- 5 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี ขวนได้รับคำแม่นำ
00:30กาบันหรออาจมีอายุ 10 ปี บ
00:44ันยิโร่ แบทริง
00:45naught แค่นี้นะ
00:47กาบันเกิดา แได้แปลก
00:49แพบตรว็กมีอายุ 13 ปี ปี ศั
00:51กรตัว
00:51แปลก ศักรตัว แผนเกิดา แป
00:58ลก
00:58แย่นมีอายุ Sheila แปลก
00:59- มันอีประตา ไป พี่ ไป
01:03ถ้าสูงจะไป สูงก็ไปคนเดียว
01:06ข้าไม่ยอมให้สูงเอาเกสอนลง
01:08ไปด้วย
01:08ข้าไม่ให้สูงเอาลูกไปเสียง
01:18เงิน
01:22ข้าปากเกสอนด้วยนะพี่ประตา
01:26สุดที่มูกไปจริง ๆ หรอ
01:31ข้าแค่ลูกไปหาพี่ประตา
01:33พี่ประตา ข้าตับกรณ์ข้านะ
01:34พี่ประตา
01:37ข้าลองเจอเขากลับมา
01:40แต่แต่เกสอนยังไม่เกิดเลยนะพี่
01:42พี่ประตานะ
01:45ข้าไปนะ
02:09แม่
02:10แม่ลงไปหาพอแพบนึงนะลูก
02:11นะ
02:13เราดูแม่รีบกลับมานะลูกนะ
02:15แม่ แม่รีบกลับมานะ
02:22แม่ไม่ได้ทิ้งเกสอนไปไหนนะลู
02:24ก
02:25แม่อยู่กับเกสอนดลอดนะลูกนะ
02:28ข้าบหากเกสอนด้วยนะพี่ประตา
02:50hiçไม่ได้ทิ้งกัน
02:53เธอมаюค่ะ
03:02มาก่า
03:13ingo
03:13procent
03:13ที่นี่
03:44พุทษบ้า
03:53ทำไมเป็นสู
03:53คือ
04:00เพื่อเข้าการหนักมาก
04:03ขยับตัวถ้าไม่ได้เลย
04:06แล้วถ้าไม่ใช่ฉัน แล้วจะเป็น
04:08ใครกันที่จะมา
04:11แต่ พวกสู่ คือพวกที่ทำน้ำหอม
04:16ถ้าเข้าใจนะ ที่เธอไม่ชื่อใจ
04:23ฉันนะ
04:24แต่ถ้าเธอไม่ชื่อใจก็ไม่เป็
04:30นไร ไม่ต้องกลับไปด้วยกันก็
04:32ได้
04:36เดี๋ยว
04:41แล้ว
04:42ที่พริกขกลับไปยังไงป่ะ
04:45หัวเธอการหนักมากเลยนะ
04:52ถ้าเธอไม่กลับไปกับฉันตอน
04:53นี้
04:55เธออาจจะไม่เจอเข้าอีกเลย
05:09็ Either...
05:18ป่なんだ
05:24ขอบคกอาดค袋
05:24ขน่อให้เธอ insecurity
05:24เธอ Believe in worthwhile
05:39нитอหลมไอพันมาทâกๆ Terışกลาย
05:42ว่ารู้จักกัน
05:51อวิท่านมาสั่งให้พ lenses Recon Tour a project green
05:52GERSON สืบลาย
05:53กลับไปเลือกมันยังไงยังไ
05:54หม
05:56เขากลับมา לתกเสร็ญเค้าเขา Among the future
06:01เหรอเมร денег
06:01เหรอบอกว่าถ้า GERSON รู้ว่าแ
06:05ม่อยู่ที่ไหน
06:06GERSON นอกกัดมา
06:09- ฮะ นี่ก็แสดงว่า- ใช่
06:14ที่ผ่านมาอารุมาตลอด
06:34แล้วมึงเจ้าไง จะบอกเกสอนไหม
06:40เรื่องนี้มันปลักแปลก
06:42ออกูคิดดูก่อนแล้วกัน
06:44กูไม่อยากทำร้ายเกสอนอีกแล้วว
06:50่ะ
07:09ไม่ช้าดแลงกัน
07:10มันคงไม่มีความหมาย
07:13ถ้าหากไม่ได้คล้ายเท่า
07:17แต่ความบางอ้านมันบอกอย่างนั้
07:20น
07:23สารอมพันเอาความงดงาม
07:26ของวันว่านที่เราได้จ้า
07:29เอารอยยิ้มคุณเธอมาว่าง
07:32เอาไว้ให้ฉันตรงนี้
07:36ออมไหมคุณ
07:38ออมไหม
07:46ที่เราห้างใกล้
07:49เป็นหอมหววนแสนให้คิดฉั
07:51น
07:52ใส่คนหนังไม่ได้พอกกา
07:55ว่าไม่คิดถึงใคร
07:57คนหนึ่งสิ่งคนคนนั้นคือเธอ
08:00เพียงสาหลมพักผ่ามาใจ
08:04รู้ไหมมีใครอยากเจอ
08:07หากว่าตรงนี้มีเธอ
08:11จะกอดเอาไว้ไม่ยอม
08:14ล่อยแล้ว
08:40สายอมพันออกความเงิดนำ
08:43ของวันว่าที่เราได้เจอ
08:46เอารอยยิ้มของเธอ
08:48เมื่อว่าเอาไว้ให้ฉันตรงน
08:51ี้
08:52เหมือนแค่ผิดลอยบนหน้ากา
08:55ไม่อาจจะคว้ามาก่อน
08:59เป้าเรานับวันตลอด
09:01ตอนแต่วันที่เราห้างใกล้
09:05เป็นหอมหวนช่วนให้คิดถึ
09:08ง
09:08ใครคนหนึ่งที่ได้พบเจอ
09:12ช่วนให้คิดถึงใครคนหนึ่ง
09:15สิ่งคนคงนั้นคือเธอ
09:17เพื่อเธอมองพักผ่ามาใต้
09:21รู้ไหมมีใครอยากเจอ
09:24Guess who you are
09:25ตรงนี้ไปเธอ
09:28ชักเกาดเอาไว้ไม่ยอม
09:31equality er
09:31ไม่ยอมหล mins
09:32ใครขนหนึ่งที่ได้พบเจอ
09:37ช่วนให้คิดถึงใครคนนึ่ง
09:40สิ่งคนคงนั้นคือเธอ
09:43เพื่อเธอลอมพักผ่ามาใต้
09:46รู้ไหมมีใครอยากเจอ
09:50หากกว่าตรงนี้มีเธอ
09:54ฉันกอดเอาไว้ไม่ยอมปล่อย
09:57เลย
09:58สรุปว่าจะพาเกสอนกับพวกมู
10:00ตาลไปอยู่ที่บ้านเธอ
10:03อืม
10:05ทุ่มเทขนาดเนี้ย
10:08มีหวังบางปะเนี้ย
10:10ไห้เขาจะมานั่งคิดเรื่องนี้เขา
10:12ตามหาแม่อยู่
10:13อืม
10:15ก็ขอให้สมหวังแล้วกันนะ
10:17อืม
10:18อืม
10:20แค่นี้ก่อนนะ ใกล้สอนมาแล้ว
10:22อืม
10:28มาตา
10:29นี่เมคิน
10:32เขานี่ก่อนแล้วมาก
10:35สวัสดีมาตาป้าของเรา
10:37สวัสดีครับ
10:40แล้วก็นี่น้องชายเราตะวัน
10:47จะไปกันได้อ่ะ
10:50ฉันครับ
10:51ผมเราก็มาเตรียมไว้ให้เรียบร
10:52้อยแล้วครับ
10:53ไป
10:53อืม
11:14เฮ้ลโอ๊ย
11:15เฮ้ลโอ๊ย
11:16เราอยู่หน้าบ้าน
11:17ออกมาหาเราหน่อย
11:20แกศร
11:25แกศร
11:40มันมีเรื่องจะคุยกับคุณ
11:44เข้าไปคุยอยู่ในบ้านได้นะ
11:46ไม่ต้อง
11:47คุยตรงเนี้ย
11:49นี่สู่ยังมีหน้า
11:50มันเรียกพี่สอนเข้าไปในบ้าน
11:51อีกหรอ?
11:53นอกจากสู่จะหลอกใช้พี่สอนแล้ว
11:56สู่รู้ตัวไหมว่าทำอะไรไปบ้าง
12:02ปล่อยๆแล้วๆ
12:04เออ where's he doing?
12:07ตำพัววิสอนนี้ไปแล้ว
12:09ตำพัววิสอนนี้ไปแล้ว
12:13ผมไม่รู้เลยว่ามันจะเป็นแบบนั้
12:15น
12:16ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้หมูบ้านไ
12:18ฟไหม้นะครับ
12:20สู่ต้องชดใช้
12:22ยังไงเรื่องมันกระผ่านไปแล้ว
12:25แก้ไขอะไรก็มิดทันแล้ว
12:31ผมขอโทษจริง ๆ จะให้ผมชดใช้อะไร
12:34บอกมาได้เลย
12:43นี่คือจดหมายที่มีคนส่งมาให้
12:44แม่
12:46หลังจากที่พ่อเราตายไปแล้ว 4 ป
12:47ี
12:49บอกให้แม่ลงมาจากหมู่บ้าน
12:56คุณหาได้ไหมว่าใครเป็นคนทำ
12:57มีอะไร
13:19ไม่มีอะไร
13:22คุณเก็บจนหมายนี้ไว้ที่ผม
13:24เดี๋ยวผมกลับตามสืบให้
13:28คุณเชื่อใจผมได้นะเกรศอร์
13:43แล้วนี่พักที่ไหนกันเหรอครั
13:45บ
13:46คุณพักที่นี่ได้นะ จะได้คุยอย
13:48ู่นี่ไง ๆ พวกเราอยู่บ้านเมคิ้น
13:53คุณมีเบิร์ทโทษรัพย์เราแล
13:54้วนี่ ถ้ามีอะไรคลิ้มหน้าก็โท
13:57ษมาแล้วกัน
14:03เกร์ทโทษรัพย์
14:17ที่คุณยังเชื่อใจผม
14:23เราแค่ไม่มีทางเลือก
14:26คุณ
14:31ไม่ว่าจะยังไง
14:34ก็ที่ใจ
14:37เทร์ทโทษรัพย์ทโทษรัพย
14:42์ทโนคตร
14:45ตอนนี้
15:16เป็นไงกัน
15:41ไว้วิส่อน
15:46เก่สอน
15:48อย่าทำรายเก่สอนอีกเลย
16:18ถ้ามาเจินเหมund boxing ขนา疑นถึง
16:21ไว้วัตรพล demise ไม่ไหรือพี่ส
16:23อน
16:24แต่วัน
16:25วัน ค่าพูดจริงเมื่อราบมา
16:27ตา
16:29แล้วที่นี้เจ้ายังไงต่อ
16:31ต้องรอมานอย่างเดียวเลยหรอ
16:37พาจะมีใคร หรือว่า
16:39มีอะไรสักอย่างที่จะทำให้เรา
16:41ได้รู้เรื่องเมื่อ 20 ปีที่แล้ว
16:52มี มีมาตา
16:54ว่าไงคิดสอน
17:01ไม่คิน
17:03คุณช่วยบอกคนขับรถของคุณได
17:04้ไหม
17:06มีที่ที่เราอยากจะไป
17:27นี่เป็นบ้านเก่าของพ่อกับแม
17:28่
17:29พูกทิ้งร้างว่าน่าหลายปี
17:31แล้ว
17:43เรามาทำไมพี่สอน
18:03เซ็บ
18:03เซ็บ
18:03เซ็บมีทุน่าอะไรคุยอ่ะ
18:06มีอยากก็ถามอ่า
18:08เรื่องบุษบาแม่ของเกสอน
18:10อ่ารู้ได้ไงค่ะเพราะเขาอยู่ท
18:13ี่ไหน
18:14งานแม่แม่
18:20เอาตัวเกสอนมากันเนี่ย
18:23อ่านเดี๋ยวเราคุยกัน
18:24อ่า ต้องบอกของตรงมาก่ะ
18:25ไม่มีเชื่อใจอ่า
18:28เชื่อครับ
18:30ผมเชื่อว่าอ่ารู้
18:32เท่า เป็นควรสงจดไม้ไป見รอบ
18:34บุษบาหายแล้ว เพราะจัดด้อย
18:36ใช่ไหมครับ
18:40พูดอะไรค่ะ
18:41จดหมายอะไร
18:44จบหมายนี่อย่างนี้ครับ
18:50มันถูกส่งไปหลังจากที่ปร
18:51ึกตายทั้งสี่ปี
18:53และควรส่งต้องมีคนอื่น
18:57เราจะเป็นใครไปได้แล้วครับ
18:59หัวกระดาษมันปั๊มนวงขน
19:00าดนี้
19:01มันต้องออกไปจากห้องผู้บริห
19:02ารทั้งนั้น
19:18พ่อหัวกระดาษนี่ใช่ไหม
19:22ฉันเลยคิดว่าอาไปคนทำอ่ะ
19:47มาตา
19:49ตอนอยู่มูตาเราจำได้ว่า
19:51มาตาคุยกับคนที่ตายไปแล้วได้
19:54เราอยากให้มาตารองคุยกับพ่อ
19:57เราอยากรู้ว่าแม่อยู่ที่ไหน
20:01พี่สอน
20:04ถ้าอยากให้มาตาคุยกับคนที่ต
20:06ายไปแล้ว
20:07ต้องมีของหวนคนคนนั้น
20:09ให้มาตาทําพิธีนะ
20:11พระมี
20:17นี่รูปพ่อเรา
20:26เราเจอรูปนี้ในบ้านนี้ล่ะ
20:28เกศร
20:31ตามปกติแล้ว
20:34คนเผ่าหมู่ตาลของเรา
20:37เมื่อตายไปแล้ว
20:39ดวงวิญญาณ
20:42จะคอยปกปักรักษาลูกร้านอย
20:44ู่ชั่วระยะหนึ่ง
20:47แบบนั้นอ่ะ
20:48ข้าพ่อจะสื่อสารกับเขาได้
20:51แต่ว่าพ่อของสู
20:54ไม่ใช่คนมูตต่าน
20:59และเมื่อครู่
21:00ตอนที่เดินผ่านบ้านมา
21:03ข้าไม่สามารถรับรู้อะไรได้เลย
21:08แล้วนี้มันก็นานมากแล้ว
21:13พ่อของสู
21:15น่าจะมาไม่ได้แล้ว
21:19ที่สำคัญก็คือ
21:21ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา
21:24ข้าไม่แน่ใจเลย
21:25ว่าจะสื่อสารกับเขาได้ไหม
21:30ไม่ได้ตรงนี้
21:32ข้าไม่ได้ตรงนี้
21:33ข้าไม่ได้ตรงนี้
21:51เมื่อสารกับเขา
21:59ormalกับข Kevin
22:00สารกับ
22:00เมื่อสารกับ membrane
22:07สะมาตรงนี้
22:07ปัญ้าュไบร์
22:21มันรุปลอดป clip
22:21ขึ้นตรงนี้ล่ะ
22:23โอ้ย พี่วิตตัวอัน
22:27ไม่เป็นไรพี่สอน
22:40เขารู้สึกว่าดีนตรงนี้มั
22:41นยุพิธปกติ
22:43ข้างล่างน่าจะมีอะไร
22:46เกสอน ตะวัน ไปหาอะไรมาคุดเร็ว
22:59เกสอน
23:00เกสอน
23:46นี่เป็นเอกสาร
23:47ในห้องทำงานของพ่อเซ็น
24:14ไม่ใช่หาเขาเดียวน่ะ
24:15ใช่เดี๋ยวเขาดับแบบนี้
24:21เกสอน
24:21นี่ทำไมความว่าไง
24:31เซ็นต้องคิดดีๆกัน
24:31เกสนุก
24:34เมื่อใคร
24:37ที่ขลังหินมูตา
24:38นี่ใหม่ความว่า
24:46แม่ของเกสอน
24:48ลงมาหาพ่อเหรอครับ
24:57แล้วเกิดอะไรขึ้นนะครับ
24:58เพราะอยู่ที่ไหนครับอ้า
25:05สิ่งที่เซ็นต์อย่าจะรู้ทั้ง
25:06หมดนะ
25:09มันอยู่ที่ห้องเทียบของชั้นใ
25:10ต้ดินของบ้านหลังนี้แหละ
25:36ในห้องนี้มันมีอะไรกันแน่ฮ
25:37ะ
25:39เข้าไปดูกันแน่ฮะ
25:40กันแน่ฮะ
25:42แน่ฮะ
26:10แน่ฮะ
26:28นี่มันอะไรกันแน่ฮะ
26:33พ่อของเซ็นเนี่ย
26:35อยากจะได้หยิดมูตามาก
26:41เลยจับปุษบ้ามาขังไว้เนี่
26:43ย
27:05เลยจับปุษบ้ามาขังไว้เนี่
27:07ย
27:07disconnected
27:11แล้ว
27:18สวัสดี
27:47ท่านต่อ ดีกลับมาก
28:30เฮ้ ไม่หอมวะ
28:40เฮ้ พี่ทำไมมันไม่หอมวะพี่
28:47พ่อจะไม่ยอมหยุด พยายามทํา
28:50ทุกวิธีที่นึกออก ที่จะดึง
28:52กลิ่นตัวบุธบาออกมาให้ได้
28:54เอาผ้าถูกผิวเธอเพราะเก็บ
28:56ไขมันที่ผิวหนัง
29:14แต่ไม่ว่าจะทําไงก็ยังไม่
29:17ได้สักที
29:34ทําไหมน้ำมันหอมที่สกับ
29:35ไว้กับตัวเธอมาถึงไม่หอม
29:36ฮะ
29:37ฉันบอกแล้วไง เพราะว่ากลิ่
29:40นหอมฉันนั้นหมดไปแล้ว ฉันม
29:42ีโลกแล้ว
29:43จะเป็นโกหกนะ
29:45เฮ้ย
29:49ฉันไม่ได้โกหก
29:51พี่หญิงเช้าหมูตาล
29:53ถ้าข้อลูกนะ กลิ่นมันก็
29:55ค่อย ค่อยจางไป
29:57มันเป็นแบบนั้น
29:59อย่างนั้นเธอก็อยู่ตรงนี้แหล
30:01ะนะ
30:02จนเปล่าพี่โลกจะหาวิธีสก
30:04ับมันได้เอง
30:51ค่อยท Balance
30:52ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
31:26ians
31:46ทำนั้น ถุก็ได้กลิ่งถอย linear product
31:48โทษเธอ
31:50ฉัน...ฉันบอกแล้วไง
31:52โทษไม่มีพิธาน
31:53อย่ามากูโทษในมัน
31:55ฮะ
31:57บอกมา
31:58บอกฉันมาเดี๋ยวนิ
32:00มันมีความรับอะไร
32:01บอกมา
32:02เดี๋ยวดูแล้ว
32:04พี่
32:05พี่
32:09ไม่ทำอะไรของพี่เนี่ย
32:24พ่อของเซ็นสติหลุด
32:26ในทำลายผู้หญิงกันนั้น
32:31อ้าพยายามช่วยนะ
32:32ถ้าก็ช่วยไม่ทัน
32:38มันรู้ตัวอีกที
32:40ผู้หญิงกันนั้นก็...
32:44ตายเหรอ?
32:47ตายเหรอ?
32:49เหรอ
32:49แล้วสบอยู่ไหนอ่า?
32:50・สบอยู่ตรงไหน?
32:52อ่าทำลายกันหมดแล้ว
32:55มีอาก็พ袍เป็นบ้าอะไรเนี่ย
32:57ทำอะไรลงไปอ่า!
33:00violin แล้วจะให้อ่าทำอย่างไร
33:01พ่อของเซ็ก » ป Lincoln pent- กะพี่ชายข
33:03องอ่ามяงน
33:03อ่าไม่ยอดไปเขาติดทุกหรอก
33:07ที่อ่าทำไปทุกอย่างคือเพื่อข
33:09้อกข่วง clearerนะ ไซน
33:38เจ้าเจ้าเจ้า!
33:56นี่เรื่องมันก็จบมาสึกกว่า
33:57ปีแล้ว
34:00เซ็นจะมาเอาหลักฐานอย่างนี้มาทำ
34:01ไม
34:02จะมาลือฟื้นเลือบพวกนี้ไปเพื่
34:04ออะไร
34:05เซ็นเราคิดอยู่ดีๆน่ะ อีกคนท
34:08ี่ผิดที่สุดคือพ่ออังเซ็
34:11นเนอะ
34:14เซ็นอยากจะเอาพ่อตัวอีกฮ่า
34:16ครุกนั้นอ่ะ
34:49ที่สอน เรื่องแม่ของคุณผมจะไม่ห
34:53ยุดตามหานะ
34:55ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ผมก็จะตามห
34:58าให้เจอ
35:02ขอบคุณนะ
35:07ไม่ว่าจะยังไงเราก็จะหาแม่
35:09คุณยนเจอนะ
35:11ก็จะยังไง
35:14ที่สุดที่สุดท้าย
36:06ที่สุดที่สุดท้าย
36:21ที่สุดท้าย
36:21ที่สุดท้าย
36:25ไม่ได้
36:51ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
37:13ท้าย
37:31แม่ลงไปหาท้อบแบบนึงแล้
37:33วลูกแม่
37:34แล้วเดี๋ยวแม่รีบกลับมา
38:00แม่รีบกลับมานะ
38:13อ้าส
38:44ขอบคุณครับ
38:48ขอบคุณครับ
39:20ขอบคุณครับ
39:28ขอบคุณครับ
39:33ขอบคุณครับ
39:34ขอบคุณครับ
39:38ขอบคุณครับ
39:38เจ้าไง
40:12คุณสิทธิ์นตรงนี้
40:42นี่มันข้าตะกรรมสะชัด
40:43มันไหนไหม
41:00เราอยากเอาผิดคนที่ทำกับแม่เรา
41:12ป LIVE
41:12ประโ etwasนะเกสอน
41:15แต่เรื่องที่มันเกิดขึ้นทั้ง
41:16หมดมันก็ผ่านมาสิบผ่านสิบ
41:17โบรกปีเต็EOuse titled
41:20นั้นฮิตอย่าง รายที่อยู่ในหรุ
41:22มเนี่ยก็เหลือตะโค่งกะด
41:24ู
41:25แต่แทบจะไม่เหลือลакฐานที่ช่
41:26วยไปว่าผิดคนล้ายใด artık
41:27ก็จนหมายนั่นไง
41:29คนให้เขียนลองแม่พี่สอนนั่นแ
41:31หละคนล้าย
41:44ขอบคุณสุมาร์
42:12ขอบคุณ
42:32ผมรู้เรื่องบุษบายหมดแล้วนะครับ
42:34พ่อ
42:41ทำไมให้พ่อลองทำแบบนี้ด้วย
42:48ผมไม่รู้จะบอกเกศอนยังไง
42:50ว่าคนนี้ค่าแม่ครับ
42:56คือพ่อ
43:05ผมเองก็ไม่ได้อยากให้พ่อรวนจ
43:06ัด
43:10แต่ว่าผมก็ไม่ควรไม่ควรแต่
43:12สินใจเรื่องนี้
43:13ไม่ควรไม่การแต่สินใจของเกศ
43:18อน
43:27ผมหลักพ่อนะครับ
43:31แล้วผมก็หลักเกศอนด้วย
43:33ผม
43:36ผมไม่อยากกูหกอะไรเข้าอีกแล้ว
43:41พ่อมออกผมหน่อยได้ไหมครับ
43:47ผมต้องทำอย่างไรอ่ะพ่อ
43:48ผมต้องทำอย่างนี้
44:14พ่อพ่อ
44:16พอ.. พอ
44:19พอ พอครับ
44:20พอ
44:21พอ
44:24พอ
44:26พอ
44:28พอ
44:29พอ
44:29พอครับ
44:47เฮ้ย
44:48พี่
44:51เซ็น
44:51อย่าไปทำอะไรให้พ่อแกเสียใจเน
44:55ี่ยฮะ
44:56มาเข้าไปคุยกันแล้วกันนะอ่ะ
44:59พ่อ
45:00พ่อ
45:01พ่อครับ
45:18พ่อ
45:19พ่อครับ
45:21ผมก็ลองพาพ่อไปลงพยาบาล
45:24พ่อจะพูดอะไรหรือครับ
45:34ไม่
45:39ไม่
45:40ไม่
45:43ได้
45:47ทำ
45:51ไม่ได้ทำ
45:55พ่อจะบอกผมว่าพ่อไม่ได้ทำ
46:01พ่อ
46:03พ่อ
46:04พ่อครับ
46:15ged
46:17นbak
46:23เอง
46:23ส thểว่าคนที่เขียนจดหมายต้องร
46:25ู้จักแม่เกอสอนเป็นอย่างดีเลย
46:26อ่ะ
46:26และตอนนั้นมันจะมีสักทีข้
46:27นที่รู้
46:28ก็พ่อกับอ่านของเซ็นไง
46:30บ้าน
46:34ไอ้เซ็นให้ผมเอาของที่บ้านนะคร
46:37ับ
46:41กลับไปมูตาลเธอนะ
46:43ที่นี้มันโหดร้ายเกินไต
46:45มันไม่เหมาะกับคุณ
46:46แล้วผม
46:47ก็ไม่คู่ควรกับคุณ
46:49ผมขอโทษนะ
46:54เซ็น
46:59ของไว้ได้แค่กลิ่นที่ไม่เค
47:03ยเลือลา
47:05ยังห้อมนังวันเก่า
47:07อย่าเมื่อลมชอยมา
47:10ทิ้งไว้เพียงอดีต
47:13ที่ไม่เคยหวนมา
47:16ส่วนเธอไว้ในใจ
47:19ส่วนเธอไว้ในใจ
47:30แค่กลิ่นที่ไม่เคยเลือล์
47:38ส่วนเธอไว้แล้ว
47:40ส่วนเธอไว้ในใจ
47:41อมนายส่วนเธอไว้ке
Comments