- 2 days ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป สามารถรับชม
00:30ก็ยังจดจำติดฝังใจ
00:35ยังไม่ลืม
00:39ยังเป็นความต้องจำติดอยู่ใ
00:41นติดใจ
00:42ยังคงไม่นื่ม
00:44ยังชอรมาณกดยันนึดลึงต
00:47ลอดมาและวันนี้
00:51ถึงเวลาที่ฉันจะพอเอาคืนให
00:54้มันสาใจ
00:58จำใครรุ่มร้อย
01:00ยิ่งนานก็ยิ่งแผดเผา
01:04ไม่อาจจะดักไฟให้บางเบา
01:07ก็เพราะความจริงนั้นพวดเรา
01:10และเกิด
01:11ทุกๆเรื่องรา
01:14ไม่อาจลบทิ้งมันไป
01:17แต่ให้นานทำไร
01:18ก็ยังจดจำติดฝังใจ
01:22ก็มันยังไม่นึง
01:26ห้องทำงานของคุณแม่สวยมากเลยนะคะ
01:30นี่นั่งบ้า
01:32รูปมาจากก็อีกขุนแม่ฉัน
01:33อยู่นี้นะ
01:34ไปอยู่นี่
01:37ดูขึ้นมาจริงบ้าทและขนา
01:39ดไหน
01:39อืม
01:49เพลงโปรดได้ดวงใจจะด้วยสิ
02:01นี่
02:11อืม
02:17อืม
02:17อืม
02:27อืม
02:30ดายจริง
02:36อืม
02:38อืม
02:38เหลุชิม
02:39อืม
02:54JULitz
02:55ต้องบอกเกิ่งที่เหน
02:57อย่าไปทน
03:00ทนกับคนฉะไม่รัก
03:04ไม่รัก
03:05ใช่ครับ
03:15แล้วเราค่อยมาเจ็ดแล้วจ่าเรื่อง
03:16ธุรกิจกัน
03:17ดีมั้ยคะ
03:21ฉันค่ะ
03:26ไม่ได้รับเชื้อสิ่งคนดี
03:31ยังมีคนดีอิ่งมากๆ
03:36ผู้ชายทบไปลองเลือกดู
03:43ธรรยาคุณวิปัดไม่ยักก็
03:45ใช่คุณจามารี
03:48คุณยังไงกันเนี่ย
03:49หืม... หรือว่าจะเป็นตัวปร
03:52อม
03:53อืม... นะถ้าเป็นตัวปรอม
03:56คุณคุณเขาจะมึนแน่งนะ หรื
03:58á
04:00ไม่ได้มึนอย่างเรียวนะ
04:02ท่านปฏานถามท่าจะ Kapoor
04:04จะเป็นลมและก็หลหน
04:06คุณวิปัดท่าทางจะบีบคอกั
04:08นก็หลรอยรอบ
04:10แต่ไงบีบไม่ลงก็ไม่ลม
04:12นี่
04:13หลอนก็เร็วๆสิ tremendous
04:15จะต่๊กข่าวหมดลอบ
04:17ไม่นานนับเธอต้องเจอ
04:29กระแฟค่ะ
04:30ขอบใจจ้ะ
04:38อืม ดีขึ้นเยอะเลย
04:42ปกตินี่รักวันเดือนเท่าไห
04:43ร่จ้าซูรี
04:45หมื่นห้าค่ะ
04:47หมื่นห้า
04:50ที่รักค่ะ
04:51ซูรีชมกระแฟถูกใจถูกใจ
04:53พรยาค่ะ
04:54ที่รักเพิ่มเงินเดือนให้เป็น
04:55สักสองหมื่นห้านะคะ
05:02ปลาซูรี ออกไปได้แล้ว
05:19นี่หนู
05:20ฉันว่าถึงเวลาที่เราจะพูดก
05:22ันตรงๆได้แล้ว
05:24หนูนะสร้างความปั่นปวนให้คนท
05:25ี่นี่มามากพอแล้ว
05:27ใช่ค่ะ หนูก็ว่าอย่างนั้นละ
05:29ค่ะคุณอา
05:32นั่นแต่สิ
05:33ฉันไม่คิดว่าหนูเป็นคนพูด
05:35รู้เรื่องใช่มั้ย
05:36ค่ะ
05:37ก็หนูไม่ได้บ้านะคะ
05:38ถึงจะได้พูดไม่รู้เรื่อง
05:40พวกอย่างหนูนะคะคุณอา
05:42ลองถ้าใครดีมาหนูก็ดีกลับ
05:44แต่ว่าถ้าใครช่วรมาหนูก็ช
05:47่วกลับเหมือนกันค่ะ
05:51เธอต้องการเท่าไหร่
05:53สำหรับการส Yup
05:54สำหรับการ lab petанов
05:55เถอะค่ะ
06:04ฉันว่าแหวนของเรานี่มันเล็
06:06กไปนะคะ
06:06ใส่แล้วมันไม่สบายมือเลยอ้
06:08ะ
06:08แม่ชับถาวเธอต้องการเท่าไ
06:10หมของการส using
06:12อืม ดูจังเลย
06:15พูดเบาๆก็ได้ค่ะ
06:20ไม่แพงเหรอค่ะ คุณแม่ขา
06:32ว่าแต่ว่าตอนนี้คุณแม่เตร
06:33ียงบายห่าวิลยังแล้วค่ะ
06:35อย่าลูกสัพพย์คุณนี้จะสเซ
06:36็นด์ให้ทันทีเลยค่ะ
06:38ดิวิ ไปเอาบายยามาไปเลยค่ะ
06:41อืม คุณแม่คะ ทำไมใจร้อนจัง
06:43เลยล่ะคะ
06:44รู้แล้วเหรอคะว่าหนูจะขอแรก
06:46กับอะไร
06:48อะไรล่ะ เธอต้องกันอะไรเธอก็บอกมาส
06:50ิ
06:51แค่ยายซุลี ช่องกาแฟให้นาย
07:02แค่เนี้ยมันเดินขึ้นตั้ง
07:03หมื่นหนึ่งเนี่ย
07:05อ๋อ ไป แค่กาแฟช่วยเดียวเน
07:07ี้ยนะ
07:07อืม ไปโชค
07:08ทำยังไงสิ่งจะโชคดีใจซุ
07:10ลีเนี้ย
07:11โชคดีดับฝันไหมเธอ
07:13ถ้าพวกรอนยังสมหัวเม้ามั
07:14นอยู่อย่างนี้เนี้ยนะ
07:15ฉันว่าชอคร้ายซะมากกว่า
07:17ไปดูแล้วที่ชิ้นรายงานท่านป
07:19ระทานให้หมดเลย
07:21มีอะไรก็ทำ ๆ ไปสิ
07:25โอ้ว โท่เฮ้ย จะรีบไปไหนวะ
07:30โทษครับ
07:33ไม่ชอบว่าคุณอา Beijอยอยู่ที่ห
07:35้องไหนค่ะครับ
07:35คือ
07:36ทุกคนลองคุณอยู่ในห้องข้าพ
07:37วัเนี้ยนะคะ
07:40นี่วิรพัฒณ์ประทาน เดียราผ
07:41alaphof
07:42ออฟิศ วิลพัฒณ์ราพบ
07:44แล้วก็ทุกชื่อ
07:46ทุกอย่างที่เป็นของวิรพัฒณ
07:48์ประทาน Lars
07:48ค่ะ คุณแม่ค่ะ
07:52ฉันจะบ้าค่ะนี่ง่าขยังมา
07:53กไปแล้วนะ
07:54สติดีเหรồi Grow u
07:56นี่ฉันจะบอกอะไรให้นะ
07:59คนอย่างฉันลองทัดสติไม่ดีแล
08:00้วก็
08:01วันนี้ของฉันคงไม่มีวันมาถ
08:03ึงหรอก
08:04หรือไม่ก็อาจจะเป็นบ้า
08:06หรือก็ฆ่าตัวตายเหมือนคนบั
08:08งคลไปนานแหละ
08:11จริงไหมค่ะ คุณแม่ค่ะ
08:17คุณแม่ค่ะ
08:18คุณแม่ทำอะไรสักอย่างสิคะ
08:20หมดอายไปเลยค่ะ
08:23rey 건� pottery
08:25แม่จะหมอยยืนเฉยอย่างนี้สิคะ
08:30มีความเป็นไปได้อยู่ 2 กรณี คุ
08:32ณวิทุนlüหรอก
08:34ถ้าคุณแม่คุณเนี่ย ท่านไม
08:36่รักรูกสพไพท่คนนี้มาก
08:37ก็หมายความว่า คงจะเกิดอาการก
08:40รụวอะไรบางอย่างอย strands
08:47กรวอะไร
08:48มีอะไรให้คุณแม่ฉันนั่งกรว
08:52นครบเนี่ย mycket
09:06นี่ ฉันว่ามันจะเมื่อกไปหน่อยแล้
09:10วนะ
09:12เออ ผมว่านะครับ เราน่าจะพูดจาก
09:15ันดีๆก็ได้นะครับ
09:17โอ้ย ถูกต้องเลยค่ะคุณวิท
09:19ุวิน
09:20นี่ คุณรู้ไหมคะ
09:22ไม่บรรดาวีรพัฒระพบทั้งหม
09:24ดเนี่ย
09:24ทั้งโก๊กเนี่ยนะคะ คุณเนี่ยฉ
09:27ลาดหลักแหลมแล้วก็ดูดีท
09:28ี่สุดแล้วล่ะค่ะ
09:35เหนื่อยจังเลย ไปดีกว่า
09:45โอ้ย คุณแม่คะ
09:47เสือบเลยคุณแม่ ดูสิ
09:52กันชอบนี้ค่ะ
09:53略อบไปดว่า
09:54ของแม่คะ คือ อย่างนี้นะคะ
09:55ที่คุณแม่บอกว่าจะให้หนูยาก
09:57ับลูกชายต้องรูปให้คำตอบ
10:00หนูเร papa
10:00ดูลิวนะคะ ขอเป้าหนูก็คงใจร
10:02้อนค่ะ
10:03ยิ่งได้รู้ว่าตัวเองจะได้เป
10:05็นเสร็จถีในวันมารืมมาเรื่
10:06องนี้นะคะ
10:07ตัวนี้สั่นมีกันไม่ขอนะคะ อยู่
10:09ดูนะคะ
10:17ไปก่อนนะคะสัมมีค่ะ
10:19อย่าโมวคิดถึงฮายาจะไม่เป็
10:21นการทำการทำงานอ่ะหรือไหม
10:40นี่ไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะ ออฟฟิสนี่
10:43มีแต่ผู้ชายละล่อหลบอยู่ตาม
10:44ซ่อบตามหรืบเต็มไปหมดเลยค่ะ
10:48ไปก่อนนะคะคุณจาริส มาเจอกันค่ะ
10:56นี่
10:56ใครกันนะครับพวกมีคนเนี้ย
11:01นั่นละมั่นล่ะ
11:04นี่
11:04ลูกกันมัวไปอยู่ไหนมาฮะ
11:06ถึงมาว่าป่านี้เนี่ย
11:25มาแล้วริว
11:29มาแล้ว
11:37สุดีจ้ะ
11:38ค่ะ
11:39ฉันรู้นะว่าเธอเป็นคนดีมาก
11:41ฉันรู้สึกเสียใจถ้าทำให้เธ
11:43อลำบากใจไม่น้อย
11:57นี่
11:58หล่อนคุยอะไรกันไม่นั่นยะฮะ
12:00อืม เปล่า
12:03ไม่มีอะไรนี่
12:09ไม่มีอะไรจริงๆ
12:11อืม
12:11อืม
12:41เฮ้ย
12:41ใครยอมกับบ้าอยู่อีกคนนั้น
12:44แล้ว
12:46อืม
12:47แต่ผมเกิดความคิดอย่างนึงนะฮ
12:48ะ
12:49ผมว่าผู้หญิงคนนี้
12:51เขาไม่ต้องการทุกอย่างอย่างที่
12:53เขาเสนอมาเหรอครับ
13:12ถ้าไม่รอบจ่birdsจะได้สิตั๊حت
13:13บงกุษหละ
13:15บอ Peters
13:15บ้องโรสในแง่ดีอ่ะได้ Officer
13:17แต่ว่าอย่าอ่อนต่อโλοค
13:18อย่าง่ะตกเป็นเยื่อ
13:21แล้วคุณแม่ล่ะครับ
13:23ทำไมคุณแม่ถึงพูดอะไรไม่ออกส
13:24ักคำ
13:26พี่ปาดก็น่าจะรู้นิสสัยค
13:27ุณแม่ดีนะครับ
13:28ขนาดเรื่องเล็กนิดเดียวเıl modern
13:30แต่นี้มันเรื่องใหญ่น่ะครับ
13:36อืม
13:40คุณแม่อาจจะยังตกใจอยู่ก
13:41็ได้มั้ง
13:45แต่ฉันเชื่อกว่าเรื่องนี้เนี่ย
13:46น่ะ
13:49ต้องมีคนใกล้ชิด เราคนใดคนหนึ
13:51่งเยี่ยวอยู่ด้วยแน่ๆ
13:57ง่ายจาริจใช่ไหมครับ
14:02ไม่รู้
14:05อาจจะใช่
14:06อาจจะไม่ใช่ก็ได้
14:10คุณแม่ค่ะวิว่างนะคะ หลงนา
14:17จะจ้างธนายเก่งๆสักคนมาจัดก
14:19ารกับเรื่องนี้นะคะ
14:21ไม่ใช่เรื่องง่ายนี่นะหล้าน
14:24เซ็วเท่าไรก็เสียไปซิคะ
14:27ยังดีกว่าเสียให้นังบ้าน
14:28นั่นอะ
14:30วิยองไม่ได้นะคะ
14:32เบี่ย้ต้องถนเห็นมันมาเยียบ
14:33ที่นี่อีก
14:37ออกไปข้างนอกกันก่อนพ่ะ
14:39แม่มีทุราที่จะพูดกับอั
14:41บJI
14:42ごนแม้
14:43กดหมายที่ไหนมันก็มีช่องโน
14:46коกเถอะ bell
14:46นะคะ
14:48คุณแม้
14:49แม้บอกว่าให้ออกไปข้างนอกกั
14:51นก่อน
15:18ก็ตายไปตั้งนานแล้ว
15:30แล้วหนังผู้หญิงคนนี้นะคะ
15:32มันก็ไม่ได้มีพิษสงอะไรนากล
15:34ัว
15:34มันอย่างที่มันพยายามแสดงให
15:36้พวกเราเห็นเหรอคะ
15:37จะเย็นเย็นครับ
15:40แล้ว...
15:41แล้วเราจะทำยังไงดีหลับเรา
15:46ถ้ามันคิดว่ามันจะได้ทุกอย
15:49่างจากเราไป
15:53ก็ให้มันฝันไปสิคะ
15:56ใช่คะ
16:24นี่นี่ครับ
16:25ไหนไปทำงานค่ะคุย
16:27ไปกรับเร็วจัง
16:28อ๋อ...ก็...
16:29วันนี้แค่ไปดูงานเฉย ๆ ว่ามี
16:31อะไรทำบ้าน ไม่ได้เริ่มงานจริง ๆ
16:32แล้วครับ
16:33แหน่ บริษัตติ ก็ใจดีจัง
16:35นี้นะคะ
16:35ถ้าเป็นที่อื่นป้าววา เขาล
16:37็กตรวง เอาไว้ ใช้งานคุมแน
16:39่ ๆ เลย
16:39บริษัตต์นี้พี่ก็ิ่มก fel ทำ
16:42งานกับงานกันเป็นระบบครอง Korean
16:45ใจ บริษัตต์อะไรค่ะ
16:46พี่ด�ค่ะ
16:48วา ไง
16:49หมายค่ะ
16:49พี่เจาะกั unite แล้วคะ
16:51uits หมาย對不對
16:52ไม่เหนื่อยไหม
16:53ไม่เหนื่อยเลยค่ะ
16:54สนุกมากกว่า
16:56วันนี้ ไม่ขายildra ไม่เร factories ลืม
16:58ไม่เดี๋ยว COMMENT ต่องกลังмотрите icherungสิ
16:59นท์บาด Giulia
17:00เวิมย... Pennsylvania แล้ว เกี่ยงเลยคะ
17:02เก็บเอาไว้ก่อนนะครับ
17:05เราขายจะไม่อยู่บ้านก็ได้ตังリح
17:07ค่ะ
17:07ทำไมผู้สิดาต้องออกไปทำงานข้าง
17:09นอกด้วย
17:13คืออย่างนี้ค่ะ
17:15แล้วต้องมีถืนสำรองเอาไว้
17:16เวลาที่มีมีคนมาซื้อต้นไม๊
17:18ของเราไงคะ
17:19ประ professions ไม่อยากให้พี่ดาไปทำงานนี้เลย
17:26พี่อันนก็ไม่อยากทำโงทรวา
17:28แต่มันจริงเกลดีค่ะ
17:31เจ้ case พี่ทำสุดอย่างก็เพื่อก่อนฆ
17:33่านคตของเรา
17:35พี่ขอไวray อยู่แค่นอนลังคะ
17:37นะ
17:38ค่ะ
17:44พี่ขอเวลาอีกไหมนะ
17:46แล้วก็ขอบใจมากนะจ๊ะ
17:52ที่เป็นหูเป็นตาให้
17:54และต่อจากนี้ถ้าหากว่ามันเข
17:56้ามาในบริษัทเราอีกแล้วก็
17:58ช่วยจากตาดูมันทุกฝีเก้า
18:00เลยนะ
18:00แล้วก็มารายงานให้ฉันสลิทธา
18:02พด้วยนะ
18:03ค่ะ
18:05ค่ะ ไปได้แล้วจ๊ะ
18:07ขอบคุณคุณคุณ
18:07ขอบคุณแม่ครับ
18:17ทำไม
18:19คิดวิธีที่จะจัดการกับนั
18:21งผู้หญิงคนนั้นได้แล้วหรอ
18:22ถึงได้เข้ามาไง
18:24เหรอครับ
18:26ผมแค่เป็นห่วงกุณแม่แม่
18:27นะอีก
18:29ไม่ต้องมาห่วงชั้นหรอกนะ
18:31ชีวิตฉันอ่ะ
18:33เจออะไรต่ออะไรมาเยอะแยะ
18:35แต่ฉันก็ผ่านมันมาได้
18:38ถ้านั่งผู้หญิงคนนี้มันอยากจะ
18:39ลองดีกับฉันก็ให้มันลองด
18:40ู
18:42มันอยากจะรู้รสชาติ
18:43ของการที่จะเข้ามาเป็นสภัยของ
18:45วิลพัฒทรัพโพปะเหลือ
18:47ก็ดี
18:49อยากจะดูเหมือนกันนะว่ามันจะท
18:51นไปได้สักกี่น้ำ
19:01ขอสุขข้าวโภท ผมปังกระเที
19:03ยงแล้วก็สวัสกุ้นให้คุณผ
19:06ู้หญิงนะ
19:06โอเค
19:10ทามสวัสกุ้นนะครับวิ
19:16วิ...นี่เขาหน้าคุณจะมองหน้าผม
19:20แบบนั้นสิครับ
19:22ทำยังกับผมเนี่ยเป็นคนแปลก
19:23หน้าอย่างนั้น
19:24ยังดีไม่ใช่เหรอคะที่เป็นคนแ
19:28ปลกหน้า
19:29ไม่ใช่สักปรู
19:31ถอบวิ...
19:37บอกตามตรงนะคะ
19:39วิยังไม่อยากเชื่อนะคะว่าคุณไม
19:40่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการห
19:41ายตัวไปของยายจา
19:43แล้วก็อีกการบอกดตัวของนัง
19:44พี่ยังคุณนี้ด้วย
19:48ถ้าเกิดว่าคุณคิดอย่างนั้
19:50นเนี่ยนะ
19:51ผมก็เสียใจ
19:54ผมไม่คิดเลยนะ
19:56ว่าตลอดเวลาที่เราคบกันมาต
19:58ั้งหลายปีเนี่ย
20:00มันจะทำให้วิไว bådeวางใจผมได้เพ
20:02ียงเท่ะนี้
20:24เดิน่าจะทำยังไงเหม Kangney, เราก็ทำ
20:24ยังไงเหมือนกัน genau
20:25นี่น้องสาวผมเนี่ยหายไปทั้งคน
20:33ผมห่วงนะครับไม่ใช่ว่าหมายห่
20:34วง
20:36จูจูจู хватไปที่ไม่มีร่องร้อย
20:39ถ่าไม่ถูกกรักภาตัวไป
20:42มันจะหายไปได้ยังไงหรือ
20:45ผมเนี่ยอยากจะแจ้งกำรวจ
20:47แต่ว่าคุณแม่คุณท่านก็ห
20:49้ามเอาไว้
20:52ให้นัดข่าว ให้ใครดับใครแล้
20:55วหรือค่ะ
20:55ว่าเจ้าสาวพี่ปัดกันตรู
20:56ปรอง
20:59พี่จะพัฒรับคุณ
21:00เสียรู้จริงจากสักคม
21:03ขายที่หน้าเขาตายเลยค่ะ
21:09ขอตัวนะ
21:10นี่จะเป็นหลังหนึ่ง
21:41น้องน้องน้องน้อง
21:43น้องน้องน้อง
21:47อย่ามากันเลย
21:53น้อง
21:55เอาไปให้คุณอย่างที่ด้านตอนนั้
21:56นนะ
22:20นี้อาหารไม่มีเข้าอีกแล้วค
22:21่ะ
22:21ช้าจริงเลย
22:23นั่นสิครับ
22:25ทำไมอาหารร้านนี้ช้าจังเลย
22:39พี่บัดค้า
22:42กาแฟค่ะ
22:44ขอใจมาก
22:51fruitful ส estrlevant without more
22:53ทำไม
22:56เรื่องเรbbeร้อุลล้าย
22:56จะต้องมาเกิดกับครอบคว์เราก็
22:58ไม่รู้
23:00นี่มันเวนกรรม
23:01เวนกรรมอะไร
23:01มันไม่เคยทำให้คน insulin
23:14มี 160ınız พวกจ่องทำมา bringt
23:15คนอื่นจะหากเลย
23:17ที่มันเห็นเราเป็นเยื่อ
23:22เอ่อ แล้วนี่พี่ปัดคิดจะทำยั
23:24งไงคะ
23:28ไม่รู้ แต่มีพี่ยังคิดแล้วไม
23:32่ออกเลย
23:35หมายความว่าจะต้องปล่อยให้ผู้
23:39หญิงคนนั้น
23:40ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาของพี่
23:41ปัดต่อไปด้วยๆเหรอคะ
23:46ไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่าน
23:48ี้
23:51ผู้หญิงคนนั้นอ่ะ ไม่ที่คู่ค
23:54วรอะไรกับพี่ปัดแม้แต่นิดเด
23:56ียวเลยอ่ะค่ะ
24:01อย่าว่าแต่คู่ควรเลย แค่รู้ต
24:05ัวว่าจะต้องไปเดินปล่อยของพ
24:06วกนี้ก็รู้สึกแย่เต็มทีแล้
24:07ว
24:13แล้วถนายความช่วยอะไรเราไม่ได้เลยเห
24:15รอคะ
24:18ยาก
24:21แล้วโฮต้องทนต่อไป
24:25พี่เองก็ไม่รู้ว่าที่สุดของ
24:26ความอดทนมันอยู่ตรงไหนด้วย
24:37พี่ปัดคะ
24:39มีอะไรที่เนธพอจะช่วยพี่ปัดได
24:41้
24:42พี่ปัดต้องบอกเนธทันทีเลยนะคะ
24:47ใคร
24:48เธอมา
25:05วันนี้เราทำน้ำพริกประถูทานก
25:16ันดีไหมครับทูน
25:19อืม อะไรก็ได้
25:25เออ เออแกงจึดเต้าหู่อ่อนหร
25:36ือว่าจะเอาเป็นผัดวุ้นเส้
25:37นดีคะ
25:41เธอมาถามผมทำไมอ่ะ
25:43ในเมื่อเดียวนี้ดาจะทำอะไรก็ไม่
25:45เคยปรึกษาผมอยู่แล้ว
25:46อ่ะ
25:53คือ
25:54พอดีงานมันติดต่อมากระทั
25:56นหันนะครับทูนดาก็เลยไม่ได้บ
25:58อกอ่ะค่ะ
25:59ขอโทษนะ
26:01หรือคะ
26:03ดา
26:04งานในร้านก็มีอยู่แล้วอ่ะ
26:07ดาอุศาสร้างมันมากับมือ
26:09ทำไมจะต้องกลับไปทำงานออฟฟิส
26:10อีกค่ะ
26:12ก็...
26:13ก็งานค้าขายมันอะไรได้ไม่แน่
26:15ไม่นอนอีทูน
26:18อืม
26:19ทำไมล่ะ
26:20ไอ้บริษัทเนี่ย
26:21มันจ้างดาเงินเดือนสูงนะ
26:22ถึงไงอ่ะ
26:23ดาถึงได้ยอนใจอ่อน
26:26เงินเดือนหรอ
26:27ก็...ก็ไม่เร็วนะ
26:30จริงๆ แล้ว
26:31แต่ละเดือนมันก็ได้ชั่วๆ
26:32แม่งานของเรา
26:34ร้านของเราดาไม่ทิ้งหรอคัท
26:36ูน
26:37แล้วที่กลับไปทำงานออฟฟิสเ
26:38นี่ย
26:38แต่เขาเห็นว่าทางร้านแล้วมั
26:40นก็เข้าที่เข้าทางแล้ว
26:45อืม...ถ้าดาพูดอย่างนั้นอ่
26:47ะ
26:47ผมก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร
26:51ที่พูดไปอ่ะ
26:52ก็เพราะว่าเป็นห่วง
26:54รู้ว่าดาชั่วเนี่ยเกินปัง
26:59จริงๆ แล้วคนที่เขาทำงาน
27:04สองสัมอย่างไปความพร้อมกัน
27:05ก็มีตั้งเยอะนะทูน
27:08เหนื่อยยังไงดาก็ทนได้
27:10เพื่อยายวาแล้วก็เพื่อพวกเราทุก
27:11ๆคนไง
27:13แล้วที่สำคัญนะ
27:16โอกาสอย่างนี้มันก็ไม่ได้หาก
27:18ันได้ง่ายๆ
27:20ถ้าดาไม่รีบขว่ายคว้ามัน
27:21เอาไว้
27:22ดาก็อาจจะไม่มีโอกาสนี้ไปตล
27:24อดชีวิตก็ได้
27:29เขาให้ตำแหน่งอะไรดา
27:39นี่นี่ qued เดียมครับ
27:41นี่คนให้ถึง
27:44ยังไงก็อยากให้เราsetภายเสียเปร
27:50ียบด้วยไง
27:51ดารูค่ะ
27:53คนอย่างดารเงิมให้ใครมาเอาเปรีย
27:55บได้งี้ง่าย
28:00ผมก็จะประยามทําใจให้ได้นะ
28:03ว่าเรากำลังเสียสละ
28:05เพื่ออาราคตที่ดีของเรา
28:10เดี๋ยวประกาบที่งอไว้ในอ
28:12่างแล้วกัน
28:12เดี๋ยวผมล้างให้เองครับ
28:14ไม่เป็นไรร๊ะค่ะ
28:15คุณทุนน่าอะไรอยากคุณวาคุณ
28:17ดาไปจากค่ะ
28:17คุณพูดนะคะ
28:18ขอบคุณครับ
28:29- ดา ฮะ? ผมให้
28:38- อะไรคะเนี่ย? อย่าดูให้ยังแล้ว
28:44กัน
28:45- คือ ไม่เห็นว่ามันสวยแม่ร
28:59ัก แล้วก็หมอกกับตาดีอ่ะ ผมก
29:02็เลยซื้อมาให้
29:03- ซื้อมาให้เกือนเกือนพันที่น
29:06ายเหรอคะ?
29:07- อุ๊ย มันไม่ติดตาโงกด้
29:09า
29:09- ถึงจะไม่ติดตาก็ไม่มาโทน
29:11- พี่ดา แล้วไว้เท่าค่ะ พี่ท
29:16ูน่ะ อุสาห์ซื้อมาให้
29:18- อืม...
29:20- พี่ดูจนเสือมให้พี่ดารือ
29:23สิคคะ
29:24- อืม...
29:44อันนี้มันคอสวงที่นิ่งนาน
29:48ข้านซ้ายได้ไหมดา
29:57ผมไม่กลัวว่าถึงวันที่ผมจะ
30:00มั่นดาจริงๆเนี่ย
30:01จะไม่มีปัญญาหาแวนเพชรแว
30:03นทอราคาแพงมาให้ได้
30:08ในอย่างนี้ที่ทำงานใหม่ของดาเ
30:11นี่ย
30:12ผมก็ไม่รู้ว่าจะมีหนุ่มหน้า
30:14ไหนมากอบแกะหรือเปล่า
30:17สวงมาไว้ที่หนุ่มนางข้างซ้
30:19ายเนี่ย
30:20จะได้ไม่มีใครมายุ่มย่ามปวน
30:21ใจเนี่ย
30:33สวงเลยที่ค้า สวงเลย
30:36สวงเลยที่ค้า
30:39ไม่อย่านะ
30:40above as i
30:49เฮ้ย พี่ส่าไปคุ้มนersonicของพี่ท
30:53ุแล้ว
30:53เฮ้ย
30:55โอ้มหรับชั้นตอนปสVIST
30:57ก็朋ญ Angela ให้พี่ขบเขา
31:00있다고ฝ่าเป็นคุ้มม dumpedของพี่ทุแล
31:02้วค่า
31:02แค่
31:09Bildu
31:10ผมเองเนี่ย ผมไม่มีปัญญาที่จะ
31:12จัดงานมั่น งานเฉลองใหญ่โตได้
31:14นะครับ
31:15แต่อย่างน้อยเนี่ย ผมเองก็ผูม
31:17ใจนะครับว่า
31:19งานของเรานี้ย์ มีประกาบ มียาย
31:22ว่า เพราะเป็นสักฐีพยายاضด
31:23้วยนะครับ
31:24ค่ะ ประชมหน่อยสิค่ะ
31:30เฮ่....สวยจังค่ะ
31:37โดยใช่นะ
31:49นี่ผมอยากรู้จริงๆเลยนะครับ ว่า
31:51ผู้หญิงคนนั้นเนี่ย ตอนนี้เขา
31:53ลังทำอะไรอยู่
31:58จะทำอะไรแล้ว
32:01นอกจากไล่จากผู้ชายง้องโงสั
32:03กคนเป็นเยื่อ
32:05แต่ผมว่าถ้ามันเป็นจริงๆอย
32:07่างงั้นมันก็ดีไม่ใช่ครับพ
32:08ี่ปะ
32:16designated คั refority
32:23แต่พี่ปะด์ครับ เท่าเราเกิดรู้
32:25จุดอ่อนก็ได้ง่ายขนาดนั้น
32:27หน้า มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยไม
32:29่ใช่หรือครับที่เราจะใช้จากการ
32:31กับเธอ
32:35หรือว่า ผิดปัดคิดว่าไม
32:37่จริง
32:48ผมว่าผู้หญิงคนนี้ ไม่ธรรมด
32:50าเลยนะครับ
32:52เพียงแค่เขาประกดโตขึ้นมา
32:53เนี่ย
32:54ก็ทำให้พวกเราเนี่ย เป็นบ้างกั
32:55นได้ถึงหาดนี้
32:58แล้วผมว่ inspiring คุณว่า จริง จริ
33:00งแล้ว
33:01เข้าไม่ได้ต้องการวิราพัฒระ
33:02พกันเราจริง faktiskt
33:05ผมรู้สึกว่า ก็มีอะไรมากกว่าน
33:08ั้น
33:08สงสห์
33:12นายกำลังหาเหตุผลเข้าๆ ของ
33:14ผู้หญิงอยู่ใช่ไหมนี่
33:18เรื่องลายๆ มันพรุ่งเป้าไว้
33:19ที่คุณแม่คุณเดียวàiนะครับ
33:21พี่ปingleไม่รู้สึกเหละครับ
33:23ว่าพวกเราเนี่ย เป็นแค่เครื่อง
33:24มือของเขาทะนั้นเอง
33:26อะไรที่เราอยากจะรู้เนี่ย เขาก็โบยไ
33:29ว้คุณแม่ทั้งหมด
33:30พี่ปัดไม่เห็นข้อนี้หรือครั
33:37บ
33:38ไม่รู้ไว้
33:42ผมว่าที่เขาทำทั้งหมดเนี่ย เขาก
33:45ล้งทำ
33:46เขายุ้วให้พวกโรกโรด
33:48ยิ่งพวกโรกโรดเนี่ย คุณแ
33:50ม่ก็ยิ่งเจ็บ
33:53เฮ้...
33:55ฉันเว่อ races หนังไอละคอนมาก มาก
33:57compris ไหนแบลง
34:01พี่ปาดครับ แต่บังที ไหนัง ไ
34:03อละคอน หรือจําอวดเนี่ย
34:05มันก็ไม่ได้รายสาระไปทั้งหมด
34:06นะครับ
34:07บังที มันก็ทำให้เรามีสติ ย
34:10้อนกับมามองรูดตัวเรา
34:12ถ้าใครอยากจะต่อตั้นเธอคนนี้นะ
34:15ครับ ก็ต่อตั้นไปเธอ
34:17ผมคิดว่ามนุษย์ทุกคนจะทำอะไรม
34:20ันก็ต้องมีเหตุผลในการกระ
34:22ทำของเขา
34:24แต่ก่อนอื่นนะครับ ผมต้องสื่อให
34:27้ได้ว่าเขาเกี่ยวข้องยังไง
34:29กับจางมารี
34:44ประกาบค่ะ ยืมโมยาหลังอ
34:46าหารให้เยวาทานด้วยนะคะ
34:47ค่ะ ไม่ลืมค่ะ
34:53ประกาบ ฝากบอกเยวาด้วยนะคะ
34:56เบ้าดาจะซื้อขนมมาฝากแกนะคะ
34:58ijpsk
35:03คุณดาไม่ทิ้งเบอร์โฯíchโฟ
35:04นษัทธิตmn 오늘도完成
35:05หรือตอนนี้มีอะไรบ้าง
35:09คงไม่ครับ อย่าไม่รู้เลยว่าเบอ
35:12ร์ที่นั่นเบอร์อะไร
35:16ไม่จะไปอย่างไร ค่ะเนี่ย คงรถเม
35:19มกับค่ะ
35:19สมบัย อื่นค่ะ
35:24ไป ช่าวดี books out
35:32นึกว่ามาไม่ทันซะแล้ว ดา เด
35:34ี๋ยวผมไปส่ง
35:35อุ๊ย ไม่ต้องค่ะ สีเวลาเปล่
35:37าๆ ดาไปเอง
35:38นึกสีเวลาอะไรกัน อ่ะ เดี๋ยว
35:40ผมไปส่ง
35:41จะได้รู้จักว่าพิทย์ดาด้
35:42วยไง
35:44ไปเธอข่าอยู่มาโฮเองเลยค่ะ อยู่ใ
35:46ส่
35:46ข้ากลับรอคุณภูนี้นะคะ ได้กล
35:53ับพร้อมกัน
36:02ตับตรงนี้ค่ะ ตับนี้เลยค่ะ
36:05คุณ ขอบคุณมากนะคะ ก็เป็นไรด้
36:14า ด้าทำงานอยู่ตึกนี้หรอ
36:16ค่ะ น่ะ ไปแล้ว ใจสวยนะ อ่ะยิ
36:18ชาอย่างไรนะ
36:19นี่ไป ถอยเดี๋ยวสายนะ ทั้งั้นตอน
36:21เย็นผมมารับนะดา
36:22ค่ะค่ะ บ๊ายบาย
36:25ขอบคุณครับ
36:58อีกอีก
37:21ขอบคุณภาย
37:23เป็น what you need
37:29คุณงามพิทย์คะ
37:30ผ融ยิงคุณนั้นเข้ามาอีกแล้
37:31ว Chase
37:32Anhεί
37:37ขับใจจ้ะ
37:50ถ้าเกิดว่ามันผ่านวันนี้ไปได
37:52้นะคะ
37:54ก็เท่ากับว่ามันหน้าด้านหน้
37:57าถนเกินมนุษย์และละขัดข
37:59องแม่
38:22สวัสดีค่ะ
38:30สวัสดีค่ะ
38:47มาหาใคร
38:50พอเดินเล่นมัง
38:53กฎระเบียบของบริษัทมี
38:55พนักงานทุกคนต้องเข้าทำงานเก
38:57้าโมงเช้า
38:59ถ้าใครมาสายให้รู้ไว้เลยว่าไ
39:01ล่ออก
39:02โอ้...เหรอคะ
39:04น่ากลัวจังเลยนะคะเนี่ย
39:06แต่พอเอินวันนี้ไม่มีอารมณ์
39:08มาเป็นพนักงานก็ด้วยสิ
39:10ตั้งใจจะมาหาสามมีอย่างเดียว
39:13ค่ะ
39:14ขอตัวนะคะ
39:33สวัสดีค่ะ
39:34สวัสดีค่ะ
39:45อากาศดีนะคะ
39:49เอ่อ...นี่สามีชั้นมาแล้วใช่ไหม
39:51ยังค่ะ
39:54เออ...มาพอดีเลยค่ะ
39:57เราก็ไงคะที่รักขา
40:01ไม่คืนฝันดีไหมคะ
40:03ฝันว่าเราอยากกันหรือเปล่า
40:04เอ่ย
40:05สวัสดีค่ะ
40:12สวัสดีค่ะ
40:35ตัวอยู่ในห้องคุณเดียว
40:38อืม...คุณราดาจะมาทำงานหรือ
40:41เปล่าคะ
40:42เออ...ทำสิค่ะ
40:44ก็นี่บริญสัตว์ชั้นี้ค่ะ
40:45ไม่มาทำงานแล้วจะมาทำอะไรล่ะ
40:48ค่ะ...
40:49งั้นเดี๋ยวเชิญด้านมือเลยค่
40:51ะ
40:51โต๊ดทำงานของคุณอยู่ตรงน้ว
40:52นค่ะ
40:56เชิญค่ะ
41:09นี่ค่ะ...ตัวทำงานของคุณค่ะ
41:35กันยังไง
41:36ถูกใจมะ
41:37ห้องทำงานส่วนตัว
41:40อืม...ก็ดีนี่
41:43เป็นศัตว์เป็นส่วนดีฉัน
41:44ชอบ
41:45นี่ใครจัดให้เหรอฮะ
41:47ถูกใจฉันน่ะเนี่ย
41:49ท่านประทานกรุณาส่างการเอง
41:51อ๋อเหรอ
41:53อืม...
42:14ยังไม่หนือ
42:17ยังเป็นความส่งจำ
42:19ติดอยู่ในใจ
42:21ยังพ้อง
42:22สะใจดีจริงๆเลยค่ะคุณแม
42:24่
42:24จะไม่ไล่มันตรงๆ
42:26มียังด้านทนอยู่ได้ก็
42:28สมควรแล้วค่ะ
42:29ชิดต้องโดนแบบนี้
42:31ใช่ค่ะคุณวิ
42:32นี่นะคะถ้าเป็นงามพิศนะคะ
42:34งามพิศต้องเอาปีกคุมหัวอ
42:35เดอร์แน่เลยค่ะ
42:38ท่านประทานคิดกรยุติพระเด็
42:40ดสึกอย่างนี้ได้ยังไงค่ะเ
42:41นี่ย
42:41โดนใจค่ะ
42:47ฉันเป็นเพื่อนเล่นกรอดตั้งแต
42:48่เมื่อไหร่
42:51ขอโทษค่ะ
42:58อ๊าย
43:05สุ่งสาม
43:13คุณที
43:17ส gogg
43:21รืม คนอื่นที่ไหน bitten
43:28นี่ก็มีก็น้องสามี
43:30คนกันเองเพื่อนนั้น colaborations
43:34ที่สั 밑 Lady
43:35ตานดีนะคะ ก็แค่จะเข้ามากล่าบ
43:37ขอเพราะคุณ рядกำงาม เท่านั้นเ
43:39องค่ะ
43:39ที่กรูนาจัดเต glaubenงานไปให้ ถูก
43:42ใจถูกใจค่ะคุณแม่ค่ะ
43:45อ๋อ ว่าแต่ว่าคุณแม่จะไว
43:47้ใจเมอบหมายงานอะไรให้สCrelle คนนี้ทำ
43:49ดีหละค่ะ
43:50ล้างศร้องขอศร่องเลยแก่น่าง
43:51เฝ้าเลยล่ะ
43:53โอ้ย นี่เป็นงานที่น่าสนใจ
43:55มากเลยนะคะนี่
43:57น่าสนใจมากค่ะ
44:05คนแม่
44:05ดูสิคะ
44:07หน้ามันยังไม่สลอดเลย
44:10เห็นหน้ามันเหมือนไส้จริงเลย
44:16ก็แล้วเรื่องอะไรที่แกจะต้องเอาต
44:18ัวเองลงไปแรกกับมันละเยว
44:19ิ
44:36ทางนี้เลยค่ะชั่ง
44:39นี่ค่ะ
44:41สองประตูนี่นะคะ
44:42ปิดตายเลย
44:43เอง
45:16ฮุลิตาค่ะ
45:18สั่งขอให้เซ็ทพายในครึ่งชั่
45:22วโมงจะดีมากเลยนะคะ
45:23เดี๋ยวท่านประทานที่จะให้ลองว
45:25ัลอย่างงามเลย
45:26ขอบคุณ
45:27ขอบคุณ
45:32ขอบคุณ
45:42ท่านประทานค่ะ ท่านประทาน
45:44พี่ของ
45:45มันสื่นทรัพท์มริยาสำส
45:47าม
45:47จากนี้น่ามาตั้งแต่มันหล่อย
45:48อีกยะคะ
45:49ขอบคุณ
45:50โอเค
45:52เสียงเอาอาว่ายๆ อะไรแค่นอก
45:55负้ย
45:55เหมือว่านะคะ
45:56หนู
45:57เรียนเชิญท่านประทานไปดูด้วย
45:59ตาตัวเองดีกว่าค่ะ
46:01ห Hur
46:08เป็นฉันท่านมาละนี่หนลอยนะคะ
46:14มีอะไรก็ว่ามอ่ะซิ
46:17ทำไมต้องให้ฉันออกไปด้วย острυχ
46:18นี่
46:19เรียนเชิญคุณมีประทานมาตูด
46:20้วยตาตัวเองดีกว่าค่ะ
46:23สุขสุรีไม่เท่าว่าจะเรายัง
46:24านยังไงดี
46:33ค่ะ
46:34Warp Paper นะคะ
46:35ขอสีสดๆเลยนะคะ
46:37เอาสีแดงเลยค่ะ
46:38ฉันชอบสีแดง
46:39ค่ะ
46:41ก็ต้องของนอกสิคะ
46:43ชิ้นไหนที่แพงที่สุดนะคะ
46:44คุณเอาชิ้นนั้นมาเลย
46:45ค่ะ
46:46Ferniture
46:47Ferniture ก็ต้องเอาแบบสไตล์หล
46:48ุยนะคะ
46:50ค่ะ
46:50ก็เอาชุดลับแข็คชุดนึง
46:52แล้วก็ต้องทำงานเอาอย่างดีเลยนะคะ
46:55คุณมาส่งได้ไหมนี่
46:56ภายในชั่วโมงนี้เลย
46:57นะคะ
46:58ส่งที่บริศัตร์ Isnant ms. Buddy.
47:02CAL
47:20ฮืม..เป็นคนด้วยมึงก็ดีอย dość
47:23นี้เอง
47:23โทกลับไปยก הב� toe ทุกอย่างกนี้
47:26อ้า..ทำไมแล้ว
47:28คุณเอ่าอยากไม่อยากให้มุมทำงาน
47:29ของspeaks dalam sea
47:30คุณ redist Labor ratio ดูดีสมหน้า yep. สมตา
47:31หน่อยเหรอ
47:32พื่อแขกไปใครมา เขาไม่เห็นเนี่
47:34ย
47:34เขาจะได้จับไม่ได้
47:35ว่าตัวทำงานของลิ builds decide ติดอยู่
47:37หน้าห้องซ้วม
47:39จี มetingค่ะ กูแม่ค่ะ
47:40ใช่ม 69
47:43присUN mijit
47:48มีอัติการณ์ด้วยนี้
47:50วิเองค่ะ
47:53อยู่หน้าซ่วมเนี่ย
47:54มันยังน้อยไปด้วยซ้ำนะฮะ
47:56บุญเท่าไหร่แล้ว ที่วิไม่ให
47:57้มันอยู่ในซ่วมอ่ะ
47:59วิ แต่ถ้าเกิดซ่วมปิดปลาย
48:01อย่างนี้ล็ก
48:02พนัศงานจะถ่ายทุกยังไงละ
48:03ค้า
48:04คุณวิปาก
48:06งั้นก็จากกระโถน ขวดน้ำ
48:08แล้วก็คอมพอร้อยกับพนัศง
48:10านทุกคน
48:10มีอะไรもう
48:12นี่วิน
48:16โทโมมเป็นรังรับคึ้นห epid
48:19ural rr
48:19คิดดี ๆ นะ เดี๋ยว
48:24ก็จะหาว่าวิราพัฒรัพพอ
48:26ร์บนี่ด้วยไม่จริง
48:27ไม่เพื่อ ของ
48:31ไปหมด ทำบ้าอะไรก็ไม่รู้ แล้วไม่ต
48:34้องมาให้เห็นหน้าอย่างนั้น
48:35คุณแม่ คุณแม่ดูวิปาดซ
48:54ิฮะ
48:55หุบปาดเหลือนนี้ล่ะเยี่ยวิ
49:01เอ้า พวกเธอไม่ยืนทำอะไรกันอ่ะ
49:04งานการไม่ทำกันไงเธอ ไปสิ
49:18แม่ ทำไมต้องทำการุนแรงขนาด
49:21นี้ด้วยแล้วคะ
49:24ถ้าเธอมาที่นี้เพื่อทำงานก็พอ
49:25มีงานให้ทำนะ
49:26แต่ถ้ามาเพื่อปวดคนอื่นแบบน
49:29ี้ ออกไปได้เลยนะ
49:31อืม แล้วถ้าฉันมานอนเฉยๆล่
49:34ะ
49:37อืม
49:38อืม
49:45โอ้โห นุ่มดีจังเลยนะคะ
49:47อากาศในห้องก็ยันสบายหน้าน
49:49อน หน้านอน
49:51อืม
49:54อืม
50:04ตอนรรวมล่ะครับพี่ปัด
50:05อืม อ้าว
50:10จะไปไหนคะ
50:11รื่องจากแล้วเหลือสดิจะยกห้
50:13องนี้ให้ฉันแล้วใช่ไหม
50:18ถ้าฉันยกห้องนี้ให้เธอลำห
50:19ยุดความบ้าของเธอได้ก็เอาไป
50:20เลยนะ
50:22แต่อย่างนี้ว่าฉันกลัวนะ
50:25ผู้หญิงอย่างเธอเนี่ยทำให้ฉั
50:27นรู้สึกได้อย่างเดียวคือสะ
50:28อิสเยียน
51:00คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรให้เบอร
51:03์สัตว์ได้ได้หรือครับ
51:06ก็ความหายันหน้าไงคะ
51:11อืม งั้น นั้น เอาเป็น...ต мамаไหนอะไร
51:17ดีครับ
51:18ห новыеคุณวิเธียนค่ะ ฉันก็ทำ
51:20ได้แค่ต攘แหน่งเดียวทั้นแล้
51:21วค่ะ
51:22เจ้าของบริและค่ะ
51:25อืม แล้วคุณรู้เหรอครับ ว่า
51:28เจ้าของบริและเขาต้องทำ ietsกัน
51:30pro
51:31รู้สิคะ
51:33นั้นก็ดีครับยังวันนี้เรามา
51:36เป็นเจ้าของบริและกัน
52:05โอเค
52:09อย่างนี้นะคะ
52:10อีกหน่อยมันไม่เข้ามาเยอะท่อง
52:11วิ
52:11ห้องคุณแม่รักบริษัททั้
52:12งบริษัทเหรอคะ
52:14พูดอย่างคนนี้นะคะ
52:16สันดาวมันทานชัดชัดนะ
52:38totalmente hotel
52:40เพราะเอ้องแค่แก courses
Comments