Skip to playerSkip to main content
  • 15 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย

Category

😹
Fun
Transcript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถ
00:18ที่ปัดกล้าขัดคำสั่งแม่
00:20เนี่ย
00:22เพราะปัดไม่ใจกับนังผู้ห
00:24ญิงคนนั้นใช่ไหม
00:28แม่
00:29ปัด
00:30ปัดรับปากแม่มาตลอดไวะ
00:32ว่าปัعدจะจัดการให้มันพ้น
00:35ไปจากนามสะกูลของเรา
00:37แต่ปัดไม่เคยทำอะไรได้เลย
00:42ปัดทำให้แม่ช้ำใจมานานแล้ว
00:44นะ
00:47แล้วต่อไปนี้เนี่ย
00:48แม่จะใช้มือของย startups อีกคนนึง
00:51มากัำจัดมัน
00:53ดูซิว่ามันจะถนไปได้อีกนาน
00:55สักเท่าหรัด
00:58แล้วถ้าหากว่าปัดไม่ได้มี
00:59ใจกับมันจริงๆ แล้วก็
01:03ปัดต้องทำตามที่แม่สัง
01:05พี่แม่เก่งจังเลยค่ะ
01:22แล้วพี่ปัดเขาไว้ไงบ้างคะ
01:24จะว่ายังไงเขาก็ดีใจไปเท่านั้
01:26นนะสิ
01:30แต่แนต
01:32อืมอ่า ถึงจะเป็นแค่เมียร
01:35อง ไม่มีงานเลี้ยงใหญ่โต
01:39แต่ก็ตนทนไปก่อน อีกไม่นานล
01:41ักหรอก
01:43เมื่ออินังผู้หญิงคนนั้นมั
01:44นไปเมื่อไร
01:46แกจะเลี้ยงฉลองทุกวันก็อย่
01:48างได้
01:50แล้วแกก็จะได้ทุกอย่าง
01:54แต่วันงาน
01:55แกจะต้องสวยกว่ายังวิกันแล
01:57้วกัน
02:00เอาเลยลูก
02:01ไปดูชุดแต่งงานเลยนะ
02:03งานนี้เท่าไหร่เท่ากัน
02:05แม่อนุญาตจะไปเลยลูก
02:08ถูกแม่ใจดีสิดลาย
02:09เised Joker
02:15แกรู้เอาไว้นะ Amane
02:16ทุกอย่างที่ฉันทำนี่เพื่อแกท
02:19ั้งนั้นนะลูก
02:21เพื่อหลูเพื่อตัวเองนะ
02:25ใครก็ถามความเห็นคุณ
02:28ไม่ถามก็รู้
02:31รู้ก็ดีแล้วนี่
02:32ทีหลังก็หกปาก некоторыеเยี่ยไปเลยกั
02:34ลกัน
02:36นี่ógละวังมับหน่วยนะคุณพา
02:38visasเรื่องที่หวังมันอาจจะไม่ได
02:39้อย่างที่หวังก็ได้นะ
02:41ในโรคนี้มันมันเป็นศัทจ
02:43าร์ธรรมมันอยู่ Imper
02:45แม่ ช่างหน้าประทับใจจริง
02:48ๆ นะค่ะคุณวัดสิน
02:50อย่างคุณเนี่ยนะ ถ้าไปบวดแล้
02:53วก็ป่านเนี้ย ได้เป็นเจ้าอาว
02:55่ายไปแล้วหลัก
02:57มันใส่
03:11พี่ป่าดครับ พี่ป่าดก็ทรา
03:13บดีว่าเรื่องนี้มันร้ายเหตุ
03:14ผล
03:15แล้วพี่ป่าดไปรับปากคุณแม
03:17่เขาทำไมครับ
03:18นี่เลยวิน คุณแม่เป็นแม่ของ
03:21เรานะเว้ย
03:23แต่คุณแม่กำลังจะใช้แย่เ
03:25นี่ย มาบีบคุณดาอีกคนนะครับ
03:28แต่ยังไงถ้าผมว่าไอ้ความ
03:30คิดแบบเนี้ย ไม่ได้มาจากคุณ
03:31แม่หรอก
03:32ต้องมาจากอับเขา
03:39ฉันไม่อยากเห็นคุณแม่ไม่สบ
03:40ายใจ แถวก็เลยต้องรับปาก
03:44แต่พี่ป่าดครับ เรื่องระวังพี่
03:47ป่าดกับคุณดาเนี่ย
03:48มันกำลังจะไปด้วยดีนะครับ
03:50มันไม่น่าจะต้องมาเกิดเรื่องแ
03:52บบนี้เลย
03:53อย่าไปพูดถึงแล้ว
04:00ฉันก็กว่าเข้าเหมือนเส้นข
04:01นาดแล้ว
04:03มีทางมาเจอกันได้ง่ายๆเหรอ
04:13ผมก็ไม่รู้นะครับ
04:16เรื่องนี้มันก็ต้องแล้วได้ผิ
04:17ดปัดนะ
04:20แต่ถ้าเป็นผม
04:22ผมพูดได้อย่างเดียว
04:24ผมไม่มีวันจากปฏิเศษหัวใจ
04:26ของผมเอง
04:33ขอบคุณค่ะ
04:41รู้ไหมว่าข้างในมีอะไร
04:44มีค่ะ
04:45ไม่รู้ค่ะ
04:47อ้าว ข้างในมีคุกกี้แสนอ
04:50ร่อย
04:50หอมอร่อยด้วย
04:52ถันไหม ถันไหม
04:53ถันไหม
04:54เดี๋ยวพี่ทุนเปิดให้
04:55ขอบคุณค่ะ
05:01ประกาษครับ
05:02น้องว่าเป็นอะไรอ่ะ
05:04วันนี้ดูทาทาไม่ค่อยจำใสเลย
05:07เมื่อคืนฝันไม่ค่อยดีค่ะ
05:09แล้วก็น้องไม่ค่อยหลับ
05:10อืม...
05:12คุณสุนคะ
05:14อยู่ทันข้าดowingค่ะวันนี้
05:16ได้ใช่ครับ
05:17ผมตั้งใจจะมาอยู่เป็นเกื่อน้องทั้
05:19งวันอยู่แล้วครับ
05:20ดี้ค่ะ
05:21คุณดาถึงไม่อยู่ Server
05:23หรือคืนว่าเหงาเลยค่ะ
05:26จริงค่ะ
05:28いきồiดู passe
05:31อ่อ เรามาเล่นกัน
05:33สวัสดีครับ
05:35วันนี้เป็นอะไรเหล่ะครับ
05:37ตูถ้าถามีค่อยสบายเลย
05:40พี่ทูนขาหยุดทุกกระตาตั
05:42วนั้นให้ว่ามีได้ไหมคะ
05:44อ๋อได้สิครับ
05:47อ๋อ น่ารักดีนะ
05:52พี่ดาเป็นคนซื้อให้เหรอครับ
05:54เปล่ารักค่ะ พี่ปัสซื้อให้
05:56ค่ะ
06:03คนที่ชื่อวิปัดเนี่ยเข้ามาท
06:05ี่นี่บ่อยหรือครับ
06:06บ่อยค่ะ ก็พี่ปัดเป็นเพื่อนพ
06:09ิดาเหมือนพี่ทวนนี้แล้วค่ะ
06:12คุณเจ้ามารีครับ
06:29ค่ะ มีคนสั่งดอกไม้มาให้ครับ
06:32อะไรครับ ผมไม่ทราบครับ เห็นเย็น
06:35อยู่ข้างนอกครับ
06:38ขอบคุณค่ะ
06:59ปกตินข้างนาดิ
06:59ปกตินข้างแน่
07:07ปกตินข้างข้างนาดิ
07:28ให้แล้วไม่รับคืนนะครับ
07:33ก็แล้วใครว่าฉันรับของของ
07:34คุณคะ
07:35อืม ขอบคุณจ้าครับ
07:41ไม่ไหร่จะเลิกงอนผมตัวทีแล้
07:43วครับ
07:43น่ะ ดีกันนะ
07:48น่ะ ดีกันไหม
07:52ฉันไม่ได้งอน ฉันโปรดตังห
07:55าก
07:56ฉันตอนหากหนatasนะค่ะนะคุณวิ่
07:58
07:58นArled by Manny
07:59คนเดียวกันไม่ใช่เด็กๆ
08:10มันที่คนแก่จะเข้าโลงหรอก
08:13ก็ยังผิดกันได้เลย
08:17คุณจ้าครับ
08:19ผมเข้าใจดีนะครับว่าคุณรั
08:21กคุณต่างมาก
08:23แต่ผมเองก็รักพี่ชาย แม้ผมเหม
08:25ือนกันนะครับ
08:27แล้วผมเห็นว่าไม่เห็นจะผิดอะไร
08:29เยอะ
08:30ถ้าเราสองคน มาช่วยกันทำให้เขารั
08:32กกัน
08:33เป็นทำกระตัวแล้วก็เห็นกระด้
08:37าคที่สุดเลยนะคะ คุณวิน
08:40คุณกลับไป graphic ฉันต้องทำงาน
08:44แต่ตอนนี้พี่ปุ่นน่าของสามาก
08:45เลยนะครับ
08:51ตอนนี้นะครับ พี่ปัดอ่ะ ถูกค
08:54่อนแม่มังคับไปจดทะเบียน
08:57ซ้อนอยู่
09:04น่าอังสายจริงๆด้วย
09:32หรือว่าสูรีเหรอ คุณดาเข
09:34้ามาหรือเปล่า
09:36แม่ สูรีกำลังพยายามทะหา
09:39คุณวิปัดอยู่พอดีเลยค่ะ
09:41ถ้ามาทานสั่งให้คุณวิปัดเข
09:42้ามารองชุดวันงานค่ะ
09:44ท่านนัดทางร้านเซื่อไวล่ะเร
09:46ียบร้อยแล้ว
09:51ผมถามว่าคุณดาเข้ามารุบร้
09:53าว
09:54อ๋อออีกอย่างนึงนะคะ บ่านี้มี
09:56ประชุมค่ะ
09:57ทางลูกคาจากซิงโกโร อยากพบ
09:59คุณวิปัด มาก ๆ
10:01นี่ สูรี
10:03ขา
10:05ผมแค่ถามว่าคุณดาเข้ามาที่
10:06ออฟฟิสหรือเปล่า
10:08เปล่านี่ค่ะ ซูรียังไม่เห็น
10:10เลยค่ะ
10:12โอเค incumbent on that
10:32นั่นแหละ
10:32ขายได้กี่กว่าเช้าแล้วค่าว
10:34ันนี้
10:35พี่ปัด
10:38ยังไม่ได้เลยค่ะ
10:39กำลัญรอพี่ปัดมาอุดหนุนอย
10:41ู่
10:43บนใจชาพแล้วค่าก็คุณ lạiไม่
10:44เห็นมา
10:47ปีนี้ทุราส Barr have some more
10:49พี่รูกษัติแล้วนี่พี่ดาไปไ
10:51หน Craig
10:51ไม่หมาพ้าร้าน
10:53สงสายโกงเรงานเด็กมาก
10:55และอูกงานอยู่หลังร้านบ civilian
10:59พี่ดาไม่อยู่เหรอค่ะ
11:01พี่ดาไปไหนก็ไม่รู้
11:04พี่ปัดรอจะเก้บ้ antim
11:05ค่ะ เดี๋ยววาไปเอาน้ำมาให้
11:07อ๋อบเปล่าเมนก่ะ
11:12คุณดาเธอขาบรถไปแต่มะวางเ
11:15นี่ยค่ะ
11:15แต่เป็นไหนไม่ได้บอกนะคะ
11:17แต่เธอโทว์กลับมา 3-4 ครั้งได
11:19้ปากกัลลีบทผมนะคะ
11:23เป็นไหนของเขานะครับ
11:25เออ คุณปัดมีชักล้าอะไรอยู่น
11:27่ะคะ
11:28เออ
11:30ผมนั่งคอร์อีกездеก็แล้วกัน
11:33ดา ownsจะกลับหรือไม่กลับไม่
11:34มีใครรู้หรอก
11:36คุณนะจะมาเกรย์เกราตอยู่แถวน
11:37ี้ทำไม
11:39ที่นี่ Rei구 ที่ก็ใช้ทำมาหากิน ไม่
11:40ใช่ที่พักคอยไกล
11:41คุณพูดอะไรของคุณ
11:47ก็รู้ว่าไม่จริงหรattutto
11:49วันวันไม่มีอะไรทําหรื solves
11:50ถึงได้มาป้peopleให้อยู่แถวนี้
11:53แต่ว่ามันสิติของผมนะกุทีท
11:55ุล
11:57สิติ แรก
11:58ออนนี้คุณอ้างสิติความเป็น
11:59ศามีของ DA
12:01ใช่ แล้วก็สีดความเป็นพี่ผมต้
12:04องวาเถอะ
12:07น่าคำ เมื่อก่อนผมเห็นคุณโคก
12:10ศัพท์ ตั้งแง่รังเขียจดา
12:12เขาอย่างการไล่ดี
12:17คุณตำเมื่อก่อน
12:19เดี๋ยวเนี่ย ดาเขายังรู้สึก
12:21ต่อคุณ ต่อทุกคนในข้อบคร
12:23ัวคุณเหมือนเดิมแหละ
12:25ถึงวันข้างหน้าก็เถอะ ไม่มีท
12:28างที่ดาเขาจะรู้สึกดีต่อพวก
12:29คุณได้เหรอ
12:31คุณอาจจะอ้างสิทธิ์บ้าบ
12:32ออะไรอย่างที่คุณพูด
12:35แต่จำเอาไว้ คุณไม่ปัด คุณ
12:39ไม่มีทางได้หัวใจของดาเข้า
12:40ไปเหรอ
12:58ทานข้าวหน่อยนะคะพี่ออน
13:02พี่ออนคะ
13:07ทานสะคำนะคะพี่ออน
13:09จะได้หายเร็วๆไงคะ
13:11แล้วเราจะไปหายเยอะวากัน
13:14เยอะวาลูกสาวของพี่ออนไงคะ
13:24ใช่ค่ะ ลูกสาวของพี่ออนไงคะ
13:27เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ นารัก
13:29ๆ นะค่ะ
13:30เด็กผู้หญิงที่น้ำอยู่ในรถ
13:31เข็นมีค่ะพี่ออน
13:34คนนั้นล่ะค่ะ ลูกสาวของพี่
13:35ออน
13:37หนุ่งรถก็ยิง
13:40อุ้ย
13:41อุ้ย
13:44ชาดข้าวนะคะ
13:45ชาดข้าวนะคะ
13:46ไป
13:59พี่ออนิ์จะต้องหายดีค่ะ
14:02อุดกับ coal
14:03เพื่อนะคะว่าสวันต้องเมตตาคง
14:05ดีๆอย่างพี่ออน
14:08แล้วก็ไม่ปล่อยให้พวกคนชั่วพวก
14:10น้ำรอยนวน
14:14พี่ออนคะ
14:16พี่ออนฟื้นความจำเร็วๆนะคะ
14:19และเราจะได้ไปแก้แค้นไอ้พวกม
14:21ีเราคัดทะรับพบด้วยกันเลยค
14:22่ะพี่ออน
14:23ใครคะ
14:33encontrar
14:35เข้าต Bro
14:37เจ๊ขัอแล้วалсяกตัวรอย helicopter
14:40พี่ออน พี่ออนจัดอะไรอ่ะพี่ออน
14:46ไม่มีอะไรแล้วค่ะพี่ออน
14:48พี่ออน
14:49พี่ออนจะเย็นเย็นสิค่ะพี่ออน
14:52queue ขอไม่นะ
14:53ถอยมันเรียบๆอย่างนี้ก็ไม่ร
14:55ู้ spatial
14:56โลกเกินไฟเอาเลยมาใส่หน่อยดี
14:57กว่า
15:03- พี่วันนี้ดีไหมคะ?
15:05- ไม่เอาอะ
15:07- ถ้าสองเส้น จะเหมาะกับซ้อย จะ
15:09พอมากเลยนะครับรุวิก
15:12- หนาๆ ไงก็ไม่รู้ เอาออกเหรอ
15:15- มีอะไรมากอย่ะ?
15:17- นี่ ผ่านไป 3-4 ชั่วโมงแล้วนะ
15:20จ๊ะ ยังไม่เสร็จอีกเหรอเน
15:21ี่ย
15:21- นี่ จะเร่งไปถึงไหน? จะลงกลงก
15:25่อนเลยป่ะ
15:26- เห็นก็เห็นอยู่ว่าคนยังแต่
15:28งตัวไม่เสร็จนะ
15:28- ห้าๆ พี่สวย
15:32- อะไรเนี่ย หูวิคิดไงเนี่ย เอ
15:36าออกเลยน่าเกรียดใส่ลิงกล
15:37ิเกย์เนี่ย
15:38- นี่วิ ผมว่าเมื่อกี้มันก็สวย
15:40อยู่แล้ว มาแพลออกทำไมก็ไม่รู้อะ
15:42เสียเวลาปล่าๆนะ
15:43- นี่ ใครใช้ให้คุณมาวิภาพวิ
15:46จารย์มิศาพ
15:47- นี่ คุณแม่คุณเนี่ยโทรข
15:51ึ้นมาเร่ง 3-4 ครั้งแล้วนะ
15:52- แล้วก็บอกว่าแขบผู้ใหญ่เน
15:54ี่ย เริ่มมากันเยอะแล้วนะจ๊ะ
15:56- แต่ถอเอ๊ย นี่คุณไม่ต่อไปแต
15:58่งสัยเลยนี่
15:59- ชุดบ้านี่คับอะไรนักหนา ก็ไม
16:02่รู้ขันขัน อาจแย่ดูแล้ว
16:06- ไม่เอานะวิน่ะ ใจเย็นสิจา
16:14นี่วันนี้วันสำคัญของเรานะจ๊
16:16ะวิน่ะ
16:17- แล้วไอ้ชุดเนี่ยมันอาจ
16:19จะครับไปหน่อยนะ วิก็คิดว่าล
16:22ูกของเราเนี่ยอยากจะออกงานด้วยส
16:24ิจา นะ
16:25- เกิดมาทำไมตอนนี้ก็ไม่รู้ ไixonส
16:30ิจา จริงเลย ไม่เอาน่ะเจ็นเง็น
16:32น่ะ ตั่งต่อสิートแล้ว
16:34됩니다 economists แล้วนี้ aqueleพวกจากห louxc
16:38- ทำงานสิค้าทำงาน ทำให้มันคุ
16:40้ม- คุ้มน่อย ง่าจะห่างมา ไม่
16:43ใช่ถูก- ถูกนะ อันนี่เนี่ยเน
16:44ี่ย ใสการ์ไปเลยไม่ใสกizations
16:45- ไปแล้วอย่างอื่น
16:49มันดูเปке หลาครับโعة
16:53- ถ้า ken personalities aqueles y're done
16:54ก็เห็นไหมมันเบี้ยว
16:58พอ หมายค่ะ
16:59มันเบี้ยว
17:04สวยจะลูก สวยมาก
17:07สวยสมเป็นเจ้าสาวของกับปั
17:09ดจริงๆ
17:11สวยกับเยวิสะอีกนะ
17:13แม่ละเข้าไปดูมาแล้ว
17:16เยวิเนี่ย ประคมแต่งเข้าไปตั้
17:19งแต่หัวจทรดหาง
17:21ไม่รู้ว่าจะให้ดูอะไรกันแน่
17:23แม่ว่านะแค่เกรือเนี่ยเขา
17:26จะต้องสนใจคู่ลูกกลับต่อ
17:27ปัดมากกว่าแน่ ๆ หรือจ้ะ
17:32ทั้งทั้งที่ความจริงมันก็
17:34แค่การจดทำปีนหลอก ๆ
17:37ได้ใช้น้ำสักคุณพี่ปัด
17:38แต่มันก็ไม่มีความหมายอะไรเลยใช่
17:42มั้ยค่ะคุณแม่
17:45แกจะไปคิดอะไรมากฮะ
17:48อิเนธ
17:50วันนี้แม่ช่วยแกได้แค่เนี้
17:52ย แกก็น่าจะพอใจแล้วนะ
17:54ได้จบทะเบียนกับตะปัดก็
17:56นับว่าบุญแล้ว
17:58รู้ว่าแกจะอยู่ขึ้นคารอย่างน
17:59ี้ไปจนตายล่ะ
18:09อะไร
18:10เป็นอะไร ยิ้มสิ
18:13ยิ้มเดี๋ยวนี้นะ อย่ามาทำบีบ
18:15น้ำตายให้ฉันเห็นนะฮีเนธ
18:44วันนี้ก็ส่วนวันนี้
18:50วันที่เธอผิดหลังจากความเส
18:53ียใจ
18:54ฉันพร้อมให้รับภาย
18:58และไม่เคยโทษเธอ
19:03ก็ได้ไหมให้เธอลืมทุกอย่าง
19:09ให้รู้ว่าฉันจะเขียนข้างเธอ
19:15ขอถูกลับภaging crackers
19:16ของเขามาพราบครับ ก็ไม่มอกเลย enjoys
19:20ช่วงโดงสีลอง you should make a disrupted
19:21ถ้ามาเปลี่ยนงานได้ก็ดี
19:25ฉันจะได้аты歇บ strengthened
19:26little grp passions
19:31ก็ไม่ว่าเลย
19:32ผมว่าเพื่อだから
19:34ไม่เร่มเปลี่ยนเข้ามาน vull
19:36ก็ปกว่ารณ์ ese
19:37ต้อนนี้ก็ไม่ได้
19:41universal
19:41ให้คุณแม่สบายใจกันแล้วกั
19:42นครับ
19:49ใช่
19:52ฉันมันมีแค่หน้าที่ต้องทำ
19:54ตามความต้องกลาอบคุณแม่
19:55ทั้งนั้นเหละ
19:56เพราะนั้นเองที่นายพี่ป่าดก
19:58ว่านี้เป็นทำได้
19:59ไหมว่าไหม
20:04ฉันน่าจะได้ตำแหน่งลูปกระต
20:07ันอยู่ยอดเยี่ยน ประทําปี
20:13การรักว่าก็ตันอยู่หรือพ่
20:15อแม่เนี่ย มันมีตั้งหลายว
20:17ิธีนะครับ
20:20แต่ถ้าพี่ปัดด้วยที่จะตามใจ
20:21คุณแม่ซะทุกอย่างแบบนี้ ผม
20:24ก็ไม่รู้จะพูดอย่างไร
20:28มองจากให้พี่ทำใจ กับการตัดส
20:31ินใจของพี่เองเท่านั้นแหละ
20:42ใช่ จังต้องทำใจ จังต้องทำที่
20:49เหมาะมากเลย เหมาะกับฉันที่จริ
20:52
20:52ฉันจะรอ จะอยู่ทางนี้เรื่อยไป จะรอ
21:01ด้วยใจทั้งใจที่มี
21:04วันที่เราเข้าใจ ฉันจะรอ จะเก็
21:09บรักษาหัวใจ เก็บหิ่งไว
21:13้ให้เพียงขึ้นเธอทั่วนั้น
21:17จะไม่ยอมให้ไป นอกจากเธอ
21:24ขอบพระคุณมากค่ะ ดิฉันขอ
21:27บพระคุณแขกผู้มีเกียดทุก
21:28ท่าน
21:30วันนี้นับเป็นอีกวันหนึ่ง
21:32ที่ดิฉันมีความสุขที่สุด
21:33ในชีวิต
21:35เพราะนอกจากลูกสาว จะได้สร้
21:37างความปรับปรื่มให้กับดิฉ
21:39ันแล้ว
21:41ลูกชายคนโต ก็ยังได้มอบของ
21:44ขวานชิ้นสำคัญให้กับดิฉ
21:46ันด้วย
21:47นั่นก็คือลูกสภัย ซึ่งเข
21:52าได้เลือกด้วยตัวของเขาเอง
21:55เพื่อให้มาร่วมใช้นามสกุลวี
21:58และพัฒราพบค่ะ
22:00ขอบคุณค่ะ
22:18ป่ะ คุณ ขอเรียกแล้วค่ะ
22:26ไม่มี
22:29ก็ไปถ่ายลูกอย่างไรแล้ว
22:32นี่ได้เลียกสักหน่อย
22:36พอแม่เจ้าสาว จะไม่ไปได้ยัง
22:38ไงล่ะ
22:40พ encompass ไปก็ไปคนเดียว คุณไม่ไป
22:44คุณพาสิ้น
22:46คุณไอ้แค่มีจริงปากหน้า
22:49อย่างนี้ ไม่จะเยี่ยวอยู่
22:51ไม่ต้องมีคนอย่างนั้น
22:56คุณพระเซ็นมานี่
22:56ใครมันจะพูดว่ายังไง
22:57ก็ช่างหัวมันสิ
22:59เราต้องไปขอข้ามันกินหรือไ
23:00งฮะ
23:03คุณไปคนเดียว
23:04ขอโทษ
23:07อัดเรินคุณมาหน้าบางไปง่อย
23:09นี่
23:12คุณพระเซ็นมานี่
23:22ก่อนอื่น
23:23ที่ฉันต้องขอกราบขอพระคุณ
23:24ทุกท่านนะคะ
23:26ที่ให้เกียดมาร่วมงานพิธีม
23:29งคลสมรสสมรัก
23:31ของคู่เจ้าบ่าเจ้าสาวทั้งส
23:33องคู่นี่ด้วยค่ะ
23:35โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
23:36คู่ของลูกสาวที่ฉัน
23:39หนูเนธภาากับตาวิปัต
23:43ทุกท่านคงยังไม่สร้างว่าง
23:44นะคะว่ากว่าที่ทั้งสองคนนี้จะได้
23:47พบกับความรัก
23:49อันแสน หว Watts ชื่นที่ต้องฟัน
23:50ฟาอุปสาคมานานัพบ tasted
23:52ด้วยความยากระบบกเพียงใดนะคะ
23:56เพราะฉะนั้นในวัลอันแสน
23:57ปิเศifenสุดนี้
23:59ขอเชิญทุกท่านร่วงกันดื่
24:01มโอ้ยพร
24:02ให้กับความรักที่แสนยิ่ง
24:04ใหญ่ของทั้งคู่นี่ด้วยค่ะ
24:20ชัยด้อบ ชัยด้อบ ชัยด้อ
24:26
24:41ทุกๆเรื่องราว ไม่อาจลบทิ้
24:45งมันไป
24:47ต่อให้นานเท่าไร ก็ยังจดจำ
24:50ติดฝังใจ
24:54ยังไม่ลืม ยังเป็นความส่ง
24:58จำติดอยู่ในจิตใจ
25:00ยังคงไม่ลืม ยังทรมาณขดก
25:04ันลึกๆ สลอดมาและ
25:08วันนี้ จึงเวลาที่ฉันจะขอออก
25:11คืน ให้มันค่ะ
25:13พี่จ้าค่ะ เรามาที่นี่กันทำไมเห
25:16รอคะ
25:19ก็มาร่วมแสดงความยินดีก
25:21ับเจ้าบ่าเจ้าสาวไงคะ
25:25วาจ้ะ เอาของควันให้เจ้าภา
25:27พสิ ไป
25:35เธอทำอะไรกับเธอ
25:37ทำไม ต้องให้เด็กที่บริศูจัง
25:39ยิว มารับรู้เหรอหรือพwasserนี้
25:40ด้วย
25:40นี่แหละคือสิ่งที่ ยังหร
25:42ือต้องรับรู้
25:44เธอกำลังทำผิดอย่างไม่น่าให้
25:46อพย์
25:48หรื้อตัวรึเปล่า
25:49ถ้าการกระทำของฉันนัพแซ่นนี้ ม
25:51ันเลวถึงขนาดนั้นละก็
25:53คุณก็รู้ไว้ด้วย
25:54มันสิ่งที่เกิดขึ้นเนี่ย
25:55มันก็มีภาพบคุณเหมือนกั
25:56นอะไร
25:56คุณแม่คะ
25:58ให้แข่ก็ได้ยนแล้ว
25:59ว่าหยิงคนนี้ออกไปนอกไงของว
26:00ิีย์เดียวกัน oke
26:02นี่กล้าไล่พี่สพายของนี้
26:03จนขนาดนี้ใช่หรอคะ
26:05ชั้นนะใช้วิราพัฒรรัพบเต็
26:07มศักษีเหมือนกันนะคะ
26:09แต่คุณไม่ใช่
26:11เพราะอีกไม่กี่นาที คุณก็
26:12จะเปลี่ยนไปใช้นำสะกุลคนอื่น
26:13แล้วนี่
26:15ปากดีเย็บแล้ว
26:16ระวังปากหน่อยสิค่ะคุณวิข
26:18
26:19นี่เป็นวันบงคลของคุณแท้
26:20ๆ เลยนะคะ
26:21อย่าหยาบคายนัก
26:23ถ้าไม่อายแขกเหลือในงาน ก็
26:25ถือให้อายลูกในท้องบ้าง
26:27เดี๋ยวแกจะตกใจ
26:28นึงก็มีแม่เป็นแม่ค้าใ
26:30นตลาดสด
26:32อีกหรือด้า
26:35นี่
26:36แก่ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวน
26:38ี้เลยล่ะ
26:39เจอเย็น ๆ สิค่ะคุณแม่ค่ะ
26:41นี่ไม่สงสัยเลยล่ะคะ
26:43ว่าหนูมีทุราสสำคัญอะไร
26:44ถึงได้ตากหน้ามาในงานสมรถจ
26:46อมปลอมพวกเนี้ย
26:50ว่าจ๊ะ
26:52นี่ไงจ๊ะ คุณแม่ของพี่วิป
26:53ัด
26:55รู้จักเอาไว้เฉย ๆ
26:57ไม่ต้องยกมือไว้ก็ได้
26:59เพราะผู้หญิงคนนี้ใจร้ายผิ
27:00ดมนุษย์มานา
27:01ไม่สมควรที่จะได้รับความขอ
27:03รบนักถือจากไกลทั้งสิ้น
27:04พอถึงแต่ พอเลยแล้วนะ
27:08ว่าจ๊ะ
27:09ผู้หญิงคนนี้แหละ เป็นคนที่ข
27:11้าแม่ของหนู
27:21ใครก็ได้นะ
27:22ช่วยเอาไปนำผู้หญิงคนนี้ออกไป
27:24ที
27:25เอามันออกไปที่
27:28ไม่ต้อง
27:31ต่อมาซี่ค่ะคุณ คุณท่า
27:33ว่าสิ่งที่ฉันพวดอ off of me
27:34มันไม่ได้เป็นความจริงเลยแหม
27:35้ แต่นิดเดียว
27:37แก้ตัวมา tietมัน ตอนนี้เลย
27:39ตอนหน้าเด็กผู้หญิงที่คุณ
27:40พยายามข้าเขาตั้งแต่
27:41ยังไม่ลืมตาดูโลก
27:44เด็กผู้หญิงพี่การคนนี้น่ะแ
27:45หละ
27:46เป็นลูกสาวกของพี่อละณาศ
27:49เลือดเนื้อเชื้อไขแท้ ๆ ข
27:50องคุณเอกวิท
27:53ดูพี่เต็นตา ดูนี่
27:56ขนงานของคุณทั้งนั้นเลย
27:57แต่ที่เขามาวันนี้เนี่ย
28:02ก็เพื่อมาทวงสิทธิ์อันชอ
28:04บทําที่เขาควรจะได้รับในถ
28:05านะทายญาติของวิรพัทธรพบ
28:11กลัวอะไรล่ะคะ
28:13ห้า
28:14ปฏิเศสิ
28:16ปฏิเศสิว่าสิ パิจัติเขาพ
28:18ูดออกมาทั้งหมด มันไม่จะเป็นค
28:19วามจริงเลย
28:20พูดออกมาสิ
28:22โคตรอบมาสิ
28:26ในไม่ว่า
28:28ในแม่ครับ
28:32ไม่ย่าเธอมา
28:34ไงее
28:44ลุย
28:45มันที่ไหร่ เส็บปวดทุกครั้
28:48งในใจ
28:50ถ้าใครได้มาลองเป็นฉันสักท
28:53
28:53ต้องพอป ต้องเจออย่างนี้เหมือน
28:55กัน
28:57ก็ในวันนั้นจะรู้และเข้าใจ
29:01ว่ามันยังไม่ลืม
29:06ยังเป็นพอสองจำ แต่อยู่ในจิ
29:09ตใจ
29:09ยังคงไม่ลืม
29:12ยังทรมานโทษกัน นึกลึกต
29:15ลอดมาแล
29:17วันนี้
29:18จึงเวลาสักทีจะเข้าคืนด้
29:21วยมือฉัน
29:30คุณดาครับ
29:32ผมว่าคุณพาน้องวาดกลับไปก
29:33่อนดีกว่านะครับ
29:35อะไรกันคะ
29:37นี่คุณจะพักระหว่างยกท่านน
29:38ั้นเองนะคะเนี่ย
29:40อย่าบอกนะคะว่าคุณต่อสู้ของฉ
29:42ันพยอมแพ้
29:43ยอมยกทวงขาวไปซะละ
29:46คุณแม่ผมไม่สบายมากนะครับ
29:48อ๋อ ทราบค่ะ
29:50ก็เห็นทั้งหนิกทั้งเกลงขนา
29:52ดนั้น
29:56คุณไม่ใช่คุณดาที่ผมเคยรู้จ
29:58ัก
30:02ถูกต้องแล้วค่ะ
30:04นี่แล้วค่ะ ตัวตนที่แท้จร
30:06ิงของฉัน
30:10คุณต้องการอะไรอะ
30:12ต้องการจะเห็นคุณแม่ผมสิ้น
30:13ใจไปต่อหน้าต่อตายอย่างนั้น
30:15ใช่มะ
30:16ไม่ต้องถึงกับตายก็ได้ค่ะ
30:19ให้ได้รับกรรมให้สาสมกัน
30:20ที่ตัวเองเคยทำไว้ก็พอแล้ว
30:37ถ้าจะต้องมีการพิสูตรกัน
30:38เนี่ย ก็ขอมันเป็นไปอย่างถู
30:40กต้องตามกับหมาย
30:42คุณเองก็ต้องการเป็นผู้ชนะอย
30:44่างสายสาดอยู่แล้วนี่ครับ
30:46อ่ะ อันนี้มันของแน่อยู่แล้ว
30:48แรกค่ะ
30:49แต่ที่น่าไปกว่านั้นนะ
30:51ทุกอย่างจะต้องจบลงในวันนี้
30:53แต่เย้วา ไปดูห้องนี้กันดีก
30:59ว่าไหม
31:00ดูสิว่าเจ้าเว้าเหมือนกัน
31:01ทางหลังนี่ป่ะ
31:04ยังไม่ลืม ยังเป็นความส่ง
31:08จำติดอยู่ในจิตใจ
31:11ยังคงไม่ลืม ยังทรมาณกดก
31:15ันลึกๆ ตลอดมาแล
31:18วันนี้ จุงเวลาที่ฉันเฉพอคื
31:22น ให้สะยัง
31:25เวลียกหมอที่กว่าตะปัด จะได
31:27้ตัวเชียคให้แน่ใจ
31:30ไม่ต้องแล้วตะปัด ไม่ต้องตาม
31:32หรอกหรอก แม่ไม่เอา
31:37ออกไปขึ้งนอกกันเหรอไป แม่อย
31:39ากอยู่คนเดียว
31:48ดูสิ อืม เห็นไหม บ้านนี้แต่ล
31:53ะห้องกว้างขวางทั้งนั้นเลย
31:55ชอบความนี้ไหมคะ ชอบให้อร่อย
31:57ดูสิ
31:57พี่แกเข้ามาที่นี่ทำไมอ่ะ ออกไป
31:59ให้พ้นนะ
32:00อืม ความจริงวันนี้ฉันน่า
32:06จะเรียกตำรวจกับนักข่าว
32:08มาด้วยนะ
32:09พวกนักข่าวคงจะดีใจที่จะได
32:11้ข่าวเด็ดๆ ตำรวจเองก็จะได
32:14้จับภาตกรที่ข้าคนตายได้ส
32:16ถี
32:18มันจะมากเกิดไปแล้วนะ ละดา
32:23คุณแม่คะ คุณแม่ปล่อยให้ม
32:26ันรอยน่ารอยตาดาสะชอตอย่
32:27างนี้ได้ยังไงคะ
32:29ดาตอบมันบ้างสิคะ ว่ามันก
32:31อหกทั้งเพ
32:33อีเด็กเง่ะมาจากไหนก็ไม่รู้ โ
32:36อ้ำว่าเป็นทายแยกวีลพัฒ
32:37ะพบ เป็นรูปคุณพ่อเหรอ เหา
32:40
32:40ทุากrowe
32:41ความจริงยังไงมัน GOT เป็นค
32:44วามจริงอยู่วันยังข้ำนะแล้
32:45
32:45คุณ ไม่มีสิทษัยจะเรียกเด็
32:47กคุณนี้ยังอยาบคายแบบนี้เ
32:48น่ะคุณวิ� kaljp
32:49อีเด็กน Rivera ยากรวมแล้วหรือร
32:51ูปห่อฉัน
32:53augmentยัง
32:54เธอเอาตัวเองเนี่ย่ะ เสนมะเ
32:56องเป็น
32:56ต่อมาสิข้าวคุณคุณทลา บ
33:15อกทุกคนให้หมดเลย ว่าที่เด็กคนน
33:17ี้ต้องเป็นแบบนี้เพราะลิศย
33:18าที่คุณใส่ให้ pielFin
33:19กุาม continuously
33:19ไม่รู้ตัวถานไว้ กินเข้าไป
33:21คุณตั้งใจจะกำจัดเด็กคนหนึ
33:23่ง
33:23ที่ไม่รู้อีนของไงอะไร
33:25ตั้งแต่เขาอยู่ในทรัก
33:27คุณกล้าทำบากหยีกลงขอได้
33:29อย่ ak
33:31ถ้ามีใครมาทํากับลูกรานค
33:32ุณแบบนี้ �้างล่ะ
33:48คุณมันไม่มีหวนใจ
33:50มีแต่ความโธ เธี่ยมเอามาหิดก
33:52ันทั้งนั้น
33:54คุณมันไม่ใช่คน
33:56เพียงแต่อะสายร่างคนมาเกิดเท่าน
33:57ั้นเอง
34:00ภากดีนะเจ้าแก
34:01ไหนนะพี่วิน
34:04จะ ב Litki ดู Mira ใช่มาด่าคุณไหม้ล
34:05ักไม่ลักรู้ชอบๆไงยโดย
34:08พวกคุณมันบางหนา
34:10ยอมรักความทิ้งกันไม่เป็
34:12
34:13กล 하니까คุณครรา
34:15เหลือแล้วกนixel
34:17บ้าปมันจะต้องไม่ติดตัวค
34:18ุณลงและล็กไปด้วยไง
34:20ทำไมอย่างนั้นยังกี่ร้อยกี่ปี
34:22คุณนึงจะช้นใช้มันหมดละ
34:23พี่มันจะมากเกิดไปแล้วนะ
34:25อื้อ...
34:26แล้วไม่ได้
34:27เดือไม่
34:27พี่เธอ เราจะแก่วว่า เรายไม่ช้น
34:35ดีๆ เหละ
34:46อืม อืม อืม อืม
34:51ก็ด้า
35:06ดิน คงlamaน آนures
35:07ต่อ ดิน อืม อ dining ดินที
35:20ความกฏิคลรรมถاخเผом้าลมุ
35:25สตรี
35:25เธอต้องการช่วยเยเวา
35:30แต่ ท้าทําหงมันกลับไปการ
35:33ทำร้ายosen
35:33ทั้งโตคเธอเองแล้วเยวIDE
35:34ด้วย
35:42ชื่อเสียใจ
35:46เสียความรู้สึกต่อการอาคัน
35:47ของเธอมาก
35:48ก็แน่ล่ะ
35:53คุณเป็นแม่ลูกกันิ
35:55ยังไงก็ต้องรู้สึกอย่างนี้
35:56อยู่แล้ว
35:59ไม่มีใครรู้จักผู้หญิงที่ช
36:01ื่อตูนคลา
36:02ดีไปกว่าฉันและในวิน
36:07เธอไม่รู้หรอก
36:07ว่ากว่าที่ฉันจะโน้มน้าจ
36:10ิตใจคุณแม่ได้สุดเรื่องเลยเ
36:12นี่ย
36:12มันต้องใช้เวลานานขนาดไหน
36:16โดยเฉพาะกับเรื่องที่อยู่กำล
36:18ังเกิดขึ้นนี้
36:21จะให้อโทนอีกนิดนี้
36:25ทำไมคุณแม่จะยอมรับเยี่ยวา
36:26ไม่ได้
36:28มีด้วยหรอกค่ะ
36:30ข้าตกรที่ยอมรับอย่างหน้า
36:32ชื่นตาบานว่าตัวเองคือข้
36:33าตกร
36:33โฮหัว她มีรุ่นแรงเกิดไป no
36:37เห็นเหรอ
36:38เห็นไหม
36:39คุณเองก็พูดอยู่แบบแบบว่
36:41าจะช่วยยายวา
36:42แค่อันนี้คุณก็ไม่เชื่อแล้ว
36:45ไม่เป็นไรหรอค่ะ
36:47คุณเองก็เหมือนกันนะ
36:49ไม่ต้องมาแสดงความเห็นใจหร
36:51ือเวธนาอะไรเลย
36:53กลับไปทำตัวเป็นลูกที่ดี
36:54มีกระตันอยู่ต่อแม่คุณต่
36:56อไปเถอะ
36:57ฉันมีวิธีสู้ของฉันแม่
36:59แล้วคุณจะได้เห็น
37:04พี่ประส ค่ะ
37:07พี่ประส เป็นพี่ชายของว่าจริ
37:10งๆ ว่าก็ดีจ้ายค่ะ
37:13แต่ถ้าพี่ดาทุกเสียงดาง ทุ
37:16กคนต้องกด
37:18ต้องกดพี่จะ ว่าไม่เอาดีกว่
37:22าค่ะ
37:24พี่ชาย มาดีกว่า
37:27อ้าว อ้าว
37:45อินังผู้หญิงคนนี้มันต้อง
37:46เป็นรบประสาท
37:48ไม่ว่านะคะ
37:49มันจะต้องหลุดออกมาจากโรงพ
37:50ยาบาลบ้ายที่ไหนสักแห่งแ
37:52น่ ๆ เลยค่ะ
37:55เนษว่า เราหน้าจะฟ้องมันกลั
37:57บนะคะ
37:58หรือไม่ก็ส่งตัวมันไปให้
37:59ต見てหมดไปเลยค่ะ
38:05เนี้ย leveling
38:06เนี้ย ถ้าพี่ป่าดคนเดียวอ่
38:08ะ เป็นพลาชท้าให้มัน
38:10ถ้าวันนั้นสำควรวมlıkค classical as a
38:11popular
38:11พฝ้าฟ้ากนأنพี่ป่าดไปหูต
38:11าฝ้าฝ้าง
38:12เราก็คงจะไม่ต้องยอมลับมามาเป
38:14็นเจ้าสาห์อย่างนี้หร沖
38:15แล้วทุกคนก็ไม่ต้องเป็นบ้าก
38:17ันอยู่อย่างนี้ด้วย
38:19พอที่เถอะ ออกไปให้หมดเลยป่ะ ออกไป
38:26คุณแม่ครับ
38:30ถ้าทุกอย่างที่ดาดาพูดไม่
38:31ได้เป็นความจริง
38:34คุณแม่ได้ต้องกลัวอะไรก่ะคร
38:35ับ
38:39ตะปาด
38:53คุณแม่เป็นแม่ของผม
38:58ผมเชื่อในความบริสุดของคุณ
38:59แม่
39:02เชื่อเสมอมาด้วยครับ
39:04ถ้าหากว่าเรามีทางไหนที่จะพิ
39:09สุดความจริงด้วยเด็กวิพว
39:11าได้เนี่ย
39:12เราก็น่าจะทำใช่ไหมครับ
39:15พิสุดทุกอย่างให้มันกระจาก
39:16ไปเลยครับ
39:18เพื่อความสบายใจของทุกไฟ
39:35ถ้าไม่มีนังผู้หญิงคุณน
39:37ั้นเข้ามาวุ่นวาย
39:38ปาดนี้พี่ปาดกับแน่ได้เข้
39:40าห้องของไปเรียบร้อยแล้วละค
39:42่ะคุณแม่
39:44แน่เป็นพี่ปาดไหนไม่ได้นะคะ
39:46จะสั่งสอมมาให้รู้สำเนิกสะ
39:48บ้าง
39:49มันเป็นคลายถึงก้ามอาทีน
39:51่าปากุลน่ะ
39:54นี่บวนอะไรนักหนานะจะไปไหนก็ไปไป
40:05อะไรในโลปนี้มันก็ไม่แน่เหร
40:06อนะคุณเพ้า
40:08เดี๋ยวว่าแต่ที่น่าได้มาอย่
40:09างทอบทำเลย
40:11ยิ่งไงที่ไม่ชอบมาพากุลมั
40:13นยิ่งแล้วใหญ่ละ
40:15เดี๋ยวจะของเข้าเอาคืนกลับ
40:16ไป
40:19โดดบ้านไหม
40:22ก็แค่ตื่นสติคุณ
40:25เผื่อจะรู้ได้มั้งมันยังไม่ส
40:26ายไปเหรอ
40:34ไปสะดายกระดีรำคาญพูดอยู่ได
40:36
40:36โดดบ้านไม่เหลือน
40:37โดดบ้าน
40:44ชนิดริบ
40:55ไหนๆ คุณแม่คุณวาเธอนักเฉษ
40:57ไปละ
40:58ต้าว่าเอ้อโห สิบกันให้ก
41:00ารสักขันนะคะ
41:02ให้บากกเรามัมตามสนอคนชั่วเอง
41:05คุณงวอกแต่ต้องคิดเจ้าแคร tick
41:06อย่างนี้ไม่เป็นผลดีเลย
41:09แถมให้เรื่องเรดล้ายมันก็เป็
41:11นอยู่ในใจข 아니면
41:13ต hyp mega
41:34ดาบ้าดาเสียสติก็เชิญเลย
41:37ดาต้องการเห็นคนช่วงมันชด
41:39ใช้กรรมอย่างสาสม
41:40คุณเห็นไม่รองทาอะไรเลยแล้วค่ะ
41:43เอาวาวันนี้ก่อน
41:51คุณแม่คุณจะทาอะไรสึกหน่อยนะ
41:53ครับ
41:56แม่กินไม่ลองอ่ะ
41:58เอาออกไปเถอะเห็น
42:08แม่นอนไม่หลับเลยปัด
42:13เจ้นผมตามหมอให้แม่ครับคุณแ
42:14ม่
42:19ไม่ได้ค่ามันน่ะ
42:22ถึงแม่จะเกลียดมันยังไง
42:24อ่ะ
42:25แต่แม่ก็ไม่ถึงกับจะกล้า
42:28ดเป็นผู้ร้ายค่าคนอ่ะ
42:29ปัดเชื่อแม่ใช่ไหม
42:33ครับผมเชื่อครับผมเชื่อคุณแม่
42:36ครับ
42:42ผู้หญิงสละเลว
42:44คิดแต่จะแย่งผัวเชาบ้านเขา
42:46อย่างนังอ่อนละหน้าด่ะนะ
42:48มันต้องตายอย่างนั้นมันก็ส
42:50าสมแล้วเนี่ย
42:53พ่อแกมก็ตาบอดมองไม่ออกห
42:57รอกว่าไหนเผ็ดไหนกลวด
43:00สมบัติของเราตั้งเยอะแยะมากม
43:02ายอ่ะ
43:03อยู่ดีๆจะเอาไปยกให้อินังเมี
43:05ยนน้อยอ่ะ
43:21คุณแกไม่มีอะไรเหลือแล้ว
43:26คุณพ่อไม่รู้กับผู้หญิงท
43:27ี่ชื่ออินันหน้าใช่ไหมครับค
43:28ุณแม่
43:33มันคงนึกนะ
43:36ว่าถ้ามันมีรู้กกับพ่อแ
43:38กแล้วเนี่ย
43:39มันจะเอาชนะแม่ได้
43:41มันรู้กว่ามันชลาด
43:44แต่มันไม่ทันคิดหรอก
43:47ว่ามันมีได้เนี่ย
43:49มันก็แท้งได้
43:50คุณวาอะไรค่ะ
43:59เป็นรู้ของคุณพ่อแอบคุณอ
44:00อกแล้วหน้าใช่ไหมครับ
44:01ไม่ใช่
44:03เด็กนั่นอ่ะ
44:05มันตายได้อยู่ในท้องแม่มัน
44:07แล้ว
44:08เลือดมันออกมาเป็นลิ่มๆนะ
44:10แม่เห็นกับป่าแม่เอง
44:16แก หูเบานะ
44:18แกไปฟังอีนอังผู้หญิงคนน
44:19ั้นพูดโกหกอะไรให้แกฟัง
44:21และแกก็เชื่อมัน เหมือนพ่อแ
44:23กไม่มีผิดเลย
44:25หูเบา ใจเบา
44:27จนก็ตั้งทำให้ลูกเมียต้องเด
44:29ือดร้อนไปหมด
44:35ตายไปตั้งหลายปีแล้วนะ
44:38ตามมันหลอกมันหล่อนอยู่เลย
44:51ที่ป่านครับ คนเรานี่ถ้าเหนื่อยมา
44:54กๆ
44:55เพราะถูกกดดันมากๆเนี่ย จะ
44:58พูดความจริงออกมา
45:00ถูกไหมครับ
45:01เฮ้ย ไหนพูดบ่วแล้วนะวิน
45:06คุณแม่เรานะเว้ย ไหนปากตามท่าน
45:07ไม่ได้นะ
45:08ยังไงถ้เป็นคุณแม่เรา
45:12ผมเข้าใจครับ เราเข้าใจด้วยว่
45:14าพี่ปัดรู้สึกยังไง
45:15แต่ความจริงมันเป็นยังไง
45:18เนี่ย
45:18เราก็ปล่อยให้มันเป็นเครื่องหม
45:19ายคำถามอยู่อย่างนี้ไม่ได้ใช่ไหม
45:21ครับ
45:44ถ้าเยอวาเป็นน้อของเราจริงๆ
45:46เนี่ย
45:47ทรับสินส่วนของฉันมีเท่
45:49าไหร่เนี่ย
45:50ฉันจะยกให้เยอวาให้หมดเลย
45:53ผมว่าเรื่องนั้นไม่พูดกันที
45:54หลังด้วยว่านะครับ
45:56ส่วนตอนนี้ถ้าเราตั้งใจพี่ส
45:58ูตรหาความจริงกัน
45:59ผมว่ามันไม่ใช่เรื่องยาก
46:01ได้มีความคิดอะไรดีๆงั้นเหรอ
46:32โอ้ย
46:34ขอโทษนะคะคุณพี่
46:36พราวนึกว่าคุณพี่หลับอย
46:37ู่ค่ะ
46:38ก็เลยไม่ได้เข้าประตู
46:41ใจมันสั่น
46:43จะนอนก็นอนไม่หลับ
46:46มันเหมือนฝันล้ายอยู่ตลอดเว
46:48ลา
46:52คุณพี่น่าจะแข็งใจทันอะไรส
46:54ักหน่อยนะคะ
46:55เออ...นมอุ่ม อุ่มแก้วดีไ
46:57หมคะ
46:58ไม่
47:02เพรา ค่ะ
47:08ถ้าเดี๋ยวคุณนั้นมันเป็น
47:09รูปของคุณเอกก็วิทย์จริ
47:10ง ๆ หรอ
47:14อืม เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะคุณ
47:17พี่
47:19คุณพี่ก็เห็นกับตาพร้อม
47:21ๆ กับเพรา เนี่ยนะคะ
47:24ว่าหนังออนละหน้าตนี้มันต
47:25กเลือดเพราะว่าริษยาของเรา
47:27เอ้า ไอเด็กคนนั้นมันลุดไปต
47:30ั้งแต่ tutorial แล้วล่ะค่ะ
47:31คุณเลย soul หรอกว่ามันลุดไม่หมด
47:36แล้วมันออกมาพิกล พริกราณ
47:38อย่างที่เราเห็นอยู่นี่ล่ะ
47:44เอ้า เรrianบาปมากเลยนะ ถ้าเด็กคนน
47:48ั้นพริกราณเพราะเราเนี่ย
47:52ลงนึกว่า
47:54ถ้าเป็นลูกเราบ้าง
47:56นังราดานี้มัน 18 มองกุดค่ะ
48:06มันตั้งใจจะแล้วละครตบตาเรา
48:08นะสิ
48:10ถ้าคุณพี่เป็นหลองเชื่อมัน
48:11เนี่ย
48:11ไม่วอดไว้กันไปหมดหรือคะ
48:18ถ้าพี่สูตรได้ว่า
48:21เป็นเลือดเนื้อเชื่อขายของค
48:23ุณเอกกระวิทย์จริงๆ
48:28พี่สูตรได้
48:30พี่สูตรได้แล้วทำไมคะ
48:36พี่ก็จะได้ถ่ายบาปให้ตัวเอง
48:38บ้าง
48:41คุณพี่
48:45ตลอดเวลาที่ผ่านมาเนี่ย
48:48พี่ไม่เคยมีความสุขเลยนับเรา
48:52พี่พยายามหาเหตุผลในตัวเอง
48:54ว่าเพราะอะไร
48:57แต่พี่ก็ตอบไม่ได้
49:02จนกระทั่งหนังราดยามันเข้
49:05ามา
49:08มันเหมือนเห็นไฟ
49:11ไฟที่มันคอยทำลายเปราใจเราเอง
49:14เอกกระวิทย์คงรักหนึ่งเด็
49:21กคนนั้นมากนะ
49:26เขารู้ว่าเขาต้องเสียเหมือนป
49:27ันเพราะเราเป็นคนทำลาย
49:31เขาก็เลยกลอดเกลียด
49:34แต่เขาก็ไม่หายอภัยพี่อีกเลย
49:43เราก็อายุปูนไม่นั่นเหรอ
49:46จะตายวันตายพวกมันไม่รู้
49:51ถ้าหักว่า
49:53จะสูตรได้ว่าเจ็ดคนนั้นอ่ะ
49:58เป็นลูกของคุณเอกกระวิทย์
49:59จริงจริง
50:02ถ้ามันต้องการอะไร
50:04อย่าจะให้มันหมดทุกอย่างแหล
50:08
50:10อย่าจะได้ผลบ่ามสะเทีย
50:27หอมีระเบนที่แห่ง
50:33ดูอีก
50:37تاس
50:37หลัง
50:37มีระเบิด
50:53นี่ จะตาอยู่นะ
50:56นี่จะง้าอยู่
50:59หนอย จะนึกบาปล่ะ
51:03ตรงนี้
51:16ยกสมบัติให้นั่งเด็กนี่หร
51:18
51:19นี่คุณแม่ยังสติสมประกอ
51:21บดีหรือเปล่าครับนี่อาเผา
51:23ก็นั่นอ่ะสิ
51:25อาเองก็ครับข้องใจนะ
51:28ไม่รู้ว่าจะไปปรึกษาใครดี
51:30ก็เห็นแต่คุณจาริศนี่แหละ
51:32ที่คิดว่าคงจะพอพูดกันร
51:34ู้เรื่อง
51:35ตี้แสดงว่าทุกคนนี้ก็พลอย
51:38เห็นดีเห็นงามกับคุณแม้ไป
51:40ด้วยอย่างนั้นเหรอครับ
51:42คุณพี่เนี่ยจะคิด จะทำ จะพูดอะไร
51:47ใครแล้วจะกล้าขัด ฮะ
51:52นี่อา lakesยิตมาอีกนะ
51:54ว่าคุณพี่เนี่ยจะยกมุ่นข
51:57องบริษัทในส่วนที่เป็นตั
51:58วเองใช่
51:59ให้น้องเด็ด ha เ � äri อีก
52:01นี่อย่างไม่รวมทรับสินส่ว
52:02นตกอื่นอื่นอื่นอีกนะ
52:04อะไรกันครับ
52:05อุ๊ย บอกเป้าสิ
52:08นี่ผมเป็นเคยท่า ๆนะครับ
52:10ผมกับคุณวิน์ได้แค่ 10% เอง
52:12นะครับ
52:13ผมว่าทำแบบนี้เนี่ย
52:14คุณแม่ไม่ยุธิกทำซะล่ะนะ
52:16ครับ
52:18ฉันจะรอ จะอยู่ตรงนี้เมื่อยไป
52:23จะหังรอด้วยใจทั้งใจที่มี
52:28วันที่เราเข้าใจ
52:30ฉันจะรอ จะเก็บรักษาหัวใจ
52:36เก็บหิ่งไว้ให้เพียงทั้งเธ
52:39อเท่านั้น
52:41เจอไม่ยอมให้ไป นอกจากเธอ
Comments

Recommended