00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:02ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:06อหาที่ต้องใช้วิจรณยานในก
00:08ารรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี ควรได้รับคำแนะนำ
00:13ครั้งหนึ่ง จวงจือฝันว่าต
00:23นเองเป็นผีเสื้อ
00:26ขยับปีกระพื้อบินยังสุ
00:27ขสำราญ
00:30ตอนนั้น ผีเสื้อไม่รู้ตัวแม
00:32่แต่นิด ว่ามันคือจวงจือ
00:37แต่พลันเมื่อจวงจือลืมตา
00:38ตื่นขึ้น
00:40และตระหนักได้ว่าตนคือใครอย
00:41่างแน่แท้
00:43จวงจือก็ไม่แน่ใจว่าเขา
00:46เป็นใคร
00:48เขาเป็นจวงจือที่พึ่งฝัน
00:50ว่าเป็นผีเสื้อ
00:52หรือเป็นผีเสื้อ
00:54ที่ฝันว่าเป็นจวงจือมาทั้
00:56งชีวิตกันแน่
01:12เจ้าเจ้า
01:33เฮ้ย นิดลัง จบปราบชีลงเซ
01:36็ดอ่ะ มันจะไปทำอะไรต่ออ่ะ
01:40ก็ถ้ามีคนมาจ้างกันกูไปปรา
01:42บเยอะ ก็คงไปปราบ
01:44ไม่ใช่อย่างนั้นดิ มึงไม่มีค
01:47วามฝันเลยอ่ะ แบบว่ามีแผนก
01:50้านยายในหัวมึงอ่ะ ว่ามัน
01:51จะทำอะไรต่อ
01:56ไม่มีนะ ทำไมอ่ะ มึงไม่หรอ
02:06จริงๆกูว่า กูอยากกลับไปส
02:10มัครเรียนมหาไล่อ่ะ
02:13มันเป็นสิ่งที่กูอยากทำมานาน
02:15แล้ว แต่เมื่อก่อนกับแค่ไม่กล
02:16้า
02:19แต่ตอนนี้กูคิดได้แล้ว ว่าถ
02:22้ากูไม่ได้ทำมาน groan
02:24ช spousesกูว่าคงไม่มีความหมาย
02:27อืม อืม ก็ดีอ่ะนิ
02:31แต่กูยังนึกไม่ออกเลยว่ะ กู
02:33อยากทำอะไร
02:33อ่อย มันต้องมีกับอะไรๆensus
02:37ก็ว่าเดี๋ยวมึงก็คิดออก
02:39คนอย่างมึงเนี่ยนะ
02:41ไม่ได้เกิดมาใช้ชีวิตเป็นวน
02:43วันหรอก
02:54งั้นเอางนี้ดีปะ มึงอ่ะ ช่วย
02:57กูคิดหน่อย
02:58ว่าคนแบบกูเนี่ย ควรทำอะไรดี
03:01โห ได้ดีวะ ถึงไหมก็กูจะฉล
03:05าดไม่เท่ามึงนะ
03:06แต่กูจะช่วยมันสุดความสามา
03:08รถเลย
03:13เอาอังนี้ เช้าดีกันหน่อย หั
03:16ก
03:35มึง ต้องไปตามหามันในโลกแห
03:38่งขวัน
03:41มึง ต้องไปตามหามันในโลกแห
03:46่งขวัน
03:49ทุกวันในโลกแห่งขึ้น ท
04:02หน่อย
04:17โชคดีของเรื่องนี้
04:19คือการเทียนยิลันมันเคยทำพ
04:20ิธีผูกวิญญาณกับมึงไว
04:21้
04:22เซ็นเชือกนี้แหละที่จะช่วยได้
04:26โลกแห่งขวันเป็นดินแดน
04:28ที่ไม่ได้อยู่ตายฟ้า
04:30ไม่ได้อยู่เนื้อดิน
04:31แต่หากจะเปรียบให้ใกล้เคียง
04:33ที่ของมันก็เหมือนอีกด้านข
04:35องกระจกเงา
04:37โลกที่มีให้เห็นทุกอย่าง
04:39ยกเว้นความจริง
04:42ถ้ามึงจะเข้าไปในนั้น
05:00สิ่งที่มึงต้องทำมีสามอย่าง
05:311. โลกแห่งขวันนั้นกว้างใหญ
05:32่
05:32ไม่งั้นมึงจะติดอยู่ในโลกแ
05:34ห่งขวัน
05:35และรอโดนมันกลืนกิน
05:41ขอพลังฟ้าดิน
05:44ช่วยพาผมเข้าสู่โลกแห่งขว
05:46ัน
05:47เพื่อตามหาในลัน
05:50ตามหาในลัน
05:51เยี่ยม 갈วิต้องที่นั่น
05:54นี่ สิ่งกันมาก
05:56กันธิร์ดที่นั่น
06:04เยarryส์ ตอนนี้
06:08ขอบคุณครับ
06:38มาได้ไงเนี่ย
06:41มา
06:42เอา
06:43ก็
06:44ลงไปกินข้าวได้เร็ว
06:45แม่ต่าแล้วเนี่ย
06:47ฮะ
06:49แม่
06:57อัวนะพ่อ
06:58มีเตียวเอง
07:00ถ้าแต่ได้กินเนี่ย
07:01อร่อยด้วย
07:02พ่อกับลูก
07:03คุยอะไรกันพา
07:04มามามา
07:05ไม่มา
07:08อัวอร่อยจังเลย
07:10อ่ะ
07:13พีช
07:14มา cursed
07:15มากินข้าวแล้วลูก
07:21เก้าวโมงแล้ว
07:22ไม่รู้ว่ารถจะติดไหมนะคุณ
07:24ก็พอยบอกแล้วว่าให้รีบรีบ
07:25ปรุบพี่พีช
07:27ก็พี่เขาพึ้งแข่งเศ事
07:28ก็ให้พี่เค้าพักหน่อยสิ
07:30อื้ม เอาเทอ เอาเทอ
07:32รถติดก็อย่าค่อยขลับไป
07:34เราไปเที่ยวกันนะ
07:35สบาย สบายดีกว่า
07:36จริงไหมพี่ช
07:40ชิคเล Forbes
07:40ครับกินข้าก่อนแล้ว
07:43เฮี้ยย Hybrid
07:45เป็นนี้ข้าวอร่อยนะ
07:46reflects
07:46เปิดนี้รีบรีบกินจากรีบร
07:50ีบออก
07:50หเฮ๋ หรอ...
07:53หมูสับของปวดพอยเม exceeded
07:55เหว จะแ subtleวันต่อนน้อยเกินsyนก
07:57ร
07:58เติมได้起anas
07:59แvate glove
08:00กินเยอะเยอะนะพี่ส
08:02พอมียังจะบอก makes our ...
08:04ที่พักเรา Physinet
08:05ติดทะเรด้วย
08:06ลงไปเจอทะเลเลย
08:08จริงมะ
08:08ไปเรียกกับพ่อไหม
08:09ไปอยู่แล้วค่ะ
08:10จับเกมเลยลูก
08:12ด้านชุดไปทะเลเอาพี่พี่
08:15เราไปห้องแบบไหนนะครับ
08:17VAP สิ จะดับพ่อ
08:19ไฮโซนะคะ
08:41วันรอของค์เจอร์
08:42จริงๆ
08:42การกลีมะ
08:46ตundeลงมาก
08:48ตนตรงกับทุกว่า
08:49กลุยนตรงกัน
08:55สุดท้ายในที่สุดท้าย พวกมั
08:57นเต็มไป
09:27พีช สริยังลูก
09:31ป่ะ พ่อกับน้องรอยอยู่
09:35แม่อยากรีบไปเช็คอินด้วยเร็
09:36ว
09:36เผื่อจะได้เลือกห้อง
09:44ขอโทษนะแม่
09:45แต่พีชยังไปด้วยไม่ได้กันจ
09:47ริง
09:48เอ้า มีอะไรกันเหรอ
09:52ก็ลูกนะสิ บอกว่าไม่ไปกับเรา
09:54แล้ว
09:55ทำไมล่ะลูก
09:57เราไม่ได้มีเวลาอยู่พร้อมหน้า
09:59พร้อมตากันแบบนี้มันนานแล้
10:00วนะ
10:12ใช่ครับ
10:17พีชไม่ได้อยู่กับพ่อแม่มาน
10:18านมากแล้ว
10:21ก็หวังสักวัน
10:22ว่าจะได้เจอพ่อกับแม่อีก
10:29ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน
10:34ได้มีเวลาด้วยกัน
10:38ได้เตรียวด้วยกัน
10:41ได้เตรียวด้วยกัน
10:49แต่มันคงไม่ใช่ตอนนี้ครับ
10:54ตอนนี้พีชมีสิ่งที่สำคัญ
10:56กว่าที่ต้องทำ
11:01พ่อกับแม่อยากดพีชเลยนะ
11:06พีชขอโทษนะครับ
11:15ไม่เป็นไรลูก
11:19เราจะโกดลูกที่พยายามใช้ชีวิ
11:21ตต่อไปได้อย่างไรล่ะ
11:36คนเกียงของแม่
12:16มันดูไหนว่ะ
12:17นี่นั่น
12:18มันดูไหน
12:48มันดูไหน
13:40นี่เรารู้จักกันเหรอ
13:41เอเฮ้ย
13:41แม่จะไหร่
13:43นื่อยดิ
13:56นี่ลาณมึงกลับไป
13:57ก็บอกยังไงว่าไม่ กลับ
14:00แข็งมึงทะเลอค กับปูเลยมึ
14:01งต้องเนี่ยอากจัดบ้านเหรอ
14:02มึงบ้าป่ะ
14:03และเนี่ย มึงจะเดินไปทะนักซ
14:05ูมิกเนี่ย
14:05หมึงรู้ว่ามันอยู่ไหนอ่ะ
14:12นั่นจะบอนโน้น
14:18นี่หลัน
14:26มึงไม่รู้สึกบ้างเลยว่าทุก
14:27อย่างแม่งโครบไม่มีเคร็นน์
14:29มึงพยายามเดินไปในที่ที่มึง
14:31ไม่รู้ด้วยสำหรับจุดหมายมั
14:32นอยู่ตรงไหน
14:33เพราะอะไรรู้ป่ะ
14:36เพราะนี่มันไม่ใช่โลกแห่ง
14:37ความจริงเว้ย
14:51มึงฟังกุณอันนี่รัน
14:54เดี๋ยวต่อไป่ะ
14:56มึงได้เป็นอูในอ้นอนเว้ย
14:58แค่มึงยอมกลับไปอบกู
15:02มึงจะตื่นลืมตาขึ้นมาและพ
15:04บว่ามึงเป็นอูอยู่แล้ว
15:07มึงไม่ต้องเดินไปไหนทั้งนั้น
15:09มึงเชื่อกู
15:10ก็เจ็บนี่ แสดงวัชควรฝัน
15:19กวนตีนแต่เด็กกันนะ
15:22ไอ้นิลันเดี๋ยวก่อน
15:25เฮ้ย นิลัน เดี๋ยวก่อน
15:28ไอ้นิลันมึงพอก่อนเธอ
15:29นิลัน
15:32เฮ้ย
15:33มึงคุยกับกูให้รู้เรื่องก่
15:36อนนี้
15:39นิลันได้ยินกูปะเนี่ย
15:47เฮ้ย นิลัน
16:04นิลัน
16:12เฮ้ย
16:12เฮ้ย นิลันไม่มองรอบข้างบ้
16:14างกว่ะ
16:15เฮ้ย นิลันได้ยินกูปะเนี่
16:16ย
16:22เฮ้ย
16:24เฮ้ย
16:24เฮ้ย
16:46NONihat่ dividingมันต้องขนาดนี้นะ
16:47ไม่
16:48มันไม่ได้ใกล้ขึ้นเลย
16:50แถมกูยืนเฮ้ยนว่าวันนี้
16:51มึงจะไม่มีวันเดินไปถึงด้
16:52วย
16:57เริ่มพู whisper ได้ปะ
16:59วันนี้
17:00ผมจะเดินไปสำนักซูมิง Jump, แล้ว
17:01จะต้องได้เป็นอูดด้วย
17:02เหรอ แล้วมึงคิดว่ะมึงเดิ
17:04น нал pastre Meri
17:04กี่ครึ่งแล้ว
17:13มันไม่มีอะไรรอมึงที่ปลายทาง
17:15หรอก
17:17พอนี้มันไม่ใช่เส้นทางชีวิต
17:18ที่แท้จริงของมึง
17:21มึงกำลังหลงอยู่ในโลกแห
17:22่งขวร
17:26ถ้าไปไม่ถึงสำนักซูมิง
17:29ก็แสนงว่า...
17:33ไม่ได้เป็นอูวดิ
17:43นี่มึงเคยอยากเป็นอูวมากขนา
17:45ดนี้เลยอ่ะ?
17:48ทำไมอ่ะ?
17:50ดาว
18:04แล้วทำไมมึงไม่เชื่อกลัว
18:05ว่าตอนนี้มึงได้เป็นอูแล้ว
18:14ทำไมมึงยังต้องกลับมาชิดว
18:15่ามึงต้องเหนียวจากบ้าน
18:16แล้วเดินไปสำนักซูมิ่งอี
18:18ก
18:21ชีวิตนึงผ่านจุดนี้มานานมา
18:23กแล้วนะเว้ย
18:57จิดกรับ
18:58กูว้าเคยโดนโครดดามเหลือด
18:59ัน
19:03แม่งบอกคนอย่างกูไม่มีทางปิ
19:05นอักจะได้
19:07แต่กูว้าไม่สวน
19:10กูว้าไปซ้อมออกกูต่อไปเรี
19:12ยร้วย
19:12ซ้อมต่อไปเรียรึ
19:14แล้วกูเป็นการ
19:19แต่กูāmได้เหลี่ยนมา
19:23แต่สุดท้าย
19:26กูก็ไปทำตุจบกูโดนไล่ ออก
19:28จากสมาคม
19:29ข้างทางที่ยังไม่ได้เธอร์โป
19:30๊คเลยด้วยสับ
19:33ก็แสดงว่าโคติคำพูดถู
19:34กก็ดี
19:37จอบว่าเงินก็ได้
19:40แต่ถ้าถามว่าอายที่ทำให้กูไม
19:42่ได้เป็นนักกิลา
19:43มันเพราะอะไรอ่ะ
19:46เพราะพูดของโคติ
19:48หรือว่าการกันทำของกูเอง
19:57นี่ลัน
19:59กูไม่รู้หรอกนะว่าที่ปูมองพ
20:00ูดแบบนั้น
20:01ว่าเขาชิดยังไง
20:04แต่มันจะสำคัญอะไรวะ
20:08เพราะสิ่งที่มึงเลือกทำ
20:09เส้นทางที่มึงเลือกเดิน
20:12นั่นแหละที่ทำให้มึงได้เป็น
20:14อู
20:22มึงกลับไปอีกปูเถอะ
20:26กลับไปเส้นทางชีวิติแท้จ
20:27ริงของมึง
20:36กูเชื่อใจมึงได้ใช่ไหมพีพ
20:45ได้ดิ
20:47กูสาบางเหลือมึงเชื่อใจกู
20:49ได้
20:55ขลับไปอีกกูนะ
21:07กูหยอกละ
21:10กู
21:13กู
21:14เฮ้ย พี่ลัน
21:25เฮ้ย
21:25เฮ้ย
21:26เฮ้ย
21:26ไม่ยืนทำไมตรงนี้วะ
21:27ขวางทางก็เห็นเขา
21:33กูรู้จักมึงหรอ
21:35กูพีชไง
21:36พีชไหน
21:37กูไม่รู้จักมึง
21:39กูรีบ หลบไป
21:41กูมาตามมึงกลับ
21:43เชี่ย
21:46เชี่ย
21:46เชี่ย
21:48เม้ย
21:48กูมึงช่วยหลงประช่วงที่ม
21:49ึงรู้จักกูได้ปะวะ
21:51แม่งนี้ได้ง่ายเชี่ย
22:06เชี่ย
22:07ภายใน 8 ชั่วโมง
22:08มึงต้องออกมา
22:09ไม่งั้น
22:10มึงจะติดอยู่ในโลกแห่งขว
22:11ัน
22:12และรอโดนมันกลืนกิน
22:15มัน...
22:16นี่มายถึงอะไรนะ
22:17ไทยชีว
22:19เมื่อที่เรียกกันว่า
22:20ความว่างปล่า 소개
22:21มันจะทำหน้าที่ gam자� analysts
22:23เก gadกกวาดขวัน ของมนุษกหนล
22:25่วง
22:25ที่อยู่ในโลกแห่งขวันนานเกิ
22:27นไป
22:27เกือนสภาวสมดุนให้กับธรร
22:30มชา
22:31ถ้ามึงไม่รีบพรงชาว
22:32นิล่านกลับให้ทันเวลา
22:34ขวันของมัน
22:35ก็จะถูกไทยชีว penguin กวาดร้าง
22:37ออกไป
22:38เท่ากับว่าตัวตนของมันจะห
22:39ายไปตลอดกัน
23:05ปราบยากนึกน้ำมึง
23:25ตอนนี้มึงไม่รู้จักกู
23:33จะต่อไปมึงจะให้ส้อยนี้กูมาเ
23:34อง
23:38มันกลับไปแอบกูเถอะ
23:40หยุดทrukนี้มันเสียเวลา
23:46กูไปไหนกับมึงไม่ได้ทั้งนั้
23:47นหละ
23:49กูมีหน้าที่ที่กูต้องทำ
23:51นี่เป็นงานแรก
23:53ที่กูได้รับมอบหมายมาจากโอเค
23:54วะโ οι
23:55แล้วถ้ากูทำไม่สำเร็จ
23:57พวกเขาจะไม่ยอมรับกูไปตลอด
23:59ช живิต
23:59แล้วไงวะ
24:01มันแค่ด้วยหรอ
24:01กูแค่ด้วยวะ
24:03กูไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองกล
24:04ายเป็นอูน์นอกข้อคหรือ
24:21มา อิ่งเจอเวน มึงเจอกู
24:29times of culture
24:30บันพ่อเนี่ยอิ่งนำปล่อย
24:33이� Loren exactement
24:36เก paletteกดอด passive
24:48บันมด applets
24:51เฮนฟôi
25:13กลับมาแล้ว
25:30เองน่ะมาเป็นคนรื่อร้าน
25:36คนเราถ้าเอาความรื่อร้านเป็นเข
25:39็มทิต
25:42ชีวิตก็จะลงทางไปตลอดการ
25:54กลับมาแล้ว
26:33ที่นั่งก็มีทำไมไม่นั่ง
26:35ถ้าตอนนี้มึงไม่รู้จักกุม
26:41ไม่เป็นไรเว้ย
26:41แต่ตอนนี้มันต้องกลับไปกับ
26:42กูเดี๋ยวนี้
26:44พูดอะไรของมึงว่าพีช
26:46ทำไมกูจะไม่รู้จักมึง
26:50แต่ว่ามึงรู้ใช่ไหมว่ากูมาตาม
26:51มึงทำไมอ่ะ
26:53มึงตามกูกลับไปปราบฉีลล
26:55ง
26:56ใช่
26:57คือตอนนี้มันต้องกลับไปทํ
26:59านังนี้ให้เสร็จ
27:00ยังมีอีกหลายคนให้รอมึงช
27:01่วยอยู่
27:02แต่ถึงจะไม่มีกู
27:11ก็คงมีใครสะคนปราบมันได้
27:12อยู่ดี
27:15ถึงเคียร์เจ้าหา
27:17พี่เฟย
27:18หรือใครสะคนได้สำนัก
27:22ก็ว่าบางที
27:23ก็ว่าอาจจะไม่ได้สำคัญขน
27:25าดนั้นก็ได้
27:31แล้วนี่มึงจะไปไหน
27:43ไม่รู้อ่ะ
27:44มันพากลูไปไหน
27:46กลูก็ไปที่นั่นแหละ
27:49มันไม่พามึงไปไหนทางนั้นแหล
27:50ะ
27:50ถ้ามึงยังนั่งอยู่ตรงเนี่ย
27:53มึงดูดิ
27:55มันกืนกินบรรยากาศรอบข
27:57้างไปหมดแล้ว
27:58มันก็เหลือแค่ตัวมึง
27:59ก็ไม่นะ
28:04ทุกอย่างก็ดูปกติดีนี่
28:06ปกติก็ย**แล้ว
28:08มึงดูดิข้างนอกมันว่างเปล
28:09่าขนาดเนี่ย
28:10ย tangled มองก็ปกติอีกเหรอ
28:14แล้ว ไอ้ปกติของมึง
28:16มันตังจากตอนนี้แค่ไหนป่ะ
28:19เราจะอยู่ที่ไหน
28:21ทำอะไร
28:21หรืออยู่ท่ามกางอะไร
28:25มันคิดว่ามันสำคัญกับเรา
28:27ขนาดนั้นเนอะ
29:03อืม
29:06ได้ดี
29:09กูขอแค่
29:13ถ้าตรงนี้มันเริ่มให้ปลอ
29:14ดภัยเมื่อไร
29:17มึงต้องให้กูพามันออกไปจาก
29:18ที่นี่นะ
29:38พี่คุณเย็บป่ะ
29:49พูชอดฝันต่องตอนกูเป็นเน
29:50็ก
29:52กูเคยวิ่งไล้จับผิเสื้อ
29:54อยู่ตัวหนึ่ง
29:57ในฝันมังจับผิเสื้อตัว
29:58นั้นได้มั้ย
30:01ทำไมว่า
30:05ก็ฝันว่าก็เป็นหีเซอร์
30:08บิศหนีตัวยังอยู่
30:27นิลัน มันก็ไปไหน
30:30นิลัน
30:32นิลัน มันก็ไปด้วย
30:35เซียร์
30:46นิลัน มันนามไม่ Using
30:48เรายังบ้านจะได้ หนดพpos
30:51นิลลั late
30:52นิลลาลุก Understanding
30:53นิลลา
30:54มีชีย์ มีชีย์ มีชีย์ มี
31:00zhิ patent コ Him
31:16กคุณย Бог The Legacy
31:24นิลัน
31:31นิลัน
31:47นิลัน
31:47นิลัน
31:52นิลัน นิลัน นิลัน นิลัน
31:58ตรงนี้มึงยังอยู่อีกเหรอว
32:06ะ
32:15นิลัน มึงรีบกลับไปรับก
32:18ูก่อนเถอะนะ
32:20ก่อนที่มึงจะ เชียก
32:29เชียก เชียก เชียก
32:33พีช
32:37กูขอบคุณมึงมากนะเว้ย
32:39ที่สามาตามกูถึงที่เนี้ย
32:44แต่กูว่ากูชอบที่นี่กว่า
32:48มึงพูดเชียอะไรของมึงเนี่ย
32:52กูว่ากูอยากอยู่ที่นี่
32:55มึงกลับไปเธอ
32:56ไม่
32:58กูไม่กลับ
33:00จนกว่ามึงกลับไปกู
33:05ทำไมวะ
33:09ทำไมวะ
33:11ทุกสิ่งทุกอย่างที่มึงใช้
33:12ชีวิตมาที่มึงทำมาทั้งหมดอะ
33:15มึงจะปล่อยให้มันกลายเป็นค
33:17วามว่างป่าแบบนี้เหรอ
33:27มึงคิดว่าชีวิตคนเรามีอะไรมา
33:29กไปกว่านี้เหรอ
33:31อย่างน้อยความว่างป่าเรา
33:34มันก็ทำให้กูรู้สึกดี
33:37บางที
33:41มันอาจจะทำให้กูเป็นส่วนอย
33:42่างกับฟ้าดินก็ได้
33:44ไม่
33:46มันต้องไม่ใช่ทีนี้
33:48มึงเข้าใจไหม
33:50มึงเข้าใจไหมว่ามันต้องไม่
33:51ใช่ทีนี้
33:54ตอนนี้มึงต้องกลับไปอับกู
33:58มึงจะกลับไปแล้วมึงไม่ต้อง
33:59ทำอะไรก็ได้
34:00ถ้ามึงไม่อยากทำอะ
34:05มึงไม่อยากปราบสีหลงใช่ไหม
34:07เออ
34:08มึงไม่ต้องปราบ
34:10มึงไม่อยากเป็นอูแล้วใช่ไหม
34:13เออ
34:15มึงก็ไม่ต้องเป็นแล้ว
34:17กูไม่รู้หรอกนะว่า 4 สุดท้าย
34:18ที่มึงมีความสุดที่สุดคื
34:20อที่ไหน
34:22แต่มันต้องไม่ใช่ที่นี้ไว้
34:24มึงเข้าใจไหม
34:26ตอนนี้มึงต้องกลับไปอับกู
34:33กูปล่อยมึงไว้แบบนี้ไม่ได
34:35้
34:58กูขอล้องเลยนะ
35:03กูขอล้องแล้ว
35:07มองอย่าทำงี้ดิวะ
35:10มองไม่ได้ตัวคนเดียวนะ
35:12ยังมีอีกหลายคนที่เขารอมองอย
35:15ู่นะ
35:22มองสำคัญกับทุกคนนะ
35:23อย่างน้อยก็กูแล้วคนหนึ่ง
35:26มองสำคัญดูกูมากนะ
35:30โอ้ย
35:38กูไปมึงไว้แบบนี้ไม่ได้
35:40กูไปมึงไว้แบบนี้ไม่ได้
35:47ขอบคุณมึงไว้เพีย
35:51ขอบคุณมึงดินจัง
35:52ขอบคุณมึงดินจัง
36:15มองไม่ความหายกับทุกคนมากนะเว
36:17้ย
36:19โอ้ย
36:19เราจะพอกูว่า
36:22มองเข้าจังไหม
36:23ขอบคุณมึงดินปลอไป
36:45ขอบคุณครับ
37:24ขอบคุณครับ
37:33ขอบคุณครับ
37:58ขอบคุณครับ
38:27เพราะอะไรรู้ไหม
38:31เพราะมึงมีกูเป็นคู่หูไง
38:37กลับไปอับกูนะ
38:40ขอบคุณครับ
39:11ขอบคุณครับ
39:12กลับไปอับคุณครับ
39:26ฮาโลเฮีย
39:27นี่รันเป็นไงบ้างอ่ะ
39:28นี่รันฟืนแล้ว
39:55กลับกลับ
40:00ขอบคุณความกัน
40:00ขอบคุณนี่
40:44ของมีค่าของแม่อ่ะ
40:47แปะฝากไว้ให้ตั้งนานแล้ว
40:49อันนี้คือส่วนของพี่
40:51ท่อยเก็บเอาไว้ เพราะกัวว่
40:53าพี่จะเอาไปเล่นพาร์นันจนหมด
40:54อ่ะ
40:56ตอนนี้เลิกแล้ว
40:58เอาไปเก็บเองได้เหรอมั้ง
41:12สาบานนะว่าจะไม่เอาไปขายอะ
41:15เออ สาบาน
41:19จำได้ว่าเห็นแม่ใส่ติดน
41:20ิ้วอยู่บ่อยๆ
41:27เมื่อกี้สาบานแค่จะไม่ขายใช่ป่
41:29ะ
41:31อืม
41:43ของขวานออกจากลงบาน
41:45ฮะ
41:48ของของแม่กูอะ
41:50พวกกูก็เพิ่งรู้ว่าก่อนแม่
41:51กูตายเค้าถึงของไว้ให้กู
41:54ถ้ามึงเอาของปูมึงให้กู
41:57กูอยากจะของแม่กูให้มึงบ้าง
42:04แต่กูไม่รู้นะว่ามันจะมีพลั
42:07งเป็นของปูมึงไหมอะ
42:16มีดิ หยกทุกชิ้นอ่ะ ถ้า
42:20ถูกส่งต่อผ่านทางสายสัมพ
42:21ันธ์ มันจะมีพลังเห็นการป
42:24กป้องคุ้มครองอยู่
42:30แต่มึง น่าใจใช่ปะว่า เออ
42:36กูให้มึง
42:41และถ้ามันมีพลังอ่ะ กูก็
42:45อย่างให้พลังนั้นคอยปกป้องม
42:46ึงไว้
42:52โอเค
42:59เฮ้ย เดี๋ยว แล้วจะไม่มึงใส่
43:01นิวนี้อ่ะ
43:03อ่ะ ทำไมวะ ก็มึงใส่ปะดีน
43:06ี่
43:19ชังแม่งอ่ะ อยากทิ้นมากเลย
43:21เออ
43:21อ่ะ ชังแม่งอ่ะ เออ
43:28อ่ะ ชังแม่งอ่ะ ถ้าอ่ะ แ
43:28ม่งคงหลาย
43:28อ่ะ ๆ รีบант มันต้องทำอะไรแน่แ
43:30น่
43:31พลังอำนาจของเทปนะ แล้วก็ป
43:33กคุณมึงมีไว้ยหมดเร็ว
43:34เอออ่ะ คิดออกแล้วอ่ะ ว่าจะ
43:40จัดการกับชีหลงยังไง
43:42รองปล่อยไอฟ้าดินเป็นควร
43:44กำลดทางดีกว่า
43:45พลังงามหน้าใดที่ผิดตอบฟ
43:46้าดิน
43:47ไม่มีวันดับลงอยู่ได้อยู่ข้
43:48าวร้อย
43:49อย่างร้อยก็มีมึง
43:50ที่เชื่อในตัวกูจริงๆ
44:14คือต่อให้โชคฉันเตาเรียน
44:17มุ่นไปยังไง
44:19อะไรก็แยกเราไม่ได้
44:21ฉันต้องมีเธอ
44:23แต่ต้องมีฉัน
44:25ขอเราคือสิ่งทุกคนรับกัน
44:27แล้วกัน
44:28Cause we are worth together
44:32แค่เราไม่กันก็พอ
44:35ฉันไม่กลัวไร
44:53ความครับ
Comments