- 2 days ago
- #kdrama2025
- #drama2025
- #dramaengsub
ʏᴏᴜʀ ᴅᴇᴀʀ ᴅᴀᴅᴅʏ (2026)
#Kdrama2025
#drama2025
#dramaengsub
#Kdrama2025
#drama2025
#dramaengsub
Category
📺
TVTranscript
00:15เธอตั้งใจจะไปจากที่นี่หลังจ
00:17ากที่ใช้นี่ฉันหมดเหรอ
00:20แล้วจะมีเหตุผลอะไรให้ผมต้องอยู่
00:23ที่นี่ต่อเหรอครับ
00:26ฉันเป็นเหตุผลให้เธออยู่นี่ต
00:27่อได้มั้ย
00:33เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า
00:35เจออยู่ที่นี่ไปอีกนั้นแค่ไหน
00:38ปะนงเคยบอกเอาไว้เนอะว่าถ
00:41้าเขาได้กินข้าวหมอเดียวกั
00:43นแล้ว
00:43เขาก็เหมือนปี่เหมือนน้องกันนะ
00:45แหละ
00:48น้องปี่
00:55เฮ้ย อย่าไปยับ
00:59เอาไว้ เอาไว้
01:00แสง แสง แสง
01:09เก้าดิว้า
01:13ตัยท่าน
01:15ตัยท่าน
01:16บิตร
01:19ตัยท่าน
01:27ตัยท่าน
01:29ลุย
01:33ป86
01:35ประ
01:39พายุ ได้ยินทานไหม
01:42มึงเคยสนใจที่กูพูดมั้งป
01:44่ะ
01:45จะอะไรวะก็มันเนื่อยอ่ะ
01:46กูบอกทินไป มึงก็ไปแค่นั้น
01:48อะไรนี่อ่ะ
01:49มึงเอาแต่ไปแรกด่ะ
01:50มึงจะไปไม่ไป
01:52ถ้าขอโทษ
01:54เอ้ย ถ้า...
02:02เอ้ย
02:03พายุ ถ้าขอโทษ
02:07คงอยอยENE
02:17พายุ carro
02:21ถ้าขอโทษ
02:29มึงเคยสนใจที่กูพูด
02:31บอกทุการของคุณ
02:31ตายไปเลยเลย
02:33กุcel้าไปไปเลย
02:35แข็งเลยแข็ง แข็งเลย
02:38แข็งเลย
02:39พวกมันมีที่ไง
02:40กุ้อยมองมีใส้ด้าน
02:43แกลี่นิดเป็นไหม
02:46ไปชั้น
02:48ไพยเหมาะ
02:49ยูกลับมันมาแล้วล้อร้อน
02:56สัญง
02:57ยูกลับมันหละนะ
03:02ถ้าวันนั้น...
03:05เราไม่ทำตัวแย่
03:07พกอยู่ก็คงจะไม่หายไปแบบนี้ใช
03:08่ไหม
03:08ยังกลดเราอยู่หรือเปล่า
03:12เราขอโทษนะ
03:13เรา...
03:15เราขอโทษจริงๆ
03:16ก็อย่าหายไปนะ
03:21สัยธาน สัญญาณ
03:22พังการติดหน่อยสิเธอ
03:23เธอ
03:24พกอยู่กันแบบนี้ไหม
03:31พกอยู่ในทำแบบไหน
03:33เราจะไม่ทำให้พกอยู่ต้องเสียใจอ
03:35ีกอะ
03:37สัยธาน
03:39สัยธาน
03:40สัยธาน
03:40สัยธาน
03:41ฟังฉัน
03:42สัยธาน
03:44ฉันสิราเอง
03:47ฉันสิราเอง
03:51ให้ฉันเองไง สิรา
03:54สิราไง
04:01ไปอยู่!
04:04ไปอยู่!
04:06ไอ้ขอดู!
04:07นี่นี่สิบาย!
04:10ไปอยู่!
04:12ไปอยู่!
04:16ไปอยู่!
04:19ไปอยู่!
04:35ไปอยู่!
04:47แต่แท่ที่จริงใครจะรู้เครื่อง
04:50ในรอยยิน
04:53มันเงามันแทบขาดใจ
04:57ยังมีไม้ใครสักคนที่ตามหา
05:02วันนี้ถ้าฉันไม่ใกล้เจอ
05:06เธอเดี๋ยวในใจฉันเทอรอยลุ
05:09ดลงไป
05:11มีสายทาง
05:13มันสายทางที่ฉันใจ
05:16เรารู้ไหม
05:18เธอเครื่อนน้ำมันเดินจะเกินเพ
05:21ลาะใจ
05:22ลืมว่าไหนของเราให้เป็น
05:25วันใหม่
05:27เป็นมาใช้หัวใจดูสักครั้ง
05:30ลองดูไหม
05:33แค่ให้เจอได้อีกปล่อย
05:34ให้ฉันเข้าไป
05:36ให้มันลึกที่สุด
05:38ให้เธอรับ
05:39ให้เธอรู้
05:40ให้เธอพาด
05:43ให้เธอเป็นของสักใจ
05:46ให้เธอ
05:50ให้เธอ
05:50ให้เธอ
05:54ให้เธอ
06:21ให้เธอ
06:51ขอบคุณภาพ
06:53ซักสถ์
06:54ทุกคน
06:54ทุกคน
06:56ที่ที่สุด
07:01ทุกคน
07:01อาจดมาก
07:07ทุกคน
07:10ทุกคน
07:12เยอะ
07:14ผล
07:15นี่
07:17ทำไม
07:19สุด
07:21นี่
07:21นี่
07:21สุด
07:29สัตวิสักทับกัน
07:53ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
08:23ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
08:53สุดท้าย
09:05มาหลัวลัวลัว
09:36หลัวลัว YOUsour
10:34ต้องนี้หากล้องตัวในกล้ายท
10:35ี่สุด
10:37กล้องจากโรงอาหารนี่ ก็ดาล
10:38ถังมีอีกทาง
10:39แต่ยังไง ผมจะลองดูจากกล้องโ
10:42รบ ๆ บรริเวณบ้านเพิ่มเติมให
10:43้นะครับ
10:44เพื่อจะเห็นอะไรมากขึ้น
10:53คุณพิธภา อ่า เราสักคู่นะครั
10:55บ
10:55ผมกวัลังเร่งเซ็กให้อยู่
10:57คุณจะกิดให้วิตังคุณนาไป
10:58ที่เกิดเท็ดหน่อยอ่ะคะ
10:59ฟ้ารีว่าเหมือนทางตำรวดจะให
11:01้ไปฟาพิษีจุดที่มีก่อนวง
11:02จะปิดค่ะ
11:03missions
11:03แต่ว่าผม
11:04เรื่องฟูเทจใช่มั้ยคะ
11:06พอดีวิธได้แฟนไดของทางตำ
11:07รวดมาค่ะ
11:09- คุณedi
11:10มากนะครับ คุณวิ ยังไงเนี่ย
11:12ผมฝากด้วยนะครับ
11:13ได้ค่ะ ไปน่างานได้เลยค่ะ
11:14ครับ
11:47พ่อเรียงครับ ผมรู้แล้ว พวกมั
11:49นสองคนเป็นใคร
11:52และใครส่งพวกมันมา
11:56กูไว้ใจได้เหรอ
11:57สายนี้ไม่ต้องห่วงครับ ไว้ใ
11:59จเขา
11:59ไม่ใช่
12:02กูใหม่ถึงคนที่ตรงพวกแม่ง
12:03มา
12:04กูยังจะไว้ใจมันได้โอ้ว
12:06ะ
12:10มันไปบอกมัน
12:12ว่ากูรู้
12:15แค่คำว่าเพื่อน
12:16กูคงเหลือไว้ให้มันไม่ได้
12:20เอง
12:24บอกไปนี้พูดจะไม่ยอมให้มันมา
12:25ร้ำเส้นกูอีก
12:40คโอ้วะ
12:42ถูกอยู่ชั้น
12:43วังพวก
12:43แต่งอือจะ Lak personnes
13:01ไม่รู้กันไหม
13:10พวกมึงสองตัวรู้ไหม
13:17เฮ้ย! ของหน้าคุณ
13:22พวกมึงรู้ไหมว่า
13:24สิ่งที่คุณเกรียดที่สุดค
13:25ืออะไร
13:28ไม่ใช่ฟังฟิตภาส
13:32แต่เป็นคนที่ทำภาสแล้ว
13:35ยังกร้ามีหน้ากับมหากุย
13:40พวกมึงมีหน้าที่เดียว
13:47ซื้อไปจัดการให้เด็กเฮี้ยนั้
13:49นให้กู
13:51แค่นี้มึงยังพา
14:04มึงทำงานพลาดยังไม่พอ
14:11มึงยังทำให้คนในร่ายนั้นรู้
14:13ตัวอีก
14:15นี่เหรอที่มึงบอกกู
14:17ว่าเมื่อชีพคำไม่พา
14:25พวกมึงทั้งหมด
14:28ทำอย่างไรก็ได้
14:29ให้สองตัวเยี่ยนอยู่เชียงร้าย
14:31ไม่ได้
14:32ครับ ครับนาย
14:35ไป ไป
14:37กลับไป
15:06ข้าว...
15:47สัง
15:49สัง
15:50สัง
15:53ไงสัง
16:01สัง
16:02Sáng
16:06Sáng
16:07Sáng
16:10Anh Sáng
16:11Anh Sáng
16:13Anh Sáng
16:27A1
16:31Sáng
16:31เราหังโฟนนะ
16:33เป็นายามฝันไหร้ก็
16:35ไปไหร้ ไหร้ แสงมัน
16:48เสียใจตัวนะเจ้า
16:50เขาไปยังด้วยอย่างติงตีแล้ว
16:58แกต้อง กลับหรอ
17:28ทิ้งที่เธอดี
17:58อ่ะ
18:00ไอ้พก
18:16ระวังโฟน่ะ
18:22คุณหลับไปต่อไหนวะ
18:25นั่นนี่กี่โมงแล้วว
18:28ก็ประมาณตี 3 ประครึงแล้ว
18:34นั่นนี่...
18:36วันมึงเป็นไงว่ะ
18:38อืม
18:40คุณก็ยังไหวอยู่
18:42ตอนนี้กูยังไม่รู้เลยว่า
18:44กูเต็บหัวเพราะว่าเมาหรื
18:45อเพราะว่าก็แท้
18:50เออ...แล้วนี่...
18:52ยังมองไม่ไภออกมาอู้อย่างกับ
18:54มึงเลยก็
18:58เขาบอกว่า...
19:00ถ้าออกเสร็จแล้ว
19:02เขาจะคิดเตียวออกมา
19:05แต่ตอนนี้...
19:06ยังไม่ให้ใครออกมาเลย
19:09ถ้าอย่างนั้น...
19:17มึงกลับไปพักให้ให้กอดก็
19:18...
19:19เดี๋ยวให้พวกไอวันมาเฝ้าแท
19:20น
19:22ไม่ไหร่
19:24มันกูยอยู่นี่เอง
19:27เอาให้แสงคุณออกมา
19:40เหมาะ
19:46คุณรู้สึกผิดว่า
19:58คือ...
20:00กูขอโทษนะที่วันนั้นกูพูด
20:02แบบนั้นออกไปอ่ะ
20:05กูปากกว่าดีเองแหละ
20:08กูแค่อยากจะแสวพวกมึงเล่นๆ
20:10กูไม่ได้ตั้งใจจะทำให้พวกมึง
20:12ต้องทะเลออกกัน
20:15กูขอโทษจริงๆนะ
20:17กูขอโทษจริงๆนะ
20:22กูขอโทษจริงๆ
20:30กูก็รู้สึกว่า
20:35กูแค่ความรู้สึกมันมากๆไ
20:37ว้
20:40กูเป็นห่วงนอกๆไว้
20:43กูไม่อยากให้มันรู้สึกแย่เลย
20:54กูอยากเห็นมันมีความสุข
21:00จนกระทั่งกูมีความรู้สึกว
21:03่า
21:04มันกำลังคิดจากกูไป
21:06กูยังไม่ทันได้คุยอะไรกับม
21:15ันดีๆเลย
21:16กูยังไม่ทันได้คุยอะไรกับม
21:29ันดีๆเลย
21:29ทำไมว่าพอรพี่
21:37ทำไมไม่เป็นกูที่ไปอยู่ในห้องน
21:40ั้นวะ
21:44ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้วะ
21:59กูยังไม่เป็นแบบนี้
22:08มันโดย
22:25นายบอกว่ากำดึกไงทำไมตื่นเช้
22:28าจังอ่ะ
22:29ก็วันนี้มีใครก็ไม่รู้
22:31นับทำงานแต่เช้าอีก
22:33เราก็ต้องรีบลุกขึ้นมาเตรี
22:34ยมงานเนี่ย
22:36ก็แท็กสาดบอกเราไง
22:37เลื่อนได้
22:38นี่เห็ดแพนทุกคนใจลายข้าง Lat
22:40tele
22:40รอเล่น
22:43ตื่นเช้ามาเก้าสายทางอ่ะ
22:44พี่สิราเข้าเอาไปท่า laisserข้างน
22:46อก
22:46ยังไม่กลับมาเลย
22:48เราอาศา เก้าแทนให้ก่อนอ่ะ
22:52พี่เฉสิราเขาดูเป็นห่วงสาย
22:53ทางมากเลยอะ
22:57แล้ว
22:58flexion because we had ainal
22:59เธอแน่
22:59อั trades, in this situation
23:07เกือ...
23:09ก็เป็นห่วงละสิ
23:10เจอขนาดนั้นอ่ะ
23:12เป็นไงบ้างก็ไม่รู้เนอะ
23:14นี่ขนใ 예쁘 gleichzeitigก็บอกแพรมาน่ะ
23:16ว่าสายธารท์เป็นเลยป่ะохา
23:19ใช้แพร
23:21ตอนนี้ ก็ยังมีสดูงอยู่บ้าง
23:23นะ
23:24แล้วก็เหมือนจะยังนอนไม่ค่อยร
23:26ับด้วย
23:26เราก็เลยต้องออกมานั้นถังงานข้
23:29างนอกเนี่ย
23:30ก Stellar ไปทำเสียงดัง
23:31อย่าสายธานจะตืนเอา
23:33แล้วอย่างนี้
23:38บอกตรงๆนะ ต้องแต่อยู่มา แพงก็
23:41ยังไม่เคยเจอเห็ดการแบบนี้เลย
23:43แล้วต้นเห็ดมาจากอะไรก็ไม่รู้ด
23:46้วย
24:00พี่สิราว
24:02กระสิบทำไมเนี่ย เราโรดเสียงแล
24:05้ว
24:05ลองไม่บอกอะ ชอบแก่งไotypes เลยเลย
24:08เอา ideal
24:11เดี๋ยวเราไปอามน้ำแหละ ให้เราไป
24:13รับไหม
24:14แต่ ถ้าเกิดมา เกิดด้านมูลแพ
24:16้พี่ลงไปนะ
24:18ор้าวนี่แ PRO กแล้วล่ะ
24:19อีกสิบห้าทีละนะ
24:21เรายังไม่ได้กำน้ำเลย
24:22ตอนเหมือแบบไ privilege ผมอีกกรอด key
24:25เดี๋ยวก่อน
24:55ซู่ดี่
24:59คุณต้องเจ้า
25:00คุณต่อ
25:00คุณต่อ
25:00ๆ มันก็ได้
25:04เมื่อมัน!
25:37เกี่ยมกลับกลับกลับ
26:18ไห้พาน
26:20เป็นยังไงบ้าง
26:22คุณ
26:25แสนกับพี่พรล่ะ
26:27คุณ
26:27ใจเย็นก่อน ใจยังเย็น
26:29พรปลอดภัยแล้ว
26:36เอาละแสงแล้วคุณ
26:38แสง แสง แสง แสงเป็นไรหรือ
26:39เปล่า
26:40คุณพูดมาสิ แสงเป็นไรหรือ
26:42เปล่า
26:42wahrscheinlich captures something
26:47คือแสงเข้าห้องผ่าตัดเมื่
26:49อคืน
26:50คุณหมอบอกว่าหัวกระสุนฟั
26:52งที่คุณไหร่ด้านซ้าย โดนเส
26:53้นด้านใหญ่
26:55ก็เลยทำให้การผ่าตัดค่อนข้าง
26:56ยาก
26:58เพิ่งออกจากห้องผ่าตัดมาบ้
26:59างหกวงเช้านี่เอง
27:03แต่...
27:06แต่อะไร
27:09คือลื้นกับแสง
27:14แต่ยังไม่ฟื้น ยังไม่รู้สึ
27:16กตัวเลย
27:19หมอกก็เลยบอกว่า...
27:20เพราะว่าผม
27:23เป็นผมตลอดเลยที่ทำให้ทุกอย่าง
27:29มันแย่แบบนี้
27:36เมื่ออยู่ที่นี่นิ้นแต่แรกทำไม
27:37เพื่อไหนก็เกิดในเรื่องแบบนี้
27:42ทางการอยู่ที่ผมรักมากแล้วดันน
27:44ั้น
27:45ผมมีรักษาเขาไปได้เลย
27:49คงคิดโฟกัน
27:52คงใส
27:56ทำให้คนที่ผมหลักเชือมาเจ็บตั
27:57วพวกมันอย่างนี้
28:00พวกมันตัวปัญหา
28:06ไม่พูดไม่พิดสักหยาก
28:07คุณ
28:09ผมรู้
28:10ว่าคุณคงคิดว่าผมไม่ได้พ
28:13ิด
28:15ไม่ใช่กว่าพิดผม
28:18แต่มันไม่เป็นแม่จริงๆ
28:20ไม่พ่อผม
28:24ไม่พ่อผม
28:25ไม่พ่อผม
28:32ไม่พ่อผม
28:58อ้าวเกียว
28:59ยังไม่ไปหาแพ่อีกเหรอ
29:01ก็ออกอ่ะ
29:03อ้าวเกียวมากเลย
29:04ก็ออกไปก็ครบ
29:08อ้าว ไขทาน
29:10ตื่นแล้วหรอ
29:14ครับผม สวัสดีครับ
29:17ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว
29:19เกียวได้อินเรื่องเมื่อคืน
29:20ใจหายมุดเลย
29:23ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม
29:28อ๋อ สายทาน
29:31นี่เกียวนะ
29:32ลูกพี่รุงนองฉัน
29:34ช่วงนี้จะอยู่ทําโปรเจ็กแฟ
29:35ชั่นโชว์ที่นี่
29:39ตั้งแต่ตรงมา
29:41ไม่เคยเห็นพิศราดูแลใคร
29:42เป็นพิเศษขานี้เมื่อก่อนเลยนะ
29:48usar
29:48จอกกับแล้วใช่ไหมคะ
29:50recreate your coat
29:50ไม่เลยสิ
29:51ทแสงร้านน่าจะยังกินอะไรไม่
29:53ได้
29:54ยังไม่ฝืนตัวเลย
29:55แล้วใครบอกว่าจะไปฝากคนป่วย ไปฝ
29:57าอีกเหมากนู้น
29:58แต่เมื่อวานยังไม่ได้กินอะไรเลยม
30:00ั้ง
30:00เออ พี่สิลาซื้อวิตามินไปให
30:02้น้องมันด้วยก็ดีนะ
30:04ดูทรงแล้วน้องมันน่าจะไม่
30:06ไหวจริง
30:08อืม ได้
30:09งั้น เดี๋ยวเสร็จงานลิตอนไปนะ
30:11ไปดี ๆ
30:19ป่ะ
30:40แสง
30:42มึงรู้ไหม
30:44กูไม่กล้าหลับเลยว่ะ
30:47กูกลัวว่า
30:49จะเป็นเด็บที่กูฝันอ่ะ
30:55กูจะเสียมันไปจริง ๆ อ่ะ
31:03ไหนป่อเก่งน่ะ เก่งน่าไง
31:07รีบ ๆ ตื่นขึ้นมาได้แล้ว
31:11สลิด ๆ แบบมึงอ่ะ
31:12ว่านอนจอง ๆ แบบนี้
31:16ดูไม่เป็นมึงเลยว่ะ
31:21เรียบรู้ขึ้นมาด่ากูได้แล้
31:22ว
31:28สลิดกับพี่ ทิ้งสลิด
31:30เฮ้ย แสง
31:32มึงตื่นแล้ว
31:34น้ำ ขออน้ำ ๆ
31:36น้ำ ๆ
31:37น้ำ ๆ
31:39น้ำ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
31:49น้ำ มาก่อน
32:07เป็นบ้าอย่างอ่ะ จ้าไงนัก
32:09หนา
32:10กูดีใจอ่ะ
32:12ที่มังตื่นขึ้นมา
32:18กูพูดจริง ๆ นะ
32:23กูนึกว่ากูจะเสียมึงไปแล้
32:24วจริง ๆ อ่ะ
32:29กูคิดภาพไม่ออกเลย ถ้าไม่มี
32:31มึงอ่ะ
32:37ว่า อะไรของมังอยู่ได้เนี้ย
32:40จะก็ต้องเติมมาเจออะไรวันนี้
32:43โอ้ย เป็นรอดหลบเดิมเหมือน
32:46ั้นอ่ะ
32:46โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย
32:49บอโทษ แผนกูมามา
32:52ให้กูเรียกพรยาบาลได้ไหม
32:56ไอ้ต้องเงิน
32:59กูดีใจนะที่กูยังไม่ตายอ่
33:00ะ
33:04ก็ดีใจด้วย
33:05ที่กูเติมมาเจอมือนแรกอ่ะ
33:22ปล่อย
33:22Pentagon
33:24กูเนี่ย
33:26พีทาน
33:31อุ้ย ไหน ไหน
33:33ในไหน มีอะไรมาฝากผมบ้างเนี่ย
33:39ใช่
33:40พวกนี้กันเจ็บตรงไหนอยู่ไหม
33:42คือ...
33:44คือพี่ขอโทษ
33:46พี่ทาน
33:48ฟังแสงนะ
33:50แสงไม่เป็นไร
33:51พี่ไม่ต้องเป็นห่วงเลย
33:54ตอนนี้
33:55รู้สึกเหมือนได้นอนเต็มอิ่ม
33:56เลย
33:57พี่เชื่อไหม
33:58ผมยังไม่เคยได้นอนนาขนาดนี้
34:00มาก่อนเลย
34:04มันดีใจเลยพี่
34:05ที่ไม่ได้ไปไล้อ่ะ
34:07เข้าทางมันเลย
34:09แต่...เรา...
34:11เราควรพบพ paraจริงๆน่ะแสง
34:13เราไม่อยากให้มันเกิด
34:15เดิφοบนี้เลยอ่ะ
34:19พวกมันจ clues เธอท attorney
34:20พี่ทาง eternity
34:22ท접 Lang
34:23แสงนะ ไอ้เรื่องที่เกิดขึ้นเ
34:25นี่ย
34:26มันไม่ควรเกิดขึ้นกับใคร
34:27เลย
34:28ทั้งผม ทั้งคนในไล่ แล้วก็พี่ด
34:32้วย
34:36แต่ผมรู้นะ ว่าถ้าเป็นพี่
34:38พี่จะทำแบบเดียวผมใช่ไหมล่ะ
34:56โอ้โฮ เป็นอะไร
35:01เอ่อ พ่อเลี้ยง
35:04แล้ว พวกคนที่มาปลุกทำรายคนในไ
35:10ล่
35:11จับโตได้นะครับ
35:14ไม่ต้องห่วงนะ
35:15พวกมันจะไม่วันทำรายใครได้อี
35:17ก
35:18แล้วฉันก็จะไม่ยอมปลอดให้
35:19คนที่ทำเรื่องนี้รอดแน่นอน
35:25ของฝากพวกนั้นกินได้เลยไหมอ่ะ
35:28หมอให้กินหรืออย่าง ฮะ
35:29หมอให้เล่า ไม่ดาหรอก
35:41ยิ่งโตขึ้น
35:43ฉันก็ยิ่งข้าดหวังในโ
35:44ตแก่หนาให้ลงทุกที
35:46ไหนล่ะ
35:47เป้าหมายที่แกจะช่วยฉันพูดไ
35:49ล่ผู้แสกดาว
35:55แต่สิ่งที่แกทำ
35:57ส่งลูกน้องกับจอบไปช่วยได
35:58้เด็กใหม่ของศีรา
36:01ผ่านนี้โง่ๆแค่นี้
36:03แกยังทำไม่สำเร็จเลย
36:07ทุเลจริงๆ
36:10มัน...มัน...
36:14จะไม่เกิดขึ้นอีกหรอค่ะพ
36:15่อ
36:17เมืองศัญญา
36:17เริ่งศัญญาได้แล้วแมนเมือง
36:21ทำจริงๆให้ฉันเห็นสักที
36:25ชาติเนี่ย
36:26ฉันคงไม่มีวาสนา
36:28จะได้เห็นลูกชายฉัน
36:30ฉันนะไอ้สีรามาสกครั้ง
36:39ส่วนเรื่องปิดดิวแกไปตั้งย
36:41ุ่งแล้วนะ
36:43ฉันได้คนของฉันไปจัดการแล้ว
36:44นี่...นี่พ่อหมายความว่า...
36:51ทำตามที่ฉันบอก
36:55แล้วไม่ต้องถามมา
36:59ครับ
37:00ออกไป
37:02ออกไป
37:41ออกไป
37:43ออกไป
37:43ออกไป
38:12เฮ้ย เฮื้อง
38:14ถ่ายรูปกัน
38:17อืม
38:24ทองควันเรียนจบจากกู
38:27ไม่ต้อง
38:29กูแค่อยากสะดังความยินดี
38:30ที่เราเรียนจบแล้ว
38:33แล้วกูก็พูมใจในตัวมือ
38:39พูมใจอ่ะ
38:43ขนาดพ่อกู
38:46ยังไม่พูมใจในตัวกูเลย
38:49แล้วมันเป็นใครวะ
38:52กูรู้ว่ามึงรู้สึกอย่างไร
38:55แต่ลึกๆคุณรุงก็ต้องพูม
38:56ใจตัวมิอยู่แล้วเฮ้ย เฮือง
38:58มึงทำดีที่สุดแล้ว
38:59มึงไม่ต้องมาเสือกรู้ดีเรื่องข
39:00องพ่อกู
39:04มึงเก่งไง
39:04ทุกคนรักมึงไง
39:07อ้ายเฮือง
39:10เราเป็นเพื่อนกันนะเฮ้ย
39:13เพื่อน
39:16เพื่อน
39:16มึงรู้ไปว่าทุกครั้งที่กูได
39:17้ยิน 증ชื่อมึง
39:19เสียงพ่อกูที่พูด hadn't you
39:20ทุกครั้งมันตามเข้ามาในหัว
39:21กูทุกครั้ง
39:22จนกูแม่กหล่อนแล้ว
39:25มึงรู้ไปว่าการเพื่อกับมึงปั
39:26นรู้สึกยังไง
39:29มันรู้สึกเหมือนกูเป็นได้แ
39:30ข่เง้า
39:32แล้วกูเบือ約เข้าอยู่ใต้เง้ามั
39:34งคร HTML
39:34آ modest terrace คือ przykład
39:35มึงแล้ว
39:39และผู้คุณรู้สึกยังไงวะ
39:41ทุกครั้งที่ทุกคนชมมึง
39:42แต่พ่อกูหันมามองหน้ากู
39:46แล้วพูดกับเรากูว่า
39:47เมือง
39:49เมือง
40:33พี่เมือง
40:34เดี๋ยวแพ้กำลังจะไปหาเก้ว
40:35ค่ะ
40:36พี่เมืองจะเข้าไปพร้อมกันเลยไ
40:37หมคะ
40:37เห็นพ่อบควณพี่เมืองจะเข้าไป
40:38ในเมืองพอดี
40:41แพอ
40:42แนคยังไม่เลือกทำโปรเจ็กไหน
40:45ให้สารบไอพวกไล่นั่นอีกเหร
40:46อ
40:47พี่พูดไปCause เนื้อเครา 것은รapersเง้
40:48าหัวบ้างillas
40:49พี่เมืองอย่าพูดแบบนี้นะ
40:50แพบอก eleven рукиไม่อยากให้กับพี่ศรา
40:53แพก็ค่ะจะ
40:54ศรา ศรา ศรา ศรา
40:55มันเป็นอะไรกับชื่อนี้า
40:57กลัวเหมือเฉริจนี้จะหายเลยว่
40:59า
41:01เพราะแบบนี้ไง
41:04เอาแต่ตัวเองคิดถึงynn调130 supporter 있게
41:06ความสุดของตัวเอง
41:11ไม่เคยแปลกใจเลย
41:12ว่าร globalization ไม่เคยคนดmat частьวังในตัว
41:14แกเลย
41:15ทำในเรื่องค์สารไม่มีโкиродไปวั
41:16นวัน
41:22ฮะ
41:23psychologist
41:24ทำไม
41:26เธียงสิ วันทีที่พี่พูดเป็
41:28นผิด
41:30ถ้าวันนั้นก่ให้เดียงงMs I am
41:32not hearted
41:32Е sprinkle it
41:45ชั้นเนี่ย
41:46กำลังที่มึงเธอหับมีเลยกู
41:48เลยเป็นคนรับปุ่นเรื่อง
41:52กำลังก็มึงได้ทิ้งมีคว
41:53ามสุขจนิดชีวิต
41:54ไม่นั้นเลย
42:29เหมือนพ่อเราขอแบบล่าสุดเลย
42:32สิ
42:46แพ้
42:51แพ้
42:54ว่าไงนะเกล่ว
42:57เป็นอะไรหรือเปล่า
43:00นี่มาคืนได้นอนปะเนี่ย
43:03หรือว่าร้อยช่วยงานอะไรเยอะไปป
43:06่ะ
43:08ไม่ใช่เกล่ว
43:12คือแพ้คิดอะไรนิดหน่อยอ่ะ
43:18โกหกอ่ะ
43:25ทำไมเกียวจะดูแพ้ไม่ออก
43:29นี่เป็นครั้งแรกหรือเรื่องที่
43:30แพ้เหมืออ่ะ
43:32ปกติตั้งใจทำงานจะตาย
43:40แพ้มีเรื่องอะไรร้อยเราฟังได้นะ
43:43เราทำรับฟัง
43:56คือ
44:02แพ้ไม่เรื่องที่บ้านอ่ะเกล่ว
44:13แพ้ไม่รู้เลยอ่ะ
44:16ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่
44:19ที่บ้านแพ้
44:22กลับไลพี่จิรา
44:24มาถึงจุดนี้ได้
44:29สมัยแพ้เป็นเด็ก
44:31ตั้งแต่จำความได้
44:32ก็มีพี่จิรานี้แหละ
44:38แม้เมื่องเหมือนแพ้จิรา
44:41มาทำ heir
44:41พ่อแม่แพ้กับคุณคุณป้
44:46า
44:47ก็จะสลับกันพ้าพระสามคนไปเท
44:49ี่ยวบ้าง
44:50ไปกินคาวบ้าง
44:52บางเดือนนี้ไปพร้อมกันหมดเลยนะ
44:55แต่ก่อนมันดีมากๆเลยอ่ะ
44:58พวกเราไปมาหาสู่กันตลอด
45:00คงเป็นเพราะว่าพวกเราทั้งคู่
45:03เป็นเจ้าของใด
45:04เลยมีเดือนแค่ต้องคุยกันเยอะ
45:06เลย
45:07จำได้ว่าเคยได้หินพวกกับพ
45:10ุนลุงคุยกันบ่อยมาก
45:11เพราะพวกเขาจะรวมได้ทั้งสองข
45:13องพวกเราให้เป็นได้ผื่นเดียวกัน
45:15ตอนนั้นดีใจกันมากๆเลยแหละ
45:17เพราะว่าพวกเราเหมือนเป็นพี่น
45:19้องค่ะจริงๆ
45:20คิดว่าคงดีถ้าได้อยู่บ้าน
45:23หลังเดียวกัน
45:24ได้เล่นด้วยกันทุกวัน
45:25ไม่ต้องรอให้พ่อไปส่งแล้ว
45:29พ่อบอกว่าวันหนึ่งข้างหน้
45:32า
45:33แหวนสองวนนี้ก็จะเป็นของพวกเรา
45:37ตอนนั้นแพงงกมากเลย
45:40อดพวกเรามีกันตั้งสามคน
45:42แต่แหวนมีแค่สองอัน
45:44จะไปพอได้ยังไง
45:48พ่อ trướcๆษธา ลุงไม่ได้คิดทำด
45:51ีหรือมที่ซีลาแบบนั้น
45:52แล้วก็
45:52พ่อรู้ไม่มีพวกหนูสองๆอีกก
45:58ันมาก
45:59แค่ไปกินข้าวเอง
46:03ม lashes Stack ลุงเป็นเหรอพ่อ
46:06แต่ที่แท้มังก็เป็นผ่านของ
46:08พ่อแพร Gobierno
46:10ที่อยากให้พทรอ Yeod lose to my friends
46:13เพื่อที่จะได้รวมทั้ง segundoarmed Finth
46:16แต่เกียวเข้าใจใช่ไหม
46:18ว่าสำหรับแพ่
46:20พี่จิลาเหมือนเป็นพี่ชายแท้
46:21ๆด้วยซ้ำ
46:22ยิ่งพอคุณรุงเสีย
46:31พอแพ่ก็ยิ่งหนักขึ้นเรื่
46:32อยๆ
46:33แต่ที่แปลกก็คือ
46:42แพ่ก็ไม่รู้จริงจริง
46:44ว่ามันตั้งแต่เมื่อไหร่
46:47ที่พี่เมือง
46:50กับพี่จิลาเขาไม่คุยกัน
46:54จนตอนนี้
46:56มองหน้ากันไม่จิดแบบนี้
47:03แล้วก็
47:07น่าจะช่วงที่แพ่ไปเรียนที่
47:08ฟรังเซ็ตนั่นแหละ
47:18ไม่ใช่ใครพี่เมืองนะ
47:20ที่ไม่ได้คุยกับพี่ซิลา
47:23ต้องแต่จบเรื่องทั้งหมดตอนนั้น
47:33แค่โคตรโล่งใจเลยอ่ะ
47:38ที่จะได้ไม่ต้องเจอทางหน้าพ่อ
47:40และแม่
47:42พี่เมือง
47:46หรือไหมกับทั้งกับพี่ซิล
47:48า
47:52ตอนนั้นมันโคตรดีเลยอ่ะ
47:57มันรู้สึกดีมาก
48:01ที่ไม่ต้องมาแบกแล้วปรยากาศ
48:03หน้าอื่นอาจแบบนั้น
48:05เมือง
48:19เดี๋ยวเฉพาะตอนที่อยู่กับพี่
48:20ซิลา
48:26พี่แผ่จะได้ไม่ต้องมา
48:29ทำตัวแบบที่พ่อแม่คาดหว
48:31ังให้แผ่ทำ
48:35เลยอ่ะ
48:35วันที่ให้สัตให้คางเย่ะ
48:39วันท correction look
48:45น้ำเร אפยมิ enthusiastic
48:52supp bloom
48:53พี่ซิลา
48:54รู้สึกมี grande
48:59หรือ MARY
49:01ก็เรียม
49:02แกถึงล่ะค่ะ อีกแบบนึง
49:03ก็ถึงล่ะ
49:04ไหนๆ จะเอาคงให้แม่สิราแล้ว
49:06ก็อย่าลืมเข้าไปที่ไล่ของส
49:08ิรามาด้วยล่ะ
49:09เอาพลมายกับเด็กไทยที่พอเต
49:10รียมไว้ เอาไปให้สิราด้วย
49:13พ่อ เราก็สัพเฮียค่ะ
49:16อยู่ด้วยค่ะแบบนี้
49:18อุ๊ย
49:33แพ้ไม่เคยรู้สึกว่าแพ้เป็
49:34นส่วนหนึ่งของที่นี่เลยอ่ะเก
49:35ล
49:43ให้ยิ่งโตขึ้น
49:46ก็ยิ่งหมดสึกว่า
49:49ตัวเองเป็นแบบ
49:51เป็นหมากหรือเป็นอะไรก็ไม่รู้
49:52อ่ะ
49:53ที่
49:55เพราะเมบอกไอ้ทำอะไรก็ต้องทำ
50:02เหมือนทุกอย่างที่ผ่านมา
50:10ไม่เคยทำอะไรให้พ่อแม่พูมใจเลย
50:15ไม่มีเลย
50:21อย่างเดียวที่จะทำให้พ่อแม่พ
50:28ูมใจ
50:35คือแพ่ลงแต่งานกับพี่สิล
50:36าใช่ไหมเกล
50:55แต่เราพูมใจในตัวแพ่นะ
51:05ถ้าเรามีลูกสาวอย่างแพ่
51:08มีทั้งใจดี
51:10ทั้งตั้งใจทำงาน
51:13แถมยังละครอบครัวขนาดนี้
51:18เอาอะไรบ้อยให้พูมใจล่ะ
51:21ชื่อ
51:21อ่ะ
51:25เราไม่รู้หรอกนะ
51:28พก Euch เริ่มเราทั้งหมดที่ผ่านมา Service
51:29ที่เกิดก็ลืมที่นี่อ่ะ
51:45แพ้ก็ยังมีพี่ศิรา กับเรา
51:52ที่เห็นถึงถูกความตั้งใจข
51:53องแพ้
51:57เห็นว่าแพ้ทำอะไรได้บ้าง
51:59แล้วก็เห็นว่าแพ้ พูกมาหรอก
52:08ความภาพคุงใจที่สุดเลยมะ
52:16ก็เต็บชั้นลูกก็ะพ่อมิท
52:20ี่สุดกรรวจ
52:23กลบะที่ดูตกปภาพทภาพ
52:25ไม่ว่าว่าพลังกิมมีที่ส
52:36ุดกลั pill�
52:53เกียบวังเท้าไว้ ถ้าไม่อี
52:54กครับกันเกียง
52:56เชียบวังเท้าไว้ค่ะ
52:58เดี๋ยวเกียบไปหยิบ
53:22มาเถอะ
53:25เดี๋ยวเราช่วยแพรจัดการเรื่อง
53:26นี้เอง
53:37ขอบคุณเกียวมากเลยนะ
53:43บางครั้งแพรก็
53:45แพรก็เผอดื่มไปจริงๆอ่ะ
53:51ว่ามีเกียวคอยอยู่ข้างๆ
54:00ให้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอ่ะ
54:06แทไม่ได้อยู่กันเดี๋ยวนะ
54:35อ่ะ
54:38แฮง
54:41บอกแล้วอย่าถือๆ
54:43เดี๋ยวคูถือเองนำไว้นี้
54:45ดื่อยจังเป๋า
54:48เตรกแจน๊ครับ
54:50teachings
54:50โอเปอ้ย
54:55宛ดวนไปกุ่นไว้
54:57บหายเจ็บ โอ้ย ช่วยกูโต้ยจ
55:00้าความก็ไม่เป็นของกู
55:02เฮ้ย โอ้ย โอ้ย ไอ้เด็กขวบ
55:08นี้
55:13โอ้ย รีบเดินมานี่มา แล้วก็ต้
55:17องน้าย้าเหมือนแมวหูตบขนา
55:19ดนั้น
55:21แต่ที่ทุกคนเจ็บตัวมันก็เป
55:23็นพ่อเทอ
55:23โอ้ย พ่อเตอ ไม่ต้องรู้สึกต
55:26ิดไปสักทุกเรื่องก็ได้
55:27เรื่องไม่ดีก็ปล่อยมันไป จำแต
55:30่เรื่องดีๆก็พอเยี่ยงเช่น
55:32ความสวยของพ่อลล่าเนื้อ
55:37แล้วก็ไล่สวยๆของพ่อเลี้ยงด
55:38้วยนะจ๊ะ
55:42เพราะว่าที่เนี่ย ก็เป็นเหม
55:45ือนบ้านเธอนะแหละ
55:53โอ้ย ขนลูกค่ะ เหมือนผีภา
55:57คมากเหมือนแม่
56:00อ่ะ พ่อเลี้ยงจ๊ะ
56:02คือคนงานในไล่เขาอยากจะทำพิธ
56:04ีเรียกขวนกัน
56:05พ่อเลี้ยงไว้ยังไงจ๊ะ
56:08ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมให้จากกิ
56:10ดดูเลิกให้นะ
56:21หาโลครับ คุณพิภา
56:23คุณซิลาค่ะ คุณซิลามาที่
56:25เข้าประชุมตอนนี้เลยได้ไหมคะ
56:26เพราะดีมีแข็งคุณสำคัญ
56:27อย่าเข้าพบด้วยค่ะ
56:46สวัสดีครับ
56:49สวัสดี
56:51มีเลือกสำคัญอะไรหรือเปล่าคร
56:52ับ
56:55คุณใหญ่คนตัวของคุมเนมภา
56:57มาหาถึงที่ขนาดนี้
57:00กับคุณซิลาค่ะ
57:01กับคุณซิลาค่ะ
57:02แข็งวางเถอะ
57:25สวัสดี
57:28อย่างเชษ
57:33ที่นี่มาด้วย
57:34Liu Mei
57:34ที่กัน spatial ที่ตีอีก
57:35เดี๋ยวไม่ dość
57:35ไม่ถึงอันดาวเสียois
57:38เธออยากเพิ่งโทย
57:41ficy is g wa
57:42leung smart
57:42จริงสิ
57:45เธอจะกอดี ไม่ว่าเธอจะพาดอะไรมา
57:49พวกคนคิดถึงตอนที่วิกับคุ
57:50ณสีลา
57:50ให้โอกาสกับมาทำงานที่นี่บ้าง
57:52มัน
57:52ไม่ครับ พวกเราทุกคนก็ทำงานหน่าก
57:53ันมาทั้งเดือนแล้วนะ
57:54ทำไมเรื่องกิจภาษแค่นิดหน่อย
57:56พี่วิกถึงต้องโทษเราไปหมดเลยคร
57:58ับ
57:58เฮียม
58:15เธอขอบคุณเธอที่เข้ามาทำให้ฉ
58:19ันรู้เสร็จ
58:21ว่าความรักมันเดียวอย่างไร
58:24ทุกห้องหัวใจจากนี้จะมีค่
58:29ะเธอ
58:29เธอคือของควันที่ฟ้าบันด
58:34าลให้เธอ
58:35ฉันจะเป็นของเธอสมัน
58:51ความรักมันดาลให้ฉันรู้เส
58:56ร็จ
58:56ว่าความรักมันเดียวอย่างไร
59:00ทุกห้องหัวใจจากนี้จะมีค่
59:05ะเธอ
59:05เธอคือของควันที่ฟ้าบันด
59:09าลให้เธอ
59:11ฉันจะเป็นของเธอสมัน
59:17My heart will always be yours forever
Comments