- 1 hour ago
Cím: Love You Teacher (Szeretlek, tanár úr)
Thaiföldi 10 részes sorozat, magyar felirattal.
Rövid leírás: Szerelemespárt alkotó tanárbácsik közül csak az egyikük szereti a gyerekeket, de ő egy baleset miatt agyilag újra hétéves lesz, így kedvesének otthon és az iskolában is meggyűlik a baja a gyerekekkel.
Felirat: vajandi ( http://vajandisub.wordpress.com )
Thaiföldi 10 részes sorozat, magyar felirattal.
Rövid leírás: Szerelemespárt alkotó tanárbácsik közül csak az egyikük szereti a gyerekeket, de ő egy baleset miatt agyilag újra hétéves lesz, így kedvesének otthon és az iskolában is meggyűlik a baja a gyerekekkel.
Felirat: vajandi ( http://vajandisub.wordpress.com )
Category
📺
TVTranscript
00:00ซีรีย์เรื่องนี้มีเนื้อหา
00:01และตัวละครที่สมมดขึ้น
00:03โดยอากอินจากข้อมูลของผู้
00:04ป่วยโรคสิมเศรว
00:05ในสถานการณ์จริง ผู้ที่มีอ
00:07าการเกี่ยวกับโรคนี้
00:08อาจมีอาการหรือพฤติกรรม
00:10ในรูปแบบอื่นๆด้วย
00:11สอบถามเพิ่มเติมเติมเกี่ยวกั
00:13บโรคสิมเศรว
00:13และสามารถปรึกษาจิตแพทย
00:15์ผู้เชียวชาญได้ที
00:16สายโน่นกรมสุขภาพจิต โท
00:171 3 2 3
00:19กลุ่มผู้ที่มีอาการเกี่ยวกับ
00:20โรคสื่มเศร้า
00:21หรือมีพิตกรรมใกล้เขีย
00:22ง
00:22ควรรับชมกับคนใกล้ชิด
00:25กูหูก่อนเรื่องเหมือน่ะใช่ไหม
00:30ขอโทษนะที่บอกกุ่นว่ากูไม
00:33่ได้เป็นอะไร
00:33กูไม่กูมีอะไรอยากให้มึงช่วยว
00:37่ะ
00:43กันว่าที่อยู่ข้างเฉินในวั
00:46นที อ่อนละ
00:47ยังฝันที่ตรงหน้าฉันมากต
00:51ัว
00:51ถ้าคือที่ทำฟาที่ผลงแกป้
00:54องกับกูนะ
00:55ไม่มีว่าจะเกิดไงขึ้น
00:57กูจะอยู่ข้างมา Servo
01:02ผมเคยได้ยินว่า
01:04คนเป็นแฟนกัน
01:06มากจะได้รู้จักกันและกันมาก
01:07ขึ้น
01:08ก็ตอนออกเดินทางไปไหนด้วยกัน
01:11และนี่ก็คือการออกเดินทางไปด้
01:13วยกันครั้งแรกของพวกเรา
01:19และมันก็เป็นอย่างที่เขาว่า
01:20จริงจริง
01:22กูห่วงไม่ใช่ไหมว่าเฮียวต
01:24ัวเมื่อกี้
01:24ไปเงี้ย หลงเลย
01:26กูจับพวกมาทันยังมา 6 ชั่วโ
01:27มง
01:28จนตูดกูเนี่ยมันจะล้าไปหน
01:29่วแล้ว
01:30กูมึ่นแล้วกูมาลืมเหลือเว้
01:32ย
01:41ขอบคุณครับ
01:43โอ้โห มึ่ง
01:50กอนนี้เราอยู่โคลทางกันที่จะไปเลย
01:52ดูดิ
01:55กูปักหมุดปิดที่ว่า
01:57นี่ย่ะ กูว่าแล้ว
02:00เออ กูผิดเองที่ขับรถเองก็
02:03ไม่ได้
02:05ผิดเองแค่ดูแมปอย่างดูผิ
02:08ดเลย
02:11ошиб Quanted
02:14ทั้งทั้งที่เราครบกันมาตั้งนา
02:17ศขณะนี้
02:18ก็ยังมีมุมให้ได้ประหลาด
02:19ใจนрал
02:21โซล่าเขาอ่อนไหวที่ผมคิด
02:24ผมก็คงต้องเจ็นเย็น
02:25และพยายามเข้าใจเขาให้มากขึ้
02:27นกว่านี้
02:31เดี๋ยวเพราะที่นี่คือหนึ่ง
02:32ก่อน
02:33แล้วพวกนึกค่อยว่ากัน
02:46สวะ
02:47มันเป็นไรวะ
02:50อะไร
02:50รายนี่
02:52ตรงไปแรกมันดี ตัวมา
03:05รุง
03:09สั้นเหรอ
03:12ผมอยู่นี่นี่ไง
03:18เราไม่กลัวทุกแกใช่ไหม
03:19ไอ้ ไปละรู้ไม่ดี
03:21ไปซิไหม
03:22ไป
03:22ไป
03:24อ้าาาาา...
03:30ตั้งมาว่าความรัก
03:43อาจทำไมร้องหายบ้างเวลา
03:46ปล่าเป็นเธอ ที่ยอมและรักอย
03:50่างนี้
03:53คือหัวที่ได้คิดเคียนเรื่อง
03:55เรา
03:56ก็ได้ไม่มีให้ข้าเธอ
03:59ไม่มีวันปล่อยเหมือนเธอไปหน้
04:02า
04:05จะโคตรไปตั้งตามเรื่องเรา
04:08แม้จะเรื่องล่าๆ สักแค่ไหน
04:12ฉันใจยืนข้างเธอ
04:15ไม่เห็นไป
04:45แต่คือเขาขายบ้านหลังนั้นไป
04:47แล้ว
04:48เหมือนจะมีปัญหาเรื่องเงินนะ
04:51แต่อยากพรุ่งทอค่ะพ่อคุณ
04:52เพราะฉันมีข่าวดี
04:55คือฉันไปเจอบ้านใหม่เขามาแล้
04:57ว
04:57เป็นส่วนผลละไม้
04:59แล้วก็เหมือนพ่อเขาจะกลายไปเป็
05:01นชาวส่วนแล้วด้วย
05:02เดี๋ยวนะพี่
05:04แต่พ่อเขาเคยเป็นเจ้าของโรง
05:06งานผลิดของเล่น
05:08แล้วไงไปเป็นคนส่วนได้
05:10คุณกูก็ไม่รู้เหมือนกันวะ
05:12พวกมึงลองไปเช ок แล้วกัน
05:13เดี๋ยวกูส่มเอาเอา тогда
05:15ฉันส่มเลยล่ะ
05:25ซ้อมได้ทุกอย่างจริงๆเลยนะคร
05:27ับน่าคุณสรรัน
05:28ถ้ามัยเคยบอกว่าเป็นนักโทร
05:29กินมาจากง 구문เทพ
05:30ไม่คิดว่าเป็นชาวบ้านทั่ว
05:31ไฟเลยนะครับนี่
05:33แต่กูก็ซ้อมไม่ได้ทุกอย่าง
05:35หรอกนะ
05:40พี่เองบอกว่ามันเปิดเปิดปิด
05:42เองเนี่ย
05:42ในที่ตั้งเวลามันเสีย ผมต้องซ
05:44ื้อใหม่แล้วล่ะ
05:45เดี๋ยวผมจะโทรสั่งจากกุงเท่
05:47งให้เลยครับนะ
05:49สาราน มีคนจากกุงเท่งหามึงว
05:51่ะ
05:52เฮ้ยเดี๋ยวนี้เขาส่งขอบกั
05:54นไวเนอะ
06:06เฮ้ยเดี๋ยวนะ
06:07เฮ้ยเดี๋ยวายามันเติดหรือเช
06:11ื้อ
06:35อ้า...ลุ่ง
06:37จุดก้อน
06:39เข้าให้
06:42ลุ่งหยุดก้อน
06:44ลุ่ง...
06:45ลุ่ง...
06:45พอยึงก้อน
06:54โอ้โห ไม่ไง
06:59สันลูกพ่อ
07:07เออ กระโทษนะครับ ประเกีย์ที่ว
07:08ิ่งนี่
07:09นึกว่าเป็นเจ้านี่
07:21คุณพ่ออยู่ที่เนี่ยครับ
07:23เป็นไงมาไงถึงมาอยู่ที่เนี่ย
07:25ก็...
07:32ไปไปไปไป
07:33โอ้ย...ไม่ต้องสนใจเขา
07:35เขาอยู่มานานแล้วครับเนี้ย
07:47ลุ่ง...
07:52จริง...
07:56สัน...
07:57ห้อ...
07:59ห้อ...
08:06พ่อครับ แม่อยู่ไหนอ่ะ
08:11อะไรนะ
08:13ผมถามแม่อยู่ไหนเอ๊ะครับ
08:16คือ ผมมีเรื่องที่ต้องบอกของพ่
08:19อ
08:27ฟังแล้วอาจจะดูแฟนตาซีน
08:28ิดหนึ่งนะครับ
08:30แต่นี่คือเรื่องจริงที่พวกผมเจ
08:32ินอยู่
08:44สัน
08:50สันจริงๆใช่มั้ยลูก
08:52ครับ
08:54สันอยากเจอแม่ใช่มั้ย
08:56อยากครับ
09:00สันจำได้ไหมว่าครั้งสุดท้
09:01ายที่เจอแม่ก็ตอนไหนอ่ะ
09:09ผมทำได้ว่า
09:11แม่เพราะเลือกงานครับ
09:15ตอนนั้นกำลังจะกลับบานดึง
09:16กัน
09:18มั้ยแม่ก็พูดกับผมว่า
09:20การมีลูกอ่ะ
09:22มันทำให้แม่สูตรเสียทุกส
09:23ิทุกอย่างไป
09:27นั่นคือทั้งหมดที่สันจำได้
09:30หรอ
09:31จำอะไรได้อีกป่ะ
09:34เป็นไรอ่ะปวดหัวหรอ
09:43เดี๋ยวพ่อไปเอายามาให้นะ
09:45แปลกหนึ่งนะ
09:46แปลกหนึ่ง
09:46ไหวไหมเนี่ยเรา
09:55โอเคไหม
09:57ผม
09:58อันนี้ไม่รู้ว่าลู
10:07พ่อ
10:08พ่อ
10:10ทำอะไรครับเนี่ย
10:10ก็หมีดิว่า ถามได้
10:12หมี เออ
10:13หมีอะไรพ่อ
10:14พ่อ
10:15ทำอะไรอ่ะ
10:17นี่จำให้เราปิดชอปป่ะ
10:19คนที่จนจนพ่อ
10:20เราปิดชอปไม่ไหวหรอก
10:21อ๊ย
10:22อ๋อ
10:25สัน
10:26โอเคไม่นี่ยกเจ็บตรงไหนหรื
10:27อเปล่า
10:30กูไม่เจ็บ แต่พ่อหัวไม่เจ็บ
10:33แน่
10:34สวะ
10:37สวะ
10:41โอ้ย แกขนาดนี้ยังฟิชน์
10:43อยู่เลย
10:48เฮ้ย
10:48เฮ้ย
10:50เฮ้ย
10:59เฮ้ย
11:01จะเหนี่ยวไปนึงเมื่อไร
11:23เฮ้ย
11:26ผมยังไม่รู้ตัวเองด้วยสำหร
11:27ับ
11:30โอ้ว ผมจะมาคุยเลยกับพ่อ
11:35ผมก็ไม่อยากจะหนีปัญหาแล้ว
11:42นี่สุดใหม่
11:44ที่พ่อส่งให้คุณป่านี้
11:50อ่า เหมือนแล้วนะพ่อ
11:53แล้วผมก็เข้าใจนะ
11:55พี่พ่อสิทย์จริงผมไป
12:00ผมแค่
12:02จะมาขอโทษ
12:07ขอโทษ
12:09ที่เป็นต้นเหตุ
12:11ที่ทำให้แม่ต้องแต่สินใจทำอะไร
12:12อย่างนั้นไป
12:23ไป
12:24เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวผมไป
12:36สันมากับพ่อได้ไหม
12:56อันนี้เป็นของบางอย่าง
12:58ของแม่ที่พ่อยังเก็บเอาไว
12:59้อยู่
13:02คือตอนแรกตั้งใจว่า
13:04เก็บไว้ให้สันนั้นแหละ
13:06แต่สักวันเราได้
13:08เจอกันอีกครั้ง
13:20ที่จะให้คือมีแค่นี้ใช่ไหมคร
13:22ับ
13:23กลับนะ
13:25สัน
13:25ที่ลูกคิดว่าตัวเองเป็นต
13:31้นเหตุที่ให้แม่ทำแบบนั้น
13:34พ่อไม่เห็นด้วยนะ
13:39โอเค
13:40พ่อรู้ว่าพ่อไม่มีสิทธี
13:42จะมาเป็นความคิดของสันเหรอ
13:46แต่พ่อยินยันได้เลยว่า
13:49สันไม่ใช้ต้นเหตุ
13:54แล้วถ้าสันมาถามหาต้นเหตุ
13:56ว่าทำไมแม่เขาตัดสินใจแบ
13:59บนั้นอ่ะ
14:04ก็ประพ่อเองแหละ
14:13โซล่า
14:15หนูคิดว่าสัตวไหนต้องการก
14:18ารดูแลเป็นพิเศษจ้ะ
14:25โซล่า
14:26อย่ากการการดูแลเป็นพิเศษไหม
14:35ผมรู้ครับว่ายุคนี้มัน commercials ค่อง
14:38เล่น
14:39fate
14:53- ขูปานี้?
15:02คุณพ่อ
15:03คุณพ่อ
15:03คุณพ่อ
15:04คุณพ่อ
15:04คุณพ่อ
15:06คุณพ่อ
15:06จริงๆ
15:08ขอบคุณครับ
15:12จ้ะ จ้ะ
15:14ตอบแม่หน่อยได้ไหม
15:16ทำไมถือแค่ที่ถือเองไม่ได้
15:19คุณ คุณ
15:24เกิดอะไรขึ้นนะครับ
15:25ก็ดูเอาเองแล้วพัน
15:32สัน
15:35สันไปนั่งเล่นก่อนไหม
15:37แต่
15:37ไม่เป็นไรนะ
15:45คุณไปนั่งพักก่อนไหม
15:47เดี๋ยวว่าผมจัดการตรงนี้เ
15:48อง
15:49ตั้งแต่แม่เขาหลากคลอด
16:14รายการของแม่ก็ถูกยกเลิก
16:18แม่ก็คงอยากกลับไปมีตัวต
16:19นอีกครั้ง
16:21เฮ้าพี่เท้า
16:23หมุนแขน
16:25แต่ก็เหมือนโอกาสนั้น
16:26มันก็ค่อยๆเรือนลางลงไปเรื่อย
16:29ๆ
16:29อีกคนที่พ่อเห็นใจไม่ต่างก
16:34ัน
16:35ก็คือลูกเอง
16:39โตรร่าไม่เป็นไร
16:41เพรอโตรร่า
16:42ปกป้องก็เองได้
16:57เย้
16:58เอ้ย
17:05แล้วพ่อก็ดินหลัวหาทางให้
17:07แม่เงาได้กลับไปคว salsa
17:10พ่อหวังให้แม่เขาได้กลับ
17:11มาทำรายการต่อ
17:13ได้เติมความภาพฤุมจัยให้ก
17:15ลับคืนมา
17:16spectrum
17:18ครอบคนของเราจะได้กลับมาเมื่อคว
17:20ามหสุขการอีกครั้ง
17:22แต่ผลลับ arisต้องชอบตัว собой
17:24ากลับมาได้เป็นอย่างที่พ่อหว
17:25ังไว้
17:27คุณ rhoi gambar เหริบชอบ ครับ
17:30logosum
17:30แต่ทุกคนอาเห็ดชอบด้วย
17:32แต่หลักจากที่คุณถึดกันไป
17:34ตอนนี้มันต่felยะ although ต่างกำต่
17:36างวาหลาก he has glorified
17:37และptyดเวลา
17:39มันก็เปลี่ยนแปลงไป
17:42ไม่รถ будетеelle
17:44ไม่เป็นไรนะคุณ
17:48เดี๋ยวเราคิด ideas go to Wha..
17:49เซนิบเขาใหม่ก็ได้นะ
17:51คุณเคยคิดได้
17:52ผมปั่นใจว่าคุณก็คิดได้อ
17:53ีกแล้ว
17:53- ใช่ไหมสัน?
17:56- ใช่ครับ แม่ทำได้
17:58- นะ
18:04เดี๋ยวผมขอรับสายดีกว่านะ
18:05ครับ
18:05- ครับ
18:10ขอใจครับ
18:47- ครับ
18:54- ครับ
18:57- จริงๆ
18:59- วันนั้นผมก็อยู่ในเหตุการณ์
19:02ด้วย
19:02- แต่ก็ทำไมแค่น้องกลาง
19:06- มันน่าจะเป็นความเจ็บปวดส
19:08ำหรับสันเหรอ
19:10- แต่สำหรับพ่อแล้วว่าคว
19:14ามเจ็บปวดนั้น
19:15- มันไม่ได้จบที่วันนั้น
19:23- เราก็เถอะกันกันกันกันก็
19:37อยู่แค่นไกล
19:37- ซัลก็ไม่ได้สติตรกลับมา
19:39เลย
19:39- ถึงหมอจะบอกว่าซัลพ้นขี
19:44ดอันตรายแล้ว
19:46- แต่เขาก็ไม่รู้เลยว่าซัลจะตื่
19:49นขึ้นใหม่อีกครั้งเมื่อไหร
19:50่
19:53ครูปราณีเองก็เป็นห่วงซั
19:55นมาก
19:56ถึงได้มาเยี่ยมซันบ่อยๆ
20:01และแล้วปฏิหารก็เกิดขึ้น
20:05ค่อนไหนคะ
20:07ผมไม่ได้ชื่อซัน
20:11ผมชื่อโซลาร์ดังหาก
20:13โซลาร์แบบว่าแสงอาทิตย
20:14์ที่สดใส
20:16ที่พอจะไม่เฮียวย้าขอใจของ
20:18ทุกคน
20:18โซลาร์ดนี่
20:19นี่ทำอะไรไม่ได้เลยหรอลูก
20:22เดี๋ยวปฏิใครอ่ะ
20:24เดี๋ยวปฏิแม่ของผมเอง
20:55พ่อขอโทษที่ทิ้งสั่นไป
20:59แล้วก็ไม่บอกใครสะคน
21:04มีเรียนค่า
21:05จดหมายเฉบับแรกเฉบับนั้น
21:08กับเงินก้อนนี้จากการขายบรร
21:12ิษัทได้
21:15จริงๆน่ะพ่อเข็นอีกหลาย
21:15เฉบับเลยแหละ
21:17แต่ว่า
21:19พ่อไม่กล้าสง
21:22เพราะว่าทุกครั้ง
21:25ที่พ่อนักจิงวันนั้น
21:27ที่สั้นตื่นมากล้าเป็นอีกคน
21:29หนึ่ง
21:29มันเป็นการตกย้ำพ่อว่า
21:35รูปของเรา
21:38อยากจะหนี
21:44ใครมันจะอยากอยู่กับพ่อแย่แ
21:46ย่แบบนี้วะ
22:05พ่อตังศัก
22:07ที่เป็นต้นเหตุทำให้แม่ตัด
22:08สินใจทำแบบนอนลงไป
22:10พ่อทำไม
22:22ก็ดีให้แบบนี้
22:25ระวันที่สำหรับ
22:25พ่อโทธ
22:39อาตศักษมีกับ
22:40มันเป็นไม่ใช่ความปิดพ่อห
22:41รอกนะ
22:44แต่มันก็ไม่ใช่ความปิดตรง
22:46สั้นเหมือนกันไง
23:07สู่แล้ว
23:11ข้างหลังรู้
23:17คุณแจอะไรเหรอพ่อ
23:19คุณแจกลองของเล่นนะ
23:22แต่พ่อไม่รู้ว่าแม่เขาติด
23:24ไว้ทำไมนะ
24:01หลายปีมานี้เป็นช่วงเวลาที่
24:04แย่ที่สุดของแม่
24:12แม่ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรข
24:15ึ้นกับแม่กันแน่
24:19แม่รู้สึกว่าตัวเองเหมือน
24:22คนไม่มีค่า
24:25มันแย่ถึงขนาดที่แอ้ไม่
24:29รู้แล้วด้วยซ้ำ
24:31ว่าแม่เป็นใครกันแน่
24:35เหมือนกับแม่
24:37ไม่ใช่ตัวแม่เองอีกต่อไปแล
24:39้ว
24:42ถึงแม่จะพยายามกลับมาเป็นแ
24:44ม่อีกครั้ง
24:47แต่มันก็ยังยากเกินไป
24:50แม่รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน
24:54ชนแม่ทนแทบไม่ไหวแล้ว
24:57แม่จะกลับไปทำงานใช่ไหมครับ
25:06คงไม่แล้วล่ะ
25:09เพราะว่าการมีลูก
25:11มันทำให้แม่สูตรเสียทุกส
25:13ิ่งทุกอย่างไป
25:32ไม่ใช่
25:34ฉัน
25:36แม่ขอโทษ
25:40แม่ไม่ได้ตั้งใจจะหมายความว่
25:41าอย่างนั้น
25:54น้องสันครับ
25:57แม่เขาฝากเรามาบอกสันนะ
26:00ว่าแม่ขอโทษ
26:02แม่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้
26:04น
26:07ต่อไป
26:09แม่จะละมัดระหว่างคำพูดมา
26:11กกว่านี้
26:15อย่ากโกดแม่นะครับ
26:30แต่แม่รู้ดีว่า
26:32แม่มีค่า
26:34ต่อทั้งพ่อ
26:36แล้วก็รูปมากขนาดไหน
26:45ทั้งสองเป็นกำลังใจเดียว
26:49ที่ยังทำให้แม่
26:51อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป
26:59แม่นะ
27:00รักพ่อ
27:03แล้วก็รักสันมากๆนะ
27:07แต่คนที่แม่ลืมรักไปมากที่ส
27:10ุด
27:15ก็คือ
27:19ตัวแม่เย็น
27:49ไม่ต้องหลองค่าเลยนะ
27:51ที่รองผม
28:01สัน
28:04สันเหรอลูก
28:08สันจำเรื่องถึงหมดได้เลยนะพ่อ
28:12แม่เขาไม่ได้ตั้งใจจากพวกเราไป
28:14นะ
28:16เขาทำป้องสันตั้งครับ
28:23อันรู้นะ
28:25พ่อพ่อทำทุกอย่าง
28:29เฮ้ย จะดูแลสัน
28:32ดูแลแม่
28:33อันรู้
28:37แม่
28:38อันรู้
28:40แม่เขาก็รู้มาตลอดด้วย
28:44อันรู้
28:45อันรู้
28:49ชีวิตให้มีความสุข
28:53เพื่อแม่เขากันหนึ่งนะคะ
29:20วันนี้มาตามหา
29:23อาจใช้เวลาอีกไม่นาน
29:30ให้เช้าวันนี้มีแสงตะวัน
29:34ทุกเรื่องราวจะผ่านผลไป
29:38แม่สุขหรือจะทุกไม่เป็นไร
29:46จากคอยวัดฟันในเช้าววันให
29:49ม่
29:50อาจมีไม่เป็นดังใจ
29:53ในทุกครั้ง
29:55แสนอาธิตย์จะพา
30:01เราผ่านไป
30:02ทุกครั้ง
30:05ไป
30:31ซันเขาหลับยาวเลยหรือครับ
30:33ขอบคุณ์ข้า
30:39อ่ะ นี่น่ะ มาปรางจากสวน เอาไป
30:44บนนี้เลย เคื่อเพื่อนเพื่อนที่ตรงเท
30:46พด้วย
30:47ขอบคุณมากเพราะ แต่ผมไม่ได้เต
30:50รียมอะไรมาให้เลย
30:51โอ้ย ไม่เป็นไร แค่ช่วยดูแลท
30:53ั้งสันทั้งโซลาร์นี่ก็เยอะมา
30:56กพอแล้วครับ ขอบคุณนะ
31:01โซลาร์ตั้งหากครับ ที่มันฝ่
31:04ายดูแลผมอ่ะ ถ้าไม่ได้โซลาร์
31:07เนี่ย ก็ไม่รู้ว่าชีวิตตอน
31:09นี้ผมจะเป็นยังไงครับ
31:15เดี๋ยวก็ อ่ะ
31:21จดหมายอะไรอีกเนี่ยคุณพ่อ ไม่
31:22ใช่จดหมาย มันคือเลสที่เที่ยว
31:26เราก็มีร้านดี ๆ เดี๋ยวแยะเลย
31:28ขอบคุณแม่นะครับ เที่ยวไว้
31:30สะดวกนะครับ
31:33คุณพ่อครับ
31:37คือ ถ้าคุณพ่อสะดวกเลยครับ
31:41แวะไปเยี่ยมพวกเราพี่ปุงเทพบ้
31:43างนะครับ
31:46ได้ครับ
31:58คุณพ่อครับ
31:58คุณพ่อครับ
32:19มาแอดทำอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย
32:25กูแค่ออกมาสู่รักการณ์เฉยเฉ
32:26ย
32:30มึง
32:32มึงกูต้องแปลกแปลกไป
32:36แปลกแปลก
32:39แปลกเหรอวะ
32:41กูเล่นได้ไม่ค่องเหมือนมาก่อน
32:42แล้วอ่ะ
32:44แบบไม่เหมือนตอนที่ต้องสันเล
32:47่นอ่ะ
32:49ก็คงเป็นเพราะ
32:51มึงก็คือมึง
32:54สันก็เป็นสันแหละมั้ง
33:07คือว่า
33:09น้องสันเขาคงเข้าใจแล้วแล้
33:10ว
33:12เมื่อไม่คนกดทับความเจ็บปวด
33:13เอาไว้
33:15แล้วส่างกูขึ้นมา
33:18ก็ให้ลืมอดีจะเจ็บปวดไป
33:21พอสันเขาจำเรื่องทุกอย่างได้
33:24แล้วก็ยอมรับเรื่องทั้งหมดที่
33:25มันเกิดขึ้น
33:30กูรู้สึกได้นะ
33:33ว่าน้องขอได้ปวดล็อกแล้ว
33:39น้องเขา
33:42หายดีแล้วอ่ะ
33:46ถ้าสันหายดีแล้ว
33:49แล้วมึงก็เป็นตัวตรที่น้
33:51องสร้างขึ้นมา
33:52แล้วถ้ามันไม่กลับไปเป็นสั
33:55น
33:58น้องเขาหายไปไหนว่ะ
34:11เหมือนว่าน้องสันเขา
34:13จะกลับเขาไปอยู่ในใจกู
34:16แล้วก็หลับไปลึกมาก
34:19เหมือนเขาเลือกที่จะปล่อยให้กู
34:22ได้ใช้ชีวิตต่อไปหลังจากน
34:23ี้
34:25แล้วทำไมสันถึงทำอย่างกันว่
34:27ะ
34:29คงอยากให้พวกเราได้อยู่ในกันมั
34:31น
34:38มึงกำลังจะบอกว่า
34:40กูกับน้องสัน
34:44ไม่ต้องสลับล่างกันวันเว็
34:45นวันแล้ว
34:48สันเขา อยากให้กูอยู่กับมึงท
34:51ุกวันเลย
34:53เด็กนี่ รู้มากทุกทีเลยเนี่ย
35:12หลังจากที่ทุกอย่างที่คลาย
35:16โซลาเขาก็ดูมีความสุขมากข
35:18ึ้น
35:21ไม่ได้มีอะไรติกทั้งข้าใจเขา
35:22อีกต่อไปแล้ว
35:29ก็ได้นะครับ
35:37แล้วก็ผมไม่ใช่แค้โซลาคนเดีย
35:38วด้วยที่เปลี่ยนไป
35:40แก่งเหมือนกันที่เรา ทางแล้วม
35:42ันไม่ซ้อมเป็น
35:44มีอะไรช่วนไปครับ
35:46น้าครับ มกตินะกวาดก่อนถู
35:48หรอถูก่อนกวานะครับ
35:55แต่บางอย่าง มันก็ไม่เคยเปลี่ย
35:58นไปเลย
35:59ที่สุดท้าย
36:36บ๊ายบายครับ
36:37บ๊ายบายครับ
36:59บ๊ายบายครับ
36:59บ๊ายบายครับ
37:22บ Durham
37:23ง plague
37:24บ๊ายบายรอ
37:34เฮ้
37:35เฮ้
37:35เฮ้
37:37เดี๋ยวนะ
37:39แล้ว...นี่มึงไม่ได้อาบน้ำ
37:41แล้วมึงเข้ามาทำไมเนี่ย
37:43โปรด
37:52แอบมาเขียนโปรดการ์ต
37:54จะส่งให้มึงเนี่ย
37:55เฮ้
37:57อูก็มันจะเขียนโปรดการ์ต
38:00อู
38:05แล้ว...จะเขียนว่าอะไร
38:08เกอ...
38:11จะเขียนโปรดการ์ต
38:14ที่มูกสามารถปวดหลอกปมใจ
38:15ใจตัวยังได้
38:18แค่นั้นแหละ
38:19แล้วมึงไง
38:22จะเขียนอะไรให้กู
38:26อูกแค่อยากจะเขียนบอกว่า
38:30ไม่ว่าพวกเราจะผ่านเรื่องเราありมากมา
38:32มากมายแค่นั้น
38:33ยังไงก็จะมีเรื่องเราใหม่ไหมข
38:36้ามมา
38:37ให้เราได้เหลือรู้กันมากขึ้น
38:38ในให้กูได้รู้จักตรงมากขึ
38:41้น
38:42และถ้าไม่มึง اproduct
38:48กูก็ไม่รู้เหมือนกันนะ
38:50ก็จะถuyorsunยังชีวิตอยู่อย่างไร
38:56ขอบคุณหนึ่งมากนะ
39:02ขอบคุณหนึ่งมากอย่างนี้
39:11ไป จะอาบน้ำแล้ว
39:15แต่มึงก็หรอกพูดว่ามึงจะอ
39:17าบน้ำอีก
39:18หาวังนี้เนี่ยกูจะยืนคุม
39:21มึงเอง
39:22หูวินไหนมาเองล่ะ
39:28ได้ยืนคุมอย่างเดียวให้ได้แล
39:31้ว
40:05เป็นพอจะแค่ยืนคุมอย่างเดี
40:07ยว
40:08เปลี่ยนใจแล้ว
40:16แล้วมันก็คงจะจริง
40:18อย่างที่โซล่าเขาบอก
40:21ยังไงพวกเราก็ยังจะมีเรื่องร
40:23าวใหม่ๆ
40:24ให้ได้เรียนรู้
40:26และได้รู้จักกันมากขึ้นเรื่
40:27อยๆ
40:30ขอแค่พวกเราไม่หนีมัน
40:33และจับมือไปด้วยกัน
40:35ก็พอแล้ว
40:38รักเธอจะรักเธอต่อไปนั้นๆ
40:42แค่พีดจักทุกวันมันเสี
40:44ยงอากาศ
40:46ไม่มันอาจรู้เธอจะเมื่อตา
40:49แต่ว่าฉันขาดเธอคงไม่ได้
40:52มันฝนจะไม่ไหว
40:54รักเราอย่างต้องเป็นกูต่างเวล
40:57า
40:58ขอเพียงให้เธอที่ยังคืนค้
41:01องฉัน
41:02น้องไม่ว่าอาจจะเปลี่ยนพัน
41:07แต่ฉันเชื้นเพราะเธออิ่นร
41:10ัก
41:16HAPPY BIRTHDAY TO YOU
41:21หรือว่า...
41:24ถ้าซันมาทันเล
41:26มันจะทำอะไรอย่างแรกมะ
41:27ขอบคุณมีมากนะ
41:30พี่พากูกับซัน
41:31มาเที่ยวทะเลตามสัญญา
41:33อยากเล่นน้ำ
41:34ฉันกับมึง
41:35แล้วก็ซันเหรอมะ
41:37เฮ้ย...
41:38สว้า...
41:40คุณโซลาจะขอคุณโฮแม็กแ
41:42บบมาแล้ว
41:48ขอบคุณโซลา
41:48รักเธอ...
41:49จะรักเธอ...
41:50ต่อไปนั้น...
41:51นั้น...
41:52ข้ามีเธอทุกวัน...
41:55มันเสียงแห่งกัน
41:56แล้วมัน...
41:57อาจรู้...
41:59จะทำไมต้า...
42:00แต่ฉันขาดเธอ...
42:01คุณไม่ได้...
42:02มันคุณจะไม่ไหวน
42:04เพราะเรา...
42:08ขอบคิดให้เธอทีกันข้าฉั
42:12น...
42:14ไม่ว่าอาการสักเป็นภัย...
42:17แต่ฉันเจอ...
42:19เราจะอีกดัน...