Gazze’de Bir Babanın Bitmeyen Nöbeti: “Evin Altında Şehit Varken Nasıl Uyuyayım?”

MİRAT HABER SERVİSİ
Siz değerli okuyucularımızdan ricamız; lütfen Gazze’den gelen bu haberler ne bizim ne de sizin vicdanınızda sıradanlaşmasın…

Çünkü ekranlara düşen her görüntünün arkasında parçalanmış hayatlar, yarım kalmış sofralar, yetim kalmış çocuklar ve tarifsiz acılar var…

Ateşkes söylemlerine rağmen İsrail, hunharca ve canice saldırılarını sürdürmeye devam ediyor. Özellikle çocukları hedef alan bombardımanlar, artık sadece bir savaşın değil, insanlığın vicdanını yaralayan büyük bir trajedinin adı haline geldi.

Şimdi bir an durup Mahmud Hılle’nin yerine kendimizi koyalım…

Bir sabah ya da bir gece…
İçinde annenizin, babanızın, eşinizin, çocuklarınızın, kardeşlerinizin bulunduğu aile apartmanı bombalanıyor…
Ve siz hayatta kaldığınız için sevinemeden, günlerce, aylarca, hatta yıllarca enkaz altında kalan yakınlarınızın naaşlarına ulaşmaya çalışıyorsunuz…

Dile kolay…
Tam 24 aile mensubu hâlâ enkaz altında…

Üstelik onları çıkaracak iş makineleri yok…
Elektrik yok…
Güvenlik yok…
Ama bir babanın, bir evladın, bir kardeşin yüreğinde dinmeyen bir sızı var…

Mahmud Hılle’nin “Evin altında şehit varken nasıl uyuyayım?” sözü aslında Gazze’deki binlerce insanın ortak feryadı…

Bizler bu acıları sadece birkaç saniyelik haber başlıkları olarak görürsek, işte o zaman insanlığımızdan bir şeyler eksilmeye başlar…

Gazze’de insanlar sadece hayatta kalmaya değil; sevdiklerini toprağa verebilmek için  bile mücadele ediyor…

Ve son söz;

Mahmud Hılle ve onun gibi Müslüman kardeşlerimizin  çektiği o büyük acıları bizler de yüreğimizde hissetmiyorsak eğer, şu hadisi Şerifi hatırlatmaya değer:

“Müminler birbirlerini sevmede, birbirlerine merhamet etmede ve birbirlerini korumada bir vücut gibidir. Vücudun bir organı rahatsız olduğunda, diğer organlar da uykusuzluk ve ateşle onun acısını paylaşır.” (Sahih-i Buhari ve Sahih-i Müslim)