Skip to playerSkip to main content
  • 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง

Category

😹
Fun
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:02ไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:30ที่สามารถ pajتกาทหวังโลกส
00:33ามารถยาตัวแห่งบ้านด้วย น
00:40ปลอดการต่อของคุณหมาปลอด
00:41ลงๆ โลกสามารถด้วย ปลอดดส
00:44ิตแน่ซ่า คิดดด้วยอัล บก
00:59รถังนั้นคืน
00:59อุ๊ย
01:01เติดไหม
01:02ว้าว
01:05ว้าว
01:07เห็นแล้ว
01:08เติดไหม
01:17ตามประเพณีของกรอกไทย
01:20คู่บาวสาวจะต้องดื่มจอกเดีย
01:22วกัน
01:23รักแค่ไหน
01:24ดื่มแค่นะ
01:26รักแค่ไหน
01:27รักแค่ไหน
01:29อ้าว
01:31ดื่ม
01:56ต่อไปนี่เป็นเวลาของความสุด
01:58สดาน
01:59พวกเราสนุกกันให้เต็มพี่เลย
02:12เอาไหมซะ
02:13อเตอร์
02:14ผกอย่idez
02:17ตอนนี้
02:20พวกเราสุดสนุกคุณ
02:21แล้ว Daily
02:23ระนว์
02:35ท continuallyเลย
02:35پก็ยการเติด
02:47เฮ้ยือหน้าบึ้งอะไรอยู่ตรงนี้
02:49แต่พ่อคุณก็สงสัยเหรอ
02:52ฉันรู้สึกแย่ที่โกหกพ่อ
02:58แต่พวกเราก็โกหกไปแล้วเนี่ย
03:05ถูกล่ะ
03:08เต้นไหน
03:10ไปเต้นลำกัน
03:11แบบนี้นะ
03:16แม้วฉันไม่ถนัด
03:17แล้วใครบอกว่าผมจะเต้นแบบนั้
03:19นล่ะ
03:20ป่ะ
03:35ป่าช่วงเวลาที่เดียวได้
03:39ทำให้หัวใจสักสน
03:43แต่สิ่งเดียวยังเวียว
03:45รุดไม่ทนทุกโมงยา
03:47ภาพเธอตามติดตา
03:51เธอคู่ใครจังไหนไม่รู้
03:55เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
03:59ความผูกพันลึกๆ
04:02ความรู้สึกดีๆ
04:04ที่ใกล้เธอ
04:07ดังล้มนาวพัดผ่าน
04:10ทุกเฮมัน
04:12ดังเต่าวันร้อนปัน
04:14ก็แค่วันๆ
04:16ตื่นขึ้นมาเช้าวันใหม่
04:20ฉันมีใจ
04:22ที่ตื่นมาเห็นเธอ
04:24จากคนรู้สึกแปล
04:27ไม่เข้าใจ
04:29เป็นเป็นคนหวงใหญ่
04:31ทุกครั้งที่เจอ
04:33ความผูกพันฉันและเธอ
04:37เมื่อมีปลา
04:38ลังจากคืนนี้
04:42คนที่ข้ารักมากที่สุด
04:45จะต้องกลายเป็นเมียร์ของเองแล
04:46้วนะ
04:46ไอตัววัน
04:50ครับ
04:51ในชีวิตข้านี่
04:54ไม่เหลือใครอีกแล้ว
04:56เมื่อจากทุกสาวคนนี้
04:59คนที่มีข้ามากที่สุด
05:01และสำหรัfulข้าเ å
05:03เงินท้องเพชรจินดา
05:05ไม่มีข้าสำคัญเท่ากับชีว
05:07ิตของนางลุกจัน
05:08เพราะฉะนั้นเน เองสัญญากับ
05:11ค้าได้ไหม
05:12ว่าอิ่งจะรักมันมากกว่า
05:14ที่ค้ารัก
05:16จะปกสองดูแบบมัน
05:19มากกว่าชีวิตของเองเอง
05:27คุณผมจะยังจำอะไรไม่ได้
05:30แต่ผู้ใหญ่ก็เชื่อมั่นในตัว
05:32ผมเลยนะครับ
05:34ว่าผมจะดูแลลูกจันให้ดีที่
05:36สุด
05:41ผมจะปกป้องลูกจันในชีวิต
05:42ของผมเอง
05:45และผมจะดูแลสิ่งที่มีค่ามาก
05:47ที่สุดในชีวิตของผู้ใหญ่ให
05:48้เองครับ
05:56อยู่กันดี ๆ ให้มีหวังสุด
06:00แล้วก็อย่าดึกให้มันมาดังล
06:01
06:04กลับไปดัง
06:21กลับไปดัง
06:54พ่อน ไม่ให้ออกจากห้องเนี้ย
06:57อยากไปอาบน้ำก็อาบไม่ได้
06:59เหนี่ยวตัวจะตายอยู่แล้วเนี่ย
07:03นี่ก็ถอเสื้อออกขอบคุณ
07:08ฮะ
07:11จะทำอะไร
07:13ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
07:14ผมก็จะเปลี่ยนชูต
07:17คุณนั้นแหละโลกจิต
07:19ทะลึ่ง
07:20หรือวะไม่จริง
07:24คุณท่อเป็นมันถอดเสื้อง
07:25แต่ตอนแรกที่เราเจอกันไม่ใช่เหร
07:26
07:29แล้วอีกอย่างผู้ชายถอดเสื้อง
07:30มันก็เรื่องธรรมดานะ
07:32ไม่เป็นแปลกตรงไหนเลย
07:34เดี๋ยวเข้ามานะ
07:42ก็แค่อยากมีอารมร่วม
07:43ออกไปนะ
07:45ทำไม訂閱
07:47เราก็ลงเรือเดียวกันOSS
07:50ตกลงเป็นกลัวเมียกันตลอ
07:51ดไปแล้ว
07:52จะมาเปลี่ยนใจตอนนี้มันก็ไม่
07:53ทันแหละนะ
07:58อย่าทำอะไรชั้งเริรมเน่ะ
07:59ฉันยอมแล้ว
08:01ยอมแล้ว parole arcade
08:03いきลัวนะ
08:03Здอ๋ย agreement
08:05หายين 석 warnings
08:08vit!
08:12แต่ ยอมแล้วก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ
08:13่าซั้ไป
08:15ห้องนี้มันร้อน
08:19ดูที่สะภาพ��์แบบนี้จะนอนได
08:20้ยังไง
08:21ไปเปลี่ยนเสื้อผ่าไป
08:25เก่งใช่หรอ?
08:28นะก็ใช่เนี่ยสิ
08:30ผมพูดดีๆไม่เหรอว่ากูจะฟัง
08:31อ่ะ
08:32ไม่เปลี่ยน
08:35ไม่เปลี่ยนอะไรทั้งหน้านั้น นอนชุ
08:36resolve
08:38เออ ยอมแพ้แล้ว
08:41ไม่เปลี่ยนก็ไม่เปลี่ยน
08:43เจินตามสบายแล้วแล้วกัน
08:57ตัวพ้นอย่างนี้แห้ง
09:00พ้น
09:02ไป
09:09ตัวพ้นอย่างไป
09:21ที่สุดและพ้นอย่าง ตัวพ 보세요
09:23พลับทินะครับ
09:33ลอ mood สุด จะลุดเอ้ย 他的เอง
09:36ให้มันได้อย่างนี้
09:38เฮ้ย คุณ
09:41อะไร
09:42ให้ผมช่วยไหม
09:46อืม
09:49ช่วยหน่อยสิ
09:52คุณ
09:56อืม ตอนนี้ทิ้งได้ไหมอ่ะพ่
09:59
10:00มา ผมช่วย
10:06คุณ
10:07คุณ
10:07คุณ
10:07คุณ
10:08คุณ
10:15พอส
10:18เร็บไหร่
10:22ไป
10:23ขอบคุณ
10:23ไอ้
10:23ร噹
10:26ขอบคุณ
10:28ขอบคุณ
10:29ณ ทิ้ง
10:30ดิบาย
10:30ในทุกครับ
10:36รังตัว
10:36แขนตัว
10:36ขอบคุณ
10:45นาแนตัว
10:48ทิ้งใจ
10:48ปังตัว
10:49เจ้าเจ้าเจ้าไหม
11:24คุณตั้งหากที่มากอดผม
11:27ถ้าผมกอดคุณ ผมต้องเนี่ย เน
11:33ี่ย เนี่ย
11:37พ่า ฉันจะไปกอดเลยทำไม
11:40นี่ผมไม่ได้โกงหักคุณนะ
11:43คุณลองนึกดูดีๆสิวะเมื่อ
11:44คืนนี้คุณทำอะไรกับผม
11:45กลิ่ง
12:12ขึ้ง
12:12อุ้น
12:37ไม่รู้แล้ว นายผิด
12:39นายไม่ปุกฉัน
12:41ไอ้ ผิดอะไร
12:42ก็เราเป็นผัวเมียกันแล้วนี่
12:45ผมจะทำอะไรกับพุ่นมากกว่ากนอนก
12:47อดก็ได้
12:48แบบรุษ
12:52อะไร ไอ้ อะไร
12:53ลองดาสิ
12:58ถือว่าดานะ
13:02อุ้ย
13:03อุ้ย
13:06อุ้ย
13:06อุ้ย
13:07อุ้ย
13:12นี่พวกเองยังไม่รู้กันอีกเห
13:13รอวะ
13:16ไม่ได้ทำอะไรแบบที่พ่อคิดเลย
13:18จาก
13:22ป่อยยิมทำไม
13:24ค่าก็
13:25ไม่อยากก็เชื่อสิว่า
13:28รูปสาวค่านี่
13:29โตจนมีผัวแล้วนะสิ
13:37เฮ้อเนี่ย เดี๋ยวเองไปกันหนั
13:39งลูกจัน ไปเก็บสมุนภายมาเพิ
13:42่มไหมค่ะที
13:44ได้ครับพวกใหญ่
13:45เออ
13:51ไปแล้ว
13:52ไปเช็บ
13:53ไปเช็บ
13:57โอ้ย โอ้ย เช็บ
14:00อิต่า เอามา
14:01เฮ้ย จะไปไหน
14:02ไอ้ป่า
14:14พ่อแม่พี่ด้อนเลขเข้ามาจ๊ะ
14:16เลขเข้ามา
14:18วันนี้เหี้ยทรงเปิดร้านทองมาว
14:20ันแรก
14:20มีของมาแจ่งหรือจ๊ะ
14:22เฮ้ย
14:24จัง จังข้างในเลยครับ จังข้
14:26างในเลยครับ
14:26เธอเธอเธอเธอเธอเธอ
14:37กรอบภัยคืออะไรหรอ?
14:45ได้เห็นตรงนี้ไหม?
14:47พื้นที่ที่นี่
14:49มีฟูเขาร้อมรอทุกด้าน
14:52มีทางเข้าออกแค้ทางเดียว
14:54ดูใครๆเป็นกรอบ
14:56ส่วนที่เราเรียกกันว่ากรอบ
14:58ภัย
15:00เพราะว่าเราไม่ต้องการให้คนนอก
15:02รู้ว่าที่นี่คือที่หนัง
15:04เพราะความจริงแล้ว
15:05ที่นี่คือรังโจนของเสือหมาย
15:08เสือหมายสร้างที่นี่ขึ้นมา
15:11แล้วก็พาชาวบ้านจากหมุบ้านท
15:12ี่ตัวเองไปป้น
15:13เข้ามาอยู่ที่นี่ด้วย
15:15ฟังดูเหมือนเสือหมายชอบช่วย
15:17เหลือชาวบ้านใช่ไหม?
15:18แต่ความจริงแล้ว
15:20เสือหมายแค่ต้องการเอาเช้าบ้
15:22านมาเป็นเกราะกำบัง เวลาที่ม
15:24ีตำรวจเข้ามา
15:25ถ้านายเห็นผ้าแดงอันนี้ ผูก
15:34อยู่ตรงจุดไหนก็ตาว
15:37นายห้ามเดินเลยออกไปจากจุดนั้น
15:38เด็กขาย ถ้าไม่อยากถูกยิงตาย
15:43แล้วคุณกับพ่อลูกฉัน โด
15:46นเสือหมายจับมาเหมือนกันล่ะ
15:50เรียบต่อกวันเหอะ เดี๋ยวพ่อ
15:52รอนาน ไป
15:59หลูกจัน!
16:02หลูกจัน!
16:05อ้าวพ่อ! มีอะไรเหรอจ๊ะ
16:11สมาร์ให้เขามาตามเองไปพบเดี๋ย
16:13วนี้
16:36ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยิ
16:38นดีที่เองกับเสือตะวันแต่
16:41งงานกัน
16:46ไม่น่าเชื่อนะ เองเข้ามาอยู่ในนี้
16:48ไม่กี่วัน
16:49เข้าได้นั่งลูกจันเป็นเมีย
16:51เซละ
16:52สมละที่เขาบอกว่าเสือตะวั
16:54นเป็นผู้เก่งกาดทุกด้าน
16:57มีเรื่องอะไรก็พูดไหม
17:00ไม่ต้องไปออมขอมเรื่องอื่น
17:02ปากดีนักแล้วเมื่อ
17:10วงนี้พวกเราจะไปป้นร้านทองของไ
17:12อเสียทรง
17:14เองต้องไปกับพวกเรา เรียมตัวเอ
17:17าไว้ด้วย
17:19ทำไมไป
17:21เองไม่มีสิทธิ์ มาขัดคำสั่
17:24งของค่า
17:25เองต้องทำตามที่ข้าสั่ง
17:32ฉันไม่ทำ
17:35พวกจัน พวกจิต กลับบ้างกัน
17:38ไม่มีใครขัดเสือหมายได้
17:44พวกหมายจะทำอะไร
17:48ว่ามึงมันอวดดีกับกู
17:50การที่กุชื่นชมมึงไม่ได้หมาย
17:53ความว่า
17:53มึงจะทำยังไงกับกูก็ได้
17:55คำสั่งของกูทุกคนต้องทำตาม
17:58และมึง
18:00ก็ต้องทำตามที่กูสั่ง
18:05ฉันว่าฉันพูดชัดแล้วนะ
18:09ไม่ทำ
18:11เกิด
18:14มึง
18:17ต้อง
18:17ต้อย
18:20ต้อยนะ
18:22ไม่
18:23เฮ้ย
18:23ทางไหน
18:25มือ
18:26แค่ไม่
18:30เมื่อเอาแย่พี่ลูกกูกินทำไม
18:34มันทำอย่างงี้ได้อย่างไร
18:36พี่บ้าไปแล้วเหรอวะ
18:38มันก็ออกอย่าพี่ลูกจังไม่
18:39จะมาขับกูไปป้นเลยนะ
18:51ดูเหมือนว่ามึงจะชลาดขึ้น
18:53มาแล้วนะ
18:55ถ้ามึงยอมทำตามที่กูสั่งต
18:57ั้งแต่แรก
18:58พี่ลูกจันเมียของมึงก็ไม่
19:00ต้องมาเสียงชีวิตแบบนี้
19:03กูจะให้โอกาสมึง
19:05ถ้ามึงทำสำเร็จ
19:07กูจะให้ยาถอนผิด
19:09แต่ถ้ามึงทำไม่สำเร็จ
19:13มึงก็จัดงานสบให้เมียของม
19:15ึงได้เลย
19:19ลูกจังเอง
19:19แบบค่ะ
19:42กูจะมีสำเร็จ
19:45จัดงานนี้
19:57ให้ลูกจันเลยเหรอ
19:58ยาพิศที่ไอ้หมายให้ลูกจัน
19:59กิน
20:00มันได้มาจากหมอที่เก่งคนนึง
20:03และไอ้หมายไม่ก็เก็บยาถอนพิ
20:05ศไปแค่คนเดียว
20:07ไม่มีใครรู้สูญ
20:10ถ้าก็เลยปุงยาถอนพิศให้ไม่ได
20:12
20:20เพราะกับว่าเราทำอะไรไม่ได้แล้ว
20:21ครับ
20:26ก็ได้แค่ประของอาการ
20:28ถ้ามีแต่เองเท่านั้น
20:34ที่จะช่วยชีวิตนางรูปจันได
20:37
20:37เยอ
20:39เยอ
20:40เยอ
20:43เจ้าเจ้าเจ้า
21:30ผมขอโทษลูกจัน
21:35เพราะผมคุณนึกต้องไปเสียงต
21:36ายแบบนี้
21:40ถ้าผมยอมทำตามมานึงแต่แรก
21:44คุณก็ต้อง
21:44นายห้ามพอตัวเองเด็ดขาด
21:49เรื่องทั้งหมด
21:51มันเป็นความผิดของพ่อหมาย
21:56ไม่ใช่ความผิดของนาย
21:57คุณไม่ต้องส่งสารฉัน
22:11ฉันไม่เป็นไร
22:15พวกนี้
22:18ไม่ว่านายจะกลับมาช่วยฉันได
22:20้หรือไม่
22:21แต่นายต้องสัญญา
22:31ช่วยค่าพวกเสือทุกตัวให้หม
22:33
22:36พาทุกคนออกไปจากที่นี่ให้ได้
22:40นายสัญญาได้ไหม
22:49พวกจัง
22:50พวกจัง
22:51พวกจัง
22:55เรื่อย
22:56พวกจัง พวกจังครับ
22:58พวกจัง
23:02พงชะมัน
23:19นายสัญญา
23:21นายสัญญา
23:22ถือเป็นคนของพวกนี้
23:27นายสัญญา
23:29ขอบคุณนะครับ
23:59ไม่มีทางดีขึ้นไปกว่านี้
24:10ชิพี่ขอรูปจากมันควรจะดี
24:12กว่านี้
24:14ไม่สมควรนี้ต้องมาตายในหลั
24:16งโจนแบบนี้
24:26ก็เป็นพ่อแบบไหนที่
24:29ที่ปกป้องรูปสาวของตัวเอง
24:31ไม่ได้
24:31ก็เป็นพ่อแบบนี้
25:01ขอบคุณนะครับ
25:03ขอบคุณนะครับ
25:22ขอบคุณนะครับ
25:24ขอบคุณนะครับ
25:26ขอบคุณนะครับ
25:44ขอบคุณนะครับ
25:48ขอบคุณนะครับ
26:16ขอบคุณนะครับ
26:19ขอบคุณนะครับ
26:23ขอบคุณนะครับ
26:38อะไรจะเกิดขึ้น
26:50นี่ปื้นของเอง
26:53ถึงพี่หมายจะให้เองร่วมป้นก
26:54ับค่า
26:55แต่ค่าคนนำป้นในครั้งนี้
26:59ถ้าเองขืนตุกติก
27:00อย่าหวังว่าจะกลับมาช่วยหน
27:01ังลูกจันได้เลย
27:03เพราะเองอาจจะไม่รอน
27:24พี่
27:25อืม
27:26ให้ตัววันอ่ะ
27:39พักป้าสิ
27:41ให้เสื้อ พูก
27:56ได้ Mental
27:58วันอ่ะ
28:08ใครับ
28:08อโค malอ่ะ
28:12จよし เตเงย
28:16เร็วอย่างME
28:25โอ้ย! โอ้ย! โอ้ย!
28:32โอเค จับบป่อน มันใช่ล่ะ
28:34ไปสิ!
28:55โอเค จร้าตัวinda!
29:11sheep remember!
29:12unsafe cuk 7.0 ye Ahoy Tone
29:15จากนั้ยที่ตำรวด หรอไปตัวโ
29:16ส๊ะ
29:18ทุกคง algodileenไป balloon
29:27เจ้าหังหลัง!
29:35เจ้าผิดไหม!
29:35ไป!
29:38เจ้าหยุดอะไรกัน!
29:40ไป!
29:55ไปกลับ!
30:34กลับ!
30:35คิดกลับ!
30:41ไป!
30:42ไปกลับ!
30:53ไว้!
30:55ตอนสิ่งนี้
31:15ตอนรับอีก สิ่งนี้
31:23อย่างที่เธอ
31:24- คงกำลังเข้าสู่กระแสเลือ
31:29ดเองเนี่ย
31:31เท่งสองชั่วโมง ยังไม่ได้ยา
31:32แก้พิศเนี่ยถูกแย่เนี่ย
31:34- ไอ้เมียม เองมาช่วยค่าที
31:38- นัน มาลูก
31:42- ท่านพูดจริงนะจ๊ะพี่หมาย ไ
31:55อ้ตะวันขับรถตำรวจหนีไป
31:56แล้ว
32:01- อยู่จัน เป็นลูก
32:05- เองรอตรงนี้ก่อน
32:10- อ่ะ ไอ้หมาย อ่ะ guitar
32:16- ไอ้ตะวัน้ood มันอยู่ที่ไหน
32:19- ลูกเคยผู้ใหญ่เชิจ quartoงหนีไปแล
32:21้ว
32:21- มันไม่ได้สนใจนางลูกจัน
32:23เลย
32:24- มันตั้งใจกรีวดฉันตาย ส
32:28ันดาสมั่นชั่ว
32:29สระ hoping ป couple
32:30‫ผู้ใหญ่เองก็ถูกแบบพันห
32:33ลอกล่ะ
32:35ไม่จริง
32:36ข้าไม่เชื่อ
32:38ไอ้ตัวเน์ไม่ใช่คนแบบนั้น
32:39そうですね
32:42มึงรู้ได้ยังไงว่ามันไม่
32:43ใช่คนแบบนั้น
32:44zag
32:45มึงรู้จ้ fists กำมันมานาลแล้ว
32:47อย่างงั้น
32:48ไอ้จิต
32:50มันเอาท่องเขากู นิวะแล้ว
32:52ทำไมimmingค์พอมึงกับลูกของมึ
32:54งไปช distant ล厲害
32:55ผامันมาที่นี้
32:58กูถึงได้ออกะกดНА BACK OR REALLY ยาเพา
33:01ะผาคนนอกมาที่นี่
33:04เพื่อนทึงอีกทิษฐา산แบบนี้
33:05ยังไง
33:07ก็เป็นต kurzมังจากตาย
33:09จะให้ปล่อยมันตายไงอย่าวะ
33:12ถ้าค่าใจดำแบบนั้น
33:14ค่าคงปล่อยให้ طายมึ忍 formatsข้าง
33:16ถนนไปแล้ว
33:17มันเอายามา
33:24เอายามา
33:26มึงไม่มีทรองมา มึงจะหวังจะ
33:29ได้ยาทอนพิชน์
33:31ไอ้หมายมึงมันทั่ว
33:33โทษเร็ว จะมามากก่อนไปแล้วในอ
33:36ีกจับ
33:41และถ้าที่ค่าเคยช่วยเอง ยอม
33:44เป็นโจทย์อยู่ที่นี่กับพ่อ
33:45เอง
33:46และที่ตอบแทนค่าแบบนี้เหร
33:48
34:03ที่นี่หิวหมดที่แกซัก เห็มเป
34:05็นประเจ้า แกค่าแบบนี้ ได้ซ
34:12ิ�ลด้วยกับพ่อร์ม
34:12ที่นี่กับมีกัน 선ตกต่อสิ
34:18สิทธิ่มธรรม แปล่อยมาก ผู้.
34:37ชายคนนี้คือคนที่ช่วยชีวิตข
34:42้าเอาไว้
34:44เขาทำให้ค่าอะไรรู้สึกเหมือนเกิ
34:46ดมาอีกครั้งหนึ่ง
34:47เขากับลูกจะมาอยู่กับพวกเราที่น
34:50ี่
34:52เขาจะมาอยู่กับพวกเราที่นี่ในทาน
34:54หน้าผู้ใหญ่บ้าน
34:56ขอให้ทุกคนให้ความเขารบผู้ใหญ
34:58่จิตเหมือนที่เขารบค่า
35:02เขาใจมั้ย
35:13หลุกสาวค่าเป็นอะไรไป
35:17บนคุณที่เป็นเองกับค่าเน
35:19ี่ย
35:21ถือวิวินาณจบสิ้นกัน
35:22สิ้น!
35:24ถ้ายังนั้นมึงก็ตายพอวิร
35:26ุกจันลูกของมึงเลย
35:29เฮ้ยจริงกูเลย
35:31ถึงนั้นพอลูกสาวกก็จะตายอย
35:32ู่แล้วเนี่ย
35:33กูก็ไม่รู้จะอยู่ไปเพื่ออะไร
35:36เอาเลยหมาย
36:02ไอ้ตะวัล
36:12ฉันเอาทองมาให้ล่ะ
36:14เอายาทอนพิดมา
36:31ฉันกินยากก่อนลูก
36:37มึงหายไปไหนทำไมปลาดนี้พึ่ง
36:39อ่ะ
36:42ไม่อยากรู้ก็ลองไปถามไอ้ฝ้ายให
36:44้ดูสิ
37:11ก็ขอบใจเองมากนะ
37:14ถ้าไม่ได้เองเนี่ย
37:16ลูกสาวค่าเนี่ยผมตายไปแล้ว
37:18ล่ะ
37:19ที่เกิดเรื่องแบบนี้กับลูกจ
37:21ัน
37:21มันก็เป็นเพราะผม
37:23ผู้ใหญ่ไม่ต้องขอบคุณผมแล้ว
37:25ครับ
37:25ยังไงผมก็ต้องช่วยลูกจัน
37:27ให้ได้
37:29ต่อให้ผมต้องตายก็ต่า
37:33แต่ยังเป็นไข่กันว่ะ
37:36ถ้าผมมานั่งสงสัยว่าผมเป็น
37:38ไข่ผมก็ตายไปนั้นแล้วครับ
37:39ผู้ใหญ่
37:42ผมแค่ตัดสินใจทำในสิ่งท
37:44ี่ถูกต้อง
37:45แค่นั้นก็พอแล้วครับ
37:55เฮ้ยพี่หมายมาแล้ว
38:07พี่หมายเป็นอะไรจ้ะ
38:10พี่หมาย
38:11โอ้ย
38:15ผมรู้ว่ามึงเอากระสุนด้านให้ป
38:17
38:19ถึงมึงจะเปรียดวันแค่ไหน
38:20มึงก็ไม่สมควรทำแบบนั้น
38:23เพราะการกระทำของมึงทำให้ลูก
38:24น้อง
38:24กูต้องตายเป็นหลายคน
38:27โอ้ย
38:29แต่โชคดีที่ไอตะวันมันย
38:31ังมีไว้พิบ
38:32ชิงทองครับมาให้ถูกได้
38:35อ่ะ
38:35อ่ะ
38:37เธอขอโทษจังพี่
38:39ถ้าฉันทำอะไรเส้นคิดไปหน่อย
38:43อ่ะ
38:45อ่ะ
38:48อ่ะ
38:49อ่ะ
38:49อ่ะ
38:51อ่ะ
38:53อ่ะ
38:56อ่ะ
39:02อ่ะ
39:04อ่ะ
39:04กูจะไม่อยู่ที่นี่หลายวัน
39:07วังว่ามึงจะไม่ก่อเรื่องขึ้
39:09นใหม่
39:12อ่ะ
39:12อ่ะ
39:12อ่ะ
39:12อ่ะ
39:13อ่ะ
39:14อ่ะ
39:14อ่ะ
39:16อ่ะ
39:17อ่ะ
39:18อ่ะ
39:19อ่ะ
39:20อ่ะ
39:20อ่ะ
39:49นายต้องทำตามที่ฉันบอก
39:51นายต้องอยู่ที่นี่ต่อไป
39:54เผื่อว่านายอาจจะจำได้ขึ้น
39:56มาก็ได้ว่านายได้แหวนมุ่ง
39:57นี้มาได้ยังไง
40:19แต่แค่คนคนเดียวเพราะมันตาม
40:22หายากกันว่า
40:30เจอบอดแสถึงอาจจะเกี่ยวข้
40:31องกับท่านชายระวีการครับ
41:01เกี่ยวข้องกับท่านชายระวัง
41:28ต่ออัน
41:57ต่ออัน
41:59ก็นึกว่านายตายไปด้วยเหมือน
42:00กันไง
42:02หอบคืนมาแล้วก็ผาดเดียวนะคน
42:09นายบาดเจ็บหรอ
42:12มันอะไรมากไหม
42:15ไม่เป็นไรเหรอ
42:16ผมไม่ตายได้ง่ายเหรอคุณ
42:23เป็นไรเหรอคุณรองไงทำไม
42:30ไม่ใช่ครับ
42:33ขอบคุณมากนะ
42:40ไม่เป็นไรเหรอ
42:45ไม่เป็นไรเหรอ
42:45อ่ะ รูปจันเองฟืนแล้วเหรอ
42:53ข้าดนึกว่าเองจะไม่รอดสั
42:55นแล้วนะเนี่ย
42:58รอดสิจ้า
42:59ฉันกอดพ่ออยู่นี่ไง
43:02ฉันไม่เป็นไรสันหน่อย
43:06เดี๋ยว
43:07รูป
43:10รูป
43:11รูป
43:11พวกชาวบ้านอ่ะ
43:12อยู่เต็นหน้าบ้านแล้วไปหมดเลย
43:13มีมาก
43:15มีมาก
43:17เต็นหน้าบ้าน
43:17อ่ะ
43:28เต็นหน้าบ้าน
43:43คุณอ・ท์เขา
44:10ต้องแต่ข้ามาอยู่ที่นี่
44:12ก็ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย
44:14นะเว้ย
44:15หัว ของเยอะแยกแต่ไม่หมดเลย
44:38เฮ้ย
44:38อันนี้ เอาไปวางที่เดิม
44:42ไม่ใช่ของเอง
44:44เอ้า จะไม่ได้ได้ยังไงก็ของพ
44:46ิธาวัลแล้วเนี่ย
44:47ดูเหยเฉย
44:54นี่นี่ แต่ของก้อน วางนี้
45:01ยืนจิ้มอะไรคนเดียว
45:06ผมดีใจนะคุณ
45:08ผมรู้สึกเหมือนว่า
45:10ผมเคยเคยได้รับของอะไรแบบนี้ครั้
45:11งแรก
45:13จริงหรอ
45:15นายไม่เคยได้รับอะไรจากใครเลยหรอ
45:18ไม่รู้สิ
45:20ผมจำอะไรไม่ได้
45:23แต่ความรู้สึกมันบอกว่าผมไม
45:24่เคยนะ
45:27ของทั้งหมดผมยกให้คุณเลยนะ
45:31จริงหรอ
45:40พ่อ เขาให้เราหมดเลย
45:43เหรอ น่ะ ไอ้เมียง เนี่ย เป็น
45:47ของข้าหมดเลย
45:48เองเนี่ย ข้าให้ ไอ้เนี่ย เอา
45:51ไป ๆ เนี่ย
45:51โทร ลุง เป็นทั้งผู้ใหญ่ แต่ล
45:54ังแกเด็กนี้นะ
45:55เนี่ย ดีแล้ว ใครมีประโยชน์
45:58เอาไปได้ เออ
46:01วิต้องขึ้นตอนเช้า
46:28เพราะว่าไปแล้ว ชื่อตะวันก
46:30็เหมาะกับนายเหมือนกันนะ
46:34แต่ผมว่าตะวันเหมาะกับลุก
46:35จันมากกว่า
46:41เรื่องนี้อ่ะเก่งดักนะ
46:44เรื่องตัวเองเป็นไงบ้าง
46:46นึกอะไรออก เพราะไหม
46:48แบบ...เหมือนมีภาพหุดขึ้น
46:50มาในหัวอะไรแบบนี้
46:55อย่างไรคุณ
46:57ผมก็พยายามนึก ๆ อยู่
46:58แต่นึกเท่าไรเมื่อก็ยิงปวดห
47:01ัว
47:04ฉะนายไม่ต้องไปบางครับมันหร
47:07อก
47:07ยิงนายบางครับอาจจะทำให้นายน
47:09ึกอะไรไม่ออกเลยก็ได้
47:11ค่อยเป็นค่อยไปเนอะ
47:40ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
48:08เพะมogr slept around
48:09เถ помิดขอมราน ทุกของชั้น พวกโ
48:14จนฟะ ny ชั้น mue amar
48:15อย่าล่ะ
48:16ologiaฟะดาวนótัวะสณพง มันค้
48:19าอาจริงไม่ได้retbone
48:22เมื่อบาทรุก كمต้องห์เมื่อnemร
48:28อน
48:29จ๊ะ
48:31ถ้าคิดเนี่ยแง่ดี
48:32ก็เป็นแบบที่แกว่า
48:35แล้วเราจะทำไงด่ะครับ
48:41เราจะเริ่มค้นหาท่านชายแล้วว
48:42ีการ
48:45เริ่มจากหมู่บ้านแล้วแว่กดี
48:46ก่อน
48:59มากล้าวมือกล้าว แกบบท่าน
49:03ตลอดแกนมีนอีก
49:12ตลอดติดิดสักอบคุณ
49:18ตลอดเย็นดี
49:49นายซ่อนตัวอยู่ในนี้
49:51ออกมาเดี๋ยวนี้นะ
49:53ตัววัน
50:02จองน่ายตัววันดีได้
50:03หลงผัวตัวเองหรือไง
50:05อ้าว
50:08ใครอ่ะ
50:09บางทีแก็จะได้ปิ่นเจ้าหายให
50:11ม่เดี๋ยวไง
50:12คุณทำอะไรหมอ
50:13มีคนหนึ่งที่จะช่วยเราได้
50:17ผมจังได้ว่าคุณเคยบอกว่า
50:18คุณเคยให้แวดบงนี้กับใครไป
50:20บางทีคนคนนั้นอาจจะเป็นคนที่ต
50:21ั้งใจทำร้ายผมก็ได้นะ
50:23บอกผมมาว่าเขาคือใคร
50:50ทุกครั้งที่เจอ ความผู้พันฉั
50:54นและเธอ
50:56เมื่องทุกฟ้าทำลดไว้ ให้เรามาเจ
51:01อกัน
51:04ดังหวัมนาวพัดผ่านทุกเท
51:08มัน
51:09ดังแต่วันรอดใหม่ ก็แค่ว
51:12ันวาง
51:13ความผู้พันฉันและเธอ เมื่องทุ
51:18กฟ้าทำลดไว้
51:20ให้เรามาเจอกัน
51:26เฮ้มันตัววันรอด
Comments

Recommended