- 2 days ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02ร้อยการต่อไปนี้
00:03เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0513 ปีขึ้นไป
00:06อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:08อหา
00:08ที่ต้องใช้วิจรณยานในการรั
00:10บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี
00:12ควรได้รับคำแนะนำ
00:35นั้นตรงนี้ยังไม่เคยเปลี่ยน
00:36เที่ยว
00:43แม่พิมพ์
00:46เหตุได้จึงทำกับค่าแบบนี้
01:02ผ intriguing
01:02เพียงเพื่ออันเปลี่ย
01:05แม่ถึงกับต้องทำชั้นนี้เลยติ
01:08ยังต้องถ่ายต้นไปใช้ชีวิต
01:10รมา еdern
01:13นางคads ใจไส์ชั้นจะต้องการอะไรอ
01:16ีก
01:19ตลาแรก
01:21ไส์ชั้นก็หว่างว่าให้คุณ
01:22กล้าจากไอชัตรให้ได้
01:25มันจะได้เม้อยไม่มายุ่งกับอ
01:26ีชั้นสวรรษ
01:28และเมื่อคุณเกล้าวพลาด
01:31อิฉันต่อเสียใจเป็นแน่แ
01:32ทนอ่ะเจ้าคะ
01:37แต่มาครานี้
01:41คุณเกล้าวรู้ความแท้ไปมาก
01:47อิฉันจากเดือดร้อนอัง
01:48เลิกเธอดีพิมพ์
01:50ไม่กล้า
01:52รีบไปเสียคอนใครมาพบเข้า
01:59แล้วยวดหลวงที่ฉันสัญญา
02:01ไว้กับ
02:01กูบอกให้ไปเสีย
02:05ทั่งจากเป็นทุระให้มึงเมื่อม
02:08ึงไปถึงปากนโภเอง
02:11กูเตรียมเรือเอาไว้หลังก
02:12ับท่อม
02:13รีบไปเสีย
02:17ขอรับ
02:22เอาควสิกรรมให้ผมได้เธอดหนา
02:24คนเกล้าว
02:38เธอดีกว่าก่อน
02:39แม่พิมพ์
02:41ที่นี้มันไม่มีทางออกไปน้ำ
02:43มันมีแต่น้องน้ำข้างอ่างข
02:44้างนั้น
02:45เฮ้ย จะทำอะไร
02:46เอ้ย เอ้ย
02:55โลกมันเขาเป็นเช่นนี้แล้วไอ
02:57้เกล้า
03:01เกล้า
03:09มาตอนที่กูกลับมากูพาวนาให
03:11้มึงความจำเสื่อมอย่างเช่นท
03:12ี่เขาว่ากัน
03:14แต่มึงก็ยังดื่อด้าน
03:18ซืบความจนจำความขึ้นมาใหม
03:20่ได้
03:21กูอยากรู้เสียตีไงกล้าวมึ
03:23งกลับมาจากความตายได้เช่นไห
03:24ร่
03:26กูเห็นลูกน้องกูโยนมึงล
03:28งน้องน้ำนี้ด้วยตากูเอง
03:32เหมือนที่กูมันจะย้ดอีพิม
03:33พ์กับไอ้เกล้า
03:35ลงเหนาน้ำตอนนี้
03:43พิมพ์กับไอ้เกล้า
03:46มึงเป็นพูดผีพีศาสหรือ
03:48มึงมีอีฟิลิตอันไหนหรอ?
03:49หรอ?
03:51มึงตอบกูมา
03:55มึงรีบข้ากูเสียอีกทีเธอ
03:57ด
03:58ก่อนที่พี่พบจะมาช่วยกูไอ้
04:15มึงตอบกู
04:18มึงตอบนี้ชั้งโมงเขาเบาปั
04:19ญญาเช่นเผย
04:21กูไม่เคยข้าเหมือนไงก้อ้า
04:46มันว่ายอย่างไร
04:48มันไม่ตกลงขอหรัก
04:52เย่ย โธ
04:54เย่ย wasไกล
04:54ส przedstaw� .....
05:18นาย
05:33มึงทำให้กูไม่มีทางเลือกเองน
05:35่าไอ้กล่าว
05:39ที่มึงคลาเนี่ย
05:43มึงว่ามึงทำเพื่อพ่อมึงอ่
05:45ะ
05:49แต่กูก็ทำเพื่อพ่อกูเช่นกัน
05:52บอกลายชีวิตมีเสือเธอได้กล
06:13่าว
06:24สิ
06:36อายเชิด
06:37ขอรับ
06:42สงบันเกิดมันสิ่ง
06:45ขอรับ
07:08ท่านเหมือนหารเป็นผู้โรงด่ะ
07:11กูเพียงเจ็บกว่าท่านเท่านั้
07:12น
07:13แต่คือนี่กูจักหัวมึงลง
07:15น้ำโดยมือของกูเอง
07:17เป็นอย่างไรไอ้กล้าวของทรมา
07:19นเป็นแน่แท้
07:21ปีไม่ต้องกลังบนไปว่ามึงจ
07:28ักต้องโดดเดียวในนลก
07:32พี่ชายคนดีของมึงก็จักได้ต
07:36ามมึงไปในเร็ววัน
07:39ไม่สิ
07:40น่าจะคือมีพร้อมกันทีเด
07:45ียว
07:46ดีมั้ยเก้า ดีมั้ยเก้า ดีมั้
07:49ย
07:54แล้วสิวัน แล้ว
08:08วางดาบเสีย
08:08กูบอกให้วางดาบเสีย
08:26ขอตัวเวน
08:37มึงเกือบรอเสียแล้วเที่ยวไ
08:39อ้พบ
08:41หากมึงแต่งงานกับแม่วันนา
08:44เราสองคนคงได้เป็นยาติกัน
08:46กูจะได้จับตาดวงมึงอยู่ใก
08:48ล้ๆ
08:50เรื่องราวคงไม่เป็นเช่นนี้
09:02รู้เมื่อใดว่ากูหลอกมือ
09:05เพราะทีนี้ไม่มีหนองน้ำหรื
09:06อ
09:07กูรู้ก่อนหน้านี้แล้ว
09:10จับผู้ค้าฝินได้คลาใด
09:14พวกนั้นมันต้องรอได้ถูกคล
09:15า
09:17เมื่อมีเหตุสอบส่วนโทนคว
09:19าม
09:21ก็ไม่มีใครเพลง shaving
09:22พวกทะหารจับพวกคนลักรอบนำ
09:25ฝิน
09:25จากพระนคลไปขับถึงสามโครงได
09:27้แล้ว
09:27知不知道นำหรือแล้ว
09:30แต่ไม่ยอมีใครสารภาพสักหร
09:32าย
09:32ใครจะกล้าสัตว์ทอดในตอนเอ
09:34ENTS
09:35ให้ในตอน steals ขอบัล
09:40แต่เหตุได้ทำให้กูมั่นใจ
09:44คือการวังนักพวกคนตอเวต
09:48จะทำให้พวกมันไว้ใจร่ำสุร
09:50านในเวลางาน
09:52ต้องใช้คนไหน
09:55กินเหมือนถั่วไหม
09:57ไม่แล้วหรือ
09:59คนพวกนี้ถูกมากยะ
10:05แล้วยังมีเรื่องไงกล้า
10:08ที่หาก็ใช่คนยอดเท่ากับกูหร
10:10ือสูงกว่า
10:13คงไม่มีทางเสื้อตัวมาให้เป็
10:14นสายได้
10:20อย่างเพลงไปที่มือแลพ่อมึง
10:26ฉลาดเกินคนเสียจริง
10:29แต่หากมึงฉลาดจริง
10:31เห็นใดจักตามกูมาอีก
10:35เพื่อถ่วงเวลา
10:40ป่านนี้พ่อมึงคงถูกพ่อกู
10:42จับตัวได้แล้วแน่แถ่
10:54เจ้าคุณพี่ชัยพักดี
10:57มึงรู้เยี่ยงอะไร
11:00ว่าเป็นกู
11:00นั่งสือลงน้ำ
11:05ชื่อหรวงพี่ชาพี่บาล
11:09มึกเละจากสายไปขวา
11:12รายมือเหมือนกันทุกที่จริ
11:13งแท้
11:15แต่พ่อค่าไม่เคยเห็นนั่งสื
11:16อเละมึก
11:18เหตุใดจึงเหละมึกตัวแค่
11:19นั้งน้ำสือเล่นมี
11:22ถูปร่อมแพรงตัวนั้งสือ
11:26จึงเป็นคนทันนัดสาย
11:35ออกพระ
11:37เราเป็นกระราชการ
11:39หวงท่านให้อำนาจแล้วมาดูแล
11:40ทุกสุขของวงประชา
11:42ได้มีกินมีใช้มากกว่าไพร
11:44้ฟ้าค่าแบบนึงทั่วไป
11:47เราจักทำเช่นนั้นไม่ได้
11:54รับไว้เธอดคุณหลวง
11:56คุณหลวงเพียงช่วยค่าเจรจ
11:58ากับฟะรำคีและจีนเท่านั้น
12:02ค่าจักไม่ให้เสื่อมเสียมาถึ
12:03งท่านเป็นแน่แท้
12:11ค่าคงต้องขอรับไว้เธอเพี
12:12ยงนั้นใจ
12:15สิ่งอื่นนอกจากนั้น
12:19ค่าคงต้องขอปฏิเศษท่าน
12:21และหากมีข่าวการลักรอบค้า
12:24ฟิ่งจากพนครเมื่อใด
12:27เกรงว่าค่าจักต้องสงสัย
12:30ท่าน
12:32เป็นคนแรก
12:41เช่นนั้น
12:43ก็จมปลักแรงแครนอยู่เมืองพ
12:46ิจิตนี้ต่อเพื่อ
12:49หลวงปรีชา
12:52มันเก่งกัดทุกเรื่อง
12:53แต่ก็คลาดคล้า
12:59เมื่อกูอ้างชื่อมึงเรียกตัว
13:02มาพระนคร
13:04ก็รีบมาด้วยวังว่าจะช่วยเห
13:08ลือมึงได้
13:10ในการนั้น
13:12ก็เปิดโอกาสให้กู
13:15ได้รักตาประจำตัวมัน
13:18มาปรอมแปลงหนังสืมกัน
13:28เจ้าคุณ
13:30เจ้าคุณ
13:50หน้าสงสาร
13:55เซียดาย
13:58ที่มึงเองก็คลาดเขาเบาปัญ
14:00ญาไม่ต่างเพื่อนประ
14:02มึงไม่อาจรู้แม้เพียงน้อย
14:04นิด
14:04และตลอดไป
14:06ว่าคุณกับเท่าแก่เม้ง
14:08ร่วมมือกันวางยาพิจในน้ำ
14:11ชา
14:16ครานนี้ละนะ
14:18ความรับของไอ้หลวงปรีชา
14:22มันก็จะตายไปพร้อมกับมึง
14:26เจ้าคุณขอรับ
14:27พบได้การส่งฟิน
14:28ฝั่งอยู่ใต้เรือนถ้าออกผ้าแ
14:30น่แท้ขอรับ
14:41นี่มึงรวมกัวออกมาเพราะการ
14:43นี้เหรอ
14:43ไอ้เจ้าคุณ
14:45ใช่แล้ว
14:47คราวนี้
14:49ใครกันแน่
14:50ที่โง่เขาเบาบรรยา
14:53ออกข้า
15:01นี่ไอ้เท่แก่เม้ง
15:04มันหันฝ่ายมาอยู่ข้างมึงงั้
15:06นเหรอ
15:08เท่าแก่เม้ง
15:11อยู่แต่เพียงฝ่ายชอบทำเท่านั้น
15:15เจ้าพบมาที่นี่ปล่อยครั้ง
15:17โทษแก่
15:18มิกล่าวางยาค่ะดอก
15:22ยังไม่จบ
15:26มึงอาจจะหนีพ้นยาพิทย์ข
15:28องกูได้
15:29แต่มึงไม่อาจหนีพ้นลูกน้
15:32องของกูได้ดอก
15:33ธาคาร
15:35เข้ามาจัดการไอ้พยาพิชัย
15:37พักดีเสีย
15:41ธาคาร
15:43ธาคาร
15:45ธาคาร
15:55Rose
16:06ไว้ถิดออกพระ
16:09อยากคิดสู่หรือหนี
16:10ให้เสื่อเขียร์ไปมากกว่านี้ Alleghen
16:13เชิญครับ
16:20interpret
16:33มือนพบเป็นเยี่ยงอะไร
16:35ยังไม่ตามมาส่งทบขอรับ
16:37แต่พวกกับผม
16:39ส่งกำลังพลไปเพิ่มแล้วขอ
16:40รับ
17:06ปลอดเวลา
17:15วังมึงเสียไอ้พบ
17:16มึงไฟไม่รอดแน่
17:18มึงแพ้แล้วมึงทาง
17:39เข้าตกกว่ากูเสีย
17:41เช่นั้นมึงก็ไปกับกู
17:43ป่านที่เกล่าว
17:45มันถูกไอ้เจอร์ดคeticsแล้วเม
17:47ื่นแน่แฟ
17:49เมื่อยชัดคำตัวไอ้เกล่าวไป
17:51ที่ใด
17:52กูจะบอกให้ เหมือนฟังชัดชัด
17:56มันทัวมือกับอิปพิมณ์ค
17:57นนิไกา
17:59ซ่อนตัวอย่ук Those for you
18:01เพื่อจับ طัวไอ้เกล่าว
18:04หมันทั้งถึงให้เจอระหạiแล้วเม
18:06ื่อนแน่แท้
18:11ลงท้าย
18:13ไอ้เกล้าวก็ต้องขูดข้าตา
18:15อีกข้า
18:18แม้ว่ากูจะเคยข้ามันไปแล้วข
18:19้าหนึ่งก็ต่าง
18:28เกล้า
18:33พวกมันจะไปหายถ้าได้
18:35พวกมันจะไปช่วยคุณเก้า
18:57ว่าเกล้ยปัดโหด
19:01มีตาลตโนทจะต้น
19:10พวกมันทองก็ไปปรน
19:15ป่านฉะนี้ไม่เห็นมา
19:22คดข้าวใส่ห้อ
19:26ทอเรือไปหา
19:31เขากลำหรือมา
19:34ว่าพวกมันทอง
19:37ตายแล้ว
19:41ตายแล้ว
19:46ตายแล้ว
20:07เกล้าจมน้ำตายกัน
20:11ยังไม่ไปอีกหรือ
20:12ท่านมืน ท่านมืนขอรับ
20:15ไปแล้วขอรับ
20:16รอมนี้ไม่รอแน่ขอรับ
20:26โอ vidโคตโจ Gan
20:41พิก้าำ
20:46พิก้าำ
20:49พี่เก้า
20:54พี่เก้า
20:57พี่เก้า
20:59ขอมันไม่ใช่แม่น่ะ
21:01เจ้าแก้ว
21:03พี่เจ้า
21:03วักไพยแล้วนะเก้า
21:23พี่เก้า
21:36แล้ว
21:38ลูกน้องไอ้เชิด
21:39ก็
21:42ยนต์ก้ากับพิมพ์น้องน้อง
21:44น้ำนะครับ
21:56พี่เจ้า
21:57พี่เจ้า
21:58เลือด
22:09เลือดไอ้เชิด
22:16ขอบน้ำใจนะ
22:19เก้าตาพี่
22:20ตัดสิ
22:26!!!!!!!!!!!!!
22:56นี่! คุณจะเอามึงลง จะลงไอ้จง
22:59ได้!
23:01รอบพ่อผู้อื่นสีอายชาต!
23:05มึงเป็นผู้เสบฟิน ค้าฟิน
23:08พยายามข้าปิดปากเกลาว
23:12ที่มึงต้องข้าแม่ผิมก็พ
23:13อมึงอยากเอาตัวรอด
23:16มึงรู้โชชั่วของมึงเอง
23:19นี่ใช่ความปิดไขทางนั้น
23:30ใสบ้าง perchาแม่ไม่ได้
23:40ความปิดปลัง�ยิน
23:41ความปิดปลอด
23:58ขอโทษ จริง ขอโทษ
24:01ขอบคุณแล้ว
24:07จริง ขอโทษ
24:21เจ็บตัวในหรือไหม
24:28เจ็บตัวลักดัง ขอโทษ
24:38ฆ่า โชน
25:07เจ้าแล้วหน้า จะคุณท้องที่หอ
25:09โดงขันแล้วนั้น
25:12ไม่จริง โดงเขาเมลต้องหา
25:31ดีขึ้นหรือไม่ เมื่อขึ้นเจ
25:35้าดูไม่สบายนะ
25:37ก็คิดเลยรักเชิญนั่นเลย
25:46เมื่อขึ้น โตนที่รูปน้องมั
25:50นมัดล่างค่า
25:54มันล้องเพลงก่มเด็กออกมา หน้
25:57าของรูป
25:59เพลงเกี่ยวกับกระไรสักแกะ
26:02วัดโบท ต่านตโน น้องคุณท้
26:08อง
26:09ว่าพ่อคุณท้อง ตายแล้ว
26:17มันคงกิดถึงพ่อมัน
26:21ลูปน้องพี่แล้วว่า
26:23พ่อมันเคยเป็นเจ้าของส่วน
26:25ตาล
26:27เห็นค่ะว่าพ่อมันตกต้น
26:28ตาลลงมาจนพิการ
26:44มันหลักพ่อมันที่สุด
26:46พ่อพ่อพี่การ
26:49แม่มันก็ตีมันเพราะติด
26:51เรา
26:54ทุกตีพ่อมันเพราะหน่อยดู
26:56แล
26:57แต่ จุดท้ายพ่อมันก็ตาย
27:04แม่มันก็สิ้นสติวิประร
27:05าช
27:07ตัวมันเองก็ติดวิ่นประเห
27:09ตุนี้
27:15คงถูกมากจนฝ่อนไลน์ถึงต
27:17อนที่แม่ค่าพ่อไปไหว
27:24มันคงอยากรับไว้ฝัน
27:30พี่รู้เรื่องนี้เลยไม่อยากให้ค่าไป
27:32ยุ่งกับมันสินะ
27:38นี่สินะ
27:40มือนหารเลยป้อนฝินให้เชิร์ตต
27:43ึงตึก
27:44จากได้เอาไว้ใช้งาน
27:47และเชิร์ตก็รักมือนหารเหมื
27:50อนกับพ่อใหม่
27:53และที่มันไปติดหนังพิมพ์
27:55ก็เพราะว่าคงไม่เคยได้รับ
27:57ความรักจากหญิง
28:00อย่างแม่
28:02แม่แต่อายเชิร์ตก็ไม่ใช่สู
28:05นร้ายจากนรกคุมใด
28:08แต่มีคนทำให้มันเป็นแบบนั้น
28:15ดวงใจพี่
28:18ฉันเป็นโอเค้าใจผู้อื่นดี
28:19แท้
28:20ทั้งที่มันทำตักจ่างเพียงน
28:24ั้น
28:29ข้าเข้าใจแต่ไม่เข้าแค่
28:33และอายเชิร์ตก็ได้รับผมกลั
28:34บความวันแล้ว
28:36มันก็ท้าย
28:45ไอ้กร้าวก็ต้องถูกข้าตาย
28:47คลา
28:50แม่ก็จะเคยข้ามันไปแล้วคลา
28:52หนึ่งก็ต่าง
29:07มีกันอะไรหรือเปล่าพี่พบ
29:13พี่มีเรื่องจะถาม
29:16พี่พบรู้เรื่องอะไรจากมือทานหรื
29:18อเปล่า
29:19เราควรบอกเขาไปเลยไหม
29:21ว่ามาจากอนาคต
29:23เราอาจจะต้องวับกลับไปตอนไหน
29:26ก็ไม่รู้
29:35คืนนี้มีงานบุญที่หวัด
29:38อยากไปกับพี่หรือไม่
29:48เช่นนั้นเราไปอ่ามหนังมันเธอ
30:11ไม่เป็นไรหรอก
30:13อยู่กับปัจจุบัน
30:15ไอ้เช่ถูกจับไปแล้ว
30:17อยู่กับพี่พบให้มีความสุข
30:20ไปทีละโมเมตต์ดีกว่า
30:25ทีละโมเมตต์ดีกว่า
31:12ความสุข
31:31พระทิธานจริงาวเทียวไปกู
31:36พระท่านจักจำไว้หรือ
31:41พี่ขอพระปฏิมาจมเป็นพยาญ
31:44ขอสาบานรักกล้าวแต่เพียง
31:46ผู้เดียว
31:50พี่จะคุยกับบุญพ่อคุณแม
31:52่
31:54ขอเจ้าแต่งั้นกับพี่
32:01พี่จักได้ดูแลทนทนมดวงใจ
32:03ของพี่
32:05ตราบชั่วชีวิต
32:11และเพียงขอว่าหากชาติน่าม
32:16ีจริงขอให้เราผ่านพบกับอี
32:20ก
32:23ขอให้รักมั่นในการราพันเป
32:27ลี่ยน
32:33แต่
32:36หัดภายหน้า
32:38ถ้าเราไม่ได้พบกัน
32:43พี่จักต้องอยู่ให้ได้นะ
32:45ไม่
32:47ไม่
33:01พี่จักตามหาเจ้า
33:04จนกว่าจักผม
33:08และได้รักกันอีกครั้ง
33:10กับอีก
33:10กับอีก
33:13กับอีก
33:13กับอีก
33:17กับอีก
33:18กับอีก
33:21กับอีก
33:22กับอีก
33:22กับอีก
33:26หัว
33:26กับอีก
33:48จำร้านนั้นได้หรือไม่
33:51เลือกซื้อวงใหม่ใช่อีกดีก
33:53ว่า
33:58แค่ชอบวงนี้ที่สุด
34:01โทษโทษ
34:03ข้าคงถอดไว้ตอนก่อนอับน
34:05้ำ
34:06และลืมเอามาเสีย
34:09ไม่เป็นอย่างไรเลย
34:11ซื้อใหม่ใส่สวยกับเกา
34:14ชอบแบบใด
34:16พี่จะได้จำไว
34:19เมื่อถึงคราพี่จะซื้อแหวนต
34:21ังงานให้กับเจ้า
34:33เยอะ
34:34เยอะ
34:47เยอะ
34:47ไอ้เชิน ไม่นี่ยังไหร่
34:49ไปแล้ว
34:52ลิมร้อน เยอะ
34:53เยอะ
34:55มีนะ เยอะ
34:56อิ่ง
35:11เราคงหนีไปได้อีกไม่ไกล
35:13เจ้าฟ้นอีกพี่นี่เสีย
35:16ฉันจะไปกลับของเอง
35:18ไม่ ไม่เอา
35:20ถ้าเราข้าดกันอีกแล้ว
35:22เราข้าดกันขี่ผล
35:25เพิ่งต้องหาเจ้าเจ้าทุกฟ้
35:26า
35:32พี่สัญญา
35:35เพิ่งจะกลับมา
35:37จากไม่มีสิ่งไหร่แว่งเพร
35:38าะจากกันอีก
35:47ไอ้กล้าว
35:53วันนี้กูไปไม่ผลหรอก
35:57มึงเข้าผิดมามากว่าน่าไอ้
35:58เชิน
36:00มึงปล่อยกูไปเทิน
36:02มึงเช่นนั้น
36:04มึงอาจต้องโทษประหานะ
36:05กูมีสอน
36:06มึงต้องตายปากกูเท่านั้น
36:12หวางปืน
36:14รอกเสียรับ
36:15มึงต้องไปลองนันลกปัดเดี๋
36:18ยวนี้ ไอ้เชิน
36:20ถ้ากกูต้องลองนันลก
36:24มึงก็ต้องไม่ผับกู
36:28โทษ
36:30โทษ
36:31โทษ
36:32โทษ
36:34โทษ
36:37เร็วเข้า!
37:17พี่จะตามหาเจ้าจนกว่าจากพบ
37:23และได้รักกันอีกครั้ง
37:26พี่พบ
37:36พี่พบมีที่ไหนอ่ะ
37:40พี่พบ
38:02พี่พบมีที่ไหน
38:04พี่พี่เจ้า
38:08พี่พี่พบมีที่ไหน
38:22สินภาพ
38:22แต่สินภาพ
38:25สินภาพ
38:26สินภาพ
38:28สินภาพ
38:50พวกเขา
38:53คุณ ธานน์ค่ะ ธานน์
38:56เอ่ ได้เหรอ
39:07น้องฝืนแล้ว
39:08น้องค่ะ ได้ยินมั้ยคะ
39:09ถ้าได้ยินกับพิบตาเนี่ย
39:10คะ
39:12มีเจ็ดตรงไหนบ้างมั้ยคะ
39:15น้องจุน
39:18ลูกมา
39:20โอ้ว ลูก
39:30คุณ
39:31แม่
39:33แม่จริงๆใช่ไหม
39:37ก็แม่จริงๆนะสิลูก
39:40คุณ
39:42เป็นอะไรลูก เป็นอะไร
39:44จับตรงไหนไหมลูก
39:45จับตรงไหนลูก
39:50ไม่พาผมไปหาพี่พวกหน่อย
39:52ไม่พาผมไปหาพี่พวกหน่อยสิครับ
40:04คุณ
40:05แม่จริงๆ
40:05แม่จริงๆ
40:34ผู้บอกว่า
40:36ถ้าทำพารกิจสำเร็จ
40:39ตัวละครจะได้ย้อนกลับมา
40:42แต่
40:43ถ้าตัวละครหลัก
40:45ทำพารกิจ
40:46ไม่สำเร็จ
40:48ประตูมิติ
40:49จะไม่มีทางเปิด
40:51แล้วพาตัวละครย้อนกลับมาเด
40:54็ดค่ะ
40:56ไม่จริงไง
40:58ฉันจะรู้ว่าคนล้ายตัวจริง
40:59คือใคร
41:01แต่เชิดก็แห่งคุ้บออกมาได้
41:05หารก็ยังไม่ถูกจับเลย
41:08แบบนี้เรียกว่าพลิกิจสำ
41:09เร็จได้ไง
41:10ท่านเข้าไม่ลงก็ท่านผลไม้หน
41:12่อยนะ
41:12จะได้มีอะไรในท้อง
41:21ยังมือเมื่องจีน
41:43ของดีของแพงเลยทีเดียว
41:46พาค้าต้องนำเข้าจับเมืองจ
41:47ีน
41:50ขอบใจ
41:52พี่พบ
41:54พี่จะเป็นอย่างไรบ้างเนี่ย
42:09ไม่มีข้อมูลอะไรเลย
42:12พี่พบไม่มีตัวตนในประวัต
42:13ิจารย์ด้วยฉัน
42:16หรือต้องร้อให้มีดางตก
42:19หรือต้องผ่านวันเกิดปีหน้
42:20า
42:27พี่พบ
42:30ข้าจะกลับไปหาพี่ให้ได้
42:34แม่หมดจำผมได้ไหมครับ
42:39จำได้
42:42ก็ที่มาวันก่อนเนี่ย
42:45ใช่
42:48เฮ้ย
42:49เฮ้ย
42:49ผมไม่กินอะไร
42:50ไม่กล้าวไง
42:51โอ้ย
42:58ผมกล้าวไงครับ
43:00จำได้ไหม
43:03ผมกล้าว
43:06เออ
43:06ก็ไม่ได้กล้าวนะคะวันนี้ก็
43:10สยาย
43:11แม่หมอครับผมไม่เล่น
43:16ผมกล้าว
43:18คนที่อยู่เรินเหมือนพบ
43:21ดูคนหญิงประโยค
43:23คนหญิงที่
43:24ชอบให้อาจแม่หมอไปก่อยไงคร
43:25ับ
43:26อ๋อ
43:27อ๋อ
43:29จำได้
43:30กล้าว
43:31กล้าวจำได้แล้วใช่ไหมครับ
43:36ถ้าไม่หมอจำได้แล้ว
43:38ตอนนี้พี่พบกันยonnerยังไงปะ
43:39ครับ
43:41พ chancellor
43:43harsh
43:47ถ้าอยากรู้
43:53ก็ต้องดูไภ
43:56ดูไภ
44:00ดูถ้าไม่อ่ะ
44:02ก็ถ้าบ้าหมอจำเรื่องชาติท
44:04ี่แล้วได้
44:04แต่แม่หมอกก็ต้องรู้สิค่ะว
44:06่าพี่พวกเป็นยังไง
44:30การส่วนเสีย
44:32ความผัดภาค
44:35การกวบความเปลี่ยงแปลง
44:38พี่พบ
44:40คนที่รู้คิดถึง
44:45เขาถึงขาด
44:48การสั่งให้คุน
45:03จักวนเท่านั้น
45:06ชั้นไม่ฆ่า
45:13คุน คุน คุน คุน คุน
45:17ถ้าแด�ว่าแว่แม่หมวก็ยั
45:19วเวลากับไปเหมือนกันใช่ไหมครั
45:20บ
45:22พี่คุณ
45:23พอ
45:24ใช่ไหม
45:27ปล่อย
45:28กูบอกให้ปล่อย
45:29กูบอกให้ปล่อย
45:30ปล่อยกู้
45:32เตอร้อง ปล่อยกู้ๆ
45:46พวกครับ
45:49ก็สอบ
45:50ขอล้องนะครับ
45:53แม่หมอ
45:54ช่วย
45:55นึก Kä. หออกได้มั้ยครับ
45:57ว่า...
45:58ตอนนี้พี่พบเป็นตายรายดียัง
46:00ไง
46:00ถ้าแม่หมอไม่รู้จริง ๆ
46:06หมอก็ช่วยบอกวิธีย้อนเวลากั
46:08บไอนุทยาก็ได้ครับ
46:11ช่าดที่แล้ว
46:12แม่หมอก็ช่วยผมมันแล้วตั้งเย
46:14อะครับ
46:16ชาที่แล้วแม่หมอเก่งมากเลยอ่
46:18ะ
46:20แล้วทำไมชาที่ทำเป็นไม่รู้ไว้
46:21ชีอ่ะ
46:38ชาย
46:38ชายที่เราจะเคยเก่งกว่านี้อ่ะ
46:43ตัดสิ่งเก่าเพื่อพบสิ่งให
46:45ม่
46:49ความเปลี่ยนแปลงครั้งมิ่งให
46:50ญ่ในชีวิต
46:52สิ้นสุดเพื่อเริ่มใหม่
46:54หมื่นพบถึงข้าดแล้ว
46:56แต่จะกลับมาอีกครั้ง
47:08แม่แต่แม่หมอกันช่วยอะไรไม่ได้
47:12สงสัยต้องตัดใจแล้วมัน
47:15อมือสบุชของเราเป็นอาหารไท
47:21ยแบบโบราณ
47:23เสริบแบบโมเดินทัมวิชค่
47:24ะ
47:25พลีเซ็นจอยเยอะมีก
47:28สาย
47:29ค่ะ
47:40ขอโทษด้วยครับ
47:42ผมท้าคนผิดแล้ว
47:43ค่ะ
47:53พี่ที
47:54เห็นไหม
47:55ปันบอกแล้วว่าให้เปิดห้องพ
47:57ักให้พี่ฟูนที่นี่
47:58ยังจะให้มาดาดฝ้าอีก
48:00ขอโทษ
48:02พี่พ่ายคิดว่าถ้าให้คุณได
48:04้กินอาหารดีๆ
48:05ดูมีอีกสวยๆ
48:07ผมก็คงจะดีขึ้นเลย
48:15มีปัน
48:17ปันบัสมีกับพี่ต่อไหนเหร
48:19อ
48:23ก็ตั้งแต่
48:26ปรرفแผนกัน ก็มันabus trading
48:26พี่พี่คุณไม่มาโรจ๊ะ
48:28เพราะพี่ทีแบบจริ้ง Tucson
48:31ก็เลยรู้ว่าจริงๆ 감사합니다
48:32แล้วของก็มีมูมที่อ่อนยอนเห
48:33มือนกัน
48:34ไม่ได้ปล่อยมุกไหม
48:35ไปเร่งไว้เปลวย
48:42ขนาดน์
48:43คุณจากชาติที่แล้ว
48:44กระทบมาถึงชาตินี้จริง
48:46ด้uitar
48:46กระทบมาถึงอย่างบ lee
48:50ที่ได้เปิดเผยความจริงเรื่องพ
48:52่อเก้า
48:54จะกระทบมาเหมือนกันไหมนะ
48:59ธาตราย
49:01จอม
49:02แก้ว
49:03แม่ห lied
49:05ยังกลับมาเกิดชาตินี้ได้
49:08คนอื่นอื่น
49:09ก็คงเหมือนกัน
49:11แล้วพี่พบipper
49:14เขาจะกلับมาเกิดในชาตินี้ไ
49:15หม
49:16ยังจำเราได้อยู่หรือเปล่า
49:23แต่คุณ มันไหวปะเนี้ย
49:28ไม่ไหวว่ะ
49:32กูขอโทษนะที
49:35ตอน...พี่ฝากกินแทนทีนะ
49:41คุณ
49:42อย่าฝืนพี่คุณเลย
49:50แต่...แต่อะไร
50:20ความรู้สึกพี่คุณสำคัญที่
50:21สด
50:33คุณสำคัญทรับ
50:40สวัสดีที่สุด
51:12ที่จะตามหาเจ้าจนกว่าจักพ
51:15บและได้รักกันอีกครั้ง
51:34ภายในแค่ไม่เกียดทิตย์
51:36ชีวิตต้องเปลี่ยนไปหลายครั้ง
51:37แล้ว
51:37ผมช่วยครับ
51:38และในชีวิตใหม่ที่ผมพยายามทำ
51:39ตัวให้ชินอยู่นี่
51:41ผมก็เจอกับคนเก่าจากชาติที่แล
51:43้วมากมัน
51:43ใคร ใครอย่ะช่าย
51:45คุณ! ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
51:47ผมตอนแรกเรียกคุณว่าคุณ
51:49ก็น impresion ว่าจะรู้จักการสอิท
51:50ย์
51:50ร่ะครับ
51:51เรียกคุณแบบว่า ยูอ่ะ
51:54ตั้งแต่พี่คุณกลับไปทยา
51:55ปันก็ฝันเห็นแต่ของผู้มี
51:57ปันรู้สึกเหมือนเคยนักพี่ท
51:59ี
51:59แต่พี่ทีก็...
52:02ผักใส่ได้ส่งปัน
52:06ไปดูวิวบรรพลาปลางกัน
52:08สะภาพยังสมบูรณ์เหมือนใ
52:09นยุกนั้นเลย
52:11พี่...
52:12จำถืออย่างได้มาตลอดเลยใช่มั้
52:13ย?
52:21คงเดินทาง...
52:23ถึงกัน...
52:25หากเธอเกิดมาเพื่อฉันคนนี้
52:29เหมือนดังราดรีคู่จัน
52:32ฉันรู้ต้องมีวันนั้นที่ได้
52:36พบเธอ
52:39ไกลสักเพียงไหน
52:45คงไม่ไกลเกินไป
52:47หากใจของเราของมัน
52:51ไม่ว่าพบชะไกล
52:53ก็คงมีอาจความเกิน
52:57เพียงหัวใจผู้กันเท่านั้นพ
53:01อ
53:03เพียงหัวใจผู้กันเท่านั้นพ
53:08อ
53:08คงมีอาจความเกิน
53:12คงมีอาจความเกิน
53:13คงมีอาจความเกิน
Comments