00:00Series of this,
00:01Is this really possible?
00:15Hey!
00:16Do you know what he says about?
00:27B-I-C-H-I-C-H-I-C-H-I-C-H-I-C-H-I-C-H-I
00:32-C-H-I-C-H-I-C-H-I-C-H-I-C-H-I-C-H-I-C-H
00:32-I-C-H-I-C-H-I-C-H-I-C-H-I-C-H.
00:32I need to see what he's doing about.
00:34I want to know what he said.
00:36I want to help him.
00:36I can help you.
00:47I'm going to ask you.
00:55I don't think it's going to happen.
00:56I'm going to be here.
01:01I've never heard of you.
01:02I think that you are the fans.
01:05You can learn more about the others.
01:08You can go to the other side.
01:11This is the way you go to the other side.
01:19It's what they say.
01:22I'm going to leave you here.
01:24I'm going to leave you here.
01:26I'm going to leave you here.
01:27I'm going to leave you here.
01:29I'm going to leave you here.
01:30I'm going to leave you here.
01:47Oh.
01:48I'm going to leave you here.
01:51I'm going to leave you here.
01:52Look mom.
01:55I'm going to leave you here.
01:56I'm going to leave you here.
01:57I said...
01:58This is my question.
02:00I told you.
02:00I'm not going to leave you here.
02:02I can't get the car out.
02:05It's just the car out.
02:07I'm just watching the map.
02:11Ohhhh...
02:12I don't have the map like that.
02:15Every time we're in the car,
02:18we still have the idea of the solar system.
02:21The solar system is so good.
02:24I am still feeling it,
02:25and I try to understand it more.
02:41Oh
03:01Oh
03:02Oh
03:03Oh
03:04Oh
03:06Oh
15:44You.
15:45You.
15:45You.
18:14Attack her.
18:42Attack her.
18:51Go on.
18:53See?
18:58Chring-chring,วันนั้นผมก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย
19:06.แต่ก็จำนิดแค่นั่งกลาง,มันน่าจะเป็นความเจ็บโปรดสำหรับสัญหรอ?
19:20แต่สำหรับพ่อแล้วความเจ็บโปรดนั้นมันไม่ได้จบที่บันนั้น
19:35.หลังจากเหตุการณ์นั้น
19:37,ซ่อนก็ไม่ได้สติกลับมาเลย.
19:47ถึงหมอจะบอกว่าซันพ้นขีดอันตลายแล้ว.แต่เขาก็ไม่รู้เลยว่าซันจะตื่นขึ้นใหม่อีกครั้งเมื่อไหร่
19:53.หลีลอยเดินย่ำเท้าอย่างภูมิใจเข้าไปแล้วค่ะ.ครูปราณีเองก็เป็นห่วงซันมาก
19:56,ถึงได้ไม่เยี่ยมซันบ่อยๆ.และแล้วปฏิหารก็เกิดขึ้น.
20:04ซันไหนคะ?ผมไม่ได้ชื่อซัน
20:11.ผมชื่อโซลาร์ทางหาก
20:14.โซลาร์เป็นว่าแสงอาทิตย์ที่สนใส
20:18.ที่พอจะไปเยี่ยมยาก่อนใจของทุกคน.หนูกับอะไรไม่ได้เลยเหรอลูก
20:21?แล้วป้าคือใครอ่ะ?ไม่ป้าคือแม้ของผมเอง.
20:55โซลาร์ทิตย์ที่สนใส.
20:55พ่อขอโทษที่ทิ้งสันไป.แล้วก็ไม่บอกใครสะคน
21:08.มีเพียงแค่...จะใหม่เฉบับแรกเฉบับนั้นอ่ะ
21:11.กับเงินก้อนนี้จากการขายบริษัทได้
21:15.จริงๆน่าก็เข็นอีกหลายเฉบับได้แหละ
21:21.แต่ว่า...พ่อไม่กล้าส่ง.เพราะว่าทุกครั้ง...
21:31ที่พ่อในสิ่งวันนั้น...ที่สั้นตื่นว่าเรากล้าเป็นอีกคนมันอ่ะ
21:32.ว่าเป็นการตกย้ำพ่อว่า...
21:45รูปของเรา...เขาอยากจะมี...ใครมันจะอยากอยู่กับพ่อแย่แย่แบบนี้ด้วย.
22:15พ่อตั้งถัก...
22:35การนี้ได้ตักสินใจกันไป...
22:45มันไม่ใช่ความผิดห้องกัน...แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดห้องสันเหมือนกันกันกัน...
23:11สุดนะ...וסุระ...ขั้งหลังลูก...
23:17What's your name?
23:19I'm your name.
23:20I'm your name.
23:22But I don't know why I'm here.
23:42I'm your name.
24:15Hlายปีมานี้เป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของแม่แม่ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับแม่กันแน่
24:38แม่รู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนไม่มีค่ามันแย่ถึงขนาดที่แม่ไม่รู้แล้วด้วยซ้ำว่าแม่เป็นใครกันแน่เหมือนกับแม่ไม่ใช่ตัวแม่เองอีกต่อไปแล้ว
24:47ถึงแม่จะพยายามกลับมาเป็นแม่อีกครั้งแต่มันก็ยังยากเกินไป
24:57แม่รู้สึกเหนื่อยเหลือเกินชนแม่ทนแทบนี้ไหวแล้วแม่จะก็ไปทำงานใช่ไหมครับ
25:12คงไม่แล้วล่ะเพราะว่าการมีลูกมันทำให้แม่สูนเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป
25:40ไม่ได้ชันแม่ขอโทษแม่ไม่ได้ตั้งใจจะหมายความว่าอย่างนั้น
26:03น้องสันครับแม่เขาฝากเรามาบอกสันนะว่าแม่ขอโทษแม่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
26:10ต่อไปแม่จะละมัดระหว่างคำพูดมากกว่านี้
26:32อย่าโกดแม่นะครับอย่าโกดแม่นะครับแต่แม่รู้ดีว่าแม่มีค่า
26:46ต่อทั้งพ่อแล้วก็ลูกมากขนาดไหนทั้งสองเป็นกำลังใจเดียว
27:00ที่ยังทำให้แม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแม่นะรักพ่อ
27:19แล้วก็รักสั่นมากๆนะแต่คนที่แม่ลืมรักไปมากที่สุดก็คือตัวแม่เอง
27:49ไม่ต้องหลองค่าเลยนะไม่ต้องหลองค่าเลยนะ
28:16นี่รอมีผมสันสันเหรอลูกสันจำเรื่องถึงหมดได้แล้วนะพ่อแม่เขาไม่ได้ตั้งใจจากพวกเราไปนะเขาทำป้องสันตั้งหาก
28:44อันรู้นะเพราะพ่อทำทุกอย่างเพราะจะดูแลสันดูแลแม่อันรู้ถึงแม่เขาก็รู้มาตลอดด้วยเพราะงั้น
29:09เรามาใช้ชีวิตที่มีความสุขเพื่อแม่เขากันหนึ่งนะคะวันนี้มาต่างหาความฝันที่งดหน้ามองไปสุดข้อฟ้าเห็นนบปิ้นมาตั้งแต่ไกล
29:36ไม่ต้องกลังหวนใจสุดท้ายจะพบว่าสิ่งที่ตามหาอาจใช้เวลาอีกไม่นานให้เช้าวันนี้มีแสงตะวันทุกครึ่งราวจะผ่านผลไป
29:54แม่สุดหรือจะถูกไม่เป็นไว้จะคอยวัดฟันในเช้าวันมันอาจมีไม่เป็นดำใจในทุกครั้ง
30:01แสงอาดิตจะพาเราผ่านไป
30:16ทุกครับไก่
30:30Thank you so much.
30:48But I don't want to do anything for you.
30:51What's wrong?
30:52I'm just trying to do the Sun and Solar.
30:56There are a lot of people.
30:57I'm sorry.
31:01Solar is why?
31:03If I don't get Solar,
31:07I don't know what my life is going to be.
31:15I'm sorry.
31:19I'm sorry.
31:21You're wrong.
31:22No, I'm wrong.
31:23It's a list of people.
31:26We have a good-looking restaurant.
31:29Please.
31:30My son.
31:37If my son is so good,
31:40I'll show you my friends.
31:45You can?
31:47I can.
31:49I can.
32:04Thank you, Mr.
32:18อืม
32:20มาแอดทำอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย
32:25คุณแค่ออกมาสู่รักการเฉยๆ
32:30มึง
32:32มึงก็ต้องแปลกๆไป
32:36แปลกๆ
32:39แปลกเลยวะ
32:41เล่นได้ไม่ข้อเหมือนมาก่อนเหรอวะ
32:43แบบ
32:45ไม่เหมือนตอนที่น้องสันเล่นอ่ะ
32:49ก็คงมันเพราะ
32:51มึงก็คือมึง
32:54สันก็เป็นสันแหละมั้ง
33:06คุณว่า
33:09น้องสันเขาคงเข้าใจแล้วแหละ
33:12ว่าไม่ควรกดทับความเจ็บปวดเอาไว้
33:14แล้วสร้างกูขึ้นมา
33:16ก็ให้ลืมอดีจะเจ็บปวดไป
33:21พอสันเขาจำเรื่องทุกอย่างได้
33:25แล้วก็ยอมรับเรื่องทั้งหมดที่มันเกิดขึ้น
33:25ที่มันเกิดขึ้น
33:29กูรู้สึกได้นะ
33:33ว่าน้องเขาได้ปลดล็อกแล้ว
33:39น้องเขา
33:41หายดีแล้วว
33:46ถ้าสันหายดีแล้ว
33:50แล้วมึงก็เป็นตัวตรที่น้องสร้างขึ้นมา
33:54แล้วถ้ามันไม่กลับไปเป็นสัน
33:58น้องเขาหายไปไหนว่ะ
33:59น้องเขาหายไปไหนว่ะ
34:11เหมือนว่าน้องสันเขา
34:13จะกลับเขาไปอยู่ในใจกู
34:15แล้วก็หลับไปลึกมาก
34:19เหมือนเขาเลือกที่จะปล่อยให้กู
34:22ได้ใช้ชีวิตต่อไปหลังจากนี้
34:26แล้วทำไมแซมถึงทำอย่างนั้นวะ
34:30คงอยากให้พวกเราได้อยู่ด้วยกันมัน
34:37มึงกำลังจะบอกว่า
34:40กูกับน้องสันอ่ะ
34:44ไม่ต้องสลับลางกันวันเว็นวันแล้ว
34:47สันเขา
34:50อยากให้กูอยู่กับมึงทุกวันเลย
35:05เด็กนี้รู้มากทุกทีเลยเนี่ย
35:12หลังจากที่ทุกอย่างที่คลาย
35:16โซลาเขาก็ดูมีความสุขมากขึ้น
35:22ไม่ได้มีอะไรติดทั้งข้าใจเขาอิดต่อไปแล้ว
35:31อุ๊ย
35:36And it's just the solar panel that changed the way.
35:40It's like this.
35:41Why do you use it?
35:43Do you have something like this?
35:46No.
35:47No.
35:47No.
35:55But some of these things,
35:57they never changed the way.
36:08Except we had all the different systems.
36:10I'm not a believer.ked
36:16мон先生. And
36:20he wasn't focused on it. So
36:20we had several different parts left. The
36:20patent settled into the new blacksmith, like
36:20one other. They
36:20had to stick and tick andève her pessoa with her shoes. And
36:24it's, like, here, when
36:36Bye-bye.
36:37Bye-bye.
37:19Bye-bye.
37:36Bye-bye.
38:04Bye-bye.
38:07Bye-bye.
38:50Bye-bye.
38:55Bye-bye.
38:57Bye-bye.
39:08Bye-bye.
39:27Bye-bye.
40:00Bye-bye.
40:00Bye-bye.
40:30Bye-bye.
41:14Bye-bye.
41:17Bye-bye.
41:58Bye-bye.
42:01Bye-bye.
42:04Bye-bye.
42:04Bye-bye.
42:05Bye-bye.
42:05Bye-bye.
42:08Bye-bye.
42:13Bye-bye.
42:22Bye-bye.
Comments