ

01:42ขอบคุณ

01:49ทำอะไรกันอ่ะ

01:50ไม่สิค่ะ

01:51คนงานมาทำอะไรกันเดียวๆ

01:54อะไรขึ้นเหรอตะ

01:55อ๋อ

01:55คุณตาที่เอาข้างมาเจ๊ครับ

01:57โอ๋อ

02:04ช่วงสงครามขนาดนี้ก็ยังจะ

02:06มาแตกของชาวบ้าน

02:08สิ้นเปรื่อง

02:10ใช้สมองหรือใช้อะไรคิด

02:12ก็อย่างว่าน้อง

02:14ของอะไรที่มันได้มาง่ายๆ มันก็

02:16เลยไม่เห็นคุณค่า

02:18แม่พี่เพคะ

02:20ตอนนี้ทุกคนก็ลำบาบ

02:21ช่วยกันเล็กๆน้อยๆ ไม่เป็นไร

02:23หรอกค่ะ

02:24อย่า

02:33คนในทุกครับ

02:35ครับ

03:05เจอของกลังไหม

03:06ไม่เจอเลยครับ

03:07พี่ผ่าต่อ

03:08ครับ

03:09ผ่อนให้ทัว

03:14พี่จนไป

03:15หรือ

03:17เย็นได้

03:18ทัว

03:18เย็นไป

03:41เธอที่ห้องไหน ห้องเข้าในทุก

03:51กับ

04:15ห้องในสุดเป็นห้องของใคร

04:24ของไอไว้ครับ

04:26พี่ไว้

04:29แล้วไว้อยู่ไหน

04:30นี่ครับ

04:32และที่อยู่ตรงนี้

04:34ตามหาไว้แล้ว

04:47มาแล้วเหรอไอไว้

04:53แก้ไปไหนมา

04:57คุณระจิตหายตัวไป

04:59ประหว่างขี่มาไปดูสวนยาง

05:00แม่จะให้ฉันไปช่วยหาเหรอ

05:06ดูแกไม่แปลกใจเลยนะ

05:10แม่สงสัยฉันก็พูดมาตรง

05:12ตรงเหรอ

05:16ฉันหวังว่าฉันจะสงสัยผ

05:18ิดแล้วกัน

05:20ทำไมเองทำแบบนี้ไอไว้

05:23ไอไว้ทำไม

05:24ทำไม

05:27ทำไม

05:29อาจจะเป็นเลยเข้าใจผิดได้นะคร

05:30ับประออน

05:32นี่

05:33เข้าใจผิดอะไร

05:35หลักศันก็ขาตาขาม forwards

05:36ตำรวจขนาดนี้

05:38อยู่มาตั้งนานไม่สำนึกบุญคุ

05:39ณ

05:40มารถทำหล้ายคนในบ้าน

05:42พี่ตำรวจลากลากล้อมเข้าคุ

05:43้บไปเลย

05:46พี่เพคะ

05:47แค่นี้บางออนสซ lenกเสียใจมาก

05:48พ่ออยู่แล้ว

05:49เห็นใจหัวออกคนเป็นแม่หน distribut

05:52เป็นแม่คนสิ ยิ่งต้องคิด

05:55สั่งสรลูกยังไงแห้

05:57ถึงปล่อยให้ลูกทำตัวชั่วช

05:58ั่วแบบนี้

06:03เฮ้ย

06:03ไอ้ไว้

06:23ใจยอมเมอบตัวกับรวจสะ

06:25โทษหน่าใจได้เป็นเบา

06:37โทษหน่าใจ

06:38โทษหน่าใจ

06:38เฮ้ย

06:39โทษหน่าใจ

06:39ไม่เป็นอะไรรึเปล่า

06:40ไม่เป็นไรครับ

06:41รีบตาไปไหนครับ

06:42- อย่าหนีเลยไว้ ยังไงแกก็หน

07:02ีให้พ้นหรอก

07:12หนี ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

07:27ขอบคุณ!

08:15ขอบคุณ!

08:24ขอบคุณ

08:25เฟือนสักษี

08:29อินโลกชัวส์!

08:32แถ่ทำไม?

08:32ทำไม?

08:34ทำไม?

08:35ถ้าอย่างอย่างนี้

08:36เจ้าอย่างนี้นะคะ

08:42ฉันบอกแกแล้วใช่ไหม?

08:43ว่าอยากสร้างเรื่อง

08:44ไอ้ลูกอักษาตันอยู่

08:45ไม่รู้จักสับนึกปุ่นคุณ

08:47ที่คุณจะล่าหัว

08:48เกียดนี่เป็นหรือ

08:51แกทำทำไม

08:52แกบอกแม่แกษีแกทำทำไม

08:54แกทำคุณล่ะจิตแกทำไม

08:55แกออน ทำยังยัง ๆ ค่ะ

09:02เข้ามาสำควรโดนไง

09:14นStay

09:14ค่ะ

09:18อมมา

09:18ค่ะ

09:19ค่ะ

09:29มัลูกอักษาiar

09:30พา

09:31โอลูกอักษา

09:33โอลูกอักษา

09:44ไป

09:44พี่ไว้มาทำร้ายฉันทำไมคะ

09:47ฉันไม่เคยทำอะไรให้พี่ไว้เลยนะคะ

09:52แล้วนี่ก็ไม่ใช่ขั้งแรกด้วย

09:53ใช่มั้ย

09:56หมายความว่ายังไงคะ

09:58ไม่ใช่ขั้งแรก

10:00ก็ตอนแต่ที่ผู้พันการมูด้ำ

10:02มาค้นบ้านแล้ว

10:03เป็นไปไม่ได้เหรอ

10:05ที่ผู้พันจะมาเจอจงบ้านเรา

10:06หากไม่มีใครปากโบงไม่บอก

10:22นาลี

10:34เป็นสีมือพี่ไว้จริงๆเหร

10:35อคะ

10:37ใช่

10:37ฉันเป็นคนบอกผู้พันธ์นังก

10:38ารมูราเอง

10:39ว่ามีทหารอเมริกาเข้ามาในบ

10:42้านสมส่องแสง

10:44แล้วจะทำไม

10:45ต่อให้ voidสิจถูกจับหรือว

10:47่าตาย

10:47ก็ไม่เห็นว่าแกจะได้ב׼โยชน

10:49์อะไร

10:50เว้นแต่ว่าแกรับงานไม่อีท

10:51ี

10:52pem แล้ว�마ดูถูกกู

10:54คนอย่างกูก็ไม่เคยรับงานใคร

10:56suced Lex standby

10:56กูทีนังก็กลับودที่จุดเด

11:00ิ transform

11:04นั้นสิคะ

11:08on call

11:09เราไม่เห็นเกี่ยวกันเลย

11:10ทำไมจะไม่เกี่ยว

11:11ฉันมันเกี่ยวกับคุณโสมมาก

11:12กว่าพวกแกซะอยู่

11:15เพราะฉัน

11:16คือลูกของคุณโสม

11:19ไม่...

11:22مanteon

11:23presentation Honduras

11:24มันไม่ต้องมาขาดครันแม่กู

11:26ถึงแม่ก中國จะเป็นมีเอาน้อย

11:28และกูก็เป็นลูกของคุณโสม

11:31ถ้าเป็นความจริงอย่างที่พี่

11:33ไววะ

11:35ฉันแบ่งสมบัติให้ก็ได้ค

11:36่ะ

11:37เพราะฉันก็ไม่ชอบเอาเปรีย

11:38บใคร

11:43ไม่ต้องรอขาคุณละจิต

11:46ฉันผิดเอง

11:49ที่ปล่อยไอไว้มันคิดแบบ

11:50นั้น

12:01ฉัน...

12:03คือเมียนรับรับของคุณสม

12:06แต่ไอไว้...

12:08ไม่ใช่ลูกชายแท้ ๆ ของคุณสม

12:10ค่ะ

12:12แม่

12:16เรื่องจริงมันเป็นอย่างไรฉัน

12:17แน่ค่ะ

12:19คุณสมเป็นหมัน มีลูกไม่ได้

12:21เหรอค่ะ

12:23ไม่จริง

12:28คุณแม่เป็นคนยอมรับกับฉ

12:28ันเองอ่ะ

12:31ที่ฉันปล่อยให้แกคิดแบบน

12:33ั้น

12:35เพราะแม่ไม่อยากให้แกสนใจ ห

12:36รือพ่อแท้ ๆ ของแก

12:38เพราะถ้าแกรู้ความจริง

12:41แกอาจจะไม่มีความสุขกับช

12:42ีวิตไปตลอดก็ได้

12:47ตอนนั้นแกเพิ่งเกิดได้ไม่กี่

12:49เดือน

12:50พ่อแกก็ไปค่าคนตาย แล้วก็หนี

12:52ไป

13:05พี่จ้ะ ขอน้อมผมก็ป่องนึงจ

13:08้ะ

13:09ฉันไม่ขายของให้เมียคตกร ออก

13:11ไปเลย

13:12ใช่ แค่มายืนหน้าหลายมันก็

13:14ไปเสนตแล้ว

13:15ออกไปเดี๋ยวนี้เลย

13:16หัวแกใช่ไหม

13:18พี่เดินตำรวจประกาศจับอยู่

13:20ตอนนี้

13:20ออกไปเลย ไป ออกไป ไป ออกไป ไป ไป ไป ไป

13:36เธอรู้ใช่ไหม ว่าฉันเป็นใคร

13:40ค่ะ สถีใหญ่ของภูเกต ใครบ้าง

13:44ไม่รู้จัก

13:46ถ้าอยู่ที่นี่ลำบาง ไปทำงานที่บ

13:49้านฉันไหมล่ะ

13:52แต่ผู้อาฉันเป็นข้าตกร

13:56แล้วร่อนเป็นข้าตกรหรือเป

13:57ล่า

14:01ไปอยู่ที่บ้านฉันเถอะ

14:10ถ้าไม่ได้คุณสมช่วยเอาไว้

14:13ทั้งแก แล้วก็ฉัน

14:15เขาออกตายข้างธนอนไปแล้ว

14:22ค่ะ ขอคุณนะ

14:34พ่อฉันเป็นข้าตกรเหรอ

14:38นี่แหละคือเหตุผลที่ฉันไม

14:40่บอกความจริงกับแก

14:42แกต้องเสียใจมากๆถ้ารู้คว

14:44ามจริง

14:51พี่ไว้คะ

14:54ไม่เป็นไรนะคะ

14:56ถึงรู้หรือไม่รู้

14:57แต่สิ่งที่ไว้ทำก็ถือว่า

14:59เป็นความผิด

15:03ผมคงต้องทำเดินคดีตามกดใหม่

15:23แต่

15:23ทำไมนารีต้องเอาผิดพี่ไว้ด้

15:25วยนะคะ

15:27ในเมื่อราจิตเป็นคนโดนทำร้

15:29าย

15:29แล้วราจิตก็ให้อภายพี่ไว้

15:31แล้วด้วย

15:31ผิดก็ต้องว่าไปตามความผิด

15:34ต้องให้ตัวเองตายก่อนหรือไ

15:35ง

15:36ถึงจะให้ไว้มารับโทษ

15:39ก็พี่ไว้สำนึกผิดแล้ว

15:41นาลียาวผิดพี่ไว้เลยนะคะ

15:46ที่ฉันทำก็พอเป็นหัว

15:50เกิดไว้มันได้ใจแล้วทำร้าย

15:51เธอขึ้นมาอีกจะทำไง

16:02วันนี้ไม่มีอะไรแล้ว ตรับกันได

16:04้

16:17คุณทาตรีว่าผมนะครับ

16:25พอเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน

16:28คือว่า รับจิตไม่อยากทำเรื่อง

16:30เลยให้เป็นเรื่องใหญ่นะคะ

16:34คุณทาตรีว่าผมนะครับ พอเป็

16:35นเรื่องเข้าใจผิดกัน

16:40เหรอคะ

16:42ครับ ผมขอตัวก่อนนะ

16:45ค่ะ

16:55นาลีนะ นาลี

16:58โปรดกัน

17:06นาลีไม่เอาเรื่องที่ไว

17:08ราบอกราจิตทำไมคะ ว่าเจาเรื่อง

17:09ที่ไว

17:10แบบนี้เนี่ยมันแกร้งคัน

17:11จะชัดเลยนะคะ

17:16ก็เธอชอบใจดีช่วยคนอื่นไปหม

17:18ด

17:19ฉันก็ต้องสอนให้เธอรู้บ้าง

17:20ว่าบางครั้งความใจดีมันก็

17:22เป็นภัยเต่าเธอได้เหมือนดัน

17:34นาออน พี่ไว จะไปไหนกันคะ

17:39ถึงคุณรัจจิตกับคุณทา

17:40เตรย์จะไม่เอาผิด

17:41แต่เราสองคนไม่มีหน้าอยู่ที่นี่ต

17:44่อเหรอคะ

17:51ไม่เป็นไรหรอกคะ

17:52เรื่องแค่นี้เอง นาออนก็ทำงานด

17:55ี

17:56พี่ไว ก็ช่วยงานรัจจิตตามท

17:58ี่คุณตาบอกมาโดยตลอด

18:00ให้เรื่องมันจบลงตรงนี้เธอนะคะ

18:04ขอบคุณมากครับ

18:06แต่ให้พวกเราไปเธอครับ

18:08ถึงคุณสองคนจะไม่ติดใจอะไร

18:09แต่ผมเชื่อว่าคนอื่นในบ้านคง

18:11ติดกันไปแล้ว

18:12อย่างนั้นก็เดินทางให้ดีนะ

18:22ถ้าว่าไหนลำบากก็จะลืมรึ

18:23ถึงกัน

18:35ฉันมีไม่มาก แต่แกก็เอาติด

18:37ตัวไว้

18:47อืม ลับไป

18:50ขอบคุณมากนะครับ

19:07คุณทดั้ลใหม่หรือพุนรั

19:08ศจิต

19:08เป็นคนดีกันทั้งคู่

19:11อย่างнимก็ระวังคนในบ้านนี้ไว

19:12้หน่อยนะครับ

19:16สมบัทของบ้านนี้

19:18มันต้องความสาบ

19:22ต้องความสาบเลยหรอ

19:25คุณลองไปอ่านสมุดบันทื้อ

19:26ของคุณสมดูก็ได้ครับ

19:28เราจะเข้าใจเรื่องทั้งหมดเอง

19:31ผมขอตัวก่อนนะคะ

19:53หน่อย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

20:26ตามอะไร

20:33ผมก็มาล่างหาสมุดบันทึกข

20:34องรุ่งสมอยู่นะครับ

20:53ของใช้ส่วนตัวของคุณโส จะเก

20:56็บไปในนี้ ถ้าไม่ได้คิดจะแต่ต

20:58้อง

21:00ขอบคุณทํา

21:01ไม่ต้องหรอก คุณเป็นหลานควร

21:04จะเก็บไปอยู่แล้ว

21:06ฉันไปแล้วนะ

21:24ตรงตรงตรงตรงตัว

21:43มมมุยอบของควรแก

21:53ไม่มากแล้ว แต่ความรู้สึกผิด

21:56บาทที่ยังติดอยู่ในใจ

22:00ที่ฉันได้โกงสมบัติน้างน

22:01องไป ไม่เคยจะหายไปจัดใจเลย

22:06โดยเฉพาะเรื่องที่ฉันแส่คว

22:08ามแม่สวง น้องสาคนเลขของฉัน

22:11ว่าเป็นลูกชู้ จนแม่สวงต

22:15้องออกจากบ้านไปตกรกรรมน้ำ

22:16บาท

22:18ฉันได้แต่หวังว่า หลานทาต

22:21รีลูกของแม่สวง จะให้ภัยล

22:24ูกคนนี้

22:28เอามาสิ

22:40เออ ฉันลืม ลืมไปว่าฉันนัด

22:44กับช่างทำผมไว้

22:45ฉัน..ฉันไปทำผมก่อนนะ

22:49จะได้ไปไหนครับพี่เพรทาย

22:52หรอ?

22:57นี่..แสดงว่าล่อนทึกทักเอ

22:59าเองทั้งหมดเลยใช่ไหมเนี่ย แม่

23:00เพรทาย

23:02ที่ไปกาวหาว่าย้ยสวงน่ะ เค

23:03้าเป็นลูกชู้

23:05อื้อ

23:06ดีนี่เนี่ย ที่ฉันไม่หลงเชื่

23:08อคล้อยตามล่อน

23:10ฉันกลับจะไปทำร้อยควนดีๆ อย

23:11่างพ่อทาติสแล้วเนี่ย

23:13อ๋อ ย่อนขี้อีกกันเลยเนอะ

23:18ต่อไปนี้ ใครพูดถึงแม่ผมเสี

23:21ยหาย

23:21ผมจะฟ้องให้หมด

23:25เพราะฉะนั้น ใครจะหาเรื่องผมเรื่

23:30องนี้อีก

23:31ก็เตรียมตัวเตรียมเงินไว

23:33้จ่ายผมได้เลยนะครับ

23:42ฉันจัดการเรื่องที่เขาหาว่า

23:44แม่แกไปลูกชู้ว่าให้แล้วนะ

23:45เว้ย

23:46ตอนแกกลับมาก็คงไม่ต้องห่

23:47วงเรื่องนี้

23:49พี่พี่ผ่ายแล้วมาพูเก็ดสักท

23:50ีสิวะ

23:55เพื่อนเราเนี่ย เก่งจริง ๆ เลย

23:57หนูบอกแล้วว่าเพื่อนหนูมันไม่

24:00ธรรมดา

24:04เป็นพ่อเพื่อนของเราแท้ ๆ ทำให้แ

24:07ม่ได้พ้นจากมนทิ้นนี้สักท

24:08ี

24:08นั่นแล้วสิแม่

24:12หนูก็อยากเจอมาใจแย่อยู่เหรอเ

24:14นี่ย

24:17แม่ก็อยากเจอ แม่อยากจะขอบคุ

24:20ณเขามากหรือเกิน

24:22ขอบคุณ

24:34ขอบคุณ

24:36ขอบคุณ

24:53เข้ามาสิ

25:01โฮ นี่งานนารีเยอะขนาดนี้เลยเหร

25:04อคะ

25:05นี่รัฐจิตว่างงานรัฐจิตเย

25:07อะเหรอนะคะเนี่ย

25:13ฉันหนึ่งถามไง ว่าจะขายบริ

25:15ษัตร์ด้วยบ้างไหม

25:19พี่จะชวนทะเลอกกันอีกแล้วใช

25:20่ไหมคะ

25:22ฉันไม่ได้ชวนธรรร ฉันพูด

25:23ความจริง

25:24งานยัSL ขนาดนี้ ฉันไม่หบว่

25:27าเธอจะมeneย

25:28ไหนก็คลอบทลีวัถแต่ aplododok

25:30เอง

25:32นารีค่ะ คนที่เขาคิดหวังทะ

25:34หมรадโกเนี่ย

25:35ยังไงเขาก็หวังค่ะ

25:37แต่บริษัตร์ก็เป็นชื่อเรา ท

25:39ี่ดิ้นก็เป็นชื่อเรา

25:40ไม่มีใครย่างเพื่อจ็กเราได้หร

25:42อกคะ

25:42ที่รัฐจิตทำ classes อยู่ทุกวันนี้

25:45ก็เพื่อรักษาสมบัติของคุ

25:46ณตาค่ะ

26:05เก่งมาก

26:09นี่ ชมไม่ใช่ประชดใช่ไหมคะ

26:15ชมสิ

26:17ฉันเห็นแล้วว่าเธอตั้งใจจะ

26:18พิสูตัวเอง

26:21ต่อไปฉันจะไม่พูดเรื่องขายสม

26:22บัติ

26:22แล้วววววววววววววววววว

26:31ว

26:32แกรม...

26:33อีกห์เก่ง

26:43ด้วยฉันไปทำงานที่ห้องรุงสบ

26:44ต่อเห้ย

26:46ได้ค่ะ นารี

26:47แม่ ๆ ๆ ๆ ๆ แม่มียินให้กัน

26:56ด้วย

26:57ไหนบอกว่าเกรียดเขานักเกรีย

26:59ดเขานาไม่ใช่เหรอ

27:00ไม่ใช่สะน่อย

27:03รู้ตัวก็ดี เพราะว่านารีของเธ

27:05อ

27:06ขอจองนะ

27:08ตื่นค่ะเพื่อน เลิกป่างกายว่า

27:10สะแสได้แล้ว

27:11ไห้ว่าฉันฝัน

27:12ฉันจะทำให้ฝันนี้เป็นจริง

27:15นารีนะของฉัน

27:17ของฉัน

27:18ฉันของฉัน

27:19พอเลยทั้งคู่อ่ะ

27:22หายไปด้วยข้างหลังสิ

27:24อะไร

27:41พี่ขะจร

28:00นาทเจอ

28:00โด่มมาสีขาวท่านคำขอโทษ

28:01ครับ

28:06พี่รู้ว่ามันคงไม่พอ

28:08กับความชั่วความเรวที่เพื่อศ

28:10หรับจิต

28:12แต่พี่อยากจะขอวกากายสักทางนะ

28:22โปรดไว้

28:30บ้านสมสองแสงนิ่งที่ไหน

28:33มันก็คงไม่ยากเกินไปไปตามหา

28:35หรือเปล่าครับ

28:36ถ้าหัวใจเราอยู่กับใครสักคน

28:40บอกแล้วไงค่ะ ว่าให้พูดมาต

28:41รงๆ

28:42รู้ว่าพี่เกราจอมีรื่องจะคุ

28:44ยกับหลัดจิตแค่นี้ค่ะ

28:48พี่ถามที่อยู่จากโดนpower kebi naub

28:51ที่รับจิตใครไปเร 게임

28:52มีความพยายามขนาดนี้

28:57สนใστต้องด้วยเลื่องอะไรไม่ดีเกิ

28:59ดขึ้น

29:01รับจิตอย่าพูดอย่างนLET Wood

29:02พี่itudにรู้สึกตัว

29:13ว่าคนที่พี่รักจริง ๆ คือใ

29:15คร

29:25พี่เลือกกับสุดาษ์แล้วนะ

29:27นี่คือความจริงใจที่พี่อยาก

29:30ให้รักจิตรู้

29:53คุณทาตรี คุณทาตรีครับ

29:58คุณทาตรี ผมลิ่นจะพวกคนงาน คน

30:02รักเก่าคุรจิตมาขอขึ้นด

30:03ีหรือครับ

30:04ข่าวเดิมมาก คุณสนใจเปลี่ย

30:06นจากทนายไปอยู่ฝายขาวกรองไหมครั

30:08บ

30:08ไม่ใช่เรื่องร้ �็งเลยนะครับ

30:10คุณมีสักเป็นหน้าคุณรัก

30:11จิต คุณไม่เป็นห่วงเธอบ้าง

30:12รึอย่างไง

30:14ห่วง...เรื่องอะไรครับ คนรักเก่ามา

30:17ขอขึ้นดี

30:18รักจิตอาจจะดีใจก็ได้

30:20ดูคุณจะห่วงรัษจิตมากเลยนะ

30:22ครับ

30:24ทั้งทั้งที่ไม่ได้เป็นหยากเลยด

30:25้วยท่าน

30:26ชalarıอะไรหรือคะ นาดี

30:32ก็เรื่องที่รัษจิตคือ supernatural

30:45คนรักเก่าไงครับ อุตสาห์ด

30:47้านโดนมาหาเป็นภูเก็ด

30:49เป็นผมในใจอ่อนยวบเลยนะ

30:51แต่พวกเราไม่อ่อนค่ะ คนแบบนั้น

30:54ไม่มีทางมาดีแน่

30:57เกิดไปหรือเปล่า หน้าตาเขาอ

30:59อกจะดี

31:00คุณไม่แย่ขนาดนั้นมั้ย

31:04นารีมไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นะ

31:05สิคะ

31:06ถ้าอยู่ จะไม่พูดอย่างนี้

31:09หญิงก็ร้าย ชายก็เหลว เหลวด

31:12ังคู่

31:14ที่ว่าหญิงร้ายชายเร็ว เรื่อง

31:16กันเป็นยังไง indicated by me

31:23พี่คาตอนจะเลิก หรือจะครบกับ

31:26ใคร ก็ไม่ได้เกี่ยวกันรักจิต

31:28นี่คะ

31:29เกี่ยวสิครับ เพราะจิตคือคน

31:31สำคัญของพี่

31:32พี่ไม่อยากคําผิดอีกแล้ว ถึ

31:34งรักจิตจะไม่ให้อภายพี่

31:36พี่ก็ยอม แต่อยากให้รักจิตร

31:38ู้ไว้นะ

31:39ว่าในใจพี่มีแต่รักจิต

31:42นับตั้งแต่วันที่เลือกกัน

31:43ไม่มีวันไหนเลยที่พี่ไม่คิดถ

31:45ึงราจิต

31:46ไม่มีวันไหนเลยที่พี่ไม่รู้สึ

31:49กผิด

31:49พี่ขอจรค่ะ

31:51ชื่อพี่เธอนะ

31:52ปล่อยครับ

31:53ราจิต

31:53ปล่อยราจิตค่ะ

31:57นี่

31:58ราจิต

31:59ให้โอกาสพี่สักครั้งเธอ

32:00พี่ขอโทษ

32:01พี่ขอโทษ

32:01ปล่อยค่ะ

32:02ปล่อยครับพี่ขอจร

32:03พี่ขอจรค่ะ

32:05โIEH ตาย! ไม่ลิดจิตๆ

32:07เธอฟาผู้ชายเข้าบ้านจริงๆเว

32:09ันนี่

32:13พี่ฟะตอนเถิ้นเก่าลิดจิตค

32:15่ะ

32:15เค้าแค่แว้มาเยี่ยม

32:17แต่เดี๋ยวก็กลับแล้วค่ะ

32:18นาเพศทายช่วยใช้คำพูดด้วยนะคะ

32:22นิ.. ลิดจิตจะได้พี่ไปแจงจร

32:24ิงๆเหรอ?

32:24พี่ไม่รู้จัก käythinny

32:25พี่พี่ค่ Sharing ที่นี่อย่างนั้น

32:29lengthy..นี่...นี่

32:30ก็ไม่ต้องเปลี่ยนคำพูดแล้วก

32:32ับมัง

32:33คืนาร์ก็ไม่ได้อยากจะว่าอะไรหร

32:34อกเพราะว่า

32:35ฮึ่ tür โตกันแล้วอะเนอะ

32:38แต่อยากจะให้สงสารอโสให้บ้างก

32:39็ดี

32:40เดี๋ยวจะนอนตายตามไม่หลับสะ

32:42เพราะว่าหลานสารคนโปรดเนี่

32:44ย

32:44ถึงขนาดเปิดประตูป้านให้ผ

32:46ู้ชาย

32:47มาขอกคร้างคืนด้วย

32:56เร็วถึงข้ำนัดไปมีอะไรกับพ

32:58ưลของคนรัก

32:59คนแบบนั้น แค่เอาเข้าอ่อนก็

33:01เสร็ดเนียดแล้ว

33:02จริงค่ะ คุณท tolerate

33:03พูดแล้วก็แขน ราศิตไม่หน้า

33:06ใจอ่อนพานพ้าเข้าบ้านเลย

33:08คุณม่าน มานะยาสาไถ ทำเป็นง้

33:11องน

33:12ราศิตก็เลยไม่สะดวกได้ส่งแล

33:13้วสิ

33:14หรือว่า เราจะไล่เองเลยดีค่ะ

33:16คุณท�นาย

33:17แจ้งความจับว่า บุกรุกไป

33:19เลยค่ะ

33:19คื가�irezแบบเองค่ะ

33:22ขึ้นทำแบบนั้นก็แจ้งความ

33:23เท็ดสิครับ

33:26งั้น...เอาไงดีค่ะ นารี

33:31ก็ไม่ต้องทำอะไร

33:32เรื่องความรัก ขึ้นคนอื่นเข้า

33:34ไปยุ่ง

33:35เกิดเขาดีกันหมาเลยนะครับ

33:38นาจิตไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกค

33:40่ะ

33:44จะหักอื่น ขึ้นหักก็จากได้

33:47หักอะไร นิมิลุด สุดจะหัก

33:51สารพัฏ ตัดขาดปลาดนัก

33:55แต่ตัดรัก มีไม่ขาดปลาดใ

33:57จ

33:58ไม่เคยได้ยินหรอครับ

34:00ผมว่าเราอยู่ให้เฉยดีกว่า

34:02อย่าไปยุ่งเรื่องเขาเลย

34:03ไม่ยุ่งไม่ได้ครับ

34:06ขึ้นปล่อยไปแบบนี้ เท่ากับให

34:07้คุณด้วยจิตถูกหลอกซ้ำนะ

34:08ครับ

34:10ไอ้...

34:12ไอ้...

34:13เยี่ยครับ

34:13โอหม olm

34:16ไอ้...

34:16แม่ก้อได้ฉัน livestock

34:18เด็กปากไม่สิ่งกิน 신�alamน้ำน

34:19ม

34:20ครับ ราจิตไม่ได้ด่าค่ะ

34:21เพียงแค่บอก

34:22ว่าถ้าราจิตผิดอะไร

34:24ก็จะข้างมารงที่ราจิตคนเดีย

34:25ว

34:26ยัดดึงคุณตาเข้ามาเกี่ยวเข

34:28้า

34:28เพราะคนที่ปิดมีบุญคุณคุ

34:30ณตา

34:30ไม่ได้มีแค่ราจิตคนเดียว

34:32แต่นะพ่ทัยเอง ถ้าไม่ได้คุณ

34:35ตา

34:35ตอนนี้ก็ยังไม่คล้าขายผ่า

34:37ดบี หุ่มอยู่ที่ตลาดอยู่เลย

34:38อ้าาา... bisexualจ้อยกูเหรอ

34:43อีกเด็กและ

34:44ย่านะ

34:47อย่าทำอะไรเพื่อนฉันนั้น

34:49ถ้าทำอะไรเพื่อนฉันอ่ะ ถึงเป็น

34:53ยาติผู้ใหญ่ก็ไม่จบต่อมนะ

34:56คุณพ่ทัยครับ

34:58ผมว่าจะยิ่มเย็んでก่อนนะครับ

34:59พระเกิดอะไรขึ้นนามมันไม่คุ้ม

35:01แล้วเลยครับ

35:05เพราะฉันไม่อยากให้หนังแลติด

35:06นี่มาดูเสื่องเสีย

35:07ฉันผิดอะไรไม่dah่น my��요

35:11แผ bringen

35:12ขนาดคนอยู่กันเต็มบ้านขนาด

35:14นี้

35:14มันอย่าเอาผู้ชายมาข้างอ้างแ

35:16รมได้

35:16โหож�� Sha'

35:17household นี่ สมัยอยู่ปีนางเนี่ย

35:20จะขนาดไหนจ๊ะ

35:28เพราะคุณแท้ และคุณทะจร

35:30คุณทำให้คุณชิตต้องเสื่อมเส

35:31ร็จและเดือดร้อน

35:33คุณมาทั้งไหน

35:35กลับไปทั้งนั้นเลยครับ

35:36ผมกับริจจน์เป็นเพื่อนกัน

35:38เพื่อนมาเย้ยมเพื่อนผิดตรงไหน

35:40นี่คิด德ามเอ медทั้งนั้น แล้วมั

35:41นไล่2019 ผมไปหอ

35:42บ่ะหรือเปล่า

35:44นั่งท Gud ทีครับ

35:45ถ้าโดนหาเรื่องเราต้องไล่ทุ

35:47กคนไป

35:47ผมวุ่นหวายน่าดู

35:49ถ้าอย่างนั้นเปลี่ยนเป็นไล่

35:51พี่เพทายไปดีกว่า

35:52ทีเดียวจบ

35:57เด็กปล่าไล่ฉันเหรอ

35:59ก็ผมไม่จะขอมากคนละครึ่งกับ

36:01ราชิต

36:02ทำไมจะไล่ไม่ได้

36:03แถมพี่เพทายก็มากินนอนที่นิ

36:05เต้ามสาต utility ก็ไม่เคยออก

36:08ผมจะเข็บไว้ทำไม 쓰는 ละครับ

36:09เปลือง

36:14ที่ฉันอยู่ที่นี่เนี่ย

36:15ก็เพื่อกการไม่ให้คนช่วงเนี่ย

36:17มันมาผ่านสมบัติของอัสโษ

36:20อย่าคิดว่าฉันจะยอมถอยเพื่

36:21อนหลีทางให้แกง่ายง่ายเลย

36:37พอเสียเปรียบก็รีบหนีเลย

36:39คนหรือปล่าไหร่เนี่ย

36:43เยี่ยมเลยค่ะกะลี

36:47ส่วนคุณ

36:50ผมจะให้นิดพาคุณไปส่งที่ลง

36:51แหลง

36:52จดลงตามนี้นะครับ

36:53คือผม...

36:54พี่ขาตรค่ะ

36:57พี่ขาตรคงไม่อยากทำให้ราจิต

36:58ลำบากไตอย่างเมื่อกี้อีกใช่ไหม

37:00คะ

37:05ครับ

37:19ขอบคุณ

37:20ขอบคุณ

37:28สำหรอที่สังความทางรุษ

37:32มีนิดภัพที่สุดท้ายที่ลด

38:08จะมาขอบคุณฉันที่ช่วยเธอวั

38:09นนี้ใช่มั้ย

38:12ถือว่าราจิตให้รังวัลได้

38:13มั้ยคะ

38:17ฉันไม่ใช่ดอนโจทน่ะ

38:28นาลีรู้เรื่องพี่ขจรแล้วใช่ม

38:30ั้ยคะ

38:32อืม

38:35นาลีว่าพี่ขจรจะอยู่ที่นี่อ

38:38ีกนานไหมคะ

38:42ได้ให้เข้ากลับไปเร็วมั้ย

38:45ทำยังไงคะ

38:47เธอก็เลิกงอน. แล้วก็ตามเข้ากลับ

38:49ไปสิ

38:51ไม่ตะลกนะคะ

38:52ฉันก็ไม่ได้พูดตะลก

38:54เธอจะงอนจงเกินงามท Japanese

38:56นี่เมื่อเธอก็ชอบเขา

38:58ปากไม่ตONGกับใจ

39:00ปากไม่ตонงกับใจยังไงคะ

39:02ถ้านาลีไม่มีคําอธิบายดี

39:04ๆให้รัจจิต

39:05และจิตไม่ยอมจริงๆด้วย

39:07ตอนอยู่ในฟ้าเธอไว้PP

39:10ฉันมีคนมาจีบเยอะแ banging

39:11แต่ฉันมองว่าได้สาระ

39:14ผู้หญิงมีการศึกษานี้ตัวเ

39:15องได้

39:16แต่สนใจผู้ชายไปทำให้ค่ะ

39:21ไม่สนใจกับอกหักนี้เหมือนก

39:23ันนะ

39:27เชียงไม่ได้ถึงกับเดินหนีได

39:29้เหรอ

39:39ไม่ให้เกียงแล้ว

39:43ให้เล่าคืนมาลืนท้องเสียนะ

40:00ปากเสีย เป็นผู้ชายที่ปากเสียท

40:03ี่สุดนี้โลก

40:04ทำไมคนแบบนี้จะต้องมาเป็นยาตผ

40:05ู้ใหญ่ฉันด้วย

40:09ดอนโจทย์

40:11สิ ดอนโจทย์

40:13แม่จ้างดอนโจทย์ด้วยขาตั

40:14งหนึ่งขา

40:15ไปกัดปากน้าดีให้แม่หน่อยนะ

40:17คืนนี้แหละก่อนนอน

40:19กัดให้จมเที่ยวเลยเลย

40:21หลังแค้นให้แม่ด้วย

40:24เก่งมาก

40:32คุณจิตครับ

40:36คุณวีจาร คุณวีจารมีอะไรหรื

40:39อเปล่าคะ

40:40ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณจิ

40:41ตครับ

40:45ว่ามอะไรค่ะ

40:52ผมชอบคุณจิตนะครับ

40:55ผมชอบคุณจิตนะครับ

40:59ผมชอบคุณวนานมากแล้ว

41:01แต่ตอนนั้นคุณยังเด็กมากเกิ

41:03นไป

41:04ผมเลยรอให้คุณเรียนจบก่อน

41:06ตอนนี้คืออย่างพร้อมแล้ว

41:07เราผมก็ไม่อยากสวนเสียคุณไป

41:08ให้โอกาสผมนะครับ

41:19วิจารมก็เอากับเขาด้วยเหรอ

41:21อิชาณกำลังจะไปติดไฟ

41:23ก็เลยเห็นคุณธนาย

41:24สรรภาพรักกับคุณราจิต

41:26อุ๊ย

41:27กว่านเจียบเลยค่ะ

41:30ตาย

41:31ควบสองเลยหรือยยะ

41:33แรกแล้วเนอะ

41:35ปิดนอยยังไงมันก็ปิดไม่

41:36มิดหรอก

41:46แกกร้าไล่ฉันเหรอ

41:47ก็ผมไม่จะขอมากกละครึ่งกับ

41:49ตัดจิต

41:50ทำไมจะไล่ไม่ได้

41:51แถมพี่เพทไทยก็มากินนอนที่น

41:53ี่

41:53ถ้าสะตางเดียวก็ไม่เคยออก

41:56ผมจะเข็บไว้ทำไมล่ะครับ

41:57เปลือม

42:05โอ๊ย

42:06โกงไม่กินมันแล้ว

42:14พี่ฉันตักข้าวให้นะคะ

42:15ไม่เป็นไร

42:16เดี๋ยวฉันทำเอง

42:17มีงานเขาไปทำเธอ

42:20แต่ก่อนไป

42:23จำไว้ด้วยว่างานหายยาก

42:25ยิ่งช่วงสงครามยิ่งยาก

42:28จะทำอะไร

42:29ต้องคิดให้มากๆ

42:31เข้าใจให้ฉันพูดใช่ไหม

42:35ขอใจค่ะ

42:48คนรักกลับภูรถจิตมาขอขึ

42:50้นดีหรือครับ

42:51พี่รู้ว่ามันคงไม่พอ

42:52กับความชั่วความเร็วที่พี่เค

42:54ยทำกับรถจิต

42:56แต่พี่อย่าจะขอไก่สักทั้งนะ

43:02เสน่ะแรงแล้วเกิดไหมคุณ

43:11เอ่อ

43:12คุณทาตีให้คนไปเรียบผมมา

43:14มีอะไรหรือเปล่าครับ

43:16ฉันจะถามว่า

43:17เมื่อวานี่ฉันให้แกไปส่งในข

43:18จอลที่องแรม

43:20เป็นยังไงบ้าง

43:21เรียบร้อยดีครับ

43:22ผมทำตามที่คุณทาตีสั่งทุกอย

43:24่างเลยครับ

43:25ให้อาเฮียเจ้าของโรงแรม

43:26จับตาดูเรียบร้อยแล้วครับ

43:33เรารู้ไหมว่า

43:35นายขาจรจะกลับเทพเมื่อไหร่

43:37ผมให้อาเฮียหรอกถามมานะครับ

43:39นายคนนั้นบอกว่า

43:40จะอยู่เรื่อยๆ ไม่มีกำหนดเลยครับ

43:47อืม

43:49มีงานก็ไปทำต่อ

43:51ครับ

43:52เป็นข้าราศการ

44:02รางานอันนาไม่โดนไล่ออกหร

44:03ือวะ

44:07มันต้องเนี่ยอะไร

44:10อืม

44:12หาใครช่วยดึkannt

44:19สี ผมมีเรื่องอย่างก็คุณช่วย

44:21ช่วยสื่อประวัติคนที่ชื่อ край not

44:22พิทัค ทิ่น

44:23ที่เคยเป็นขราชการ mushrooms

44:25อยู่ที่ปีนั่ง

44:28ตีคิดถึงฉัน ตีคิดถึงฉ

44:30ัน

44:31ต๊อท被คิดสิที่สุดเลย

44:34มีอะไรมีอะไรมีอะไรมีอะไร

44:36มีอะไรมีอะไร มีอะไร

44:39นี่ คุณอะไร ทำบ้าอะไร

44:41ไม่อายคนใช้บันบ้างหรือไง

44:45แก่ก็แก่ เหียวก็เหียว อีก

44:47จะโชว์อีก

44:48กำลังจะอาบน้ำได้ยินเสีย

44:50งก็เลยรีบมานี่ไง

44:52แล้ว ลองทำไม

45:01เธอทำอะไร

45:04ก็ ฉีดโทรเลขของตรีนะสิคะ

45:08โค่ะ

45:08มันแล้วกาโทรเลขมาหาเ� Jourอีก

45:09เหรอเนี่ย

45:11ข้า

45:12แล้วฉันก็ฉีกผิ้งไปหมดแล้

45:13วด้วย

45:15คุณไม่มีทางรุวตรีอยู่ที่ไ

45:16หนเกรลขาด

45:17และ คุณก็ไม่มีทางขวางเราได้

45:19ด้วย

45:20แต่เธอเป็นมีอ่ะชั้นนัดสิจ

45:22ารย์

45:22แตะachaชอบตรี

45:25แล้วฉันก็อยู่กับคุณذه Ởเงิ

45:26น

45:27ถ้าทนไม่ได้ ก็เอาเงินให้ฉั

45:29น

45:30จะเอาป้ายอยู่กับตรี

45:38แล้วอย่างนึกนะว่าฉันไม่รู้

45:40ว่าไอ้ท้าเตรียมมาไปตบปุ

45:43๊กได้ยากทำร้ายเทคที่หมูอยู่ที่

45:45ไหน

45:47ฉันล่ะไปซื้อมาหมดแล้ว ฉัน

45:49รู้ว่ามันอยู่

45:53เชียงใหม่

45:57นี่ คุณรู้ด้วยเหรอ ว่าตีอยู่

45:58ที่เชียงใหม่อะ

46:00แล้วชาตินี้ ฉันไม่มีวันย

46:03อมให้เธอไปเยียบเชียงใหม่เด็

46:04ดขาด จะมีเทียอดรัก

46:07ช่วงอีกปัดแปดนะ มันใจไม

46:09่ได้ไงด้วยปัดปัดปัด

46:10โอ้ย แก่

46:17คำก็แก่ สมคำก็แก่

46:21เออ

46:22ไป

46:38ชื่อในขจรพี่ทักถิ่น

46:41เป็นขราชการฉันผู้น้อย เคยป

46:43ระจำที่ปีนั่ง

46:43แต่ฉันต้องการรู้ประวัติมาก

46:45กว่านี้ ไปซื้อมาให้ละเอียด

46:50ยาหวงเลยครับ คุณผู้หญิง

46:52ผมจะสื่อให้ละเอียดยิต

46:54แล้วนำมารายงานคุณผู้หญิงให

46:55้เร็วที่สุดเลยครับ

46:57งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ

47:00สวัสดีครับ

47:22อิ่ม

47:23คุณผู้หญิงประอยู่

47:24โปรดต่อผลิง нашแหละ

47:31ที่พวกมั道ิขสิ

47:58มันก็ไม่ได้

48:02เอ้ย

48:16ไม่

48:16หายไว้กืนเนท

48:23ไป

48:49- เชินนี้ั้น น prendsกลาว่าสมะครั

48:50บ แบบนี้พอมี คนคอยนูนหลัง

48:52- อ่ะใช่ได้ สนปลานี้แล้วยิ

48:55่งจัดการไปไม่ได้เลย

48:56- ถ้าจะขุดด้าทอนโคลโครวง

49:00ไม่ง่ายเหรอคะ มันหนักข้อข้

49:02าทุกวัน

49:02- ทั้งปลดเร broad Treasure เรียนตก four ago คื

49:05นหมั่งหรอก prataสบายนิ

49:07- ได้ตอดการใน เพราดรำก่อน แล

49:10้วค่อยไปจัดการในคนที่อยู่เบื

49:11้าคลัง

49:18ผมเอาท่าหัมออกไปทะลมมันแล

49:19้ว

49:26ถึงไม่รู้ที่ซ่อนมัน

49:28แต่ก็มีวิธีทะลมมันได้นะ

49:30ครับ

49:39เฮ้ย!

49:40เฮ้ย!

49:41เฮ้ย!

49:47เฮ้ย!

49:48มาดิ!

49:49พอแล้ว!

49:50พุทษเจ็นคุณทานไปปล่อยผมอ่

49:51ะ

49:53ขอสัดนาไอ้บ้านิ่นหน่อยคร

49:54ับ

49:54เฮ้ย!

49:54เข้ามาได้วะ

49:55พี่ปุ่นยอมนั้นไง

49:59นี่มันอะไรกันครับพระเชียม

50:01เอ่อ

50:07ไอ้บ้านี่นะคะครับ

50:09หวงกล้างอยู่ได้

50:11ผมจะมาชวนพุทษจิตไปเที่ยว

50:13มันก็มาขัด

50:15แถมนี้ผู้จาแดกดันผมอีก

50:17แล้วแกมีสิตแอดมาชวน

50:19ฉันกับรัจจิตเป็นคนรักก

50:21ัน

50:22แล้วแกเป็นใคร?

50:23พี่ขะตอนคะ

50:25เราเลิกกับเรานะคะ

50:32จะยินเต็มสองหูแล้วนะ

50:35เชิญใสหัวไปได้แล้ว

50:37แกมันก็แค่ลูกจ้างรัจจ

50:38ิต

50:39อย่าสักเออ

50:40หยุด!

50:41หยุด!

50:43หยุดทั้งคู่นั่นแหละ

50:45ที่นี่ไม่ใช่สนามวย

50:47ถ้าไม่หยุด

50:48ก็ออกไปจากบ้านทั้งคู่เลย

50:57ป่าด้วยนะครับป่า

50:58ได้ค่ะ

51:00ส่วนคุณสองคน

51:02ก็แยกเกินเป็นรังอสติอาร

51:03มณ์

51:04ฉันจะให้คนคอยดูแล

51:09ไปค่ะคุณ

51:10ไปค่ะ

51:32ขอบคุณนะค่ะนารี

51:36ไม่เป็นไรครับ

51:38เฮเลน

51:41เฮเลน

51:42ก็เฮเลนแห่งทรอยไง

51:44ผู้ชายยกทัพมาทำศึกชิงนาง

51:47เหมือนเธอเลย

51:48น่าภูมิใจเนอะ

51:50นารีมาโทษรัจจิตทำไมคะ

51:52ไม่ยุดที่ทำเลย

51:54เขาสองคนทะเลอกกันเอง

51:55รัจจิตไม่ได้ทำอะไรเลย

51:58ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ยุดแยง

51:59ให้เกิดเรื่อง

52:00แต่เป็นความสิ้นคิดของผู้ช

52:01ายสองคนนั้นเอง

52:03อ่ะ

52:05แต่เธอเป็นผู้หญิง

52:07เวลาเสีย เธอก็เสียมากกว่าผู้

52:09ชาย

52:11ถูกไหม

52:18แล้วนารีจะให้รัจจิตทำยังไ

52:19งนะคะ

52:21คุณวิจารย์เขาก็เป็นธนายที่

52:22คอยช่วยดูแลงาน

52:24แล้วพี่ขาจรเขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิ

52:25ด

52:26จูกๆจะให้รัจจิตร่ายเขาไปแ

52:27บบนั้นได้ยังไง

52:30งานก็ทนต่อไป

52:32นี่เป็นคำแนะนำที่ดีที่สุด

52:33แล้วใช่ไหมคะ

52:35งานรัจจิตคิดเองก็ได้ค่ะ

52:38ตามสบายครับ

52:40ให้เล่น

52:42นารี

52:43คุณฮาตี

52:44คุณฮาตี

52:46นายอำเผอฝากของมาให้ครับ

52:51คุณฮาตี

52:52คุณฮาตี

52:57คุณฮาตี

52:58คุณฮาตี

53:01คุณฮาตี

53:16โอ่ง

53:21อื่น

54:00นาลีทำอะไรอ่ะคะ

54:02เฮ้ย

54:04นาลี

54:05ที่แหล่งจะทำแบบนี้

54:07ฉันเม้นห่วง

54:08เข้าใจไหม

54:11ก็ไม่แปลกใจที่เราจะเห็นหน้า

54:12คุณที่นี่ทุกวัน

54:13แล้วคุณต้องการอะไรกันแน่

54:15พี่ขอแค่นาจิตให้ภัยพี่ก

54:16็พอ

54:19ที่สีให้นักสืบไปสืบมา

54:21ในขจอรมีเมียอยู่คนหนึ่ง

54:23แต่ไม่ได้แต่งงานกัน

54:24มีใครอยู่หรือเปล่าครับ

54:27ผมมาหาคุณสิดาครับ

54:35เฮ้ย

54:38เฮ้ย

54:41นาลี

54:42เฮ้ย

54:43เฮ้ย

54:44เฮ้ย

54:46เฮ้ย

54:49เฮ้ย

54:50เฮ้

54:55เฮ้

55:00เฮ้ย

55:19เฮ้ย

55:20เฮ้ย

55:21เฮ้ย

55:22เฮ้ย

55:22เฮ้�

55:22เฮ้ย

Category

Transcript

Comments

Recommended